Feria Tertia infra Hebdomadam XII post Octavam Pentecostes III. Augusti
Ante Divinum officium
Pater noster, qui es in cælis, sanctificétur nomen tuum: advéniat regnum tuum: fiat volúntas tua, sicut in cælo et in terra. Panem nostrum quotidiánum da nobis hódie: et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris: et ne nos indúcas in tentatiónem: sed líbera nos a malo. Amen.
Ave María, grátia plena; Dóminus tecum: benedícta tu in muliéribus, et benedíctus fructus ventris tui Jesus. Sancta María, Mater Dei, ora pro nobis peccatóribus, nunc et in hora mortis nostræ. Amen.
Credo in Deum, Patrem omnipoténtem, Creatórem cæli et terræ. Et in Jesum Christum, Fílium ejus únicum, Dóminum nostrum: qui concéptus est de Spíritu Sancto, natus ex María Vírgine, passus sub Póntio Piláto, crucifíxus, mórtuus, et sepúltus: descéndit ad ínferos; tértia die resurréxit a mórtuis; ascéndit ad cælos; sedet ad déxteram Dei Patris omnipoténtis: inde ventúrus est judicáre vivos et mórtuos. Credo in Spíritum Sanctum, sanctam Ecclésiam cathólicam, Sanctórum communiónem, remissiónem peccatórum, carnis resurrectiónem, vitam ætérnam. Amen.
Deinde, clara voce, dicitur Versus:
V. Dómine, lábia + mea apéries.
R. Et os meum annuntiábit laudem tuam.
V. Deus ✠ in adjutórium meum inténde.
R. Dómine, ad adjuvándum me festína.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Allelúja.
Invitatorium
Ant. Veníte, adorémus Regem regum, * Cujus hódie ad æthéreum Virgo Mater assúmpta est cælum.
Veníte, exsultémus Dómino, jubilémus Deo, salutári nostro: præoccupémus fáciem ejus in confessióne, et in psalmis jubilémus ei.
Ant. Veníte, adorémus Regem regum, * Cujus hódie ad æthéreum Virgo Mater assúmpta est cælum.
Quóniam Deus magnus Dóminus, et Rex magnus super omnes deos, quóniam non repéllet Dóminus plebem suam: quia in manu ejus sunt omnes fines terræ, et altitúdines móntium ipse cónspicit.
Ant. Cujus hódie ad æthéreum Virgo Mater assúmpta est cælum.
Quóniam ipsíus est mare, et ipse fecit illud, et áridam fundavérunt manus ejus (genuflectitur) veníte, adorémus, et procidámus ante Deum: plorémus coram Dómino, qui fecit nos, quia ipse est Dóminus, Deus noster; nos autem pópulus ejus, et oves páscuæ ejus.
Ant. Veníte, adorémus Regem regum, * Cujus hódie ad æthéreum Virgo Mater assúmpta est cælum.
Hódie, si vocem ejus audiéritis, nolíte obduráre corda vestra, sicut in exacerbatióne secúndum diem tentatiónis in desérto: ubi tentavérunt me patres vestri, probavérunt et vidérunt ópera mea.
Ant. Cujus hódie ad æthéreum Virgo Mater assúmpta est cælum.
Quadragínta annis próximus fui generatióni huic, et dixi: Semper hi errant corde, ipsi vero non cognovérunt vias meas: quibus jurávi in ira mea: Si introíbunt in réquiem meam.
Ant. Veníte, adorémus Regem regum, * Cujus hódie ad æthéreum Virgo Mater assúmpta est cælum.
V. Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
R. Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Ant. Cujus hódie ad æthéreum Virgo Mater assúmpta est cælum.
Ant. Veníte, adorémus Regem regum, * Cujus hódie ad æthéreum Virgo Mater assúmpta est cælum.
Surge! Jam terris fera bruma cessit,
Ridet in pratis decus omne florum,
Alma quæ Vitæ Génitrix fuísti,
Surge, María!
Lílium fulgens velut in rubéto,
Mortis auctórem teris una, carpens
Sóntibus fructum pátribus negátum
Arbore vitæ.
Arca non putri fabricáta ligno
Manna tu servas, fluit unde virtus,
Ipsa qua surgent animáta rursus
Ossa sepúlcris.
Prǽsidis mentis dócilis minístra,
Haud caro tabo pátitur resólvi;
Spíritus imo sine fine consors
Tendit ad astra.
Surge! Dilécto pete nixa cælum,
Sume consértum diadéma stellis,
Teque natórum récinens beátam
Excipe carmen.
Laus sit excélsæ Tríadi perénnis,
Quæ tibi, Virgo, tríbuit corónam,
Atque regínam statuítque nostram
Próvida matrem.
Amen.
Nocturnus I
Psalmus 34(1-10) [1]
- 34:1 Júdica, Dómine, nocéntes me, * expúgna impugnántes me.
- 34:2 Apprehénde arma et scutum: * et exsúrge in adjutórium mihi.
- 34:3 Effúnde frámeam, et conclúde advérsus eos, qui persequúntur me: * dic ánimæ meæ: Salus tua ego sum.
- 34:4 Confundántur et revereántur, * quæréntes ánimam meam.
- Avertántur retrórsum, et confundántur * cogitántes mihi mala.
- 34:5 Fiant tamquam pulvis ante fáciem venti: * et Ángelus Dómini coárctans eos.
- 34:6 Fiat via illórum ténebræ et lúbricum: * et Ángelus Dómini pérsequens eos.
- 34:7 Quóniam gratis abscondérunt mihi intéritum láquei sui: * supervácue exprobravérunt ánimam meam.
- 34:8 Véniat illi láqueus, quem ignórat: et cáptio, quam abscóndit, apprehéndat eum: * et in láqueum cadat in ipsum.
- 34:9 Ánima autem mea exsultábit in Dómino: * et delectábitur super salutári suo.
- 34:10 Ómnia ossa mea dicent: * Dómine, quis símilis tibi?
- Erípiens ínopem de manu fortiórum ejus: * egénum et páuperem a diripiéntibus eum.
Psalmus 34(11-17) [2]
- 34:11 Surgéntes testes iníqui, * quæ ignorábam interrogábant me.
- 34:12 Retribuébant mihi mala pro bonis: * sterilitátem ánimæ meæ.
- 34:13 Ego autem cum mihi molésti essent, * induébar cilício.
- Humiliábam in jejúnio ánimam meam: * et orátio mea in sinu meo convertétur.
- 34:14 Quasi próximum, et quasi fratrem nostrum, sic complacébam: * quasi lugens et contristátus, sic humiliábar.
- 34:15 Et advérsum me lætáti sunt, et convenérunt: * congregáta sunt super me flagélla, et ignorávi.
- 34:16 Dissipáti sunt, nec compúncti, tentavérunt me, subsannavérunt me subsannatióne: * frenduérunt super me déntibus suis.
- 34:17 Dómine, quando respícies? * restítue ánimam meam a malignitáte eórum, a leónibus únicam meam.
Psalmus 34(18-28) [3]
- 34:18 Confitébor tibi in ecclésia magna, * in pópulo gravi laudábo te.
- 34:19 Non supergáudeant mihi qui adversántur mihi iníque: * qui odérunt me gratis et ánnuunt óculis.
- 34:20 Quóniam mihi quidem pacífice loquebántur: * et in iracúndia terræ loquéntes, dolos cogitábant.
- 34:21 Et dilatavérunt super me os suum: * dixérunt: Euge, euge, vidérunt óculi nostri.
- 34:22 Vidísti, Dómine, ne síleas: * Dómine, ne discédas a me.
- 34:23 Exsúrge et inténde judício meo: * Deus meus, et Dóminus meus in causam meam.
- 34:24 Júdica me secúndum justítiam tuam, Dómine, Deus meus, * et non supergáudeant mihi.
- 34:25 Non dicant in córdibus suis: Euge, euge, ánimæ nostræ: * nec dicant: Devorávimus eum.
- 34:26 Erubéscant et revereántur simul, * qui gratulántur malis meis.
- Induántur confusióne et reveréntia * qui magna loquúntur super me.
- 34:27 Exsúltent et læténtur qui volunt justítiam meam: * et dicant semper: Magnificétur Dóminus qui volunt pacem servi ejus.
- 34:28 Et lingua mea meditábitur justítiam tuam, * tota die laudem tuam.
- V.
- Lingua mea meditábitur justítiam tuam.
- R.
- Tota die laudem tuam, Dómine.
Pater noster, qui es in cælis, sanctificétur nomen tuum: advéniat regnum tuum: fiat volúntas tua, sicut in cælo et in terra. Panem nostrum quotidiánum da nobis hódie: et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris:
V. Et ne nos indúcas in tentatiónem:
R. Sed líbera nos a malo.
Absolutio.
Exáudi, Dómine Jesu Christe, preces servórum tuórum, et miserére nobis: Qui cum Patre et Spíritu Sancto vivis et regnas in sǽcula sæculórum.
R. Amen.
- V.
- Jube, domne, benedícere.
Benedictio.
Benedictióne perpétua benedícat nos Pater ætérnus.
R. Amen.
De Canticis canticorum
(Sponsus) Quam pulchra es, amica mea ! quam pulchra es ! Oculi tui columbarum, absque eo quod intrinsecus latet. Capilli tui sicut greges caprarum quæ ascenderunt de monte Galaad.
Dentes tui sicut greges tonsarum quæ ascenderunt de lavacro; omnes gemellis fœtibus, et sterilis non est inter eas.
Sicut vitta coccinea labia tua, et eloquium tuum dulce. Sicut fragmen mali punici, ita genæ tuæ, absque eo quod intrinsecus latet.
Sicut turris David collum tuum, quæ ædificata est cum propugnaculis; mille clypei pendent ex ea, omnis armatura fortium.
- V.
- Tu autem, Dómine, miserére nobis.
- R.
- Deo grátias.
- R.
- Vidi speciósam sicut colúmbam, ascendéntem désuper rivos aquárum, cujus inæstimábilis odor erat nimis in vestiméntis ejus;
* Et sicut dies verni circúmdabant eam flores rosárum et lília convállium.
- V.
- Quæ est ista quæ ascéndit per desértum sicut vírgula fumi ex aromátibus myrrhæ et thuris?
- R.
- Et sicut dies verni circúmdabant eam flores rosárum et lília convállium.
- V.
- Jube, domne, benedícere.
Benedictio.
Unigénitus Dei Fílius nos benedícere et adjuváre dignétur.
R. Amen.
Tota pulchra es, amíca mea, et mácula non est in te.
Veni de Líbano, sponsa mea: veni de Líbano, veni, coronáberis: de cápite Amana, de vértice Sanir et Hermon, de cubílibus leónum, de móntibus pardórum.
Vulnerásti cor meum, soror mea, sponsa; vulnerásti cor meum in uno oculórum tuórum, et in uno crine colli tui.
Quam pulchræ sunt mammæ tuæ, soror mea sponsa! pulchrióra sunt úbera tua vino, et odor unguentórum tuórum super ómnia arómata.
- V.
- Tu autem, Dómine, miserére nobis.
- R.
- Deo grátias.
- R.
- Sicut cedrus exaltáta sum in Líbano, et sicut cypréssus in monte Sion: quasi myrrha elécta,
* Dedi suavitátem odóris.
- V.
- Et sicut cinnamómum et bálsamum aromatízans.
- R.
- Dedi suavitátem odóris.
- V.
- Jube, domne, benedícere.
Benedictio.
Spíritus Sancti grátia illúminet sensus et corda nostra.
R. Amen.
Favus distíllans lábia tua, sponsa; mel et lac sub lingua tua: et odor vestimentórum tuórum sicut odor thuris.
Hortus conclúsus soror mea, sponsa, hortus conclúsus, fons signátus.
Emissiónes tuæ paradísus malórum punicórum, cum pomórum frúctibus, cypri cum nardo.
Nardus et crocus, fístula et cinnamómum, cum univérsis lignis Líbani; myrrha et áloe, cum ómnibus primis unguéntis.
Fons hortórum, púteus aquárum vivéntium, quæ fluunt ímpetu de Líbano.
- V.
- Tu autem, Dómine, miserére nobis.
- R.
- Deo grátias.
- R.
- Quæ est ista quæ procéssit sicut sol, et formósa tamquam Jerúsalem?
* Vidérunt eam fíliæ Sion, et beátam dixérunt, et regínæ laudavérunt eam.
- V.
- Et sicut dies verni circúmdabant eam flores rosárum et lília convállium.
- R.
- Vidérunt eam fíliæ Sion, et beátam dixérunt, et regínæ laudavérunt eam.
- V.
- Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
- R.
- Vidérunt eam fíliæ Sion, et beátam dixérunt, et regínæ laudavérunt eam.
Nocturnus II
Psalmus 36(1-15) [4]
- 36:1 Noli æmulári ‡ in malignántibus: * neque zeláveris faciéntes iniquitátem.
- 36:2 Quóniam tamquam fænum velóciter aréscent: * et quemádmodum ólera herbárum cito décident.
- 36:3 Spera in Dómino, et fac bonitátem: * et inhábita terram, et pascéris in divítiis ejus.
- 36:4 Delectáre in Dómino: * et dabit tibi petitiónes cordis tui.
- 36:5 Revéla Dómino viam tuam, et spera in eo: * et ipse fáciet.
- 36:6 Et edúcet quasi lumen justítiam tuam: et judícium tuum tamquam merídiem: * súbditus esto Dómino, et ora eum.
- 36:7 Noli æmulári in eo, qui prosperátur in via sua: * in hómine faciénte injustítias.
- 36:8 Désine ab ira, et derelínque furórem: * noli æmulári ut malignéris.
- 36:9 Quóniam qui malignántur, exterminabúntur: * sustinéntes autem Dóminum, ipsi hereditábunt terram.
- 36:10 Et adhuc pusíllum, et non erit peccátor: * et quæres locum ejus et non invénies.
- 36:11 Mansuéti autem hereditábunt terram: * et delectabúntur in multitúdine pacis.
- 36:12 Observábit peccátor justum: * et stridébit super eum déntibus suis.
- 36:13 Dóminus autem irridébit eum: * quóniam próspicit quod véniet dies ejus.
- 36:14 Gládium evaginavérunt peccatóres: * intendérunt arcum suum,
- Ut deíciant páuperem et ínopem: * ut trucídent rectos corde.
- 36:15 Gládius eórum intret in corda ipsórum: * et arcus eórum confringátur.
Psalmus 36(16-29) [5]
- 36:16 Mélius est módicum justo, * super divítias peccatórum multas.
- 36:17 Quóniam brácchia peccatórum conteréntur: * confírmat autem justos Dóminus.
- 36:18 Novit Dóminus dies immaculatórum: * et heréditas eórum in ætérnum erit.
- 36:19 Non confundéntur in témpore malo, et in diébus famis saturabúntur: * quia peccatóres períbunt.
- 36:20 Inimíci vero Dómini mox ut honorificáti fúerint et exaltáti: * deficiéntes, quemádmodum fumus defícient.
- 36:21 Mutuábitur peccátor, et non solvet: * justus autem miserétur et tríbuet.
- 36:22 Quia benedicéntes ei hereditábunt terram: * maledicéntes autem ei disperíbunt.
- 36:23 Apud Dóminum gressus hóminis dirigéntur: * et viam ejus volet.
- 36:24 Cum cecíderit non collidétur: * quia Dóminus suppónit manum suam.
- 36:25 Júnior fui, étenim sénui: * et non vidi justum derelíctum, nec semen ejus quærens panem.
- 36:26 Tota die miserétur et cómmodat: * et semen illíus in benedictióne erit.
- 36:27 Declína a malo, et fac bonum: * et inhábita in sǽculum sǽculi.
- 36:28 Quia Dóminus amat judícium, et non derelínquet sanctos suos: * in ætérnum conservabúntur.
- Injústi puniéntur: * et semen impiórum períbit.
- 36:29 Justi autem hereditábunt terram: * et inhabitábunt in sǽculum sǽculi super eam.
Psalmus 36(30-40) [6]
- 36:30 Os justi meditábitur sapiéntiam, * et lingua ejus loquétur judícium.
- 36:31 Lex Dei ejus in corde ipsíus, * et non supplantabúntur gressus ejus.
- 36:32 Consíderat peccátor justum: * et quærit mortificáre eum.
- 36:33 Dóminus autem non derelínquet eum in mánibus ejus: * nec damnábit eum, cum judicábitur illi.
- 36:34 Exspécta Dóminum, et custódi viam ejus: et exaltábit te ut hereditáte cápias terram: * cum períerint peccatóres vidébis.
- 36:35 Vidi ímpium superexaltátum, * et elevátum sicut cedros Líbani.
- 36:36 Et transívi, et ecce non erat: * et quæsívi eum, et non est invéntus locus ejus.
- 36:37 Custódi innocéntiam, et vide æquitátem: * quóniam sunt relíquiæ hómini pacífico.
- 36:38 Injústi autem disperíbunt simul: * relíquiæ impiórum interíbunt.
- 36:39 Salus autem justórum a Dómino: * et protéctor eórum in témpore tribulatiónis.
- 36:40 Et adjuvábit eos Dóminus et liberábit eos: * et éruet eos a peccatóribus, et salvábit eos: quia speravérunt in eo.
- V.
- Exspécta Dóminum, et custódi viam ejus.
- R.
- Exaltábit te, ut hereditáte cápias terram.
Pater noster, qui es in cælis, sanctificétur nomen tuum: advéniat regnum tuum: fiat volúntas tua, sicut in cælo et in terra. Panem nostrum quotidiánum da nobis hódie: et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris:
V. Et ne nos indúcas in tentatiónem:
R. Sed líbera nos a malo.
Absolutio.
Ipsíus píetas et misericórdia nos ádjuvet, qui cum Patre et Spíritu Sancto vivit et regnat in sǽcula sæculórum.
R. Amen.
- V.
- Jube, domne, benedícere.
Benedictio.
Deus Pater omnípotens sit nobis propítius et clemens.
R. Amen.
Ex Constitutione Apostolica Pii Papæ duodecimi
Sanctorum Patrum ac theologorum argumenta considerationesque Sacris Litteris, tamquam ultimo fundamento, nituntur; quæ quidem almam Dei Matrem nobis véluti ante oculos proponunt divino Filio suo conjunctissimam, ejusque semper participantem sortem. Quamóbrem quasi impossibile videtur eam cérnere, quæ Christum concepit, péperit, suo lacte aluit, eumque inter ulnas habuit pectorique obstrinxit suo, ab eodem post terrestrem hanc vitam, etsi non anima, corpore tamen separatam. Cum Redemptor noster Mariæ Filius sit, haud poterat profecto, útpote divinæ legis observator perfectissimus, præter Æternum Patrem, Matrem quoque suam dilectissimam non honorare. Atqui, cum eam posset tam magno honore exornare, ut eam a sepulcri corruptione servaret incólumem, id reapse fecisse credendum est.
V. Tu autem, Dómine, miserére nobis.
R. Deo grátias.
R. Ornátam monílibus fíliam Jerúsalem Dóminus concupívit:
* Et vidéntes eam fíliæ Sion, beatíssimam prædicavérunt, dicéntes: Unguéntum effúsum nomen tuum.
V. Astitit regína a dextris tuis in vestítu deauráto, circúmdata varietáte.
R. Et vidéntes eam fíliæ Sion, beatíssimam prædicavérunt, dicéntes: Unguéntum effúsum nomen tuum.
- V.
- Jube, domne, benedícere.
Benedictio.
Christus perpétuæ det nobis gáudia vitæ.
R. Amen.
Maxime autem illud memorandum est, inde a sæculo secundo, Mariam Virginem a sanctis Patribus véluti noavm Hevam proponi novo Adæ, etsi subjectam, arctissime conjunctam in certamine illo adversus inferorum hostem, quod quemadmodum in protoevangelio præsignificatur, ad plenissimam deventurum erat victoriam de peccato ac de morte, quæ semper in gentium Apostoli scriptis inter se copulantur. Quamóbrem, sicut gloriosa Christi anástasis essentialis pars fuit ac postremum hujus victoriæ tropæum, ita Beatæ Virginis commune cum Filio suo certamen virginei corporis « glorificatione » concludendum erat; ut enim idem Apostolus ait, « cum ... mortale hoc induerit immortalitatem, tunc fiet sermo, qui scriptus est: absorpta est mors in victoria. »
V. Tu autem, Dómine, miserére nobis.
R. Deo grátias.
R. Beátam me dicent omnes generatiónes,
* Quia fecit mihi Dóminus magna qui potens est, et sanctum nomen ejus.
V. Et misericórdia ejus a progénie in progénies timéntibus eum.
R. Quia fecit mihi Dóminus magna qui potens est, et sanctum nomen ejus.
- V.
- Jube, domne, benedícere.
Benedictio.
Ignem sui amóris accéndat Deus in córdibus nostris.
R. Amen.
Idcirco augusta Dei Mater, Jesu Christo, inde ab omni æternitate, « uno eodemque decreto » prædestinationis, arcano modo conjuncta, immaculata in suo conceptu, in divina maternitate sua integerrima virgo, generosa Divini Redemptoris socia, qui plenum de peccato ejusque consectariis deportavit triumphum, id tandem assecuta est, quasi supremam suorum privilegiorum coronam, ut a sepulcri corruptione servaretur immunis, utque, quemadmodum jam Filius suus, devicta morte, corpore et anima ad supernam cæli gloriam eveheretur, ubi Regina refulgéret ad ejusdem sui Filii dexteram, immortalis sæculorum Regis.
V. Tu autem, Dómine, miserére nobis.
R. Deo grátias.
R. Beáta es, Virgo María, quæ Dóminum portásti, Creatórem mundi:
* Genuísti qui te fecit, et in ætérnum pérmanes Virgo.
V. Ave, María, grátia plena; Dóminus tecum.
R. Genuísti qui te fecit, et in ætérnum pérmanes Virgo.
V. Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
R. Genuísti qui te fecit, et in ætérnum pérmanes Virgo.
Nocturnus III
Psalmus 37(2-11) [7]
- 37:2 Dómine, ne in furóre tuo árguas me, * neque in ira tua corrípias me.
- 37:3 Quóniam sagíttæ tuæ infíxæ sunt mihi: * et confirmásti super me manum tuam.
- 37:4 Non est sánitas in carne mea a fácie iræ tuæ: * non est pax óssibus meis a fácie peccatórum meórum.
- 37:5 Quóniam iniquitátes meæ supergréssæ sunt caput meum: * et sicut onus grave gravátæ sunt super me.
- 37:6 Putruérunt et corrúptæ sunt cicatríces meæ, * a fácie insipiéntiæ meæ.
- 37:7 Miser factus sum, et curvátus sum usque in finem: * tota die contristátus ingrediébar.
- 37:8 Quóniam lumbi mei impléti sunt illusiónibus: * et non est sánitas in carne mea.
- 37:9 Afflíctus sum, et humiliátus sum nimis: * rugiébam a gémitu cordis mei.
- 37:10 Dómine, ante te omne desidérium meum: * et gémitus meus a te non est abscónditus.
- 37:11 Cor meum conturbátum est, derelíquit me virtus mea: * et lumen oculórum meórum, et ipsum non est mecum.
Psalmus 37(12-23) [8]
- 37:12 Amíci mei, et próximi mei * advérsum me appropinquavérunt, et stetérunt.
- Et qui juxta me erant, de longe stetérunt: * et vim faciébant qui quærébant ánimam meam.
- 37:13 Et qui inquirébant mala mihi, locúti sunt vanitátes: * et dolos tota die meditabántur.
- 37:14 Ego autem tamquam surdus non audiébam: * et sicut mutus non apériens os suum.
- 37:15 Et factus sum sicut homo non áudiens: * et non habens in ore suo redargutiónes.
- 37:16 Quóniam in te, Dómine, sperávi: * tu exáudies me, Dómine, Deus meus.
- 37:17 Quia dixi: Nequándo supergáudeant mihi inimíci mei: * et dum commovéntur pedes mei, super me magna locúti sunt.
- 37:18 Quóniam ego in flagélla parátus sum: * et dolor meus in conspéctu meo semper.
- 37:19 Quóniam iniquitátem meam annuntiábo: * et cogitábo pro peccáto meo.
- 37:20 Inimíci autem mei vivunt, et confirmáti sunt super me: * et multiplicáti sunt qui odérunt me iníque.
- 37:21 Qui retríbuunt mala pro bonis, detrahébant mihi: * quóniam sequébar bonitátem.
- 37:22 Ne derelínquas me, Dómine, Deus meus: * ne discésseris a me.
- 37:23 Inténde in adjutórium meum, * Dómine, Deus, salútis meæ.
Psalmus 38 [9]
- 38:2 Dixi: Custódiam vias meas: * ut non delínquam in lingua mea.
- Pósui ori meo custódiam, * cum consísteret peccátor advérsum me.
- 38:3 Obmútui, et humiliátus sum, et sílui a bonis: * et dolor meus renovátus est.
- 38:4 Concáluit cor meum intra me: * et in meditatióne mea exardéscet ignis.
- 38:5 Locútus sum in lingua mea: * Notum fac mihi, Dómine, finem meum.
- Et númerum diérum meórum quis est: * ut sciam quid desit mihi.
- 38:6 Ecce mensurábiles posuísti dies meos: * et substántia mea tamquam níhilum ante te.
- Verúmtamen univérsa vánitas, * omnis homo vivens.
- 38:7 Verúmtamen in imágine pertránsit homo: * sed et frustra conturbátur.
- Thesaurízat: * et ignórat cui congregábit ea.
- 38:8 Et nunc quæ est exspectátio mea? Nonne Dóminus? * Et substántia mea apud te est.
- 38:9 Ab ómnibus iniquitátibus meis érue me: * oppróbrium insipiénti dedísti me.
- 38:10 Obmútui, et non apérui os meum, quóniam tu fecísti: * ámove a me plagas tuas.
- 38:12 A fortitúdine manus tuæ ego deféci in increpatiónibus: * propter iniquitátem corripuísti hóminem.
- Et tabéscere fecísti sicut aráneam ánimam ejus: * verúmtamen vane conturbátur omnis homo.
- 38:13 Exáudi oratiónem meam, Dómine, et deprecatiónem meam: * áuribus pércipe lácrimas meas.
- Ne síleas: quóniam ádvena ego sum apud te, et peregrínus, * sicut omnes patres mei.
- 38:14 Remítte mihi, ut refrígerer priúsquam ábeam, * et ámplius non ero.
- V.
- Deus, ne síleas a me, remítte mihi.
- R.
- Quóniam íncola ego sum apud te et peregrínus.
Pater noster, qui es in cælis, sanctificétur nomen tuum: advéniat regnum tuum: fiat volúntas tua, sicut in cælo et in terra. Panem nostrum quotidiánum da nobis hódie: et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris:
V. Et ne nos indúcas in tentatiónem:
R. Sed líbera nos a malo.
Absolutio.
A vínculis peccatórum nostrórum absólvat nos omnípotens et miséricors Dóminus.
R. Amen.
- V.
- Jube, domne, benedícere.
Benedictio.
Evangélica léctio sit nobis salus et protéctio.
R. Amen.
Lectio sancti Evangelii secundum Lucam
Luc 1:41-50
In illo tempore: Repleta est Spiritu Sancto Elisabeth et exclamavit voce magna, et dixit: Benedicta tu inter mulíeres. Et réliqua.
Homilia sancti Petri Damiani Episcopi
In Nativitate B. M. V.
Virgo Dei Genitrix, cujus pulchritudinem sol et luna mirantur, súbveni, dómina, clamantibus ad te jugiter: Revértere, revértere Sunamítis, revértere, revértere, ut intueamur te. Tu benedicta, et super benedicta, revértere per potentiam. Fecit in te magna qui potens est, et data est tibi omnis potestas in cælo et in terra. Nihil tibi impossibile, cui possibile est desperatos in spem beatitudinis relevare. Quomodo enim illa potestas tuæ potentiæ poterit obviare, quæ de carne tua carnis suscepit originem? Accedis enim ante illud aureum humanæ, reconciliationis altare, non solum rogans, sed imperans, dómina, non ancilla. Moveat te natura, potentia moveat, quia quanto potentior, tanto misericordior esse debebis. Potestati enim cedit ad gloriam, injurias ulcisci nolle cum possit. Revértere per amórem. Scio, dómina, quia benignissima es, et amas nos amóre invincibili, quos in te et per te Filius tuus et Deus tuus summa dilectione dilexit. Quis scit quoties refrigeras iram Judicis, cum justitiæ virtus a præsentia deitatis egréditur?
V. Tu autem, Dómine, miserére nobis.
R. Deo grátias.
R. Diffúsa est grátia in lábiis tuis:
* Proptérea benedíxit te Deus in ætérnum.
V. Myrrha, et gutta, et cásia a vestiméntis tuis, a dómibus ebúrneis, ex quibus delectavérunt te fíliæ regum in honóre tuo.
R. Proptérea benedíxit te Deus in ætérnum.
- V.
- Jube, domne, benedícere.
Benedictio.
Cujus festum cólimus, ipsa Virgo vírginum intercédat pro nobis ad Dóminum.
R. Amen.
Revértere per singularitatem. In manibus tuis sunt thesauri miserationum Domini, et sola electa es, cui gratia tanta conceditur. Absit ut cesset manus tua, cum occasionem quæras salvandi miseros et misericordiam effundendi! neque enim tua gloria minúitur, sed augetur, cum pœnitentes ad veniam, justificati ad gloriam assumuntur. Revértere ergo, Sunamítis, id est despecta, cujus animam pertransivit gladius quæ fabri uxor appellata fuisti. Ad quid? Ut intueamur te. Summa gloria est post Deum te vidére, adhærére tibi, et in tuæ protectionis munimine demorari. Audi nos. Nam et Filius nihil negans honorat te, qui est Deus benedictus in sæcula sæculorum. Amen.
V. Tu autem, Dómine, miserére nobis.
R. Deo grátias.
R. Beáta es Virgo María, Dei Génitrix, quæ credidísti Dómino: perfécta sunt in te quæ dicta sunt tibi: ecce exaltáta es super choros Angelórum:
* Intercéde pro nobis ad Dóminum, Deum nostrum.
V. Ave, María, grátia plena, Dóminus tecum.
R. Intercéde pro nobis ad Dóminum, Deum nostrum.
V. Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
R. Intercéde pro nobis ad Dóminum, Deum nostrum.
- V.
- Jube, domne, benedícere.
Benedictio.
Ad societátem cívium supernórum perdúcat nos Rex Angelórum.
R. Amen.
Commemoratio: S. Agapiti Martyris
Agapitus Prænestínus, quindecim annos natus, Aureliáno imperatóre, martyrii cupidíssimus, cum propter constantiam religiónis, imperatóris jussu, primum nervis diutíssime cæsus, deínde in tetrum carcerem conjéctus esset, ut nihil omnino per quatuor dies gustaret, e custódia est edúctus. Et, ardéntibus carbónibus capiti ejus impositis, Deo agens grátias, íterum afféctus verbéribus, nudus ita pédibus suspénsus est, ut ingens fumus e subjecto igne os ejus obrúeret. Tum fervens aqua in ejus ventrem effúsa est, maxillǽque confractæ. Quo témpore judex, e tribunali lapsus, paulo post mórtuus est. Ea re incénso imperatóre, sanctum juvenem jubénte feris óbjici, cum illæ non audérent attingere, Præneste gládio percússus est.
V. Tu autem, Dómine, miserére nobis.
R. Deo grátias.
Te Deum
Te Deum laudámus: * te Dóminum confitémur.
Te ætérnum Patrem * omnis terra venerátur.
Tibi omnes Ángeli, * tibi Cæli, et univérsæ Potestátes:
Tibi Chérubim et Séraphim * incessábili voce proclámant:
Fit reverentia Sanctus, Sanctus, Sanctus * Dóminus Deus Sábaoth.
Pleni sunt cæli et terra * majestátis glóriæ tuæ.
Te gloriósus * Apostolórum chorus,
Te Prophetárum * laudábilis númerus,
Te Mártyrum candidátus * laudat exércitus.
Te per orbem terrárum * sancta confitétur Ecclésia,
Patrem * imménsæ majestátis;
Venerándum tuum verum * et únicum Fílium;
Sanctum quoque * Paráclitum Spíritum.
Tu Rex glóriæ, * Christe.
Tu Patris * sempitérnus es Fílius.
Fit reverentia Tu, ad liberándum susceptúrus hóminem: * non horruísti Vírginis úterum.
Tu, devícto mortis acúleo, * aperuísti credéntibus regna cælórum.
Tu ad déxteram Dei sedes, * in glória Patris.
Judex créderis * esse ventúrus.
Sequens versus dicitur flexis genibus Te ergo quǽsumus, tuis fámulis súbveni, * quos pretióso sánguine redemísti.
Ætérna fac cum Sanctis tuis * in glória numerári.
Salvum fac pópulum tuum, Dómine, * et bénedic hereditáti tuæ.
Et rege eos, * et extólle illos usque in ætérnum.
Per síngulos dies * benedícimus te.
Fit reverentia, secundum consuetudinem Et laudámus nomen tuum in sǽculum, * et in sǽculum sǽculi.
Dignáre, Dómine, die isto * sine peccáto nos custodíre.
Miserére nostri, Dómine, * miserére nostri.
Fiat misericórdia tua, Dómine, super nos, * quemádmodum sperávimus in te.
In te, Dómine, sperávi: * non confúndar in ætérnum.
Reliqua omittuntur, nisi Laudes separandæ sint.
- V.
- Dómine, exáudi oratiónem meam.
- R.
- Et clamor meus ad te véniat.
Orémus.
Omnípotens sempitérne Deus, qui Immaculátam Vírginem Maríam, Fílii tui Genitrícem, córpore et ánima ad cæléstem glóriam assumpsísti: concéde, quǽsumus; ut ad supérna semper inténti, ipsíus glóriæ mereámur esse consórtes.
Per eúmdem Dóminum nostrum Jesum Christum Fílium tuum, qui tecum vivit et regnat in unitáte Spíritus Sancti, Deus, per ómnia sǽcula sæculórum.
R. Amen.
- V.
- Dómine, exáudi oratiónem meam.
- R.
- Et clamor meus ad te véniat.
- V.
- Benedicámus Dómino.
- R.
- Deo grátias.
- V.
- Fidélium ánimæ per misericórdiam Dei requiéscant in pace.
- R.
- Amen.
Pater noster, qui es in cælis, sanctificétur nomen tuum: advéniat regnum tuum: fiat volúntas tua, sicut in cælo et in terra. Panem nostrum quotidiánum da nobis hódie: et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris: et ne nos indúcas in tentatiónem: sed líbera nos a malo. Amen.
Post Divinum officium