B
Feria Sexta Quattuor Temporum Pentecostes Dies Octavæ I. classis
Feria VI, 29 Maii MMXXVI
Hodie Ad Missam →
1962 Pre-1955

Feria Sexta Quattuor Temporum Pentecostes

Dies Octavæ I. classis
Ad Matutinum
V.
Dómine, lábia + mea apéries.
R.
Et os meum annuntiábit laudem tuam.
V.
Deus ✠ in adiutórium meum inténde.
R.
Dómine, ad adiuvándum me festína.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Allelúia.

Invitatorium

Ant. Allelúia, Spíritus Dómini replévit orbem terrárum: * Veníte, adorémus, allelúia.

Veníte, exsultémus Dómino, iubilémus Deo, salutári nostro: præoccupémus fáciem eius in confessióne, et in psalmis iubilémus ei.

Ant. Allelúia, Spíritus Dómini replévit orbem terrárum: * Veníte, adorémus, allelúia.

Quóniam Deus magnus Dóminus, et Rex magnus super omnes deos, quóniam non repéllet Dóminus plebem suam: quia in manu eius sunt omnes fines terræ, et altitúdines móntium ipse cónspicit.

Ant. Veníte, adorémus, allelúia.

Quóniam ipsíus est mare, et ipse fecit illud, et áridam fundavérunt manus eius (genuflectitur) veníte, adorémus, et procidámus ante Deum: plorémus coram Dómino, qui fecit nos, quia ipse est Dóminus, Deus noster; nos autem pópulus eius, et oves páscuæ eius.

Ant. Allelúia, Spíritus Dómini replévit orbem terrárum: * Veníte, adorémus, allelúia.

Hódie, si vocem eius audiéritis, nolíte obduráre corda vestra, sicut in exacerbatióne secúndum diem tentatiónis in desérto: ubi tentavérunt me patres vestri, probavérunt et vidérunt ópera mea.

Ant. Veníte, adorémus, allelúia.

Quadragínta annis próximus fui generatióni huic, et dixi: Semper hi errant corde, ipsi vero non cognovérunt vias meas: quibus iurávi in ira mea: Si introíbunt in réquiem meam.

Ant. Allelúia, Spíritus Dómini replévit orbem terrárum: * Veníte, adorémus, allelúia.

V. Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

R. Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Ant. Veníte, adorémus, allelúia.

Ant. Allelúia, Spíritus Dómini replévit orbem terrárum: * Veníte, adorémus, allelúia.

Hymnus

Iam Christus astra ascénderat,

Revérsus unde vénerat,

Patris fruéndum múnere,

Sanctum datúrus Spíritum.

Solémnis urgébat dies,

Quo mýstico septémplici

Orbis volútus sépties,

Signat beáta témpora.

Cum lucis hora tértia

Repénte mundus íntonat,

Apóstolis orántibus

Deum veníre núntiat.

De Patris ergo lúmine

Decórus ignis almus est,

Qui fida Christi péctora

Calóre Verbi cómpleat.

Impléta gaudent víscera,

Affláta Sancto Spíritu,

Vocésque divérsas sonant,

Fantur Dei magnália.

Notíque cunctis Géntibus,

Græcis, Latínis, Bárbaris,

Simúlque demirántibus,

Linguis loquúntur ómnium.

Iudǽa tunc incrédula,

Vesána torvo spíritu,

Madére musto sóbrios

Christi fidéles íncrepat.

Sed éditis miráculis

Occúrrit, et docet Petrus,

Falsum profári pérfidos,

Ioéle teste cómprobans.

Deo Patri sit glória,

Et Fílio, qui a mórtuis

Surréxit, ac Paráclito,

In sæculórum sǽcula.

Amen.

Ad Nocturnum

Ant. Factus est * repénte de cælo sonus adveniéntis spíritus veheméntis, allelúia, allelúia.

Psalmus 47 [1]

  1. 47:2 Magnus Dóminus, et laudábilis nimis * in civitáte Dei nostri, in monte sancto eius.
  2. 47:3 Fundátur exsultatióne univérsæ terræ mons Sion, * látera Aquilónis, cívitas Regis magni.
  3. 47:4 Deus in dómibus eius cognoscétur: * cum suscípiet eam.
  4. 47:5 Quóniam ecce reges terræ congregáti sunt: * convenérunt in unum.
  5. 47:6 Ipsi vidéntes sic admiráti sunt, conturbáti sunt, commóti sunt: * tremor apprehéndit eos.
  6. 47:7 Ibi dolóres ut parturiéntis: * in spíritu veheménti cónteres naves Tharsis.
  7. 47:9 Sicut audívimus, sic vídimus in civitáte Dómini virtútum, in civitáte Dei nostri: * Deus fundávit eam in ætérnum.
  8. 47:10 Suscépimus, Deus, misericórdiam tuam, * in médio templi tui.
  9. 47:11 Secúndum nomen tuum, Deus, sic et laus tua in fines terræ: * iustítia plena est déxtera tua.
  10. 47:12 Lætétur mons Sion, et exsúltent fíliæ Iudæ: * propter iudícia tua, Dómine.
  11. 47:13 Circúmdate Sion, et complectímini eam: * narráte in túrribus eius.
  12. 47:14 Pónite corda vestra in virtúte eius: * et distribúite domos eius, ut enarrétis in progénie áltera.
  13. 47:15 Quóniam hic est Deus, Deus noster in ætérnum et in sǽculum sǽculi: * ipse reget nos in sǽcula.
Ant. Confírma hoc, Deus, * quod operátus es in nobis: a templo sancto tuo, quod est in Ierúsalem, allelúia, allelúia.

Psalmus 67 [2]

  1. 67:2 Exsúrgat Deus, et dissipéntur inimíci eius, * et fúgiant qui odérunt eum, a fácie eius.
  2. 67:3 Sicut déficit fumus, defíciant: * sicut fluit cera a fácie ignis, sic péreant peccatóres a fácie Dei.
  3. 67:4 Et iusti epuléntur, et exsúltent in conspéctu Dei: * et delecténtur in lætítia.
  4. 67:5 Cantáte Deo, psalmum dícite nómini eius: * iter fácite ei, qui ascéndit super occásum: (fit reverentia) Dóminus nomen illi.
  5. Exsultáte in conspéctu eius: * turbabúntur a fácie eius, patris orphanórum et iúdicis viduárum.
  6. 67:6 Deus in loco sancto suo: * Deus, qui inhabitáre facit uníus moris in domo:
  7. 67:7 Qui edúcit vinctos in fortitúdine, * simíliter eos qui exásperant, qui hábitant in sepúlcris.
  8. 67:8 Deus, cum egrederéris in conspéctu pópuli tui, * cum pertransíres in desérto:
  9. 67:9 Terra mota est, étenim cæli distillavérunt a fácie Dei Sínai, * a fácie Dei Israël.
  10. 67:10 Plúviam voluntáriam segregábis, Deus, hereditáti tuæ: * et infirmáta est, tu vero perfecísti eam.
  11. 67:11 Animália tua habitábunt in ea: * parásti in dulcédine tua páuperi, Deus.
  12. 67:12 Dóminus dabit verbum evangelizántibus, * virtúte multa.
  13. 67:13 Rex virtútum dilécti, dilécti: * et speciéi domus divídere spólia.
  14. 67:14 Si dormiátis inter médios cleros, pennæ colúmbæ deargentátæ, * et posterióra dorsi eius in pallóre auri.
  15. 67:15 Dum discérnit cæléstis reges super eam, nive dealbabúntur in Selmon: * mons Dei, mons pinguis.
  16. 67:16 Mons coagulátus, mons pinguis: * ut quid suspicámini montes coagulátos?
  17. 67:17 Mons, in quo beneplácitum est Deo habitáre in eo: * étenim Dóminus habitábit in finem.
  18. 67:18 Currus Dei decem míllibus múltiplex, míllia lætántium: * Dóminus in eis in Sina in sancto.
  19. 67:19 Ascendísti in altum, cepísti captivitátem: * accepísti dona in homínibus.
  20. Étenim non credéntes, * inhabitáre Dóminum Deum.
  21. 67:20 Benedíctus Dóminus die cotídie: * prósperum iter fáciet nobis Deus salutárium nostrórum.
  22. 67:21 Deus noster, Deus salvos faciéndi: * et Dómini Dómini éxitus mortis.
  23. 67:22 Verúmtamen Deus confrínget cápita inimicórum suórum: * vérticem capílli perambulántium in delíctis suis.
  24. 67:23 Dixit Dóminus: Ex Basan convértam, * convértam in profúndum maris:
  25. 67:24 Ut intingátur pes tuus in sánguine: * lingua canum tuórum ex inimícis, ab ipso.
  26. 67:25 Vidérunt ingréssus tuos, Deus: * ingréssus Dei mei: regis mei qui est in sancto.
  27. 67:26 Prævenérunt príncipes coniúncti psalléntibus: * in médio iuvenculárum tympanistriárum.
  28. 67:27 In ecclésiis benedícite Deo Dómino, * de fóntibus Israël.
  29. 67:28 Ibi Béniamin adolescéntulus: * in mentis excéssu.
  30. Príncipes Iuda, duces eórum: * príncipes Zábulon, príncipes Néphtali.
  31. 67:29 Manda, Deus, virtúti tuæ: * confírma hoc, Deus, quod operátus es in nobis.
  32. 67:30 A templo tuo in Ierúsalem, * tibi ófferent reges múnera.
  33. 67:31 Íncrepa feras arúndinis, congregátio taurórum in vaccis populórum: * ut exclúdant eos, qui probáti sunt argénto.
  34. Díssipa gentes, quæ bella volunt: vénient legáti ex Ægýpto: * Æthiópia prævéniet manus eius Deo.
  35. 67:33 Regna terræ, cantáte Deo: * psállite Dómino.
  36. Psállite Deo, qui ascéndit super cælum cæli, * ad Oriéntem.
  37. 67:34 Ecce dabit voci suæ vocem virtútis, date glóriam Deo super Israël, * magnificéntia eius, et virtus eius in núbibus.
  38. 67:36 Mirábilis Deus in sanctis suis, Deus Israël ipse dabit virtútem, et fortitúdinem plebi suæ, * benedíctus Deus.
Ant. Emítte Spíritum tuum, * et creabúntur: et renovábis fáciem terræ, allelúia, allelúia.

Psalmus 103 [3]

  1. 103:1 Bénedic, ánima mea, Dómino: * Dómine, Deus meus, magnificátus es veheménter.
  2. Confessiónem, et decórem induísti: * amíctus lúmine sicut vestiménto:
  3. 103:2 Exténdens cælum sicut pellem: * qui tegis aquis superióra eius.
  4. 103:3 Qui ponis nubem ascénsum tuum: * qui ámbulas super pennas ventórum.
  5. 103:4 Qui facis ángelos tuos, spíritus: * et minístros tuos ignem uréntem.
  6. 103:5 Qui fundásti terram super stabilitátem suam: * non inclinábitur in sǽculum sǽculi.
  7. 103:6 Abýssus, sicut vestiméntum, amíctus eius: * super montes stabunt aquæ.
  8. 103:7 Ab increpatióne tua fúgient: * a voce tonítrui tui formidábunt.
  9. 103:8 Ascéndunt montes: et descéndunt campi * in locum, quem fundásti eis.
  10. 103:9 Términum posuísti, quem non transgrediéntur: * neque converténtur operíre terram.
  11. 103:10 Qui emíttis fontes in convállibus: * inter médium móntium pertransíbunt aquæ.
  12. 103:11 Potábunt omnes béstiæ agri: * exspectábunt ónagri in siti sua.
  13. 103:12 Super ea vólucres cæli habitábunt: * de médio petrárum dabunt voces.
  14. 103:13 Rigans montes de superióribus suis: * de fructu óperum tuórum satiábitur terra:
  15. 103:14 Prodúcens fænum iuméntis, * et herbam servitúti hóminum:
  16. Ut edúcas panem de terra: * et vinum lætíficet cor hóminis:
  17. 103:15 Ut exhílaret fáciem in óleo: * et panis cor hóminis confírmet.
  18. 103:16 Saturabúntur ligna campi, et cedri Líbani, quas plantávit: * illic pásseres nidificábunt.
  19. 103:17 Heródii domus dux est eórum: * montes excélsi cervis: petra refúgium herináciis.
  20. 103:19 Fecit lunam in témpora: * sol cognóvit occásum suum.
  21. 103:20 Posuísti ténebras, et facta est nox: * in ipsa pertransíbunt omnes béstiæ silvæ.
  22. 103:21 Cátuli leónum rugiéntes, ut rápiant, * et quærant a Deo escam sibi.
  23. 103:22 Ortus est sol, et congregáti sunt: * et in cubílibus suis collocabúntur.
  24. 103:23 Exíbit homo ad opus suum: * et ad operatiónem suam usque ad vésperum.
  25. 103:24 Quam magnificáta sunt ópera tua, Dómine! * ómnia in sapiéntia fecísti: impléta est terra possessióne tua.
  26. 103:25 Hoc mare magnum, et spatiósum mánibus: * illic reptília, quorum non est númerus.
  27. 103:26 Animália pusílla cum magnis: * illic naves pertransíbunt.
  28. 103:27 Draco iste, quem formásti ad illudéndum ei: * ómnia a te exspéctant ut des illis escam in témpore.
  29. 103:28 Dante te illis, cólligent: * aperiénte te manum tuam, ómnia implebúntur bonitáte.
  30. 103:29 Averténte autem te fáciem, turbabúntur: * áuferes spíritum eórum, et defícient, et in púlverem suum reverténtur.
  31. 103:30 Emíttes spíritum tuum, et creabúntur: * et renovábis fáciem terræ.
  32. 103:31 Sit glória Dómini in sǽculum: * lætábitur Dóminus in opéribus suis:
  33. 103:32 Qui réspicit terram, et facit eam trémere: * qui tangit montes, et fúmigant.
  34. 103:33 Cantábo Dómino in vita mea: * psallam Deo meo, quámdiu sum.
  35. 103:34 Iucúndum sit ei elóquium meum: * ego vero delectábor in Dómino.
  36. 103:35 Defíciant peccatóres a terra, et iníqui ita ut non sint: * bénedic, ánima mea, Dómino.
V.
Spíritus Paráclitus, allelúia.
R.
Docébit vos ómnia, allelúia.
Pater Noster dicitur secreto usque ad Et ne nos indúcas in tentatiónem:

Pater noster, qui es in cælis, sanctificétur nomen tuum: advéniat regnum tuum: fiat volúntas tua, sicut in cælo et in terra. Panem nostrum cotidiánum da nobis hódie: et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris:

V. Et ne nos indúcas in tentatiónem:

R. Sed líbera nos a malo.

Absolutio.

Ipsíus píetas et misericórdia nos ádiuvet, qui cum Patre et Spíritu Sancto vivit et regnat in sǽcula sæculórum.

R. Amen.

V.
Iube, Dómine, benedícere.

Benedictio.

Evangélica léctio sit nobis salus et protéctio.

R. Amen.

Léctio sancti Evangélii secúndum Lucam

Liber 5 in cap. 5 Lucæ, post initium

In illo témpore: Factum est in una diérum, et Iesus sedébat docens. Et erant pharisǽi sedéntes, et legis doctóres, qui vénerant ex omni castéllo Galilǽæ et Iudǽæ, et Ierúsalem: et virtus Dómini erat ad sanándum eos. Et réliqua.

Homilía sancti Ambrósii Epíscopi

Non otiósa huius paralýtici, nec angústa medicína est, quando Dóminus et orásse præmíttitur; non útique propter suffrágium, sed propter exémplum. Imitándi enim spécimen dedit, non precándi ámbitum requisívit. Et conveniéntibus ex omni Galilǽa, et Iudǽa, et Ierúsalem, legis doctóribus, inter ceterórum remédia debílium, paralýtici istíus medicína descríbitur. Primum ómnium, quod ante díximus, unusquísque æger peténdæ precatóres salútis debet adhibére, per quos nostræ vitæ compágo resolúta, actuúmque nostrórum clauda vestígia, verbi cæléstis remédio reforméntur.

V. Tu autem, Dómine, miserére nobis.

R. Deo grátias.

R. Non vos me elegístis, sed ego elégi vos, et pósui vos:

* Ut eátis, et fructum afferátis, et fructus vester máneat, allelúia, allelúia.

V. Sicut misit me Pater, et ego mitto vos.

R. Ut eátis, et fructum afferátis, et fructus vester máneat, allelúia, allelúia.

V.
Iube, Dómine, benedícere.

Benedictio.

Divínum auxílium máneat semper nobíscum.

R. Amen.

Sint ígitur áliqui monitóres mentis, qui ánimum hóminis, quamvis exterióris córporis debilitáte torpéntem, ad superióra érigant. Quorum rursus adminículis et attóllere et humiliáre se fácilis ante Iesum locétur, Domínico vidéri dignus aspéctu. Humilitátem enim réspicit Dóminus: quia respéxit humilitátem ancíllæ suæ. Quorum fidem ut vidit, dixit: Homo, remittúntur tibi peccáta tua. Magnus Dóminus, qui aliórum mérito ignóscit áliis: et dum álios probat, áliis reláxat erráta. Cur apud te, homo, colléga non váleat, cum apud Deum servus et interveniéndi méritum, et ius hábeat impetrándi?

V. Tu autem, Dómine, miserére nobis.

R. Deo grátias.

R. Spíritus Dómini replévit orbem terrárum:

* Et hoc quod cóntinet ómnia, sciéntiam habet vocis, allelúia, allelúia.

V. Omnium est enim ártifex, omnem habens virtútem, ómnia prospíciens.

R. Et hoc quod cóntinet ómnia, sciéntiam habet vocis, allelúia, allelúia.

V. Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

R. Et hoc quod cóntinet ómnia, sciéntiam habet vocis, allelúia, allelúia.

V.
Iube, Dómine, benedícere.

Benedictio.

Ad societátem cívium supernórum perdúcat nos Rex Angelórum.

R. Amen.

Disce, qui iúdicas, ignóscere: disce, qui æger es, impetráre. Si grávium peccatórum diffídis véniam, ádhibe precatóres, ádhibe Ecclésiam, quæ pro te precétur, cuius contemplatióne, quod tibi Dóminus negáre posset, ignóscat. Et quamvis históriæ fidem non debeámus omíttere, ut vere paralýtici istíus corpus credámus esse sanátum: cognósce tamen interióris hóminis sanitátem, cui peccáta donántur. Cum Iudǽi ásserunt peccáta a solo Deo posse concédi, Deum útique eum confiténtur; suóque iudício perfídiam suam produnt, qui opus ástruunt, ut persónam negent.

V. Tu autem, Dómine, miserére nobis.

R. Deo grátias.

Te Deum

Te Deum laudámus: * te Dóminum confitémur.

Te ætérnum Patrem * omnis terra venerátur.

Tibi omnes Ángeli, * tibi Cæli, et univérsæ Potestátes:

Tibi Chérubim et Séraphim * incessábili voce proclámant:

Fit reverentia Sanctus, Sanctus, Sanctus * Dóminus Deus Sábaoth.

Pleni sunt cæli et terra * maiestátis glóriæ tuæ.

Te gloriósus * Apostolórum chorus,

Te Prophetárum * laudábilis númerus,

Te Mártyrum candidátus * laudat exércitus.

Te per orbem terrárum * sancta confitétur Ecclésia,

Patrem * imménsæ maiestátis;

Venerándum tuum verum * et únicum Fílium;

Sanctum quoque * Paráclitum Spíritum.

Tu Rex glóriæ, * Christe.

Tu Patris * sempitérnus es Fílius.

Fit reverentia Tu, ad liberándum susceptúrus hóminem: * non horruísti Vírginis úterum.

Tu, devícto mortis acúleo, * aperuísti credéntibus regna cælórum.

Tu ad déxteram Dei sedes, * in glória Patris.

Iudex créderis * esse ventúrus.

Sequens versus dicitur flexis genibus Te ergo quǽsumus, tuis fámulis súbveni, * quos pretióso sánguine redemísti.

Ætérna fac cum Sanctis tuis * in glória numerári.

Salvum fac pópulum tuum, Dómine, * et bénedic hereditáti tuæ.

Et rege eos, * et extólle illos usque in ætérnum.

Per síngulos dies * benedícimus te.

Fit reverentia, secundum consuetudinem Et laudámus nomen tuum in sǽculum, * et in sǽculum sǽculi.

Dignáre, Dómine, die isto * sine peccáto nos custodíre.

Miserére nostri, Dómine, * miserére nostri.

Fiat misericórdia tua, Dómine, super nos, * quemádmodum sperávimus in te.

In te, Dómine, sperávi: * non confúndar in ætérnum.

Reliqua omittuntur, nisi Laudes separandæ sint.

V.
Dómine, exáudi oratiónem meam.
R.
Et clamor meus ad te véniat.

Orémus.

Da, quǽsumus, Ecclésiæ tuæ, miséricors Deus: ut, Sancto Spíritu congregáta, hostíli nullátenus incursióne turbétur.

Per Dóminum nostrum Iesum Christum, Fílium tuum: qui tecum vivit et regnat in unitáte eiúsdem Spíritus Sancti, Deus, per ómnia sǽcula sæculórum.

R. Amen.

V.
Dómine, exáudi oratiónem meam.
R.
Et clamor meus ad te véniat.
V.
Benedicámus Dómino.
R.
Deo grátias.
V.
Fidélium ánimæ per misericórdiam Dei requiéscant in pace.
R.
Amen.