Ss. Septem Fratrum Martyrum, ac Rufinæ et Secundæ Virginum et Martyrum
- V.
- Dómine, lábia + mea apéries.
- R.
- Et os meum annuntiábit laudem tuam.
- V.
- Deus ✠ in adiutórium meum inténde.
- R.
- Dómine, ad adiuvándum me festína.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Allelúia.
Invitatorium
Ant. Regem Mártyrum Dóminum, * Veníte, adorémus.
Veníte, exsultémus Dómino, iubilémus Deo, salutári nostro: præoccupémus fáciem eius in confessióne, et in psalmis iubilémus ei.
Ant. Regem Mártyrum Dóminum, * Veníte, adorémus.
Quóniam Deus magnus Dóminus, et Rex magnus super omnes deos, quóniam non repéllet Dóminus plebem suam: quia in manu eius sunt omnes fines terræ, et altitúdines móntium ipse cónspicit.
Ant. Veníte, adorémus.
Quóniam ipsíus est mare, et ipse fecit illud, et áridam fundavérunt manus eius (genuflectitur) veníte, adorémus, et procidámus ante Deum: plorémus coram Dómino, qui fecit nos, quia ipse est Dóminus, Deus noster; nos autem pópulus eius, et oves páscuæ eius.
Ant. Regem Mártyrum Dóminum, * Veníte, adorémus.
Hódie, si vocem eius audiéritis, nolíte obduráre corda vestra, sicut in exacerbatióne secúndum diem tentatiónis in desérto: ubi tentavérunt me patres vestri, probavérunt et vidérunt ópera mea.
Ant. Veníte, adorémus.
Quadragínta annis próximus fui generatióni huic, et dixi: Semper hi errant corde, ipsi vero non cognovérunt vias meas: quibus iurávi in ira mea: Si introíbunt in réquiem meam.
Ant. Regem Mártyrum Dóminum, * Veníte, adorémus.
V. Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
R. Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Ant. Veníte, adorémus.
Ant. Regem Mártyrum Dóminum, * Veníte, adorémus.
Christo profúsum sánguinem,
Et Mártyrum victórias,
Dignámque cælo láuream
Lætis sequámur vócibus.
Terróre victo sǽculi,
Pœnísque spretis córporis,
Mortis sacræ compéndio
Vitam beátam póssident.
Tradúntur igni Mártyres,
Et bestiárum déntibus;
Armáta sævit úngulis
Tortóris insáni manus.
Nudáta pendent víscera,
Sanguis sacrátus fúnditur;
Sed pérmanent immóbiles,
Vitæ perénnis grátia.
Te nunc, Redémptor, quǽsumus,
Ut mártyrum consórtio
Iungas precántes sérvulos
In sempitérna sǽcula.
Amen.
Ad Nocturnum
Psalmus 77(1-8) [1]
- 77:1 Atténdite, pópule meus, legem meam: * inclináte aurem vestram in verba oris mei.
- 77:2 Apériam in parábolis os meum: * loquar propositiónes ab inítio.
- 77:3 Quanta audívimus et cognóvimus ea: * et patres nostri narravérunt nobis.
- 77:4 Non sunt occultáta a fíliis eórum: * in generatióne áltera.
- Narrántes laudes Dómini, et virtútes eius: * et mirabília eius, quæ fecit.
- 77:5 Et suscitávit testimónium in Iacob: * et legem pósuit in Israël.
- Quanta mandávit pátribus nostris nota fácere ea fíliis suis: * ut cognóscat generátio áltera.
- 77:6 Fílii qui nascéntur, et exsúrgent, * et narrábunt fíliis suis.
- 77:7 Ut ponant in Deo spem suam, et non obliviscántur óperum Dei: * et mandáta eius exquírant.
- 77:8 Ne fiant sicut patres eórum: * generátio prava et exásperans.
- Generátio, quæ non diréxit cor suum: * et non est créditus cum Deo spíritus eius.
Psalmus 77(9-16) [2]
- 77:9 Fílii Ephrem intendéntes et mitténtes arcum: * convérsi sunt in die belli.
- 77:10 Non custodiérunt testaméntum Dei: * et in lege eius noluérunt ambuláre.
- 77:11 Et oblíti sunt benefactórum eius: * et mirabílium eius quæ osténdit eis.
- 77:12 Coram pátribus eórum fecit mirabília in terra Ægýpti: * in campo Táneos.
- 77:13 Interrúpit mare, et perdúxit eos: * et státuit aquas quasi in utre.
- 77:14 Et dedúxit eos in nube diéi: * et tota nocte in illuminatióne ignis.
- 77:15 Interrúpit petram in erémo: * et adaquávit eos velut in abýsso multa.
- 77:16 Et edúxit aquam de petra: * et dedúxit tamquam flúmina aquas.
Psalmus 77(17-31) [3]
- 77:17 Et apposuérunt adhuc peccáre ei: * in iram excitavérunt Excélsum in inaquóso.
- 77:18 Et tentavérunt Deum in córdibus suis, * ut péterent escas animábus suis.
- 77:19 Et male locúti sunt de Deo: * dixérunt: Numquid póterit Deus paráre mensam in desérto?
- 77:20 Quóniam percússit petram, et fluxérunt aquæ: * et torréntes inundavérunt.
- Numquid et panem póterit dare, * aut paráre mensam pópulo suo?
- 77:21 Ídeo audívit Dóminus, et dístulit: * et ignis accénsus est in Iacob, et ira ascéndit in Israël.
- 77:22 Quia non credidérunt in Deo: * nec speravérunt in salutári eius:
- 77:23 Et mandávit núbibus désuper: * et iánuas cæli apéruit.
- 77:24 Et pluit illis manna ad manducándum: * et panem cæli dedit eis.
- 77:25 Panem Angelórum manducávit homo, * cibária misit eis in abundántia.
- 77:26 Tránstulit Austrum de cælo: * et indúxit in virtúte sua Áfricum.
- 77:27 Et pluit super eos sicut púlverem carnes: * et sicut arénam maris volatília pennáta.
- 77:28 Et cecidérunt in médio castrórum eórum: * circa tabernácula eórum.
- 77:29 Et manducavérunt, et saturáti sunt nimis, et desidérium eórum áttulit eis: * non sunt fraudáti a desidério suo.
- 77:30 Adhuc escæ eórum erant in ore ipsórum: * et ira Dei ascéndit super eos.
- 77:31 Et occídit pingues eórum, * et eléctos Israël impedívit.
Psalmus 77(32-41) [4]
- 77:32 In ómnibus his peccavérunt adhuc: * et non credidérunt in mirabílibus eius.
- 77:33 Et defecérunt in vanitáte dies eórum: * et anni eórum cum festinatióne.
- 77:34 Cum occíderet eos, quærébant eum: * et revertebántur, et dilúculo veniébant ad eum.
- 77:35 Et rememoráti sunt quia Deus adiútor est eórum: * et Deus excélsus redémptor eórum est.
- 77:36 Et dilexérunt eum in ore suo, * et lingua sua mentíti sunt ei.
- 77:37 Cor autem eórum non erat rectum cum eo: * nec fidéles hábiti sunt in testaménto eius.
- 77:38 Ipse autem est miséricors, et propítius fiet peccátis eórum: * et non dispérdet eos.
- Et abundávit ut avérteret iram suam: * et non accéndit omnem iram suam:
- 77:39 Et recordátus est quia caro sunt: * spíritus vadens et non rédiens.
- 77:40 Quóties exacerbavérunt eum in desérto, * in iram concitavérunt eum in inaquóso?
- 77:41 Et convérsi sunt, et tentavérunt Deum: * et Sanctum Israël exacerbavérunt.
Psalmus 77(42-58) [5]
- 77:42 Non sunt recordáti manus eius, * die qua redémit eos de manu tribulántis.
- 77:43 Sicut pósuit in Ægýpto signa sua, * et prodígia sua in campo Táneos.
- 77:44 Et convértit in sánguinem flúmina eórum: * et imbres eórum, ne bíberent.
- 77:45 Misit in eos cœnomyíam, et comédit eos: * et ranam, et dispérdidit eos.
- 77:46 Et dedit ærúgini fructus eórum: * et labóres eórum locústæ.
- 77:47 Et occídit in grándine víneas eórum: * et moros eórum in pruína.
- 77:48 Et trádidit grándini iuménta eórum: * et possessiónem eórum igni.
- 77:49 Misit in eos iram indignatiónis suæ: * indignatiónem, et iram, et tribulatiónem: immissiónes per ángelos malos.
- 77:50 Viam fecit sémitæ iræ suæ, non pepércit a morte animábus eórum: * et iuménta eórum in morte conclúsit.
- 77:51 Et percússit omne primogénitum in terra Ægýpti: * primítias omnis labóris eórum in tabernáculis Cham.
- 77:52 Et ábstulit sicut oves pópulum suum: * et perdúxit eos tamquam gregem in desérto.
- 77:53 Et dedúxit eos in spe, et non timuérunt: * et inimícos eórum opéruit mare.
- 77:54 Et indúxit eos in montem sanctificatiónis suæ: * montem, quem acquisívit déxtera eius.
- Et eiécit a fácie eórum gentes: * et sorte divísit eis terram in funículo distributiónis.
- 77:55 Et habitáre fecit in tabernáculis eórum: * tribus Israël.
- 77:56 Et tentavérunt, et exacerbavérunt Deum excélsum: * et testimónia eius non custodiérunt.
- 77:57 Et avertérunt se, et non servavérunt pactum: * quemádmodum patres eórum convérsi sunt in arcum pravum.
- 77:58 In iram concitavérunt eum in cóllibus suis: * et in sculptílibus suis ad æmulatiónem eum provocavérunt.
Psalmus 77(59-72) [6]
- 77:59 Audívit Deus, et sprevit: * et ad níhilum redégit valde Israël.
- 77:60 Et répulit tabernáculum Silo: * tabernáculum suum, ubi habitávit in homínibus.
- 77:61 Et trádidit in captivitátem virtútem eórum: * et pulchritúdinem eórum in manus inimíci.
- 77:62 Et conclúsit in gládio pópulum suum: * et hereditátem suam sprevit.
- 77:63 Iúvenes eórum comédit ignis: * et vírgines eórum non sunt lamentátæ.
- 77:64 Sacerdótes eórum in gládio cecidérunt: * et víduæ eórum non plorabántur.
- 77:65 Et excitátus est tamquam dórmiens Dóminus: * tamquam potens crapulátus a vino.
- 77:66 Et percússit inimícos suos in posterióra: * oppróbrium sempitérnum dedit illis.
- 77:67 Et répulit tabernáculum Ioseph: * et tribum Éphraim non elégit.
- 77:68 Sed elégit tribum Iuda, * montem Sion quem diléxit.
- 77:69 Et ædificávit sicut unicórnium sanctifícium suum in terra, * quam fundávit in sǽcula.
- 77:70 Et elégit David, servum suum, et sústulit eum de grégibus óvium: * de post fœtántes accépit eum,
- 77:71 Páscere Iacob, servum suum, * et Israël, hereditátem suam:
- 77:72 Et pavit eos in innocéntia cordis sui: * et in intelléctibus mánuum suárum dedúxit eos.
Psalmus 78 [7]
- 78:1 Deus, venérunt gentes in hereditátem tuam, polluérunt templum sanctum tuum: * posuérunt Ierúsalem in pomórum custódiam.
- 78:2 Posuérunt morticína servórum tuórum, escas volatílibus cæli: * carnes sanctórum tuórum béstiis terræ.
- 78:3 Effudérunt sánguinem eórum tamquam aquam in circúitu Ierúsalem: * et non erat qui sepelíret.
- 78:4 Facti sumus oppróbrium vicínis nostris: * subsannátio et illúsio his, qui in circúitu nostro sunt.
- 78:5 Úsquequo, Dómine, irascéris in finem: * accendétur velut ignis zelus tuus?
- 78:6 Effúnde iram tuam in gentes, quæ te non novérunt: * et in regna quæ nomen tuum non invocavérunt:
- 78:7 Quia comedérunt Iacob: * et locum eius desolavérunt.
- 78:8 Ne memíneris iniquitátum nostrárum antiquárum, cito antícipent nos misericórdiæ tuæ: * quia páuperes facti sumus nimis.
- 78:9 Ádiuva nos, Deus, salutáris noster: et propter glóriam nóminis tui, Dómine, líbera nos: * et propítius esto peccátis nostris, propter nomen tuum:
- 78:10 Ne forte dicant in géntibus: Ubi est Deus eórum? * et innotéscat in natiónibus coram óculis nostris.
- Últio sánguinis servórum tuórum, qui effúsus est: * intróeat in conspéctu tuo gémitus compeditórum.
- 78:11 Secúndum magnitúdinem brácchii tui, * pósside fílios mortificatórum.
- 78:12 Et redde vicínis nostris séptuplum in sinu eórum: * impropérium ipsórum, quod exprobravérunt tibi, Dómine.
- 78:13 Nos autem pópulus tuus, et oves páscuæ tuæ, * confitébimur tibi in sǽculum.
- In generatiónem et generatiónem * annuntiábimus laudem tuam.
Psalmus 80 [8]
- 80:2 Exsultáte Deo, adiutóri nostro: * iubiláte Deo Iacob.
- 80:3 Súmite psalmum, et date týmpanum: * psaltérium iucúndum cum cíthara.
- 80:4 Buccináte in Neoménia tuba, * in insígni die solemnitátis vestræ.
- 80:5 Quia præcéptum in Israël est: * et iudícium Deo Iacob.
- 80:6 Testimónium in Ioseph pósuit illud, cum exíret de terra Ægýpti: * linguam, quam non nóverat, audívit.
- 80:7 Divértit ab onéribus dorsum eius: * manus eius in cóphino serviérunt.
- 80:8 In tribulatióne invocásti me, et liberávi te: * exaudívi te in abscóndito tempestátis: probávi te apud aquam contradictiónis.
- 80:9 Audi, pópulus meus, et contestábor te: * Israël, si audíeris me, non erit in te deus recens, neque adorábis deum aliénum.
- 80:11 Ego enim sum Dóminus Deus tuus, qui edúxi te de terra Ægýpti: * diláta os tuum, et implébo illud.
- 80:12 Et non audívit pópulus meus vocem meam: * et Israël non inténdit mihi.
- 80:13 Et dimísi eos secúndum desidéria cordis eórum: * ibunt in adinventiónibus suis.
- 80:14 Si pópulus meus audísset me: * Israël si in viis meis ambulásset:
- 80:15 Pro níhilo fórsitan inimícos eórum humiliássem: * et super tribulántes eos misíssem manum meam.
- 80:16 Inimíci Dómini mentíti sunt ei: * et erit tempus eórum in sǽcula.
- 80:17 Et cibávit eos ex ádipe fruménti: * et de petra, melle saturávit eos.
Psalmus 82 [9]
- 82:2 Deus, quis símilis erit tibi? * Ne táceas, neque compescáris, Deus.
- 82:3 Quóniam ecce inimíci tui sonuérunt: * et qui odérunt te extulérunt caput.
- 82:4 Super pópulum tuum malignavérunt consílium: * et cogitavérunt advérsus sanctos tuos.
- 82:5 Dixérunt: Veníte, et disperdámus eos de gente: * et non memorétur nomen Israël ultra.
- 82:6 Quóniam cogitavérunt unanímiter: * simul advérsum te testaméntum disposuérunt, tabernácula Idumæórum et Ismahelítæ:
- 82:8 Moab, et Agaréni, Gebal, et Ammon, et Ámalec: * alienígenæ cum habitántibus Tyrum.
- 82:9 Étenim Assur venit cum illis: * facti sunt in adiutórium fíliis Lot.
- 82:10 Fac illis sicut Mádian, et Sísaræ: * sicut Iabin in torrénte Cisson.
- 82:11 Disperiérunt in Endor: * facti sunt ut stercus terræ.
- 82:12 Pone príncipes eórum sicut Oreb, et Zeb, * et Zébee, et Sálmana:
- 82:13 Omnes príncipes eórum: * qui dixérunt: Hereditáte possideámus Sanctuárium Dei.
- 82:14 Deus meus, pone illos ut rotam: * et sicut stípulam ante fáciem venti.
- 82:15 Sicut ignis, qui combúrit silvam: * et sicut flamma combúrens montes:
- 82:16 Ita persequéris illos in tempestáte tua: * et in ira tua turbábis eos.
- 82:17 Imple fácies eórum ignomínia: * et quærent nomen tuum, Dómine.
- 82:18 Erubéscant, et conturbéntur in sǽculum sǽculi: * et confundántur, et péreant.
- 82:19 Et cognóscant quia nomen tibi Dóminus: * tu solus Altíssimus in omni terra.
- V.
- Cognóscant quia nomen tibi Dóminus.
- R.
- Tu solus Altíssimus super omnem terram.
Pater noster, qui es in cælis, sanctificétur nomen tuum: advéniat regnum tuum: fiat volúntas tua, sicut in cælo et in terra. Panem nostrum cotidiánum da nobis hódie: et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris:
V. Et ne nos indúcas in tentatiónem:
R. Sed líbera nos a malo.
Absolutio.
Ipsíus píetas et misericórdia nos ádiuvet, qui cum Patre et Spíritu Sancto vivit et regnat in sǽcula sæculórum.
R. Amen.
- V.
- Iube, Dómine, benedícere.
Benedictio.
Ille nos benedícat, qui sine fine vivit et regnat.
R. Amen.
De libro secúndo Regum
Venit ergo rex David usque Bahúrim, et ecce egrediebátur inde vir de cognatióne domus Saul nómine Sémei fílius Gera; procedebátque egrédiens et maledicébat,
Mittebátque lápides contra David et contra univérsos servos regis David. Omnis autem pópulus et univérsi bellatóres a dextro et a sinístro látere regis incedébant.
Ita autem loquebátur Sémei, cum maledíceret regi: Egrédere, egrédere, vir sánguinum et vir Bélial:
Réddidit tibi Dóminus univérsum sánguinem domus Saul, quóniam invasísti regnum pro eo.
2 Reg 16:5-8
V. Tu autem, Dómine, miserére nobis.
R. Deo grátias.
R. Percússit Saul mille, et David decem míllia:
* Quia manus Dómini erat cum illo: percússit Philisthǽum, et ábstulit oppróbrium ex Israël.
V. Nonne iste est David, de quo canébant in choro, dicéntes: Saul percússit mille, et David decem míllia?
R. Quia manus Dómini erat cum illo: percússit Philisthǽum, et ábstulit oppróbrium ex Israël.
- V.
- Iube, Dómine, benedícere.
Benedictio.
Quorum festum cólimus, ipsi intercédant pro nobis ad Dóminum.
R. Amen.
Dixit autem Abísai fílius Sárviæ regi: Quare maledícit canis hic mórtuus dómino meo regi? vadam et amputábo caput eius.
Et ait rex: Quid mihi et vobis est, fílii Sárviæ? Dimíttite eum ut maledícat; Dóminus enim præcépit ei ut maledíceret David, et quis est qui áudeat dícere quare sic fécerit?
2 Reg 16:9-10
Et ait rex Abísai et univérsis servis suis: Ecce fílius meus, qui egréssus est de útero meo, quærit ánimam meam; quanto magis nunc fílius Iémini? Dimíttite eum ut maledícat iuxta præcéptum Dómini;
Si forte respíciat Dóminus afflictiónem meam et reddat mihi Dóminus bonum pro maledictióne hac hodiérna.
2 Reg 16:11-12
V. Tu autem, Dómine, miserére nobis.
R. Deo grátias.
R. Ego te tuli de domo patris tui, dicit Dóminus, et pósui te páscere gregem pópuli mei:
* Et fui tecum in ómnibus ubicúmque ambulásti, firmans regnum tuum in ætérnum.
V. Fecíque tibi nomen grande, iuxta nomen magnórum, qui sunt in terra: et réquiem dedi tibi ab ómnibus inimícis tuis.
R. Et fui tecum in ómnibus ubicúmque ambulásti, firmans regnum tuum in ætérnum.
V. Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
R. Et fui tecum in ómnibus ubicúmque ambulásti, firmans regnum tuum in ætérnum.
- V.
- Iube, Dómine, benedícere.
Benedictio.
Ad societátem cívium supernórum perdúcat nos Rex Angelórum.
R. Amen.
Septem Fratres, fílii sanctæ Felicitátis, Romæ in persecutióne Marci Aurélii Antoníni a Públio præfécto frustra tentáti, ut idóla veneraréntur, sexto idus iúlii, ipsa fortíssima matre eos ad martýrium hortánte várie necáti sunt. Ianuárius plumbátis cæsus; Felix et Philíppus fústibus contúsi; Silvánus ex altíssimo loco præceps deiéctus est; Alexánder, Vitális et Martiális cápite plectúntur. Mater dénique, quarto post mense, eándem martýrii palmam consecúta est. Rufína et Secúnda soróres, vírgines Románæ, reiécto connúbio Armentárii et Veríni, quod virginitátem Christo vovíssent, Valeriáno et Galliéno imperatóribus, comprehénsæ, Iúnii præfécti a blandítiis et minis a propósito mínime abdúctæ, vário tormentórum génere afflíctæ sunt. Cum vero, ab Angelis custodítæ, in sancto propósito perseverárent, via Aurélia, milliário décimo, cápite plectúntur. Quarum córpora, a Plautílla matróna in eius prǽdio extra Urbem sepúlta, póstea in basílica Constantiniána prope baptistérium cóndita sunt.
V. Tu autem, Dómine, miserére nobis.
R. Deo grátias.
Te Deum
Te Deum laudámus: * te Dóminum confitémur.
Te ætérnum Patrem * omnis terra venerátur.
Tibi omnes Ángeli, * tibi Cæli, et univérsæ Potestátes:
Tibi Chérubim et Séraphim * incessábili voce proclámant:
Fit reverentia Sanctus, Sanctus, Sanctus * Dóminus Deus Sábaoth.
Pleni sunt cæli et terra * maiestátis glóriæ tuæ.
Te gloriósus * Apostolórum chorus,
Te Prophetárum * laudábilis númerus,
Te Mártyrum candidátus * laudat exércitus.
Te per orbem terrárum * sancta confitétur Ecclésia,
Patrem * imménsæ maiestátis;
Venerándum tuum verum * et únicum Fílium;
Sanctum quoque * Paráclitum Spíritum.
Tu Rex glóriæ, * Christe.
Tu Patris * sempitérnus es Fílius.
Fit reverentia Tu, ad liberándum susceptúrus hóminem: * non horruísti Vírginis úterum.
Tu, devícto mortis acúleo, * aperuísti credéntibus regna cælórum.
Tu ad déxteram Dei sedes, * in glória Patris.
Iudex créderis * esse ventúrus.
Sequens versus dicitur flexis genibus Te ergo quǽsumus, tuis fámulis súbveni, * quos pretióso sánguine redemísti.
Ætérna fac cum Sanctis tuis * in glória numerári.
Salvum fac pópulum tuum, Dómine, * et bénedic hereditáti tuæ.
Et rege eos, * et extólle illos usque in ætérnum.
Per síngulos dies * benedícimus te.
Fit reverentia, secundum consuetudinem Et laudámus nomen tuum in sǽculum, * et in sǽculum sǽculi.
Dignáre, Dómine, die isto * sine peccáto nos custodíre.
Miserére nostri, Dómine, * miserére nostri.
Fiat misericórdia tua, Dómine, super nos, * quemádmodum sperávimus in te.
In te, Dómine, sperávi: * non confúndar in ætérnum.
Reliqua omittuntur, nisi Laudes separandæ sint.
- V.
- Dómine, exáudi oratiónem meam.
- R.
- Et clamor meus ad te véniat.
Orémus.
Præsta, quǽsumus, omnípotens Deus: ut, qui gloriósos Mártyres fortes in sua confessióne cognóvimus, pios apud te in nostra intercessióne sentiámus.
Per Dóminum nostrum Iesum Christum, Fílium tuum: qui tecum vivit et regnat in unitáte Spíritus Sancti, Deus, per ómnia sǽcula sæculórum.
R. Amen.
- V.
- Dómine, exáudi oratiónem meam.
- R.
- Et clamor meus ad te véniat.
- V.
- Benedicámus Dómino.
- R.
- Deo grátias.
- V.
- Fidélium ánimæ per misericórdiam Dei requiéscant in pace.
- R.
- Amen.