B
2026-09-15
1962 Pre-1955

2026-09-15

Ad Vesperae
V.
Deus in adiutórium meum inténde.
R.
Dómine, ad adiuvándum me festína.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Allelúia.

Ant. Quo ábiit * diléctus tuus, o pulchérrima mulíerum? quo declinávit diléctus tuus, et quærémus eum tecum?

Psalmus 109 [1]

  1. 109:1 Dixit Dóminus Dómino meo: * Sede a dextris meis:
  2. Donec ponam inimícos tuos, * scabéllum pedum tuórum.
  3. 109:2 Virgam virtútis tuæ emíttet Dóminus ex Sion: * domináre in médio inimicórum tuórum.
  4. 109:3 Tecum princípium in die virtútis tuæ in splendóribus sanctórum: * ex útero ante lucíferum génui te.
  5. 109:4 Iurávit Dóminus, et non pœnitébit eum: * Tu es sacérdos in ætérnum secúndum órdinem Melchísedech.
  6. 109:5 Dóminus a dextris tuis, * confrégit in die iræ suæ reges.
  7. 109:6 Iudicábit in natiónibus, implébit ruínas: * conquassábit cápita in terra multórum.
  8. 109:7 De torrénte in via bibet: * proptérea exaltábit caput.
Ant. Recédite a me, * amáre flebo, nolíte incúmbere, ut consolémini me.

Psalmus 112 [2]

  1. 112:1 Laudáte, púeri, Dóminum: * laudáte nomen Dómini.
  2. 112:2 (fit reverentia) Sit nomen Dómini benedíctum, * ex hoc nunc, et usque in sǽculum.
  3. 112:3 A solis ortu usque ad occásum, * laudábile nomen Dómini.
  4. 112:4 Excélsus super omnes gentes Dóminus, * et super cælos glória eius.
  5. 112:5 Quis sicut Dóminus, Deus noster, qui in altis hábitat, * et humília réspicit in cælo et in terra?
  6. 112:7 Súscitans a terra ínopem, * et de stércore érigens páuperem:
  7. 112:8 Ut cóllocet eum cum princípibus, * cum princípibus pópuli sui.
  8. 112:9 Qui habitáre facit stérilem in domo, * matrem filiórum lætántem.
Ant. Non est ei * spécies neque decor, et vídimus eum, et non erat aspéctus.

Psalmus 121 [3]

  1. 121:1 Lætátus sum in his, quæ dicta sunt mihi: * In domum Dómini íbimus.
  2. 121:2 Stantes erant pedes nostri, * in átriis tuis, Ierúsalem.
  3. 121:3 Ierúsalem, quæ ædificátur ut cívitas: * cuius participátio eius in idípsum.
  4. 121:4 Illuc enim ascendérunt tribus, tribus Dómini: * testimónium Israël ad confiténdum nómini Dómini.
  5. 121:5 Quia illic sedérunt sedes in iudício, * sedes super domum David.
  6. 121:6 Rogáte quæ ad pacem sunt Ierúsalem: * et abundántia diligéntibus te:
  7. 121:7 Fiat pax in virtúte tua: * et abundántia in túrribus tuis.
  8. 121:8 Propter fratres meos, et próximos meos, * loquébar pacem de te:
  9. 121:9 Propter domum Dómini, Dei nostri, * quæsívi bona tibi.
Ant. A planta pedis * usque ad vérticem cápitis non est in eo sánitas.

Psalmus 126 [4]

  1. 126:1 Nisi Dóminus ædificáverit domum, * in vanum laboravérunt qui ædíficant eam.
  2. Nisi Dóminus custodíerit civitátem, * frustra vígilat qui custódit eam.
  3. 126:2 Vanum est vobis ante lucem súrgere: * súrgite postquam sedéritis, qui manducátis panem dolóris.
  4. Cum déderit diléctis suis somnum: * ecce heréditas Dómini fílii: merces, fructus ventris.
  5. 126:4 Sicut sagíttæ in manu poténtis: * ita fílii excussórum.
  6. 126:5 Beátus vir, qui implévit desidérium suum ex ipsis: * non confundétur cum loquétur inimícis suis in porta.
Ant. Fulcíte me flóribus, * stipáte me malis, quia amóre lángueo.

Psalmus 147 [5]

  1. 147:1 Lauda, Ierúsalem, Dóminum: * lauda Deum tuum, Sion.
  2. 147:2 Quóniam confortávit seras portárum tuárum: * benedíxit fíliis tuis in te.
  3. 147:3 Qui pósuit fines tuos pacem: * et ádipe fruménti sátiat te.
  4. 147:4 Qui emíttit elóquium suum terræ: * velóciter currit sermo eius.
  5. 147:5 Qui dat nivem sicut lanam: * nébulam sicut cínerem spargit.
  6. 147:6 Mittit crystállum suam sicut buccéllas: * ante fáciem frígoris eius quis sustinébit?
  7. 147:7 Emíttet verbum suum, et liquefáciet ea: * flabit spíritus eius, et fluent aquæ.
  8. 147:8 Qui annúntiat verbum suum Iacob: * iustítias, et iudícia sua Israël.
  9. 147:9 Non fecit táliter omni natióni: * et iudícia sua non manifestávit eis.

Lam 2:13

Cui comparábo te? vel cui assimilábo te, fília Ierúsalem? cui exæquábo te, et consolábor te, virgo fília Sion? Magna est velut mare contrítio tua.

R. Deo grátias.

Capitulum Hymnus Versus

Iam toto súbitus vesper eat polo,

Et sol attónitum præcípitet diem,

Dum sævæ récolo ludíbrium necis,

Divinámque catástrophen.

Spectátrix áderas supplício, Parens,

Malis uda, gerens cor adamántinum;

Natus funérea péndulus in cruce

Altos dum gémitus dabat.

Pendens ante óculos Natus, atrócibus

Sectus verbéribus, Natus hiántibus

Fossus vulnéribus, quot penetrántibus

Te confíxit acúleis!

Eheu! Sputa, álapæ, vérbera, vúlnera,

Clavi, fel, áloë, spóngia, láncea,

Sitis, spina, cruor, quam vária pium

Cor pressére tyránnide!

Cunctis intérea stas generósior,

Virgo, Martýribus: prodígio novo,

In tantis móriens non móreris, Parens,

Diris fixa dolóribus.

Sit summæ Tríadi glória, laus, honor,

A qua supplíciter, sollícita prece,

Posco virgínei róboris ǽmulas

Vires rebus in ásperis.

Amen.

V.
Regína Mártyrum, ora pro nobis.
R.
Quæ iuxta crucem Iesu constitísti.
Ant. Oppréssit me dolor, * et fácies mea intúmuit a fletu, et pálpebræ meæ caligavérunt.

Canticum B. Mariæ Virginis

  1. 1:46 Magníficat * ánima mea Dóminum.
  2. 1:47 Et exsultávit spíritus meus: * in Deo, salutári meo.
  3. 1:48 Quia respéxit humilitátem ancíllæ suæ: * ecce enim ex hoc beátam me dicent omnes generatiónes.
  4. 1:49 Quia fecit mihi magna qui potens est: * et sanctum nomen eius.
  5. 1:50 Et misericórdia eius, a progénie in progénies: * timéntibus eum.
  6. 1:51 Fecit poténtiam in brácchio suo: * dispérsit supérbos mente cordis sui.
  7. 1:52 Depósuit poténtes de sede: * et exaltávit húmiles.
  8. 1:53 Esuriéntes implévit bonis: * et dívites dimísit inánes.
  9. 1:54 Suscépit Israël púerum suum: * recordátus misericórdiæ suæ.
  10. 1:55 Sicut locútus est ad patres nostros: * Ábraham, et sémini eius in sǽcula.
Preces Feriales{omittitur}
V.
Dómine, exáudi oratiónem meam.
R.
Et clamor meus ad te véniat.

Orémus.

Deus, in cuius passióne, secúndum Simeónis prophetíam, dulcíssimam ánimam gloriósæ Vírginis et Matris Maríæ dolóris gládius pertransívit: concéde propítius; ut, qui dolóres eius venerándo recólimus, passiónis tuæ efféctum felícem consequámur:

Qui vivis et regnas cum Deo Patre, in unitáte Spíritus Sancti, Deus, per ómnia sǽcula sæculórum.

R. Amen.

V.
Dómine, exáudi oratiónem meam.
R.
Et clamor meus ad te véniat.
V.
Benedicámus Dómino.
R.
Deo grátias.
V.
Fidélium ánimæ per misericórdiam Dei requiéscant in pace.
R.
Amen.