B
Sabbato infra Hebdomadam II Adventus
Sabbato, 12 Decembris MMXXVI
Hodie Ad Missam →
Pre-1955 1962

Sabbato infra Hebdomadam II Adventus

Ad Matutinum

Ante Divinum officium

secreto

Pater noster, qui es in cælis, sanctificétur nomen tuum: advéniat regnum tuum: fiat volúntas tua, sicut in cælo et in terra. Panem nostrum quotidiánum da nobis hódie: et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris: et ne nos indúcas in tentatiónem: sed líbera nos a malo. Amen.

Ave María, grátia plena; Dóminus tecum: benedícta tu in muliéribus, et benedíctus fructus ventris tui Jesus. Sancta María, Mater Dei, ora pro nobis peccatóribus, nunc et in hora mortis nostræ. Amen.

Credo in Deum, Patrem omnipoténtem, Creatórem cæli et terræ. Et in Jesum Christum, Fílium ejus únicum, Dóminum nostrum: qui concéptus est de Spíritu Sancto, natus ex María Vírgine, passus sub Póntio Piláto, crucifíxus, mórtuus, et sepúltus: descéndit ad ínferos; tértia die resurréxit a mórtuis; ascéndit ad cælos; sedet ad déxteram Dei Patris omnipoténtis: inde ventúrus est judicáre vivos et mórtuos. Credo in Spíritum Sanctum, sanctam Ecclésiam cathólicam, Sanctórum communiónem, remissiónem peccatórum, carnis resurrectiónem, vitam ætérnam. Amen.

Deinde, clara voce, dicitur Versus:

V. Dómine, lábia + mea apéries.

R. Et os meum annuntiábit laudem tuam.

V. Deus ✠ in adjutórium meum inténde.

R. Dómine, ad adjuvándum me festína.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Allelúja.

Invitatorium

Ant. Immaculátam Conceptiónem Vírginis Maríæ celebrémus: * Christum ejus Fílium adorémus Dóminum.

Veníte, exsultémus Dómino, jubilémus Deo, salutári nostro: præoccupémus fáciem ejus in confessióne, et in psalmis jubilémus ei.

Ant. Immaculátam Conceptiónem Vírginis Maríæ celebrémus: * Christum ejus Fílium adorémus Dóminum.

Quóniam Deus magnus Dóminus, et Rex magnus super omnes deos, quóniam non repéllet Dóminus plebem suam: quia in manu ejus sunt omnes fines terræ, et altitúdines móntium ipse cónspicit.

Ant. Christum ejus Fílium adorémus Dóminum.

Quóniam ipsíus est mare, et ipse fecit illud, et áridam fundavérunt manus ejus (genuflectitur) veníte, adorémus, et procidámus ante Deum: plorémus coram Dómino, qui fecit nos, quia ipse est Dóminus, Deus noster; nos autem pópulus ejus, et oves páscuæ ejus.

Ant. Immaculátam Conceptiónem Vírginis Maríæ celebrémus: * Christum ejus Fílium adorémus Dóminum.

Hódie, si vocem ejus audiéritis, nolíte obduráre corda vestra, sicut in exacerbatióne secúndum diem tentatiónis in desérto: ubi tentavérunt me patres vestri, probavérunt et vidérunt ópera mea.

Ant. Christum ejus Fílium adorémus Dóminum.

Quadragínta annis próximus fui generatióni huic, et dixi: Semper hi errant corde, ipsi vero non cognovérunt vias meas: quibus jurávi in ira mea: Si introíbunt in réquiem meam.

Ant. Immaculátam Conceptiónem Vírginis Maríæ celebrémus: * Christum ejus Fílium adorémus Dóminum.

V. Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

R. Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Ant. Christum ejus Fílium adorémus Dóminum.

Ant. Immaculátam Conceptiónem Vírginis Maríæ celebrémus: * Christum ejus Fílium adorémus Dóminum.

Hymnus

Præclára custos Vírginum,

Intácta mater Núminis,

Cæléstis aulæ jánua,

Spes nostra, cæli gáudium,

Inter rubéta lílium,

Colúmba formosíssima,

Virga e radíce gérminans

Nostro medélam vúlneri.

Turris dracóni impérvia,

Amíca stella náufragis,

Tuére nos a fráudibus,

Tuáque luce dírige.

Erróris umbras díscute,

Syrtes dolósas ámove,

Fluctus tot inter, déviis

Tutam reclúde sémitam.

Jesu, tibi sit glória,

Qui natus es de Vírgine,

Cum Patre, et almo Spíritu,

In sempitérna sǽcula.

Amen.

Nocturnus I

Ant. Memor fuit in sǽculum.

Psalmus 104(1-15) [1]

  1. 104:1 Confitémini Dómino, et invocáte nomen ejus: * annuntiáte inter gentes ópera ejus.
  2. 104:2 Cantáte ei, et psállite ei: * narráte ómnia mirabília ejus.
  3. 104:3 Laudámini in nómine sancto ejus: * lætétur cor quæréntium Dóminum.
  4. 104:4 Quǽrite Dóminum, et confirmámini: * quǽrite fáciem ejus semper.
  5. 104:5 Mementóte mirabílium ejus, quæ fecit: * prodígia ejus, et judícia oris ejus.
  6. 104:6 Semen Ábraham, servi ejus: * fílii Jacob, elécti ejus.
  7. 104:7 Ipse Dóminus Deus noster: * in univérsa terra judícia ejus.
  8. 104:8 Memor fuit in sǽculum testaménti sui: * verbi, quod mandávit in mille generatiónes:
  9. 104:9 Quod dispósuit ad Ábraham: * et juraménti sui ad Isaac:
  10. 104:10 Et státuit illud Jacob in præcéptum: * et Israël in testaméntum ætérnum:
  11. 104:11 Dicens: Tibi dabo terram Chánaan, * funículum hereditátis vestræ.
  12. 104:12 Cum essent número brevi, * paucíssimi et íncolæ ejus:
  13. 104:13 Et pertransiérunt de gente in gentem, * et de regno ad pópulum álterum.
  14. 104:14 Non relíquit hóminem nocére eis: * et corrípuit pro eis reges.
  15. 104:15 Nolíte tángere christos meos: * et in prophétis meis nolíte malignári.
Ant. Auxit Dóminus.

Psalmus 104(16-27) [2]

  1. 104:16 Et vocávit famem super terram: * et omne firmaméntum panis contrívit.
  2. 104:17 Misit ante eos virum: * in servum venúmdatus est Joseph.
  3. 104:18 Humiliavérunt in compédibus pedes ejus, ferrum pertránsiit ánimam ejus * donec veníret verbum ejus.
  4. 104:19 Elóquium Dómini inflammávit eum: * misit rex, et solvit eum; princeps populórum, et dimísit eum.
  5. 104:21 Constítuit eum dóminum domus suæ: * et príncipem omnis possessiónis suæ:
  6. 104:22 Ut erudíret príncipes ejus sicut semetípsum: * et senes ejus prudéntiam docéret.
  7. 104:23 Et intrávit Israël in Ægýptum: * et Jacob áccola fuit in terra Cham.
  8. 104:24 Et auxit pópulum suum veheménter: * et firmávit eum super inimícos ejus.
  9. 104:25 Convértit cor eórum ut odírent pópulum ejus: * et dolum fácerent in servos ejus.
  10. 104:26 Misit Móysen, servum suum: * Aaron, quem elégit ipsum.
  11. 104:27 Pósuit in eis verba signórum suórum: * et prodigiórum in terra Cham.
Ant. Edúxit Deus.

Psalmus 104(28-45) [3]

  1. 104:28 Misit ténebras, et obscurávit: * et non exacerbávit sermónes suos.
  2. 104:29 Convértit aquas eórum in sánguinem: * et occídit pisces eórum.
  3. 104:30 Édidit terra eórum ranas: * in penetrálibus regum ipsórum.
  4. 104:31 Dixit, et venit cœnomyía: * et cínifes in ómnibus fínibus eórum.
  5. 104:32 Pósuit plúvias eórum grándinem: * ignem comburéntem in terra ipsórum.
  6. 104:33 Et percússit víneas eórum, et ficúlneas eórum: * et contrívit lignum fínium eórum.
  7. 104:34 Dixit, et venit locústa, et bruchus, * cujus non erat númerus:
  8. 104:35 Et comédit omne fænum in terra eórum: * et comédit omnem fructum terræ eórum.
  9. 104:36 Et percússit omne primogénitum in terra eórum: * primítias omnis labóris eórum.
  10. 104:37 Et edúxit eos cum argénto et auro: * et non erat in tríbubus eórum infírmus.
  11. 104:38 Lætáta est Ægýptus in profectióne eórum: * quia incúbuit timor eórum super eos.
  12. 104:39 Expándit nubem in protectiónem eórum: * et ignem ut lucéret eis per noctem.
  13. 104:40 Petiérunt, et venit cotúrnix: * et pane cæli saturávit eos.
  14. 104:41 Dirúpit petram et fluxérunt aquæ: * abiérunt in sicco flúmina;
  15. 104:42 Quóniam memor fuit verbi sancti sui: * quod hábuit ad Ábraham, púerum suum.
  16. 104:43 Et edúxit pópulum suum in exsultatióne, * et eléctos suos in lætítia.
  17. 104:44 Et dedit illis regiónes géntium: * et labóres populórum possedérunt:
  18. 104:45 Ut custódiant justificatiónes ejus, * et legem ejus requírant.
V.
Memor fuit Dóminus verbi sancti sui.
R.
Quod locútus est ad Ábraham, púerum suum.
Pater Noster dicitur secreto usque ad Et ne nos indúcas in tentatiónem:

Pater noster, qui es in cælis, sanctificétur nomen tuum: advéniat regnum tuum: fiat volúntas tua, sicut in cælo et in terra. Panem nostrum quotidiánum da nobis hódie: et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris:

V. Et ne nos indúcas in tentatiónem:

R. Sed líbera nos a malo.

Absolutio.

Exáudi, Dómine Jesu Christe, preces servórum tuórum, et miserére nobis: Qui cum Patre et Spíritu Sancto vivis et regnas in sǽcula sæculórum.

R. Amen.

Extra Chorum, quando ab uno tantum recitatur Officium dicitur: Jube, Dómine, benedícere; et subjungitur congruens Benedictio.
V.
Jube, domne, benedícere.

Benedictio.

Benedictióne perpétua benedícat nos Pater ætérnus.

R. Amen.

De Isaía Prophéta

Dómine, Deus meus es tu; exaltábo te, et confitébor nómini tuo: quóniam fecísti mirabília, cogitatiónes antíquas fidéles. Amen.

Quia posuísti civitátem in túmulum, urbem fortem in ruínam, domum alienórum: ut non sit cívitas, et in sempitérnum non ædificétur.

Super hoc laudábit te pópulus fortis; cívitas géntium robustárum timébit te:

Quia factus es fortitúdo páuperi, fortitúdo egéno in tribulatióne sua, spes a túrbine, umbráculum ab æstu.

V.
Tu autem, Dómine, miserére nobis.
R.
Deo grátias.
R.
Egrediétur Dóminus de Samaría ad portam, quæ réspicit ad Oriéntem: et véniet in Béthlehem ámbulans super aquas redemptiónis Judæ:

* Tunc salvus erit omnis homo: quia ecce véniet.

V.
Et præparábitur in misericórdia sólium ejus, et sedébit super illud in veritáte.
R.
Tunc salvus erit omnis homo: quia ecce véniet.
Extra Chorum, quando ab uno tantum recitatur Officium dicitur: Jube, Dómine, benedícere; et subjungitur congruens Benedictio.
V.
Jube, domne, benedícere.

Benedictio.

Unigénitus Dei Fílius nos benedícere et adjuváre dignétur.

R. Amen.

Spíritus enim robustórum quasi turbo impéllens paríetem.

Sicut æstus in siti, tumúltum alienórum humiliábis; et quasi calóre sub nube torrénte, propáginem fórtium marcéscere fácies.

Et fáciet Dóminus exercítuum ómnibus pópulis in monte hoc convívium píngujum, convívium vindémiæ, píngujum medullatórum, vindémiæ defæcátæ.

Et præcipitábit in monte isto fáciem vínculi colligáti super omnes pópulos, et telam quam ordítus est super omnes natiónes.

V.
Tu autem, Dómine, miserére nobis.
R.
Deo grátias.
R.
Festína, ne tardáveris, Dómine:

* Et líbera pópulum tuum.

V.
Veni, Dómine, et noli tardáre: reláxa facínora plebi tuæ.
R.
Et líbera pópulum tuum.
Extra Chorum, quando ab uno tantum recitatur Officium dicitur: Jube, Dómine, benedícere; et subjungitur congruens Benedictio.
V.
Jube, domne, benedícere.

Benedictio.

Spíritus Sancti grátia illúminet sensus et corda nostra.

R. Amen.

Præcipitábit mortem in sempitérnum; et áuferet Dóminus Deus lácrimam ab omni fácie, et oppróbrium pópuli sui áuferet de univérsa terra: quia Dóminus locútus est.

Et dicet in die illa: Ecce Deus noster iste; exspectávimus eum, et salvábit nos; iste Dóminus, sustinúimus eum: exsultábimus, et lætábimur in salutári ejus.

Quia requiéscet manus Dómini in monte isto; et triturábitur Moab sub eo, sícuti terúntur páleæ in plaustro.

Et exténdet manus suas sub eo sicut exténdit natans ad natándum; et humiliábit glóriam ejus cum allisióne mánuum ejus.

Et muniménta sublímium murórum tuórum cóncident, et humiliabúntur, et detrahéntur in terram usque ad púlverem.

V.
Tu autem, Dómine, miserére nobis.
R.
Deo grátias.
R.
Ecce Dóminus véniet cum splendóre descéndens, et virtus ejus cum eo,

* Visitáre pópulum suum in pace, et constitúere super eum vitam sempitérnam.

V.
Ecce Dóminus noster cum virtúte véniet.
R.
Visitáre pópulum suum in pace, et constitúere super eum vitam sempitérnam.
V.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
R.
Visitáre pópulum suum in pace, et constitúere super eum vitam sempitérnam.

Nocturnus II

Ant. Salvávit eos Dóminus.

Psalmus 105(1-15) [4]

  1. 105:1 Confitémini Dómino, quóniam bonus: * quóniam in sǽculum misericórdia ejus.
  2. 105:2 Quis loquétur poténtias Dómini, * audítas fáciet omnes laudes ejus?
  3. 105:3 Beáti, qui custódiunt judícium, * et fáciunt justítiam in omni témpore.
  4. 105:4 Meménto nostri, Dómine, in beneplácito pópuli tui: * vísita nos in salutári tuo:
  5. 105:5 Ad vidéndum in bonitáte electórum tuórum, ad lætándum in lætítia gentis tuæ: * ut laudéris cum hereditáte tua.
  6. 105:6 Peccávimus cum pátribus nostris: * injúste égimus, iniquitátem fécimus.
  7. 105:7 Patres nostri in Ægýpto non intellexérunt mirabília tua: * non fuérunt mémores multitúdinis misericórdiæ tuæ.
  8. Et irritavérunt ascendéntes in mare, * Mare Rubrum.
  9. 105:8 Et salvávit eos propter nomen suum: * ut notam fáceret poténtiam suam.
  10. 105:9 Et incrépuit Mare Rubrum, et exsiccátum est, * et dedúxit eos in abýssis sicut in desérto.
  11. 105:10 Et salvávit eos de manu odiéntium: * et redémit eos de manu inimíci.
  12. 105:11 Et opéruit aqua tribulántes eos: * unus ex eis non remánsit.
  13. 105:12 Et credidérunt verbis ejus: * et laudavérunt laudem ejus.
  14. 105:13 Cito fecérunt, oblíti sunt óperum ejus: * et non sustinuérunt consílium ejus.
  15. 105:14 Et concupiérunt concupiscéntiam in desérto: * et tentavérunt Deum in inaquóso.
  16. 105:15 Et dedit eis petitiónem ipsórum: * et misit saturitátem in ánimas eórum.
Ant. Oblíti sunt Deum.

Psalmus 105(16-31) [5]

  1. 105:16 Et irritavérunt Móysen in castris: * Aaron, sanctum Dómini.
  2. 105:17 Apérta est terra, et deglutívit Dathan: * et opéruit super congregatiónem Abíron.
  3. 105:18 Et exársit ignis in synagóga eórum * flamma combússit peccatóres.
  4. 105:19 Et fecérunt vítulum in Horeb * et adoravérunt scúlptile.
  5. 105:20 Et mutavérunt glóriam suam * in similitúdinem vítuli comedéntis fænum.
  6. 105:21 Oblíti sunt Deum, qui salvávit eos, * qui fecit magnália in Ægýpto, mirabília in terra Cham: terribília in Mari Rubro.
  7. 105:23 Et dixit ut dispérderet eos: * si non Móyses, eléctus ejus, stetísset in confractióne in conspéctu ejus:
  8. 105:24 Ut avérteret iram ejus ne dispérderet eos: * et pro níhilo habuérunt terram desiderábilem:
  9. 105:25 Non credidérunt verbo ejus, et murmuravérunt in tabernáculis suis: * non exaudiérunt vocem Dómini.
  10. 105:26 Et elevávit manum suam super eos: * ut prostérneret eos in desérto:
  11. 105:27 Et ut deíceret semen eórum in natiónibus: * et dispérgeret eos in regiónibus.
  12. 105:28 Et initiáti sunt Beélphegor: * et comedérunt sacrifícia mortuórum.
  13. 105:29 Et irritavérunt eum in adinventiónibus suis: * et multiplicáta est in eis ruína.
  14. 105:30 Et stetit Phínees, et placávit: * et cessávit quassátio.
  15. 105:31 Et reputátum est ei in justítiam: * in generatiónem et generatiónem usque in sempitérnum.
Ant. Cum tribularéntur.

Psalmus 105(32-48) [6]

  1. 105:32 Et irritavérunt eum ad aquas contradictiónis: * et vexátus est Móyses propter eos: quia exacerbavérunt spíritum ejus.
  2. 105:33 Et distínxit in lábiis suis: * non disperdidérunt gentes, quas dixit Dóminus illis.
  3. 105:35 Et commísti sunt inter gentes, et didicérunt ópera eórum: et serviérunt sculptílibus eórum: * et factum est illis in scándalum.
  4. 105:37 Et immolavérunt fílios suos, * et fílias suas dæmóniis.
  5. 105:38 Et effudérunt sánguinem innocéntem: * sánguinem filiórum suórum et filiárum suárum, quas sacrificavérunt sculptílibus Chánaan.
  6. 105:39 Et infécta est terra in sanguínibus, et contamináta est in opéribus eórum: * et fornicáti sunt in adinventiónibus suis.
  7. 105:40 Et irátus est furóre Dóminus in pópulum suum: * et abominátus est hereditátem suam.
  8. 105:41 Et trádidit eos in manus géntium: * et domináti sunt eórum qui odérunt eos.
  9. 105:42 Et tribulavérunt eos inimíci eórum, et humiliáti sunt sub mánibus eórum: * sæpe liberávit eos.
  10. 105:43 Ipsi autem exacerbavérunt eum in consílio suo: * et humiliáti sunt in iniquitátibus suis.
  11. 105:44 Et vidit, cum tribularéntur: * et audívit oratiónem eórum.
  12. 105:45 Et memor fuit testaménti sui: * et pœnítuit eum secúndum multitúdinem misericórdiæ suæ.
  13. 105:46 Et dedit eos in misericórdias * in conspéctu ómnium qui céperant eos.
  14. 105:47 Salvos nos fac, Dómine, Deus noster: * et cóngrega nos de natiónibus:
  15. Ut confiteámur nómini sancto tuo: * et gloriémur in laude tua.
  16. 105:48 Benedíctus Dóminus, Deus Israël, a sǽculo et usque in sǽculum: * et dicet omnis pópulus: Fiat, fiat.
V.
Salvos nos fac, Dómine, Deus noster.
R.
Ut confiteámur nómini sancto tuo.
Pater Noster dicitur secreto usque ad Et ne nos indúcas in tentatiónem:

Pater noster, qui es in cælis, sanctificétur nomen tuum: advéniat regnum tuum: fiat volúntas tua, sicut in cælo et in terra. Panem nostrum quotidiánum da nobis hódie: et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris:

V. Et ne nos indúcas in tentatiónem:

R. Sed líbera nos a malo.

Absolutio.

Ipsíus píetas et misericórdia nos ádjuvet, qui cum Patre et Spíritu Sancto vivit et regnat in sǽcula sæculórum.

R. Amen.

Extra Chorum, quando ab uno tantum recitatur Officium dicitur: Jube, Dómine, benedícere; et subjungitur congruens Benedictio.
V.
Jube, domne, benedícere.

Benedictio.

Deus Pater omnípotens sit nobis propítius et clemens.

R. Amen.

Ex Bulla dogmatica Pii Papæ noni

Quoniam quæ ad cultum pertinent, intimo plane vinculo cum ejusdem objecto conserta sunt, neque rata et fixa manere possunt, si illud anceps sit et in ambiguo versetur, idcirco decessores nostri Romani Pontifices omni cura Conceptionis cultum amplificantes illius etiam objectum ac doctrinam declarare, et inculcare impensissime studuerunt. Etenim clare aperteque docuere, festum agi de Virginis Conceptione, atque uti falsam et ab Ecclesiæ mente alienissimam proscripserunt illorum opinionem qui non Conceptionem ipsam, sed sanctificationem ab Ecclesia coli arbitrarentur et affirmarent.

V. Tu autem, Dómine, miserére nobis.

R. Deo grátias.

R. Ego ex ore Altíssimi prodívi, primogénita ante omnem creatúram: ego feci in cælis, ut orirétur lumen indefíciens.

* Nondum erant abýssi, et ego jam concépta eram.

V. Deus enim creávit me in justítia, et apprehéndit manum meam, et servávit me.

R. Nondum erant abýssi, et ego jam concépta eram.

Extra Chorum, quando ab uno tantum recitatur Officium dicitur: Jube, Dómine, benedícere; et subjungitur congruens Benedictio.
V.
Jube, domne, benedícere.

Benedictio.

Christus perpétuæ det nobis gáudia vitæ.

R. Amen.

Neque mitius cum iis agendum esse existimarunt, qui ad labefactandam de Immaculata Virginis Conceptione doctrinam excogitato inter primum atque alterum Conceptionis instans et momentum discrimine, asserebant, celebrari quidem Conceptionem sed non pro primo instanti atque momento. Ipsi namque prædecessores nostri suarum partium esse duxerunt, et beatissimæ Virginis Conceptionis festum, et Conceptionem pro primo instanti tamquam verum cultus objectum omni studio tueri ac propugnare. Hinc decretoria plane verba, quibus Alexander septimus decessor noster sinceram Ecclesiæ mentem declaravit, inquiens: Sane vetus est Christifidelium erga ejus beatissimam Matrem Virginem Mariam pietas sentientium, ejus animam in primo instanti creationis atque infusionis in corpus fuísse speciali Dei gratia et privilegio, intuitu meritorum Jesu Christi ejus Filii humani generis Redemptoris, a macula peccati originalis præservatam immunem, atque in hoc sensu ejus Conceptionis festivitatem solemni ritu colentium et celebrantium.

V. Tu autem, Dómine, miserére nobis.

R. Deo grátias.

R. Nihil inquinátum in eam incúrrit:

* Candor est lucis ætérnæ et spéculum sine mácula.

V. Est enim hæc speciósior sole, et luci comparáta invenítur púrior.

R. Candor est lucis ætérnæ et spéculum sine mácula.

Extra Chorum, quando ab uno tantum recitatur Officium dicitur: Jube, Dómine, benedícere; et subjungitur congruens Benedictio.
V.
Jube, domne, benedícere.

Benedictio.

Ignem sui amóris accéndat Deus in córdibus nostris.

R. Amen.

Atque illud in primis solemne quoque fuit iisdem decessoribus nostris, doctrinam de Immaculata Dei Matris Conceptione sartam tectamque omni cura, studio et contentione tueri. Etenim non solum nullatenus passi sunt, ipsam doctrinam quovis modo a quopiam notari atque traduci, verum étiam longe ulterius progressi, perspicuis declarationibus iteratisque vicibus edixerunt: Doctrinam qua Immaculatam Virginis Conceptionem profitemur, esse, suoque merito haberi cum ecclesiastico cultu plane consonam, eamque veterem, ac prope universalem et ejusmodi, quam Romana Ecclesia sibi fovendam tuendamque susceperit, atque omnino dignam, quæ in sacra ipsa liturgia, solemnioribusque precibus usurparetur. Neque his contenti, ut ipsa de Immaculato Virginis Conceptu doctrina inviolata persisteret, opinionem huic doctrinæ adversam, sive publice, sive privatim, defendi posse severissime prohibuere, eamque multiplici veluti vulnere confectam esse voluerunt.

V. Tu autem, Dómine, miserére nobis.

R. Deo grátias.

R. Signum magnum appáruit in cælo: Múlier amícta sole, et luna sub pédibus ejus,

* Et in cápite ejus coróna stellárum duódecim.

V. Induit eam Dóminus vestiméntis salútis, induménto justítiæ, et quasi sponsam ornávit eam monílibus suis.

R. Et in cápite ejus coróna stellárum duódecim.

V. Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

R. Et in cápite ejus coróna stellárum duódecim.

Nocturnus III

Ant. Clamavérunt ad Dóminum.

Psalmus 106(1-14) [7]

  1. 106:1 Confitémini Dómino quóniam bonus: * quóniam in sǽculum misericórdia ejus.
  2. 106:2 Dicant qui redémpti sunt a Dómino, quos redémit de manu inimíci: * et de regiónibus congregávit eos:
  3. 106:3 A solis ortu, et occásu: * ab aquilóne, et mari.
  4. 106:4 Erravérunt in solitúdine in inaquóso: * viam civitátis habitáculi non invenérunt.
  5. 106:5 Esuriéntes, et sitiéntes: * ánima eórum in ipsis defécit.
  6. 106:6 Et clamavérunt ad Dóminum cum tribularéntur: * et de necessitátibus eórum erípuit eos.
  7. 106:7 Et dedúxit eos in viam rectam: * ut irent in civitátem habitatiónis.
  8. 106:8 Confiteántur Dómino misericórdiæ ejus: * et mirabília ejus fíliis hóminum.
  9. 106:9 Quia satiávit ánimam inánem: * et ánimam esuriéntem satiávit bonis.
  10. 106:10 Sedéntes in ténebris, et umbra mortis: * vinctos in mendicitáte et ferro.
  11. 106:11 Quia exacerbavérunt elóquia Dei: * et consílium Altíssimi irritavérunt.
  12. 106:12 Et humiliátum est in labóribus cor eórum: * infirmáti sunt, nec fuit qui adjuváret.
  13. 106:13 Et clamavérunt ad Dóminum cum tribularéntur: * et de necessitátibus eórum liberávit eos.
  14. 106:14 Et edúxit eos de ténebris, et umbra mortis: * et víncula eórum disrúpit.
Ant. Ipsi vidérunt.

Psalmus 106(15-30) [8]

  1. 106:15 Confiteántur Dómino misericórdiæ ejus: * et mirabília ejus fíliis hóminum.
  2. 106:16 Quia contrívit portas ǽreas: * et vectes férreos confrégit.
  3. 106:17 Suscépit eos de via iniquitátis eórum: * propter injustítias enim suas humiliáti sunt.
  4. 106:18 Omnem escam abomináta est ánima eórum: * et appropinquavérunt usque ad portas mortis.
  5. 106:19 Et clamavérunt ad Dóminum cum tribularéntur: * et de necessitátibus eórum liberávit eos.
  6. 106:20 Misit verbum suum, et sanávit eos: * et erípuit eos de interitiónibus eórum.
  7. 106:21 Confiteántur Dómino misericórdiæ ejus: * et mirabília ejus fíliis hóminum.
  8. 106:22 Et sacríficent sacrifícium laudis: * et annúntient ópera ejus in exsultatióne.
  9. 106:23 Qui descéndunt mare in návibus, * faciéntes operatiónem in aquis multis.
  10. 106:24 Ipsi vidérunt ópera Dómini, * et mirabília ejus in profúndo.
  11. 106:25 Dixit, et stetit spíritus procéllæ: * et exaltáti sunt fluctus ejus.
  12. 106:26 Ascéndunt usque ad cælos, et descéndunt usque ad abýssos: * ánima eórum in malis tabescébat.
  13. 106:27 Turbáti sunt, et moti sunt sicut ébrius: * et omnis sapiéntia eórum devoráta est.
  14. 106:28 Et clamavérunt ad Dóminum cum tribularéntur: * et de necessitátibus eórum edúxit eos.
  15. 106:29 Et státuit procéllam ejus in auram: * et siluérunt fluctus ejus.
  16. 106:30 Et lætáti sunt quia siluérunt: * et dedúxit eos in portum voluntátis eórum.
Ant. Vidébunt recti.

Psalmus 106(31-43) [9]

  1. 106:31 Confiteántur Dómino misericórdiæ ejus: * et mirabília ejus fíliis hóminum.
  2. 106:32 Et exáltent eum in ecclésia plebis: * et in cáthedra seniórum laudent eum.
  3. 106:33 Pósuit flúmina in desértum: * et éxitus aquárum in sitim.
  4. 106:34 Terram fructíferam in salsúginem: * a malítia inhabitántium in ea.
  5. 106:35 Pósuit desértum in stagna aquárum: * et terram sine aqua in éxitus aquárum.
  6. 106:36 Et collocávit illic esuriéntes: * et constituérunt civitátem habitatiónis.
  7. 106:37 Et seminavérunt agros, et plantavérunt víneas: * et fecérunt fructum nativitátis.
  8. 106:38 Et benedíxit eis, et multiplicáti sunt nimis: * et juménta eórum non minorávit.
  9. 106:39 Et pauci facti sunt: * et vexáti sunt a tribulatióne malórum, et dolóre.
  10. 106:40 Effúsa est contémptio super príncipes: * et erráre fecit eos in ínvio, et non in via.
  11. 106:41 Et adjúvit páuperem de inópia: * et pósuit sicut oves famílias.
  12. 106:42 Vidébunt recti, et lætabúntur: * et omnis iníquitas oppilábit os suum.
  13. 106:43 Quis sápiens et custódiet hæc? * et intélleget misericórdias Dómini.
V.
Exáltent Dóminum in ecclésia plebis.
R.
Et in cáthedra seniórum laudent eum.
Pater Noster dicitur secreto usque ad Et ne nos indúcas in tentatiónem:

Pater noster, qui es in cælis, sanctificétur nomen tuum: advéniat regnum tuum: fiat volúntas tua, sicut in cælo et in terra. Panem nostrum quotidiánum da nobis hódie: et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris:

V. Et ne nos indúcas in tentatiónem:

R. Sed líbera nos a malo.

Absolutio.

A vínculis peccatórum nostrórum absólvat nos omnípotens et miséricors Dóminus.

R. Amen.

Extra Chorum, quando ab uno tantum recitatur Officium dicitur: Jube, Dómine, benedícere; et subjungitur congruens Benedictio.
V.
Jube, domne, benedícere.

Benedictio.

Evangélica léctio sit nobis salus et protéctio.

R. Amen.

Léctio sancti Evangélii secúndum Lucam

Luc 1:26-28

In illo témpore: Missus est Angelus Gabriel a Deo in civitatem Galilææ, cui nomen Nazareth, ad Virginem desponsatam viro, cui nomen erat Joseph, de domo David, et nomen Virginis Maria. Et réliqua.

Homilia sancti Tharásii Epíscopi

De Præsentatióne Deiparæ

Quibus te laudibus cumulabimus, Maria? O puella immaculata; o virgo impolluta; mulierum ornamentum filiarum nitor! O mater Virgo sancta, tu benedicta inter mulieres; tu celebrata propter innocentiam; tu obsignata virginitate. Tu Adami maledicti expiatio; tu debiti Hevæ solutio. Tu Abelis purissima oblatio; primogenitorum delectus; immaculatum sacrificium. Tu Enos in Deum spes non pudore suffusa; tu Enoch inita gratia, et in securam vitam migratio. Tu Noë arca, et secundæ regenerationis apud Deum conciliatio. Tu regni et sacerdotii Melchisedech perillustris splendor; tu Abrahami firma fiducia et promissionis futuræ posteritatis obsequens fides. Tu Isaac novum sacrificium et rationale holocaustum; tu Jacob in scalam ascensus causa, et fœcunditatis in duodecim tribus permanentis expressio nobilissima. Tu Judæ apparuisti secundum stirpem filia; tu Josephi pudicitia et veteris AEgypti, nimirum synagogæ Judæorum eversio, o Immaculata! Tu Moysis ejusdemque legislatoris liber divinitus concinnatus, in quo scriptum est sacramentum regenerationis, et divinis digitis insculpta in tabulis lex est tamquam in monte Sina, ubi novus Israël ab intelligibilium Aegyptiorum servitute vindicabitur, quemadmodum antiquus populus in solitudine manna et aqua de petra satiatus est, petra autem erat Christus e tuo gremio proditurus tamquam sponsus de thalamo. Tu Aaronis virga florescens; tu es Davidis filia fimbriis aureis circumvestita vario ornatu nitescens.

V. Tu autem, Dómine, miserére nobis.

R. Deo grátias.

R. Hortus conclúsus soror mea sponsa, hortus conclúsus, fons signátus:

* Emissiónes tuæ paradísus, o María.

V. Aperi mihi, soror mea, amíca mea, colúmba mea, immaculáta mea.

R. Emissiónes tuæ paradísus, o María.

Extra Chorum, quando ab uno tantum recitatur Officium dicitur: Jube, Dómine, benedícere; et subjungitur congruens Benedictio.
V.
Jube, domne, benedícere.

Benedictio.

Cujus festum cólimus, ipsa Virgo vírginum intercédat pro nobis ad Dóminum.

R. Amen.

Tu es prophetarum speculum, et rerum ab illis prænuntiatarum exitus. Te enixe Ezechiel vaticinans appellavit portam clausam, per quam nemo hominum umquam transibit nisi Dominus Deus solus, et portam clausam conservabit. Te Isaias ille in primis grandiloquus prænuntiat virgam Jesse, ex qua flos Christus orietur, et fruticibus vitiorum exstirpatis radicitus, plantas divinæ cognitionis in agro inseret. Te Jeremias præmonstravit inquiens: Ecce dies venient, dicit Dominus, et feriam domui Israël et domui Judæ fœdus novum, quod constitui cum patribus eorum, ita significans adventum ortumque filii tui, et populum Gentium vocans ad Deum adorandum inde usque a finibus terræ. Te étiam Daniel vir desideriorum proclamavit montem ingentem, e quo Christus lapis angularis abscindetur, et simulacrum multiformis serpentis ruina atque exitio dissipabit. Te honoro agnam immaculatam, te prædico gratia plenam, te cano Dei habitationem puram et immaculatam. Et sane ubi abundavit delictum, superabundavit gratia. Per mulierem mortem lucrati sumus, per mulierem universa ipse rursus instaurabit. Per serpentem cibum accepimus amari saporis, per ipsum vero rursum vescemur cibo immortalitatis. Prima parens Heva Cainum in lucem edidit invidiæ et nequitiæ principem; unigenitus Filius tuus erit primogenitus vitæ et resurrectionis, O inauditum prodigium! O admirandam novitatem! O sapientiam nullis verbis coæquandam!

V. Tu autem, Dómine, miserére nobis.

R. Deo grátias.

R. Magníficat ánima mea Dóminum:

* Quia fecit mihi magna qui potens est, et sanctum nomen ejus.

V. Ecce enim ex hoc beátam me dicent omnes generatiónes.

R. Quia fecit mihi magna qui potens est, et sanctum nomen ejus.

V. Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

R. Quia fecit mihi magna qui potens est, et sanctum nomen ejus.

Extra Chorum, quando ab uno tantum recitatur Officium dicitur: Jube, Dómine, benedícere; et subjungitur congruens Benedictio.
V.
Jube, domne, benedícere.

Benedictio.

Ad societátem cívium supernórum perdúcat nos Rex Angelórum.

R. Amen.

Nos autem populus Dei, gens sancta, congregatio acceptabilis, filii columbæ, soboles gratiæ in hac Virginis celebritate puris animis, impollutis labiis, multisonis linguis hymnos suavidicos extollamus. Illustre hoc festum, principem solemnitatem Angelis lætam et hominum prædicatione dignissimam, prouti par est, venerantes illud Ave Gabrielis cum reverentia et gaudio sancto conclamemus. Ave delicium Patris, per quam ad ultimos terræ fines Dei cognitio manavit. Ave Filii domicilium, de qua ille carne indutus prodivit. Ave sancti Spiritus habitaculum ineffabile. Ave sanctior Cherubim; ave gloriosior Seraphim; ave cælo altior; ave sole splendidior; ave luna micantior; ave multiplex astrorum nitor; ave levis nubes, quæ cælestem pluviam inspergis. Ave aura sancta, quæ spiritum malitiæ a terra dissipasti. Ave nobile præconium Prophetarum; ave Apostolorum auditus per totum orbem sonus; ave Mártyrum excellens confessio; ave Patriarcharum laudatissima prædicatio; ave Sanctorum summum ornamentum. Ave causa salutis omnium mortalium; ave regina pacis conciliatrix; ave matrum splendor immaculatus. Ave mediatrix omnium, qui sub cælo sunt; ave totius orbis reparatio; ave gratia plena, Dominus tecum, qui ante te, et ex te, et nobiscum. Ipsi laus cum Patre et sanctissimo et vivifico Spiritu, nunc et semper, et in infinita sæcula sæculorum. Amen.

V. Tu autem, Dómine, miserére nobis.

R. Deo grátias.

Te Deum

Te Deum laudámus: * te Dóminum confitémur.

Te ætérnum Patrem * omnis terra venerátur.

Tibi omnes Ángeli, * tibi Cæli, et univérsæ Potestátes:

Tibi Chérubim et Séraphim * incessábili voce proclámant:

Fit reverentia Sanctus, Sanctus, Sanctus * Dóminus Deus Sábaoth.

Pleni sunt cæli et terra * majestátis glóriæ tuæ.

Te gloriósus * Apostolórum chorus,

Te Prophetárum * laudábilis númerus,

Te Mártyrum candidátus * laudat exércitus.

Te per orbem terrárum * sancta confitétur Ecclésia,

Patrem * imménsæ majestátis;

Venerándum tuum verum * et únicum Fílium;

Sanctum quoque * Paráclitum Spíritum.

Tu Rex glóriæ, * Christe.

Tu Patris * sempitérnus es Fílius.

Fit reverentia Tu, ad liberándum susceptúrus hóminem: * non horruísti Vírginis úterum.

Tu, devícto mortis acúleo, * aperuísti credéntibus regna cælórum.

Tu ad déxteram Dei sedes, * in glória Patris.

Judex créderis * esse ventúrus.

Sequens versus dicitur flexis genibus Te ergo quǽsumus, tuis fámulis súbveni, * quos pretióso sánguine redemísti.

Ætérna fac cum Sanctis tuis * in glória numerári.

Salvum fac pópulum tuum, Dómine, * et bénedic hereditáti tuæ.

Et rege eos, * et extólle illos usque in ætérnum.

Per síngulos dies * benedícimus te.

Fit reverentia, secundum consuetudinem Et laudámus nomen tuum in sǽculum, * et in sǽculum sǽculi.

Dignáre, Dómine, die isto * sine peccáto nos custodíre.

Miserére nostri, Dómine, * miserére nostri.

Fiat misericórdia tua, Dómine, super nos, * quemádmodum sperávimus in te.

In te, Dómine, sperávi: * non confúndar in ætérnum.

Reliqua omittuntur, nisi Laudes separandæ sint.

V.
Dómine, exáudi oratiónem meam.
R.
Et clamor meus ad te véniat.

Orémus.

Deus, qui per immaculátam Vírginis Conceptiónem dignum Fílio tuo habitáculum præparásti: quǽsumus; ut qui ex morte ejúsdem Fílii tui prævísa, eam ab omni labe præservásti, nos quoque mundos ejus intercessióne ad te perveníre concédas.

Per eúmdem Dóminum nostrum Jesum Christum Fílium tuum, qui tecum vivit et regnat in unitáte Spíritus Sancti, Deus, per ómnia sǽcula sæculórum.

R. Amen.

V.
Dómine, exáudi oratiónem meam.
R.
Et clamor meus ad te véniat.
V.
Benedicámus Dómino.
R.
Deo grátias.
V.
Fidélium ánimæ per misericórdiam Dei requiéscant in pace.
R.
Amen.
Pater Noster dicitur totum secreto.

Pater noster, qui es in cælis, sanctificétur nomen tuum: advéniat regnum tuum: fiat volúntas tua, sicut in cælo et in terra. Panem nostrum quotidiánum da nobis hódie: et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris: et ne nos indúcas in tentatiónem: sed líbera nos a malo. Amen.

Post Divinum officium