B
Dominica X Post Pentecosten I. Augusti Semiduplex Dominica minor
Dominica, 2 Augusti MMXXVI
Hodie Ad Missam →
Pre-1955 1962

Dominica X Post Pentecosten I. Augusti

Semiduplex Dominica minor
Ad Matutinum

Ante Divinum officium

secreto

Pater noster, qui es in cælis, sanctificétur nomen tuum: advéniat regnum tuum: fiat volúntas tua, sicut in cælo et in terra. Panem nostrum quotidiánum da nobis hódie: et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris: et ne nos indúcas in tentatiónem: sed líbera nos a malo. Amen.

Ave María, grátia plena; Dóminus tecum: benedícta tu in muliéribus, et benedíctus fructus ventris tui Jesus. Sancta María, Mater Dei, ora pro nobis peccatóribus, nunc et in hora mortis nostræ. Amen.

Credo in Deum, Patrem omnipoténtem, Creatórem cæli et terræ. Et in Jesum Christum, Fílium ejus únicum, Dóminum nostrum: qui concéptus est de Spíritu Sancto, natus ex María Vírgine, passus sub Póntio Piláto, crucifíxus, mórtuus, et sepúltus: descéndit ad ínferos; tértia die resurréxit a mórtuis; ascéndit ad cælos; sedet ad déxteram Dei Patris omnipoténtis: inde ventúrus est judicáre vivos et mórtuos. Credo in Spíritum Sanctum, sanctam Ecclésiam cathólicam, Sanctórum communiónem, remissiónem peccatórum, carnis resurrectiónem, vitam ætérnam. Amen.

Deinde, clara voce, dicitur Versus:

V. Dómine, lábia + mea apéries.

R. Et os meum annuntiábit laudem tuam.

V. Deus ✠ in adjutórium meum inténde.

R. Dómine, ad adjuvándum me festína.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Allelúja.

Invitatorium

Ant. Dóminum, qui fecit nos, * Veníte, adorémus.

Veníte, exsultémus Dómino, jubilémus Deo, salutári nostro: præoccupémus fáciem ejus in confessióne, et in psalmis jubilémus ei.

Ant. Dóminum, qui fecit nos, * Veníte, adorémus.

Quóniam Deus magnus Dóminus, et Rex magnus super omnes deos, quóniam non repéllet Dóminus plebem suam: quia in manu ejus sunt omnes fines terræ, et altitúdines móntium ipse cónspicit.

Ant. Veníte, adorémus.

Quóniam ipsíus est mare, et ipse fecit illud, et áridam fundavérunt manus ejus (genuflectitur) veníte, adorémus, et procidámus ante Deum: plorémus coram Dómino, qui fecit nos, quia ipse est Dóminus, Deus noster; nos autem pópulus ejus, et oves páscuæ ejus.

Ant. Dóminum, qui fecit nos, * Veníte, adorémus.

Hódie, si vocem ejus audiéritis, nolíte obduráre corda vestra, sicut in exacerbatióne secúndum diem tentatiónis in desérto: ubi tentavérunt me patres vestri, probavérunt et vidérunt ópera mea.

Ant. Veníte, adorémus.

Quadragínta annis próximus fui generatióni huic, et dixi: Semper hi errant corde, ipsi vero non cognovérunt vias meas: quibus jurávi in ira mea: Si introíbunt in réquiem meam.

Ant. Dóminum, qui fecit nos, * Veníte, adorémus.

V. Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

R. Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Ant. Veníte, adorémus.

Ant. Dóminum, qui fecit nos, * Veníte, adorémus.

Hymnus

Nocte surgéntes vigilémus omnes,

Semper in psalmis meditémur, atque

Voce concórdi Dómino canámus

Dúlciter hymnos.

Ut pio Regi páriter canéntes,

Cum suis Sanctis mereámur aulam

Íngredi cæli, simul et perénnem

Dúcere vitam.

Præstet hoc nobis Déitas beáta

Patris, ac Nati, paritérque Sancti

Spíritus, cujus résonat per omnem

Glória mundum.

Amen.

Nocturnus I

Ant. Beátus vir. ‡

Psalmus 1 [1]

  1. 1:1 Beátus vir, ‡ qui non ábiit in consílio impiórum, et in via peccatórum non stetit, * et in cáthedra pestiléntiæ non sedit:
  2. 1:2 Sed in lege Dómini volúntas ejus, * et in lege ejus meditábitur die ac nocte.
  3. 1:3 Et erit tamquam lignum, quod plantátum est secus decúrsus aquárum, * quod fructum suum dabit in témpore suo:
  4. Et fólium ejus non défluet: * et ómnia quæcúmque fáciet, prosperabúntur.
  5. 1:4 Non sic ímpii, non sic: * sed tamquam pulvis, quem próicit ventus a fácie terræ.
  6. 1:5 Ídeo non resúrgent ímpii in judício: * neque peccatóres in concílio justórum.
  7. 1:6 Quóniam novit Dóminus viam justórum: * et iter impiórum períbit.
Ant. Servíte Dómino.

Psalmus 2 [2]

  1. 2:1 Quare fremuérunt gentes: * et pópuli meditáti sunt inánia?
  2. 2:2 Astitérunt reges terræ, et príncipes convenérunt in unum * advérsus Dóminum, et advérsus Christum ejus.
  3. 2:3 Dirumpámus víncula eórum: * et proiciámus a nobis jugum ipsórum.
  4. 2:4 Qui hábitat in cælis, irridébit eos: * et Dóminus subsannábit eos.
  5. 2:5 Tunc loquétur ad eos in ira sua, * et in furóre suo conturbábit eos.
  6. 2:6 Ego autem constitútus sum Rex ab eo super Sion montem sanctum ejus, * prǽdicans præcéptum ejus.
  7. 2:7 Dóminus dixit ad me: * Fílius meus es tu, ego hódie génui te.
  8. 2:8 Póstula a me, et dabo tibi gentes hereditátem tuam, * et possessiónem tuam términos terræ.
  9. 2:9 Reges eos in virga férrea, * et tamquam vas fíguli confrínges eos.
  10. 2:10 Et nunc, reges, intellégite: * erudímini, qui judicátis terram.
  11. 2:11 Servíte Dómino in timóre: * et exsultáte ei cum tremóre.
  12. 2:12 Apprehéndite disciplínam, nequándo irascátur Dóminus, * et pereátis de via justa.
  13. 2:13 Cum exárserit in brevi ira ejus: * beáti omnes qui confídunt in eo.
Ant. Exsúrge.

Psalmus 3 [3]

  1. 3:2 Dómine, quid multiplicáti sunt qui tríbulant me? * multi insúrgunt advérsum me.
  2. 3:3 Multi dicunt ánimæ meæ: * Non est salus ipsi in Deo ejus.
  3. 3:4 Tu autem, Dómine, suscéptor meus es, * glória mea, et exáltans caput meum.
  4. 3:5 Voce mea ad Dóminum clamávi: * et exaudívit me de monte sancto suo.
  5. 3:6 Ego dormívi, et soporátus sum: * et exsurréxi, quia Dóminus suscépit me.
  6. 3:7 Non timébo míllia pópuli circumdántis me: * exsúrge, Dómine, salvum me fac, Deus meus.
  7. 3:8 Quóniam tu percussísti omnes adversántes mihi sine causa: * dentes peccatórum contrivísti.
  8. 3:9 Dómini est salus: * et super pópulum tuum benedíctio tua.
V.
Memor fui nocte nóminis tui, Dómine.
R.
Et custodívi legem tuam.
Pater Noster dicitur secreto usque ad Et ne nos indúcas in tentatiónem:

Pater noster, qui es in cælis, sanctificétur nomen tuum: advéniat regnum tuum: fiat volúntas tua, sicut in cælo et in terra. Panem nostrum quotidiánum da nobis hódie: et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris:

V. Et ne nos indúcas in tentatiónem:

R. Sed líbera nos a malo.

Absolutio.

Exáudi, Dómine Jesu Christe, preces servórum tuórum, et miserére nobis: Qui cum Patre et Spíritu Sancto vivis et regnas in sǽcula sæculórum.

R. Amen.

Extra Chorum, quando ab uno tantum recitatur Officium dicitur: Jube, Dómine, benedícere; et subjungitur congruens Benedictio.
V.
Jube, domne, benedícere.

Benedictio.

Benedictióne perpétua benedícat nos Pater ætérnus.

R. Amen.

Incípiunt Parábolæ Salomónis

Parábolæ Salomónis, fílii David regis Israël,

Ad sciéndam sapiéntiam et disciplínam,

Ad intelligénda verba prudéntiæ et suscipiéndam eruditiónem doctrínæ, justítiam et judícium et æquitátem,

Ut detur párvulis astútia, adolescénti sciéntia et intelléctus.

Audiens sápiens sapiéntior erit, et intéllegens gubernácula possidébit:

Animadvértet parábolam et interpretatiónem, verba sapiéntum et ænígmata eórum.

V.
Tu autem, Dómine, miserére nobis.
R.
Deo grátias.
R.
In princípio Deus ántequam terram fáceret, priúsquam abýssos constitúeret, priúsquam prodúceret fontes aquárum,

* Antequam montes collocaréntur, ante omnes colles generávit me Dóminus.

V.
Quando præparábat cælos, áderam, cum eo cuncta compónens.
R.
Antequam montes collocaréntur, ante omnes colles generávit me Dóminus.
Extra Chorum, quando ab uno tantum recitatur Officium dicitur: Jube, Dómine, benedícere; et subjungitur congruens Benedictio.
V.
Jube, domne, benedícere.

Benedictio.

Unigénitus Dei Fílius nos benedícere et adjuváre dignétur.

R. Amen.

Timor Dómini princípium sapiéntiæ. Sapiéntiam atque doctrínam stulti despíciunt.

Audi, fili mi, disciplínam patris tui et ne dimíttas legem matris tuæ,

Ut addátur grátia cápiti tuo et torques collo tuo.

Fili mi, si te lactáverint peccatóres, ne acquiéscas eis:

Si díxerint: Veni nobíscum, insidiémur sánguini, abscondámus tendículas contra insóntem frustra,

Deglutiámus eum sicut inférnus vivéntem et íntegrum quasi descendéntem in lacum;

Omnem pretiósam substántiam reperiémus, implébimus domos nostras spóliis:

Sortem mitte nobíscum, marsúpium unum sit ómnium nostrum.

V.
Tu autem, Dómine, miserére nobis.
R.
Deo grátias.
R.
Gyrum cæli circuívi sola, et in flúctibus maris ambulávi, in omni gente et in omni pópulo primátum ténui:

* Superbórum et sublímium colla própria virtúte calcávi.

V.
Ego in altíssimis hábito, et thronus meus in colúmna nubis.
R.
Superbórum et sublímium colla própria virtúte calcávi.
Extra Chorum, quando ab uno tantum recitatur Officium dicitur: Jube, Dómine, benedícere; et subjungitur congruens Benedictio.
V.
Jube, domne, benedícere.

Benedictio.

Spíritus Sancti grátia illúminet sensus et corda nostra.

R. Amen.

Fili mi, ne ámbules cum eis: próhibe pedem tuum a sémitis eórum;

Pedes enim illórum ad malum currunt, et festínant ut effúndant sánguinem.

Frustra autem jácitur rete ante óculos pennatórum.

Ipsi quoque contra sánguinem suum insidiántur et moliúntur fraudes contra ánimas suas.

Sic sémitæ omnis avári: ánimas possidéntium rápiunt.

V.
Tu autem, Dómine, miserére nobis.
R.
Deo grátias.
R.
Emítte, Dómine, sapiéntiam de sede magnitúdinis tuæ, ut mecum sit et mecum labóret:

* Ut sciam, quid accéptum sit coram te omni témpore.

V.
Da mihi, Dómine, sédium tuárum assistrícem sapiéntiam.
R.
Ut sciam quid accéptum sit coram te omni témpore.
V.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
R.
Ut sciam quid accéptum sit coram te omni témpore.

Nocturnus II

Ant. Quam admirábile.

Psalmus 8 [4]

  1. 8:2 Dómine, Dóminus noster, * quam admirábile est nomen tuum in univérsa terra!
  2. Quóniam eleváta est magnificéntia tua, * super cælos.
  3. 8:3 Ex ore infántium et lacténtium perfecísti laudem propter inimícos tuos, * ut déstruas inimícum et ultórem.
  4. 8:4 Quóniam vidébo cælos tuos, ópera digitórum tuórum: * lunam et stellas, quæ tu fundásti.
  5. 8:5 Quid est homo quod memor es ejus? * aut fílius hóminis, quóniam vísitas eum?
  6. 8:6 Minuísti eum paulo minus ab Ángelis, glória et honóre coronásti eum: * et constituísti eum super ópera mánuum tuárum.
  7. 8:8 Ómnia subjecísti sub pédibus ejus, * oves et boves univérsas: ínsuper et pécora campi.
  8. 8:9 Vólucres cæli, et pisces maris, * qui perámbulant sémitas maris.
  9. 8:10 Dómine, Dóminus noster, * quam admirábile est nomen tuum in univérsa terra!
Ant. Sedísti super thronum.

Psalmus 9(2-11) [5]

  1. 9:2 Confitébor tibi, Dómine, in toto corde meo: * narrábo ómnia mirabília tua.
  2. 9:3 Lætábor et exsultábo in te: * psallam nómini tuo, Altíssime.
  3. 9:4 In converténdo inimícum meum retrórsum: * infirmabúntur, et períbunt a fácie tua.
  4. 9:5 Quóniam fecísti judícium meum et causam meam: * sedísti super thronum, qui júdicas justítiam.
  5. 9:6 Increpásti gentes, et périit ímpius: * nomen eórum delésti in ætérnum, et in sǽculum sǽculi.
  6. 9:7 Inimíci defecérunt frámeæ in finem: * et civitátes eórum destruxísti.
  7. Périit memória eórum cum sónitu: * et Dóminus in ætérnum pérmanet.
  8. 9:8 Parávit in judício thronum suum: * et ipse judicábit orbem terræ in æquitáte, judicábit pópulos in justítia.
  9. 9:10 Et factus est Dóminus refúgium páuperi: * adjútor in opportunitátibus, in tribulatióne.
  10. 9:11 Et sperent in te qui novérunt nomen tuum: * quóniam non dereliquísti quæréntes te, Dómine.
Ant. Exsúrge, Dómine.

Psalmus 9(12-21) [6]

  1. 9:12 Psállite Dómino, qui hábitat in Sion: * annuntiáte inter gentes stúdia ejus:
  2. 9:13 Quóniam requírens sánguinem eórum recordátus est: * non est oblítus clamórem páuperum.
  3. 9:14 Miserére mei, Dómine: * vide humilitátem meam de inimícis meis.
  4. 9:15 Qui exáltas me de portis mortis, * ut annúntiem omnes laudatiónes tuas in portis fíliæ Sion.
  5. 9:16 Exsultábo in salutári tuo: * infíxæ sunt gentes in intéritu, quem fecérunt.
  6. In láqueo isto, quem abscondérunt, * comprehénsus est pes eórum.
  7. 9:17 Cognoscétur Dóminus judícia fáciens: * in opéribus mánuum suárum comprehénsus est peccátor.
  8. 9:18 Convertántur peccatóres in inférnum, * omnes gentes quæ obliviscúntur Deum.
  9. 9:19 Quóniam non in finem oblívio erit páuperis: * patiéntia páuperum non períbit in finem.
  10. 9:20 Exsúrge, Dómine, non confortétur homo: * judicéntur gentes in conspéctu tuo.
  11. 9:21 Constítue, Dómine, legislatórem super eos: * ut sciant gentes quóniam hómines sunt.
V.
Média nocte surgébam ad confiténdum tibi.
R.
Super judícia justificatiónis tuæ.
Pater Noster dicitur secreto usque ad Et ne nos indúcas in tentatiónem:

Pater noster, qui es in cælis, sanctificétur nomen tuum: advéniat regnum tuum: fiat volúntas tua, sicut in cælo et in terra. Panem nostrum quotidiánum da nobis hódie: et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris:

V. Et ne nos indúcas in tentatiónem:

R. Sed líbera nos a malo.

Absolutio.

Ipsíus píetas et misericórdia nos ádjuvet, qui cum Patre et Spíritu Sancto vivit et regnat in sǽcula sæculórum.

R. Amen.

Extra Chorum, quando ab uno tantum recitatur Officium dicitur: Jube, Dómine, benedícere; et subjungitur congruens Benedictio.
V.
Jube, domne, benedícere.

Benedictio.

Deus Pater omnípotens sit nobis propítius et clemens.

R. Amen.

Ex Tractatu sancti Ambrósii Epíscopi in Psalmum centésimum décimum octavum

Sermo 5, n. 36-37

Inítium esse sapiéntiæ timórem Dómini, dicit prophéta. Quid est autem inítium sapiéntiæ, nisi sǽculo renuntiáre? Quia sápere sæculária, stultítia est. Dénique sapiéntiam hujus mundi, stultítiam esse apud Deum, Apóstolus dicit. Sed et ipse timor Dómini, nisi secúndum sciéntiam sit, nihil prodest, immo obest plúrimum. Síquidem Judǽi habent zelum Dei; sed quia non habent secúndum sciéntiam, in ipso zelo et timóre majórem cóntrahunt divinitátis offénsam. Quod circumcídunt infántulos suos, quod sábbata custódiunt, timórem Dei habent; sed quia nesciunt legem spiritálem esse, circumcídunt corpus, non cor suum.

V. Tu autem, Dómine, miserére nobis.

R. Deo grátias.

R. Da mihi, Dómine, sédium tuárum assistrícem sapiéntiam, et noli me reprobáre a púeris tuis:

* Quóniam servus tuus sum ego, et fílius ancíllæ tuæ.

V. Mitte illam de sede magnitúdinis tuæ, ut mecum sit et mecum labóret.

R. Quóniam servus tuus sum ego, et fílius ancíllæ tuæ.

Extra Chorum, quando ab uno tantum recitatur Officium dicitur: Jube, Dómine, benedícere; et subjungitur congruens Benedictio.
V.
Jube, domne, benedícere.

Benedictio.

Christus perpétuæ det nobis gáudia vitæ.

R. Amen.

Et quid de Judǽis dico? Sunt étiam in nobis qui habent timórem Dei, sed non secúndum sciéntiam, statuéntes durióra præcépta, quæ non possit humána condítio sustinére. Timor in eo est, quia vidéntur sibi consúlere disciplínæ, opus virtútis exígere; sed inscítia in eo est, quia non compatiúntur natúræ, non ǽstimant possibilitátem. Non sit ergo irrationábilis timor. Etenim vera sapiéntia a timóre Dei íncipit, nec est sapiéntia spiritális sine timóre Dei; ita timor sine sapiéntia esse non debet.

V. Tu autem, Dómine, miserére nobis.

R. Deo grátias.

R. Inítium sapiéntiæ timor Dómini:

* Intelléctus bonus ómnibus faciéntibus eum: laudátio ejus manet in sǽculum sǽculi.

V. Diléctio illíus custódia legum est: quia omnis sapiéntia timor Dómini.

R. Intelléctus bonus ómnibus faciéntibus eum: laudátio ejus manet in sǽculum sǽculi.

Extra Chorum, quando ab uno tantum recitatur Officium dicitur: Jube, Dómine, benedícere; et subjungitur congruens Benedictio.
V.
Jube, domne, benedícere.

Benedictio.

Ignem sui amóris accéndat Deus in córdibus nostris.

R. Amen.

Basis quædam verbi est timor sanctus. Sicut enim simulácrum áliquod in basi statúitur, et tunc majórem habet grátiam, cum in basi státua fúerit collocáta, standíque áccipit firmitátem: ita verbum Dei in timóre sancto mélius statúitur, fórtius radicátur in péctore timéntis Dóminum; ne labátur verbum de corde viri, ne véniant vólucres et áuferant illud de incuriósi et dissimulántis afféctu.

V. Tu autem, Dómine, miserére nobis.

R. Deo grátias.

R. Verbum iníquum et dolósum longe fac a me, Dómine:

* Divítias et paupertátem ne déderis mihi, sed tantum víctui meo tríbue necessária.

V. Duo rogávi te, ne déneges mihi ántequam móriar.

R. Divítias et paupertátem ne déderis mihi, sed tantum víctui meo tríbue necessária.

V. Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

R. Divítias et paupertátem ne déderis mihi, sed tantum víctui meo tríbue necessária.

Nocturnus III

Ant. Ut quid, Dómine. ‡

Psalmus 9(22-32) [7]

  1. 9:22 Ut quid, Dómine, ‡ recessísti longe, * déspicis in opportunitátibus, in tribulatióne?
  2. 9:23 Dum supérbit ímpius, incénditur pauper: * comprehendúntur in consíliis quibus cógitant.
  3. 9:24 Quóniam laudátur peccátor in desidériis ánimæ suæ: * et iníquus benedícitur.
  4. 9:25 Exacerbávit Dóminum peccátor, * secúndum multitúdinem iræ suæ non quæret.
  5. 9:26 Non est Deus in conspéctu ejus: * inquinátæ sunt viæ illíus in omni témpore.
  6. Auferúntur judícia tua a fácie ejus: * ómnium inimicórum suórum dominábitur.
  7. 9:27 Dixit enim in corde suo: * Non movébor a generatióne in generatiónem sine malo.
  8. 9:28 Cujus maledictióne os plenum est, et amaritúdine, et dolo: * sub lingua ejus labor et dolor.
  9. 9:29 Sedet in insídiis cum divítibus in occúltis: * ut interfíciat innocéntem.
  10. 9:30 Óculi ejus in páuperem respíciunt: * insidiátur in abscóndito, quasi leo in spelúnca sua.
  11. Insidiátur ut rápiat páuperem: * rápere páuperem, dum áttrahit eum.
  12. 9:31 In láqueo suo humiliábit eum: * inclinábit se, et cadet, cum dominátus fúerit páuperum.
  13. 9:32 Dixit enim in corde suo: Oblítus est Deus, * avértit fáciem suam ne vídeat in finem.
Ant. Exsúrge. ‡

Psalmus 9(33-39) [8]

  1. 9:33 Exsúrge, ‡ Dómine Deus, exaltétur manus tua: * ne obliviscáris páuperum.
  2. 9:34 Propter quid irritávit ímpius Deum? * dixit enim in corde suo: Non requíret.
  3. 9:35 Vides quóniam tu labórem et dolórem consíderas: * ut tradas eos in manus tuas.
  4. Tibi derelíctus est pauper: * órphano tu eris adjútor.
  5. 9:36 Cóntere brácchium peccatóris et malígni: * quærétur peccátum illíus, et non inveniétur.
  6. 9:37 Dóminus regnábit in ætérnum, et in sǽculum sǽculi: * períbitis, gentes, de terra illíus.
  7. 9:38 Desidérium páuperum exaudívit Dóminus: * præparatiónem cordis eórum audívit auris tua.
  8. 9:39 Judicáre pupíllo et húmili, * ut non appónat ultra magnificáre se homo super terram.
Ant. Justus Dóminus.

Psalmus 10 [9]

  1. 10:2 In Dómino confído: quómodo dícitis ánimæ meæ: * Tránsmigra in montem sicut passer?
  2. 10:3 Quóniam ecce peccatóres intendérunt arcum, paravérunt sagíttas suas in pháretra, * ut sagíttent in obscúro rectos corde.
  3. 10:4 Quóniam quæ perfecísti, destruxérunt: * justus autem quid fecit?
  4. 10:5 Dóminus in templo sancto suo, * Dóminus in cælo sedes ejus.
  5. Óculi ejus in páuperem respíciunt: * pálpebræ ejus intérrogant fílios hóminum.
  6. 10:6 Dóminus intérrogat justum et ímpium: * qui autem díligit iniquitátem, odit ánimam suam.
  7. 10:7 Pluet super peccatóres láqueos: * ignis, et sulphur, et spíritus procellárum pars cálicis eórum.
  8. 10:8 Quóniam justus Dóminus, et justítias diléxit: * æquitátem vidit vultus ejus.
V.
Prævenérunt óculi mei ad te dilúculo.
R.
Ut meditárer elóquia tua, Dómine.
Pater Noster dicitur secreto usque ad Et ne nos indúcas in tentatiónem:

Pater noster, qui es in cælis, sanctificétur nomen tuum: advéniat regnum tuum: fiat volúntas tua, sicut in cælo et in terra. Panem nostrum quotidiánum da nobis hódie: et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris:

V. Et ne nos indúcas in tentatiónem:

R. Sed líbera nos a malo.

Absolutio.

A vínculis peccatórum nostrórum absólvat nos omnípotens et miséricors Dóminus.

R. Amen.

Extra Chorum, quando ab uno tantum recitatur Officium dicitur: Jube, Dómine, benedícere; et subjungitur congruens Benedictio.
V.
Jube, domne, benedícere.

Benedictio.

Evangélica léctio sit nobis salus et protéctio.

R. Amen.

Léctio sancti Evangélii secúndum Lucam

Sermo 36 de Verbis Domini, circa medium

In illo témpore: Dixit Jesus ad quosdam, qui in se confidébant tamquam justi et aspernabántur céteros, parábolam istam: Duo hómines ascendérunt in templum ut orárent: unus pharisǽus, et alter publicánus. Et réliqua.

Homilía sancti Augustíni Epíscopi

Díceret saltem pharisǽus: Non sum sicut multi hómines. Quid est, céteri hómines, nisi omnes præter ipsum? Ego, inquit, justus sum, céteri peccatóres. Non sum sicut céteri hómines, injústi, raptóres, adúlteri. Et ecce tibi ex vicíno publicáno majóris tumóris occásio: Sicut, inquit, publicánus iste. Ego, inquit, solus sum: iste de céteris est. Non sum, inquit, talis, qualis iste, per justítias meas, quibus iníquus non sum.

V. Tu autem, Dómine, miserére nobis.

R. Deo grátias.

R. Dómine, Pater et Deus vitæ meæ, ne derelínquas me in cogitátu malígno: extolléntiam oculórum meórum ne déderis mihi, et desidérium malígnum avérte a me, Dómine; aufer a me concupiscéntiam,

* Et ánimo irreverénti et infruníto ne tradas me, Dómine.

V. Ne derelínquas me, Dómine, ne accréscant ignorántiæ meæ, nec multiplicéntur delícta mea.

R. Et ánimo irreverénti et infruníto ne tradas me, Dómine.

Extra Chorum, quando ab uno tantum recitatur Officium dicitur: Jube, Dómine, benedícere; et subjungitur congruens Benedictio.
V.
Jube, domne, benedícere.

Benedictio.

Divínum auxílium máneat semper nobíscum.

R. Amen.

Jejúno bis in sábbato, décimas do ómnium quæ possídeo. Quid rogáverit Deum, quære in verbis ejus, nihil invénies. Ascéndit oráre: nóluit Deum rogáre, sed se laudáre. Parum est, non Deum rogáre, sed se laudáre; ínsuper et rogánti insultáre. Publicánus autem de longínquo stabat et Deo tamen ipse appropinquábat: cordis consciéntia eum removébat, píetas applicábat. Publicánus autem de longínquo stabat, sed Dóminus eum de propínquo attendébat.

V. Tu autem, Dómine, miserére nobis.

R. Deo grátias.

R. Duo Séraphim clamábant alter ad álterum:

* Sanctus, sanctus, sanctus Dóminus Deus Sábaoth: * Plena est omnis terra glória ejus.

V. Tres sunt qui testimónium dant in cælo: Pater, Verbum, et Spíritus Sanctus: et hi tres unum sunt.

R. Sanctus, sanctus, sanctus Dóminus Deus Sábaoth.

V. Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

R. Plena est omnis terra glória ejus.

Extra Chorum, quando ab uno tantum recitatur Officium dicitur: Jube, Dómine, benedícere; et subjungitur congruens Benedictio.
V.
Jube, domne, benedícere.

Benedictio.

Ad societátem cívium supernórum perdúcat nos Rex Angelórum.

R. Amen.

Excélsus enim Dóminus, et humília réspicit; excélsos autem, qualis erat ille pharisǽus, a longe cognóscit. Excélsa quidem Deus a longe cognóscit, sed non ignóscit. Adhuc audi humilitátem publicáni. Parum est, quia de longínquo stabat: nec óculos suos ad cælum levábat: ut aspicerétur, non aspiciébat; respícere sursum non audébat: premébat consciéntia, spes sublevábat. Adhuc audi: Percutiébat pectus suum. Pœnas a se ipso exigébat; proptérea Dóminus confiténti parcébat. Percutiébat pectus suum, dicens: Dómine, propítius esto mihi peccatóri. Ecce qui rogat. Quid miráris, si Deus ignóscit, quando ipse agnóscit?

V. Tu autem, Dómine, miserére nobis.

R. Deo grátias.

Te Deum

Te Deum laudámus: * te Dóminum confitémur.

Te ætérnum Patrem * omnis terra venerátur.

Tibi omnes Ángeli, * tibi Cæli, et univérsæ Potestátes:

Tibi Chérubim et Séraphim * incessábili voce proclámant:

Fit reverentia Sanctus, Sanctus, Sanctus * Dóminus Deus Sábaoth.

Pleni sunt cæli et terra * majestátis glóriæ tuæ.

Te gloriósus * Apostolórum chorus,

Te Prophetárum * laudábilis númerus,

Te Mártyrum candidátus * laudat exércitus.

Te per orbem terrárum * sancta confitétur Ecclésia,

Patrem * imménsæ majestátis;

Venerándum tuum verum * et únicum Fílium;

Sanctum quoque * Paráclitum Spíritum.

Tu Rex glóriæ, * Christe.

Tu Patris * sempitérnus es Fílius.

Fit reverentia Tu, ad liberándum susceptúrus hóminem: * non horruísti Vírginis úterum.

Tu, devícto mortis acúleo, * aperuísti credéntibus regna cælórum.

Tu ad déxteram Dei sedes, * in glória Patris.

Judex créderis * esse ventúrus.

Sequens versus dicitur flexis genibus Te ergo quǽsumus, tuis fámulis súbveni, * quos pretióso sánguine redemísti.

Ætérna fac cum Sanctis tuis * in glória numerári.

Salvum fac pópulum tuum, Dómine, * et bénedic hereditáti tuæ.

Et rege eos, * et extólle illos usque in ætérnum.

Per síngulos dies * benedícimus te.

Fit reverentia, secundum consuetudinem Et laudámus nomen tuum in sǽculum, * et in sǽculum sǽculi.

Dignáre, Dómine, die isto * sine peccáto nos custodíre.

Miserére nostri, Dómine, * miserére nostri.

Fiat misericórdia tua, Dómine, super nos, * quemádmodum sperávimus in te.

In te, Dómine, sperávi: * non confúndar in ætérnum.

Reliqua omittuntur, nisi Laudes separandæ sint.

V.
Dómine, exáudi oratiónem meam.
R.
Et clamor meus ad te véniat.

Orémus.

Deus, qui omnipoténtiam tuam parcéndo máxime et miserándo maniféstas: multíplica super nos misericórdiam tuam; ut, ad tua promíssa curréntes, cæléstium bonórum fácias esse consórtes.

Per Dóminum nostrum Jesum Christum, Fílium tuum: qui tecum vivit et regnat in unitáte Spíritus Sancti, Deus, per ómnia sǽcula sæculórum.

R. Amen.

V.
Dómine, exáudi oratiónem meam.
R.
Et clamor meus ad te véniat.
V.
Benedicámus Dómino.
R.
Deo grátias.
V.
Fidélium ánimæ per misericórdiam Dei requiéscant in pace.
R.
Amen.
Pater Noster dicitur totum secreto.

Pater noster, qui es in cælis, sanctificétur nomen tuum: advéniat regnum tuum: fiat volúntas tua, sicut in cælo et in terra. Panem nostrum quotidiánum da nobis hódie: et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris: et ne nos indúcas in tentatiónem: sed líbera nos a malo. Amen.

Post Divinum officium