B
S. Thomæ Cantuariensis Episcopi et Martyris Duplex
Feria III, 29 Decembris MMXXVI
Hodie Ad Missam →
Pre-1955 1962

S. Thomæ Cantuariensis Episcopi et Martyris

Duplex
Ad Matutinum

Ante Divinum officium

secreto

Pater noster, qui es in cælis, sanctificétur nomen tuum: advéniat regnum tuum: fiat volúntas tua, sicut in cælo et in terra. Panem nostrum quotidiánum da nobis hódie: et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris: et ne nos indúcas in tentatiónem: sed líbera nos a malo. Amen.

Ave María, grátia plena; Dóminus tecum: benedícta tu in muliéribus, et benedíctus fructus ventris tui Jesus. Sancta María, Mater Dei, ora pro nobis peccatóribus, nunc et in hora mortis nostræ. Amen.

Credo in Deum, Patrem omnipoténtem, Creatórem cæli et terræ. Et in Jesum Christum, Fílium ejus únicum, Dóminum nostrum: qui concéptus est de Spíritu Sancto, natus ex María Vírgine, passus sub Póntio Piláto, crucifíxus, mórtuus, et sepúltus: descéndit ad ínferos; tértia die resurréxit a mórtuis; ascéndit ad cælos; sedet ad déxteram Dei Patris omnipoténtis: inde ventúrus est judicáre vivos et mórtuos. Credo in Spíritum Sanctum, sanctam Ecclésiam cathólicam, Sanctórum communiónem, remissiónem peccatórum, carnis resurrectiónem, vitam ætérnam. Amen.

Deinde, clara voce, dicitur Versus:

V. Dómine, lábia + mea apéries.

R. Et os meum annuntiábit laudem tuam.

V. Deus ✠ in adjutórium meum inténde.

R. Dómine, ad adjuvándum me festína.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Allelúja.

Invitatorium

Ant. Regem Mártyrum Dóminum, * Veníte, adorémus.

Veníte, exsultémus Dómino, jubilémus Deo, salutári nostro: præoccupémus fáciem ejus in confessióne, et in psalmis jubilémus ei.

Ant. Regem Mártyrum Dóminum, * Veníte, adorémus.

Quóniam Deus magnus Dóminus, et Rex magnus super omnes deos, quóniam non repéllet Dóminus plebem suam: quia in manu ejus sunt omnes fines terræ, et altitúdines móntium ipse cónspicit.

Ant. Veníte, adorémus.

Quóniam ipsíus est mare, et ipse fecit illud, et áridam fundavérunt manus ejus (genuflectitur) veníte, adorémus, et procidámus ante Deum: plorémus coram Dómino, qui fecit nos, quia ipse est Dóminus, Deus noster; nos autem pópulus ejus, et oves páscuæ ejus.

Ant. Regem Mártyrum Dóminum, * Veníte, adorémus.

Hódie, si vocem ejus audiéritis, nolíte obduráre corda vestra, sicut in exacerbatióne secúndum diem tentatiónis in desérto: ubi tentavérunt me patres vestri, probavérunt et vidérunt ópera mea.

Ant. Veníte, adorémus.

Quadragínta annis próximus fui generatióni huic, et dixi: Semper hi errant corde, ipsi vero non cognovérunt vias meas: quibus jurávi in ira mea: Si introíbunt in réquiem meam.

Ant. Regem Mártyrum Dóminum, * Veníte, adorémus.

V. Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

R. Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Ant. Veníte, adorémus.

Ant. Regem Mártyrum Dóminum, * Veníte, adorémus.

Hymnus

Deus tuórum mílitum

Sors, et córona, prǽmium,

Laudes canéntes Mártyris

Absólve nexu críminis.

Hic nempe mundi gáudia,

Et blanda fraudum pábula

Imbúta felle députans,

Pervénit ad cæléstia.

Pœnas cucúrrit fórtiter,

Et sústulit viríliter,

Fundénsque pro te sánguinem,

Ætérna dona póssidet.

Ob hoc precátu súpplici

Te póscimus, piíssime;

In hoc triúmpho Mártyris

Dimítte noxam sérvulis.

Jesu, tibi sit glória,

Qui natus es de Vírgine,

Cum Patre et almo Spíritu,

In sempitérna sǽcula.

Amen.

Nocturnus I

Ant. Expúgna, Dómine, * impugnántes me.

Psalmus 34(1-10) [1]

  1. 34:1 Júdica, Dómine, nocéntes me, * expúgna impugnántes me.
  2. 34:2 Apprehénde arma et scutum: * et exsúrge in adjutórium mihi.
  3. 34:3 Effúnde frámeam, et conclúde advérsus eos, qui persequúntur me: * dic ánimæ meæ: Salus tua ego sum.
  4. 34:4 Confundántur et revereántur, * quæréntes ánimam meam.
  5. Avertántur retrórsum, et confundántur * cogitántes mihi mala.
  6. 34:5 Fiant tamquam pulvis ante fáciem venti: * et Ángelus Dómini coárctans eos.
  7. 34:6 Fiat via illórum ténebræ et lúbricum: * et Ángelus Dómini pérsequens eos.
  8. 34:7 Quóniam gratis abscondérunt mihi intéritum láquei sui: * supervácue exprobravérunt ánimam meam.
  9. 34:8 Véniat illi láqueus, quem ignórat: et cáptio, quam abscóndit, apprehéndat eum: * et in láqueum cadat in ipsum.
  10. 34:9 Ánima autem mea exsultábit in Dómino: * et delectábitur super salutári suo.
  11. 34:10 Ómnia ossa mea dicent: * Dómine, quis símilis tibi?
  12. Erípiens ínopem de manu fortiórum ejus: * egénum et páuperem a diripiéntibus eum.
Ant. Restítue ánimam meam * a malefáctis eórum, Dómine.

Psalmus 34(11-17) [2]

  1. 34:11 Surgéntes testes iníqui, * quæ ignorábam interrogábant me.
  2. 34:12 Retribuébant mihi mala pro bonis: * sterilitátem ánimæ meæ.
  3. 34:13 Ego autem cum mihi molésti essent, * induébar cilício.
  4. Humiliábam in jejúnio ánimam meam: * et orátio mea in sinu meo convertétur.
  5. 34:14 Quasi próximum, et quasi fratrem nostrum, sic complacébam: * quasi lugens et contristátus, sic humiliábar.
  6. 34:15 Et advérsum me lætáti sunt, et convenérunt: * congregáta sunt super me flagélla, et ignorávi.
  7. 34:16 Dissipáti sunt, nec compúncti, tentavérunt me, subsannavérunt me subsannatióne: * frenduérunt super me déntibus suis.
  8. 34:17 Dómine, quando respícies? * restítue ánimam meam a malignitáte eórum, a leónibus únicam meam.
Ant. Exsúrge, Dómine, * et inténde judício meo.

Psalmus 34(18-28) [3]

  1. 34:18 Confitébor tibi in ecclésia magna, * in pópulo gravi laudábo te.
  2. 34:19 Non supergáudeant mihi qui adversántur mihi iníque: * qui odérunt me gratis et ánnuunt óculis.
  3. 34:20 Quóniam mihi quidem pacífice loquebántur: * et in iracúndia terræ loquéntes, dolos cogitábant.
  4. 34:21 Et dilatavérunt super me os suum: * dixérunt: Euge, euge, vidérunt óculi nostri.
  5. 34:22 Vidísti, Dómine, ne síleas: * Dómine, ne discédas a me.
  6. 34:23 Exsúrge et inténde judício meo: * Deus meus, et Dóminus meus in causam meam.
  7. 34:24 Júdica me secúndum justítiam tuam, Dómine, Deus meus, * et non supergáudeant mihi.
  8. 34:25 Non dicant in córdibus suis: Euge, euge, ánimæ nostræ: * nec dicant: Devorávimus eum.
  9. 34:26 Erubéscant et revereántur simul, * qui gratulántur malis meis.
  10. Induántur confusióne et reveréntia * qui magna loquúntur super me.
  11. 34:27 Exsúltent et læténtur qui volunt justítiam meam: * et dicant semper: Magnificétur Dóminus qui volunt pacem servi ejus.
  12. 34:28 Et lingua mea meditábitur justítiam tuam, * tota die laudem tuam.
V.
Lingua mea meditábitur justítiam tuam.
R.
Tota die laudem tuam, Dómine.
Pater Noster dicitur secreto usque ad Et ne nos indúcas in tentatiónem:

Pater noster, qui es in cælis, sanctificétur nomen tuum: advéniat regnum tuum: fiat volúntas tua, sicut in cælo et in terra. Panem nostrum quotidiánum da nobis hódie: et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris:

V. Et ne nos indúcas in tentatiónem:

R. Sed líbera nos a malo.

Absolutio.

Exáudi, Dómine Jesu Christe, preces servórum tuórum, et miserére nobis: Qui cum Patre et Spíritu Sancto vivis et regnas in sǽcula sæculórum.

R. Amen.

Extra Chorum, quando ab uno tantum recitatur Officium dicitur: Jube, Dómine, benedícere; et subjungitur congruens Benedictio.
V.
Jube, domne, benedícere.

Benedictio.

Benedictióne perpétua benedícat nos Pater ætérnus.

R. Amen.

Incipit Epístola beáti Pauli Apóstoli ad Romános

Paulus, servus Jesu Christi, vocátus Apóstolus, segregátus in Evangélium Dei,

Quod ante promíserat per prophétas suos in Scriptúris sanctis

De Fílio suo, qui factus est ei ex sémine David secúndum carnem,

Qui prædestinátus est Fílius Dei in virtúte secúndum spíritum sanctificatiónis ex resurrectióne mortuórum Jesu Christi Dómini nostri:

Per quem accépimus grátiam, et apostolátum ad obediéndum fídei in ómnibus géntibus pro nómine ejus,

In quibus estis et vos vocáti Jesu Christi:

Ómnibus qui sunt Romæ, diléctis Dei, vocátis sanctis. Grátia vobis, et pax a Deo Patre nostro, et Dómino Jesu Christo.

V.
Tu autem, Dómine, miserére nobis.
R.
Deo grátias.
R.
Hódie nobis de cælo pax vera descéndit:

* Hódie per totum mundum mellíflui facti sunt cæli.

V.
Hódie illúxit nobis dies redemptiónis novæ, reparatiónis antíquæ, felicitátis ætérnæ.
R.
Hódie per totum mundum mellíflui facti sunt cæli.
Extra Chorum, quando ab uno tantum recitatur Officium dicitur: Jube, Dómine, benedícere; et subjungitur congruens Benedictio.
V.
Jube, domne, benedícere.

Benedictio.

Unigénitus Dei Fílius nos benedícere et adjuváre dignétur.

R. Amen.

Primum quidem grátias ago Deo meo per Jesum Christum pro ómnibus vobis: quia fides vestra annuntiátur in univérso mundo.

Testis enim mihi est Deus, cui sérvio in spíritu meo in Evangélio Fílii ejus, quod sine intermissióne memóriam vestri fácio

Semper in oratiónibus meis: óbsecrans, si quómodo tandem aliquándo prósperum iter hábeam in voluntáte Dei veniéndi ad vos.

Desídero enim vidére vos, ut áliquid impértiar vobis grátiæ spirituális ad confirmándos vos:

Id est, simul consolári in vobis per eam quæ ínvicem est, fidem vestram atque meam.

V.
Tu autem, Dómine, miserére nobis.
R.
Deo grátias.
R.
Quem vidístis, pastóres? dícite, annuntiáte nobis, in terris quis appáruit?

* Natum vídimus, et choros Angelórum collaudántes Dóminum.

V.
Dícite, quidnam vidístis? et annuntiáte Christi nativitátem.
R.
Natum vídimus, et choros Angelórum collaudántes Dóminum.
Extra Chorum, quando ab uno tantum recitatur Officium dicitur: Jube, Dómine, benedícere; et subjungitur congruens Benedictio.
V.
Jube, domne, benedícere.

Benedictio.

Spíritus Sancti grátia illúminet sensus et corda nostra.

R. Amen.

Nolo autem vos ignoráre fratres: quia sæpe propósui veníre ad vos (et prohíbitus sum usque adhuc) ut áliquem fructum hábeam et in vobis, sicut et in céteris géntibus.

Græcis ac bárbaris, sapiéntibus, et insipiéntibus débitor sum:

Ita (quod in me) promptum est et vobis, qui Romæ estis, evangelizáre.

Non enim erubésco Evangélium. Virtus enim Dei est in salútem omni credénti, Judǽo primum, et Græco.

Justítia enim Dei in eo revelátur ex fide in fidem: sicut scriptum est: Justus autem ex fide vivit.

Revelátur enim ira Dei de cælo super omnem impietátem, et injustítiam hóminum eórum, qui veritátem Dei in injustítia détinent:

Quia quod notum est Dei, maniféstum est in illis. Deus enim illis manifestávit.

V.
Tu autem, Dómine, miserére nobis.
R.
Deo grátias.
R.
O magnum mystérium, et admirábile sacraméntum, ut animália vidérent Dóminum natum, jacéntem in præsépio:

* Beáta Virgo, cujus víscera meruérunt portáre Dóminum Christum.

V.
Ave, María, grátia plena: Dóminus tecum.
R.
Beáta Virgo, cujus víscera meruérunt portáre Dóminum Christum.
V.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
R.
Beáta Virgo, cujus víscera meruérunt portáre Dóminum Christum.

Nocturnus II

Ant. Noli æmulári * in eo qui prosperátur et facit iniquitátem.

Psalmus 36(1-15) [4]

  1. 36:1 Noli æmulári in malignántibus: * neque zeláveris faciéntes iniquitátem.
  2. 36:2 Quóniam tamquam fænum velóciter aréscent: * et quemádmodum ólera herbárum cito décident.
  3. 36:3 Spera in Dómino, et fac bonitátem: * et inhábita terram, et pascéris in divítiis ejus.
  4. 36:4 Delectáre in Dómino: * et dabit tibi petitiónes cordis tui.
  5. 36:5 Revéla Dómino viam tuam, et spera in eo: * et ipse fáciet.
  6. 36:6 Et edúcet quasi lumen justítiam tuam: et judícium tuum tamquam merídiem: * súbditus esto Dómino, et ora eum.
  7. 36:7 Noli æmulári in eo, qui prosperátur in via sua: * in hómine faciénte injustítias.
  8. 36:8 Désine ab ira, et derelínque furórem: * noli æmulári ut malignéris.
  9. 36:9 Quóniam qui malignántur, exterminabúntur: * sustinéntes autem Dóminum, ipsi hereditábunt terram.
  10. 36:10 Et adhuc pusíllum, et non erit peccátor: * et quæres locum ejus et non invénies.
  11. 36:11 Mansuéti autem hereditábunt terram: * et delectabúntur in multitúdine pacis.
  12. 36:12 Observábit peccátor justum: * et stridébit super eum déntibus suis.
  13. 36:13 Dóminus autem irridébit eum: * quóniam próspicit quod véniet dies ejus.
  14. 36:14 Gládium evaginavérunt peccatóres: * intendérunt arcum suum,
  15. Ut deíciant páuperem et ínopem: * ut trucídent rectos corde.
  16. 36:15 Gládius eórum intret in corda ipsórum: * et arcus eórum confringátur.
Ant. Brácchia peccatórum * conteréntur, confírmat autem justos Dóminus.

Psalmus 36(16-29) [5]

  1. 36:16 Mélius est módicum justo, * super divítias peccatórum multas.
  2. 36:17 Quóniam brácchia peccatórum conteréntur: * confírmat autem justos Dóminus.
  3. 36:18 Novit Dóminus dies immaculatórum: * et heréditas eórum in ætérnum erit.
  4. 36:19 Non confundéntur in témpore malo, et in diébus famis saturabúntur: * quia peccatóres períbunt.
  5. 36:20 Inimíci vero Dómini mox ut honorificáti fúerint et exaltáti: * deficiéntes, quemádmodum fumus defícient.
  6. 36:21 Mutuábitur peccátor, et non solvet: * justus autem miserétur et tríbuet.
  7. 36:22 Quia benedicéntes ei hereditábunt terram: * maledicéntes autem ei disperíbunt.
  8. 36:23 Apud Dóminum gressus hóminis dirigéntur: * et viam ejus volet.
  9. 36:24 Cum cecíderit non collidétur: * quia Dóminus suppónit manum suam.
  10. 36:25 Júnior fui, étenim sénui: * et non vidi justum derelíctum, nec semen ejus quærens panem.
  11. 36:26 Tota die miserétur et cómmodat: * et semen illíus in benedictióne erit.
  12. 36:27 Declína a malo, et fac bonum: * et inhábita in sǽculum sǽculi.
  13. 36:28 Quia Dóminus amat judícium, et non derelínquet sanctos suos: * in ætérnum conservabúntur.
  14. Injústi puniéntur: * et semen impiórum períbit.
  15. 36:29 Justi autem hereditábunt terram: * et inhabitábunt in sǽculum sǽculi super eam.
Ant. Custódi innocéntiam * et vide æquitátem.

Psalmus 36(30-40) [6]

  1. 36:30 Os justi meditábitur sapiéntiam, * et lingua ejus loquétur judícium.
  2. 36:31 Lex Dei ejus in corde ipsíus, * et non supplantabúntur gressus ejus.
  3. 36:32 Consíderat peccátor justum: * et quærit mortificáre eum.
  4. 36:33 Dóminus autem non derelínquet eum in mánibus ejus: * nec damnábit eum, cum judicábitur illi.
  5. 36:34 Exspécta Dóminum, et custódi viam ejus: et exaltábit te ut hereditáte cápias terram: * cum períerint peccatóres vidébis.
  6. 36:35 Vidi ímpium superexaltátum, * et elevátum sicut cedros Líbani.
  7. 36:36 Et transívi, et ecce non erat: * et quæsívi eum, et non est invéntus locus ejus.
  8. 36:37 Custódi innocéntiam, et vide æquitátem: * quóniam sunt relíquiæ hómini pacífico.
  9. 36:38 Injústi autem disperíbunt simul: * relíquiæ impiórum interíbunt.
  10. 36:39 Salus autem justórum a Dómino: * et protéctor eórum in témpore tribulatiónis.
  11. 36:40 Et adjuvábit eos Dóminus et liberábit eos: * et éruet eos a peccatóribus, et salvábit eos: quia speravérunt in eo.
V.
Exspécta Dóminum, et custódi viam ejus.
R.
Exaltábit te, ut hereditáte cápias terram.
Pater Noster dicitur secreto usque ad Et ne nos indúcas in tentatiónem:

Pater noster, qui es in cælis, sanctificétur nomen tuum: advéniat regnum tuum: fiat volúntas tua, sicut in cælo et in terra. Panem nostrum quotidiánum da nobis hódie: et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris:

V. Et ne nos indúcas in tentatiónem:

R. Sed líbera nos a malo.

Absolutio.

Ipsíus píetas et misericórdia nos ádjuvet, qui cum Patre et Spíritu Sancto vivit et regnat in sǽcula sæculórum.

R. Amen.

Extra Chorum, quando ab uno tantum recitatur Officium dicitur: Jube, Dómine, benedícere; et subjungitur congruens Benedictio.
V.
Jube, domne, benedícere.

Benedictio.

Deus Pater omnípotens sit nobis propítius et clemens.

R. Amen.

Thomas, Londíni in Anglia natus, Theobáldo succéssit Cantuariénsi epíscopo: et qui ántea in administrándo cancelláriæ múnere præcláre se gésserat, in episcopáli offício fortis et invíctus fuit. Cum enim Henrícus secúndus Angliæ rex, convocátis ad se epíscopis et procéribus regni, leges ferret utilitáti ac dignitáti ecclesiásticæ repugnántes, ádeo constánter óbstitit régiæ cupiditáti, ut neque pollicitatiónibus, neque terróribus de senténtia decédens, próxime conjiciéndus in cárcerem clam recésserit. Inde propínqui ejus omnis ætátis ejécti, amíci, fautóres omnes, iis, quibus per ætátem licéret, jurejurándo adstríctis, univérsos Thomam aditúros, si fortásse miserábili suórum calamitátis aspéctu moverétur, qui a sancto propósito privátis incómmodis deterréri mínime potuísset. Non respéxit carnem aut sánguinem, neque ullus in eo humanitátis sensus offícii constántiam labefactávit.

V. Tu autem, Dómine, miserére nobis.

R. Deo grátias.

R. Honéstum fecit illum Dóminus, et custodívit eum ab inimícis, et a seductóribus tutávit illum:

* Et dedit illi claritátem ætérnam.

V. Descendítque cum illo in fóveam, et in vínculis non derelíquit eum.

R. Et dedit illi claritátem ætérnam.

Extra Chorum, quando ab uno tantum recitatur Officium dicitur: Jube, Dómine, benedícere; et subjungitur congruens Benedictio.
V.
Jube, domne, benedícere.

Benedictio.

Christus perpétuæ det nobis gáudia vitæ.

R. Amen.

Cóntulit ígitur se ad Alexándrum tértium Pontíficem, a quo benígne accéptus est: et inde proféctus, mónachis Pontiniacénsis monastérii, Cisterciénsis órdinis, ab eódem commendátus. Quod ut cognóvit Henrícus, missis ad convéntum fratrum Cisterciénsium minácibus lítteris, Thomam e Pontiníaco monastério exturbáre conátur. Quare vir sanctus, véritus ne sua causa mali áliquid Cisterciénsis família paterétur, sponte discéssit, et Ludovícum Gálliæ regem ejus invitátu convénit; ubi támdiu fuit, quoad, Pontífice máximo et ipso rege agéntibus, ab exsílio, summa totíus regnis gratulatióne revocátur. Quid dum boni pastóris offícium secúrus exséquitur, ecce calumniatóres ad regem déferunt, eum multa contra regnum et públicam quiétem molíri, ut proptérea sǽpius conquererétur rex, se in suo regno cum uno sacerdóte pacem habére non posse.

V. Tu autem, Dómine, miserére nobis.

R. Deo grátias.

R. Desidérium ánimæ ejus tribuísti ei Dómine,

* Et voluntáte labiórum ejus non fraudásti eum.

V. Quóniam prævenísti eum in benedictiónibus dulcédinis: posuísti in cápite ejus corónam de lápide pretióso.

R. Et voluntáte labiórum ejus non fraudásti eum.

Extra Chorum, quando ab uno tantum recitatur Officium dicitur: Jube, Dómine, benedícere; et subjungitur congruens Benedictio.
V.
Jube, domne, benedícere.

Benedictio.

Ignem sui amóris accéndat Deus in córdibus nostris.

R. Amen.

Ex qua regis voce nefárii satéllites sperántes gratum se regi factúros, si Thomam e médio tóllerent, clam conveniéntes Cantuáriam, epíscopum in templo vespertínis horis óperam dantem aggrediúntur. Qui cléricis templi áditus præclúdere conántibus accúrrens, óstium apéruit, illis usus verbis ad suos: Non est Dei Ecclésia custodiénda more castrórum; et ego pro Ecclésia Dei libénter mortem subíbo. Tum ad mílites: Vos Dei jussu cavéte, ne cuípiam meórum noceátis. Deínde flexis génibus, Deo, beátæ Maríæ, sancto Dionýsio et réliquis Sanctis ejus ecclésiæ patrónis, Ecclésiam et seípsum comméndans, sacrum caput eádem constántia, qua iniquíssimi regis légibus restíterat, ímpio ferro præcidéndum óbtulit, quarto Kaléndas Januárii, anno Dómini millésimo centésimo septuagésimo primo: cujus cérebro respérsum est totíus templi paviméntum. Quem multis póstea illústrem miráculis idem Alexánder Póntifex rétulit in Sanctórum númerum.

V. Tu autem, Dómine, miserére nobis.

R. Deo grátias.

R. Stola jucunditátis índuit eum Dóminus:

* Et corónam pulchritúdinis pósuit super caput ejus.

V. Cibávit illum Dóminus pane vitæ et intelléctus: et aqua sapiéntiæ salutáris potávit illum.

R. Et corónam pulchritúdinis pósuit super caput ejus.

V. Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

R. Et corónam pulchritúdinis pósuit super caput ejus.

Nocturnus III

Ant. Ne in ira tua * corrípias me, Dómine.

Psalmus 37(2-11) [7]

  1. 37:2 Dómine, ne in furóre tuo árguas me, * neque in ira tua corrípias me.
  2. 37:3 Quóniam sagíttæ tuæ infíxæ sunt mihi: * et confirmásti super me manum tuam.
  3. 37:4 Non est sánitas in carne mea a fácie iræ tuæ: * non est pax óssibus meis a fácie peccatórum meórum.
  4. 37:5 Quóniam iniquitátes meæ supergréssæ sunt caput meum: * et sicut onus grave gravátæ sunt super me.
  5. 37:6 Putruérunt et corrúptæ sunt cicatríces meæ, * a fácie insipiéntiæ meæ.
  6. 37:7 Miser factus sum, et curvátus sum usque in finem: * tota die contristátus ingrediébar.
  7. 37:8 Quóniam lumbi mei impléti sunt illusiónibus: * et non est sánitas in carne mea.
  8. 37:9 Afflíctus sum, et humiliátus sum nimis: * rugiébam a gémitu cordis mei.
  9. 37:10 Dómine, ante te omne desidérium meum: * et gémitus meus a te non est abscónditus.
  10. 37:11 Cor meum conturbátum est, derelíquit me virtus mea: * et lumen oculórum meórum, et ipsum non est mecum.
Ant. Inténde in adjutórium meum, * Dómine, virtus salútis meæ.

Psalmus 37(12-23) [8]

  1. 37:12 Amíci mei, et próximi mei * advérsum me appropinquavérunt, et stetérunt.
  2. Et qui juxta me erant, de longe stetérunt: * et vim faciébant qui quærébant ánimam meam.
  3. 37:13 Et qui inquirébant mala mihi, locúti sunt vanitátes: * et dolos tota die meditabántur.
  4. 37:14 Ego autem tamquam surdus non audiébam: * et sicut mutus non apériens os suum.
  5. 37:15 Et factus sum sicut homo non áudiens: * et non habens in ore suo redargutiónes.
  6. 37:16 Quóniam in te, Dómine, sperávi: * tu exáudies me, Dómine, Deus meus.
  7. 37:17 Quia dixi: Nequándo supergáudeant mihi inimíci mei: * et dum commovéntur pedes mei, super me magna locúti sunt.
  8. 37:18 Quóniam ego in flagélla parátus sum: * et dolor meus in conspéctu meo semper.
  9. 37:19 Quóniam iniquitátem meam annuntiábo: * et cogitábo pro peccáto meo.
  10. 37:20 Inimíci autem mei vivunt, et confirmáti sunt super me: * et multiplicáti sunt qui odérunt me iníque.
  11. 37:21 Qui retríbuunt mala pro bonis, detrahébant mihi: * quóniam sequébar bonitátem.
  12. 37:22 Ne derelínquas me, Dómine, Deus meus: * ne discésseris a me.
  13. 37:23 Inténde in adjutórium meum, * Dómine, Deus, salútis meæ.
Ant. Ámove, Dómine, * a me plagas tuas.

Psalmus 38 [9]

  1. 38:2 Dixi: Custódiam vias meas: * ut non delínquam in lingua mea.
  2. Pósui ori meo custódiam, * cum consísteret peccátor advérsum me.
  3. 38:3 Obmútui, et humiliátus sum, et sílui a bonis: * et dolor meus renovátus est.
  4. 38:4 Concáluit cor meum intra me: * et in meditatióne mea exardéscet ignis.
  5. 38:5 Locútus sum in lingua mea: * Notum fac mihi, Dómine, finem meum.
  6. Et númerum diérum meórum quis est: * ut sciam quid desit mihi.
  7. 38:6 Ecce mensurábiles posuísti dies meos: * et substántia mea tamquam níhilum ante te.
  8. Verúmtamen univérsa vánitas, * omnis homo vivens.
  9. 38:7 Verúmtamen in imágine pertránsit homo: * sed et frustra conturbátur.
  10. Thesaurízat: * et ignórat cui congregábit ea.
  11. 38:8 Et nunc quæ est exspectátio mea? Nonne Dóminus? * Et substántia mea apud te est.
  12. 38:9 Ab ómnibus iniquitátibus meis érue me: * oppróbrium insipiénti dedísti me.
  13. 38:10 Obmútui, et non apérui os meum, quóniam tu fecísti: * ámove a me plagas tuas.
  14. 38:12 A fortitúdine manus tuæ ego deféci in increpatiónibus: * propter iniquitátem corripuísti hóminem.
  15. Et tabéscere fecísti sicut aráneam ánimam ejus: * verúmtamen vane conturbátur omnis homo.
  16. 38:13 Exáudi oratiónem meam, Dómine, et deprecatiónem meam: * áuribus pércipe lácrimas meas.
  17. Ne síleas: quóniam ádvena ego sum apud te, et peregrínus, * sicut omnes patres mei.
  18. 38:14 Remítte mihi, ut refrígerer priúsquam ábeam, * et ámplius non ero.
V.
Deus, ne síleas a me, remítte mihi.
R.
Quóniam íncola ego sum apud te et peregrínus.
Pater Noster dicitur secreto usque ad Et ne nos indúcas in tentatiónem:

Pater noster, qui es in cælis, sanctificétur nomen tuum: advéniat regnum tuum: fiat volúntas tua, sicut in cælo et in terra. Panem nostrum quotidiánum da nobis hódie: et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris:

V. Et ne nos indúcas in tentatiónem:

R. Sed líbera nos a malo.

Absolutio.

A vínculis peccatórum nostrórum absólvat nos omnípotens et miséricors Dóminus.

R. Amen.

Extra Chorum, quando ab uno tantum recitatur Officium dicitur: Jube, Dómine, benedícere; et subjungitur congruens Benedictio.
V.
Jube, domne, benedícere.

Benedictio.

Evangélica léctio sit nobis salus et protéctio.

R. Amen.

Léctio sancti Evangélii secúndum Joánnem

Homilia 59 in Joánnem

In illo témpore: Dixit Jesus pharisǽis: Ego sum pastor bonus. Bonus pastor ánimam suam dat pro óvibus suis. Et réliqua.

Homilía sancti Joánnis Chrysóstomi

Magnum quiddam, dilectíssimi, magnum, inquam, est Ecclésiæ prælátio, et quæ multa índiget sapiéntia et fortitúdine, qualem Christus propósuit: ut ánimam pro óvibus ponámus, et numquam illas deserámus; ut lupo generóse resistámus. Hæc enim inter pastórem et mercenárium est differéntia: alter própriæ, contémptis óvibus; alter, sua contémpta, óvium semper salúti invígilat. Pastóris ergo exémplo demonstráto, deceptóres duos méminit: furem mactántem et rapiéntem oves; et mercenárium permitténtem, neque defendéntem commíssas.

V. Tu autem, Dómine, miserére nobis.

R. Deo grátias.

R. Coróna áurea super caput ejus,

* Expréssa signo sanctitátis, glória honóris, et opus fortitúdinis.

V. Quóniam prævenísti eum in benedictiónibus dulcédinis, posuísti in cápite ejus corónam de lápide pretióso.

R. Expréssa signo sanctitátis, glória honóris, et opus fortitúdinis.

Extra Chorum, quando ab uno tantum recitatur Officium dicitur: Jube, Dómine, benedícere; et subjungitur congruens Benedictio.
V.
Jube, domne, benedícere.

Benedictio.

Cujus festum cólimus, ipse intercédat pro nobis ad Dóminum.

R. Amen.

Quod superióri témpore Ezéchiel his verbis insectátus est: Væ pastóribus Israël: nonne pascébant semetípsos? Nonne greges pascúntur a pastóribus? Sed illi contrárium faciébant, quod máximæ malítiæ genus est, et plurimórum causa malórum. Idcírco inquit: Neque quod abjéctum erat, reducébant: neque quod períerat, quærébant: neque confráctum alligábant: neque infírmum consolidábant: quóniam se, non gregem pascébant. Idem et Paulus áliis verbis signíficat: Omnes quæ sua sunt, quærunt, non quæ Jesu Christi.

V. Tu autem, Dómine, miserére nobis.

R. Deo grátias.

R. Hic est vere Martyr, qui pro Christi nómine sánguinem suum fudit:

* Qui minas júdicum non tímuit, nec terrénæ dignitátis glóriam quæsívit, sed ad cæléstia regna pervénit.

V. Justum dedúxit Dóminus per vias rectas, et osténdit illi regnum Dei.

R. Qui minas júdicum non tímuit, nec terrénæ dignitátis glóriam quæsívit, sed ad cæléstia regna pervénit.

V. Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

R. Qui minas júdicum non tímuit, nec terrénæ dignitátis glóriam quæsívit, sed ad cæléstia regna pervénit.

Extra Chorum, quando ab uno tantum recitatur Officium dicitur: Jube, Dómine, benedícere; et subjungitur congruens Benedictio.
V.
Jube, domne, benedícere.

Benedictio.

Ad societátem cívium supernórum perdúcat nos Rex Angelórum.

R. Amen.

Verum ab utróque se dissidére osténdit Christus: ab illis quidem, qui in aliórum perníciem véniunt, cum dicat, se proptérea venísse, ut vitam habérent, et abundántius habérent: ab his autem, qui oves a lupis rapi negligébant, dicéndo se propter eas ánimam pónere, ne oves perírent. Nam cum Judǽi ipsum interímere vellent, non proptérea déstitit a doctrína, neque credéntes trádidit, sed pérstitit, et pértulit mortem: ídeo frequénter inquit: Ego sum pastor bonus. Quæ cum nullo niti testimónio videréntur, (quod enim póneret ánimam suam, non multo post re monstrátum est; quod autem vitam habérent, et abundántius habérent, eventúrum erat in futúro sǽculo) álterum ab áltero confírmat.

V. Tu autem, Dómine, miserére nobis.

R. Deo grátias.

Te Deum

Te Deum laudámus: * te Dóminum confitémur.

Te ætérnum Patrem * omnis terra venerátur.

Tibi omnes Ángeli, * tibi Cæli, et univérsæ Potestátes:

Tibi Chérubim et Séraphim * incessábili voce proclámant:

Fit reverentia Sanctus, Sanctus, Sanctus * Dóminus Deus Sábaoth.

Pleni sunt cæli et terra * majestátis glóriæ tuæ.

Te gloriósus * Apostolórum chorus,

Te Prophetárum * laudábilis númerus,

Te Mártyrum candidátus * laudat exércitus.

Te per orbem terrárum * sancta confitétur Ecclésia,

Patrem * imménsæ majestátis;

Venerándum tuum verum * et únicum Fílium;

Sanctum quoque * Paráclitum Spíritum.

Tu Rex glóriæ, * Christe.

Tu Patris * sempitérnus es Fílius.

Fit reverentia Tu, ad liberándum susceptúrus hóminem: * non horruísti Vírginis úterum.

Tu, devícto mortis acúleo, * aperuísti credéntibus regna cælórum.

Tu ad déxteram Dei sedes, * in glória Patris.

Judex créderis * esse ventúrus.

Sequens versus dicitur flexis genibus Te ergo quǽsumus, tuis fámulis súbveni, * quos pretióso sánguine redemísti.

Ætérna fac cum Sanctis tuis * in glória numerári.

Salvum fac pópulum tuum, Dómine, * et bénedic hereditáti tuæ.

Et rege eos, * et extólle illos usque in ætérnum.

Per síngulos dies * benedícimus te.

Fit reverentia, secundum consuetudinem Et laudámus nomen tuum in sǽculum, * et in sǽculum sǽculi.

Dignáre, Dómine, die isto * sine peccáto nos custodíre.

Miserére nostri, Dómine, * miserére nostri.

Fiat misericórdia tua, Dómine, super nos, * quemádmodum sperávimus in te.

In te, Dómine, sperávi: * non confúndar in ætérnum.

Reliqua omittuntur, nisi Laudes separandæ sint.

V.
Dómine, exáudi oratiónem meam.
R.
Et clamor meus ad te véniat.

Orémus.

Deus, pro cujus Ecclésia gloriósus Póntifex Thomas gládiis impiórum occúbuit: præsta, quǽsumus; ut omnes, qui ejus implórant auxílium, petitiónis suæ salutárem consequántur efféctum.

Per Dóminum nostrum Jesum Christum, Fílium tuum: qui tecum vivit et regnat in unitáte Spíritus Sancti, Deus, per ómnia sǽcula sæculórum.

R. Amen.

V.
Dómine, exáudi oratiónem meam.
R.
Et clamor meus ad te véniat.
V.
Benedicámus Dómino.
R.
Deo grátias.
V.
Fidélium ánimæ per misericórdiam Dei requiéscant in pace.
R.
Amen.
Pater Noster dicitur totum secreto.

Pater noster, qui es in cælis, sanctificétur nomen tuum: advéniat regnum tuum: fiat volúntas tua, sicut in cælo et in terra. Panem nostrum quotidiánum da nobis hódie: et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris: et ne nos indúcas in tentatiónem: sed líbera nos a malo. Amen.

Post Divinum officium