B
Feria Tertia infra Hebdomadam XVI post Octavam Pentecostes III. Septembris
Feria III, 15 Septembris MMXXVI
Hodie Ad Missam →
Pre-1955 1962

Feria Tertia infra Hebdomadam XVI post Octavam Pentecostes III. Septembris

Ad Matutinum

Ante Divinum officium

secreto

Pater noster, qui es in cælis, sanctificétur nomen tuum: advéniat regnum tuum: fiat volúntas tua, sicut in cælo et in terra. Panem nostrum quotidiánum da nobis hódie: et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris: et ne nos indúcas in tentatiónem: sed líbera nos a malo. Amen.

Ave María, grátia plena; Dóminus tecum: benedícta tu in muliéribus, et benedíctus fructus ventris tui Jesus. Sancta María, Mater Dei, ora pro nobis peccatóribus, nunc et in hora mortis nostræ. Amen.

Credo in Deum, Patrem omnipoténtem, Creatórem cæli et terræ. Et in Jesum Christum, Fílium ejus únicum, Dóminum nostrum: qui concéptus est de Spíritu Sancto, natus ex María Vírgine, passus sub Póntio Piláto, crucifíxus, mórtuus, et sepúltus: descéndit ad ínferos; tértia die resurréxit a mórtuis; ascéndit ad cælos; sedet ad déxteram Dei Patris omnipoténtis: inde ventúrus est judicáre vivos et mórtuos. Credo in Spíritum Sanctum, sanctam Ecclésiam cathólicam, Sanctórum communiónem, remissiónem peccatórum, carnis resurrectiónem, vitam ætérnam. Amen.

Deinde, clara voce, dicitur Versus:

V. Dómine, lábia + mea apéries.

R. Et os meum annuntiábit laudem tuam.

V. Deus ✠ in adjutórium meum inténde.

R. Dómine, ad adjuvándum me festína.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Allelúja.

Invitatorium

Ant. Stemus juxta crucem cum María Matre Jesu, * Cujus ánimam dolóris gládius pertransívit.

Veníte, exsultémus Dómino, jubilémus Deo, salutári nostro: præoccupémus fáciem ejus in confessióne, et in psalmis jubilémus ei.

Ant. Stemus juxta crucem cum María Matre Jesu, * Cujus ánimam dolóris gládius pertransívit.

Quóniam Deus magnus Dóminus, et Rex magnus super omnes deos, quóniam non repéllet Dóminus plebem suam: quia in manu ejus sunt omnes fines terræ, et altitúdines móntium ipse cónspicit.

Ant. Cujus ánimam dolóris gládius pertransívit.

Quóniam ipsíus est mare, et ipse fecit illud, et áridam fundavérunt manus ejus (genuflectitur) veníte, adorémus, et procidámus ante Deum: plorémus coram Dómino, qui fecit nos, quia ipse est Dóminus, Deus noster; nos autem pópulus ejus, et oves páscuæ ejus.

Ant. Stemus juxta crucem cum María Matre Jesu, * Cujus ánimam dolóris gládius pertransívit.

Hódie, si vocem ejus audiéritis, nolíte obduráre corda vestra, sicut in exacerbatióne secúndum diem tentatiónis in desérto: ubi tentavérunt me patres vestri, probavérunt et vidérunt ópera mea.

Ant. Cujus ánimam dolóris gládius pertransívit.

Quadragínta annis próximus fui generatióni huic, et dixi: Semper hi errant corde, ipsi vero non cognovérunt vias meas: quibus jurávi in ira mea: Si introíbunt in réquiem meam.

Ant. Stemus juxta crucem cum María Matre Jesu, * Cujus ánimam dolóris gládius pertransívit.

V. Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

R. Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Ant. Cujus ánimam dolóris gládius pertransívit.

Ant. Stemus juxta crucem cum María Matre Jesu, * Cujus ánimam dolóris gládius pertransívit.

Hymnus

Oquot undis lacrimárum,

Quo dolóre vólvitur,

Luctuósa de cruénto

Dum revúlsum stípite,

Cernit ulnis incubántem

Virgo Mater Fílium!

Os suáve, mite pectus

Et latus dulcíssimum,

Dexterámque vulnerátum

Et sinístram sáuciam,

Et rubras cruóre plantas

Ægra tingit lácrimis.

Centiésque milliésque

Stringit arctis néxibus

Pectus illud, et lacértos,

Illa figit vúlnera:

Sicque tota colliquéscit

In dolóris ósculis.

Eja, Mater, obsecrámus

Per tuas has lácrimas,

Filiíque triste funus,

Vulnerúmque púrpuram,

Hunc tui cordis dolórem

Conde nostris córdibus.

Esto Patri, Filióque,

Et coǽvo Flámini,

Esto summæ Trinitáti

Sempitérna glória,

Et perénnis laus honórque

Hoc et omni sǽculo.

Amen.

Nocturnus I

Ant. Multiplicáti sunt * qui tríbulant me, multi insúrgunt advérsum me.

Psalmus 3 [1]

  1. 3:2 Dómine, quid multiplicáti sunt qui tríbulant me? * multi insúrgunt advérsum me.
  2. 3:3 Multi dicunt ánimæ meæ: * Non est salus ipsi in Deo ejus.
  3. 3:4 Tu autem, Dómine, suscéptor meus es, * glória mea, et exáltans caput meum.
  4. 3:5 Voce mea ad Dóminum clamávi: * et exaudívit me de monte sancto suo.
  5. 3:6 Ego dormívi, et soporátus sum: * et exsurréxi, quia Dóminus suscépit me.
  6. 3:7 Non timébo míllia pópuli circumdántis me: * exsúrge, Dómine, salvum me fac, Deus meus.
  7. 3:8 Quóniam tu percussísti omnes adversántes mihi sine causa: * dentes peccatórum contrivísti.
  8. 3:9 Dómini est salus: * et super pópulum tuum benedíctio tua.
Ant. Paravérunt sagíttas suas * in pháretra, ut sagíttent in obscúro rectos corde.

Psalmus 10 [2]

  1. 10:2 In Dómino confído: quómodo dícitis ánimæ meæ: * Tránsmigra in montem sicut passer?
  2. 10:3 Quóniam ecce peccatóres intendérunt arcum, paravérunt sagíttas suas in pháretra, * ut sagíttent in obscúro rectos corde.
  3. 10:4 Quóniam quæ perfecísti, destruxérunt: * justus autem quid fecit?
  4. 10:5 Dóminus in templo sancto suo, * Dóminus in cælo sedes ejus.
  5. Óculi ejus in páuperem respíciunt: * pálpebræ ejus intérrogant fílios hóminum.
  6. 10:6 Dóminus intérrogat justum et ímpium: * qui autem díligit iniquitátem, odit ánimam suam.
  7. 10:7 Pluet super peccatóres láqueos: * ignis, et sulphur, et spíritus procellárum pars cálicis eórum.
  8. 10:8 Quóniam justus Dóminus, et justítias diléxit: * æquitátem vidit vultus ejus.
Ant. Defécit in dolóre * vita mea, et anni mei in gemítibus.

Psalmus 30 [3]

  1. 30:2 In te, Dómine, sperávi, non confúndar in ætérnum: * in justítia tua líbera me.
  2. 30:3 Inclína ad me aurem tuam, * accélera ut éruas me.
  3. Esto mihi in Deum protectórem, et in domum refúgii: * ut salvum me fácias.
  4. 30:4 Quóniam fortitúdo mea, et refúgium meum es tu: * et propter nomen tuum dedúces me, et enútries me.
  5. 30:5 Edúces me de láqueo hoc, quem abscondérunt mihi: * quóniam tu es protéctor meus.
  6. 30:6 In manus tuas comméndo spíritum meum: * redemísti me, Dómine, Deus veritátis.
  7. 30:7 Odísti observántes vanitátes, * supervácue.
  8. Ego autem in Dómino sperávi: * exsultábo, et lætábor in misericórdia tua.
  9. 30:8 Quóniam respexísti humilitátem meam, * salvásti de necessitátibus ánimam meam.
  10. 30:9 Nec conclusísti me in mánibus inimíci: * statuísti in loco spatióso pedes meos.
  11. 30:10 Miserére mei, Dómine, quóniam tríbulor: * conturbátus est in ira óculus meus, ánima mea, et venter meus:
  12. 30:11 Quóniam defécit in dolóre vita mea: * et anni mei in gemítibus.
  13. Infirmáta est in paupertáte virtus mea: * et ossa mea conturbáta sunt.
  14. 30:12 Super omnes inimícos meos factus sum oppróbrium et vicínis meis valde: * et timor notis meis.
  15. Qui vidébant me, foras fugérunt a me: * oblivióni datus sum, tamquam mórtuus a corde.
  16. 30:13 Factus sum tamquam vas pérditum: * quóniam audívi vituperatiónem multórum commorántium in circúitu.
  17. 30:14 In eo dum convenírent simul advérsum me, * accípere ánimam meam consiliáti sunt.
  18. 30:15 Ego autem in te sperávi, Dómine: * dixi: Deus meus es tu: in mánibus tuis sortes meæ.
  19. 30:16 Éripe me de manu inimicórum meórum, * et a persequéntibus me.
  20. 30:17 Illústra fáciem tuam super servum tuum, salvum me fac in misericórdia tua: * Dómine, non confúndar, quóniam invocávi te.
  21. 30:18 Erubéscant ímpii, et deducántur in inférnum: * muta fiant lábia dolósa.
  22. 30:19 Quæ loquúntur advérsus justum iniquitátem: * in supérbia, et in abusióne.
  23. 30:20 Quam magna multitúdo dulcédinis tuæ, Dómine, * quam abscondísti timéntibus te.
  24. Perfecísti eis, qui sperant in te, * in conspéctu filiórum hóminum.
  25. 30:21 Abscóndes eos in abscóndito faciéi tuæ * a conturbatióne hóminum.
  26. Próteges eos in tabernáculo tuo * a contradictióne linguárum.
  27. 30:22 Benedíctus Dóminus: * quóniam mirificávit misericórdiam suam mihi in civitáte muníta.
  28. 30:23 Ego autem dixi in excéssu mentis meæ: * Projéctus sum a fácie oculórum tuórum.
  29. Ídeo exaudísti vocem oratiónis meæ, * dum clamárem ad te.
  30. 30:24 Dilígite Dóminum omnes sancti ejus: * quóniam veritátem requíret Dóminus, et retríbuet abundánter faciéntibus supérbiam.
  31. 30:25 Viríliter ágite, et confortétur cor vestrum, * omnes, qui sperátis in Dómino.
V.
Regína Mártyrum, ora pro nobis.
R.
Quæ juxta crucem Jesu constitísti.
Pater Noster dicitur secreto usque ad Et ne nos indúcas in tentatiónem:

Pater noster, qui es in cælis, sanctificétur nomen tuum: advéniat regnum tuum: fiat volúntas tua, sicut in cælo et in terra. Panem nostrum quotidiánum da nobis hódie: et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris:

V. Et ne nos indúcas in tentatiónem:

R. Sed líbera nos a malo.

Absolutio.

Exáudi, Dómine Jesu Christe, preces servórum tuórum, et miserére nobis: Qui cum Patre et Spíritu Sancto vivis et regnas in sǽcula sæculórum.

R. Amen.

Extra Chorum, quando ab uno tantum recitatur Officium dicitur: Jube, Dómine, benedícere; et subjungitur congruens Benedictio.
V.
Jube, domne, benedícere.

Benedictio.

Benedictióne perpétua benedícat nos Pater ætérnus.

R. Amen.

De Jeremía Prophéta

(Beth) Plorans plorávit in nocte, et lácrimæ ejus in maxíllis ejus: non est qui consolétur eam ex ómnibus caris ejus: omnes amíci ejus sprevérunt eam, et facti sunt ei inimíci.

(Res) Vide, Dómine, quóniam tríbulor, conturbátus est venter meus, subvérsum est cor meum in memetípsa, quóniam amaritúdine plena sum. Foris intérfecit gládius, et domi mors símilis est.

(Sin) Audiérunt quia ingemísco ego, et non est qui consolétur me.

V.
Tu autem, Dómine, miserére nobis.
R.
Deo grátias.
R.
Símeon, vir justus et timorátus, dixit ad Maríam:

* Tuam ipsíus ánimam pertransíbit gládius.

V.
Ne vocétis me pulchram, sed amáram, quia amaritúdine valde replévit me Omnípotens.
R.
Tuam ipsíus ánimam pertransíbit gládius.
Extra Chorum, quando ab uno tantum recitatur Officium dicitur: Jube, Dómine, benedícere; et subjungitur congruens Benedictio.
V.
Jube, domne, benedícere.

Benedictio.

Unigénitus Dei Fílius nos benedícere et adjuváre dignétur.

R. Amen.

(Mem) Cui comparábo te? vel cui assimilábo te, fília Jerúsalem? cui exæquábo te, et consolábor te, virgo fília Sion? Magna est enim velut mare contrítio tua: quis medébitur tui?

(Samech) Plausérunt super te mánibus omnes transeúntes per viam: sibilavérunt, et movérunt caput suum super fíliam Jerúsalem: Hǽccine est urbs, dicéntes, perfécti decóris, gáudium univérsæ terræ?

(Phe) Aperuérunt super te os suum omnes inimíci tui, sibilavérunt et fremuérunt déntibus, et dixérunt: Devorábimus.

V.
Tu autem, Dómine, miserére nobis.
R.
Deo grátias.
R.
Surge, et áccipe Púerum et Matrem ejus, et fuge in Ægýptum;

* Et esto ibi usque dum dicam tibi.

V.
Vocávi fílium meum ex Ægýpto, ut véniat salus in Israël.
R.
Et esto ibi usque dum dicam tibi.
Extra Chorum, quando ab uno tantum recitatur Officium dicitur: Jube, Dómine, benedícere; et subjungitur congruens Benedictio.
V.
Jube, domne, benedícere.

Benedictio.

Spíritus Sancti grátia illúminet sensus et corda nostra.

R. Amen.

(Ain) Fecit Dóminus quæ cogitávit, complévit sermónem suum quem præcéperat a diébus antíquis: destrúxit et non pepércit, et lætificávit super te inimícum et exaltávit cornu hóstium tuórum.

(Sade) Clamávit cor eórum ad Dóminum super muros fíliæ Sion: Deduc quasi torréntem lácrimas per diem et noctem; non des réquiem tibi, neque táceat pupílla óculi tui.

V.
Tu autem, Dómine, miserére nobis.
R.
Deo grátias.
R.
Fili, quid fecísti nobis sic?

* Ego et pater tuus * Doléntes quærebámus te.

V.
Quid est quod me quærebátis? In his quæ Patris mei sunt, opórtet me esse.
R.
Ego et pater tuus.
V.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
R.
Doléntes quærebámus te.

Nocturnus II

Ant. Factum est cor meum * tamquam cera liquéscens in médio ventris mei.

Psalmus 21 [4]

  1. 21:2 Deus, Deus meus, réspice in me: quare me dereliquísti? * longe a salúte mea verba delictórum meórum.
  2. 21:3 Deus meus, clamábo per diem, et non exáudies: * et nocte, et non ad insipiéntiam mihi.
  3. 21:4 Tu autem in sancto hábitas, * laus Israël.
  4. 21:5 In te speravérunt patres nostri: * speravérunt, et liberásti eos.
  5. 21:6 Ad te clamavérunt, et salvi facti sunt: * in te speravérunt, et non sunt confúsi.
  6. 21:7 Ego autem sum vermis, et non homo: * oppróbrium hóminum, et abjéctio plebis.
  7. 21:8 Omnes vidéntes me, derisérunt me: * locúti sunt lábiis, et movérunt caput.
  8. 21:9 Sperávit in Dómino, erípiat eum: * salvum fáciat eum, quóniam vult eum.
  9. 21:10 Quóniam tu es, qui extraxísti me de ventre: * spes mea ab ubéribus matris meæ. In te projéctus sum ex útero:
  10. 21:11 De ventre matris meæ Deus meus es tu, * ne discésseris a me:
  11. 21:12 Quóniam tribulátio próxima est: * quóniam non est qui ádjuvet.
  12. 21:13 Circumdedérunt me vítuli multi: * tauri pingues obsedérunt me.
  13. 21:14 Aperuérunt super me os suum, * sicut leo rápiens et rúgiens.
  14. 21:15 Sicut aqua effúsus sum: * et dispérsa sunt ómnia ossa mea.
  15. Factum est cor meum tamquam cera liquéscens * in médio ventris mei.
  16. 21:16 Áruit tamquam testa virtus mea, et lingua mea adhǽsit fáucibus meis: * et in púlverem mortis deduxísti me.
  17. 21:17 Quóniam circumdedérunt me canes multi: * concílium malignántium obsédit me.
  18. Fodérunt manus meas et pedes meos: * dinumeravérunt ómnia ossa mea.
  19. 21:18 Ipsi vero consideravérunt et inspexérunt me: * divisérunt sibi vestiménta mea, et super vestem meam misérunt sortem.
  20. 21:20 Tu autem, Dómine, ne elongáveris auxílium tuum a me: * ad defensiónem meam cónspice.
  21. 21:21 Érue a frámea, Deus, ánimam meam: * et de manu canis únicam meam:
  22. 21:22 Salva me ex ore leónis: * et a córnibus unicórnium humilitátem meam.
  23. 21:23 Narrábo nomen tuum frátribus meis: * in médio ecclésiæ laudábo te.
  24. 21:24 Qui timétis Dóminum, laudáte eum: * univérsum semen Jacob, glorificáte eum.
  25. 21:25 Tímeat eum omne semen Israël: * quóniam non sprevit, neque despéxit deprecatiónem páuperis:
  26. Nec avértit fáciem suam a me: * et cum clamárem ad eum, exaudívit me.
  27. 21:26 Apud te laus mea in ecclésia magna: * vota mea reddam in conspéctu timéntium eum.
  28. 21:27 Edent páuperes, et saturabúntur: et laudábunt Dóminum qui requírunt eum: * vivent corda eórum in sǽculum sǽculi.
  29. 21:28 Reminiscéntur et converténtur ad Dóminum * univérsi fines terræ:
  30. Et adorábunt in conspéctu ejus * univérsæ famíliæ géntium.
  31. 21:29 Quóniam Dómini est regnum: * et ipse dominábitur géntium.
  32. 21:30 Manducavérunt et adoravérunt omnes pingues terræ: * in conspéctu ejus cadent omnes qui descéndunt in terram.
  33. 21:31 Et ánima mea illi vivet: * et semen meum sérviet ipsi.
  34. 21:32 Annuntiábitur Dómino generátio ventúra: * et annuntiábunt cæli justítiam ejus pópulo qui nascétur, quem fecit Dóminus.
Ant. Deus, vitam meam * annuntiávi tibi: posuísti lácrimas meas in conspéctu tuo.

Psalmus 55 [5]

  1. 55:2 Miserére mei, Deus, quóniam conculcávit me homo: * tota die impúgnans tribulávit me.
  2. 55:3 Conculcavérunt me inimíci mei tota die: * quóniam multi bellántes advérsum me.
  3. 55:4 Ab altitúdine diéi timébo: * ego vero in te sperábo.
  4. 55:5 In Deo laudábo sermónes meos, in Deo sperávi: * non timébo quid fáciat mihi caro.
  5. 55:6 Tota die verba mea exsecrabántur: * advérsum me omnes cogitatiónes eórum in malum.
  6. 55:7 Inhabitábunt et abscóndent: * ipsi calcáneum meum observábunt.
  7. 55:8 Sicut sustinuérunt ánimam meam, pro níhilo salvos fácies illos: * in ira pópulos confrínges.
  8. 55:9 Deus, vitam meam annuntiávi tibi: * posuísti lácrimas meas in conspéctu tuo.
  9. Sicut et in promissióne tua: * tunc converténtur inimíci mei retrórsum:
  10. 55:10 In quacúmque die invocávero te: * ecce, cognóvi, quóniam Deus meus es.
  11. 55:11 In Deo laudábo verbum, in Dómino laudábo sermónem: * in Deo sperávi, non timébo quid fáciat mihi homo.
  12. 55:12 In me sunt, Deus, vota tua, * quæ reddam, laudatiónes tibi.
  13. 55:13 Quóniam eripuísti ánimam meam de morte, et pedes meos de lapsu: * ut pláceam coram Deo in lúmine vivéntium.
Ant. Fuérunt mihi * lácrimæ meæ panes die ac nocte.

Psalmus 41 [6]

  1. 41:2 Quemádmodum desíderat cervus ad fontes aquárum: * ita desíderat ánima mea ad te, Deus.
  2. 41:3 Sitívit ánima mea ad Deum fortem vivum: * quando véniam, et apparébo ante fáciem Dei?
  3. 41:4 Fuérunt mihi lácrimæ meæ panes die ac nocte: * dum dícitur mihi quotídie: Ubi est Deus tuus?
  4. 41:5 Hæc recordátus sum, et effúdi in me ánimam meam: * quóniam transíbo in locum tabernáculi admirábilis, usque ad domum Dei.
  5. In voce exsultatiónis, et confessiónis: * sonus epulántis.
  6. 41:6 Quare tristis es, ánima mea? * et quare contúrbas me?
  7. Spera in Deo, quóniam adhuc confitébor illi: * salutáre vultus mei, et Deus meus.
  8. 41:7 Ad meípsum ánima mea conturbáta est: * proptérea memor ero tui de terra Jordánis, et Hermóniim a monte módico.
  9. 41:8 Abýssus abýssum ínvocat, * in voce cataractárum tuárum.
  10. Ómnia excélsa tua, et fluctus tui * super me transiérunt.
  11. 41:9 In die mandávit Dóminus misericórdiam suam: * et nocte cánticum ejus.
  12. Apud me orátio Deo vitæ meæ, * dicam Deo: Suscéptor meus es.
  13. 41:10 Quare oblítus es mei? * et quare contristátus incédo, dum afflígit me inimícus?
  14. 41:11 Dum confringúntur ossa mea, * exprobravérunt mihi qui tríbulant me inimíci mei.
  15. Dum dicunt mihi per síngulos dies: Ubi est Deus tuus? * quare tristis es, ánima mea? et quare contúrbas me?
  16. 41:12 Spera in Deo, quóniam adhuc confitébor illi: * salutáre vultus mei, et Deus meus.
V.
Fascículus myrrhæ diléctus meus mihi.
R.
Inter úbera mea commorábitur.
Pater Noster dicitur secreto usque ad Et ne nos indúcas in tentatiónem:

Pater noster, qui es in cælis, sanctificétur nomen tuum: advéniat regnum tuum: fiat volúntas tua, sicut in cælo et in terra. Panem nostrum quotidiánum da nobis hódie: et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris:

V. Et ne nos indúcas in tentatiónem:

R. Sed líbera nos a malo.

Absolutio.

Ipsíus píetas et misericórdia nos ádjuvet, qui cum Patre et Spíritu Sancto vivit et regnat in sǽcula sæculórum.

R. Amen.

Extra Chorum, quando ab uno tantum recitatur Officium dicitur: Jube, Dómine, benedícere; et subjungitur congruens Benedictio.
V.
Jube, domne, benedícere.

Benedictio.

Deus Pater omnípotens sit nobis propítius et clemens.

R. Amen.

Sermo sancti Bernárdi Abbátis

Sermo de duodecim stellis

Martýrium Vírginis tam in Simeónis prophetía, quam in ipsa Domínicæ passiónis história commendátur. Pósitus est hic (ait sanctus senex de púero Jesu) in signum cui contradicétur; et tuam ipsíus ánimam (ad Maríam autem dicébat) pertransíbit gládius. Vere tuam, o beáta Mater, ánimam pertransívit. Alióquin non nisi eam pertránsiens, carnem Fílii tui penetráret. Et quidem posteáquam emísit spíritum tuus ille Jesus, ipsíus plane non áttigit ánimam crudélis láncea, quæ ipsíus apéruit latus, sed tuam útique ánimam pertransívit. Ipsíus nimírum ánima jam ibi non erat, sed tua plane inde nequíbat avélli.

V. Tu autem, Dómine, miserére nobis.

R. Deo grátias.

R. Jesum bajulántem sibi crucem

* Sequebátur turba mulíerum, quæ plangébant et lamentabántur eum.

V. Fíliæ Jerúsalem, super vos ipsas flete et super fílios vestros.

R. Sequebátur turba mulíerum, quæ plangébant et lamentabántur eum.

Extra Chorum, quando ab uno tantum recitatur Officium dicitur: Jube, Dómine, benedícere; et subjungitur congruens Benedictio.
V.
Jube, domne, benedícere.

Benedictio.

Christus perpétuæ det nobis gáudia vitæ.

R. Amen.

Tuam ergo pertransívit ánimam vis dolóris, ut plusquam Mártyrem non immérito prædicémus, in qua nimírum corpóreæ sensum passiónis excésserit compassiónis afféctus. An non tibi plusquam gládius fuit sermo ille, revéra pertránsiens ánimam, et pertíngens usque ad divisiónem ánimæ et spíritus: Múlier, ecce fílius tuus? O commutatiónem! Joánnes tibi pro Jesu tráditur, servus pro Dómino, discípulus pro Magístro, fílius Zebedǽi pro Fílio Dei, homo purus pro Deo vero. Quómodo non tuam affectuosíssimam ánimam pertransíret hæc audítio, quando et nostra, licet sáxea, licet férrea péctora, sola recordátio scindit?

V. Tu autem, Dómine, miserére nobis.

R. Deo grátias.

R. Postquam venérunt in locum qui dícitur Calváriæ, ibi crucifixérunt eum:

* Stabat autem juxta crucem Jesu Mater ejus.

V. Tunc beátam illíus ánimam dolóris gládius pertransívit.

R. Stabat autem juxta crucem Jesu Mater ejus.

Extra Chorum, quando ab uno tantum recitatur Officium dicitur: Jube, Dómine, benedícere; et subjungitur congruens Benedictio.
V.
Jube, domne, benedícere.

Benedictio.

Ignem sui amóris accéndat Deus in córdibus nostris.

R. Amen.

Non mirémini, fratres, quod María Martyr in ánima fuísse dicátur. Mirétur qui non memínerit se audivísse Paulum inter máxima géntium crímina memorántem, quod sine affectióne fuíssent. Longe id fuit a Maríæ viscéribus, longe sit a sérvulis ejus. Sed forte quis dicat: Numquid non eum præscíerat moritúrum? Et indubitánter. Numquid non sperábat contínuo resurrectúrum? Et fidéliter. Super hæc dóluit crucifíxum? Et veheménter. Alióquin quisnam tu, frater, aut unde tibi hæc sapiéntia, ut miréris plus Maríæ Fílium patiéntem? Ille étiam mori córpore pótuit; ista cómmori corde non pótuit? Fecit illud cáritas, qua majórem nemo hábuit; fecit et hoc cáritas, cui post illam símilis áltera non fuit.

V. Tu autem, Dómine, miserére nobis.

R. Deo grátias.

R. Joseph ab Arimathǽa

* Pétiit corpus Jesu, quod, de cruce depósitum, * Suo compléxu Mater excépit.

V. Dolens Sunamítis sinu et génibus suis sustínuit mórtuum fílium.

R. Pétiit corpus Jesu, quod, de cruce depósitum.

V. Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

R. Suo compléxu Mater excépit.

Nocturnus III

Ant. Intendérunt arcum * rem amáram, ut sagíttent in occúltis immaculátum.

Psalmus 63 [7]

  1. 63:2 Exáudi, Deus, oratiónem meam cum déprecor: * a timóre inimíci éripe ánimam meam.
  2. 63:3 Protexísti me a convéntu malignántium: * a multitúdine operántium iniquitátem.
  3. 63:4 Quia exacuérunt ut gládium linguas suas: * intendérunt arcum rem amáram, ut sagíttent in occúltis immaculátum.
  4. 63:6 Súbito sagittábunt eum, et non timébunt: * firmavérunt sibi sermónem nequam.
  5. Narravérunt ut abscónderent láqueos: * dixérunt: Quis vidébit eos?
  6. 63:7 Scrutáti sunt iniquitátes: * defecérunt scrutántes scrutínio.
  7. Accédet homo ad cor altum: * et exaltábitur Deus.
  8. 63:8 Sagíttæ parvulórum factæ sunt plagæ eórum: * et infirmátæ sunt contra eos linguæ eórum.
  9. 63:9 Conturbáti sunt omnes qui vidébant eos: * et tímuit omnis homo.
  10. 63:10 Et annuntiavérunt ópera Dei, * et facta ejus intellexérunt.
  11. 63:11 Lætábitur justus in Dómino, et sperábit in eo, * et laudabúntur omnes recti corde.
Ant. Ánima mea * turbáta est valde: sed tu, Dómine, úsquequo?

Psalmus 6 [8]

  1. 6:2 Dómine, ne in furóre tuo árguas me, * neque in ira tua corrípias me.
  2. 6:3 Miserére mei, Dómine, quóniam infírmus sum: * sana me, Dómine, quóniam conturbáta sunt ossa mea.
  3. 6:4 Et ánima mea turbáta est valde: * sed tu, Dómine, úsquequo?
  4. 6:5 Convértere, Dómine, et éripe ánimam meam: * salvum me fac propter misericórdiam tuam.
  5. 6:6 Quóniam non est in morte qui memor sit tui: * in inférno autem quis confitébitur tibi?
  6. 6:7 Laborávi in gémitu meo, lavábo per síngulas noctes lectum meum: * lácrimis meis stratum meum rigábo.
  7. 6:8 Turbátus est a furóre óculus meus: * inveterávi inter omnes inimícos meos.
  8. 6:9 Discédite a me, omnes, qui operámini iniquitátem: * quóniam exaudívit Dóminus vocem fletus mei.
  9. 6:10 Exaudívit Dóminus deprecatiónem meam, * Dóminus oratiónem meam suscépit.
  10. 6:11 Erubéscant, et conturbéntur veheménter omnes inimíci mei: * convertántur et erubéscant valde velóciter.
Ant. Deus adjútor * in tribulatiónibus quæ invenérunt nos nimis.

Psalmus 45 [9]

  1. 45:2 Deus noster refúgium, et virtus: * adjútor in tribulatiónibus, quæ invenérunt nos nimis.
  2. 45:3 Proptérea non timébimus dum turbábitur terra: * et transferéntur montes in cor maris.
  3. 45:4 Sonuérunt, et turbátæ sunt aquæ eórum: * conturbáti sunt montes in fortitúdine ejus.
  4. 45:5 Flúminis ímpetus lætíficat civitátem Dei: * sanctificávit tabernáculum suum Altíssimus.
  5. 45:6 Deus in médio ejus, non commovébitur: * adjuvábit eam Deus mane dilúculo.
  6. 45:7 Conturbátæ sunt gentes, et inclináta sunt regna: * dedit vocem suam, mota est terra.
  7. 45:8 Dóminus virtútum nobíscum: * suscéptor noster Deus Jacob.
  8. 45:9 Veníte, et vidéte ópera Dómini, quæ pósuit prodígia super terram: * áuferens bella usque ad finem terræ.
  9. 45:10 Arcum cónteret, et confrínget arma: * et scuta combúret igni.
  10. 45:11 Vacáte, et vidéte quóniam ego sum Deus: * exaltábor in géntibus, et exaltábor in terra.
  11. 45:12 Dóminus virtútum nobíscum: * suscéptor noster Deus Jacob.
V.
Per te salútem hauriámus, Virgo María.
R.
Ex vulnéribus Christi.
Pater Noster dicitur secreto usque ad Et ne nos indúcas in tentatiónem:

Pater noster, qui es in cælis, sanctificétur nomen tuum: advéniat regnum tuum: fiat volúntas tua, sicut in cælo et in terra. Panem nostrum quotidiánum da nobis hódie: et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris:

V. Et ne nos indúcas in tentatiónem:

R. Sed líbera nos a malo.

Absolutio.

A vínculis peccatórum nostrórum absólvat nos omnípotens et miséricors Dóminus.

R. Amen.

Extra Chorum, quando ab uno tantum recitatur Officium dicitur: Jube, Dómine, benedícere; et subjungitur congruens Benedictio.
V.
Jube, domne, benedícere.

Benedictio.

Evangélica léctio sit nobis salus et protéctio.

R. Amen.

Léctio sancti Evangélii secúndum Joánnem

Joannes 19:25-27

In illo témpore: Stabant juxta crucem Jesu Mater ejus, et soror Matris ejus María Cléophæ, et María Magdaléne. Et réliqua.

Homilía sancti Ambrósii Epíscopi

De Instit. Virg. cap. 7

Stabat juxta crucem Mater, et, fugiéntibus viris, stabat intrépida. Vidéte utrum pudórem mutáre potúerit Mater Jesu, quæ ánimum non mutávit. Spectábat piis óculis Fílii vúlnera, per quæ sciébat ómnibus futúram redemptiónem. Spectábat non degéneri mater spectáculo, quæ non metúerat peremptórem. Pendébat in cruce Fílius, Mater se persecutóribus offerébat.

V. Tu autem, Dómine, miserére nobis.

R. Deo grátias.

R. Quis tibi sensus fuit, o Mater dolórum,

* Dum Joseph síndone Fílium tuum invólvit, et pósuit eum in monuménto?

V. Consideráte et vidéte, si est dolor, sicut dolor meus.

R. Dum Joseph síndone Fílium tuum invólvit, et pósuit eum in monuménto?

Extra Chorum, quando ab uno tantum recitatur Officium dicitur: Jube, Dómine, benedícere; et subjungitur congruens Benedictio.
V.
Jube, domne, benedícere.

Benedictio.

Cujus festum cólimus, ipsa Virgo vírginum intercédat pro nobis ad Dóminum.

R. Amen.

Epist. 25 ad Ecclesiam Vercellensem, prope finem

María Mater Dómini ante crucem Fílii stabat. Nullus me hoc dócuit, nisi sanctus Joánnes Evangelísta. Mundum álii concússum in passióne Dómini conscripsérunt, cælum ténebris obdúctum, refugísse solem, in paradísum latrónem, sed post piam confessiónem, recéptum. Joánnes dócuit, quod álii non docuérunt, quemádmodum in cruce pósitus Matrem appelláverit. Pluris putátur quod victor suppliciórum pietátis offícia Matri exhibébat, quam quod regnum cæléste donábat. Nam si religiósum est quod latróni donátur vénia, multo uberióris pietátis est quod a Fílio Mater tanto afféctu honorátur.

V. Tu autem, Dómine, miserére nobis.

R. Deo grátias.

R. In toto corde tuo gémitus Matris tuæ ne obliviscáris,

* Ut perficiátur propitiátio et benedíctio.

V. Ave, princeps generósa, Martyrúmque prima rosa, Virginúmque lílium.

R. Ut perficiátur propitiátio et benedíctio.

V. Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

R. Ut perficiátur propitiátio et benedíctio.

Extra Chorum, quando ab uno tantum recitatur Officium dicitur: Jube, Dómine, benedícere; et subjungitur congruens Benedictio.
V.
Jube, domne, benedícere.

Benedictio.

Ad societátem cívium supernórum perdúcat nos Rex Angelórum.

R. Amen.

Commemoratio: S. Nicomedis Martyris

Nicomedes presbyter, persequénte Christiános Domitiáno imperatóre, quod corpus Felículæ Vírginis, propter confessiónem christianæ fidei a Flacco cómite interfectæ, sepelísset, comprehéndi jussus est; ductúsque ad statuas deórum, cum eis sacrificáre velle (quod fácere jubebátur) constanter negavísset, proptérea quod sacrifícium uni Deo vero, qui regnat in cælis, deberétur, plumbátis cæsus, in eo martyrio ánimam Deo réddidit. Cujus corpus cum idem comes in profluentem Tiberim projíci imperásset, Justus, Nicomedis clericus diligénter conquisítum, ad muros Urbis via Nomentana honorífice in sepúlcro cóndidit.

V. Tu autem, Dómine, miserére nobis.

R. Deo grátias.

Te Deum

Te Deum laudámus: * te Dóminum confitémur.

Te ætérnum Patrem * omnis terra venerátur.

Tibi omnes Ángeli, * tibi Cæli, et univérsæ Potestátes:

Tibi Chérubim et Séraphim * incessábili voce proclámant:

Fit reverentia Sanctus, Sanctus, Sanctus * Dóminus Deus Sábaoth.

Pleni sunt cæli et terra * majestátis glóriæ tuæ.

Te gloriósus * Apostolórum chorus,

Te Prophetárum * laudábilis númerus,

Te Mártyrum candidátus * laudat exércitus.

Te per orbem terrárum * sancta confitétur Ecclésia,

Patrem * imménsæ majestátis;

Venerándum tuum verum * et únicum Fílium;

Sanctum quoque * Paráclitum Spíritum.

Tu Rex glóriæ, * Christe.

Tu Patris * sempitérnus es Fílius.

Fit reverentia Tu, ad liberándum susceptúrus hóminem: * non horruísti Vírginis úterum.

Tu, devícto mortis acúleo, * aperuísti credéntibus regna cælórum.

Tu ad déxteram Dei sedes, * in glória Patris.

Judex créderis * esse ventúrus.

Sequens versus dicitur flexis genibus Te ergo quǽsumus, tuis fámulis súbveni, * quos pretióso sánguine redemísti.

Ætérna fac cum Sanctis tuis * in glória numerári.

Salvum fac pópulum tuum, Dómine, * et bénedic hereditáti tuæ.

Et rege eos, * et extólle illos usque in ætérnum.

Per síngulos dies * benedícimus te.

Fit reverentia, secundum consuetudinem Et laudámus nomen tuum in sǽculum, * et in sǽculum sǽculi.

Dignáre, Dómine, die isto * sine peccáto nos custodíre.

Miserére nostri, Dómine, * miserére nostri.

Fiat misericórdia tua, Dómine, super nos, * quemádmodum sperávimus in te.

In te, Dómine, sperávi: * non confúndar in ætérnum.

Reliqua omittuntur, nisi Laudes separandæ sint.

V.
Dómine, exáudi oratiónem meam.
R.
Et clamor meus ad te véniat.

Orémus.

Deus, in cujus passióne, secúndum Simeónis prophetíam, dulcíssimam ánimam gloriósæ Vírginis et Matris Maríæ dolóris gládius pertransívit: concéde propítius; ut, qui dolóres ejus venerándo recólimus, passiónis tuæ efféctum felícem consequámur:

Qui vivis et regnas cum Deo Patre, in unitáte Spíritus Sancti, Deus, per ómnia sǽcula sæculórum.

R. Amen.

V.
Dómine, exáudi oratiónem meam.
R.
Et clamor meus ad te véniat.
V.
Benedicámus Dómino.
R.
Deo grátias.
V.
Fidélium ánimæ per misericórdiam Dei requiéscant in pace.
R.
Amen.
Pater Noster dicitur totum secreto.

Pater noster, qui es in cælis, sanctificétur nomen tuum: advéniat regnum tuum: fiat volúntas tua, sicut in cælo et in terra. Panem nostrum quotidiánum da nobis hódie: et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris: et ne nos indúcas in tentatiónem: sed líbera nos a malo. Amen.

Post Divinum officium