B
Feria VI Quattuor Temporum in Adventu Feria major
Feria VI, 18 Decembris MMXXVI
Hodie Ad Missam →
Pre-1955 1962

Feria VI Quattuor Temporum in Adventu

Feria major
Ad Vesperae

Ante Divinum officium

secreto

Pater noster, qui es in cælis, sanctificétur nomen tuum: advéniat regnum tuum: fiat volúntas tua, sicut in cælo et in terra. Panem nostrum quotidiánum da nobis hódie: et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris: et ne nos indúcas in tentatiónem: sed líbera nos a malo. Amen.

Ave María, grátia plena; Dóminus tecum: benedícta tu in muliéribus, et benedíctus fructus ventris tui Jesus. Sancta María, Mater Dei, ora pro nobis peccatóribus, nunc et in hora mortis nostræ. Amen.

Deinde, clara voce, dicitur Versus:

V. Deus ✠ in adjutórium meum inténde.

R. Dómine, ad adjuvándum me festína.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Allelúja.

Ant. Dómine. ‡

Psalmus 138(1-13) [1]

  1. 138:1 Dómine, ‡ probásti me, et cognovísti me: * tu cognovísti sessiónem meam, et resurrectiónem meam.
  2. 138:3 Intellexísti cogitatiónes meas de longe: * sémitam meam, et funículum meum investigásti.
  3. 138:4 Et omnes vias meas prævidísti: * quia non est sermo in lingua mea.
  4. 138:5 Ecce, Dómine, tu cognovísti ómnia novíssima, et antíqua: * tu formásti me, et posuísti super me manum tuam.
  5. 138:6 Mirábilis facta est sciéntia tua ex me: * confortáta est, et non pótero ad eam.
  6. 138:7 Quo ibo a spíritu tuo? * et quo a fácie tua fúgiam?
  7. 138:8 Si ascéndero in cælum, tu illic es: * si descéndero in inférnum, ades.
  8. 138:9 Si súmpsero pennas meas dilúculo, * et habitávero in extrémis maris:
  9. 138:10 Étenim illuc manus tua dedúcet me: * et tenébit me déxtera tua.
  10. 138:11 Et dixi: Fórsitan ténebræ conculcábunt me: * et nox illuminátio mea in delíciis meis.
  11. 138:12 Quia ténebræ non obscurabúntur a te, et nox sicut dies illuminábitur: * sicut ténebræ ejus, ita et lumen ejus.
  12. 138:13 Quia tu possedísti renes meos: * suscepísti me de útero matris meæ.
Ant. Mirabília ópera tua.

Psalmus 138(14-24) [2]

  1. 138:14 Confitébor tibi quia terribíliter magnificátus es: * mirabília ópera tua, et ánima mea cognóscit nimis.
  2. 138:15 Non est occultátum os meum a te, quod fecísti in occúlto: * et substántia mea in inferióribus terræ.
  3. 138:16 Imperféctum meum vidérunt óculi tui, et in libro tuo omnes scribéntur: * dies formabúntur, et nemo in eis.
  4. 138:17 Mihi autem nimis honorificáti sunt amíci tui, Deus: * nimis confortátus est principátus eórum.
  5. 138:18 Dinumerábo eos, et super arénam multiplicabúntur: * exsurréxi, et adhuc sum tecum.
  6. 138:19 Si occíderis, Deus, peccatóres: * viri sánguinum, declináte a me:
  7. 138:20 Quia dícitis in cogitatióne: * Accípient in vanitáte civitátes tuas.
  8. 138:21 Nonne qui odérunt te, Dómine, óderam? * et super inimícos tuos tabescébam?
  9. 138:22 Perfécto ódio óderam illos: * et inimíci facti sunt mihi.
  10. 138:23 Proba me, Deus, et scito cor meum: * intérroga me, et cognósce sémitas meas.
  11. 138:24 Et vide, si via iniquitátis in me est: * et deduc me in via ætérna.
Ant. Ne derelínquas me.

Psalmus 139 [3]

  1. 139:2 Éripe me, Dómine, ab hómine malo: * a viro iníquo éripe me.
  2. 139:3 Qui cogitavérunt iniquitátes in corde: * tota die constituébant prǽlia.
  3. 139:4 Acuérunt linguas suas sicut serpéntis: * venénum áspidum sub lábiis eórum.
  4. 139:5 Custódi me, Dómine, de manu peccatóris: * et ab homínibus iníquis éripe me.
  5. Qui cogitavérunt supplantáre gressus meos: * abscondérunt supérbi láqueum mihi:
  6. 139:6 Et funes extendérunt in láqueum: * juxta iter scándalum posuérunt mihi.
  7. 139:7 Dixi Dómino: Deus meus es tu: * exáudi, Dómine, vocem deprecatiónis meæ.
  8. 139:8 Dómine, Dómine, virtus salútis meæ: * obumbrásti super caput meum in die belli.
  9. 139:9 Ne tradas me, Dómine, a desidério meo peccatóri: * cogitavérunt contra me, ne derelínquas me, ne forte exalténtur.
  10. 139:10 Caput circúitus eórum: * labor labiórum ipsórum opériet eos.
  11. 139:11 Cadent super eos carbónes, in ignem deícies eos: * in misériis non subsístent.
  12. 139:12 Vir linguósus non dirigétur in terra: * virum injústum mala cápient in intéritu.
  13. 139:13 Cognóvi quia fáciet Dóminus judícium ínopis: * et vindíctam páuperum.
  14. 139:14 Verúmtamen justi confitebúntur nómini tuo: * et habitábunt recti cum vultu tuo.
Ant. Dómine. ‡

Psalmus 140 [4]

  1. 140:1 Dómine, ‡ clamávi ad te, exáudi me: * inténde voci meæ, cum clamávero ad te.
  2. 140:2 Dirigátur orátio mea sicut incénsum in conspéctu tuo: * elevátio mánuum meárum sacrifícium vespertínum.
  3. 140:3 Pone, Dómine, custódiam ori meo: * et óstium circumstántiæ lábiis meis.
  4. 140:4 Non declínes cor meum in verba malítiæ, * ad excusándas excusatiónes in peccátis.
  5. Cum homínibus operántibus iniquitátem: * et non communicábo cum eléctis eórum.
  6. 140:5 Corrípiet me justus in misericórdia, et increpábit me: * óleum autem peccatóris non impínguet caput meum.
  7. 140:6 Quóniam adhuc et orátio mea in beneplácitis eórum: * absórpti sunt juncti petræ júdices eórum.
  8. 140:7 Áudient verba mea quóniam potuérunt: * sicut crassitúdo terræ erúpta est super terram.
  9. 140:8 Dissipáta sunt ossa nostra secus inférnum: * quia ad te, Dómine, Dómine, óculi mei: in te sperávi, non áuferas ánimam meam.
  10. 140:9 Custódi me a láqueo, quem statuérunt mihi: * et a scándalis operántium iniquitátem.
  11. 140:10 Cadent in retiáculo ejus peccatóres: * singuláriter sum ego donec tránseam.
Ant. Educ de custódia.

Psalmus 141 [5]

  1. 141:2 Voce mea ad Dóminum clamávi: * voce mea ad Dóminum deprecátus sum:
  2. 141:3 Effúndo in conspéctu ejus oratiónem meam, * et tribulatiónem meam ante ipsum pronúntio.
  3. 141:4 In deficiéndo ex me spíritum meum, * et tu cognovísti sémitas meas.
  4. In via hac, qua ambulábam, * abscondérunt láqueum mihi.
  5. 141:5 Considerábam ad déxteram, et vidébam: * et non erat qui cognósceret me.
  6. Périit fuga a me, * et non est qui requírat ánimam meam.
  7. 141:6 Clamávi ad te, Dómine, * dixi: Tu es spes mea, pórtio mea in terra vivéntium.
  8. 141:7 Inténde ad deprecatiónem meam: * quia humiliátus sum nimis.
  9. Líbera me a persequéntibus me: * quia confortáti sunt super me.
  10. 141:8 Educ de custódia ánimam meam ad confiténdum nómini tuo: * me exspéctant justi, donec retríbuas mihi.

Gen 49:10

Non auferétur sceptrum de Juda, et dux de fémore ejus, donec véniat qui mitténdus est; et ipse erit exspectátio géntium.

R. Deo grátias.

Capitulum Hymnus Versus

Creátor alme síderum,

Ætérna lux credéntium,

Jesu, Redémptor ómnium,

Inténde votis súpplicum.

Qui dǽmonis ne fráudibus

Períret orbis, ímpetu

Amóris actus, lánguidi

Mundi medéla factus es.

Commúne qui mundi nefas

Ut expiáres, ad crucem

E Vírginis sacrário

Intácta prodis víctima.

Cujus potéstas glóriæ

Noménque cum primum sonat,

Et cǽlites et ínferi

Treménte curvántur genu.

Te deprecámur últimæ

Magnum diéi Júdicem,

Armis supérnæ grátiæ

Defénde nos ab hóstibus.

Virtus, honor, laus, glória

Deo Patri cum Fílio,

Sancto simul Paráclito,

In sæculórum sǽcula.

Amen.

V.
Roráte, cæli, désuper, et nubes pluant justum.
R.
Aperiátur terra, et gérminet Salvatórem.
Ant. O Adonái * et Dux domus Israël, qui Móysi in igne flammæ rubi apparuísti, et ei in Sina legem dedísti: veni ad rediméndum nos in brácchio exténto.

Canticum B. Mariæ Virginis

  1. 1:46 Magníficat ✠ * ánima mea Dóminum.
  2. 1:47 Et exsultávit spíritus meus: * in Deo, salutári meo.
  3. 1:48 Quia respéxit humilitátem ancíllæ suæ: * ecce enim ex hoc beátam me dicent omnes generatiónes.
  4. 1:49 Quia fecit mihi magna qui potens est: * et sanctum nomen ejus.
  5. 1:50 Et misericórdia ejus, a progénie in progénies: * timéntibus eum.
  6. 1:51 Fecit poténtiam in brácchio suo: * dispérsit supérbos mente cordis sui.
  7. 1:52 Depósuit poténtes de sede: * et exaltávit húmiles.
  8. 1:53 Esuriéntes implévit bonis: * et dívites dimísit inánes.
  9. 1:54 Suscépit Israël púerum suum: * recordátus misericórdiæ suæ.
  10. 1:55 Sicut locútus est ad patres nostros: * Ábraham, et sémini ejus in sǽcula.

Kýrie, eléison. Christe, eléison. Kýrie, eléison.

Pater noster, qui es in cælis, sanctificétur nomen tuum: advéniat regnum tuum: fiat volúntas tua, sicut in cælo et in terra. Panem nostrum quotidiánum da nobis hódie: et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris:

V. Et ne nos indúcas in tentatiónem:

R. Sed líbera nos a malo.

V. Ego dixi: Dómine, miserére mei.

R. Sana ánimam meam quia peccávi tibi.

V. Convértere, Dómine, úsquequo?

R. Et deprecábilis esto super servos tuos.

V. Fiat misericórdia tua, Dómine, super nos.

R. Quemádmodum sperávimus in te.

V. Sacerdótes tui induántur justítiam.

R. Et sancti tui exsúltent.

V. Orémus pro beatíssimo Papa nostro N.

R. Dóminus consérvet eum, et vivíficet eum, et beátum fáciat eum in terra, et non tradat eum in ánimam inimicórum ejus.

V. Orémus et pro Antístite nostro N.

R. Stet et pascat in fortitúdine tua, Dómine, in sublimitáte nóminis tui.

Romæ præcedens Versus cum suo Responsorio omittitur; alibi vero ad litteram N. ab omnibus nomen diœcesani Episcopi exprimatur, Vacante Apostolica vel Episcopali Sede, alteruter vel uterque respectivus Versus cum suo Responsorio præteritur.

V. Dómine, salvum fac regem.

R. Et exáudi nos in die, qua invocavérimus te.

V. Salvum fac pópulum tuum, Dómine, et bénedic hereditáti tuæ.

R. Et rege eos, et extólle illos usque in ætérnum.

V. Meménto Congregatiónis tuæ.

R. Quam possedísti ab inítio.

V. Fiat pax in virtúte tua.

R. Et abundántia in túrribus tuis.

V. Orémus pro benefactóribus nostris.

R. Retribúere dignáre, Dómine, ómnibus, nobis bona faciéntibus propter nomen tuum, vitam ætérnam. Amen.

V. Orémus pro fidélibus defúnctis.

R. Réquiem ætérnam dona eis, Dómine, et lux perpétua lúceat eis.

V. Requiéscant in pace.

R. Amen.

V. Pro frátribus nostris abséntibus.

R. Salvos fac servos tuos, Deus meus, sperántes in te.

V. Pro afflíctis et captívis.

R. Líbera eos, Deus Israël, ex ómnibus tribulatiónibus suis.

V. Mitte eis, Dómine, auxílium de sancto.

R. Et de Sion tuére eos.

V. Dómine, Deus virtútum, convérte nos.

R. Et osténde fáciem tuam, et salvi érimus.

V. Exsúrge, Christe, ádjuva nos.

R. Et líbera nos propter nomen tuum.

V. Dómine, exáudi oratiónem meam.

R. Et clamor meus ad te véniat.

secunda Domine, exaudi omittitur

Orémus.

Aurem tuam, quǽsumus, Dómine, précibus nostris accómmoda: et mentis nostræ ténebras, grátia tuæ visitatiónis illústra:

Qui vivis et regnas cum Deo Patre, in unitáte Spíritus Sancti, Deus, per ómnia sǽcula sæculórum.

R. Amen.

Suffragium{omittitur}
V.
Dómine, exáudi oratiónem meam.
R.
Et clamor meus ad te véniat.
V.
Benedicámus Dómino.
R.
Deo grátias.
V.
Fidélium ánimæ per misericórdiam Dei requiéscant in pace.
R.
Amen.
Et si tunc terminetur Officium, dicitur tantum Pater Noster secreto.

Pater noster, qui es in cælis, sanctificétur nomen tuum: advéniat regnum tuum: fiat volúntas tua, sicut in cælo et in terra. Panem nostrum quotidiánum da nobis hódie: et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris: et ne nos indúcas in tentatiónem: sed líbera nos a malo. Amen.

Post Divinum officium