S. Petri Chrysologi Episcopi Confessoris et Ecclesiæ Doctoris
Ante Divinum officium
Pater noster, qui es in cælis, sanctificétur nomen tuum: advéniat regnum tuum: fiat volúntas tua, sicut in cælo et in terra. Panem nostrum quotidiánum da nobis hódie: et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris: et ne nos indúcas in tentatiónem: sed líbera nos a malo. Amen.
Ave María, grátia plena; Dóminus tecum: benedícta tu in muliéribus, et benedíctus fructus ventris tui Jesus. Sancta María, Mater Dei, ora pro nobis peccatóribus, nunc et in hora mortis nostræ. Amen.
Secus absolute incipiuntur, ut sequitur:
V. Deus ✠ in adjutórium meum inténde.
R. Dómine, ad adjuvándum me festína.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Allelúja.
Psalmus 98 [1]
- 98:1 Dóminus regnávit, irascántur pópuli: * qui sedet super Chérubim, moveátur terra.
- 98:2 Dóminus in Sion magnus: * et excélsus super omnes pópulos.
- 98:3 Confiteántur nómini tuo magno: quóniam terríbile, et sanctum est: * et honor regis judícium díligit.
- 98:4 Tu parásti directiónes: * judícium et justítiam in Jacob tu fecísti.
- 98:5 Exaltáte Dóminum, Deum nostrum, et adoráte scabéllum pedum ejus: * quóniam sanctum est.
- 98:6 Móyses et Aaron in sacerdótibus ejus: * et Sámuel inter eos, qui ínvocant nomen ejus:
- Invocábant Dóminum, et ipse exaudiébat eos: * in colúmna nubis loquebátur ad eos.
- 98:7 Custodiébant testimónia ejus, * et præcéptum quod dedit illis.
- 98:8 Dómine, Deus noster, tu exaudiébas eos: * Deus, tu propítius fuísti eis, et ulcíscens in omnes adinventiónes eórum.
- 98:9 Exaltáte Dóminum, Deum nostrum, et adoráte in monte sancto ejus: * quóniam sanctus Dóminus, Deus noster.
Psalmus 142 [2]
- 142:1 Dómine, exáudi oratiónem meam: áuribus pércipe obsecratiónem meam in veritáte tua: * exáudi me in tua justítia.
- 142:2 Et non intres in judícium cum servo tuo: * quia non justificábitur in conspéctu tuo omnis vivens.
- 142:3 Quia persecútus est inimícus ánimam meam: * humiliávit in terra vitam meam.
- Collocávit me in obscúris sicut mórtuos sǽculi: * et anxiátus est super me spíritus meus, in me turbátum est cor meum.
- 142:5 Memor fui diérum antiquórum, meditátus sum in ómnibus opéribus tuis: * in factis mánuum tuárum meditábar.
- 142:6 Expándi manus meas ad te: * ánima mea sicut terra sine aqua tibi.
- 142:7 Velóciter exáudi me, Dómine: * defécit spíritus meus.
- Non avértas fáciem tuam a me: * et símilis ero descendéntibus in lacum.
- 142:8 Audítam fac mihi mane misericórdiam tuam: * quia in te sperávi.
- Notam fac mihi viam, in qua ámbulem: * quia ad te levávi ánimam meam.
- 142:9 Éripe me de inimícis meis, Dómine, ad te confúgi: * doce me fácere voluntátem tuam, quia Deus meus es tu.
- 142:10 Spíritus tuus bonus dedúcet me in terram rectam: * propter nomen tuum, Dómine, vivificábis me, in æquitáte tua.
- 142:11 Edúces de tribulatióne ánimam meam: * et in misericórdia tua dispérdes inimícos meos.
- 142:12 Et perdes omnes, qui tríbulant ánimam meam: * quóniam ego servus tuus sum.
Psalmus 84 [3]
- 84:2 Benedixísti, Dómine, terram tuam: * avertísti captivitátem Jacob.
- 84:3 Remisísti iniquitátem plebis tuæ: * operuísti ómnia peccáta eórum.
- 84:4 Mitigásti omnem iram tuam: * avertísti ab ira indignatiónis tuæ.
- 84:5 Convérte nos, Deus, salutáris noster: * et avérte iram tuam a nobis.
- 84:6 Numquid in ætérnum irascéris nobis? * aut exténdes iram tuam a generatióne in generatiónem?
- 84:7 Deus, tu convérsus vivificábis nos: * et plebs tua lætábitur in te.
- 84:8 Osténde nobis, Dómine, misericórdiam tuam: * et salutáre tuum da nobis.
- 84:9 Áudiam quid loquátur in me Dóminus Deus: * quóniam loquétur pacem in plebem suam.
- Et super sanctos suos: * et in eos, qui convertúntur ad cor.
- 84:10 Verúmtamen prope timéntes eum salutáre ipsíus: * ut inhábitet glória in terra nostra.
- 84:11 Misericórdia, et véritas obviavérunt sibi: * justítia, et pax osculátæ sunt.
- 84:12 Véritas de terra orta est: * et justítia de cælo prospéxit.
- 84:13 Étenim Dóminus dabit benignitátem: * et terra nostra dabit fructum suum.
- 84:14 Justítia ante eum ambulábit: * et ponet in via gressus suos.
Canticum Isaiæ [4]
- 45:15 Vere tu es Deus abscónditus, * Deus Israël, Salvátor.
- 45:16 Confúsi sunt, et erubuérunt omnes: * simul abiérunt in confusiónem fabricatóres errórum.
- 45:17 Israël salvátus est in Dómino salúte ætérna: * non confundémini, et non erubescétis usque in sǽculum sǽculi.
- 45:18 Quia hæc dicit Dóminus creans cælos, * ipse Deus formans terram, et fáciens eam, ipse plastes ejus:
- 45:19 Non in vanum creávit eam, ut habitarétur, formávit eam: * Ego Dóminus, et non est álius.
- 45:20 Non in abscóndito locútus sum, * in loco terræ tenebróso:
- 45:21 Non dixi sémini Jacob frustra: Quǽrite me: * ego Dóminus loquens justítiam, annúntians recta.
- 45:22 Congregámini, et veníte, et accédite simul * qui salváti estis ex géntibus:
- 45:23 Nesciérunt qui levant lignum sculptúræ suæ, * et rogant deum non salvántem.
- 45:24 Annuntiáte, et veníte, et consiliámini simul: * Quis audítum fecit hoc ab inítio, ex tunc prædíxit illud?
- 45:25 Numquid non ego Dóminus, et non est ultra Deus absque me? * Deus justus, et salvans non est præter me.
- 45:26 Convertímini ad me, et salvi éritis, omnes fines terræ: * quia ego Deus, et non est álius.
- 45:27 In memetípso jurávi, egrediétur de ore meo justítiæ verbum, * et non revertétur:
- 45:28 Quia mihi curvábitur omne genu, * et jurábit omnis lingua.
- 45:29 Ergo in Dómino, dicet, meæ sunt justítiæ et impérium: * ad eum vénient, et confundéntur omnes qui repúgnant ei.
- 45:30 In Dómino justificábitur, et laudábitur * omne semen Israël.
Psalmus 147 [5]
- 147:1 Lauda, Jerúsalem, Dóminum: * ‡ lauda Deum tuum, Sion.
- 147:2 Quóniam confortávit seras portárum tuárum: * benedíxit fíliis tuis in te.
- 147:3 Qui pósuit fines tuos pacem: * et ádipe fruménti sátiat te.
- 147:4 Qui emíttit elóquium suum terræ: * velóciter currit sermo ejus.
- 147:5 Qui dat nivem sicut lanam: * nébulam sicut cínerem spargit.
- 147:6 Mittit crystállum suam sicut buccéllas: * ante fáciem frígoris ejus quis sustinébit?
- 147:7 Emíttet verbum suum, et liquefáciet ea: * flabit spíritus ejus, et fluent aquæ.
- 147:8 Qui annúntiat verbum suum Jacob: * justítias, et judícia sua Israël.
- 147:9 Non fecit táliter omni natióni: * et judícia sua non manifestávit eis.
Sir 44:16-17
Ecce sacérdos magnus, qui in diébus suis plácuit Deo, et invéntus est justus: et in témpore iracúndiæ factus est reconciliátio.
R. Deo grátias.
Jesu Redémptor ómnium,
Perpes coróna Prǽsulum,
In hac die cleméntius
Indúlgeas precántibus.
Tui sacri qua nóminis
Conféssor almus cláruit:
Hujus celébrat ánnua
Devóta plebs solémnia.
Qui rite mundi gáudia
Hujus cadúca réspuens,
Æternitátis prǽmio
Potítur inter Ángelos.
Hujus benígnus ánnue
Nobis sequi vestígia:
Hujus precátu, sérvulis
Dimítte noxam críminis.
Sit Christe, Rex piíssime,
Tibi, Patríque glória,
Cum Spíritu Paráclito,
Nunc, et per omne sǽculum.
Amen.
- V.
- Justum dedúxit Dóminus per vias rectas.
- R.
- Et osténdit illi regnum Dei.
Canticum Zachariæ
- 1:68 Benedíctus ✠ Dóminus, Deus Israël: * quia visitávit, et fecit redemptiónem plebis suæ:
- 1:69 Et eréxit cornu salútis nobis: * in domo David, púeri sui.
- 1:70 Sicut locútus est per os sanctórum, * qui a sǽculo sunt, prophetárum ejus:
- 1:71 Salútem ex inimícis nostris, * et de manu ómnium, qui odérunt nos.
- 1:72 Ad faciéndam misericórdiam cum pátribus nostris: * et memorári testaménti sui sancti.
- 1:73 Jusjurándum, quod jurávit ad Ábraham patrem nostrum, * datúrum se nobis:
- 1:74 Ut sine timóre, de manu inimicórum nostrórum liberáti, * serviámus illi.
- 1:75 In sanctitáte, et justítia coram ipso, * ómnibus diébus nostris.
- 1:76 Et tu, puer, Prophéta Altíssimi vocáberis: * præíbis enim ante fáciem Dómini, paráre vias ejus:
- 1:77 Ad dandam sciéntiam salútis plebi ejus: * in remissiónem peccatórum eórum:
- 1:78 Per víscera misericórdiæ Dei nostri: * in quibus visitávit nos, óriens ex alto:
- 1:79 Illumináre his, qui in ténebris, et in umbra mortis sedent: * ad dirigéndos pedes nostros in viam pacis.
- V.
- Dómine, exáudi oratiónem meam.
- R.
- Et clamor meus ad te véniat.
Orémus.
Deus, qui beátum Petrum Chrysólogum Doctórem egrégium, divínitus præmonstrátum, ad regéndam et instruéndam Ecclésiam tuam éligi voluísti: præsta, quǽsumus; ut, quem Doctórem vitæ habúimus in terris, intercessórem habére mereámur in cælis.
Per Dóminum nostrum Jesum Christum, Fílium tuum: qui tecum vivit et regnat in unitáte Spíritus Sancti, Deus, per ómnia sǽcula sæculórum.
R. Amen.
Commemoratio Feria VI infra Hebdomadam I Adventus
- V.
- Vox clamántis in desérto: Paráte viam Dómini.
- R.
- Rectas fácite sémitas ejus.
Orémus.
Excita, quǽsumus, Dómine, poténtiam tuam, et veni: ut ab imminéntibus peccatórum nostrórum perículis, te mereámur protegénte éripi, te liberánte salvári:
Commemoratio S. Barbaræ Virginis et Martyris
- V.
- Diffúsa est grátia in lábiis tuis.
- R.
- Proptérea benedíxit te Deus in ætérnum.
Orémus.
Deus, qui inter cétera poténtiæ tuæ mirácula étiam in sexu frágili victóriam martýrii contulísti: concéde propítius; ut, qui beátæ Bárbaræ Vírginis et Mártyris tuæ natalícia cólimus, per ejus ad te exémpla gradiámur.
Per Dóminum nostrum Jesum Christum, Fílium tuum: qui tecum vivit et regnat in unitáte Spíritus Sancti, Deus, per ómnia sǽcula sæculórum.
R. Amen.
- V.
- Dómine, exáudi oratiónem meam.
- R.
- Et clamor meus ad te véniat.
- V.
- Benedicámus Dómino.
- R.
- Deo grátias.
- V.
- Fidélium ánimæ per misericórdiam Dei requiéscant in pace.
- R.
- Amen.
Pater noster, qui es in cælis, sanctificétur nomen tuum: advéniat regnum tuum: fiat volúntas tua, sicut in cælo et in terra. Panem nostrum quotidiánum da nobis hódie: et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris: et ne nos indúcas in tentatiónem: sed líbera nos a malo. Amen.
V. Dóminus det nobis suam pacem.
R. Et vitam ætérnam. Amen.
Alma Redemptóris Mater, quæ pérvia cæli porta manes,
et stella maris, succúrre cadénti,
Súrgere qui curat, pópulo: tu quæ genuísti,
Natúra miránte, tuum sanctum Genitórem,
Virgo prius ac postérius, Gabriélis ab ore
Sumens illud Ave, peccatórum miserére.
V. Ángelus Dómini nuntiávit Maríæ.
R. Et concépit de Spíritu Sancto.
Orémus.
Grátiam tuam, quǽsumus, Dómine, méntibus nostris infúnde: ut, qui, Ángelo nuntiánte, Christi Fílii tui incarnatiónem cognóvimus; per passiónem ejus et crucem, ad resurrectiónis glóriam perducámur. Per eúmdem Christum Dóminum nostrum. Amen.
V. Divínum auxílium ✠ máneat semper nobíscum.
R. Amen.
Post Divinum officium