B
S. Joannis a Cruce Confessoris et Ecclesiæ Doctoris Duplex
Feria III, 24 Novembris MMXXVI
Hodie Ad Missam →
Pre-1955 1962

S. Joannis a Cruce Confessoris et Ecclesiæ Doctoris

Duplex
Ad Matutinum

Ante Divinum officium

secreto

Pater noster, qui es in cælis, sanctificétur nomen tuum: advéniat regnum tuum: fiat volúntas tua, sicut in cælo et in terra. Panem nostrum quotidiánum da nobis hódie: et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris: et ne nos indúcas in tentatiónem: sed líbera nos a malo. Amen.

Ave María, grátia plena; Dóminus tecum: benedícta tu in muliéribus, et benedíctus fructus ventris tui Jesus. Sancta María, Mater Dei, ora pro nobis peccatóribus, nunc et in hora mortis nostræ. Amen.

Credo in Deum, Patrem omnipoténtem, Creatórem cæli et terræ. Et in Jesum Christum, Fílium ejus únicum, Dóminum nostrum: qui concéptus est de Spíritu Sancto, natus ex María Vírgine, passus sub Póntio Piláto, crucifíxus, mórtuus, et sepúltus: descéndit ad ínferos; tértia die resurréxit a mórtuis; ascéndit ad cælos; sedet ad déxteram Dei Patris omnipoténtis: inde ventúrus est judicáre vivos et mórtuos. Credo in Spíritum Sanctum, sanctam Ecclésiam cathólicam, Sanctórum communiónem, remissiónem peccatórum, carnis resurrectiónem, vitam ætérnam. Amen.

Deinde, clara voce, dicitur Versus:

V. Dómine, lábia + mea apéries.

R. Et os meum annuntiábit laudem tuam.

V. Deus ✠ in adjutórium meum inténde.

R. Dómine, ad adjuvándum me festína.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Allelúja.

Invitatorium

Ant. Regem Confessórum Dóminum, * Veníte, adorémus.

Veníte, exsultémus Dómino, jubilémus Deo, salutári nostro: præoccupémus fáciem ejus in confessióne, et in psalmis jubilémus ei.

Ant. Regem Confessórum Dóminum, * Veníte, adorémus.

Quóniam Deus magnus Dóminus, et Rex magnus super omnes deos, quóniam non repéllet Dóminus plebem suam: quia in manu ejus sunt omnes fines terræ, et altitúdines móntium ipse cónspicit.

Ant. Veníte, adorémus.

Quóniam ipsíus est mare, et ipse fecit illud, et áridam fundavérunt manus ejus (genuflectitur) veníte, adorémus, et procidámus ante Deum: plorémus coram Dómino, qui fecit nos, quia ipse est Dóminus, Deus noster; nos autem pópulus ejus, et oves páscuæ ejus.

Ant. Regem Confessórum Dóminum, * Veníte, adorémus.

Hódie, si vocem ejus audiéritis, nolíte obduráre corda vestra, sicut in exacerbatióne secúndum diem tentatiónis in desérto: ubi tentavérunt me patres vestri, probavérunt et vidérunt ópera mea.

Ant. Veníte, adorémus.

Quadragínta annis próximus fui generatióni huic, et dixi: Semper hi errant corde, ipsi vero non cognovérunt vias meas: quibus jurávi in ira mea: Si introíbunt in réquiem meam.

Ant. Regem Confessórum Dóminum, * Veníte, adorémus.

V. Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

R. Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Ant. Veníte, adorémus.

Ant. Regem Confessórum Dóminum, * Veníte, adorémus.

Hymnus

Iste Conféssor Dómini, coléntes

Quem pie laudant pópuli per orbem,

Hac die lætus méruit suprémos

Laudis honóres.

Qui pius, prudens, húmilis, pudícus,

Sóbriam duxit sine labe vitam,

Donec humános animávit auræ

Spíritus artus.

Cujus ob præstans méritum, frequénter,

Ægra quæ passim jacuére membra,

Víribus morbi dómitis, salúti

Restituúntur.

Noster hinc illi chorus obsequéntem

Cóncinit laudem celebrésque palmas,

Ut piis ejus précibus juvémur

Omne per ævum.

Sit salus illi, decus atque virtus,

Qui, super cæli sólio corúscans,

Tótius mundi sériem gubérnat,

Trinus et unus.

Amen.

Nocturnus I

Ant. Expúgna, Dómine, * impugnántes me.

Psalmus 34(1-10) [1]

  1. 34:1 Júdica, Dómine, nocéntes me, * expúgna impugnántes me.
  2. 34:2 Apprehénde arma et scutum: * et exsúrge in adjutórium mihi.
  3. 34:3 Effúnde frámeam, et conclúde advérsus eos, qui persequúntur me: * dic ánimæ meæ: Salus tua ego sum.
  4. 34:4 Confundántur et revereántur, * quæréntes ánimam meam.
  5. Avertántur retrórsum, et confundántur * cogitántes mihi mala.
  6. 34:5 Fiant tamquam pulvis ante fáciem venti: * et Ángelus Dómini coárctans eos.
  7. 34:6 Fiat via illórum ténebræ et lúbricum: * et Ángelus Dómini pérsequens eos.
  8. 34:7 Quóniam gratis abscondérunt mihi intéritum láquei sui: * supervácue exprobravérunt ánimam meam.
  9. 34:8 Véniat illi láqueus, quem ignórat: et cáptio, quam abscóndit, apprehéndat eum: * et in láqueum cadat in ipsum.
  10. 34:9 Ánima autem mea exsultábit in Dómino: * et delectábitur super salutári suo.
  11. 34:10 Ómnia ossa mea dicent: * Dómine, quis símilis tibi?
  12. Erípiens ínopem de manu fortiórum ejus: * egénum et páuperem a diripiéntibus eum.
Ant. Restítue ánimam meam * a malefáctis eórum, Dómine.

Psalmus 34(11-17) [2]

  1. 34:11 Surgéntes testes iníqui, * quæ ignorábam interrogábant me.
  2. 34:12 Retribuébant mihi mala pro bonis: * sterilitátem ánimæ meæ.
  3. 34:13 Ego autem cum mihi molésti essent, * induébar cilício.
  4. Humiliábam in jejúnio ánimam meam: * et orátio mea in sinu meo convertétur.
  5. 34:14 Quasi próximum, et quasi fratrem nostrum, sic complacébam: * quasi lugens et contristátus, sic humiliábar.
  6. 34:15 Et advérsum me lætáti sunt, et convenérunt: * congregáta sunt super me flagélla, et ignorávi.
  7. 34:16 Dissipáti sunt, nec compúncti, tentavérunt me, subsannavérunt me subsannatióne: * frenduérunt super me déntibus suis.
  8. 34:17 Dómine, quando respícies? * restítue ánimam meam a malignitáte eórum, a leónibus únicam meam.
Ant. Exsúrge, Dómine, * et inténde judício meo.

Psalmus 34(18-28) [3]

  1. 34:18 Confitébor tibi in ecclésia magna, * in pópulo gravi laudábo te.
  2. 34:19 Non supergáudeant mihi qui adversántur mihi iníque: * qui odérunt me gratis et ánnuunt óculis.
  3. 34:20 Quóniam mihi quidem pacífice loquebántur: * et in iracúndia terræ loquéntes, dolos cogitábant.
  4. 34:21 Et dilatavérunt super me os suum: * dixérunt: Euge, euge, vidérunt óculi nostri.
  5. 34:22 Vidísti, Dómine, ne síleas: * Dómine, ne discédas a me.
  6. 34:23 Exsúrge et inténde judício meo: * Deus meus, et Dóminus meus in causam meam.
  7. 34:24 Júdica me secúndum justítiam tuam, Dómine, Deus meus, * et non supergáudeant mihi.
  8. 34:25 Non dicant in córdibus suis: Euge, euge, ánimæ nostræ: * nec dicant: Devorávimus eum.
  9. 34:26 Erubéscant et revereántur simul, * qui gratulántur malis meis.
  10. Induántur confusióne et reveréntia * qui magna loquúntur super me.
  11. 34:27 Exsúltent et læténtur qui volunt justítiam meam: * et dicant semper: Magnificétur Dóminus qui volunt pacem servi ejus.
  12. 34:28 Et lingua mea meditábitur justítiam tuam, * tota die laudem tuam.
V.
Lingua mea meditábitur justítiam tuam.
R.
Tota die laudem tuam, Dómine.
Pater Noster dicitur secreto usque ad Et ne nos indúcas in tentatiónem:

Pater noster, qui es in cælis, sanctificétur nomen tuum: advéniat regnum tuum: fiat volúntas tua, sicut in cælo et in terra. Panem nostrum quotidiánum da nobis hódie: et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris:

V. Et ne nos indúcas in tentatiónem:

R. Sed líbera nos a malo.

Absolutio.

Exáudi, Dómine Jesu Christe, preces servórum tuórum, et miserére nobis: Qui cum Patre et Spíritu Sancto vivis et regnas in sǽcula sæculórum.

R. Amen.

Extra Chorum, quando ab uno tantum recitatur Officium dicitur: Jube, Dómine, benedícere; et subjungitur congruens Benedictio.
V.
Jube, domne, benedícere.

Benedictio.

Benedictióne perpétua benedícat nos Pater ætérnus.

R. Amen.

Incipit Hábacuc Prophéta

Onus quod vidit Hábacuc prophéta.

Usquequo, Dómine, clamábo, et non exáudies? vociferábor ad te, vim pátiens, et non salvábis?

Quare ostendísti mihi iniquitátem et labórem, vidére prædam et injustítiam contra me? et factum est judícium, et contradíctio poténtior?

Propter hoc laceráta est lex, et non pervénit usque ad finem judícium; quia ímpius prǽvalet advérsus justum, proptérea egréditur judícium pervérsum.

V.
Tu autem, Dómine, miserére nobis.
R.
Deo grátias.
R.
A fácie furóris tui, Deus, conturbáta est omnis terra:

* Sed miserére, Dómine, et ne fácias consummatiónem.

V.
Dómine, Dóminus noster, quam admirábile est nomen tuum!
R.
Sed miserére, Dómine, et ne fácias consummatiónem.
Extra Chorum, quando ab uno tantum recitatur Officium dicitur: Jube, Dómine, benedícere; et subjungitur congruens Benedictio.
V.
Jube, domne, benedícere.

Benedictio.

Unigénitus Dei Fílius nos benedícere et adjuváre dignétur.

R. Amen.

Aspícite in géntibus, et vidéte, admirámini et obstupéscite; quia opus factum est in diébus vestris, quod nemo credet cum narrábitur;

Quia ecce ego suscitábo Chaldǽos, gentem amáram et velócem, ambulántem super latitúdinem terræ, ut possídeat tabernácula non sua.

Horríbilis et terríbilis est: ex semetípsa judícium et onus ejus egrediétur.

V.
Tu autem, Dómine, miserére nobis.
R.
Deo grátias.
R.
Civitátem istam tu circúmda, Dómine: et Angeli tui custódiant muros ejus.

* Exáudi, Dómine, pópulum tuum cum misericórdia.

V.
Avertátur furor tuus, Dómine, a pópulo tuo et a civitáte sancta tua.
R.
Exáudi, Dómine, pópulum tuum cum misericórdia.
Extra Chorum, quando ab uno tantum recitatur Officium dicitur: Jube, Dómine, benedícere; et subjungitur congruens Benedictio.
V.
Jube, domne, benedícere.

Benedictio.

Spíritus Sancti grátia illúminet sensus et corda nostra.

R. Amen.

Levióres pardis equi ejus, et velocióres lupis vespertínis: et diffundéntur équites ejus; équites namque ejus de longe vénient, volábunt quasi áquila festínans ad comedéndum.

Omnes ad prædam vénient, fácies eórum ventus urens; et congregábit quasi arénam captivitátem.

Et ipse de régibus triumphábit, et tyránni ridículi ejus erunt; ipse super omnem munitiónem ridébit, et comportábit ággerem, et cápiet eam.

V.
Tu autem, Dómine, miserére nobis.
R.
Deo grátias.
R.
Genti peccatríci, pópulo pleno peccáto miserére,

* Dómine Deus.

V.
Esto placábilis super nequítiam pópuli tui.
R.
Dómine Deus.
V.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
R.
Dómine Deus.

Nocturnus II

Ant. Noli æmulári * in eo qui prosperátur et facit iniquitátem.

Psalmus 36(1-15) [4]

  1. 36:1 Noli æmulári in malignántibus: * neque zeláveris faciéntes iniquitátem.
  2. 36:2 Quóniam tamquam fænum velóciter aréscent: * et quemádmodum ólera herbárum cito décident.
  3. 36:3 Spera in Dómino, et fac bonitátem: * et inhábita terram, et pascéris in divítiis ejus.
  4. 36:4 Delectáre in Dómino: * et dabit tibi petitiónes cordis tui.
  5. 36:5 Revéla Dómino viam tuam, et spera in eo: * et ipse fáciet.
  6. 36:6 Et edúcet quasi lumen justítiam tuam: et judícium tuum tamquam merídiem: * súbditus esto Dómino, et ora eum.
  7. 36:7 Noli æmulári in eo, qui prosperátur in via sua: * in hómine faciénte injustítias.
  8. 36:8 Désine ab ira, et derelínque furórem: * noli æmulári ut malignéris.
  9. 36:9 Quóniam qui malignántur, exterminabúntur: * sustinéntes autem Dóminum, ipsi hereditábunt terram.
  10. 36:10 Et adhuc pusíllum, et non erit peccátor: * et quæres locum ejus et non invénies.
  11. 36:11 Mansuéti autem hereditábunt terram: * et delectabúntur in multitúdine pacis.
  12. 36:12 Observábit peccátor justum: * et stridébit super eum déntibus suis.
  13. 36:13 Dóminus autem irridébit eum: * quóniam próspicit quod véniet dies ejus.
  14. 36:14 Gládium evaginavérunt peccatóres: * intendérunt arcum suum,
  15. Ut deíciant páuperem et ínopem: * ut trucídent rectos corde.
  16. 36:15 Gládius eórum intret in corda ipsórum: * et arcus eórum confringátur.
Ant. Brácchia peccatórum * conteréntur, confírmat autem justos Dóminus.

Psalmus 36(16-29) [5]

  1. 36:16 Mélius est módicum justo, * super divítias peccatórum multas.
  2. 36:17 Quóniam brácchia peccatórum conteréntur: * confírmat autem justos Dóminus.
  3. 36:18 Novit Dóminus dies immaculatórum: * et heréditas eórum in ætérnum erit.
  4. 36:19 Non confundéntur in témpore malo, et in diébus famis saturabúntur: * quia peccatóres períbunt.
  5. 36:20 Inimíci vero Dómini mox ut honorificáti fúerint et exaltáti: * deficiéntes, quemádmodum fumus defícient.
  6. 36:21 Mutuábitur peccátor, et non solvet: * justus autem miserétur et tríbuet.
  7. 36:22 Quia benedicéntes ei hereditábunt terram: * maledicéntes autem ei disperíbunt.
  8. 36:23 Apud Dóminum gressus hóminis dirigéntur: * et viam ejus volet.
  9. 36:24 Cum cecíderit non collidétur: * quia Dóminus suppónit manum suam.
  10. 36:25 Júnior fui, étenim sénui: * et non vidi justum derelíctum, nec semen ejus quærens panem.
  11. 36:26 Tota die miserétur et cómmodat: * et semen illíus in benedictióne erit.
  12. 36:27 Declína a malo, et fac bonum: * et inhábita in sǽculum sǽculi.
  13. 36:28 Quia Dóminus amat judícium, et non derelínquet sanctos suos: * in ætérnum conservabúntur.
  14. Injústi puniéntur: * et semen impiórum períbit.
  15. 36:29 Justi autem hereditábunt terram: * et inhabitábunt in sǽculum sǽculi super eam.
Ant. Custódi innocéntiam * et vide æquitátem.

Psalmus 36(30-40) [6]

  1. 36:30 Os justi meditábitur sapiéntiam, * et lingua ejus loquétur judícium.
  2. 36:31 Lex Dei ejus in corde ipsíus, * et non supplantabúntur gressus ejus.
  3. 36:32 Consíderat peccátor justum: * et quærit mortificáre eum.
  4. 36:33 Dóminus autem non derelínquet eum in mánibus ejus: * nec damnábit eum, cum judicábitur illi.
  5. 36:34 Exspécta Dóminum, et custódi viam ejus: et exaltábit te ut hereditáte cápias terram: * cum períerint peccatóres vidébis.
  6. 36:35 Vidi ímpium superexaltátum, * et elevátum sicut cedros Líbani.
  7. 36:36 Et transívi, et ecce non erat: * et quæsívi eum, et non est invéntus locus ejus.
  8. 36:37 Custódi innocéntiam, et vide æquitátem: * quóniam sunt relíquiæ hómini pacífico.
  9. 36:38 Injústi autem disperíbunt simul: * relíquiæ impiórum interíbunt.
  10. 36:39 Salus autem justórum a Dómino: * et protéctor eórum in témpore tribulatiónis.
  11. 36:40 Et adjuvábit eos Dóminus et liberábit eos: * et éruet eos a peccatóribus, et salvábit eos: quia speravérunt in eo.
V.
Exspécta Dóminum, et custódi viam ejus.
R.
Exaltábit te, ut hereditáte cápias terram.
Pater Noster dicitur secreto usque ad Et ne nos indúcas in tentatiónem:

Pater noster, qui es in cælis, sanctificétur nomen tuum: advéniat regnum tuum: fiat volúntas tua, sicut in cælo et in terra. Panem nostrum quotidiánum da nobis hódie: et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris:

V. Et ne nos indúcas in tentatiónem:

R. Sed líbera nos a malo.

Absolutio.

Ipsíus píetas et misericórdia nos ádjuvet, qui cum Patre et Spíritu Sancto vivit et regnat in sǽcula sæculórum.

R. Amen.

Extra Chorum, quando ab uno tantum recitatur Officium dicitur: Jube, Dómine, benedícere; et subjungitur congruens Benedictio.
V.
Jube, domne, benedícere.

Benedictio.

Deus Pater omnípotens sit nobis propítius et clemens.

R. Amen.

Joánnes a Cruce, Fontíberi in Hispánia piis paréntibus natus, a primis annis certo innotuit quam Deiparæ Virgini futurus esset acceptus; nam quinquennis, in púteum lapsus, ejusdem Deiparæ manu sublatus, incolumis evasit. Tanto autem patiéndi desidério flagrávit, ut novennis, spreto molliori lecto, super sarmentis cubare consueverit. Adoléscens hospítio páuperum ægrotántium Metymnæ Campi famulum sese addixit, quibus magno caritátis ardore, vilíssima quæque complectens officia, præsto aderat. Cujus exemplo excitáti ceteri, éadem caritátis múnera ardentius obibant. Verum, ad altióra vocatus, beátæ Maríæ Vírginis de Monte Carmelo institutum amplexus est; ubi, sacerdos ex obediéntia factus, severioris disciplinæ et arctioris vitæ cupidíssimus, primitivam ordinis regulam ex superioris licéntia ita proféssus est, ut, ob jugem Dominicæ passiónis memóriam, bello in se, tamquam in infensíssimum hostem indicto, vigiliis, jejuniis, férreis flagellis omnique pœnárum genere, brevi carnem cum vitiis et concupiscéntiis suis crucifixerit; dignus plane, qui a sancta Teresia inter puriores sanctioresque ánimas, Ecclésiam Dei id témporis illustrántes, recenserétur.

V. Tu autem, Dómine, miserére nobis.

R. Deo grátias.

R. Honéstum fecit illum Dóminus, et custodívit eum ab inimícis, et a seductóribus tutávit illum:

* Et dedit illi claritátem ætérnam.

V. Justum dedúxit Dóminus per vias rectas, et osténdit illi regnum Dei.

R. Et dedit illi claritátem ætérnam.

Extra Chorum, quando ab uno tantum recitatur Officium dicitur: Jube, Dómine, benedícere; et subjungitur congruens Benedictio.
V.
Jube, domne, benedícere.

Benedictio.

Christus perpétuæ det nobis gáudia vitæ.

R. Amen.

Singulari vitæ austeritáte et ómnium virtútum præsidio munítus, præ assidua rerum divinárum contemplatióne, diuturnas et mirábiles éxtases frequenter patiebátur; tantoque in Deum æstuábat amóre, ut, cum divinus ignis sese intro diutius continere non posset, foras erumpere ejusque vultum irradiare visus sit. Proximórum salúti summopere intentus, tum in verbi Dei prædicatióne, tum in sacramentórum administratióne fuit assiduus. Hinc tot meritis auctus, strictiorisque disciplinæ promovendæ ardore veheménter accénsus, sanctæ Teresiæ comes divinitus datus est, ut, quam ipsa inter sorores primævam Carmeli ordinis observantiam instauráverat, eamdem et inter fratres, Joánne adjutore, restitúeret. Innumeros ítaque una cum Dei famula in divino opere promovéndo perpéssus labóres, cœnobia, quæ ejusdem sanctæ Vírginis cura per totam Hispániam erecta fuerant, nullis vitæ incommodis et periculis térritus, singula perlustrávit. In quibus aliisque quam plurimis, ejus ópera eréctis, restauratam observantiam propagando, verbo et exemplo firmávit; ut mérito primus, post sanctam Teresiam, Carmelitárum excalceatórum ordinis professor et parens habeátur.

V. Tu autem, Dómine, miserére nobis.

R. Deo grátias.

R. Amávit eum Dóminus, et ornávit eum: stolam glóriæ índuit eum,

* Et ad portas paradísi coronávit eum.

V. Índuit eum Dóminus lorícam fídei, et ornávit eum.

R. Et ad portas paradísi coronávit eum.

Extra Chorum, quando ab uno tantum recitatur Officium dicitur: Jube, Dómine, benedícere; et subjungitur congruens Benedictio.
V.
Jube, domne, benedícere.

Benedictio.

Ignem sui amóris accéndat Deus in córdibus nostris.

R. Amen.

Virginitátem perpetuo coluit, impudentésque mulieres ejus pudicítiæ insidiari conántes, non modo répulit, sed étiam Christo lucrifecit. In divinis explicandis arcanis æque ac sancta Teresia, apostolicæ Sedis judício, divínitus instructus, libros de mystica theología, cælésti sapiéntia refertos, conscripsit. Semel interrogátus a Christo quid præmii pro tot labóribus pósceret, respóndit: Dómine, pati et contemni pro te. Imperio in dæmones, quos e corpóribus sæpe fugabat, discretióne spirituum, prophetíæ dono, miraculórum glória celebratíssimus, ea semper fuit humilitate, ut sæpius a Dómino flagitaverit eo loco mori, ubi ómnibus esset ignotus. Voti compos factus. Ubedæ, diro morbo et in crure quinque plagis sanie manántibus, ad impléndum patiéndi desidérium constantíssime tolerátis, Ecclésiæ sacramentis pie sancteque susceptis, in Christi crucifixi amplexu, quem semper in corde atque ore habuerat, post illa verba: In manus tuas comméndo spíritum meum, obdormívit in Dómino, die et hora a se prædictis, anno salútis millesimo quingentésimo nonagesimo primo, ætátis quadragesimo nono. Migrántem ejus ánimam splendidíssimus ignis globus excepit; corpus vero suavíssimum odórem spirávit, quod, etiamnum incorruptum, Segoviæ honorifice cólitur. Eum, plurimis ante et post óbitum fulgentem signis, Benedíctus décimus tertius Pontifex maximus in Sanctórum númerum retulit, et Pius undecimus ex Sacrórum Rituum Congregatiónis consulto, universalis Ecclésiæ Doctórem declarávit.

V. Tu autem, Dómine, miserére nobis.

R. Deo grátias.

R. Iste homo perfécit ómnia quæ locútus est ei Deus, et dixit ad eum: Ingrédere in réquiem meam:

* Quia te vidi justum coram me ex ómnibus géntibus.

V. Iste est, qui contémpsit vitam mundi, et pervénit ad cæléstia regna.

R. Quia te vidi justum coram me ex ómnibus géntibus.

V. Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

R. Quia te vidi justum coram me ex ómnibus géntibus.

Nocturnus III

Ant. Ne in ira tua * corrípias me, Dómine.

Psalmus 37(2-11) [7]

  1. 37:2 Dómine, ne in furóre tuo árguas me, * neque in ira tua corrípias me.
  2. 37:3 Quóniam sagíttæ tuæ infíxæ sunt mihi: * et confirmásti super me manum tuam.
  3. 37:4 Non est sánitas in carne mea a fácie iræ tuæ: * non est pax óssibus meis a fácie peccatórum meórum.
  4. 37:5 Quóniam iniquitátes meæ supergréssæ sunt caput meum: * et sicut onus grave gravátæ sunt super me.
  5. 37:6 Putruérunt et corrúptæ sunt cicatríces meæ, * a fácie insipiéntiæ meæ.
  6. 37:7 Miser factus sum, et curvátus sum usque in finem: * tota die contristátus ingrediébar.
  7. 37:8 Quóniam lumbi mei impléti sunt illusiónibus: * et non est sánitas in carne mea.
  8. 37:9 Afflíctus sum, et humiliátus sum nimis: * rugiébam a gémitu cordis mei.
  9. 37:10 Dómine, ante te omne desidérium meum: * et gémitus meus a te non est abscónditus.
  10. 37:11 Cor meum conturbátum est, derelíquit me virtus mea: * et lumen oculórum meórum, et ipsum non est mecum.
Ant. Inténde in adjutórium meum, * Dómine, virtus salútis meæ.

Psalmus 37(12-23) [8]

  1. 37:12 Amíci mei, et próximi mei * advérsum me appropinquavérunt, et stetérunt.
  2. Et qui juxta me erant, de longe stetérunt: * et vim faciébant qui quærébant ánimam meam.
  3. 37:13 Et qui inquirébant mala mihi, locúti sunt vanitátes: * et dolos tota die meditabántur.
  4. 37:14 Ego autem tamquam surdus non audiébam: * et sicut mutus non apériens os suum.
  5. 37:15 Et factus sum sicut homo non áudiens: * et non habens in ore suo redargutiónes.
  6. 37:16 Quóniam in te, Dómine, sperávi: * tu exáudies me, Dómine, Deus meus.
  7. 37:17 Quia dixi: Nequándo supergáudeant mihi inimíci mei: * et dum commovéntur pedes mei, super me magna locúti sunt.
  8. 37:18 Quóniam ego in flagélla parátus sum: * et dolor meus in conspéctu meo semper.
  9. 37:19 Quóniam iniquitátem meam annuntiábo: * et cogitábo pro peccáto meo.
  10. 37:20 Inimíci autem mei vivunt, et confirmáti sunt super me: * et multiplicáti sunt qui odérunt me iníque.
  11. 37:21 Qui retríbuunt mala pro bonis, detrahébant mihi: * quóniam sequébar bonitátem.
  12. 37:22 Ne derelínquas me, Dómine, Deus meus: * ne discésseris a me.
  13. 37:23 Inténde in adjutórium meum, * Dómine, Deus, salútis meæ.
Ant. Ámove, Dómine, * a me plagas tuas.

Psalmus 38 [9]

  1. 38:2 Dixi: Custódiam vias meas: * ut non delínquam in lingua mea.
  2. Pósui ori meo custódiam, * cum consísteret peccátor advérsum me.
  3. 38:3 Obmútui, et humiliátus sum, et sílui a bonis: * et dolor meus renovátus est.
  4. 38:4 Concáluit cor meum intra me: * et in meditatióne mea exardéscet ignis.
  5. 38:5 Locútus sum in lingua mea: * Notum fac mihi, Dómine, finem meum.
  6. Et númerum diérum meórum quis est: * ut sciam quid desit mihi.
  7. 38:6 Ecce mensurábiles posuísti dies meos: * et substántia mea tamquam níhilum ante te.
  8. Verúmtamen univérsa vánitas, * omnis homo vivens.
  9. 38:7 Verúmtamen in imágine pertránsit homo: * sed et frustra conturbátur.
  10. Thesaurízat: * et ignórat cui congregábit ea.
  11. 38:8 Et nunc quæ est exspectátio mea? Nonne Dóminus? * Et substántia mea apud te est.
  12. 38:9 Ab ómnibus iniquitátibus meis érue me: * oppróbrium insipiénti dedísti me.
  13. 38:10 Obmútui, et non apérui os meum, quóniam tu fecísti: * ámove a me plagas tuas.
  14. 38:12 A fortitúdine manus tuæ ego deféci in increpatiónibus: * propter iniquitátem corripuísti hóminem.
  15. Et tabéscere fecísti sicut aráneam ánimam ejus: * verúmtamen vane conturbátur omnis homo.
  16. 38:13 Exáudi oratiónem meam, Dómine, et deprecatiónem meam: * áuribus pércipe lácrimas meas.
  17. Ne síleas: quóniam ádvena ego sum apud te, et peregrínus, * sicut omnes patres mei.
  18. 38:14 Remítte mihi, ut refrígerer priúsquam ábeam, * et ámplius non ero.
V.
Deus, ne síleas a me, remítte mihi.
R.
Quóniam íncola ego sum apud te et peregrínus.
Pater Noster dicitur secreto usque ad Et ne nos indúcas in tentatiónem:

Pater noster, qui es in cælis, sanctificétur nomen tuum: advéniat regnum tuum: fiat volúntas tua, sicut in cælo et in terra. Panem nostrum quotidiánum da nobis hódie: et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris:

V. Et ne nos indúcas in tentatiónem:

R. Sed líbera nos a malo.

Absolutio.

A vínculis peccatórum nostrórum absólvat nos omnípotens et miséricors Dóminus.

R. Amen.

Extra Chorum, quando ab uno tantum recitatur Officium dicitur: Jube, Dómine, benedícere; et subjungitur congruens Benedictio.
V.
Jube, domne, benedícere.

Benedictio.

Evangélica léctio sit nobis salus et protéctio.

R. Amen.

Léctio sancti Evangélii secúndum Matthǽum

Lib. 1 de Sermone Domini in monte, cap. 6

In illo témpore: Dixit Jesus discípulis suis: Vos estis sal terræ. Quod si sal evanúerit, in quo saliétur? Et réliqua.

Homilía sancti Augustíni Epíscopi

Osténdit Dóminus fátuos esse judicándos, qui temporálium bonórum vel cópiam sectántes vel inópiam metuéntes, amíttunt ætérna, quæ nec dari possunt ab homínibus nec auférri. Itaque, si sal infatuátum fúerit, in quo saliétur? Id est, si vos, per quos condiéndi sunt quodámmodo pópuli, metu persecutiónum temporálium amiséritis regna cælórum; qui erunt hómines, per quos a vobis error auferátur, cum vos elégerit Deus, per quos errórem áuferat ceterórum?

V. Tu autem, Dómine, miserére nobis.

R. Deo grátias.

R. Iste est qui ante Deum magnas virtútes operátus est, et de omni corde suo laudávit Dóminum:

* Ipse intercédat pro peccátis ómnium populórum.

V. Ecce homo sine queréla, verus Dei cultor, ábstinens se ab omni ópere malo, et pérmanens in innocéntia sua.

R. Ipse intercédat pro peccátis ómnium populórum.

Extra Chorum, quando ab uno tantum recitatur Officium dicitur: Jube, Dómine, benedícere; et subjungitur congruens Benedictio.
V.
Jube, domne, benedícere.

Benedictio.

Cujus festum cólimus, ipse intercédat pro nobis ad Dóminum.

R. Amen.

Ergo ad níhilum valet sal infatuátum, nisi ut mittátur foras et calcétur ab homínibus. Non ítaque calcátur ab homínibus qui pátitur persecutiónem; sed qui, persecutiónem timéndo, infatuátur. Calcári enim non potest nisi inférior; sed inférior non est, qui, quamvis córpore multa in terra sustíneat, corde tamen fixus in cælo est.

V. Tu autem, Dómine, miserére nobis.

R. Deo grátias.

R. In médio Ecclésiæ apéruit os ejus,

* Et implévit eum Dóminus spíritu sapiéntiæ et intelléctus.

V. Jucunditátem et exsultatiónem thesaurizávit super eum.

R. Et implévit eum Dóminus spíritu sapiéntiæ et intelléctus.

V. Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

R. Et implévit eum Dóminus spíritu sapiéntiæ et intelléctus.

Extra Chorum, quando ab uno tantum recitatur Officium dicitur: Jube, Dómine, benedícere; et subjungitur congruens Benedictio.
V.
Jube, domne, benedícere.

Benedictio.

Ad societátem cívium supernórum perdúcat nos Rex Angelórum.

R. Amen.

Commemoratio: S. Chrysogoni Martyris

Chrysógonus, Diocletiáno imperatóre, Romæ inclusus in carcere, ibi biennium sanctæ Anastasiæ facultátibus vixit; quam etiam, afflictam propter Christum a viro suo Publio, proptereáque a suis oratiónibus per litteras auxílium postulántem, mútuis epistolis est consolatus. Sed, cum imperátor Romam scripsísset ut, reliquis Christiánis qui in vinculis essent interfectis, Chrysógonus Aquilejam ad se mitterétur, eo perductus est. Cui imperátor: Accersívi, inquit, te, Chrysógone, ut honóribus augeam, si modo induxeris ánimum deos cólere. At ille: Ego eum, qui vere est Deus, mente et oratióne véneror; deos autem, qui nihil sunt nisi dæmonum simulacra, odi et éxsecror. Quo responso excandéscens imperátor, ad Aquas Gradatas eum secúri pércuti jubet octavo Kalendas Decembris. Cujus corpus, projectum in mare, paulo post in littore invéntum, Zóilus presbyter in suis ædibus sepelívit.

V. Tu autem, Dómine, miserére nobis.

R. Deo grátias.

Te Deum

Te Deum laudámus: * te Dóminum confitémur.

Te ætérnum Patrem * omnis terra venerátur.

Tibi omnes Ángeli, * tibi Cæli, et univérsæ Potestátes:

Tibi Chérubim et Séraphim * incessábili voce proclámant:

Fit reverentia Sanctus, Sanctus, Sanctus * Dóminus Deus Sábaoth.

Pleni sunt cæli et terra * majestátis glóriæ tuæ.

Te gloriósus * Apostolórum chorus,

Te Prophetárum * laudábilis númerus,

Te Mártyrum candidátus * laudat exércitus.

Te per orbem terrárum * sancta confitétur Ecclésia,

Patrem * imménsæ majestátis;

Venerándum tuum verum * et únicum Fílium;

Sanctum quoque * Paráclitum Spíritum.

Tu Rex glóriæ, * Christe.

Tu Patris * sempitérnus es Fílius.

Fit reverentia Tu, ad liberándum susceptúrus hóminem: * non horruísti Vírginis úterum.

Tu, devícto mortis acúleo, * aperuísti credéntibus regna cælórum.

Tu ad déxteram Dei sedes, * in glória Patris.

Judex créderis * esse ventúrus.

Sequens versus dicitur flexis genibus Te ergo quǽsumus, tuis fámulis súbveni, * quos pretióso sánguine redemísti.

Ætérna fac cum Sanctis tuis * in glória numerári.

Salvum fac pópulum tuum, Dómine, * et bénedic hereditáti tuæ.

Et rege eos, * et extólle illos usque in ætérnum.

Per síngulos dies * benedícimus te.

Fit reverentia, secundum consuetudinem Et laudámus nomen tuum in sǽculum, * et in sǽculum sǽculi.

Dignáre, Dómine, die isto * sine peccáto nos custodíre.

Miserére nostri, Dómine, * miserére nostri.

Fiat misericórdia tua, Dómine, super nos, * quemádmodum sperávimus in te.

In te, Dómine, sperávi: * non confúndar in ætérnum.

Reliqua omittuntur, nisi Laudes separandæ sint.

V.
Dómine, exáudi oratiónem meam.
R.
Et clamor meus ad te véniat.

Orémus.

Deus, qui sanctum Joánnem Confessórem tuum atque Doctórem perféctæ sui abnegatiónis et Crucis amatórem exímium effecísti: concéde; ut, ejus imitatióni júgiter inhæréntes, glóriam assequámur ætérnam.

Per Dóminum nostrum Jesum Christum, Fílium tuum: qui tecum vivit et regnat in unitáte Spíritus Sancti, Deus, per ómnia sǽcula sæculórum.

R. Amen.

V.
Dómine, exáudi oratiónem meam.
R.
Et clamor meus ad te véniat.
V.
Benedicámus Dómino.
R.
Deo grátias.
V.
Fidélium ánimæ per misericórdiam Dei requiéscant in pace.
R.
Amen.
Pater Noster dicitur totum secreto.

Pater noster, qui es in cælis, sanctificétur nomen tuum: advéniat regnum tuum: fiat volúntas tua, sicut in cælo et in terra. Panem nostrum quotidiánum da nobis hódie: et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris: et ne nos indúcas in tentatiónem: sed líbera nos a malo. Amen.

Post Divinum officium