B
S. Clementis Papæ et Martyris Duplex
Feria II, 23 Novembris MMXXVI
Hodie Ad Missam →
Pre-1955 1962

S. Clementis Papæ et Martyris

Duplex
Ad Matutinum

Ante Divinum officium

secreto

Pater noster, qui es in cælis, sanctificétur nomen tuum: advéniat regnum tuum: fiat volúntas tua, sicut in cælo et in terra. Panem nostrum quotidiánum da nobis hódie: et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris: et ne nos indúcas in tentatiónem: sed líbera nos a malo. Amen.

Ave María, grátia plena; Dóminus tecum: benedícta tu in muliéribus, et benedíctus fructus ventris tui Jesus. Sancta María, Mater Dei, ora pro nobis peccatóribus, nunc et in hora mortis nostræ. Amen.

Credo in Deum, Patrem omnipoténtem, Creatórem cæli et terræ. Et in Jesum Christum, Fílium ejus únicum, Dóminum nostrum: qui concéptus est de Spíritu Sancto, natus ex María Vírgine, passus sub Póntio Piláto, crucifíxus, mórtuus, et sepúltus: descéndit ad ínferos; tértia die resurréxit a mórtuis; ascéndit ad cælos; sedet ad déxteram Dei Patris omnipoténtis: inde ventúrus est judicáre vivos et mórtuos. Credo in Spíritum Sanctum, sanctam Ecclésiam cathólicam, Sanctórum communiónem, remissiónem peccatórum, carnis resurrectiónem, vitam ætérnam. Amen.

Deinde, clara voce, dicitur Versus:

V. Dómine, lábia + mea apéries.

R. Et os meum annuntiábit laudem tuam.

V. Deus ✠ in adjutórium meum inténde.

R. Dómine, ad adjuvándum me festína.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Allelúja.

Invitatorium

Ant. Regem Mártyrum Dóminum, * Veníte, adorémus.

Veníte, exsultémus Dómino, jubilémus Deo, salutári nostro: præoccupémus fáciem ejus in confessióne, et in psalmis jubilémus ei.

Ant. Regem Mártyrum Dóminum, * Veníte, adorémus.

Quóniam Deus magnus Dóminus, et Rex magnus super omnes deos, quóniam non repéllet Dóminus plebem suam: quia in manu ejus sunt omnes fines terræ, et altitúdines móntium ipse cónspicit.

Ant. Veníte, adorémus.

Quóniam ipsíus est mare, et ipse fecit illud, et áridam fundavérunt manus ejus (genuflectitur) veníte, adorémus, et procidámus ante Deum: plorémus coram Dómino, qui fecit nos, quia ipse est Dóminus, Deus noster; nos autem pópulus ejus, et oves páscuæ ejus.

Ant. Regem Mártyrum Dóminum, * Veníte, adorémus.

Hódie, si vocem ejus audiéritis, nolíte obduráre corda vestra, sicut in exacerbatióne secúndum diem tentatiónis in desérto: ubi tentavérunt me patres vestri, probavérunt et vidérunt ópera mea.

Ant. Veníte, adorémus.

Quadragínta annis próximus fui generatióni huic, et dixi: Semper hi errant corde, ipsi vero non cognovérunt vias meas: quibus jurávi in ira mea: Si introíbunt in réquiem meam.

Ant. Regem Mártyrum Dóminum, * Veníte, adorémus.

V. Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

R. Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Ant. Veníte, adorémus.

Ant. Regem Mártyrum Dóminum, * Veníte, adorémus.

Hymnus

Deus tuórum mílitum

Sors, et córona, prǽmium,

Laudes canéntes Mártyris

Absólve nexu críminis.

Hic nempe mundi gáudia,

Et blanda fraudum pábula

Imbúta felle députans,

Pervénit ad cæléstia.

Pœnas cucúrrit fórtiter,

Et sústulit viríliter,

Fundénsque pro te sánguinem,

Ætérna dona póssidet.

Ob hoc precátu súpplici

Te póscimus, piíssime;

In hoc triúmpho Mártyris

Dimítte noxam sérvulis.

Laus et perénnis glória

Patri sit, atque Fílio,

Sancto simul Paráclito,

In sempitérna sǽcula.

Amen.

Nocturnus I

Ant. Dóminus de cælo * prospéxit super fílios hóminum.

Psalmus 13 [1]

  1. 13:1 Dixit insípiens in corde suo: * non est Deus.
  2. Corrúpti sunt, et abominábiles facti sunt in stúdiis suis: * non est qui fáciat bonum, non est usque ad unum.
  3. 13:2 Dóminus de cælo prospéxit super fílios hóminum, * ut vídeat si est intéllegens, aut requírens Deum.
  4. 13:3 Omnes declinavérunt, simul inútiles facti sunt: * non est qui fáciat bonum, non est usque ad unum.
  5. Sepúlcrum patens est guttur eórum: linguis suis dolóse agébant * venénum áspidum sub lábiis eórum.
  6. Quorum os maledictióne et amaritúdine plenum est: * velóces pedes eórum ad effundéndum sánguinem.
  7. Contrítio et infelícitas in viis eórum, et viam pacis non cognovérunt: * non est timor Dei ante óculos eórum.
  8. 13:4 Nonne cognóscent omnes qui operántur iniquitátem, * qui dévorant plebem meam sicut escam panis?
  9. 13:5 Dóminum non invocavérunt, * illic trepidavérunt timóre, ubi non erat timor.
  10. 13:6 Quóniam Dóminus in generatióne justa est, consílium ínopis confudístis: * quóniam Dóminus spes ejus est.
  11. 13:7 Quis dabit ex Sion salutáre Israël? * cum avérterit Dóminus captivitátem plebis suæ, exsultábit Jacob, et lætábitur Israël.
Ant. Qui operátur justítiam * requiéscet in monte sancto tuo, Dómine.

Psalmus 14 [2]

  1. 14:1 Dómine, quis habitábit in tabernáculo tuo? * aut quis requiéscet in monte sancto tuo?
  2. 14:2 Qui ingréditur sine mácula, * et operátur justítiam:
  3. 14:3 Qui lóquitur veritátem in corde suo, * qui non egit dolum in lingua sua:
  4. Nec fecit próximo suo malum, * et oppróbrium non accépit advérsus próximos suos.
  5. 14:4 Ad níhilum dedúctus est in conspéctu ejus malígnus: * timéntes autem Dóminum gloríficat:
  6. Qui jurat próximo suo, et non décipit, * qui pecúniam suam non dedit ad usúram, et múnera super innocéntem non accépit.
  7. 14:5 Qui facit hæc: * non movébitur in ætérnum.
Ant. Inclína, Dómine, * aurem tuam mihi, et exáudi verba mea.

Psalmus 16 [3]

  1. 16:1 Exáudi, Dómine, justítiam meam: * inténde deprecatiónem meam.
  2. Áuribus pércipe oratiónem meam, * non in lábiis dolósis.
  3. 16:2 De vultu tuo judícium meum pródeat: * óculi tui vídeant æquitátes.
  4. 16:3 Probásti cor meum, et visitásti nocte: * igne me examinásti, et non est invénta in me iníquitas.
  5. 16:4 Ut non loquátur os meum ópera hóminum: * propter verba labiórum tuórum ego custodívi vias duras.
  6. 16:5 Pérfice gressus meos in sémitis tuis: * ut non moveántur vestígia mea.
  7. 16:6 Ego clamávi, quóniam exaudísti me, Deus: * inclína aurem tuam mihi, et exáudi verba mea.
  8. 16:7 Mirífica misericórdias tuas, * qui salvos facis sperántes in te.
  9. 16:8 A resisténtibus déxteræ tuæ custódi me, * ut pupíllam óculi.
  10. Sub umbra alárum tuárum prótege me: * a fácie impiórum qui me afflixérunt.
  11. 16:9 Inimíci mei ánimam meam circumdedérunt, ádipem suum conclusérunt: * os eórum locútum est supérbiam.
  12. 16:11 Proiciéntes me nunc circumdedérunt me: * óculos suos statuérunt declináre in terram.
  13. 16:12 Suscepérunt me sicut leo parátus ad prædam: * et sicut cátulus leónis hábitans in ábditis.
  14. 16:13 Exsúrge, Dómine, prǽveni eum, et supplánta eum: * éripe ánimam meam ab ímpio, frámeam tuam ab inimícis manus tuæ.
  15. 16:14 Dómine, a paucis de terra dívide eos in vita eórum: * de abscónditis tuis adimplétus est venter eórum.
  16. Saturáti sunt fíliis: * et dimisérunt relíquias suas párvulis suis.
  17. 16:15 Ego autem in justítia apparébo conspéctui tuo: * satiábor cum apparúerit glória tua.
V.
Mirífica Dómine misericórdias tuas.
R.
Qui salvos facis sperántes in te.
Pater Noster dicitur secreto usque ad Et ne nos indúcas in tentatiónem:

Pater noster, qui es in cælis, sanctificétur nomen tuum: advéniat regnum tuum: fiat volúntas tua, sicut in cælo et in terra. Panem nostrum quotidiánum da nobis hódie: et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris:

V. Et ne nos indúcas in tentatiónem:

R. Sed líbera nos a malo.

Absolutio.

Exáudi, Dómine Jesu Christe, preces servórum tuórum, et miserére nobis: Qui cum Patre et Spíritu Sancto vivis et regnas in sǽcula sæculórum.

R. Amen.

Extra Chorum, quando ab uno tantum recitatur Officium dicitur: Jube, Dómine, benedícere; et subjungitur congruens Benedictio.
V.
Jube, domne, benedícere.

Benedictio.

Benedictióne perpétua benedícat nos Pater ætérnus.

R. Amen.

Incipit Michǽas Prophéta

Verbum Dómini, quod factum est ad Michǽam Morasthíten, in diébus Jóathan, Achaz, et Ezechíæ, regum Juda, quod vidit super Samaríam et Jerúsalem.

Audíte, pópuli omnes, et atténdat terra, et plenitúdo ejus, et sit Dóminus Deus vobis in testem, Dóminus de templo sancto suo.

Quia ecce Dóminus egrediétur de loco suo, et descéndet, et calcábit super excélsa terræ.

V.
Tu autem, Dómine, miserére nobis.
R.
Deo grátias.
R.
Iste Sanctus pro lege Dei sui certávit usque ad mortem, et a verbis impiórum non tímuit:

* Fundátus enim erat supra firmam petram.

V.
Iste est qui contémpsit vitam mundi, et pervénit ad cæléstia regna.
R.
Fundátus enim erat supra firmam petram.
Extra Chorum, quando ab uno tantum recitatur Officium dicitur: Jube, Dómine, benedícere; et subjungitur congruens Benedictio.
V.
Jube, domne, benedícere.

Benedictio.

Unigénitus Dei Fílius nos benedícere et adjuváre dignétur.

R. Amen.

Incipit Nahum Prophéta

Onus Nínive. Liber visiónis Nahum Elcesǽi.

Deus æmulátor et ulcíscens Dóminus, ulcíscens Dóminus, et habens furórem; ulcíscens Dóminus in hostes suos, et iráscens ipse inimícis suis.

Dóminus pátiens, et magnus fortitúdine, et mundans non fáciet innocéntem; Dóminus in tempestáte et túrbine viæ ejus, et nébulæ pulvis pedum ejus;

Íncrepans mare, et exsíccans illud, et ómnia flúmina ad desértum dedúcens.

V.
Tu autem, Dómine, miserére nobis.
R.
Deo grátias.
R.
Justus germinábit sicut lílium:

* Et florébit in ætérnum ante Dóminum.

V.
Plantátus in domo Dómini, in átriis domus Dei nostri.
R.
Et florébit in ætérnum ante Dóminum.
Extra Chorum, quando ab uno tantum recitatur Officium dicitur: Jube, Dómine, benedícere; et subjungitur congruens Benedictio.
V.
Jube, domne, benedícere.

Benedictio.

Spíritus Sancti grátia illúminet sensus et corda nostra.

R. Amen.

Infirmátus est Basan et Carmélus, et flos Líbani elánguit,

Montes commóti sunt ab eo, et colles desoláti sunt: et contrémuit terra a fácie ejus, et orbis et omnes habitántes in eo.

Ante fáciem indignatiónis ejus quis stabit? et quis resístet in ira furóris ejus? Indignátio ejus effúsa est ut ignis, et petræ dissolútæ sunt ab eo.

V.
Tu autem, Dómine, miserére nobis.
R.
Deo grátias.
R.
Iste cognóvit justítiam, et vidit mirabília magna, et exorávit Altíssimum

* Et invéntus est in número Sanctórum.

V.
Iste est qui contémpsit vitam mundi, et pervénit ad cæléstia regna.
R.
Et invéntus est in número Sanctórum.
V.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
R.
Et invéntus est in número Sanctórum.

Nocturnus II

Ant. Díligam te, * Dómine, virtus mea.

Psalmus 17(2-16b) [4]

  1. 17:2 Díligam te, Dómine, fortitúdo mea: * Dóminus firmaméntum meum, et refúgium meum, et liberátor meus.
  2. 17:3 Deus meus adjútor meus, * et sperábo in eum.
  3. Protéctor meus, et cornu salútis meæ, * et suscéptor meus.
  4. 17:4 Laudans invocábo Dóminum: * et ab inimícis meis salvus ero.
  5. 17:5 Circumdedérunt me dolóres mortis: * et torréntes iniquitátis conturbavérunt me.
  6. 17:6 Dolóres inférni circumdedérunt me: * præoccupavérunt me láquei mortis.
  7. 17:7 In tribulatióne mea invocávi Dóminum, * et ad Deum meum clamávi.
  8. Et exaudívit de templo sancto suo vocem meam: * et clamor meus in conspéctu ejus, introívit in aures ejus.
  9. 17:8 Commóta est, et contrémuit terra: * fundaménta móntium conturbáta sunt, et commóta sunt, quóniam irátus est eis.
  10. 17:9 Ascéndit fumus in ira ejus: et ignis a fácie ejus exársit: * carbónes succénsi sunt ab eo.
  11. 17:10 Inclinávit cælos, et descéndit: * et calígo sub pédibus ejus.
  12. 17:11 Et ascéndit super Chérubim, et volávit: * volávit super pennas ventórum.
  13. 17:12 Et pósuit ténebras latíbulum suum, in circúitu ejus tabernáculum ejus: * tenebrósa aqua in núbibus áëris.
  14. 17:13 Præ fulgóre in conspéctu ejus nubes transiérunt, * grando et carbónes ignis.
  15. 17:14 Et intónuit de cælo Dóminus, et Altíssimus dedit vocem suam: * grando et carbónes ignis.
  16. 17:15 Et misit sagíttas suas, et dissipávit eos: * fúlgura multiplicávit, et conturbávit eos.
  17. 17:16 Et apparuérunt fontes aquárum, * et reveláta sunt fundaménta orbis terrárum:
  18. Ab increpatióne tua, Dómine, * ab inspiratióne spíritus iræ tuæ.
Ant. Retríbuet mihi Dóminus * secúndum justítiam meam.

Psalmus 17(17-35) [5]

  1. 17:17 Misit de summo, et accépit me: * et assúmpsit me de aquis multis.
  2. 17:18 Erípuit me de inimícis meis fortíssimis, et ab his qui odérunt me: * quóniam confortáti sunt super me.
  3. 17:19 Prævenérunt me in die afflictiónis meæ: * et factus est Dóminus protéctor meus.
  4. 17:20 Et edúxit me in latitúdinem: * salvum me fecit, quóniam vóluit me.
  5. 17:21 Et retríbuet mihi Dóminus secúndum justítiam meam: * et secúndum puritátem mánuum meárum retríbuet mihi:
  6. 17:22 Quia custodívi vias Dómini, * nec ímpie gessi a Deo meo.
  7. 17:23 Quóniam ómnia judícia ejus in conspéctu meo: * et justítias ejus non répuli a me.
  8. 17:24 Et ero immaculátus cum eo: * et observábo me ab iniquitáte mea.
  9. 17:25 Et retríbuet mihi Dóminus secúndum justítiam meam: * et secúndum puritátem mánuum meárum in conspéctu oculórum ejus.
  10. 17:26 Cum sancto sanctus eris, * et cum viro innocénte ínnocens eris:
  11. 17:27 Et cum elécto eléctus eris: * et cum pervérso pervertéris.
  12. 17:28 Quóniam tu pópulum húmilem salvum fácies: * et óculos superbórum humiliábis.
  13. 17:29 Quóniam tu illúminas lucérnam meam, Dómine: * Deus meus, illúmina ténebras meas.
  14. 17:30 Quóniam in te erípiar a tentatióne, * et in Deo meo transgrédiar murum.
  15. 17:31 Deus meus, impollúta via ejus: elóquia Dómini igne examináta: * protéctor est ómnium sperántium in se.
  16. 17:32 Quóniam quis Deus præter Dóminum? * aut quis Deus præter Deum nostrum?
  17. 17:33 Deus, qui præcínxit me virtúte: * et pósuit immaculátam viam meam.
  18. 17:34 Qui perfécit pedes meos tamquam cervórum, * et super excélsa státuens me.
  19. 17:35 Qui docet manus meas ad prǽlium: * et posuísti, ut arcum ǽreum, brácchia mea.
Ant. Vivit Dóminus * et benedíctus Deus salútis meæ.

Psalmus 17(36a-51) [6]

  1. 17:36 Et dedísti mihi protectiónem salútis tuæ: * et déxtera tua suscépit me:
  2. Et disciplína tua corréxit me in finem: * et disciplína tua ipsa me docébit.
  3. 17:37 Dilatásti gressus meos subtus me: * et non sunt infirmáta vestígia mea:
  4. 17:38 Pérsequar inimícos meos et comprehéndam illos: * et non convértar, donec defíciant.
  5. 17:39 Confríngam illos, nec póterunt stare: * cadent subtus pedes meos.
  6. 17:40 Et præcinxísti me virtúte ad bellum: * et supplantásti insurgéntes in me subtus me.
  7. 17:41 Et inimícos meos dedísti mihi dorsum, * et odiéntes me disperdidísti.
  8. 17:42 Clamavérunt, nec erat qui salvos fáceret ad Dóminum: * nec exaudívit eos.
  9. 17:43 Et commínuam eos, ut púlverem ante fáciem venti: * ut lutum plateárum delébo eos.
  10. 17:44 Erípies me de contradictiónibus pópuli: * constítues me in caput géntium.
  11. 17:45 Pópulus quem non cognóvi servívit mihi: * in audítu auris obedívit mihi.
  12. 17:46 Fílii aliéni mentíti sunt mihi, * fílii aliéni inveteráti sunt, et claudicavérunt a sémitis suis.
  13. 17:47 Vivit Dóminus, et benedíctus Deus meus: * et exaltétur Deus salútis meæ.
  14. 17:48 Deus, qui das vindíctas mihi, et subdis pópulos sub me: * liberátor meus de inimícis meis iracúndis.
  15. 17:49 Et ab insurgéntibus in me exaltábis me: * a viro iníquo erípies me.
  16. 17:50 Proptérea confitébor tibi in natiónibus, Dómine: * et nómini tuo psalmum dicam.
  17. 17:51 Magníficans salútes Regis ejus, et fáciens misericórdiam Christo suo David: * et sémini ejus usque in sǽculum.
V.
Confitébor tibi in natiónibus, Dómine.
R.
Et nómini tuo psalmum dicam.
Pater Noster dicitur secreto usque ad Et ne nos indúcas in tentatiónem:

Pater noster, qui es in cælis, sanctificétur nomen tuum: advéniat regnum tuum: fiat volúntas tua, sicut in cælo et in terra. Panem nostrum quotidiánum da nobis hódie: et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris:

V. Et ne nos indúcas in tentatiónem:

R. Sed líbera nos a malo.

Absolutio.

Ipsíus píetas et misericórdia nos ádjuvet, qui cum Patre et Spíritu Sancto vivit et regnat in sǽcula sæculórum.

R. Amen.

Extra Chorum, quando ab uno tantum recitatur Officium dicitur: Jube, Dómine, benedícere; et subjungitur congruens Benedictio.
V.
Jube, domne, benedícere.

Benedictio.

Deus Pater omnípotens sit nobis propítius et clemens.

R. Amen.

Clemens, Románus, Faustíni fílius, de regióne Cǽlii montis, discípulus beáti Petri, cujus méminit Paulus scribens ad Philippénses: Etiam rogo et te, germáne compar, ádjuva illas quæ mecum laboravérunt in Evangélio, cum Cleménte et céteris adjutóribus meis, quorum nómina sunt in libro vitæ. Hic septem Urbis regiónes divísit septem notáriis, síngulas síngulis attríbuens, qui passiónes Mártyrum et res ab eis gestas, diligentíssime conquisítas, lítteris mandárent. Multa scripsit et ipse accuráte et salutáriter, quibus christiánam religiónem illustrávit.

V. Tu autem, Dómine, miserére nobis.

R. Deo grátias.

R. Oránte sancto Cleménte, appáruit ei Agnus Dei,

* De sub cujus pede fons vivus emánat: flúminis ímpetus lætíficat civitátem Dei.

V. Vidi supra montem Agnum stantem.

R. De sub cujus pede fons vivus emánat: flúminis ímpetus lætíficat civitátem Dei.

Extra Chorum, quando ab uno tantum recitatur Officium dicitur: Jube, Dómine, benedícere; et subjungitur congruens Benedictio.
V.
Jube, domne, benedícere.

Benedictio.

Christus perpétuæ det nobis gáudia vitæ.

R. Amen.

Cum autem doctrína ac vitæ sanctitáte multos ad Christi fidem convérteret, a Trajáno imperatóre relegátus est trans mare Pónticum in solitúdine urbis Chersónæ; in qua duo míllia Christianórum réperit, qui ab eódem Trajáno condemnáti fúerant. Qui cum in eruéndis et secándis marmóribus aquæ penúria laborárent, Clemens, facta oratióne, in vicínum collem ascéndit, in cujus jugo vidit Agnum déxtero pede fontem aquæ dulcis, qui inde scatébat, attingéntem; ubi omnes sitim explevérunt. Eóque miráculo multi infidéles, ad Christi fidem convérsi, Cleméntis étiam sanctitátem venerári cœpérunt.

V. Tu autem, Dómine, miserére nobis.

R. Deo grátias.

R. Omnes una voce dixérunt: Ora pro nobis, sancte Clemens;

* Ut digni efficiámur promissiónibus Christi.

V. Non meis méritis ad vos me misit Dóminus vestris corónis partícipem fíeri.

R. Ut digni efficiámur promissiónibus Christi.

Extra Chorum, quando ab uno tantum recitatur Officium dicitur: Jube, Dómine, benedícere; et subjungitur congruens Benedictio.
V.
Jube, domne, benedícere.

Benedictio.

Ignem sui amóris accéndat Deus in córdibus nostris.

R. Amen.

Quibus concitátus Trajánus, misit illuc qui Cleméntem, alligáta ad ejus collum ánchora, in profúndum dejícerent. Quod cum factum esset, Christiánis ad littus orántibus, mare ad tria milliária recéssit; eóque illi accedéntes, ædículam marmóream in templi formam et intus arcam lapídeam, ubi Mártyris corpus cónditum est. Ecclésia étiam in eo ínsulæ loco unde divínitus fons manárat, ejúsdem nómine dedicáta est. Vixit in pontificátu annos novem, menses sex, dies sex. Fecit ordinatiónes duas mense Decémbri, quibus creávit presbýteros decem, diáconos duos, epíscopos per divérsa loca quíndecim.

V. Tu autem, Dómine, miserére nobis.

R. Deo grátias.

R. Dedísti, Dómine, habitáculum Mártyri tuo Cleménti in mari, in modum templi marmórei angélicis mánibus præparátum:

* Iter præbens pópulo terræ, ut enárrent mirabília tua.

V. Dedísti, Dómine, Sanctis tuis viam in mari, et in flumínibus sémitam.

R. Iter præbens pópulo terræ, ut enárrent mirabília tua.

V. Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

R. Iter præbens pópulo terræ, ut enárrent mirabília tua.

Nocturnus III

Ant. Exáudiat te * Dóminus in die tribulatiónis. ‡

Psalmus 19 [7]

  1. 19:2 Exáudiat te Dóminus in die tribulatiónis: * ‡ prótegat te nomen Dei Jacob.
  2. 19:3 Mittat tibi auxílium de sancto: * et de Sion tueátur te.
  3. 19:4 Memor sit omnis sacrifícii tui: * et holocáustum tuum pingue fiat.
  4. 19:5 Tríbuat tibi secúndum cor tuum: * et omne consílium tuum confírmet.
  5. 19:6 Lætábimur in salutári tuo: * et in nómine Dei nostri magnificábimur.
  6. 19:7 Ímpleat Dóminus omnes petitiónes tuas: * nunc cognóvi quóniam salvum fecit Dóminus Christum suum.
  7. Exáudiet illum de cælo sancto suo: * in potentátibus salus déxteræ ejus.
  8. 19:8 Hi in cúrribus, et hi in equis: * nos autem in nómine Dómini, Dei nostri invocábimus.
  9. 19:9 Ipsi obligáti sunt, et cecidérunt: * nos autem surréximus et erécti sumus.
  10. 19:10 Dómine, salvum fac regem: * et exáudi nos in die, qua invocavérimus te.
Ant. Dómine, * in virtúte tua lætábitur rex. ‡

Psalmus 20 [8]

  1. 20:2 Dómine, in virtúte tua lætábitur rex: * ‡ et super salutáre tuum exsultábit veheménter.
  2. 20:3 Desidérium cordis ejus tribuísti ei: * et voluntáte labiórum ejus non fraudásti eum.
  3. 20:4 Quóniam prævenísti eum in benedictiónibus dulcédinis: * posuísti in cápite ejus corónam de lápide pretióso.
  4. 20:5 Vitam pétiit a te: * et tribuísti ei longitúdinem diérum in sǽculum, et in sǽculum sǽculi.
  5. 20:6 Magna est glória ejus in salutári tuo: * glóriam et magnum decórem impónes super eum.
  6. 20:7 Quóniam dabis eum in benedictiónem in sǽculum sǽculi: * lætificábis eum in gáudio cum vultu tuo.
  7. 20:8 Quóniam rex sperat in Dómino: * et in misericórdia Altíssimi non commovébitur.
  8. 20:9 Inveniátur manus tua ómnibus inimícis tuis: * déxtera tua invéniat omnes, qui te odérunt.
  9. 20:10 Pones eos ut clíbanum ignis in témpore vultus tui: * Dóminus in ira sua conturbábit eos, et devorábit eos ignis.
  10. 20:11 Fructum eórum de terra perdes: * et semen eórum a fíliis hóminum.
  11. 20:12 Quóniam declinavérunt in te mala: * cogitavérunt consília, quæ non potuérunt stabilíre.
  12. 20:13 Quóniam pones eos dorsum: * in relíquiis tuis præparábis vultum eórum.
  13. 20:14 Exaltáre, Dómine, in virtúte tua: * cantábimus et psallémus virtútes tuas.
Ant. Exaltábo te, * Dómine, quóniam suscepísti me. ‡

Psalmus 29 [9]

  1. 29:2 Exaltábo te, Dómine, quóniam suscepísti me: * ‡ nec delectásti inimícos meos super me.
  2. 29:3 Dómine, Deus meus, clamávi ad te, * et sanásti me.
  3. 29:4 Dómine, eduxísti ab inférno ánimam meam: * salvásti me a descendéntibus in lacum.
  4. 29:5 Psállite Dómino, sancti ejus: * et confitémini memóriæ sanctitátis ejus.
  5. 29:6 Quóniam ira in indignatióne ejus: * et vita in voluntáte ejus.
  6. Ad vésperum demorábitur fletus: * et ad matutínum lætítia.
  7. 29:7 Ego autem dixi in abundántia mea: * Non movébor in ætérnum.
  8. 29:8 Dómine, in voluntáte tua, * præstitísti decóri meo virtútem.
  9. Avertísti fáciem tuam a me, * et factus sum conturbátus.
  10. 29:9 Ad te, Dómine, clamábo: * et ad Deum meum deprecábor.
  11. 29:10 Quæ utílitas in sánguine meo, * dum descéndo in corruptiónem?
  12. Numquid confitébitur tibi pulvis, * aut annuntiábit veritátem tuam?
  13. 29:11 Audívit Dóminus, et misértus est mei: * Dóminus factus est adjútor meus.
  14. 29:12 Convertísti planctum meum in gáudium mihi: * conscidísti saccum meum, et circumdedísti me lætítia:
  15. 29:13 Ut cantet tibi glória mea, et non compúngar: * Dómine, Deus meus, in ætérnum confitébor tibi.
V.
Psállite Dómino sancti ejus.
R.
Et confitémini memóriæ sanctitátis ejus.
Pater Noster dicitur secreto usque ad Et ne nos indúcas in tentatiónem:

Pater noster, qui es in cælis, sanctificétur nomen tuum: advéniat regnum tuum: fiat volúntas tua, sicut in cælo et in terra. Panem nostrum quotidiánum da nobis hódie: et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris:

V. Et ne nos indúcas in tentatiónem:

R. Sed líbera nos a malo.

Absolutio.

A vínculis peccatórum nostrórum absólvat nos omnípotens et miséricors Dóminus.

R. Amen.

Extra Chorum, quando ab uno tantum recitatur Officium dicitur: Jube, Dómine, benedícere; et subjungitur congruens Benedictio.
V.
Jube, domne, benedícere.

Benedictio.

Evangélica léctio sit nobis salus et protéctio.

R. Amen.

Léctio sancti Evangélii secúndum Matthǽum

Sermo 2 in anniversario assumpt. suæ, ante medium

In illo témpore: Venit Jesus in partes Cæsaréæ Philíppi, et interrogábat discípulos suos, dicens: Quem dicunt hómines esse Fílium hóminis? Et réliqua.

Homilía sancti Leónis Papæ

Cum, sicut evangélica lectióne reserátum est, interrogásset Dóminus discípulos, quem ipsum (multis divérsa opinántibus) créderent; respondissétque beátus Petrus, dicens: Tu es Christus Fílius Dei vivi; Dóminus ait: Beátus es, Simon Bar-Jona, quia caro et sanguis non revelávit tibi, sed Pater meus, qui in cælis est: et ego dico tibi, quia tu es Petrus, et super hanc petram ædificábo Ecclésiam meam, et portæ ínferi non prævalébunt advérsus eam. Et tibi dabo claves regni cælórum: et quodcúmque ligáveris super terram, erit ligátum et in cælis: et quodcúmque sólveris super terram, erit solútum et in cælis. Manet ergo disposítio veritátis, et beátus Petrus, in accépta fortitúdine petræ persevérans, suscépta Ecclésiæ gubernácula non relíquit.

V. Tu autem, Dómine, miserére nobis.

R. Deo grátias.

R. Coróna áurea super caput ejus,

* Expréssa signo sanctitátis, glória honóris, et opus fortitúdinis.

V. Quóniam prævenísti eum in benedictiónibus dulcédinis, posuísti in cápite ejus corónam de lápide pretióso.

R. Expréssa signo sanctitátis, glória honóris, et opus fortitúdinis.

Extra Chorum, quando ab uno tantum recitatur Officium dicitur: Jube, Dómine, benedícere; et subjungitur congruens Benedictio.
V.
Jube, domne, benedícere.

Benedictio.

Cujus festum cólimus, ipse intercédat pro nobis ad Dóminum.

R. Amen.

In univérsa namque Ecclésia, Tu es Christus Fílius Dei vivi, quotídie Petrus dicit; et omnis lingua, quæ confitétur Dóminum, magistério hujus vocis imbúitur. Hæc fides diábolum vincit et captivórum ejus víncula dissólvit. Hæc érutos mundo, ínserit cælo, et portæ ínferi advérsus eam prævalére non possunt. Tanta enim divínitus soliditáte muníta est, ut eam neque hærética umquam corrúmpere právitas, nec pagána potúerit superáre perfídia. His ítaque modis, dilectíssimi, rationábile obséquio celebrétur hodiérna festívitas: ut in persóna humilitátis meæ ille intelligátur, ille honorétur, in quo et ómnium pastórum sollicitúdo, cum commendatárum sibi óvium custódia persevérat, et cujus étiam dígnitas in indígno heréde non déficit.

V. Tu autem, Dómine, miserére nobis.

R. Deo grátias.

R. Hic est vere Martyr, qui pro Christi nómine sánguinem suum fudit:

* Qui minas júdicum non tímuit, nec terrénæ dignitátis glóriam quæsívit, sed ad cæléstia regna pervénit.

V. Justum dedúxit Dóminus per vias rectas, et osténdit illi regnum Dei.

R. Qui minas júdicum non tímuit, nec terrénæ dignitátis glóriam quæsívit, sed ad cæléstia regna pervénit.

V. Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

R. Qui minas júdicum non tímuit, nec terrénæ dignitátis glóriam quæsívit, sed ad cæléstia regna pervénit.

Extra Chorum, quando ab uno tantum recitatur Officium dicitur: Jube, Dómine, benedícere; et subjungitur congruens Benedictio.
V.
Jube, domne, benedícere.

Benedictio.

Ad societátem cívium supernórum perdúcat nos Rex Angelórum.

R. Amen.

Commemoratio: S. Felicitatis Martyris

Sermo sancti Gregórii Papæ

Ex Homilía 3 in Evangelica

Beáta Felícitas, cujus hódie natalícia celebrámus, septem fílios sic post se tímuit vivos in carne relínquere, sicut carnáles paréntes solent metúere ne mórtuos præmíttant. In persecutiónis enim labóre deprehénsa, filiórum corda in amóre supérnæ pátriæ prædicándo roborávit; et parturívit spíritu quos carne pepérerat, ut prædicatióne páreret Deo quos carne pepérerat mundo. Numquid ergo hanc féminam Mártyrem díxerim? Sed plus quam Mártyrem; quæ, septem pignóribus ad regnum præmíssis, tot ante se mórtuos transmísit. Ad pœnam prima venit, sed pervénit octáva.

V. Tu autem, Dómine, miserére nobis.

R. Deo grátias.

Te Deum

Te Deum laudámus: * te Dóminum confitémur.

Te ætérnum Patrem * omnis terra venerátur.

Tibi omnes Ángeli, * tibi Cæli, et univérsæ Potestátes:

Tibi Chérubim et Séraphim * incessábili voce proclámant:

Fit reverentia Sanctus, Sanctus, Sanctus * Dóminus Deus Sábaoth.

Pleni sunt cæli et terra * majestátis glóriæ tuæ.

Te gloriósus * Apostolórum chorus,

Te Prophetárum * laudábilis númerus,

Te Mártyrum candidátus * laudat exércitus.

Te per orbem terrárum * sancta confitétur Ecclésia,

Patrem * imménsæ majestátis;

Venerándum tuum verum * et únicum Fílium;

Sanctum quoque * Paráclitum Spíritum.

Tu Rex glóriæ, * Christe.

Tu Patris * sempitérnus es Fílius.

Fit reverentia Tu, ad liberándum susceptúrus hóminem: * non horruísti Vírginis úterum.

Tu, devícto mortis acúleo, * aperuísti credéntibus regna cælórum.

Tu ad déxteram Dei sedes, * in glória Patris.

Judex créderis * esse ventúrus.

Sequens versus dicitur flexis genibus Te ergo quǽsumus, tuis fámulis súbveni, * quos pretióso sánguine redemísti.

Ætérna fac cum Sanctis tuis * in glória numerári.

Salvum fac pópulum tuum, Dómine, * et bénedic hereditáti tuæ.

Et rege eos, * et extólle illos usque in ætérnum.

Per síngulos dies * benedícimus te.

Fit reverentia, secundum consuetudinem Et laudámus nomen tuum in sǽculum, * et in sǽculum sǽculi.

Dignáre, Dómine, die isto * sine peccáto nos custodíre.

Miserére nostri, Dómine, * miserére nostri.

Fiat misericórdia tua, Dómine, super nos, * quemádmodum sperávimus in te.

In te, Dómine, sperávi: * non confúndar in ætérnum.

Reliqua omittuntur, nisi Laudes separandæ sint.

V.
Dómine, exáudi oratiónem meam.
R.
Et clamor meus ad te véniat.

Orémus.

Gregem tuum, Pastor ætérne, placátus inténde: et, per beátum Cleméntem Mártyrem tuum atque Summum Pontíficem, perpétua protectióne custódi; quem totíus Ecclésiæ præstitísti esse pastórem.

Per Dóminum nostrum Jesum Christum, Fílium tuum: qui tecum vivit et regnat in unitáte Spíritus Sancti, Deus, per ómnia sǽcula sæculórum.

R. Amen.

V.
Dómine, exáudi oratiónem meam.
R.
Et clamor meus ad te véniat.
V.
Benedicámus Dómino.
R.
Deo grátias.
V.
Fidélium ánimæ per misericórdiam Dei requiéscant in pace.
R.
Amen.
Pater Noster dicitur totum secreto.

Pater noster, qui es in cælis, sanctificétur nomen tuum: advéniat regnum tuum: fiat volúntas tua, sicut in cælo et in terra. Panem nostrum quotidiánum da nobis hódie: et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris: et ne nos indúcas in tentatiónem: sed líbera nos a malo. Amen.

Post Divinum officium