Feria IV infra Hebdomadam IV Adventus
- V.
- Deus ✠ in adiutórium meum inténde.
- R.
- Dómine, ad adiuvándum me festína.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Allelúia.
Psalmus 50 [1]
- 50:3 Miserére mei, Deus, * secúndum magnam misericórdiam tuam.
- Et secúndum multitúdinem miseratiónum tuárum, * dele iniquitátem meam.
- 50:4 Ámplius lava me ab iniquitáte mea: * et a peccáto meo munda me.
- 50:5 Quóniam iniquitátem meam ego cognósco: * et peccátum meum contra me est semper.
- 50:6 Tibi soli peccávi, et malum coram te feci: * ut iustificéris in sermónibus tuis, et vincas cum iudicáris.
- 50:7 Ecce enim, in iniquitátibus concéptus sum: * et in peccátis concépit me mater mea.
- 50:8 Ecce enim, veritátem dilexísti: * incérta et occúlta sapiéntiæ tuæ manifestásti mihi.
- 50:9 Aspérges me hyssópo, et mundábor: * lavábis me, et super nivem dealbábor.
- 50:10 Audítui meo dabis gáudium et lætítiam: * et exsultábunt ossa humiliáta.
- 50:11 Avérte fáciem tuam a peccátis meis: * et omnes iniquitátes meas dele.
- 50:12 Cor mundum crea in me, Deus: * et spíritum rectum ínnova in viscéribus meis.
- 50:13 Ne proícias me a fácie tua: * et spíritum sanctum tuum ne áuferas a me.
- 50:14 Redde mihi lætítiam salutáris tui: * et spíritu principáli confírma me.
- 50:15 Docébo iníquos vias tuas: * et ímpii ad te converténtur.
- 50:16 Líbera me de sanguínibus, Deus, Deus salútis meæ: * et exsultábit lingua mea iustítiam tuam.
- 50:17 Dómine, lábia mea apéries: * et os meum annuntiábit laudem tuam.
- 50:18 Quóniam si voluísses sacrifícium, dedíssem útique: * holocáustis non delectáberis.
- 50:19 Sacrifícium Deo spíritus contribulátus: * cor contrítum, et humiliátum, Deus, non despícies.
- 50:20 Benígne fac, Dómine, in bona voluntáte tua Sion: * ut ædificéntur muri Ierúsalem.
- 50:21 Tunc acceptábis sacrifícium iustítiæ, oblatiónes, et holocáusta: * tunc impónent super altáre tuum vítulos.
Psalmus 64 [2]
- 64:2 Te decet hymnus, Deus, in Sion: * et tibi reddétur votum in Ierúsalem.
- 64:3 Exáudi oratiónem meam: * ad te omnis caro véniet.
- 64:4 Verba iniquórum prævaluérunt super nos: * et impietátibus nostris tu propitiáberis.
- 64:5 Beátus, quem elegísti, et assumpsísti: * inhabitábit in átriis tuis.
- Replébimur in bonis domus tuæ: * sanctum est templum tuum, mirábile in æquitáte.
- 64:6 Exáudi nos, Deus, salutáris noster, * spes ómnium fínium terræ, et in mari longe.
- 64:7 Prǽparans montes in virtúte tua, accínctus poténtia: * qui contúrbas profúndum maris sonum flúctuum eius.
- 64:8 Turbabúntur gentes, et timébunt qui hábitant términos a signis tuis: * éxitus matutíni, et véspere delectábis.
- 64:10 Visitásti terram, et inebriásti eam: * multiplicásti locupletáre eam.
- Flumen Dei replétum est aquis, parásti cibum illórum: * quóniam ita est præparátio eius.
- 64:11 Rivos eius inébria, multíplica genímina eius: * in stillicídiis eius lætábitur gérminans.
- 64:12 Benedíces corónæ anni benignitátis tuæ: * et campi tui replebúntur ubertáte.
- 64:13 Pinguéscent speciósa desérti: * et exsultatióne colles accingéntur.
- 64:14 Indúti sunt aríetes óvium, et valles abundábunt fruménto: * clamábunt, étenim hymnum dicent.
Psalmus 100 [3]
- 100:1 Misericórdiam, et iudícium * cantábo tibi, Dómine:
- 100:2 Psallam, et intéllegam in via immaculáta, * quando vénies ad me.
- Perambulábam in innocéntia cordis mei, * in médio domus meæ.
- 100:3 Non proponébam ante óculos meos rem iniústam: * faciéntes prævaricatiónes odívi.
- 100:4 Non adhǽsit mihi cor pravum: * declinántem a me malígnum non cognoscébam.
- 100:5 Detrahéntem secréto próximo suo, * hunc persequébar.
- Supérbo óculo, et insatiábili corde, * cum hoc non edébam.
- 100:6 Óculi mei ad fidéles terræ ut sédeant mecum: * ámbulans in via immaculáta, hic mihi ministrábat.
- 100:7 Non habitábit in médio domus meæ qui facit supérbiam: * qui lóquitur iníqua, non diréxit in conspéctu oculórum meórum.
- 100:8 In matutíno interficiébam omnes peccatóres terræ: * ut dispérderem de civitáte Dómini omnes operántes iniquitátem.
Canticum Annæ [4]
Exsultávit cor meum in Dómino, * et exaltátum est cornu meum in Deo meo.
Dilatátum est os meum super inimícos meos: * quia lætáta sum in salutári tuo.
Non est sanctus, ut est Dóminus: neque enim est álius extra te, * et non est fortis sicut Deus noster.
Nolíte multiplicáre loqui sublímia, * gloriántes:
Recédant vétera de ore vestro: quia Deus scientiárum, Dóminus est, * et ipsi præparántur cogitatiónes.
Arcus fórtium superátus est, * et infírmi accíncti sunt róbore.
Repléti prius, pro pánibus se locavérunt: * et famélici saturáti sunt.
Donec stérilis péperit plúrimos: * et quæ multos habébat fílios, infirmáta est.
Dóminus mortíficat et vivíficat, * dedúcit ad ínferos et redúcit.
Dóminus páuperem facit et ditat, * humíliat et súblevat.
Súscitat de púlvere egénum, * et de stércore élevat páuperem:
Ut sédeat cum princípibus, * et sólium glóriæ téneat.
Dómini enim sunt cárdines terræ, * et pósuit super eos orbem.
Pedes sanctórum suórum servábit, et ímpii in ténebris conticéscent: * quia non in fortitúdine sua roborábitur vir.
Dóminum formidábunt adversárii eius: * et super ipsos in cælis tonábit:
Dóminus iudicábit fines terræ, et dabit impérium regi suo, * et sublimábit cornu Christi sui.
3 Reg 2:1-16
V. Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
R. Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Psalmus 145 [5]
- 145:2 Lauda, ánima mea, Dóminum, laudábo Dóminum in vita mea: * psallam Deo meo quámdiu fúero.
- Nolíte confídere in princípibus: * in fíliis hóminum, in quibus non est salus.
- 145:4 Exíbit spíritus eius, et revertétur in terram suam: * in illa die períbunt omnes cogitatiónes eórum.
- 145:5 Beátus, cuius Deus Iacob adiútor eius, spes eius in Dómino, Deo ipsíus: * qui fecit cælum et terram, mare, et ómnia, quæ in eis sunt.
- 145:7 Qui custódit veritátem in sǽculum, facit iudícium iniúriam patiéntibus: * dat escam esuriéntibus.
- Dóminus solvit compedítos: * Dóminus illúminat cæcos.
- 145:8 Dóminus érigit elísos, * Dóminus díligit iustos.
- 145:9 Dóminus custódit ádvenas, pupíllum et víduam suscípiet: * et vias peccatórum dispérdet.
- 145:10 Regnábit Dóminus in sǽcula, Deus tuus, Sion, * in generatiónem et generatiónem.
Isa 2:3
Veníte, et ascendámus ad montem Dómini, et ad domum Dei Iacob, et docébit nos vias suas, et ambulábimus in sémitis eius: quia de Sion exíbit lex, et verbum Dómini de Ierúsalem.
R. Deo grátias.
En clara vox redárguit
Obscúra quæque, pérsonans:
Procul fugéntur sómnia,
Ab alto Iesus prómicat.
Mens iam resúrgat, tórpida,
Non ámplius iacens humi:
Sidus refúlget iam novum,
Ut tollat omne nóxium.
En Agnus ad nos míttitur
Laxáre gratis débitum:
Omnes simul cum lácrimis
Precémur indulgéntiam.
Ut cum secúndo fúlserit,
Metúque mundum cínxerit,
Non pro reátu púniat,
Sed nos pius tunc prótegat.
Virtus, honor, laus, glória
Deo Patri cum Fílio,
Sancto simul Paráclito,
In sæculórum sǽcula.
Amen.
- V.
- Vox clamántis in desérto: Paráte viam Dómini.
- R.
- Rectas fácite sémitas eius.
Canticum Zachariæ
- 1:68 Benedíctus ✠ Dóminus, Deus Israël: * quia visitávit, et fecit redemptiónem plebis suæ:
- 1:69 Et eréxit cornu salútis nobis: * in domo David, púeri sui.
- 1:70 Sicut locútus est per os sanctórum, * qui a sǽculo sunt, prophetárum eius:
- 1:71 Salútem ex inimícis nostris, * et de manu ómnium, qui odérunt nos.
- 1:72 Ad faciéndam misericórdiam cum pátribus nostris: * et memorári testaménti sui sancti.
- 1:73 Iusiurándum, quod iurávit ad Ábraham patrem nostrum, * datúrum se nobis:
- 1:74 Ut sine timóre, de manu inimicórum nostrórum liberáti, * serviámus illi.
- 1:75 In sanctitáte, et iustítia coram ipso, * ómnibus diébus nostris.
- 1:76 Et tu, puer, Prophéta Altíssimi vocáberis: * præíbis enim ante fáciem Dómini, paráre vias eius:
- 1:77 Ad dandam sciéntiam salútis plebi eius: * in remissiónem peccatórum eórum:
- 1:78 Per víscera misericórdiæ Dei nostri: * in quibus visitávit nos, óriens ex alto:
- 1:79 Illumináre his, qui in ténebris, et in umbra mortis sedent: * ad dirigéndos pedes nostros in viam pacis.
Kýrie, eléison. Christe, eléison. Kýrie, eléison.
Pater noster, qui es in cælis, sanctificétur nomen tuum: advéniat regnum tuum: fiat volúntas tua, sicut in cælo et in terra. Panem nostrum cotidiánum da nobis hódie: et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris:
V. Et ne nos indúcas in tentatiónem:
R. Sed líbera nos a malo.
V. Ego dixi: Dómine, miserére mei.
R. Sana ánimam meam quia peccávi tibi.
V. Convértere, Dómine, úsquequo?
R. Et deprecábilis esto super servos tuos.
V. Fiat misericórdia tua, Dómine, super nos.
R. Quemádmodum sperávimus in te.
V. Sacerdótes tui induántur iustítiam.
R. Et sancti tui exsúltent.
V. Orémus pro beatíssimo Papa nostro N.
R. Dóminus consérvet eum, et vivíficet eum, et beátum fáciat eum in terra, et non tradat eum in ánimam inimicórum eius.
V. Orémus et pro Antístite nostro N.
R. Stet et pascat in fortitúdine tua, Dómine, in sublimitáte nóminis tui.
Romæ præcedens Versus cum suo Responsorio omittitur; alibi vero ad litteram N. ab omnibus nomen diœcesani Episcopi exprimatur, Vacante Apostolica vel Episcopali Sede, alteruter vel uterque respectivus Versus cum suo Responsorio præteritur.
V. Dómine, salvum fac regem.
R. Et exáudi nos in die, qua invocavérimus te.
V. Salvum fac pópulum tuum, Dómine, et bénedic hereditáti tuæ.
R. Et rege eos, et extólle illos usque in ætérnum.
V. Meménto Congregatiónis tuæ.
R. Quam possedísti ab inítio.
V. Fiat pax in virtúte tua.
R. Et abundántia in túrribus tuis.
V. Orémus pro benefactóribus nostris.
R. Retribúere dignáre, Dómine, ómnibus, nobis bona faciéntibus propter nomen tuum, vitam ætérnam. Amen.
V. Orémus pro fidélibus defúnctis.
R. Réquiem ætérnam dona eis, Dómine, et lux perpétua lúceat eis.
V. Requiéscant in pace.
R. Amen.
V. Pro frátribus nostris abséntibus.
R. Salvos fac servos tuos, Deus meus, sperántes in te.
V. Pro afflíctis et captívis.
R. Líbera eos, Deus Israël, ex ómnibus tribulatiónibus suis.
V. Mitte eis, Dómine, auxílium de sancto.
R. Et de Sion tuére eos.
V. Dómine, Deus virtútum, convérte nos.
R. Et osténde fáciem tuam, et salvi érimus.
V. Exsúrge, Christe, ádiuva nos.
R. Et líbera nos propter nomen tuum.
V. Dómine, exáudi oratiónem meam.
R. Et clamor meus ad te véniat.
Orémus.
Excita, quǽsumus, Dómine, poténtiam tuam, et veni: et magna nobis virtúte succúrre; ut per auxílium grátiæ tuæ, quod nostra peccáta præpédiunt, indulgéntia tuæ propitiatiónis accéleret:
Qui vivis et regnas cum Deo Patre, in unitáte Spíritus Sancti, Deus, per ómnia sǽcula sæculórum.
R. Amen.
- V.
- Dómine, exáudi oratiónem meam.
- R.
- Et clamor meus ad te véniat.
- V.
- Benedicámus Dómino.
- R.
- Deo grátias.
- V.
- Fidélium ánimæ per misericórdiam Dei requiéscant in pace.
- R.
- Amen.