B
Feria Quarta infra Octavam Corporis Christi Semiduplex II. ordinis
Feria IV, 10 Iunii MMXXVI
Hodie Ad Missam →
Pre-1955 1962

Feria Quarta infra Octavam Corporis Christi

Semiduplex II. ordinis
Ad Matutinum

Ante Divinum officium

secreto

Pater noster, qui es in cælis, sanctificétur nomen tuum: advéniat regnum tuum: fiat volúntas tua, sicut in cælo et in terra. Panem nostrum quotidiánum da nobis hódie: et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris: et ne nos indúcas in tentatiónem: sed líbera nos a malo. Amen.

Ave María, grátia plena; Dóminus tecum: benedícta tu in muliéribus, et benedíctus fructus ventris tui Jesus. Sancta María, Mater Dei, ora pro nobis peccatóribus, nunc et in hora mortis nostræ. Amen.

Credo in Deum, Patrem omnipoténtem, Creatórem cæli et terræ. Et in Jesum Christum, Fílium ejus únicum, Dóminum nostrum: qui concéptus est de Spíritu Sancto, natus ex María Vírgine, passus sub Póntio Piláto, crucifíxus, mórtuus, et sepúltus: descéndit ad ínferos; tértia die resurréxit a mórtuis; ascéndit ad cælos; sedet ad déxteram Dei Patris omnipoténtis: inde ventúrus est judicáre vivos et mórtuos. Credo in Spíritum Sanctum, sanctam Ecclésiam cathólicam, Sanctórum communiónem, remissiónem peccatórum, carnis resurrectiónem, vitam ætérnam. Amen.

Deinde, clara voce, dicitur Versus:

V. Dómine, lábia + mea apéries.

R. Et os meum annuntiábit laudem tuam.

V. Deus ✠ in adjutórium meum inténde.

R. Dómine, ad adjuvándum me festína.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Allelúja.

Invitatorium

Ant. Christum Regem adorémus dominántem géntibus: * Qui se manducántibus dat spíritus pinguédinem.

Veníte, exsultémus Dómino, jubilémus Deo, salutári nostro: præoccupémus fáciem ejus in confessióne, et in psalmis jubilémus ei.

Ant. Christum Regem adorémus dominántem géntibus: * Qui se manducántibus dat spíritus pinguédinem.

Quóniam Deus magnus Dóminus, et Rex magnus super omnes deos, quóniam non repéllet Dóminus plebem suam: quia in manu ejus sunt omnes fines terræ, et altitúdines móntium ipse cónspicit.

Ant. Qui se manducántibus dat spíritus pinguédinem.

Quóniam ipsíus est mare, et ipse fecit illud, et áridam fundavérunt manus ejus (genuflectitur) veníte, adorémus, et procidámus ante Deum: plorémus coram Dómino, qui fecit nos, quia ipse est Dóminus, Deus noster; nos autem pópulus ejus, et oves páscuæ ejus.

Ant. Christum Regem adorémus dominántem géntibus: * Qui se manducántibus dat spíritus pinguédinem.

Hódie, si vocem ejus audiéritis, nolíte obduráre corda vestra, sicut in exacerbatióne secúndum diem tentatiónis in desérto: ubi tentavérunt me patres vestri, probavérunt et vidérunt ópera mea.

Ant. Qui se manducántibus dat spíritus pinguédinem.

Quadragínta annis próximus fui generatióni huic, et dixi: Semper hi errant corde, ipsi vero non cognovérunt vias meas: quibus jurávi in ira mea: Si introíbunt in réquiem meam.

Ant. Christum Regem adorémus dominántem géntibus: * Qui se manducántibus dat spíritus pinguédinem.

V. Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

R. Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Ant. Qui se manducántibus dat spíritus pinguédinem.

Ant. Christum Regem adorémus dominántem géntibus: * Qui se manducántibus dat spíritus pinguédinem.

Hymnus

Sacris solémniis juncta sint gáudia,

Et ex præcórdiis sonent præcónia;

Recédant vétera, nova sint ómnia,

Corda, voces, et ópera.

Noctis recólitur cœna novíssima,

Qua Christus créditur agnum et ázyma

Dedísse frátribus, juxta legítima

Priscis indúlta pátribus.

Post agnum týpicum, explétis épulis,

Corpus Domínicum datum discípulis,

Sic totum ómnibus, quod totum síngulis,

Ejus fatémur mánibus.

Dedit fragílibus córporis férculum,

Dedit et trístibus sánguinis póculum,

Dicens: Accípite quod trado vásculum;

Omnes ex eo bíbite.

Sic sacrifícium istud instítuit,

Cujus offícium commítti vóluit

Solis presbýteris, quibus sic cóngruit,

Ut sumant, et dent céteris.

Panis angélicus fit panis hóminum;

Dat panis cǽlicus figúris términum;

O res mirábilis: mandúcat Dóminum

Pauper, servus et húmilis.

Te, trina Déitas únaque, póscimus;

Sic nos tu vísita, sicut te cólimus:

Per tuas sémitas duc nos quo téndimus,

Ad lucem quam inhábitas.

Amen.

Nocturnus I

Ant. Fructum salutíferum.

Psalmus 1 [1]

  1. 1:1 Beátus vir, qui non ábiit in consílio impiórum, et in via peccatórum non stetit, * et in cáthedra pestiléntiæ non sedit:
  2. 1:2 Sed in lege Dómini volúntas ejus, * et in lege ejus meditábitur die ac nocte.
  3. 1:3 Et erit tamquam lignum, quod plantátum est secus decúrsus aquárum, * quod fructum suum dabit in témpore suo:
  4. Et fólium ejus non défluet: * et ómnia quæcúmque fáciet, prosperabúntur.
  5. 1:4 Non sic ímpii, non sic: * sed tamquam pulvis, quem próicit ventus a fácie terræ.
  6. 1:5 Ídeo non resúrgent ímpii in judício: * neque peccatóres in concílio justórum.
  7. 1:6 Quóniam novit Dóminus viam justórum: * et iter impiórum períbit.
Ant. A fructu fruménti.

Psalmus 4 [2]

  1. 4:2 Cum invocárem exaudívit me Deus justítiæ meæ: * in tribulatióne dilatásti mihi.
  2. Miserére mei, * et exáudi oratiónem meam.
  3. 4:3 Fílii hóminum, úsquequo gravi corde? * ut quid dilígitis vanitátem, et quǽritis mendácium?
  4. 4:4 Et scitóte quóniam mirificávit Dóminus sanctum suum: * Dóminus exáudiet me cum clamávero ad eum.
  5. 4:5 Irascímini, et nolíte peccáre: * quæ dícitis in córdibus vestris, in cubílibus vestris compungímini.
  6. 4:6 Sacrificáte sacrifícium justítiæ, et speráte in Dómino. * Multi dicunt: Quis osténdit nobis bona?
  7. 4:7 Signátum est super nos lumen vultus tui, Dómine: * dedísti lætítiam in corde meo.
  8. 4:8 A fructu fruménti, vini, et ólei sui * multiplicáti sunt.
  9. 4:9 In pace in idípsum * dórmiam, et requiéscam;
  10. 4:10 Quóniam tu, Dómine, singuláriter in spe * constituísti me.
Ant. Communióne cálicis.

Psalmus 15 [3]

  1. 15:1 Consérva me, Dómine, quóniam sperávi in te. * Dixi Dómino: Deus meus es tu, quóniam bonórum meórum non eges.
  2. 15:3 Sanctis, qui sunt in terra ejus, * mirificávit omnes voluntátes meas in eis.
  3. 15:4 Multiplicátæ sunt infirmitátes eórum: * póstea acceleravérunt.
  4. Non congregábo conventícula eórum de sanguínibus, * nec memor ero nóminum eórum per lábia mea.
  5. 15:5 Dóminus pars hereditátis meæ, et cálicis mei: * tu es, qui restítues hereditátem meam mihi.
  6. 15:6 Funes cecidérunt mihi in præcláris: * étenim heréditas mea præclára est mihi.
  7. 15:7 Benedícam Dóminum, qui tríbuit mihi intelléctum: * ínsuper et usque ad noctem increpuérunt me renes mei.
  8. 15:8 Providébam Dóminum in conspéctu meo semper: * quóniam a dextris est mihi, ne commóvear.
  9. 15:9 Propter hoc lætátum est cor meum, et exsultávit lingua mea: * ínsuper et caro mea requiéscet in spe.
  10. 15:10 Quóniam non derelínques ánimam meam in inférno: * nec dabis sanctum tuum vidére corruptiónem.
  11. 15:11 Notas mihi fecísti vias vitæ, adimplébis me lætítia cum vultu tuo: * delectatiónes in déxtera tua usque in finem.
V.
Panem cæli dedit eis, allelúja.
R.
Panem Angelórum manducávit homo, allelúja.
Pater Noster dicitur secreto usque ad Et ne nos indúcas in tentatiónem:

Pater noster, qui es in cælis, sanctificétur nomen tuum: advéniat regnum tuum: fiat volúntas tua, sicut in cælo et in terra. Panem nostrum quotidiánum da nobis hódie: et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris:

V. Et ne nos indúcas in tentatiónem:

R. Sed líbera nos a malo.

Absolutio.

Exáudi, Dómine Jesu Christe, preces servórum tuórum, et miserére nobis: Qui cum Patre et Spíritu Sancto vivis et regnas in sǽcula sæculórum.

R. Amen.

Extra Chorum, quando ab uno tantum recitatur Officium dicitur: Jube, Dómine, benedícere; et subjungitur congruens Benedictio.
V.
Jube, domne, benedícere.

Benedictio.

Benedictióne perpétua benedícat nos Pater ætérnus.

R. Amen.

De libro primo Regum

Percússit autem de viris Bethsamítibus, eo quod vidíssent arcam Dómini; et percússit de pópulo septuagínta viros et quinquagínta míllia plebis. Luxítque pópulus, eo quod Dóminus percussísset plebem plaga magna.

Et dixérunt viri Bethsamítæ: Quis póterit stare in conspéctu Dómini Dei sancti hujus? et ad quem ascéndet a nobis?

Miserúntque núntios ad habitatóres Cariathíarim, dicéntes: Reduxérunt Philísthiim arcam Dómini: descéndite, et redúcite eam ad vos.

Venérunt ergo viri Cariathíarim, et reduxérunt arcam Dómini, et intulérunt eam in domum Abínadab in Gábaa: Eleázarum autem fílium ejus sanctificavérunt, ut custodíret arcam Dómini.

1 Reg 6:19-21; 7:1

V. Tu autem, Dómine, miserére nobis.

R. Deo grátias.

R. Immolábit hædum multitúdo filiórum Israël ad vésperam Paschæ:

* Et edent carnes et ázymos panes.

V. Pascha nostrum immolátus est Christus: ítaque epulémur in ázymis sinceritátis et veritátis.

R. Et edent carnes et ázymos panes.

Extra Chorum, quando ab uno tantum recitatur Officium dicitur: Jube, Dómine, benedícere; et subjungitur congruens Benedictio.
V.
Jube, domne, benedícere.

Benedictio.

Unigénitus Dei Fílius nos benedícere et adjuváre dignétur.

R. Amen.

Et factum est, ex qua die mansit arca Dómini in Cariathíarim, multiplicáti sunt dies (erat quippe jam annus vigésimus), et requiévit omnis domus Israël post Dóminum.

Ait autem Sámuel ad univérsam domum Israël dicens: Si in toto corde vestro revertímini ad Dóminum, auférte deos aliénos de médio vestri Báalim et Astaroth et præparáte corda vestra Dómino et servíte ei soli, et éruet vos de manu Philísthiim.

Abstulérunt ergo fílii Israël Báalim et Astaroth, et serviérunt Dómino soli.

1 Reg 7:2-4

V. Tu autem, Dómine, miserére nobis.

R. Deo grátias.

R. Comedétis carnes, et saturabímini pánibus:

* Iste est panis, quem dedit vobis Dóminus ad vescéndum.

V. Non Móyses dedit vobis panem de cælo, sed Pater meus dat vobis panem de cælo verum.

R. Iste est panis, quem dedit vobis Dóminus ad vescéndum.

Extra Chorum, quando ab uno tantum recitatur Officium dicitur: Jube, Dómine, benedícere; et subjungitur congruens Benedictio.
V.
Jube, domne, benedícere.

Benedictio.

Spíritus Sancti grátia illúminet sensus et corda nostra.

R. Amen.

Dixit autem Sámuel: Congregáte univérsum Israël in Masphath, ut orem pro vobis Dóminum.

Et convenérunt in Masphath hauserúntque aquam et effudérunt in conspéctu Dómini et jejunavérunt in die illa atque dixérunt ibi: Peccávimus Dómino. Judicavítque Sámuel fílios Israël in Masphath.

Et audiérunt Philísthiim quod congregáti essent fílii Israël in Masphath, et ascendérunt sátrapæ Philisthinórum ad Israël. Quod cum audíssent fílii Israël, timuérunt a fácie Philisthinórum.

Dixerúntque ad Samuélem: Ne cesses pro nobis clamáre ad Dóminum Deum nostrum, ut salvet nos de manu Philisthinórum.

1 Reg 7:5-8

V. Tu autem, Dómine, miserére nobis.

R. Deo grátias.

R. Respéxit Elías ad caput suum subcinerícium panem: qui surgens comédit et bibit:

* Et ambulávit in fortitúdine cibi illíus usque ad montem Dei.

V. Si quis manducáverit ex hoc pane, vivet in ætérnum.

R. Et ambulávit in fortitúdine cibi illíus usque ad montem Dei.

V. Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

R. Et ambulávit in fortitúdine cibi illíus usque ad montem Dei.

Nocturnus II

Ant. Memor sit Dóminus.

Psalmus 19 [4]

  1. 19:2 Exáudiat te Dóminus in die tribulatiónis: * prótegat te nomen Dei Jacob.
  2. 19:3 Mittat tibi auxílium de sancto: * et de Sion tueátur te.
  3. 19:4 Memor sit omnis sacrifícii tui: * et holocáustum tuum pingue fiat.
  4. 19:5 Tríbuat tibi secúndum cor tuum: * et omne consílium tuum confírmet.
  5. 19:6 Lætábimur in salutári tuo: * et in nómine Dei nostri magnificábimur.
  6. 19:7 Ímpleat Dóminus omnes petitiónes tuas: * nunc cognóvi quóniam salvum fecit Dóminus Christum suum.
  7. Exáudiet illum de cælo sancto suo: * in potentátibus salus déxteræ ejus.
  8. 19:8 Hi in cúrribus, et hi in equis: * nos autem in nómine Dómini, Dei nostri invocábimus.
  9. 19:9 Ipsi obligáti sunt, et cecidérunt: * nos autem surréximus et erécti sumus.
  10. 19:10 Dómine, salvum fac regem: * et exáudi nos in die, qua invocavérimus te.
Ant. Parátur.

Psalmus 22 [5]

  1. 22:1 Dóminus regit me, et nihil mihi déerit: * in loco páscuæ ibi me collocávit.
  2. 22:2 Super aquam refectiónis educávit me: * ánimam meam convértit.
  3. 22:3 Dedúxit me super sémitas justítiæ, * propter nomen suum.
  4. 22:4 Nam, et si ambulávero in médio umbræ mortis, non timébo mala: * quóniam tu mecum es.
  5. Virga tua, et báculus tuus: * ipsa me consoláta sunt.
  6. 22:5 Parásti in conspéctu meo mensam, * advérsus eos, qui tríbulant me.
  7. Impinguásti in óleo caput meum: * et calix meus inébrians quam præclárus est!
  8. 22:6 Et misericórdia tua subsequétur me * ómnibus diébus vitæ meæ:
  9. Et ut inhábitem in domo Dómini, * in longitúdinem diérum.
Ant. In voce exsultatiónis.

Psalmus 41 [6]

  1. 41:2 Quemádmodum desíderat cervus ad fontes aquárum: * ita desíderat ánima mea ad te, Deus.
  2. 41:3 Sitívit ánima mea ad Deum fortem vivum: * quando véniam, et apparébo ante fáciem Dei?
  3. 41:4 Fuérunt mihi lácrimæ meæ panes die ac nocte: * dum dícitur mihi quotídie: Ubi est Deus tuus?
  4. 41:5 Hæc recordátus sum, et effúdi in me ánimam meam: * quóniam transíbo in locum tabernáculi admirábilis, usque ad domum Dei.
  5. In voce exsultatiónis, et confessiónis: * sonus epulántis.
  6. 41:6 Quare tristis es, ánima mea? * et quare contúrbas me?
  7. Spera in Deo, quóniam adhuc confitébor illi: * salutáre vultus mei, et Deus meus.
  8. 41:7 Ad meípsum ánima mea conturbáta est: * proptérea memor ero tui de terra Jordánis, et Hermóniim a monte módico.
  9. 41:8 Abýssus abýssum ínvocat, * in voce cataractárum tuárum.
  10. Ómnia excélsa tua, et fluctus tui * super me transiérunt.
  11. 41:9 In die mandávit Dóminus misericórdiam suam: * et nocte cánticum ejus.
  12. Apud me orátio Deo vitæ meæ, * dicam Deo: Suscéptor meus es.
  13. 41:10 Quare oblítus es mei? * et quare contristátus incédo, dum afflígit me inimícus?
  14. 41:11 Dum confringúntur ossa mea, * exprobravérunt mihi qui tríbulant me inimíci mei.
  15. Dum dicunt mihi per síngulos dies: Ubi est Deus tuus? * quare tristis es, ánima mea? et quare contúrbas me?
  16. 41:12 Spera in Deo, quóniam adhuc confitébor illi: * salutáre vultus mei, et Deus meus.
V.
Cibávit illos ex ádipe fruménti, allelúja.
R.
Et de petra, melle saturávit eos, allelúja.
Pater Noster dicitur secreto usque ad Et ne nos indúcas in tentatiónem:

Pater noster, qui es in cælis, sanctificétur nomen tuum: advéniat regnum tuum: fiat volúntas tua, sicut in cælo et in terra. Panem nostrum quotidiánum da nobis hódie: et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris:

V. Et ne nos indúcas in tentatiónem:

R. Sed líbera nos a malo.

Absolutio.

Ipsíus píetas et misericórdia nos ádjuvet, qui cum Patre et Spíritu Sancto vivit et regnat in sǽcula sæculórum.

R. Amen.

Extra Chorum, quando ab uno tantum recitatur Officium dicitur: Jube, Dómine, benedícere; et subjungitur congruens Benedictio.
V.
Jube, domne, benedícere.

Benedictio.

Deus Pater omnípotens sit nobis propítius et clemens.

R. Amen.

Ex libro sancti Ambrósii Epíscopi de Sacraméntis

Lib. 4, Cap. 4

Auctor sacramentórum quis est, nisi Dóminus Jesus? De cælo ista sacraménta venérunt. Consílium enim omne de cælo est. Vere autem magnum est et divínum miráculum, quod pópulo pluit Deus manna de cælo, et non laborábat pópulus, et manducábat. Tu forte dicis: Meus panis est usitátus. Sed panis iste, panis est ante verba sacramentórum: ubi accésserit consecrátio, de pane fit caro Christi. Hoc ígitur astruámus. Quómodo potest, qui panis est, corpus esse Christi? Consecratióne. Consecrátio ígitur quibus verbis est, et cujus sermónibus? Dómini Jesu. Nam réliqua ómnia quæ dicúntur, laudem Deo déferunt, orátio præmíttitur pro pópulo, pro régibus, pro céteris: ubi venítur ut conficiátur venerábile Sacraméntum, jam non suis sermónibus sacérdos, sed útitur sermónibus Christi.

V. Tu autem, Dómine, miserére nobis.

R. Deo grátias.

R. Cenántibus illis, accépit Jesus panem, et benedíxit, ac fregit, dedítque discípulis suis, et ait:

* Accípite et comédite: hoc est corpus meum.

V. Dixérunt viri tabernáculi mei: Quis det de cárnibus ejus, ut saturémur?

R. Accípite et comédite: hoc est corpus meum.

Extra Chorum, quando ab uno tantum recitatur Officium dicitur: Jube, Dómine, benedícere; et subjungitur congruens Benedictio.
V.
Jube, domne, benedícere.

Benedictio.

Christus perpétuæ det nobis gáudia vitæ.

R. Amen.

Ergo sermo Christi hoc cónficit Sacraméntum. Quis sermo Christi? Nempe is, quo facta sunt ómnia. Jussit Dóminus, et factum est cælum: jussit Dóminus, et facta est terra: jussit Dóminus, et facta sunt mária: jussit Dóminus, et omnis creatúra generáta est. Vides ergo quam operatórius sit sermo Christi. Si ergo tanta vis est in sermóne Dómini Jesu, ut incíperent esse quæ non erant; quanto magis operatórius est, ut quæ erant, in áliud commuténtur? Cælum non erat, terra non erat. Sed audi dicéntem: Ipse dixit, et facta sunt: ipse mandávit, et creáta sunt. Ergo tibi ut respóndeam, non erat corpus Christi ante consecratiónem; sed post consecratiónem dico tibi quod jam corpus est Christi. Ipse dixit, et factum est: ipse mandávit, et creátum est.

V. Tu autem, Dómine, miserére nobis.

R. Deo grátias.

R. Accépit Jesus cálicem, postquam cenávit, dicens: Hic calix novum testaméntum est in meo sánguine:

* Hoc fácite in meam commemoratiónem.

V. Memória memor ero, et tabéscet in me ánima mea.

R. Hoc fácite in meam commemoratiónem.

Extra Chorum, quando ab uno tantum recitatur Officium dicitur: Jube, Dómine, benedícere; et subjungitur congruens Benedictio.
V.
Jube, domne, benedícere.

Benedictio.

Ignem sui amóris accéndat Deus in córdibus nostris.

R. Amen.

Jam redi mecum ad propositiónem meam. Magnum quidem et venerábile, quod manna Judǽis pluit e cælo. Sed intéllige quid est ámplius, manna de cælo, an corpus Christi? Corpus Christi útique, qui auctor est cæli. Deínde, manna qui manducávit, mórtuus est: qui manducáverit hoc corpus, fiet ei remíssio peccatórum, et non moriétur in ætérnum. Ergo non otióse, cum áccipis, tu dicis, Amen; jam in spíritu cónfitens quod accípias corpus Christi. Dicit tibi sacérdos, Corpus Christi; et tu dicis, Amen, hoc est, Verum. Quod confitétur lingua, téneat afféctus.

V. Tu autem, Dómine, miserére nobis.

R. Deo grátias.

R. Ego sum panis vitæ; patres vestri manducavérunt manna in desérto, et mórtui sunt:

* Hic est panis de cælo descéndens, ut, si quis ex ipso mandúcet, non moriátur.

V. Ego sum panis vivus, qui de cælo descéndi: si quis manducáverit ex hoc pane, vivet in ætérnum.

R. Hic est panis de cælo descéndens, ut, si quis ex ipso mandúcet, non moriátur.

V. Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

R. Hic est panis de cælo descéndens, ut, si quis ex ipso mandúcet, non moriátur.

Nocturnus III

Ant. Introíbo.

Psalmus 42 [7]

  1. 42:1 Júdica me, Deus, et discérne causam meam de gente non sancta, * ab hómine iníquo, et dolóso érue me.
  2. 42:2 Quia tu es, Deus, fortitúdo mea: * quare me repulísti? et quare tristis incédo, dum afflígit me inimícus?
  3. 42:3 Emítte lucem tuam et veritátem tuam: * ipsa me deduxérunt, et adduxérunt in montem sanctum tuum, et in tabernácula tua.
  4. 42:4 Et introíbo ad altáre Dei: * ad Deum, qui lætíficat juventútem meam.
  5. 42:5 Confitébor tibi in cíthara, Deus, Deus meus: * quare tristis es, ánima mea? et quare contúrbas me?
  6. 42:6 Spera in Deo, quóniam adhuc confitébor illi: * salutáre vultus mei, et Deus meus.
Ant. Cibávit nos Dóminus.

Psalmus 80 [8]

  1. 80:2 Exsultáte Deo, adjutóri nostro: * jubiláte Deo Jacob.
  2. 80:3 Súmite psalmum, et date týmpanum: * psaltérium jucúndum cum cíthara.
  3. 80:4 Buccináte in Neoménia tuba, * in insígni die solemnitátis vestræ.
  4. 80:5 Quia præcéptum in Israël est: * et judícium Deo Jacob.
  5. 80:6 Testimónium in Joseph pósuit illud, cum exíret de terra Ægýpti: * linguam, quam non nóverat, audívit.
  6. 80:7 Divértit ab onéribus dorsum ejus: * manus ejus in cóphino serviérunt.
  7. 80:8 In tribulatióne invocásti me, et liberávi te: * exaudívi te in abscóndito tempestátis: probávi te apud aquam contradictiónis.
  8. 80:9 Audi, pópulus meus, et contestábor te: * Israël, si audíeris me, non erit in te deus recens, neque adorábis deum aliénum.
  9. 80:11 Ego enim sum Dóminus Deus tuus, qui edúxi te de terra Ægýpti: * diláta os tuum, et implébo illud.
  10. 80:12 Et non audívit pópulus meus vocem meam: * et Israël non inténdit mihi.
  11. 80:13 Et dimísi eos secúndum desidéria cordis eórum: * ibunt in adinventiónibus suis.
  12. 80:14 Si pópulus meus audísset me: * Israël si in viis meis ambulásset:
  13. 80:15 Pro níhilo fórsitan inimícos eórum humiliássem: * et super tribulántes eos misíssem manum meam.
  14. 80:16 Inimíci Dómini mentíti sunt ei: * et erit tempus eórum in sǽcula.
  15. 80:17 Et cibávit eos ex ádipe fruménti: * et de petra, melle saturávit eos.
Ant. Ex altári tuo.

Psalmus 83 [9]

  1. 83:2 Quam dilécta tabernácula tua, Dómine virtútum: * concupíscit, et déficit ánima mea in átria Dómini.
  2. 83:3 Cor meum, et caro mea * exsultavérunt in Deum vivum.
  3. 83:4 Étenim passer invénit sibi domum: * et turtur nidum sibi, ubi ponat pullos suos.
  4. Altária tua, Dómine virtútum: * Rex meus, et Deus meus.
  5. 83:5 Beáti, qui hábitant in domo tua, Dómine: * in sǽcula sæculórum laudábunt te.
  6. 83:6 Beátus vir, cujus est auxílium abs te: * ascensiónes in corde suo dispósuit, in valle lacrimárum in loco, quem pósuit.
  7. 83:8 Étenim benedictiónem dabit legislátor, ibunt de virtúte in virtútem: * vidébitur Deus deórum in Sion.
  8. 83:9 Dómine, Deus virtútum, exáudi oratiónem meam: * áuribus pércipe, Deus Jacob.
  9. 83:10 Protéctor noster, áspice, Deus: * et réspice in fáciem Christi tui:
  10. 83:11 Quia mélior est dies una in átriis tuis, * super míllia.
  11. Elégi abjéctus esse in domo Dei mei: * magis quam habitáre in tabernáculis peccatórum.
  12. 83:12 Quia misericórdiam, et veritátem díligit Deus: * grátiam et glóriam dabit Dóminus.
  13. 83:13 Non privábit bonis eos, qui ámbulant in innocéntia: * Dómine virtútum, beátus homo, qui sperat in te.
V.
Edúcas panem de terra, allelúja.
R.
Et vinum lætíficet cor hóminis, allelúja.
Pater Noster dicitur secreto usque ad Et ne nos indúcas in tentatiónem:

Pater noster, qui es in cælis, sanctificétur nomen tuum: advéniat regnum tuum: fiat volúntas tua, sicut in cælo et in terra. Panem nostrum quotidiánum da nobis hódie: et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris:

V. Et ne nos indúcas in tentatiónem:

R. Sed líbera nos a malo.

Absolutio.

A vínculis peccatórum nostrórum absólvat nos omnípotens et miséricors Dóminus.

R. Amen.

Extra Chorum, quando ab uno tantum recitatur Officium dicitur: Jube, Dómine, benedícere; et subjungitur congruens Benedictio.
V.
Jube, domne, benedícere.

Benedictio.

Evangélica léctio sit nobis salus et protéctio.

R. Amen.

Léctio sancti Evangélii secúndum Joánnem

Liber 8 de Trinitáte, ante medium

In illo témpore: Dixit Jesus turbis Judæórum: Caro mea vere est cibus, et sanguis meus vere est potus. Et réliqua.

Homilía sancti Hilárii Epíscopi

Non est humáno aut sǽculi sensu in Dei rebus loquéndum. Quæ scripta sunt, legámus, et quæ legérimus, intelligámus; et tunc perféctæ fídei offício fungémur. De naturáli enim in nobis Christi veritáte quæ dícimus, nisi ab eo díscimus, stulte atque ímpie dícimus. Ipse enim ait: Caro mea vere est esca, et sanguis meus vere est potus. Qui edit carnem meam et bibit sánguinem meum, in me manet, et ego in eo. De veritáte carnis et sánguinis non relíctus est ambigéndi locus.

V. Tu autem, Dómine, miserére nobis.

R. Deo grátias.

R. Qui mandúcat meam carnem et bibit meum sánguinem,

* In me manet, et ego in eo.

V. Non est ália nátio tam grandis, quæ hábeat deos appropinquántes sibi, sicut Deus noster adest nobis.

R. In me manet, et ego in eo.

Extra Chorum, quando ab uno tantum recitatur Officium dicitur: Jube, Dómine, benedícere; et subjungitur congruens Benedictio.
V.
Jube, domne, benedícere.

Benedictio.

Divínum auxílium máneat semper nobíscum.

R. Amen.

Nunc enim, et ipsíus Dómini professióne, et fide nostra, vere caro est, et vere sanguis est. Et hæc accépta atque hausta id effíciunt, ut et nos in Christo, et Christus in nobis sit. An ne hoc véritas non est? Contíngat plane his verum non esse, qui Christum Jesum verum esse Deum negant. Est ergo in nobis ipse per carnem, et sumus in eo, dum secum hoc quod nos sumus, in Deo est. Quod autem in eo per sacraméntum communicátæ carnis et sánguinis simus, ipse testátur, dicens: Et hic mundus jam me non videt, vos autem me vidébitis: quóniam ego vivo, et vos vivétis: quóniam ego in Patre meo, et vos in me, et ego in vobis.

V. Tu autem, Dómine, miserére nobis.

R. Deo grátias.

R. Misit me vivens Pater, et ego vivo propter Patrem:

* Et qui mandúcat me, vivet propter me.

V. Cibávit illum Dóminus pane vitæ et intelléctus.

R. Et qui mandúcat me, vivet propter me.

V. Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

R. Et qui mandúcat me, vivet propter me.

Extra Chorum, quando ab uno tantum recitatur Officium dicitur: Jube, Dómine, benedícere; et subjungitur congruens Benedictio.
V.
Jube, domne, benedícere.

Benedictio.

Ad societátem cívium supernórum perdúcat nos Rex Angelórum.

R. Amen.

Quod autem in nobis naturális hæc únitas sit, ipse ita testátus est: Qui edit carnem meam et bibit sánguinem meum, in me manet, et ego in eo. Non enim quis in eo erit, nisi in quo ipse fúerit; ejus tantum in se assúmptam habens carnem, qui suam súmpserit. Perféctæ autem hujus unitátis sacraméntum supérius jam docúerat, dicens: Sicut me misit vivens Pater, et ego vivo per Patrem; et qui mandúcat meam carnem, et ipse vivet per me. Vivit ergo per Patrem: et quo modo per Patrem vivit, eódem modo nos per carnem ejus vivémus.

V. Tu autem, Dómine, miserére nobis.

R. Deo grátias.

Te Deum

Te Deum laudámus: * te Dóminum confitémur.

Te ætérnum Patrem * omnis terra venerátur.

Tibi omnes Ángeli, * tibi Cæli, et univérsæ Potestátes:

Tibi Chérubim et Séraphim * incessábili voce proclámant:

Fit reverentia Sanctus, Sanctus, Sanctus * Dóminus Deus Sábaoth.

Pleni sunt cæli et terra * majestátis glóriæ tuæ.

Te gloriósus * Apostolórum chorus,

Te Prophetárum * laudábilis númerus,

Te Mártyrum candidátus * laudat exércitus.

Te per orbem terrárum * sancta confitétur Ecclésia,

Patrem * imménsæ majestátis;

Venerándum tuum verum * et únicum Fílium;

Sanctum quoque * Paráclitum Spíritum.

Tu Rex glóriæ, * Christe.

Tu Patris * sempitérnus es Fílius.

Fit reverentia Tu, ad liberándum susceptúrus hóminem: * non horruísti Vírginis úterum.

Tu, devícto mortis acúleo, * aperuísti credéntibus regna cælórum.

Tu ad déxteram Dei sedes, * in glória Patris.

Judex créderis * esse ventúrus.

Sequens versus dicitur flexis genibus Te ergo quǽsumus, tuis fámulis súbveni, * quos pretióso sánguine redemísti.

Ætérna fac cum Sanctis tuis * in glória numerári.

Salvum fac pópulum tuum, Dómine, * et bénedic hereditáti tuæ.

Et rege eos, * et extólle illos usque in ætérnum.

Per síngulos dies * benedícimus te.

Fit reverentia, secundum consuetudinem Et laudámus nomen tuum in sǽculum, * et in sǽculum sǽculi.

Dignáre, Dómine, die isto * sine peccáto nos custodíre.

Miserére nostri, Dómine, * miserére nostri.

Fiat misericórdia tua, Dómine, super nos, * quemádmodum sperávimus in te.

In te, Dómine, sperávi: * non confúndar in ætérnum.

Reliqua omittuntur, nisi Laudes separandæ sint.

V.
Dómine, exáudi oratiónem meam.
R.
Et clamor meus ad te véniat.

Orémus.

Deus, qui nobis sub Sacraménto mirábili passiónis tuæ memóriam reliquísti: tríbue, quǽsumus, ita nos Córporis, et Sánguinis tui sacra mystéria venerári; ut redemptiónis tuæ fructum in nobis júgiter sentiámus:

Qui vivis et regnas cum Deo Patre, in unitáte Spíritus Sancti, Deus, per ómnia sǽcula sæculórum.

R. Amen.

V.
Dómine, exáudi oratiónem meam.
R.
Et clamor meus ad te véniat.
V.
Benedicámus Dómino.
R.
Deo grátias.
V.
Fidélium ánimæ per misericórdiam Dei requiéscant in pace.
R.
Amen.
Pater Noster dicitur totum secreto.

Pater noster, qui es in cælis, sanctificétur nomen tuum: advéniat regnum tuum: fiat volúntas tua, sicut in cælo et in terra. Panem nostrum quotidiánum da nobis hódie: et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris: et ne nos indúcas in tentatiónem: sed líbera nos a malo. Amen.

Post Divinum officium