B
S. Ambrosii Episcopi Confessoris et Ecclesiæ Doctoris Duplex
Feria II, 7 Decembris MMXXVI
Hodie Ad Missam →
Pre-1955 1962

S. Ambrosii Episcopi Confessoris et Ecclesiæ Doctoris

Duplex
Ad Matutinum

Ante Divinum officium

secreto

Pater noster, qui es in cælis, sanctificétur nomen tuum: advéniat regnum tuum: fiat volúntas tua, sicut in cælo et in terra. Panem nostrum quotidiánum da nobis hódie: et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris: et ne nos indúcas in tentatiónem: sed líbera nos a malo. Amen.

Ave María, grátia plena; Dóminus tecum: benedícta tu in muliéribus, et benedíctus fructus ventris tui Jesus. Sancta María, Mater Dei, ora pro nobis peccatóribus, nunc et in hora mortis nostræ. Amen.

Credo in Deum, Patrem omnipoténtem, Creatórem cæli et terræ. Et in Jesum Christum, Fílium ejus únicum, Dóminum nostrum: qui concéptus est de Spíritu Sancto, natus ex María Vírgine, passus sub Póntio Piláto, crucifíxus, mórtuus, et sepúltus: descéndit ad ínferos; tértia die resurréxit a mórtuis; ascéndit ad cælos; sedet ad déxteram Dei Patris omnipoténtis: inde ventúrus est judicáre vivos et mórtuos. Credo in Spíritum Sanctum, sanctam Ecclésiam cathólicam, Sanctórum communiónem, remissiónem peccatórum, carnis resurrectiónem, vitam ætérnam. Amen.

Deinde, clara voce, dicitur Versus:

V. Dómine, lábia + mea apéries.

R. Et os meum annuntiábit laudem tuam.

V. Deus ✠ in adjutórium meum inténde.

R. Dómine, ad adjuvándum me festína.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Allelúja.

Invitatorium

Ant. Regem Confessórum Dóminum, * Veníte, adorémus.

Veníte, exsultémus Dómino, jubilémus Deo, salutári nostro: præoccupémus fáciem ejus in confessióne, et in psalmis jubilémus ei.

Ant. Regem Confessórum Dóminum, * Veníte, adorémus.

Quóniam Deus magnus Dóminus, et Rex magnus super omnes deos, quóniam non repéllet Dóminus plebem suam: quia in manu ejus sunt omnes fines terræ, et altitúdines móntium ipse cónspicit.

Ant. Veníte, adorémus.

Quóniam ipsíus est mare, et ipse fecit illud, et áridam fundavérunt manus ejus (genuflectitur) veníte, adorémus, et procidámus ante Deum: plorémus coram Dómino, qui fecit nos, quia ipse est Dóminus, Deus noster; nos autem pópulus ejus, et oves páscuæ ejus.

Ant. Regem Confessórum Dóminum, * Veníte, adorémus.

Hódie, si vocem ejus audiéritis, nolíte obduráre corda vestra, sicut in exacerbatióne secúndum diem tentatiónis in desérto: ubi tentavérunt me patres vestri, probavérunt et vidérunt ópera mea.

Ant. Veníte, adorémus.

Quadragínta annis próximus fui generatióni huic, et dixi: Semper hi errant corde, ipsi vero non cognovérunt vias meas: quibus jurávi in ira mea: Si introíbunt in réquiem meam.

Ant. Regem Confessórum Dóminum, * Veníte, adorémus.

V. Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

R. Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Ant. Veníte, adorémus.

Ant. Regem Confessórum Dóminum, * Veníte, adorémus.

Hymnus

Iste Conféssor Dómini, coléntes

Quem pie laudant pópuli per orbem,

Hac die lætus méruit suprémos

Laudis honóres.

Qui pius, prudens, húmilis, pudícus,

Sóbriam duxit sine labe vitam,

Donec humános animávit auræ

Spíritus artus.

Cujus ob præstans méritum, frequénter,

Ægra quæ passim jacuére membra,

Víribus morbi dómitis, salúti

Restituúntur.

Noster hinc illi chorus obsequéntem

Cóncinit laudem celebrésque palmas,

Ut piis ejus précibus juvémur

Omne per ævum.

Sit salus illi, decus atque virtus,

Qui, super cæli sólio corúscans,

Tótius mundi sériem gubérnat,

Trinus et unus.

Amen.

Nocturnus I

Ant. Dóminus de cælo * prospéxit super fílios hóminum.

Psalmus 13 [1]

  1. 13:1 Dixit insípiens in corde suo: * non est Deus.
  2. Corrúpti sunt, et abominábiles facti sunt in stúdiis suis: * non est qui fáciat bonum, non est usque ad unum.
  3. 13:2 Dóminus de cælo prospéxit super fílios hóminum, * ut vídeat si est intéllegens, aut requírens Deum.
  4. 13:3 Omnes declinavérunt, simul inútiles facti sunt: * non est qui fáciat bonum, non est usque ad unum.
  5. Sepúlcrum patens est guttur eórum: linguis suis dolóse agébant * venénum áspidum sub lábiis eórum.
  6. Quorum os maledictióne et amaritúdine plenum est: * velóces pedes eórum ad effundéndum sánguinem.
  7. Contrítio et infelícitas in viis eórum, et viam pacis non cognovérunt: * non est timor Dei ante óculos eórum.
  8. 13:4 Nonne cognóscent omnes qui operántur iniquitátem, * qui dévorant plebem meam sicut escam panis?
  9. 13:5 Dóminum non invocavérunt, * illic trepidavérunt timóre, ubi non erat timor.
  10. 13:6 Quóniam Dóminus in generatióne justa est, consílium ínopis confudístis: * quóniam Dóminus spes ejus est.
  11. 13:7 Quis dabit ex Sion salutáre Israël? * cum avérterit Dóminus captivitátem plebis suæ, exsultábit Jacob, et lætábitur Israël.
Ant. Qui operátur justítiam * requiéscet in monte sancto tuo, Dómine.

Psalmus 14 [2]

  1. 14:1 Dómine, quis habitábit in tabernáculo tuo? * aut quis requiéscet in monte sancto tuo?
  2. 14:2 Qui ingréditur sine mácula, * et operátur justítiam:
  3. 14:3 Qui lóquitur veritátem in corde suo, * qui non egit dolum in lingua sua:
  4. Nec fecit próximo suo malum, * et oppróbrium non accépit advérsus próximos suos.
  5. 14:4 Ad níhilum dedúctus est in conspéctu ejus malígnus: * timéntes autem Dóminum gloríficat:
  6. Qui jurat próximo suo, et non décipit, * qui pecúniam suam non dedit ad usúram, et múnera super innocéntem non accépit.
  7. 14:5 Qui facit hæc: * non movébitur in ætérnum.
Ant. Inclína, Dómine, * aurem tuam mihi, et exáudi verba mea.

Psalmus 16 [3]

  1. 16:1 Exáudi, Dómine, justítiam meam: * inténde deprecatiónem meam.
  2. Áuribus pércipe oratiónem meam, * non in lábiis dolósis.
  3. 16:2 De vultu tuo judícium meum pródeat: * óculi tui vídeant æquitátes.
  4. 16:3 Probásti cor meum, et visitásti nocte: * igne me examinásti, et non est invénta in me iníquitas.
  5. 16:4 Ut non loquátur os meum ópera hóminum: * propter verba labiórum tuórum ego custodívi vias duras.
  6. 16:5 Pérfice gressus meos in sémitis tuis: * ut non moveántur vestígia mea.
  7. 16:6 Ego clamávi, quóniam exaudísti me, Deus: * inclína aurem tuam mihi, et exáudi verba mea.
  8. 16:7 Mirífica misericórdias tuas, * qui salvos facis sperántes in te.
  9. 16:8 A resisténtibus déxteræ tuæ custódi me, * ut pupíllam óculi.
  10. Sub umbra alárum tuárum prótege me: * a fácie impiórum qui me afflixérunt.
  11. 16:9 Inimíci mei ánimam meam circumdedérunt, ádipem suum conclusérunt: * os eórum locútum est supérbiam.
  12. 16:11 Proiciéntes me nunc circumdedérunt me: * óculos suos statuérunt declináre in terram.
  13. 16:12 Suscepérunt me sicut leo parátus ad prædam: * et sicut cátulus leónis hábitans in ábditis.
  14. 16:13 Exsúrge, Dómine, prǽveni eum, et supplánta eum: * éripe ánimam meam ab ímpio, frámeam tuam ab inimícis manus tuæ.
  15. 16:14 Dómine, a paucis de terra dívide eos in vita eórum: * de abscónditis tuis adimplétus est venter eórum.
  16. Saturáti sunt fíliis: * et dimisérunt relíquias suas párvulis suis.
  17. 16:15 Ego autem in justítia apparébo conspéctui tuo: * satiábor cum apparúerit glória tua.
V.
Mirífica Dómine misericórdias tuas.
R.
Qui salvos facis sperántes in te.
Pater Noster dicitur secreto usque ad Et ne nos indúcas in tentatiónem:

Pater noster, qui es in cælis, sanctificétur nomen tuum: advéniat regnum tuum: fiat volúntas tua, sicut in cælo et in terra. Panem nostrum quotidiánum da nobis hódie: et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris:

V. Et ne nos indúcas in tentatiónem:

R. Sed líbera nos a malo.

Absolutio.

Exáudi, Dómine Jesu Christe, preces servórum tuórum, et miserére nobis: Qui cum Patre et Spíritu Sancto vivis et regnas in sǽcula sæculórum.

R. Amen.

Extra Chorum, quando ab uno tantum recitatur Officium dicitur: Jube, Dómine, benedícere; et subjungitur congruens Benedictio.
V.
Jube, domne, benedícere.

Benedictio.

Benedictióne perpétua benedícat nos Pater ætérnus.

R. Amen.

De Isaía Prophéta

Onus Babylónis, quod vidit Isaías fílius Amos.

Super montem caliginósum leváte signum, exaltáte vocem, leváte manum, et ingrediántur portas duces.

Ego mandávi sanctificátis meis, et vocávi fortes meos in ira mea, exsultántes in glória mea.

Vox multitúdinis in móntibus, quasi populórum frequéntium: vox sónitus regum, géntium congregatárum.

V.
Tu autem, Dómine, miserére nobis.
R.
Deo grátias.
R.
Súscipe verbum, Virgo María, quod tibi a Dómino per Angelum transmíssum est: concípies et páries Deum páriter et hóminem,

* Ut benedícta dicáris inter omnes mulíeres.

V.
Páries quidem fílium, et virginitátis non patiéris detriméntum: efficiéris grávida, et eris mater semper intácta.
R.
Ut benedícta dicáris inter omnes mulíeres.
Extra Chorum, quando ab uno tantum recitatur Officium dicitur: Jube, Dómine, benedícere; et subjungitur congruens Benedictio.
V.
Jube, domne, benedícere.

Benedictio.

Unigénitus Dei Fílius nos benedícere et adjuváre dignétur.

R. Amen.

Dóminus exercítuum præcépit milítiæ belli,

Veniéntibus de terra procul a summitáte cæli: Dóminus, et vasa furóris ejus, ut dispérdat omnem terram.

Ululáte, quia prope est dies Dómini: quasi vástitas a Dómino véniet.

Propter hoc omnes manus dissolvéntur, et omne cor hóminis contabéscet,

Et conterétur. Torsiónes et dolóres tenébunt; quasi partúriens dolébunt: unusquísque ad próximum suum stupébit, fácies combústæ vultus eórum.

V.
Tu autem, Dómine, miserére nobis.
R.
Deo grátias.
R.
Læténtur cæli, et exsúltet terra, jubiláte, montes, laudem: quia Dóminus noster véniet,

* Et páuperum suórum miserébitur.

V.
Oriétur in diébus ejus justítia, et abundántia pacis.
R.
Et páuperum suórum miserébitur.
Extra Chorum, quando ab uno tantum recitatur Officium dicitur: Jube, Dómine, benedícere; et subjungitur congruens Benedictio.
V.
Jube, domne, benedícere.

Benedictio.

Spíritus Sancti grátia illúminet sensus et corda nostra.

R. Amen.

Ecce dies Dómini véniet, crudélis, et indignatiónis plenus, et iræ furorísque, ad ponéndam terram in solitúdinem, et peccatóres ejus conteréndos de ea.

Quóniam stellæ cæli, et splendor eárum, non expándent lumen suum: obtenebrátus est sol in ortu suo, et luna non splendébit in lúmine suo.

Et visitábo super orbis mala, et contra ímpios iniquitátem eórum, et quiéscere fáciam supérbiam infidélium, et arrogántiam fórtium humiliábo.

V.
Tu autem, Dómine, miserére nobis.
R.
Deo grátias.
R.
Aliéni non transíbunt per Jerúsalem ámplius:

* Nam in illa die stillábunt montes dulcédinem, et colles fluent lac et mel, dicit Dóminus.

V.
Deus a Líbano véniet, et Sanctus de monte umbróso et condénso.
R.
Nam in illa die stillábunt montes dulcédinem, et colles fluent lac et mel, dicit Dóminus.
V.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
R.
Nam in illa die stillábunt montes dulcédinem, et colles fluent lac et mel, dicit Dóminus.

Nocturnus II

Ant. Díligam te, * Dómine, virtus mea.

Psalmus 17(2-16b) [4]

  1. 17:2 Díligam te, Dómine, fortitúdo mea: * Dóminus firmaméntum meum, et refúgium meum, et liberátor meus.
  2. 17:3 Deus meus adjútor meus, * et sperábo in eum.
  3. Protéctor meus, et cornu salútis meæ, * et suscéptor meus.
  4. 17:4 Laudans invocábo Dóminum: * et ab inimícis meis salvus ero.
  5. 17:5 Circumdedérunt me dolóres mortis: * et torréntes iniquitátis conturbavérunt me.
  6. 17:6 Dolóres inférni circumdedérunt me: * præoccupavérunt me láquei mortis.
  7. 17:7 In tribulatióne mea invocávi Dóminum, * et ad Deum meum clamávi.
  8. Et exaudívit de templo sancto suo vocem meam: * et clamor meus in conspéctu ejus, introívit in aures ejus.
  9. 17:8 Commóta est, et contrémuit terra: * fundaménta móntium conturbáta sunt, et commóta sunt, quóniam irátus est eis.
  10. 17:9 Ascéndit fumus in ira ejus: et ignis a fácie ejus exársit: * carbónes succénsi sunt ab eo.
  11. 17:10 Inclinávit cælos, et descéndit: * et calígo sub pédibus ejus.
  12. 17:11 Et ascéndit super Chérubim, et volávit: * volávit super pennas ventórum.
  13. 17:12 Et pósuit ténebras latíbulum suum, in circúitu ejus tabernáculum ejus: * tenebrósa aqua in núbibus áëris.
  14. 17:13 Præ fulgóre in conspéctu ejus nubes transiérunt, * grando et carbónes ignis.
  15. 17:14 Et intónuit de cælo Dóminus, et Altíssimus dedit vocem suam: * grando et carbónes ignis.
  16. 17:15 Et misit sagíttas suas, et dissipávit eos: * fúlgura multiplicávit, et conturbávit eos.
  17. 17:16 Et apparuérunt fontes aquárum, * et reveláta sunt fundaménta orbis terrárum:
  18. Ab increpatióne tua, Dómine, * ab inspiratióne spíritus iræ tuæ.
Ant. Retríbuet mihi Dóminus * secúndum justítiam meam.

Psalmus 17(17-35) [5]

  1. 17:17 Misit de summo, et accépit me: * et assúmpsit me de aquis multis.
  2. 17:18 Erípuit me de inimícis meis fortíssimis, et ab his qui odérunt me: * quóniam confortáti sunt super me.
  3. 17:19 Prævenérunt me in die afflictiónis meæ: * et factus est Dóminus protéctor meus.
  4. 17:20 Et edúxit me in latitúdinem: * salvum me fecit, quóniam vóluit me.
  5. 17:21 Et retríbuet mihi Dóminus secúndum justítiam meam: * et secúndum puritátem mánuum meárum retríbuet mihi:
  6. 17:22 Quia custodívi vias Dómini, * nec ímpie gessi a Deo meo.
  7. 17:23 Quóniam ómnia judícia ejus in conspéctu meo: * et justítias ejus non répuli a me.
  8. 17:24 Et ero immaculátus cum eo: * et observábo me ab iniquitáte mea.
  9. 17:25 Et retríbuet mihi Dóminus secúndum justítiam meam: * et secúndum puritátem mánuum meárum in conspéctu oculórum ejus.
  10. 17:26 Cum sancto sanctus eris, * et cum viro innocénte ínnocens eris:
  11. 17:27 Et cum elécto eléctus eris: * et cum pervérso pervertéris.
  12. 17:28 Quóniam tu pópulum húmilem salvum fácies: * et óculos superbórum humiliábis.
  13. 17:29 Quóniam tu illúminas lucérnam meam, Dómine: * Deus meus, illúmina ténebras meas.
  14. 17:30 Quóniam in te erípiar a tentatióne, * et in Deo meo transgrédiar murum.
  15. 17:31 Deus meus, impollúta via ejus: elóquia Dómini igne examináta: * protéctor est ómnium sperántium in se.
  16. 17:32 Quóniam quis Deus præter Dóminum? * aut quis Deus præter Deum nostrum?
  17. 17:33 Deus, qui præcínxit me virtúte: * et pósuit immaculátam viam meam.
  18. 17:34 Qui perfécit pedes meos tamquam cervórum, * et super excélsa státuens me.
  19. 17:35 Qui docet manus meas ad prǽlium: * et posuísti, ut arcum ǽreum, brácchia mea.
Ant. Vivit Dóminus * et benedíctus Deus salútis meæ.

Psalmus 17(36a-51) [6]

  1. 17:36 Et dedísti mihi protectiónem salútis tuæ: * et déxtera tua suscépit me:
  2. Et disciplína tua corréxit me in finem: * et disciplína tua ipsa me docébit.
  3. 17:37 Dilatásti gressus meos subtus me: * et non sunt infirmáta vestígia mea:
  4. 17:38 Pérsequar inimícos meos et comprehéndam illos: * et non convértar, donec defíciant.
  5. 17:39 Confríngam illos, nec póterunt stare: * cadent subtus pedes meos.
  6. 17:40 Et præcinxísti me virtúte ad bellum: * et supplantásti insurgéntes in me subtus me.
  7. 17:41 Et inimícos meos dedísti mihi dorsum, * et odiéntes me disperdidísti.
  8. 17:42 Clamavérunt, nec erat qui salvos fáceret ad Dóminum: * nec exaudívit eos.
  9. 17:43 Et commínuam eos, ut púlverem ante fáciem venti: * ut lutum plateárum delébo eos.
  10. 17:44 Erípies me de contradictiónibus pópuli: * constítues me in caput géntium.
  11. 17:45 Pópulus quem non cognóvi servívit mihi: * in audítu auris obedívit mihi.
  12. 17:46 Fílii aliéni mentíti sunt mihi, * fílii aliéni inveteráti sunt, et claudicavérunt a sémitis suis.
  13. 17:47 Vivit Dóminus, et benedíctus Deus meus: * et exaltétur Deus salútis meæ.
  14. 17:48 Deus, qui das vindíctas mihi, et subdis pópulos sub me: * liberátor meus de inimícis meis iracúndis.
  15. 17:49 Et ab insurgéntibus in me exaltábis me: * a viro iníquo erípies me.
  16. 17:50 Proptérea confitébor tibi in natiónibus, Dómine: * et nómini tuo psalmum dicam.
  17. 17:51 Magníficans salútes Regis ejus, et fáciens misericórdiam Christo suo David: * et sémini ejus usque in sǽculum.
V.
Confitébor tibi in natiónibus, Dómine.
R.
Et nómini tuo psalmum dicam.
Pater Noster dicitur secreto usque ad Et ne nos indúcas in tentatiónem:

Pater noster, qui es in cælis, sanctificétur nomen tuum: advéniat regnum tuum: fiat volúntas tua, sicut in cælo et in terra. Panem nostrum quotidiánum da nobis hódie: et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris:

V. Et ne nos indúcas in tentatiónem:

R. Sed líbera nos a malo.

Absolutio.

Ipsíus píetas et misericórdia nos ádjuvet, qui cum Patre et Spíritu Sancto vivit et regnat in sǽcula sæculórum.

R. Amen.

Extra Chorum, quando ab uno tantum recitatur Officium dicitur: Jube, Dómine, benedícere; et subjungitur congruens Benedictio.
V.
Jube, domne, benedícere.

Benedictio.

Deus Pater omnípotens sit nobis propítius et clemens.

R. Amen.

Ambrósius epíscopus Mediolanénsis, Ambrósii civis Románi fílius, patre Gálliæ præfécto natus est. In hujus infántis ore exámen apum consedísse dícitur: quæ res divínam viri eloquéntiam præmonstrábat. Romæ liberálibus disciplínis erudítus est. Post a Probo præfécto Ligúriæ et Æmíliæ præpósitus: unde póstea, ejúsdem Probi jussu, cum potestáte Mediolánum venit; ubi, mórtuo Auxéntio Ariáno epíscopo, pópulus de successóre deligéndo dissidébat. Quare Ambrósius, pro offícii sui múnere ecclésiam ingréssus, ut commótam seditiónem sedáret, cum multa de quiéte et tranquillitáte reipúblicæ præcláre dixísset, derepénte púero Ambrósium epíscopum exclamánte, univérsi pópuli vox erúpit, Ambrósium epíscopum deposcéntis.

V. Tu autem, Dómine, miserére nobis.

R. Deo grátias.

R. Invéni David servum meum, óleo sancto meo unxi eum:

* Manus enim mea auxiliábitur ei.

V. Nihil profíciet inimícus in eo, et fílius iniquitátis non nocébit ei.

R. Manus enim mea auxiliábitur ei.

Extra Chorum, quando ab uno tantum recitatur Officium dicitur: Jube, Dómine, benedícere; et subjungitur congruens Benedictio.
V.
Jube, domne, benedícere.

Benedictio.

Christus perpétuæ det nobis gáudia vitæ.

R. Amen.

Recusánte illo et eórum précibus resisténte, ardens pópuli stúdium ad Valentiniánum imperatórem delátum est; cui gratíssimum fuit, a se deléctos júdices ad sacerdótium postulári. Fuit id étiam Probo præfécto jucúndum, qui Ambrósio proficiscénti quasi divínans díxerat: Vade, age, non ut judex, sed ut epíscopus. Itaque cum ad pópuli desidérium imperatóris volúntas accéderet, Ambrósius baptizátus (erat enim catechúmenus) sacrísque initiátus, ac servátis ómnibus ex institúto Ecclésiæ órdinum grádibus, octávo die, qui fuit séptimo Idus Decémbris, episcopále onus suscépit. Factus epíscopus, cathólicam fidem et disciplínam ecclesiásticam acérrime deféndit; multósque Ariános, et álios hæréticos ad fídei veritátem convértit, in quibus claríssimum Ecclésiæ lumen sanctum Augustínum Jesu Christo péperit.

V. Tu autem, Dómine, miserére nobis.

R. Deo grátias.

R. Pósui adjutórium super poténtem, et exaltávi eléctum de plebe mea:

* Manus enim mea auxiliábitur ei.

V. Invéni David servum meum, óleo sancto meo unxi eum.

R. Manus enim mea auxiliábitur ei.

Extra Chorum, quando ab uno tantum recitatur Officium dicitur: Jube, Dómine, benedícere; et subjungitur congruens Benedictio.
V.
Jube, domne, benedícere.

Benedictio.

Ignem sui amóris accéndat Deus in córdibus nostris.

R. Amen.

Gratiáno imperatóre occíso, ad Máximum ejus interfectórem legátus íterum proféctus est; eóque pœniténtiam ágere recusánte, se ab ejus communióne semóvit. Theodósium imperatórem, propter cædem Thessalonícæ factam, ingréssu ecclésiæ prohíbuit. Cui, cum ille David quoque regem adúlterum et homicídam fuísse dixísset, respóndit Ambrósius: Qui secútus es errántem, séquere pœniténtem. Quare Theodósius sibi ab eo impósitam públicam pœniténtiam humíliter egit. Ergo sanctus epíscopus pro Ecclésia Dei máximis labóribus curísque perfúnctus, multis libris étiam egrégie conscrípsit, ántequam in morbum incíderet, mortis suæ diem prædíxit. Ad quem ægrótum Honorátus Vercellénsis epíscopus, Dei voce ter admónitus, accúrrit, eíque sanctum Dómini corpus prǽbuit: quo ille sumpto, conformátis in crucis similitúdinem mánibus, orans, ánimam Deo réddidit prídie Nonas Aprílis, anno post Christum natum trecentésimo nonagésimo séptimo.

V. Tu autem, Dómine, miserére nobis.

R. Deo grátias.

R. Iste est, qui ante Deum magnas virtútes operátus est, et omnis terra doctrína ejus repléta est:

* Ipse intercédat pro peccátis ómnium populórum.

V. Iste est, qui contémpsit vitam mundi, et pervénit ad cæléstia regna.

R. Ipse intercédat pro peccátis ómnium populórum.

V. Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

R. Ipse intercédat pro peccátis ómnium populórum.

Nocturnus III

Ant. Exáudiat te * Dóminus in die tribulatiónis. ‡

Psalmus 19 [7]

  1. 19:2 Exáudiat te Dóminus in die tribulatiónis: * ‡ prótegat te nomen Dei Jacob.
  2. 19:3 Mittat tibi auxílium de sancto: * et de Sion tueátur te.
  3. 19:4 Memor sit omnis sacrifícii tui: * et holocáustum tuum pingue fiat.
  4. 19:5 Tríbuat tibi secúndum cor tuum: * et omne consílium tuum confírmet.
  5. 19:6 Lætábimur in salutári tuo: * et in nómine Dei nostri magnificábimur.
  6. 19:7 Ímpleat Dóminus omnes petitiónes tuas: * nunc cognóvi quóniam salvum fecit Dóminus Christum suum.
  7. Exáudiet illum de cælo sancto suo: * in potentátibus salus déxteræ ejus.
  8. 19:8 Hi in cúrribus, et hi in equis: * nos autem in nómine Dómini, Dei nostri invocábimus.
  9. 19:9 Ipsi obligáti sunt, et cecidérunt: * nos autem surréximus et erécti sumus.
  10. 19:10 Dómine, salvum fac regem: * et exáudi nos in die, qua invocavérimus te.
Ant. Dómine, * in virtúte tua lætábitur rex. ‡

Psalmus 20 [8]

  1. 20:2 Dómine, in virtúte tua lætábitur rex: * ‡ et super salutáre tuum exsultábit veheménter.
  2. 20:3 Desidérium cordis ejus tribuísti ei: * et voluntáte labiórum ejus non fraudásti eum.
  3. 20:4 Quóniam prævenísti eum in benedictiónibus dulcédinis: * posuísti in cápite ejus corónam de lápide pretióso.
  4. 20:5 Vitam pétiit a te: * et tribuísti ei longitúdinem diérum in sǽculum, et in sǽculum sǽculi.
  5. 20:6 Magna est glória ejus in salutári tuo: * glóriam et magnum decórem impónes super eum.
  6. 20:7 Quóniam dabis eum in benedictiónem in sǽculum sǽculi: * lætificábis eum in gáudio cum vultu tuo.
  7. 20:8 Quóniam rex sperat in Dómino: * et in misericórdia Altíssimi non commovébitur.
  8. 20:9 Inveniátur manus tua ómnibus inimícis tuis: * déxtera tua invéniat omnes, qui te odérunt.
  9. 20:10 Pones eos ut clíbanum ignis in témpore vultus tui: * Dóminus in ira sua conturbábit eos, et devorábit eos ignis.
  10. 20:11 Fructum eórum de terra perdes: * et semen eórum a fíliis hóminum.
  11. 20:12 Quóniam declinavérunt in te mala: * cogitavérunt consília, quæ non potuérunt stabilíre.
  12. 20:13 Quóniam pones eos dorsum: * in relíquiis tuis præparábis vultum eórum.
  13. 20:14 Exaltáre, Dómine, in virtúte tua: * cantábimus et psallémus virtútes tuas.
Ant. Exaltábo te, * Dómine, quóniam suscepísti me. ‡

Psalmus 29 [9]

  1. 29:2 Exaltábo te, Dómine, quóniam suscepísti me: * ‡ nec delectásti inimícos meos super me.
  2. 29:3 Dómine, Deus meus, clamávi ad te, * et sanásti me.
  3. 29:4 Dómine, eduxísti ab inférno ánimam meam: * salvásti me a descendéntibus in lacum.
  4. 29:5 Psállite Dómino, sancti ejus: * et confitémini memóriæ sanctitátis ejus.
  5. 29:6 Quóniam ira in indignatióne ejus: * et vita in voluntáte ejus.
  6. Ad vésperum demorábitur fletus: * et ad matutínum lætítia.
  7. 29:7 Ego autem dixi in abundántia mea: * Non movébor in ætérnum.
  8. 29:8 Dómine, in voluntáte tua, * præstitísti decóri meo virtútem.
  9. Avertísti fáciem tuam a me, * et factus sum conturbátus.
  10. 29:9 Ad te, Dómine, clamábo: * et ad Deum meum deprecábor.
  11. 29:10 Quæ utílitas in sánguine meo, * dum descéndo in corruptiónem?
  12. Numquid confitébitur tibi pulvis, * aut annuntiábit veritátem tuam?
  13. 29:11 Audívit Dóminus, et misértus est mei: * Dóminus factus est adjútor meus.
  14. 29:12 Convertísti planctum meum in gáudium mihi: * conscidísti saccum meum, et circumdedísti me lætítia:
  15. 29:13 Ut cantet tibi glória mea, et non compúngar: * Dómine, Deus meus, in ætérnum confitébor tibi.
V.
Psállite Dómino sancti ejus.
R.
Et confitémini memóriæ sanctitátis ejus.
Pater Noster dicitur secreto usque ad Et ne nos indúcas in tentatiónem:

Pater noster, qui es in cælis, sanctificétur nomen tuum: advéniat regnum tuum: fiat volúntas tua, sicut in cælo et in terra. Panem nostrum quotidiánum da nobis hódie: et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris:

V. Et ne nos indúcas in tentatiónem:

R. Sed líbera nos a malo.

Absolutio.

A vínculis peccatórum nostrórum absólvat nos omnípotens et miséricors Dóminus.

R. Amen.

Extra Chorum, quando ab uno tantum recitatur Officium dicitur: Jube, Dómine, benedícere; et subjungitur congruens Benedictio.
V.
Jube, domne, benedícere.

Benedictio.

Evangélica léctio sit nobis salus et protéctio.

R. Amen.

Léctio sancti Evangélii secúndum Matthǽum

Lib. 1 de Sermone Domini in monte, cap. 6

In illo témpore: Dixit Jesus discípulis suis: Vos estis sal terræ. Quod si sal evanúerit, in quo saliétur? Et réliqua.

Homilía sancti Augustíni Epíscopi

Osténdit Dóminus fátuos esse judicándos, qui temporálium bonórum vel cópiam sectántes vel inópiam metuéntes, amíttunt ætérna, quæ nec dari possunt ab homínibus nec auférri. Itaque, si sal infatuátum fúerit, in quo saliétur? Id est, si vos, per quos condiéndi sunt quodámmodo pópuli, metu persecutiónum temporálium amiséritis regna cælórum; qui erunt hómines, per quos a vobis error auferátur, cum vos elégerit Deus, per quos errórem áuferat ceterórum?

V. Tu autem, Dómine, miserére nobis.

R. Deo grátias.

R. Amávit eum Dóminus, et ornávit eum: stolam glóriæ índuit eum,

* Et ad portas paradísi coronávit eum.

V. Induit eum Dóminus lorícam fídei, et ornávit eum.

R. Et ad portas paradísi coronávit eum.

Extra Chorum, quando ab uno tantum recitatur Officium dicitur: Jube, Dómine, benedícere; et subjungitur congruens Benedictio.
V.
Jube, domne, benedícere.

Benedictio.

Cujus festum cólimus, ipse intercédat pro nobis ad Dóminum.

R. Amen.

Ergo ad níhilum valet sal infatuátum, nisi ut mittátur foras et calcétur ab homínibus. Non ítaque calcátur ab homínibus qui pátitur persecutiónem; sed qui, persecutiónem timéndo, infatuátur. Calcári enim non potest nisi inférior; sed inférior non est, qui, quamvis córpore multa in terra sustíneat, corde tamen fixus in cælo est.

V. Tu autem, Dómine, miserére nobis.

R. Deo grátias.

R. In médio Ecclésiæ apéruit os ejus,

* Et implévit eum Dóminus spíritu sapiéntiæ et intelléctus.

V. Jucunditátem et exsultatiónem thesaurizávit super eum.

R. Et implévit eum Dóminus spíritu sapiéntiæ et intelléctus.

V. Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

R. Et implévit eum Dóminus spíritu sapiéntiæ et intelléctus.

Extra Chorum, quando ab uno tantum recitatur Officium dicitur: Jube, Dómine, benedícere; et subjungitur congruens Benedictio.
V.
Jube, domne, benedícere.

Benedictio.

Ad societátem cívium supernórum perdúcat nos Rex Angelórum.

R. Amen.

Vos estis lumen mundi. Quómodo dixit supérius sal terræ, sic nunc dicit lumen mundi. Nam, neque supérius ista terra accipiénda est, quam pédibus corpóreis calcámus; sed hómines, qui in terra hábitant, vel étiam peccatóres, quorum condiéndis et exstinguéndis putóribus apostólicum salem Dóminus misit. Et hic mundum non cælum et terram, sed hómines qui sunt in mundo vel díligunt mundum, opórtet intélligi; quibus illuminándis Apóstoli missi sunt. Non potest cívitas abscóndi super montem pósita; id est, fundáta super insígnem magnámque justítiam, quam signíficat étiam ipse mons, in quo dísputat Dóminus.

V. Tu autem, Dómine, miserére nobis.

R. Deo grátias.

Te Deum

Te Deum laudámus: * te Dóminum confitémur.

Te ætérnum Patrem * omnis terra venerátur.

Tibi omnes Ángeli, * tibi Cæli, et univérsæ Potestátes:

Tibi Chérubim et Séraphim * incessábili voce proclámant:

Fit reverentia Sanctus, Sanctus, Sanctus * Dóminus Deus Sábaoth.

Pleni sunt cæli et terra * majestátis glóriæ tuæ.

Te gloriósus * Apostolórum chorus,

Te Prophetárum * laudábilis númerus,

Te Mártyrum candidátus * laudat exércitus.

Te per orbem terrárum * sancta confitétur Ecclésia,

Patrem * imménsæ majestátis;

Venerándum tuum verum * et únicum Fílium;

Sanctum quoque * Paráclitum Spíritum.

Tu Rex glóriæ, * Christe.

Tu Patris * sempitérnus es Fílius.

Fit reverentia Tu, ad liberándum susceptúrus hóminem: * non horruísti Vírginis úterum.

Tu, devícto mortis acúleo, * aperuísti credéntibus regna cælórum.

Tu ad déxteram Dei sedes, * in glória Patris.

Judex créderis * esse ventúrus.

Sequens versus dicitur flexis genibus Te ergo quǽsumus, tuis fámulis súbveni, * quos pretióso sánguine redemísti.

Ætérna fac cum Sanctis tuis * in glória numerári.

Salvum fac pópulum tuum, Dómine, * et bénedic hereditáti tuæ.

Et rege eos, * et extólle illos usque in ætérnum.

Per síngulos dies * benedícimus te.

Fit reverentia, secundum consuetudinem Et laudámus nomen tuum in sǽculum, * et in sǽculum sǽculi.

Dignáre, Dómine, die isto * sine peccáto nos custodíre.

Miserére nostri, Dómine, * miserére nostri.

Fiat misericórdia tua, Dómine, super nos, * quemádmodum sperávimus in te.

In te, Dómine, sperávi: * non confúndar in ætérnum.

Reliqua omittuntur, nisi Laudes separandæ sint.

V.
Dómine, exáudi oratiónem meam.
R.
Et clamor meus ad te véniat.

Orémus.

Deus, qui pópulo tuo ætérnæ salútis beátum Ambrósium minístrum tribuísti: præsta, quǽsumus; ut, quem Doctórem vitæ habúimus in terris, intercessórem habére mereámur in cælis.

Per Dóminum nostrum Jesum Christum, Fílium tuum: qui tecum vivit et regnat in unitáte Spíritus Sancti, Deus, per ómnia sǽcula sæculórum.

R. Amen.

V.
Dómine, exáudi oratiónem meam.
R.
Et clamor meus ad te véniat.
V.
Benedicámus Dómino.
R.
Deo grátias.
V.
Fidélium ánimæ per misericórdiam Dei requiéscant in pace.
R.
Amen.
Pater Noster dicitur totum secreto.

Pater noster, qui es in cælis, sanctificétur nomen tuum: advéniat regnum tuum: fiat volúntas tua, sicut in cælo et in terra. Panem nostrum quotidiánum da nobis hódie: et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris: et ne nos indúcas in tentatiónem: sed líbera nos a malo. Amen.

Post Divinum officium