B
S. Theresiæ a Jesu Infante Virginis Duplex
Sabbato, 3 Octobris MMXXVI
Hodie Ad Missam →
Pre-1955 1962

S. Theresiæ a Jesu Infante Virginis

Duplex
Ad Matutinum

Ante Divinum officium

secreto

Pater noster, qui es in cælis, sanctificétur nomen tuum: advéniat regnum tuum: fiat volúntas tua, sicut in cælo et in terra. Panem nostrum quotidiánum da nobis hódie: et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris: et ne nos indúcas in tentatiónem: sed líbera nos a malo. Amen.

Ave María, grátia plena; Dóminus tecum: benedícta tu in muliéribus, et benedíctus fructus ventris tui Jesus. Sancta María, Mater Dei, ora pro nobis peccatóribus, nunc et in hora mortis nostræ. Amen.

Credo in Deum, Patrem omnipoténtem, Creatórem cæli et terræ. Et in Jesum Christum, Fílium ejus únicum, Dóminum nostrum: qui concéptus est de Spíritu Sancto, natus ex María Vírgine, passus sub Póntio Piláto, crucifíxus, mórtuus, et sepúltus: descéndit ad ínferos; tértia die resurréxit a mórtuis; ascéndit ad cælos; sedet ad déxteram Dei Patris omnipoténtis: inde ventúrus est judicáre vivos et mórtuos. Credo in Spíritum Sanctum, sanctam Ecclésiam cathólicam, Sanctórum communiónem, remissiónem peccatórum, carnis resurrectiónem, vitam ætérnam. Amen.

Deinde, clara voce, dicitur Versus:

V. Dómine, lábia + mea apéries.

R. Et os meum annuntiábit laudem tuam.

V. Deus ✠ in adjutórium meum inténde.

R. Dómine, ad adjuvándum me festína.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Allelúja.

Invitatorium

Ant. Regem Vírginum Dóminum, * Veníte, adorémus.

Veníte, exsultémus Dómino, jubilémus Deo, salutári nostro: præoccupémus fáciem ejus in confessióne, et in psalmis jubilémus ei.

Ant. Regem Vírginum Dóminum, * Veníte, adorémus.

Quóniam Deus magnus Dóminus, et Rex magnus super omnes deos, quóniam non repéllet Dóminus plebem suam: quia in manu ejus sunt omnes fines terræ, et altitúdines móntium ipse cónspicit.

Ant. Veníte, adorémus.

Quóniam ipsíus est mare, et ipse fecit illud, et áridam fundavérunt manus ejus (genuflectitur) veníte, adorémus, et procidámus ante Deum: plorémus coram Dómino, qui fecit nos, quia ipse est Dóminus, Deus noster; nos autem pópulus ejus, et oves páscuæ ejus.

Ant. Regem Vírginum Dóminum, * Veníte, adorémus.

Hódie, si vocem ejus audiéritis, nolíte obduráre corda vestra, sicut in exacerbatióne secúndum diem tentatiónis in desérto: ubi tentavérunt me patres vestri, probavérunt et vidérunt ópera mea.

Ant. Veníte, adorémus.

Quadragínta annis próximus fui generatióni huic, et dixi: Semper hi errant corde, ipsi vero non cognovérunt vias meas: quibus jurávi in ira mea: Si introíbunt in réquiem meam.

Ant. Regem Vírginum Dóminum, * Veníte, adorémus.

V. Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

R. Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Ant. Veníte, adorémus.

Ant. Regem Vírginum Dóminum, * Veníte, adorémus.

Hymnus

Vírginis Proles, Opiféxque Matris,

Virgo quem gessit, peperítque Virgo:

Vírginis festum cánimus beátæ,

Accipe votum.

Hujus orátu, Deus alme, nobis

Débitas pœnas scélerum remítte;

Ut tibi puro resonémus almum

Péctore carmen.

Sit decus Patri, genitǽque Proli,

Et tibi, compar utriúsque virtus,

Spíritus semper, Deus unus, omni

Témporis ævo.

Amen.

Nocturnus I

Ant. Memor fuit in sǽculum * testaménti sui Dóminus Deus noster.

Psalmus 104(1-15) [1]

  1. 104:1 Confitémini Dómino, et invocáte nomen ejus: * annuntiáte inter gentes ópera ejus.
  2. 104:2 Cantáte ei, et psállite ei: * narráte ómnia mirabília ejus.
  3. 104:3 Laudámini in nómine sancto ejus: * lætétur cor quæréntium Dóminum.
  4. 104:4 Quǽrite Dóminum, et confirmámini: * quǽrite fáciem ejus semper.
  5. 104:5 Mementóte mirabílium ejus, quæ fecit: * prodígia ejus, et judícia oris ejus.
  6. 104:6 Semen Ábraham, servi ejus: * fílii Jacob, elécti ejus.
  7. 104:7 Ipse Dóminus Deus noster: * in univérsa terra judícia ejus.
  8. 104:8 Memor fuit in sǽculum testaménti sui: * verbi, quod mandávit in mille generatiónes:
  9. 104:9 Quod dispósuit ad Ábraham: * et juraménti sui ad Isaac:
  10. 104:10 Et státuit illud Jacob in præcéptum: * et Israël in testaméntum ætérnum:
  11. 104:11 Dicens: Tibi dabo terram Chánaan, * funículum hereditátis vestræ.
  12. 104:12 Cum essent número brevi, * paucíssimi et íncolæ ejus:
  13. 104:13 Et pertransiérunt de gente in gentem, * et de regno ad pópulum álterum.
  14. 104:14 Non relíquit hóminem nocére eis: * et corrípuit pro eis reges.
  15. 104:15 Nolíte tángere christos meos: * et in prophétis meis nolíte malignári.
Ant. Auxit Dóminus * pópulum suum: et firmávit eum super inimícos ejus.

Psalmus 104(16-27) [2]

  1. 104:16 Et vocávit famem super terram: * et omne firmaméntum panis contrívit.
  2. 104:17 Misit ante eos virum: * in servum venúmdatus est Joseph.
  3. 104:18 Humiliavérunt in compédibus pedes ejus, ferrum pertránsiit ánimam ejus * donec veníret verbum ejus.
  4. 104:19 Elóquium Dómini inflammávit eum: * misit rex, et solvit eum; princeps populórum, et dimísit eum.
  5. 104:21 Constítuit eum dóminum domus suæ: * et príncipem omnis possessiónis suæ:
  6. 104:22 Ut erudíret príncipes ejus sicut semetípsum: * et senes ejus prudéntiam docéret.
  7. 104:23 Et intrávit Israël in Ægýptum: * et Jacob áccola fuit in terra Cham.
  8. 104:24 Et auxit pópulum suum veheménter: * et firmávit eum super inimícos ejus.
  9. 104:25 Convértit cor eórum ut odírent pópulum ejus: * et dolum fácerent in servos ejus.
  10. 104:26 Misit Móysen, servum suum: * Aaron, quem elégit ipsum.
  11. 104:27 Pósuit in eis verba signórum suórum: * et prodigiórum in terra Cham.
Ant. Edúxit Deus * pópulum suum in exsultatióne, et eléctos suos in lætítia.

Psalmus 104(28-45) [3]

  1. 104:28 Misit ténebras, et obscurávit: * et non exacerbávit sermónes suos.
  2. 104:29 Convértit aquas eórum in sánguinem: * et occídit pisces eórum.
  3. 104:30 Édidit terra eórum ranas: * in penetrálibus regum ipsórum.
  4. 104:31 Dixit, et venit cœnomyía: * et cínifes in ómnibus fínibus eórum.
  5. 104:32 Pósuit plúvias eórum grándinem: * ignem comburéntem in terra ipsórum.
  6. 104:33 Et percússit víneas eórum, et ficúlneas eórum: * et contrívit lignum fínium eórum.
  7. 104:34 Dixit, et venit locústa, et bruchus, * cujus non erat númerus:
  8. 104:35 Et comédit omne fænum in terra eórum: * et comédit omnem fructum terræ eórum.
  9. 104:36 Et percússit omne primogénitum in terra eórum: * primítias omnis labóris eórum.
  10. 104:37 Et edúxit eos cum argénto et auro: * et non erat in tríbubus eórum infírmus.
  11. 104:38 Lætáta est Ægýptus in profectióne eórum: * quia incúbuit timor eórum super eos.
  12. 104:39 Expándit nubem in protectiónem eórum: * et ignem ut lucéret eis per noctem.
  13. 104:40 Petiérunt, et venit cotúrnix: * et pane cæli saturávit eos.
  14. 104:41 Dirúpit petram et fluxérunt aquæ: * abiérunt in sicco flúmina;
  15. 104:42 Quóniam memor fuit verbi sancti sui: * quod hábuit ad Ábraham, púerum suum.
  16. 104:43 Et edúxit pópulum suum in exsultatióne, * et eléctos suos in lætítia.
  17. 104:44 Et dedit illis regiónes géntium: * et labóres populórum possedérunt:
  18. 104:45 Ut custódiant justificatiónes ejus, * et legem ejus requírant.
V.
Memor fuit Dóminus verbi sancti sui.
R.
Quod locútus est ad Ábraham, púerum suum.
Pater Noster dicitur secreto usque ad Et ne nos indúcas in tentatiónem:

Pater noster, qui es in cælis, sanctificétur nomen tuum: advéniat regnum tuum: fiat volúntas tua, sicut in cælo et in terra. Panem nostrum quotidiánum da nobis hódie: et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris:

V. Et ne nos indúcas in tentatiónem:

R. Sed líbera nos a malo.

Absolutio.

Exáudi, Dómine Jesu Christe, preces servórum tuórum, et miserére nobis: Qui cum Patre et Spíritu Sancto vivis et regnas in sǽcula sæculórum.

R. Amen.

Extra Chorum, quando ab uno tantum recitatur Officium dicitur: Jube, Dómine, benedícere; et subjungitur congruens Benedictio.
V.
Jube, domne, benedícere.

Benedictio.

Benedictióne perpétua benedícat nos Pater ætérnus.

R. Amen.

De libro Esther

Intrávit ítaque rex et Aman, ut bíberent cum regína.

Dixítque ei rex étiam secúnda die, postquam vino incalúerat: Quæ est petítio tua, Esther, ut detur tibi, et quid vis fíeri? Etiam si dimídiam partem regni mei petíeris, impetrábis.

Ad quem illa respóndit: Si invéni grátiam in óculis tuis, o rex, et si tibi placet, dona mihi ánimam meam, pro qua rogo, et pópulum meum, pro quo óbsecro.

Tráditi enim sumus ego et pópulus meus, ut conterámur, jugulémur et pereámus. Atque, útinam in servos et fámulas venderémur: esset tolerábile malum et gemens tacérem; nunc autem hostis noster est cujus crudélitas redúndat in regem.

V.
Tu autem, Dómine, miserére nobis.
R.
Deo grátias.
R.
Nos álium Deum nescímus præter Dóminum, in quo sperámus:

* Qui non déspicit nos, nec ámovet salútem suam a génere nostro.

V.
Indulgéntiam ipsíus fusis lácrimis postulémus, et humiliémus illi ánimas nostras.
R.
Qui non déspicit nos, nec ámovet salútem suam a génere nostro.
Extra Chorum, quando ab uno tantum recitatur Officium dicitur: Jube, Dómine, benedícere; et subjungitur congruens Benedictio.
V.
Jube, domne, benedícere.

Benedictio.

Unigénitus Dei Fílius nos benedícere et adjuváre dignétur.

R. Amen.

Respondénsque rex Assuérus, ait: Quis est iste et cujus poténtiæ, ut hæc áudeat fácere?

Dixítque Esther: Hostis et inimícus noster péssimus iste est Aman. Quod ille áudiens íllico obstúpuit vultum regis ac regínæ ferre non sústinens.

Rex autem irátus surréxit et de loco convívii intrávit in hortum arbóribus cónsitum. Aman quoque surréxit ut rogáret Esther regínam pro ánima sua; intelléxit enim a rege sibi parátum malum.

V.
Tu autem, Dómine, miserére nobis.
R.
Deo grátias.
R.
Confórta me, Rex, Sanctórum principátum tenens:

* Et da sermónem rectum et bene sonántem in os meum.

V.
Dómine, Rex univérsæ potestátis, convérte consílium eórum super eos.
R.
Et da sermónem rectum et bene sonántem in os meum.
Extra Chorum, quando ab uno tantum recitatur Officium dicitur: Jube, Dómine, benedícere; et subjungitur congruens Benedictio.
V.
Jube, domne, benedícere.

Benedictio.

Spíritus Sancti grátia illúminet sensus et corda nostra.

R. Amen.

Qui cum revérsus esset de horto nemóribus cónsito et intrásset convívii locum, réperit Aman super léctulum corruísse in quo jacébat Esther et ait: Etiam regínam vult opprímere, me præsénte, in domo mea. Necdum verbum de ore regis exíerat, et statim operuérunt fáciem ejus.

Dixítque Harbóna unus de eunúchis qui stabant in ministério regis: En lignum, quod paráverat Mardochǽo qui locútus est pro rege, stat in domo Aman habens altitúdinis quinquagínta cúbitos. Cui dixit rex: Appéndite eum in eo.

Suspénsus est ítaque Aman in patíbulo, quod paráverat Mardochǽo, et regis ira quiévit.

V.
Tu autem, Dómine, miserére nobis.
R.
Deo grátias.
R.
Spem in álium nunquam hábui, prætérquam in te, Deus Israël:

* Qui irásceris, et propítius eris, et ómnia peccáta hóminum in tribulatióne dimíttis.

V.
Dómine Deus, Creátor cæli et terræ, réspice ad humilitátem nostram.
R.
Qui irásceris, et propítius eris, et ómnia peccáta hóminum in tribulatióne dimíttis.
V.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
R.
Qui irásceris, et propítius eris, et ómnia peccáta hóminum in tribulatióne dimíttis.

Nocturnus II

Ant. Salvávit eos Dóminus * propter nomen suum.

Psalmus 105(1-15) [4]

  1. 105:1 Confitémini Dómino, quóniam bonus: * quóniam in sǽculum misericórdia ejus.
  2. 105:2 Quis loquétur poténtias Dómini, * audítas fáciet omnes laudes ejus?
  3. 105:3 Beáti, qui custódiunt judícium, * et fáciunt justítiam in omni témpore.
  4. 105:4 Meménto nostri, Dómine, in beneplácito pópuli tui: * vísita nos in salutári tuo:
  5. 105:5 Ad vidéndum in bonitáte electórum tuórum, ad lætándum in lætítia gentis tuæ: * ut laudéris cum hereditáte tua.
  6. 105:6 Peccávimus cum pátribus nostris: * injúste égimus, iniquitátem fécimus.
  7. 105:7 Patres nostri in Ægýpto non intellexérunt mirabília tua: * non fuérunt mémores multitúdinis misericórdiæ tuæ.
  8. Et irritavérunt ascendéntes in mare, * Mare Rubrum.
  9. 105:8 Et salvávit eos propter nomen suum: * ut notam fáceret poténtiam suam.
  10. 105:9 Et incrépuit Mare Rubrum, et exsiccátum est, * et dedúxit eos in abýssis sicut in desérto.
  11. 105:10 Et salvávit eos de manu odiéntium: * et redémit eos de manu inimíci.
  12. 105:11 Et opéruit aqua tribulántes eos: * unus ex eis non remánsit.
  13. 105:12 Et credidérunt verbis ejus: * et laudavérunt laudem ejus.
  14. 105:13 Cito fecérunt, oblíti sunt óperum ejus: * et non sustinuérunt consílium ejus.
  15. 105:14 Et concupiérunt concupiscéntiam in desérto: * et tentavérunt Deum in inaquóso.
  16. 105:15 Et dedit eis petitiónem ipsórum: * et misit saturitátem in ánimas eórum.
Ant. Oblíti sunt Deum * qui salvávit eos.

Psalmus 105(16-31) [5]

  1. 105:16 Et irritavérunt Móysen in castris: * Aaron, sanctum Dómini.
  2. 105:17 Apérta est terra, et deglutívit Dathan: * et opéruit super congregatiónem Abíron.
  3. 105:18 Et exársit ignis in synagóga eórum * flamma combússit peccatóres.
  4. 105:19 Et fecérunt vítulum in Horeb * et adoravérunt scúlptile.
  5. 105:20 Et mutavérunt glóriam suam * in similitúdinem vítuli comedéntis fænum.
  6. 105:21 Oblíti sunt Deum, qui salvávit eos, * qui fecit magnália in Ægýpto, mirabília in terra Cham: terribília in Mari Rubro.
  7. 105:23 Et dixit ut dispérderet eos: * si non Móyses, eléctus ejus, stetísset in confractióne in conspéctu ejus:
  8. 105:24 Ut avérteret iram ejus ne dispérderet eos: * et pro níhilo habuérunt terram desiderábilem:
  9. 105:25 Non credidérunt verbo ejus, et murmuravérunt in tabernáculis suis: * non exaudiérunt vocem Dómini.
  10. 105:26 Et elevávit manum suam super eos: * ut prostérneret eos in desérto:
  11. 105:27 Et ut deíceret semen eórum in natiónibus: * et dispérgeret eos in regiónibus.
  12. 105:28 Et initiáti sunt Beélphegor: * et comedérunt sacrifícia mortuórum.
  13. 105:29 Et irritavérunt eum in adinventiónibus suis: * et multiplicáta est in eis ruína.
  14. 105:30 Et stetit Phínees, et placávit: * et cessávit quassátio.
  15. 105:31 Et reputátum est ei in justítiam: * in generatiónem et generatiónem usque in sempitérnum.
Ant. Cum tribularéntur * vidit Dóminus: et audívit oratiónem eórum.

Psalmus 105(32-48) [6]

  1. 105:32 Et irritavérunt eum ad aquas contradictiónis: * et vexátus est Móyses propter eos: quia exacerbavérunt spíritum ejus.
  2. 105:33 Et distínxit in lábiis suis: * non disperdidérunt gentes, quas dixit Dóminus illis.
  3. 105:35 Et commísti sunt inter gentes, et didicérunt ópera eórum: et serviérunt sculptílibus eórum: * et factum est illis in scándalum.
  4. 105:37 Et immolavérunt fílios suos, * et fílias suas dæmóniis.
  5. 105:38 Et effudérunt sánguinem innocéntem: * sánguinem filiórum suórum et filiárum suárum, quas sacrificavérunt sculptílibus Chánaan.
  6. 105:39 Et infécta est terra in sanguínibus, et contamináta est in opéribus eórum: * et fornicáti sunt in adinventiónibus suis.
  7. 105:40 Et irátus est furóre Dóminus in pópulum suum: * et abominátus est hereditátem suam.
  8. 105:41 Et trádidit eos in manus géntium: * et domináti sunt eórum qui odérunt eos.
  9. 105:42 Et tribulavérunt eos inimíci eórum, et humiliáti sunt sub mánibus eórum: * sæpe liberávit eos.
  10. 105:43 Ipsi autem exacerbavérunt eum in consílio suo: * et humiliáti sunt in iniquitátibus suis.
  11. 105:44 Et vidit, cum tribularéntur: * et audívit oratiónem eórum.
  12. 105:45 Et memor fuit testaménti sui: * et pœnítuit eum secúndum multitúdinem misericórdiæ suæ.
  13. 105:46 Et dedit eos in misericórdias * in conspéctu ómnium qui céperant eos.
  14. 105:47 Salvos nos fac, Dómine, Deus noster: * et cóngrega nos de natiónibus:
  15. Ut confiteámur nómini sancto tuo: * et gloriémur in laude tua.
  16. 105:48 Benedíctus Dóminus, Deus Israël, a sǽculo et usque in sǽculum: * et dicet omnis pópulus: Fiat, fiat.
V.
Salvos nos fac, Dómine, Deus noster.
R.
Ut confiteámur nómini sancto tuo.
Pater Noster dicitur secreto usque ad Et ne nos indúcas in tentatiónem:

Pater noster, qui es in cælis, sanctificétur nomen tuum: advéniat regnum tuum: fiat volúntas tua, sicut in cælo et in terra. Panem nostrum quotidiánum da nobis hódie: et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris:

V. Et ne nos indúcas in tentatiónem:

R. Sed líbera nos a malo.

Absolutio.

Ipsíus píetas et misericórdia nos ádjuvet, qui cum Patre et Spíritu Sancto vivit et regnat in sǽcula sæculórum.

R. Amen.

Extra Chorum, quando ab uno tantum recitatur Officium dicitur: Jube, Dómine, benedícere; et subjungitur congruens Benedictio.
V.
Jube, domne, benedícere.

Benedictio.

Deus Pater omnípotens sit nobis propítius et clemens.

R. Amen.

Terésia a Jesu Infante, Alensonii in Gállia, honestis paréntibus, singulari et assidua erga Deum pietáte conspicuis, orta est. Inde a prima ætate, divino Spíritu prævénta, religiosam vitam ágere cupiebat. Serio autem promisit, se nihil Deo denegatúram, quod ipse ab ea petere viderétur: quam promissiónem fideliter usque ad mortem servare satégit. Quinto ætátis anno, matre amissa, Dei providéntiæ se totam commisit sub vigilanti custódia amantíssimi patris, sororúmque natu majórum: quibus magistris, Teresia ad curréndam perfectiónis viam ut gigas exsultávit. Novennis virgínibus ex Ordine sancti Benedicti Lexoviis excolenda traditur, ibique in rerum divinárum cognitióne excellere visa est. Décimo ætátis anno, arcanus et gravis morbus eam diu cruciávit, a quo prout ipsa enárrat, ope Beatíssimæ Vírginis, quæ eídem subrídens appáruit, et quam, sub titulo Dominæ nostræ a Victoria, per novendialia invocare studuit, divinitus fuit liberata. Tunc, angelico fervore repléta, ad sacrum convivium, in quo Christus sumitur, se diligentíssime præparáre curávit.

V. Tu autem, Dómine, miserére nobis.

R. Deo grátias.

R. Propter veritátem, et mansuetúdinem, et justítiam:

* Et dedúcet te mirabíliter déxtera tua.

V. Spécie tua et pulchritúdine tua inténde, próspere procéde, et regna.

R. Et dedúcet te mirabíliter déxtera tua.

Extra Chorum, quando ab uno tantum recitatur Officium dicitur: Jube, Dómine, benedícere; et subjungitur congruens Benedictio.
V.
Jube, domne, benedícere.

Benedictio.

Christus perpétuæ det nobis gáudia vitæ.

R. Amen.

Ut prímitus eucharistico pane fuit refecta, insatiábilem cæléstis hujus cibi famem haurire visa est: unde velut inspirata, Jesum rogabat, ut omnem mundanam consolatiónem in amaritúdinem sibi verteret. Inde tenerrimo in Christum Dóminum et in Ecclésiam amóre exæstuans, nihil antiquius hábuit, quam Carmelitárum Excalceatórum Ordinem íngredi, ut sui abnegatióne, suisque sacrifíciis, sacerdótibus, missionariis, totique Ecclésiæ opem afferret, et innumeras ánimas Jesu Christo lucrifáceret: quod jam morti próxima, apud Deum se factúram pollícita est. Propter ætátis defectum, multas ad religiosam vitam amplecténdam nacta est difficultates, quibus tamen incredibili animi fortitúdine superatis, quindecim annos nata, Lexoviensem Carmelum feliciter ingressa est. Ibi mirábiles Deus in Teresiæ corde ascensiónes dispósuit, quæ, Maríæ Vírginis vitam abscónditam imitata, quasi hortus irriguus, flores ómnium virtútum germinávit, præcipue vero exímiæ in Deum et in próximum caritátis.

V. Tu autem, Dómine, miserére nobis.

R. Deo grátias.

R. Dilexísti justítiam, et odísti iniquitátem:

* Proptérea unxit te Deus, Deus tuus, óleo lætítiæ.

V. Propter veritátem, et mansuetúdinem, et justítiam.

R. Proptérea unxit te Deus, Deus tuus, óleo lætítiæ.

Extra Chorum, quando ab uno tantum recitatur Officium dicitur: Jube, Dómine, benedícere; et subjungitur congruens Benedictio.
V.
Jube, domne, benedícere.

Benedictio.

Ignem sui amóris accéndat Deus in córdibus nostris.

R. Amen.

Quo magis Altíssimo placéret, quum in Sacris Scripturis mónitum illud legísset: Si quis est párvulus véniat ad me; párvula in spíritu esse vóluit, et inde filiali fiducia Deo, tamquam Patri amantíssimo, se perpetuo trádidit. Hanc, spiritualis infantiæ viam, secúndum Evangélii doctrinam, alios docuit, speciatim novítias, quas ex obediéntia ad religiosárum virtútum studium informandas suscépit, atque ita apostolico zelo repléta, mundo, supérbia inflato et vanitátes diligenti, evangelicæ simplicitátis iter patefécit. Sponsus autem Jesus eam patiéndi desidério, tam in anima, quam in corpore, pénitus inflammávit. Insuper Dei caritátem undequáque neglectam animadvertens, summo dolóre affecta, duobus ante óbitum annis, Dei miserentis amori se víctimam óbtulit. Tunc, ut ipsa refert, cæléstis ignis flamma vulneráta est: unde caritate consumpta, in écstasim rapta, ferventíssime ingéminans: Deus meus, te diligo; viginti quatuor annos nata, die trigesima Septembris, anno millesimo octingentésimo nonagesimo septimo, ad Sponsum evolávit. Quod autem móriens promiserat, se perennem rosárum plúviam in terram demissuram, hoc in cælum recepta, innumeris miraculis reapse adimplévit et in dies adimplet. Quam Pius undecimus, Pontifex maximus, Beátis Virgínibus adscriptam, et biennio post, jubilæo máximo recurrente, inter Sanctas relatam, peculiarem ómnium Missiónum Patronam constítuit ac declarávit.

V. Tu autem, Dómine, miserére nobis.

R. Deo grátias.

R. Afferéntur Regi vírgines post eam, próximæ ejus;

* Afferéntur tibi in lætítia et exsultatióne.

V. Spécie tua et pulchritúdine tua; inténde, próspere procéde, et regna.

R. Afferéntur tibi in lætítia et exsultatióne.

V. Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

R. Afferéntur tibi in lætítia et exsultatióne.

Nocturnus III

Ant. Clamavérunt ad Dóminum * et de necessitátibus eórum liberávit eos.

Psalmus 106(1-14) [7]

  1. 106:1 Confitémini Dómino quóniam bonus: * quóniam in sǽculum misericórdia ejus.
  2. 106:2 Dicant qui redémpti sunt a Dómino, quos redémit de manu inimíci: * et de regiónibus congregávit eos:
  3. 106:3 A solis ortu, et occásu: * ab aquilóne, et mari.
  4. 106:4 Erravérunt in solitúdine in inaquóso: * viam civitátis habitáculi non invenérunt.
  5. 106:5 Esuriéntes, et sitiéntes: * ánima eórum in ipsis defécit.
  6. 106:6 Et clamavérunt ad Dóminum cum tribularéntur: * et de necessitátibus eórum erípuit eos.
  7. 106:7 Et dedúxit eos in viam rectam: * ut irent in civitátem habitatiónis.
  8. 106:8 Confiteántur Dómino misericórdiæ ejus: * et mirabília ejus fíliis hóminum.
  9. 106:9 Quia satiávit ánimam inánem: * et ánimam esuriéntem satiávit bonis.
  10. 106:10 Sedéntes in ténebris, et umbra mortis: * vinctos in mendicitáte et ferro.
  11. 106:11 Quia exacerbavérunt elóquia Dei: * et consílium Altíssimi irritavérunt.
  12. 106:12 Et humiliátum est in labóribus cor eórum: * infirmáti sunt, nec fuit qui adjuváret.
  13. 106:13 Et clamavérunt ad Dóminum cum tribularéntur: * et de necessitátibus eórum liberávit eos.
  14. 106:14 Et edúxit eos de ténebris, et umbra mortis: * et víncula eórum disrúpit.
Ant. Ipsi vidérunt * ópera Dei et mirabília ejus.

Psalmus 106(15-30) [8]

  1. 106:15 Confiteántur Dómino misericórdiæ ejus: * et mirabília ejus fíliis hóminum.
  2. 106:16 Quia contrívit portas ǽreas: * et vectes férreos confrégit.
  3. 106:17 Suscépit eos de via iniquitátis eórum: * propter injustítias enim suas humiliáti sunt.
  4. 106:18 Omnem escam abomináta est ánima eórum: * et appropinquavérunt usque ad portas mortis.
  5. 106:19 Et clamavérunt ad Dóminum cum tribularéntur: * et de necessitátibus eórum liberávit eos.
  6. 106:20 Misit verbum suum, et sanávit eos: * et erípuit eos de interitiónibus eórum.
  7. 106:21 Confiteántur Dómino misericórdiæ ejus: * et mirabília ejus fíliis hóminum.
  8. 106:22 Et sacríficent sacrifícium laudis: * et annúntient ópera ejus in exsultatióne.
  9. 106:23 Qui descéndunt mare in návibus, * faciéntes operatiónem in aquis multis.
  10. 106:24 Ipsi vidérunt ópera Dómini, * et mirabília ejus in profúndo.
  11. 106:25 Dixit, et stetit spíritus procéllæ: * et exaltáti sunt fluctus ejus.
  12. 106:26 Ascéndunt usque ad cælos, et descéndunt usque ad abýssos: * ánima eórum in malis tabescébat.
  13. 106:27 Turbáti sunt, et moti sunt sicut ébrius: * et omnis sapiéntia eórum devoráta est.
  14. 106:28 Et clamavérunt ad Dóminum cum tribularéntur: * et de necessitátibus eórum edúxit eos.
  15. 106:29 Et státuit procéllam ejus in auram: * et siluérunt fluctus ejus.
  16. 106:30 Et lætáti sunt quia siluérunt: * et dedúxit eos in portum voluntátis eórum.
Ant. Vidébunt recti * et lætabúntur, et intéllegent misericórdias Dómini.

Psalmus 106(31-43) [9]

  1. 106:31 Confiteántur Dómino misericórdiæ ejus: * et mirabília ejus fíliis hóminum.
  2. 106:32 Et exáltent eum in ecclésia plebis: * et in cáthedra seniórum laudent eum.
  3. 106:33 Pósuit flúmina in desértum: * et éxitus aquárum in sitim.
  4. 106:34 Terram fructíferam in salsúginem: * a malítia inhabitántium in ea.
  5. 106:35 Pósuit desértum in stagna aquárum: * et terram sine aqua in éxitus aquárum.
  6. 106:36 Et collocávit illic esuriéntes: * et constituérunt civitátem habitatiónis.
  7. 106:37 Et seminavérunt agros, et plantavérunt víneas: * et fecérunt fructum nativitátis.
  8. 106:38 Et benedíxit eis, et multiplicáti sunt nimis: * et juménta eórum non minorávit.
  9. 106:39 Et pauci facti sunt: * et vexáti sunt a tribulatióne malórum, et dolóre.
  10. 106:40 Effúsa est contémptio super príncipes: * et erráre fecit eos in ínvio, et non in via.
  11. 106:41 Et adjúvit páuperem de inópia: * et pósuit sicut oves famílias.
  12. 106:42 Vidébunt recti, et lætabúntur: * et omnis iníquitas oppilábit os suum.
  13. 106:43 Quis sápiens et custódiet hæc? * et intélleget misericórdias Dómini.
V.
Exáltent Dóminum in ecclésia plebis.
R.
Et in cáthedra seniórum laudent eum.
Pater Noster dicitur secreto usque ad Et ne nos indúcas in tentatiónem:

Pater noster, qui es in cælis, sanctificétur nomen tuum: advéniat regnum tuum: fiat volúntas tua, sicut in cælo et in terra. Panem nostrum quotidiánum da nobis hódie: et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris:

V. Et ne nos indúcas in tentatiónem:

R. Sed líbera nos a malo.

Absolutio.

A vínculis peccatórum nostrórum absólvat nos omnípotens et miséricors Dóminus.

R. Amen.

Extra Chorum, quando ab uno tantum recitatur Officium dicitur: Jube, Dómine, benedícere; et subjungitur congruens Benedictio.
V.
Jube, domne, benedícere.

Benedictio.

Evangélica léctio sit nobis salus et protéctio.

R. Amen.

Léctio sancti Evangélii secúndum Matthǽum

Sermo 37, in Epiph. solemn. 7, cap. 3-4

In illo témpore accessérunt discípuli ad Jesum, dicéntes: Quis, putas, major est in regno cælórum? Et réliqua.

Homilía sancti Leónis Papæ

Tota, dilectíssimi, christianæ sapiéntiæ disciplína, non in abundántia verbi, non in astutia disputándi, neque in appetitu laudis et glóriæ, sed in vera et voluntária humilitate consistit, quam Dóminus Jesus Christus ab útero Matris usque ad supplícium Crucis pro omni fortitúdine et elégit et docuit. Nam, cum discípuli ejus inter se, ut ait Evangelista, disquírerent quis eórum major esset in regno cælórum, vocávit párvulum, et státuit eum in médio eórum, et dixit: Amen, dico vobis, nisi convérsi fuéritis et efficiámini sicut párvuli, non intrabitis in regnum cælórum. Quicúmque ergo humiliaverit se sicut puer iste, hic major erit in regno cælórum. Amat Christus infantiam, quam primum et animo suscépit et corpore. Amat Christus infantiam, humilitátis magistram, innocéntiæ regulam, mansuetúdinis formam. Amat Christus infantiam, ad quam majórum dirigit mores, ad quam senum redúcit ætates; et eos ad suum inclínat exemplum, quos ad regnum sublimat ætérnum.

V. Tu autem, Dómine, miserére nobis.

R. Deo grátias.

R. Hæc est Virgo sápiens, quam Dóminus vigilántem invénit, quæ accéptis lampádibus sumpsit secum óleum:

* Et veniénte Dómino, introívit cum eo ad núptias.

V. Média nocte clamor factus est: Ecce sponsus venit, exíte óbviam ei.

R. Et veniénte Dómino, introívit cum eo ad núptias.

Extra Chorum, quando ab uno tantum recitatur Officium dicitur: Jube, Dómine, benedícere; et subjungitur congruens Benedictio.
V.
Jube, domne, benedícere.

Benedictio.

Cujus festum cólimus, ipsa intercédat pro nobis ad Dóminum.

R. Amen.

Ut autem plene valeámus agnóscere quómodo apprehéndi possit tam mira conversio et in puerílem gradum qua nobis mutatióne redeundum sit, doceat nos beátus Paulus et dicat: Nolíte púeri effici sensibus, sed malítia párvuli estote. Non ergo ad lúdicra infantiæ et imperfécta nobis primordia reverténdum est, sed aliquid, quod étiam graves annos déceat, inde suméndum, ut velox sit commótium tránsitus, citus ad pacem recursus: nulla sit memória offensiónis, nulla cupiditas dignitátis; amor sociæ communiónis, æqualitas naturalis. Magnum enim bonum est nocére non nosse et maligna non sápere; quia inférre ac referre injúriam, mundi hujus prudéntia est; némini autem malum pro malo reddere, christianæ est æquanimitátis infantia.

V. Tu autem, Dómine, miserére nobis.

R. Deo grátias.

R. Média nocte clamor factus est:

* Ecce sponsus venit, exíte óbviam ei.

V. Prudéntes vírgines, aptáte vestras lámpades.

R. Ecce sponsus venit, exíte óbviam ei.

V. Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

R. Ecce sponsus venit, exíte óbviam ei.

Extra Chorum, quando ab uno tantum recitatur Officium dicitur: Jube, Dómine, benedícere; et subjungitur congruens Benedictio.
V.
Jube, domne, benedícere.

Benedictio.

Ad societátem cívium supernórum perdúcat nos Rex Angelórum.

R. Amen.

Ad hanc vos, dilectíssimi, similtúdinem parvulórum mystérium hodiérnæ festivitátis invitat; et hanc vobis humilitátis formam adorátus a Magis puer Salvátor insinuat: qui, ut imitatóribus suis quid glóriæ paráret, osténderet, ortus sui témpore éditos martyrio consecrávit; ut in Bethlehem, ubi Christus natus est, geniti, per communiónem ætátis consortes fíerent passiónis. Amétur ígitur humilitas, et omnis a fidelibus vitétur elátio. Alter álterum sibi præferat, et nemo quod suum est quærat, sed quod alterius; ut, cum in ómnibus abundaverit afféctus benevoléntiæ, in nullo virus inveniátur invidiæ: quóniam qui se exáltat humiliábitur, et qui se humíliat exaltábitur, eodem ipso testante Jesu Christo Dómino nostro, qui cum Patre et Spíritu Sancto vivit et regnat Deus in sǽcula sæculórum. Amen.

V. Tu autem, Dómine, miserére nobis.

R. Deo grátias.

Te Deum

Te Deum laudámus: * te Dóminum confitémur.

Te ætérnum Patrem * omnis terra venerátur.

Tibi omnes Ángeli, * tibi Cæli, et univérsæ Potestátes:

Tibi Chérubim et Séraphim * incessábili voce proclámant:

Fit reverentia Sanctus, Sanctus, Sanctus * Dóminus Deus Sábaoth.

Pleni sunt cæli et terra * majestátis glóriæ tuæ.

Te gloriósus * Apostolórum chorus,

Te Prophetárum * laudábilis númerus,

Te Mártyrum candidátus * laudat exércitus.

Te per orbem terrárum * sancta confitétur Ecclésia,

Patrem * imménsæ majestátis;

Venerándum tuum verum * et únicum Fílium;

Sanctum quoque * Paráclitum Spíritum.

Tu Rex glóriæ, * Christe.

Tu Patris * sempitérnus es Fílius.

Fit reverentia Tu, ad liberándum susceptúrus hóminem: * non horruísti Vírginis úterum.

Tu, devícto mortis acúleo, * aperuísti credéntibus regna cælórum.

Tu ad déxteram Dei sedes, * in glória Patris.

Judex créderis * esse ventúrus.

Sequens versus dicitur flexis genibus Te ergo quǽsumus, tuis fámulis súbveni, * quos pretióso sánguine redemísti.

Ætérna fac cum Sanctis tuis * in glória numerári.

Salvum fac pópulum tuum, Dómine, * et bénedic hereditáti tuæ.

Et rege eos, * et extólle illos usque in ætérnum.

Per síngulos dies * benedícimus te.

Fit reverentia, secundum consuetudinem Et laudámus nomen tuum in sǽculum, * et in sǽculum sǽculi.

Dignáre, Dómine, die isto * sine peccáto nos custodíre.

Miserére nostri, Dómine, * miserére nostri.

Fiat misericórdia tua, Dómine, super nos, * quemádmodum sperávimus in te.

In te, Dómine, sperávi: * non confúndar in ætérnum.

Reliqua omittuntur, nisi Laudes separandæ sint.

V.
Dómine, exáudi oratiónem meam.
R.
Et clamor meus ad te véniat.

Orémus.

Dómine, qui dixísti: Nisi efficiámini sicut párvuli, non intrábitis in regnum cælórum: da nobis, quǽsumus: ita sanctæ Terésiæ Vírginis in humilitáte et simplicitáte cordis vestígia sectári, ut prǽmia consequámur ætérna.

Qui vivis et regnas cum Deo Patre, in unitáte Spíritus Sancti, Deus, per ómnia sǽcula sæculórum.

R. Amen.

V.
Dómine, exáudi oratiónem meam.
R.
Et clamor meus ad te véniat.
V.
Benedicámus Dómino.
R.
Deo grátias.
V.
Fidélium ánimæ per misericórdiam Dei requiéscant in pace.
R.
Amen.
Pater Noster dicitur totum secreto.

Pater noster, qui es in cælis, sanctificétur nomen tuum: advéniat regnum tuum: fiat volúntas tua, sicut in cælo et in terra. Panem nostrum quotidiánum da nobis hódie: et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris: et ne nos indúcas in tentatiónem: sed líbera nos a malo. Amen.

Post Divinum officium