De Inventione S. Stephani Protomartyris
Ante Divinum officium
Pater noster, qui es in cælis, sanctificétur nomen tuum: advéniat regnum tuum: fiat volúntas tua, sicut in cælo et in terra. Panem nostrum quotidiánum da nobis hódie: et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris: et ne nos indúcas in tentatiónem: sed líbera nos a malo. Amen.
Ave María, grátia plena; Dóminus tecum: benedícta tu in muliéribus, et benedíctus fructus ventris tui Jesus. Sancta María, Mater Dei, ora pro nobis peccatóribus, nunc et in hora mortis nostræ. Amen.
Credo in Deum, Patrem omnipoténtem, Creatórem cæli et terræ. Et in Jesum Christum, Fílium ejus únicum, Dóminum nostrum: qui concéptus est de Spíritu Sancto, natus ex María Vírgine, passus sub Póntio Piláto, crucifíxus, mórtuus, et sepúltus: descéndit ad ínferos; tértia die resurréxit a mórtuis; ascéndit ad cælos; sedet ad déxteram Dei Patris omnipoténtis: inde ventúrus est judicáre vivos et mórtuos. Credo in Spíritum Sanctum, sanctam Ecclésiam cathólicam, Sanctórum communiónem, remissiónem peccatórum, carnis resurrectiónem, vitam ætérnam. Amen.
Deinde, clara voce, dicitur Versus:
V. Dómine, lábia + mea apéries.
R. Et os meum annuntiábit laudem tuam.
V. Deus ✠ in adjutórium meum inténde.
R. Dómine, ad adjuvándum me festína.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Allelúja.
Invitatorium
Ant. Regem Mártyrum Dóminum, * Veníte, adorémus.
Veníte, exsultémus Dómino, jubilémus Deo, salutári nostro: præoccupémus fáciem ejus in confessióne, et in psalmis jubilémus ei.
Ant. Regem Mártyrum Dóminum, * Veníte, adorémus.
Quóniam Deus magnus Dóminus, et Rex magnus super omnes deos, quóniam non repéllet Dóminus plebem suam: quia in manu ejus sunt omnes fines terræ, et altitúdines móntium ipse cónspicit.
Ant. Veníte, adorémus.
Quóniam ipsíus est mare, et ipse fecit illud, et áridam fundavérunt manus ejus (genuflectitur) veníte, adorémus, et procidámus ante Deum: plorémus coram Dómino, qui fecit nos, quia ipse est Dóminus, Deus noster; nos autem pópulus ejus, et oves páscuæ ejus.
Ant. Regem Mártyrum Dóminum, * Veníte, adorémus.
Hódie, si vocem ejus audiéritis, nolíte obduráre corda vestra, sicut in exacerbatióne secúndum diem tentatiónis in desérto: ubi tentavérunt me patres vestri, probavérunt et vidérunt ópera mea.
Ant. Veníte, adorémus.
Quadragínta annis próximus fui generatióni huic, et dixi: Semper hi errant corde, ipsi vero non cognovérunt vias meas: quibus jurávi in ira mea: Si introíbunt in réquiem meam.
Ant. Regem Mártyrum Dóminum, * Veníte, adorémus.
V. Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
R. Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Ant. Veníte, adorémus.
Ant. Regem Mártyrum Dóminum, * Veníte, adorémus.
Deus tuórum mílitum
Sors, et córona, prǽmium,
Laudes canéntes Mártyris
Absólve nexu críminis.
Hic nempe mundi gáudia,
Et blanda fraudum pábula
Imbúta felle députans,
Pervénit ad cæléstia.
Pœnas cucúrrit fórtiter,
Et sústulit viríliter,
Fundénsque pro te sánguinem,
Ætérna dona póssidet.
Ob hoc precátu súpplici
Te póscimus, piíssime;
In hoc triúmpho Mártyris
Dimítte noxam sérvulis.
Laus et perénnis glória
Patri sit, atque Fílio,
Sancto simul Paráclito,
In sempitérna sǽcula.
Amen.
Nocturnus I
Psalmus 13 [1]
- 13:1 Dixit insípiens in corde suo: * non est Deus.
- Corrúpti sunt, et abominábiles facti sunt in stúdiis suis: * non est qui fáciat bonum, non est usque ad unum.
- 13:2 Dóminus de cælo prospéxit super fílios hóminum, * ut vídeat si est intéllegens, aut requírens Deum.
- 13:3 Omnes declinavérunt, simul inútiles facti sunt: * non est qui fáciat bonum, non est usque ad unum.
- Sepúlcrum patens est guttur eórum: linguis suis dolóse agébant * venénum áspidum sub lábiis eórum.
- Quorum os maledictióne et amaritúdine plenum est: * velóces pedes eórum ad effundéndum sánguinem.
- Contrítio et infelícitas in viis eórum, et viam pacis non cognovérunt: * non est timor Dei ante óculos eórum.
- 13:4 Nonne cognóscent omnes qui operántur iniquitátem, * qui dévorant plebem meam sicut escam panis?
- 13:5 Dóminum non invocavérunt, * illic trepidavérunt timóre, ubi non erat timor.
- 13:6 Quóniam Dóminus in generatióne justa est, consílium ínopis confudístis: * quóniam Dóminus spes ejus est.
- 13:7 Quis dabit ex Sion salutáre Israël? * cum avérterit Dóminus captivitátem plebis suæ, exsultábit Jacob, et lætábitur Israël.
Psalmus 14 [2]
- 14:1 Dómine, quis habitábit in tabernáculo tuo? * aut quis requiéscet in monte sancto tuo?
- 14:2 Qui ingréditur sine mácula, * et operátur justítiam:
- 14:3 Qui lóquitur veritátem in corde suo, * qui non egit dolum in lingua sua:
- Nec fecit próximo suo malum, * et oppróbrium non accépit advérsus próximos suos.
- 14:4 Ad níhilum dedúctus est in conspéctu ejus malígnus: * timéntes autem Dóminum gloríficat:
- Qui jurat próximo suo, et non décipit, * qui pecúniam suam non dedit ad usúram, et múnera super innocéntem non accépit.
- 14:5 Qui facit hæc: * non movébitur in ætérnum.
Psalmus 16 [3]
- 16:1 Exáudi, Dómine, justítiam meam: * inténde deprecatiónem meam.
- Áuribus pércipe oratiónem meam, * non in lábiis dolósis.
- 16:2 De vultu tuo judícium meum pródeat: * óculi tui vídeant æquitátes.
- 16:3 Probásti cor meum, et visitásti nocte: * igne me examinásti, et non est invénta in me iníquitas.
- 16:4 Ut non loquátur os meum ópera hóminum: * propter verba labiórum tuórum ego custodívi vias duras.
- 16:5 Pérfice gressus meos in sémitis tuis: * ut non moveántur vestígia mea.
- 16:6 Ego clamávi, quóniam exaudísti me, Deus: * inclína aurem tuam mihi, et exáudi verba mea.
- 16:7 Mirífica misericórdias tuas, * qui salvos facis sperántes in te.
- 16:8 A resisténtibus déxteræ tuæ custódi me, * ut pupíllam óculi.
- Sub umbra alárum tuárum prótege me: * a fácie impiórum qui me afflixérunt.
- 16:9 Inimíci mei ánimam meam circumdedérunt, ádipem suum conclusérunt: * os eórum locútum est supérbiam.
- 16:11 Proiciéntes me nunc circumdedérunt me: * óculos suos statuérunt declináre in terram.
- 16:12 Suscepérunt me sicut leo parátus ad prædam: * et sicut cátulus leónis hábitans in ábditis.
- 16:13 Exsúrge, Dómine, prǽveni eum, et supplánta eum: * éripe ánimam meam ab ímpio, frámeam tuam ab inimícis manus tuæ.
- 16:14 Dómine, a paucis de terra dívide eos in vita eórum: * de abscónditis tuis adimplétus est venter eórum.
- Saturáti sunt fíliis: * et dimisérunt relíquias suas párvulis suis.
- 16:15 Ego autem in justítia apparébo conspéctui tuo: * satiábor cum apparúerit glória tua.
- V.
- Mirífica Dómine misericórdias tuas.
- R.
- Qui salvos facis sperántes in te.
Pater noster, qui es in cælis, sanctificétur nomen tuum: advéniat regnum tuum: fiat volúntas tua, sicut in cælo et in terra. Panem nostrum quotidiánum da nobis hódie: et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris:
V. Et ne nos indúcas in tentatiónem:
R. Sed líbera nos a malo.
Absolutio.
Exáudi, Dómine Jesu Christe, preces servórum tuórum, et miserére nobis: Qui cum Patre et Spíritu Sancto vivis et regnas in sǽcula sæculórum.
R. Amen.
- V.
- Jube, domne, benedícere.
Benedictio.
Benedictióne perpétua benedícat nos Pater ætérnus.
R. Amen.
De Actibus Apostolorum
Dura cervice et incircumcisis córdibus et áuribus, vos semper Spiritui Sancto resístitis: sicut patres vestri, ita et vos.
Quem prophetárum non sunt persecúti patres vestri? Et occidérunt eos, qui prænuntiábunt de adventu Justi, cujus vos nunc proditores et homicidæ fuistis,
Qui accepístis legem in dispositióne Angelórum et non custodistis.
Audiéntes autem hæc, disseccabántur córdibus suis, et stridébant déntibus in eum.
- V.
- Tu autem, Dómine, miserére nobis.
- R.
- Deo grátias.
- R.
- Stéphanus autem plenus grátia et fortitúdine,
* Faciébat prodígia et signa magna in pópulo.
- V.
- Surrexérunt quidam de synagóga disputántes cum Stéphano: et non póterant resístere sapiéntiæ, et Spirítui qui loquebátur.
- R.
- Faciébat prodígia et signa magna in pópulo.
- V.
- Jube, domne, benedícere.
Benedictio.
Unigénitus Dei Fílius nos benedícere et adjuváre dignétur.
R. Amen.
Cum autem esset plenus Spíritu Sancto, inténdens in cælum, vidit glóriam Dei, et Jesum stantem a dextris Dei. Et ait: Ecce video cælos apertos, et Fílium hóminis stantem a dextris Dei.
Exclamántes autem voce magna, continuérunt aures suas, et ímpetum fecérunt unanímiter in eum.
Et ejiciéntes eum extra civitátem lapidábant: et testes deposuérunt vestiménta sua secus pedes adolescentis, qui vocabátur Saulus.
Et lapidábant Stephanum, invocántem et dicéntem: Dómine Jesu, suscipe spíritum meum.
- V.
- Tu autem, Dómine, miserére nobis.
- R.
- Deo grátias.
- R.
- Vidébant omnes Stéphanum, qui erant in concílio:
* Et intuebántur vultum ejus tamquam vultum Angeli stantis inter illos.
- V.
- Plenus grátia et fortitúdine, faciébat prodígia et signa magna in pópulo.
- R.
- Et intuebántur vultum ejus tamquam vultum Angeli stantis inter illos.
- V.
- Jube, domne, benedícere.
Benedictio.
Spíritus Sancti grátia illúminet sensus et corda nostra.
R. Amen.
Positis autem genibus, clamávit voce magna: Dómine, ne statuas illis hoc peccátum. Et cum hoc dixísset, obdormívit in Dómino. Saulus autem erat consentiens neci ejus.
Facta est autem in illa die persecútio magna in ecclésia quæ erat Jerosolymis; et omnes dispersi sunt per regiónes Judææ et Samaríæ, præter Apóstolos.
Curavérunt autem Stephanum viri timorati, et fecérunt planctum magnum super eum.
- V.
- Tu autem, Dómine, miserére nobis.
- R.
- Deo grátias.
- R.
- Intuens in cælum beátus Stéphanus, vidit glóriam Dei, et ait:
* Ecce vídeo cælos apértos, et Fílium hóminis stantem a dextris virtútis Dei.
- V.
- Cum autem esset Stéphanus plenus Spíritu Sancto, inténdens in cælum, vidit glóriam Dei, et ait.
- R.
- Ecce vídeo cælos apértos, et Fílium hóminis stantem a dextris virtútis Dei.
- V.
- Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
- R.
- Ecce vídeo cælos apértos, et Fílium hóminis stantem a dextris virtútis Dei.
Nocturnus II
Psalmus 17(2-16b) [4]
- 17:2 Díligam te, ‡ Dómine, fortitúdo mea: * Dóminus firmaméntum meum, et refúgium meum, et liberátor meus.
- 17:3 Deus meus adjútor meus, * et sperábo in eum.
- Protéctor meus, et cornu salútis meæ, * et suscéptor meus.
- 17:4 Laudans invocábo Dóminum: * et ab inimícis meis salvus ero.
- 17:5 Circumdedérunt me dolóres mortis: * et torréntes iniquitátis conturbavérunt me.
- 17:6 Dolóres inférni circumdedérunt me: * præoccupavérunt me láquei mortis.
- 17:7 In tribulatióne mea invocávi Dóminum, * et ad Deum meum clamávi.
- Et exaudívit de templo sancto suo vocem meam: * et clamor meus in conspéctu ejus, introívit in aures ejus.
- 17:8 Commóta est, et contrémuit terra: * fundaménta móntium conturbáta sunt, et commóta sunt, quóniam irátus est eis.
- 17:9 Ascéndit fumus in ira ejus: et ignis a fácie ejus exársit: * carbónes succénsi sunt ab eo.
- 17:10 Inclinávit cælos, et descéndit: * et calígo sub pédibus ejus.
- 17:11 Et ascéndit super Chérubim, et volávit: * volávit super pennas ventórum.
- 17:12 Et pósuit ténebras latíbulum suum, in circúitu ejus tabernáculum ejus: * tenebrósa aqua in núbibus áëris.
- 17:13 Præ fulgóre in conspéctu ejus nubes transiérunt, * grando et carbónes ignis.
- 17:14 Et intónuit de cælo Dóminus, et Altíssimus dedit vocem suam: * grando et carbónes ignis.
- 17:15 Et misit sagíttas suas, et dissipávit eos: * fúlgura multiplicávit, et conturbávit eos.
- 17:16 Et apparuérunt fontes aquárum, * et reveláta sunt fundaménta orbis terrárum:
- Ab increpatióne tua, Dómine, * ab inspiratióne spíritus iræ tuæ.
Psalmus 17(17-35) [5]
- 17:17 Misit de summo, et accépit me: * et assúmpsit me de aquis multis.
- 17:18 Erípuit me de inimícis meis fortíssimis, et ab his qui odérunt me: * quóniam confortáti sunt super me.
- 17:19 Prævenérunt me in die afflictiónis meæ: * et factus est Dóminus protéctor meus.
- 17:20 Et edúxit me in latitúdinem: * salvum me fecit, quóniam vóluit me.
- 17:21 Et retríbuet mihi Dóminus secúndum justítiam meam: * et secúndum puritátem mánuum meárum retríbuet mihi:
- 17:22 Quia custodívi vias Dómini, * nec ímpie gessi a Deo meo.
- 17:23 Quóniam ómnia judícia ejus in conspéctu meo: * et justítias ejus non répuli a me.
- 17:24 Et ero immaculátus cum eo: * et observábo me ab iniquitáte mea.
- 17:25 Et retríbuet mihi Dóminus secúndum justítiam meam: * et secúndum puritátem mánuum meárum in conspéctu oculórum ejus.
- 17:26 Cum sancto sanctus eris, * et cum viro innocénte ínnocens eris:
- 17:27 Et cum elécto eléctus eris: * et cum pervérso pervertéris.
- 17:28 Quóniam tu pópulum húmilem salvum fácies: * et óculos superbórum humiliábis.
- 17:29 Quóniam tu illúminas lucérnam meam, Dómine: * Deus meus, illúmina ténebras meas.
- 17:30 Quóniam in te erípiar a tentatióne, * et in Deo meo transgrédiar murum.
- 17:31 Deus meus, impollúta via ejus: elóquia Dómini igne examináta: * protéctor est ómnium sperántium in se.
- 17:32 Quóniam quis Deus præter Dóminum? * aut quis Deus præter Deum nostrum?
- 17:33 Deus, qui præcínxit me virtúte: * et pósuit immaculátam viam meam.
- 17:34 Qui perfécit pedes meos tamquam cervórum, * et super excélsa státuens me.
- 17:35 Qui docet manus meas ad prǽlium: * et posuísti, ut arcum ǽreum, brácchia mea.
Psalmus 17(36a-51) [6]
- 17:36 Et dedísti mihi protectiónem salútis tuæ: * et déxtera tua suscépit me:
- Et disciplína tua corréxit me in finem: * et disciplína tua ipsa me docébit.
- 17:37 Dilatásti gressus meos subtus me: * et non sunt infirmáta vestígia mea:
- 17:38 Pérsequar inimícos meos et comprehéndam illos: * et non convértar, donec defíciant.
- 17:39 Confríngam illos, nec póterunt stare: * cadent subtus pedes meos.
- 17:40 Et præcinxísti me virtúte ad bellum: * et supplantásti insurgéntes in me subtus me.
- 17:41 Et inimícos meos dedísti mihi dorsum, * et odiéntes me disperdidísti.
- 17:42 Clamavérunt, nec erat qui salvos fáceret ad Dóminum: * nec exaudívit eos.
- 17:43 Et commínuam eos, ut púlverem ante fáciem venti: * ut lutum plateárum delébo eos.
- 17:44 Erípies me de contradictiónibus pópuli: * constítues me in caput géntium.
- 17:45 Pópulus quem non cognóvi servívit mihi: * in audítu auris obedívit mihi.
- 17:46 Fílii aliéni mentíti sunt mihi, * fílii aliéni inveteráti sunt, et claudicavérunt a sémitis suis.
- 17:47 Vivit Dóminus, et benedíctus Deus meus: * et exaltétur Deus salútis meæ.
- 17:48 Deus, qui das vindíctas mihi, et subdis pópulos sub me: * liberátor meus de inimícis meis iracúndis.
- 17:49 Et ab insurgéntibus in me exaltábis me: * a viro iníquo erípies me.
- 17:50 Proptérea confitébor tibi in natiónibus, Dómine: * et nómini tuo psalmum dicam.
- 17:51 Magníficans salútes Regis ejus, et fáciens misericórdiam Christo suo David: * et sémini ejus usque in sǽculum.
- V.
- Confitébor tibi in natiónibus, Dómine.
- R.
- Et nómini tuo psalmum dicam.
Pater noster, qui es in cælis, sanctificétur nomen tuum: advéniat regnum tuum: fiat volúntas tua, sicut in cælo et in terra. Panem nostrum quotidiánum da nobis hódie: et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris:
V. Et ne nos indúcas in tentatiónem:
R. Sed líbera nos a malo.
Absolutio.
Ipsíus píetas et misericórdia nos ádjuvet, qui cum Patre et Spíritu Sancto vivit et regnat in sǽcula sæculórum.
R. Amen.
- V.
- Jube, domne, benedícere.
Benedictio.
Deus Pater omnípotens sit nobis propítius et clemens.
R. Amen.
Sanctórum córpora Stephani Protomártyris, Gamaliélis, Nicodémi et Abibónis, quæ diu in obscúro ac sórdido loco jacúerant, Honorio imperatóre, Luciáno presbytero divínitus admónito, invénta sunt prope Jerosolymam. Cui Gamaliel cum in somnis apparuísset, gravi quadam et præclára senis spécie, locum jacéntium córporum commonstrávit, imperans ut Joánnem Jerosolymitanum antístitem adíret, agerétque cum eo ut honestius illa córpora sepelirentur.
V. Tu autem, Dómine, miserére nobis.
R. Deo grátias.
R. Lapidábant Stéphanum invocántem et dicéntem:
* Dómine Jesu Christe, áccipe spíritum meum: et ne státuas illis hoc peccátum.
V. Pósitis autem génibus, clamávit voce magna, dicens.
R. Dómine Jesu Christe, áccipe spíritum meum: et ne státuas illis hoc peccátum.
- V.
- Jube, domne, benedícere.
Benedictio.
Christus perpétuæ det nobis gáudia vitæ.
R. Amen.
Quibus auditis Jerosolymórum antístes, finitimárum urbium epíscopis presbyterisque convocatis, ad locum pergit; defossos lóculos ínvenit, unde suavíssimus odor efflabátur. Cujus rei fama commóta, magna hóminum multitúdo eo convénit, multique ex variis morbis ægroti ac débiles sani et íntegri domum rediérunt. Sacrum autem sancti Stephani corpus, quod summa tunc celebritate in sanctam ecclésiam Sion illátum est, sub Theodosio junióre Constantinópolim, inde Romam, Pelagio primo summo Pontifice, translátum, in agro Verano in sepúlcro sancti Lauréntii Mártyris collocátum est.
V. Tu autem, Dómine, miserére nobis.
R. Deo grátias.
R. Impetum fecérunt unanímiter in eum, et ejecérunt eum extra civitátem, invocántem et dicéntem:
* Dómine Jesu, áccipe spíritum meum.
V. Et testes deposuérunt vestiménta sua secus pedes adolescéntis, qui vocabátur Saulus: et lapidábant Stéphanum invocántem et dicéntem.
R. Dómine Jesu, áccipe spíritum meum.
- V.
- Jube, domne, benedícere.
Benedictio.
Ignem sui amóris accéndat Deus in córdibus nostris.
R. Amen.
Ex libro sancti Augustíni Epíscopi de Civitáte Dei
Liber 22, cap. 8, circa medium
Ad aquas Tibilitanas, episcopo afferénte Projecto relíquias Mártyris gloriosíssimi Stephani, ad ejus memóriam veniebat magnæ multitúdinis concursus et occúrsus. Ibi cæca mulier, ut ad episcopum portántem pígnora sacra ducerétur, orávit: flores, quos ferebat, dedit; recepit, óculis admóvit, prótinus vidit. Stupéntibus qui áderant, præibat exsultans, viam carpens et viæ ducem ulterius non requírens. Memoráti memóriam Mártyris, quæ pósita est in castello Synicénsi, quod Hipponénsi coloniæ vicinum est, ejusdem loci Lucillus epíscopus, pópulo præcedénte atque sequente, portábat; fístula, cujus molestia jamdiu laboraverat, et familiaríssimi sui médici, qui eam secaret, opperiebátur manus, illíus piæ sarcinæ vectatióne repénte sanáta est.
V. Tu autem, Dómine, miserére nobis.
R. Deo grátias.
R. Impii super justum jactúram fecérunt, ut eum morti tráderent:
* At ille gaudens suscépit lápides, ut mererétur accípere corónam glóriæ.
V. Continuérunt aures suas, et ímpetum fecérunt unanímiter in eum.
R. At ille gaudens suscépit lápides, ut mererétur accípere corónam glóriæ.
V. Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
R. At ille gaudens suscépit lápides, ut mererétur accípere corónam glóriæ.
Nocturnus III
Psalmus 19 [7]
- 19:2 Exáudiat te ‡ Dóminus in die tribulatiónis: * prótegat te nomen Dei Jacob.
- 19:3 Mittat tibi auxílium de sancto: * et de Sion tueátur te.
- 19:4 Memor sit omnis sacrifícii tui: * et holocáustum tuum pingue fiat.
- 19:5 Tríbuat tibi secúndum cor tuum: * et omne consílium tuum confírmet.
- 19:6 Lætábimur in salutári tuo: * et in nómine Dei nostri magnificábimur.
- 19:7 Ímpleat Dóminus omnes petitiónes tuas: * nunc cognóvi quóniam salvum fecit Dóminus Christum suum.
- Exáudiet illum de cælo sancto suo: * in potentátibus salus déxteræ ejus.
- 19:8 Hi in cúrribus, et hi in equis: * nos autem in nómine Dómini, Dei nostri invocábimus.
- 19:9 Ipsi obligáti sunt, et cecidérunt: * nos autem surréximus et erécti sumus.
- 19:10 Dómine, salvum fac regem: * et exáudi nos in die, qua invocavérimus te.
Psalmus 20 [8]
- 20:2 Dómine, ‡ in virtúte tua lætábitur rex: * et super salutáre tuum exsultábit veheménter.
- 20:3 Desidérium cordis ejus tribuísti ei: * et voluntáte labiórum ejus non fraudásti eum.
- 20:4 Quóniam prævenísti eum in benedictiónibus dulcédinis: * posuísti in cápite ejus corónam de lápide pretióso.
- 20:5 Vitam pétiit a te: * et tribuísti ei longitúdinem diérum in sǽculum, et in sǽculum sǽculi.
- 20:6 Magna est glória ejus in salutári tuo: * glóriam et magnum decórem impónes super eum.
- 20:7 Quóniam dabis eum in benedictiónem in sǽculum sǽculi: * lætificábis eum in gáudio cum vultu tuo.
- 20:8 Quóniam rex sperat in Dómino: * et in misericórdia Altíssimi non commovébitur.
- 20:9 Inveniátur manus tua ómnibus inimícis tuis: * déxtera tua invéniat omnes, qui te odérunt.
- 20:10 Pones eos ut clíbanum ignis in témpore vultus tui: * Dóminus in ira sua conturbábit eos, et devorábit eos ignis.
- 20:11 Fructum eórum de terra perdes: * et semen eórum a fíliis hóminum.
- 20:12 Quóniam declinavérunt in te mala: * cogitavérunt consília, quæ non potuérunt stabilíre.
- 20:13 Quóniam pones eos dorsum: * in relíquiis tuis præparábis vultum eórum.
- 20:14 Exaltáre, Dómine, in virtúte tua: * cantábimus et psallémus virtútes tuas.
Psalmus 29 [9]
- 29:2 Exaltábo te, ‡ Dómine, quóniam suscepísti me: * nec delectásti inimícos meos super me.
- 29:3 Dómine, Deus meus, clamávi ad te, * et sanásti me.
- 29:4 Dómine, eduxísti ab inférno ánimam meam: * salvásti me a descendéntibus in lacum.
- 29:5 Psállite Dómino, sancti ejus: * et confitémini memóriæ sanctitátis ejus.
- 29:6 Quóniam ira in indignatióne ejus: * et vita in voluntáte ejus.
- Ad vésperum demorábitur fletus: * et ad matutínum lætítia.
- 29:7 Ego autem dixi in abundántia mea: * Non movébor in ætérnum.
- 29:8 Dómine, in voluntáte tua, * præstitísti decóri meo virtútem.
- Avertísti fáciem tuam a me, * et factus sum conturbátus.
- 29:9 Ad te, Dómine, clamábo: * et ad Deum meum deprecábor.
- 29:10 Quæ utílitas in sánguine meo, * dum descéndo in corruptiónem?
- Numquid confitébitur tibi pulvis, * aut annuntiábit veritátem tuam?
- 29:11 Audívit Dóminus, et misértus est mei: * Dóminus factus est adjútor meus.
- 29:12 Convertísti planctum meum in gáudium mihi: * conscidísti saccum meum, et circumdedísti me lætítia:
- 29:13 Ut cantet tibi glória mea, et non compúngar: * Dómine, Deus meus, in ætérnum confitébor tibi.
- V.
- Psállite Dómino sancti ejus.
- R.
- Et confitémini memóriæ sanctitátis ejus.
Pater noster, qui es in cælis, sanctificétur nomen tuum: advéniat regnum tuum: fiat volúntas tua, sicut in cælo et in terra. Panem nostrum quotidiánum da nobis hódie: et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris:
V. Et ne nos indúcas in tentatiónem:
R. Sed líbera nos a malo.
Absolutio.
A vínculis peccatórum nostrórum absólvat nos omnípotens et miséricors Dóminus.
R. Amen.
- V.
- Jube, domne, benedícere.
Benedictio.
Evangélica léctio sit nobis salus et protéctio.
R. Amen.
Léctio sancti Evangélii secúndum Matthǽum
Liber 4 Comment. in cap. 23 Matthæi
In illo témpore: Dicébat Jesus scribis et pharisǽis: Ecce ego mitto ad vos prophétas, et sapiéntes, et scribas: et ex illis occidétis, et crucifigétis. Et réliqua.
Homilía sancti Hierónymi Presbýteri
Hoc quod ántea dixerámus, Impléte mensúram patrum vestrórum; ad persónam Dómini pertinére, eo quod occidéndus esset ab eis, potest et ad discípulos ejus reférri, de quibus nunc dicit: Ecce ego mitto ad vos prophétas, et sapiéntes, et scribas. Simúlque obsérva, juxta Apóstolum scribéntem ad Corínthios, vária esse dona discipulórum Christi; álios prophétas, qui ventúra prædícent; álios sapiéntes, qui novérunt quando débeant proférre sermónem; álios scribas in lege doctíssimos, ex quibus lapidátus est Stéphanus, Paulus occísus, crucifíxus Petrus, flagelláti in Actibus Apostolórum discípuli.
V. Tu autem, Dómine, miserére nobis.
R. Deo grátias.
R. Stéphanus servus Dei, quem lapidábant Judǽi, vidit cælos apértos: vidit, et introívit:
* Beátus homo, cui cæli patébant.
V. Cum ígitur saxórum crepitántium túrbine quaterétur, inter æthéreos aulæ cæléstis sinus divína ei cláritas fulsit.
R. Beátus homo, cui cæli patébant.
- V.
- Jube, domne, benedícere.
Benedictio.
Cujus festum cólimus, ipse intercédat pro nobis ad Dóminum.
R. Amen.
Quǽrimus, quis iste sit Zacharías fílius Barachíæ: quia multos légimus Zacharías. Et ne líbera nobis tribuerétur erróris facúltas, ádditum est: Quem occidístis inter templum et altáre. In divérsis divérsa legi: et débeo singulórum opiniónes pónere. Alii Zacharíam fílium Barachíæ dicunt, qui in duódecim prophétis undécimus est, patrísque in eo nomen conséntit: sed ubi occísus sit inter templum et altáre, Scriptúra non lóquitur; máxime cum tempóribus ejus vix ruínæ templi fúerint. Alii Zacharíam patrem Joánnis intellégi volunt, ex quibúsdam apocryphórum sómniis approbántes, quod proptérea occísus sit, quia Salvatóris prædicáverit advéntum.
V. Tu autem, Dómine, miserére nobis.
R. Deo grátias.
R. Patefáctæ sunt jánuæ cæli Christi Mártyri beáto Stéphano, qui in número Mártyrum invéntus est primus:
* Et ídeo triúmphat in cælis coronátus.
V. Mortem enim, quam Salvátor noster dignátus est pro nobis pati, hanc ille primus réddidit Salvatóri.
R. Et ídeo triúmphat in cælis coronátus.
V. Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
R. Et ídeo triúmphat in cælis coronátus.
- V.
- Jube, domne, benedícere.
Benedictio.
Ad societátem cívium supernórum perdúcat nos Rex Angelórum.
R. Amen.
Alii istum volunt esse Zacharíam, qui occísus est a Joas rege Judæ inter templum et altáre, sicut Regum narrat história. Sed observándum, quod ille Zacharías non sit fílius Barachíæ, sed fílius Jójadæ sacerdótis: unde et Scriptúra refert: Non fuit recordátus Joas patris ejus Jójadæ, quia sibi fecísset bona. Cum ergo et Zacharíam teneámus et occisiónis conséntiat locus: quǽrimus, quare Barachíæ dicátur fílius, et non Jójadæ? Barachía lingua nostra Benedíctus Dómini dícitur, et sacerdótis Jójadæ justítia Hebrǽo nómine demonstrátur. In Evangélio, quo utúntur Nazaréni, pro fílio Barachíæ, fílium Jójadæ reperímus scriptum.
V. Tu autem, Dómine, miserére nobis.
R. Deo grátias.
Te Deum
Te Deum laudámus: * te Dóminum confitémur.
Te ætérnum Patrem * omnis terra venerátur.
Tibi omnes Ángeli, * tibi Cæli, et univérsæ Potestátes:
Tibi Chérubim et Séraphim * incessábili voce proclámant:
Fit reverentia Sanctus, Sanctus, Sanctus * Dóminus Deus Sábaoth.
Pleni sunt cæli et terra * majestátis glóriæ tuæ.
Te gloriósus * Apostolórum chorus,
Te Prophetárum * laudábilis númerus,
Te Mártyrum candidátus * laudat exércitus.
Te per orbem terrárum * sancta confitétur Ecclésia,
Patrem * imménsæ majestátis;
Venerándum tuum verum * et únicum Fílium;
Sanctum quoque * Paráclitum Spíritum.
Tu Rex glóriæ, * Christe.
Tu Patris * sempitérnus es Fílius.
Fit reverentia Tu, ad liberándum susceptúrus hóminem: * non horruísti Vírginis úterum.
Tu, devícto mortis acúleo, * aperuísti credéntibus regna cælórum.
Tu ad déxteram Dei sedes, * in glória Patris.
Judex créderis * esse ventúrus.
Sequens versus dicitur flexis genibus Te ergo quǽsumus, tuis fámulis súbveni, * quos pretióso sánguine redemísti.
Ætérna fac cum Sanctis tuis * in glória numerári.
Salvum fac pópulum tuum, Dómine, * et bénedic hereditáti tuæ.
Et rege eos, * et extólle illos usque in ætérnum.
Per síngulos dies * benedícimus te.
Fit reverentia, secundum consuetudinem Et laudámus nomen tuum in sǽculum, * et in sǽculum sǽculi.
Dignáre, Dómine, die isto * sine peccáto nos custodíre.
Miserére nostri, Dómine, * miserére nostri.
Fiat misericórdia tua, Dómine, super nos, * quemádmodum sperávimus in te.
In te, Dómine, sperávi: * non confúndar in ætérnum.
Reliqua omittuntur, nisi Laudes separandæ sint.
- V.
- Dómine, exáudi oratiónem meam.
- R.
- Et clamor meus ad te véniat.
Orémus.
Da nobis, quǽsumus, Dómine, imitári quod cólimus: ut discámus et inimícos dilígere; quia ejus Inventiónem celebrámus, qui novit étiam pro persecutóribus exoráre Dóminum nostrum Jesum Christum Fílium tuum:
Qui tecum vivit et regnat in unitáte Spíritus Sancti, Deus, per ómnia sǽcula sæculórum.
R. Amen.
- V.
- Dómine, exáudi oratiónem meam.
- R.
- Et clamor meus ad te véniat.
- V.
- Benedicámus Dómino.
- R.
- Deo grátias.
- V.
- Fidélium ánimæ per misericórdiam Dei requiéscant in pace.
- R.
- Amen.
Pater noster, qui es in cælis, sanctificétur nomen tuum: advéniat regnum tuum: fiat volúntas tua, sicut in cælo et in terra. Panem nostrum quotidiánum da nobis hódie: et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris: et ne nos indúcas in tentatiónem: sed líbera nos a malo. Amen.
Post Divinum officium