In Vigilia S. Andreæ Apostoli
Ante Divinum officium
Pater noster, qui es in cælis, sanctificétur nomen tuum: advéniat regnum tuum: fiat volúntas tua, sicut in cælo et in terra. Panem nostrum quotidiánum da nobis hódie: et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris: et ne nos indúcas in tentatiónem: sed líbera nos a malo. Amen.
Ave María, grátia plena; Dóminus tecum: benedícta tu in muliéribus, et benedíctus fructus ventris tui Jesus. Sancta María, Mater Dei, ora pro nobis peccatóribus, nunc et in hora mortis nostræ. Amen.
Credo in Deum, Patrem omnipoténtem, Creatórem cæli et terræ. Et in Jesum Christum, Fílium ejus únicum, Dóminum nostrum: qui concéptus est de Spíritu Sancto, natus ex María Vírgine, passus sub Póntio Piláto, crucifíxus, mórtuus, et sepúltus: descéndit ad ínferos; tértia die resurréxit a mórtuis; ascéndit ad cælos; sedet ad déxteram Dei Patris omnipoténtis: inde ventúrus est judicáre vivos et mórtuos. Credo in Spíritum Sanctum, sanctam Ecclésiam cathólicam, Sanctórum communiónem, remissiónem peccatórum, carnis resurrectiónem, vitam ætérnam. Amen.
Deinde, clara voce, dicitur Versus:
V. Dómine, lábia + mea apéries.
R. Et os meum annuntiábit laudem tuam.
V. Deus ✠ in adjutórium meum inténde.
R. Dómine, ad adjuvándum me festína.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Allelúja.
Invitatorium
Ant. Pópulus Dómini, et oves páscuæ ejus: * Veníte, adorémus.
Veníte, exsultémus Dómino, jubilémus Deo, salutári nostro: præoccupémus fáciem ejus in confessióne, et in psalmis jubilémus ei.
Ant. Pópulus Dómini, et oves páscuæ ejus: * Veníte, adorémus.
Quóniam Deus magnus Dóminus, et Rex magnus super omnes deos, quóniam non repéllet Dóminus plebem suam: quia in manu ejus sunt omnes fines terræ, et altitúdines móntium ipse cónspicit.
Ant. Veníte, adorémus.
Quóniam ipsíus est mare, et ipse fecit illud, et áridam fundavérunt manus ejus (genuflectitur) veníte, adorémus, et procidámus ante Deum: plorémus coram Dómino, qui fecit nos, quia ipse est Dóminus, Deus noster; nos autem pópulus ejus, et oves páscuæ ejus.
Ant. Pópulus Dómini, et oves páscuæ ejus: * Veníte, adorémus.
Hódie, si vocem ejus audiéritis, nolíte obduráre corda vestra, sicut in exacerbatióne secúndum diem tentatiónis in desérto: ubi tentavérunt me patres vestri, probavérunt et vidérunt ópera mea.
Ant. Veníte, adorémus.
Quadragínta annis próximus fui generatióni huic, et dixi: Semper hi errant corde, ipsi vero non cognovérunt vias meas: quibus jurávi in ira mea: Si introíbunt in réquiem meam.
Ant. Pópulus Dómini, et oves páscuæ ejus: * Veníte, adorémus.
V. Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
R. Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Ant. Veníte, adorémus.
Ant. Pópulus Dómini, et oves páscuæ ejus: * Veníte, adorémus.
Summæ Parens cleméntiæ,
Mundi regis qui máchinam,
Uníus et substántiæ,
Trinúsque persónis Deus:
Nostros pius cum cánticis
Fletus benígne súscipe:
Ut corde puro sórdium
Te perfruámur lárgius.
Lumbos, jecúrque mórbidum
Flammis adúre cóngruis,
Accíncti ut artus éxcubent,
Luxu remóto péssimo.
Quicúmque ut horas nóctium
Nunc concinéndo rúmpimus,
Ditémur omnes áffatim
Donis beátæ pátriæ.
Præsta, Pater piíssime,
Patríque compar Únice,
Cum Spíritu Paráclito
Regnans per omne sǽculum.
Amen.
Ad Nocturnum
Psalmus 104(1-15) [1]
- 104:1 Confitémini Dómino, et invocáte nomen ejus: * annuntiáte inter gentes ópera ejus.
- 104:2 Cantáte ei, et psállite ei: * narráte ómnia mirabília ejus.
- 104:3 Laudámini in nómine sancto ejus: * lætétur cor quæréntium Dóminum.
- 104:4 Quǽrite Dóminum, et confirmámini: * quǽrite fáciem ejus semper.
- 104:5 Mementóte mirabílium ejus, quæ fecit: * prodígia ejus, et judícia oris ejus.
- 104:6 Semen Ábraham, servi ejus: * fílii Jacob, elécti ejus.
- 104:7 Ipse Dóminus Deus noster: * in univérsa terra judícia ejus.
- 104:8 Memor fuit in sǽculum testaménti sui: * verbi, quod mandávit in mille generatiónes:
- 104:9 Quod dispósuit ad Ábraham: * et juraménti sui ad Isaac:
- 104:10 Et státuit illud Jacob in præcéptum: * et Israël in testaméntum ætérnum:
- 104:11 Dicens: Tibi dabo terram Chánaan, * funículum hereditátis vestræ.
- 104:12 Cum essent número brevi, * paucíssimi et íncolæ ejus:
- 104:13 Et pertransiérunt de gente in gentem, * et de regno ad pópulum álterum.
- 104:14 Non relíquit hóminem nocére eis: * et corrípuit pro eis reges.
- 104:15 Nolíte tángere christos meos: * et in prophétis meis nolíte malignári.
Psalmus 104(16-27) [2]
- 104:16 Et vocávit famem super terram: * et omne firmaméntum panis contrívit.
- 104:17 Misit ante eos virum: * in servum venúmdatus est Joseph.
- 104:18 Humiliavérunt in compédibus pedes ejus, ferrum pertránsiit ánimam ejus * donec veníret verbum ejus.
- 104:19 Elóquium Dómini inflammávit eum: * misit rex, et solvit eum; princeps populórum, et dimísit eum.
- 104:21 Constítuit eum dóminum domus suæ: * et príncipem omnis possessiónis suæ:
- 104:22 Ut erudíret príncipes ejus sicut semetípsum: * et senes ejus prudéntiam docéret.
- 104:23 Et intrávit Israël in Ægýptum: * et Jacob áccola fuit in terra Cham.
- 104:24 Et auxit pópulum suum veheménter: * et firmávit eum super inimícos ejus.
- 104:25 Convértit cor eórum ut odírent pópulum ejus: * et dolum fácerent in servos ejus.
- 104:26 Misit Móysen, servum suum: * Aaron, quem elégit ipsum.
- 104:27 Pósuit in eis verba signórum suórum: * et prodigiórum in terra Cham.
Psalmus 104(28-45) [3]
- 104:28 Misit ténebras, et obscurávit: * et non exacerbávit sermónes suos.
- 104:29 Convértit aquas eórum in sánguinem: * et occídit pisces eórum.
- 104:30 Édidit terra eórum ranas: * in penetrálibus regum ipsórum.
- 104:31 Dixit, et venit cœnomyía: * et cínifes in ómnibus fínibus eórum.
- 104:32 Pósuit plúvias eórum grándinem: * ignem comburéntem in terra ipsórum.
- 104:33 Et percússit víneas eórum, et ficúlneas eórum: * et contrívit lignum fínium eórum.
- 104:34 Dixit, et venit locústa, et bruchus, * cujus non erat númerus:
- 104:35 Et comédit omne fænum in terra eórum: * et comédit omnem fructum terræ eórum.
- 104:36 Et percússit omne primogénitum in terra eórum: * primítias omnis labóris eórum.
- 104:37 Et edúxit eos cum argénto et auro: * et non erat in tríbubus eórum infírmus.
- 104:38 Lætáta est Ægýptus in profectióne eórum: * quia incúbuit timor eórum super eos.
- 104:39 Expándit nubem in protectiónem eórum: * et ignem ut lucéret eis per noctem.
- 104:40 Petiérunt, et venit cotúrnix: * et pane cæli saturávit eos.
- 104:41 Dirúpit petram et fluxérunt aquæ: * abiérunt in sicco flúmina;
- 104:42 Quóniam memor fuit verbi sancti sui: * quod hábuit ad Ábraham, púerum suum.
- 104:43 Et edúxit pópulum suum in exsultatióne, * et eléctos suos in lætítia.
- 104:44 Et dedit illis regiónes géntium: * et labóres populórum possedérunt:
- 104:45 Ut custódiant justificatiónes ejus, * et legem ejus requírant.
Psalmus 105(1-15) [4]
- 105:1 Confitémini Dómino, quóniam bonus: * quóniam in sǽculum misericórdia ejus.
- 105:2 Quis loquétur poténtias Dómini, * audítas fáciet omnes laudes ejus?
- 105:3 Beáti, qui custódiunt judícium, * et fáciunt justítiam in omni témpore.
- 105:4 Meménto nostri, Dómine, in beneplácito pópuli tui: * vísita nos in salutári tuo:
- 105:5 Ad vidéndum in bonitáte electórum tuórum, ad lætándum in lætítia gentis tuæ: * ut laudéris cum hereditáte tua.
- 105:6 Peccávimus cum pátribus nostris: * injúste égimus, iniquitátem fécimus.
- 105:7 Patres nostri in Ægýpto non intellexérunt mirabília tua: * non fuérunt mémores multitúdinis misericórdiæ tuæ.
- Et irritavérunt ascendéntes in mare, * Mare Rubrum.
- 105:8 Et salvávit eos propter nomen suum: * ut notam fáceret poténtiam suam.
- 105:9 Et incrépuit Mare Rubrum, et exsiccátum est, * et dedúxit eos in abýssis sicut in desérto.
- 105:10 Et salvávit eos de manu odiéntium: * et redémit eos de manu inimíci.
- 105:11 Et opéruit aqua tribulántes eos: * unus ex eis non remánsit.
- 105:12 Et credidérunt verbis ejus: * et laudavérunt laudem ejus.
- 105:13 Cito fecérunt, oblíti sunt óperum ejus: * et non sustinuérunt consílium ejus.
- 105:14 Et concupiérunt concupiscéntiam in desérto: * et tentavérunt Deum in inaquóso.
- 105:15 Et dedit eis petitiónem ipsórum: * et misit saturitátem in ánimas eórum.
Psalmus 105(16-31) [5]
- 105:16 Et irritavérunt Móysen in castris: * Aaron, sanctum Dómini.
- 105:17 Apérta est terra, et deglutívit Dathan: * et opéruit super congregatiónem Abíron.
- 105:18 Et exársit ignis in synagóga eórum * flamma combússit peccatóres.
- 105:19 Et fecérunt vítulum in Horeb * et adoravérunt scúlptile.
- 105:20 Et mutavérunt glóriam suam * in similitúdinem vítuli comedéntis fænum.
- 105:21 Oblíti sunt Deum, qui salvávit eos, * qui fecit magnália in Ægýpto, mirabília in terra Cham: terribília in Mari Rubro.
- 105:23 Et dixit ut dispérderet eos: * si non Móyses, eléctus ejus, stetísset in confractióne in conspéctu ejus:
- 105:24 Ut avérteret iram ejus ne dispérderet eos: * et pro níhilo habuérunt terram desiderábilem:
- 105:25 Non credidérunt verbo ejus, et murmuravérunt in tabernáculis suis: * non exaudiérunt vocem Dómini.
- 105:26 Et elevávit manum suam super eos: * ut prostérneret eos in desérto:
- 105:27 Et ut deíceret semen eórum in natiónibus: * et dispérgeret eos in regiónibus.
- 105:28 Et initiáti sunt Beélphegor: * et comedérunt sacrifícia mortuórum.
- 105:29 Et irritavérunt eum in adinventiónibus suis: * et multiplicáta est in eis ruína.
- 105:30 Et stetit Phínees, et placávit: * et cessávit quassátio.
- 105:31 Et reputátum est ei in justítiam: * in generatiónem et generatiónem usque in sempitérnum.
Psalmus 105(32-48) [6]
- 105:32 Et irritavérunt eum ad aquas contradictiónis: * et vexátus est Móyses propter eos: quia exacerbavérunt spíritum ejus.
- 105:33 Et distínxit in lábiis suis: * non disperdidérunt gentes, quas dixit Dóminus illis.
- 105:35 Et commísti sunt inter gentes, et didicérunt ópera eórum: et serviérunt sculptílibus eórum: * et factum est illis in scándalum.
- 105:37 Et immolavérunt fílios suos, * et fílias suas dæmóniis.
- 105:38 Et effudérunt sánguinem innocéntem: * sánguinem filiórum suórum et filiárum suárum, quas sacrificavérunt sculptílibus Chánaan.
- 105:39 Et infécta est terra in sanguínibus, et contamináta est in opéribus eórum: * et fornicáti sunt in adinventiónibus suis.
- 105:40 Et irátus est furóre Dóminus in pópulum suum: * et abominátus est hereditátem suam.
- 105:41 Et trádidit eos in manus géntium: * et domináti sunt eórum qui odérunt eos.
- 105:42 Et tribulavérunt eos inimíci eórum, et humiliáti sunt sub mánibus eórum: * sæpe liberávit eos.
- 105:43 Ipsi autem exacerbavérunt eum in consílio suo: * et humiliáti sunt in iniquitátibus suis.
- 105:44 Et vidit, cum tribularéntur: * et audívit oratiónem eórum.
- 105:45 Et memor fuit testaménti sui: * et pœnítuit eum secúndum multitúdinem misericórdiæ suæ.
- 105:46 Et dedit eos in misericórdias * in conspéctu ómnium qui céperant eos.
- 105:47 Salvos nos fac, Dómine, Deus noster: * et cóngrega nos de natiónibus:
- Ut confiteámur nómini sancto tuo: * et gloriémur in laude tua.
- 105:48 Benedíctus Dóminus, Deus Israël, a sǽculo et usque in sǽculum: * et dicet omnis pópulus: Fiat, fiat.
Psalmus 106(1-14) [7]
- 106:1 Confitémini Dómino quóniam bonus: * quóniam in sǽculum misericórdia ejus.
- 106:2 Dicant qui redémpti sunt a Dómino, quos redémit de manu inimíci: * et de regiónibus congregávit eos:
- 106:3 A solis ortu, et occásu: * ab aquilóne, et mari.
- 106:4 Erravérunt in solitúdine in inaquóso: * viam civitátis habitáculi non invenérunt.
- 106:5 Esuriéntes, et sitiéntes: * ánima eórum in ipsis defécit.
- 106:6 Et clamavérunt ad Dóminum cum tribularéntur: * et de necessitátibus eórum erípuit eos.
- 106:7 Et dedúxit eos in viam rectam: * ut irent in civitátem habitatiónis.
- 106:8 Confiteántur Dómino misericórdiæ ejus: * et mirabília ejus fíliis hóminum.
- 106:9 Quia satiávit ánimam inánem: * et ánimam esuriéntem satiávit bonis.
- 106:10 Sedéntes in ténebris, et umbra mortis: * vinctos in mendicitáte et ferro.
- 106:11 Quia exacerbavérunt elóquia Dei: * et consílium Altíssimi irritavérunt.
- 106:12 Et humiliátum est in labóribus cor eórum: * infirmáti sunt, nec fuit qui adjuváret.
- 106:13 Et clamavérunt ad Dóminum cum tribularéntur: * et de necessitátibus eórum liberávit eos.
- 106:14 Et edúxit eos de ténebris, et umbra mortis: * et víncula eórum disrúpit.
Psalmus 106(15-30) [8]
- 106:15 Confiteántur Dómino misericórdiæ ejus: * et mirabília ejus fíliis hóminum.
- 106:16 Quia contrívit portas ǽreas: * et vectes férreos confrégit.
- 106:17 Suscépit eos de via iniquitátis eórum: * propter injustítias enim suas humiliáti sunt.
- 106:18 Omnem escam abomináta est ánima eórum: * et appropinquavérunt usque ad portas mortis.
- 106:19 Et clamavérunt ad Dóminum cum tribularéntur: * et de necessitátibus eórum liberávit eos.
- 106:20 Misit verbum suum, et sanávit eos: * et erípuit eos de interitiónibus eórum.
- 106:21 Confiteántur Dómino misericórdiæ ejus: * et mirabília ejus fíliis hóminum.
- 106:22 Et sacríficent sacrifícium laudis: * et annúntient ópera ejus in exsultatióne.
- 106:23 Qui descéndunt mare in návibus, * faciéntes operatiónem in aquis multis.
- 106:24 Ipsi vidérunt ópera Dómini, * et mirabília ejus in profúndo.
- 106:25 Dixit, et stetit spíritus procéllæ: * et exaltáti sunt fluctus ejus.
- 106:26 Ascéndunt usque ad cælos, et descéndunt usque ad abýssos: * ánima eórum in malis tabescébat.
- 106:27 Turbáti sunt, et moti sunt sicut ébrius: * et omnis sapiéntia eórum devoráta est.
- 106:28 Et clamavérunt ad Dóminum cum tribularéntur: * et de necessitátibus eórum edúxit eos.
- 106:29 Et státuit procéllam ejus in auram: * et siluérunt fluctus ejus.
- 106:30 Et lætáti sunt quia siluérunt: * et dedúxit eos in portum voluntátis eórum.
Psalmus 106(31-43) [9]
- 106:31 Confiteántur Dómino misericórdiæ ejus: * et mirabília ejus fíliis hóminum.
- 106:32 Et exáltent eum in ecclésia plebis: * et in cáthedra seniórum laudent eum.
- 106:33 Pósuit flúmina in desértum: * et éxitus aquárum in sitim.
- 106:34 Terram fructíferam in salsúginem: * a malítia inhabitántium in ea.
- 106:35 Pósuit desértum in stagna aquárum: * et terram sine aqua in éxitus aquárum.
- 106:36 Et collocávit illic esuriéntes: * et constituérunt civitátem habitatiónis.
- 106:37 Et seminavérunt agros, et plantavérunt víneas: * et fecérunt fructum nativitátis.
- 106:38 Et benedíxit eis, et multiplicáti sunt nimis: * et juménta eórum non minorávit.
- 106:39 Et pauci facti sunt: * et vexáti sunt a tribulatióne malórum, et dolóre.
- 106:40 Effúsa est contémptio super príncipes: * et erráre fecit eos in ínvio, et non in via.
- 106:41 Et adjúvit páuperem de inópia: * et pósuit sicut oves famílias.
- 106:42 Vidébunt recti, et lætabúntur: * et omnis iníquitas oppilábit os suum.
- 106:43 Quis sápiens et custódiet hæc? * et intélleget misericórdias Dómini.
- V.
- Exáltent Dóminum in ecclésia plebis.
- R.
- Et in cáthedra seniórum laudent eum.
Pater noster, qui es in cælis, sanctificétur nomen tuum: advéniat regnum tuum: fiat volúntas tua, sicut in cælo et in terra. Panem nostrum quotidiánum da nobis hódie: et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris:
V. Et ne nos indúcas in tentatiónem:
R. Sed líbera nos a malo.
Absolutio.
A vínculis peccatórum nostrórum absólvat nos omnípotens et miséricors Dóminus.
R. Amen.
- V.
- Jube, domne, benedícere.
Benedictio.
Evangélica léctio sit nobis salus et protéctio.
R. Amen.
Léctio sancti Evangélii secúndum Joánnem
Tract. 7 in Joann., post init.
In illo témpore: Stabat Joannes, et ex discipulis ejus duo. Et respiciens Jesum ambulantem, dicit: Ecce Agnus Dei. Et réliqua.
Homilia sancti Augustíni Epíscopi
Quia talis erat Joannes amicus sponsi, non quærebat gloriam suam, sed testimonium perhibebat veritati: numquid voluit apud se remanere discipulos suos, ut non sequerentur Dominum? Magis ipse ostendit discipulis suis quem sequerentur: habebant enim illum tamquam agnum. Et ille: Quid me attenditis: Ego non sum agnus. Ecce Agnus Dei. De quo et superius dixerat: Ecce Agnus Dei. Et quid nobis prodest Agnus Dei? Ecce, ait, qui tollit peccatum mundi. Secuti sunt illum, hoc audito, duo qui erant cum Joanne.
V. Tu autem, Dómine, miserére nobis.
R. Deo grátias.
R. Laudábilis pópulus,
* Quem Dóminus exercítuum benedíxit dicens: Opus mánuum meárum tu es, heréditas mea Israël.
V. Beáta gens, cujus est Dóminus Deus, pópulus eléctus in hereditátem.
R. Quem Dóminus exercítuum benedíxit dicens: Opus mánuum meárum tu es, heréditas mea Israël.
- V.
- Jube, domne, benedícere.
Benedictio.
Divínum auxílium máneat semper nobíscum.
R. Amen.
Videamus sequentia. Ecce Agnus Dei. Hoc Joannes. Et audierunt eum duo discipuli loquentem, et secuti sunt Jesum. Non sic illum sequebantur, quasi jam ut inhærerent illi: nam manifestum est, quando illi inhæserunt, quia de navi eos vocavit. In his enim duobus erat Andreas, sicut modo audistis. Andreas autem frater Petri erat. Et novimus in Evangelio quod Petrum et Andream Dominus de navi vocavit, dicens: Venite post me, et faciam vos piscatores hominum. Et ex illo jam inhæserunt illi, ut non recederent.
V. Tu autem, Dómine, miserére nobis.
R. Deo grátias.
R. Angústiæ mihi sunt úndique, et quid éligam ignóro;
* Mélius est mihi incídere in manus hóminum, quam derelínquere legem Dei mei.
V. Si enim hoc égero, mors mihi est; si autem non égero, non effúgiam manus vestras.
R. Mélius est mihi incídere in manus hóminum, quam derelínquere legem Dei mei.
- V.
- Jube, domne, benedícere.
Benedictio.
Ad societátem cívium supernórum perdúcat nos Rex Angelórum.
R. Amen.
Modo ergo quod illum sequuntur isti duo, non quasi non recessuri sequuntur, sed videre voluerunt ubi habitaret, et facere quod scriptum est: Limen ostiorum ejus exterat pes tuus: surge ad illum venire assidue, et erudire præceptis ejus. Ostendit eis ille ubi maneret: venerunt, et fuerunt cum illo. Quam beatum diem duxerunt, quam beatam noctem! Quis est, qui nobis dicat quæ audierint illi a Domino? Aedificemus et nosmetipsi in corde nostro, et faciamus domum, quo veniat ille, et doceat nos, et colloquatur nobis.
V. Tu autem, Dómine, miserére nobis.
R. Deo grátias.
R. Misit Dóminus Angelum suum et conclúsit ora leónum,
* Et non contaminavérunt, quia coram eo injustítia invénta non est in me.
V. Misit Deus misericórdiam suam et veritátem suam: ánimam meam erípuit de médio catulórum leónum.
R. Et non contaminavérunt, quia coram eo injustítia invénta non est in me.
V. Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
R. Et non contaminavérunt: quia coram eo injustítia invénta non est in me.
Reliqua omittuntur, nisi Laudes separandæ sint.
- V.
- Dómine, exáudi oratiónem meam.
- R.
- Et clamor meus ad te véniat.
Orémus.
Quǽsumus omnípotens Deus, ut beátus Andreas Apóstolus, cujus prævenímus festivitátem, tuum pro nobis implóret auxílium: ut a nostris reátibus absolúti a cunctis étiam perículis eruámur.
Per Dóminum nostrum Jesum Christum, Fílium tuum: qui tecum vivit et regnat in unitáte Spíritus Sancti, Deus, per ómnia sǽcula sæculórum.
R. Amen.
- V.
- Dómine, exáudi oratiónem meam.
- R.
- Et clamor meus ad te véniat.
- V.
- Benedicámus Dómino.
- R.
- Deo grátias.
- V.
- Fidélium ánimæ per misericórdiam Dei requiéscant in pace.
- R.
- Amen.
Pater noster, qui es in cælis, sanctificétur nomen tuum: advéniat regnum tuum: fiat volúntas tua, sicut in cælo et in terra. Panem nostrum quotidiánum da nobis hódie: et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris: et ne nos indúcas in tentatiónem: sed líbera nos a malo. Amen.
Post Divinum officium