B
Quinta die infra Octavam Omnium Sanctorum Semiduplex
Feria V, 5 Novembris MMXXVI
Hodie Ad Missam →
Pre-1955 1962

Quinta die infra Octavam Omnium Sanctorum

Semiduplex
Ad Matutinum

Ante Divinum officium

secreto

Pater noster, qui es in cælis, sanctificétur nomen tuum: advéniat regnum tuum: fiat volúntas tua, sicut in cælo et in terra. Panem nostrum quotidiánum da nobis hódie: et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris: et ne nos indúcas in tentatiónem: sed líbera nos a malo. Amen.

Ave María, grátia plena; Dóminus tecum: benedícta tu in muliéribus, et benedíctus fructus ventris tui Jesus. Sancta María, Mater Dei, ora pro nobis peccatóribus, nunc et in hora mortis nostræ. Amen.

Credo in Deum, Patrem omnipoténtem, Creatórem cæli et terræ. Et in Jesum Christum, Fílium ejus únicum, Dóminum nostrum: qui concéptus est de Spíritu Sancto, natus ex María Vírgine, passus sub Póntio Piláto, crucifíxus, mórtuus, et sepúltus: descéndit ad ínferos; tértia die resurréxit a mórtuis; ascéndit ad cælos; sedet ad déxteram Dei Patris omnipoténtis: inde ventúrus est judicáre vivos et mórtuos. Credo in Spíritum Sanctum, sanctam Ecclésiam cathólicam, Sanctórum communiónem, remissiónem peccatórum, carnis resurrectiónem, vitam ætérnam. Amen.

Deinde, clara voce, dicitur Versus:

V. Dómine, lábia + mea apéries.

R. Et os meum annuntiábit laudem tuam.

V. Deus ✠ in adjutórium meum inténde.

R. Dómine, ad adjuvándum me festína.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Allelúja.

Invitatorium

Ant. Regem regum Dóminum veníte adorémus: * Quia ipse est coróna Sanctórum ómnium.

Veníte, exsultémus Dómino, jubilémus Deo, salutári nostro: præoccupémus fáciem ejus in confessióne, et in psalmis jubilémus ei.

Ant. Regem regum Dóminum veníte adorémus: * Quia ipse est coróna Sanctórum ómnium.

Quóniam Deus magnus Dóminus, et Rex magnus super omnes deos, quóniam non repéllet Dóminus plebem suam: quia in manu ejus sunt omnes fines terræ, et altitúdines móntium ipse cónspicit.

Ant. Quia ipse est coróna Sanctórum ómnium.

Quóniam ipsíus est mare, et ipse fecit illud, et áridam fundavérunt manus ejus (genuflectitur) veníte, adorémus, et procidámus ante Deum: plorémus coram Dómino, qui fecit nos, quia ipse est Dóminus, Deus noster; nos autem pópulus ejus, et oves páscuæ ejus.

Ant. Regem regum Dóminum veníte adorémus: * Quia ipse est coróna Sanctórum ómnium.

Hódie, si vocem ejus audiéritis, nolíte obduráre corda vestra, sicut in exacerbatióne secúndum diem tentatiónis in desérto: ubi tentavérunt me patres vestri, probavérunt et vidérunt ópera mea.

Ant. Quia ipse est coróna Sanctórum ómnium.

Quadragínta annis próximus fui generatióni huic, et dixi: Semper hi errant corde, ipsi vero non cognovérunt vias meas: quibus jurávi in ira mea: Si introíbunt in réquiem meam.

Ant. Regem regum Dóminum veníte adorémus: * Quia ipse est coróna Sanctórum ómnium.

V. Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

R. Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Ant. Quia ipse est coróna Sanctórum ómnium.

Ant. Regem regum Dóminum veníte adorémus: * Quia ipse est coróna Sanctórum ómnium.

Hymnus

Placáre, Christe, sérvulis,

Quibus Patris cleméntiam

Tuæ ad tribúnal grátiæ

Patróna Virgo póstulat.

Et vos beáta, per novem

Distíncta gyros ágmina,

Antíqua cum præséntibus,

Futúra damna péllite.

Apóstoli cum Vátibus,

Apud sevérum Júdicem,

Veris reórum flétibus

Expóscite indulgéntiam.

Vos, purpuráti mártyres,

Vos candidáti prǽmio

Confessiónis, éxsules

Vocáte nos in pátriam.

Choréa casta vírginum,

Et quos erémus íncolas

Transmísit astris, cǽlitum

Locáte nos in sédibus.

Auférte gentem pérfidam

Credéntium de fínibus,

Ut unus omnes únicum

Ovíle nos Pastor regat.

Deo Patri sit glória,

Natóque Patris único,

Sancto simul Paráclito,

In sempitérna sǽcula.

Amen.

Nocturnus I

Ant. In Deo salutáre meum.

Psalmus 61 [1]

  1. 61:2 Nonne Deo subjécta erit ánima mea? * ab ipso enim salutáre meum.
  2. 61:3 Nam et ipse Deus meus, et salutáris meus: * suscéptor meus, non movébor ámplius.
  3. 61:4 Quoúsque irrúitis in hóminem? * interfícitis univérsi vos: tamquam paríeti inclináto et macériæ depúlsæ?
  4. 61:5 Verúmtamen prétium meum cogitavérunt repéllere, cucúrri in siti: * ore suo benedicébant, et corde suo maledicébant.
  5. 61:6 Verúmtamen Deo subjécta esto, ánima mea: * quóniam ab ipso patiéntia mea.
  6. 61:7 Quia ipse Deus meus, et salvátor meus: * adjútor meus, non emigrábo.
  7. 61:8 In Deo salutáre meum, et glória mea: * Deus auxílii mei, et spes mea in Deo est.
  8. 61:9 Speráte in eo omnis congregátio pópuli, effúndite coram illo corda vestra: * Deus adjútor noster in ætérnum.
  9. 61:10 Verúmtamen vani fílii hóminum, mendáces fílii hóminum in statéris: * ut decípiant ipsi de vanitáte in idípsum.
  10. 61:11 Nolíte speráre in iniquitáte, et rapínas nolíte concupíscere: * divítiæ si áffluant, nolíte cor appónere.
  11. 61:12 Semel locútus est Deus, duo hæc audívi, quia potéstas Dei est, et tibi, Dómine, misericórdia: * quia tu reddes unicuíque juxta ópera sua.
Ant. Vidéte ópera Dómini.

Psalmus 65(1-12) [2]

  1. 65:1 Jubiláte Deo, omnis terra, psalmum dícite nómini ejus: * date glóriam laudi ejus.
  2. 65:3 Dícite Deo: Quam terribília sunt ópera tua, Dómine! * in multitúdine virtútis tuæ mentiéntur tibi inimíci tui.
  3. 65:4 Omnis terra adóret te, et psallat tibi: * psalmum dicat nómini tuo.
  4. 65:5 Veníte, et vidéte ópera Dei: * terríbilis in consíliis super fílios hóminum.
  5. 65:6 Qui convértit mare in áridam, in flúmine pertransíbunt pede: * ibi lætábimur in ipso.
  6. 65:7 Qui dominátur in virtúte sua in ætérnum, óculi ejus super gentes respíciunt: * qui exásperant non exalténtur in semetípsis.
  7. 65:8 Benedícite, gentes, Deum nostrum: * et audítam fácite vocem laudis ejus,
  8. 65:9 Qui pósuit ánimam meam ad vitam: * et non dedit in commotiónem pedes meos.
  9. 65:10 Quóniam probásti nos, Deus: * igne nos examinásti, sicut examinátur argéntum.
  10. 65:11 Induxísti nos in láqueum, posuísti tribulatiónes in dorso nostro: * imposuísti hómines super cápita nostra.
  11. 65:12 Transívimus per ignem et aquam: * et eduxísti nos in refrigérium.
Ant. Audíte, omnes.

Psalmus 65(13-20) [3]

  1. 65:13 Introíbo in domum tuam in holocáustis: * reddam tibi vota mea, quæ distinxérunt lábia mea.
  2. 65:14 Et locútum est os meum, * in tribulatióne mea.
  3. 65:15 Holocáusta medulláta ófferam tibi cum incénso aríetum: * ófferam tibi boves cum hircis.
  4. 65:16 Veníte, audíte, et narrábo, omnes, qui timétis Deum: * quanta fecit ánimæ meæ.
  5. 65:17 Ad ipsum ore meo clamávi, * et exaltávi sub lingua mea.
  6. 65:18 Iniquitátem si aspéxi in corde meo, * non exáudiet Dóminus.
  7. 65:19 Proptérea exaudívit Deus, * et atténdit voci deprecatiónis meæ.
  8. 65:20 Benedíctus Deus, * qui non amóvit oratiónem meam, et misericórdiam suam a me.
V.
Non amóvit Dóminus oratiónem meam.
R.
Et misericórdiam suam a me.
Pater Noster dicitur secreto usque ad Et ne nos indúcas in tentatiónem:

Pater noster, qui es in cælis, sanctificétur nomen tuum: advéniat regnum tuum: fiat volúntas tua, sicut in cælo et in terra. Panem nostrum quotidiánum da nobis hódie: et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris:

V. Et ne nos indúcas in tentatiónem:

R. Sed líbera nos a malo.

Absolutio.

Exáudi, Dómine Jesu Christe, preces servórum tuórum, et miserére nobis: Qui cum Patre et Spíritu Sancto vivis et regnas in sǽcula sæculórum.

R. Amen.

Extra Chorum, quando ab uno tantum recitatur Officium dicitur: Jube, Dómine, benedícere; et subjungitur congruens Benedictio.
V.
Jube, domne, benedícere.

Benedictio.

Benedictióne perpétua benedícat nos Pater ætérnus.

R. Amen.

De Ezechiéle Prophéta

Et factus est sermo Dómini ad me, dicens:

Fili hóminis, vaticináre ad prophétas Israël, qui prophétant, et dices prophetántibus de corde suo: Audíte verbum Dómini.

Hæc dicit Dóminus Deus: Væ prophétis insipiéntibus, qui sequúntur spíritum suum, et nihil vident!

Quasi vulpes in desértis prophétæ tui, Israël, erant.

Non ascendístis ex advérso, neque opposuístis murum pro domo Israël, ut starétis in prǽlio in die Dómini.

Vident vana, et divínant mendácium, dicéntes: Ait Dóminus, cum Dóminus non míserit eos, et perseveravérunt confirmáre sermónem.

V.
Tu autem, Dómine, miserére nobis.
R.
Deo grátias.
R.
Vidi Dóminum sedéntem super sólium excélsum et elevátum, et plena erat omnis terra majestáte ejus:

* Et ea, quæ sub ipso erant, replébant templum.

V.
Séraphim stabant super illud: sex alæ uni, et sex alæ álteri.
R.
Et ea, quæ sub ipso erant, replébant templum.
Extra Chorum, quando ab uno tantum recitatur Officium dicitur: Jube, Dómine, benedícere; et subjungitur congruens Benedictio.
V.
Jube, domne, benedícere.

Benedictio.

Unigénitus Dei Fílius nos benedícere et adjuváre dignétur.

R. Amen.

Numquid non visiónem cassam vidístis, et divinatiónem mendácem locúti estis, et dícitis: Ait Dóminus, cum ego non sim locútus?

Proptérea hæc dicit Dóminus Deus: Quia locúti estis vana, et vidístis mendácium, ídeo ecce ego ad vos, dicit Dóminus Deus.

Et erit manus mea super prophétas, qui vident vana et divínant mendácium: in consílio pópuli mei non erunt, et in scriptúra domus Israël non scribéntur, nec in terram Israël ingrediéntur, et sciétis quia ego Dóminus Deus.

Eo quod decéperint pópulum meum, dicéntes: Pax, et non est pax, et ipse ædificábat paríetem, illi autem liniébant eum luto absque páleis.

V.
Tu autem, Dómine, miserére nobis.
R.
Deo grátias.
R.
Aspice, Dómine, de sede sancta tua, et cógita de nobis: inclína, Deus meus, aurem tuam et audi:

* Aperi óculos tuos et vide tribulatiónem nostram.

V.
Qui regis Israël, inténde, qui dedúcis velut ovem Joseph.
R.
Aperi óculos tuos et vide tribulatiónem nostram.
Extra Chorum, quando ab uno tantum recitatur Officium dicitur: Jube, Dómine, benedícere; et subjungitur congruens Benedictio.
V.
Jube, domne, benedícere.

Benedictio.

Spíritus Sancti grátia illúminet sensus et corda nostra.

R. Amen.

Dic ad eos qui líniunt absque temperatúra, quod casúrus sit; erit enim imber inúndans et dabo lápides prægrándes désuper irruéntes et ventum procéllæ dissipántem.

Síquidem ecce cécidit páries; numquid non dicétur vobis: Ubi est litúra quam linístis?

Proptérea hæc dicit Dóminus Deus: Et erúmpere fáciam spíritum tempestátum in indignatióne mea, et imber inúndans in furóre meo erit, et lápides grandes in ira in consumptiónem,

Et déstruam paríetem, quem linístis absque temperaménto.

V.
Tu autem, Dómine, miserére nobis.
R.
Deo grátias.
R.
Aspice, Dómine, quia facta est desoláta cívitas plena divítiis, sedet in tristítia dómina géntium:

* Non est qui consolétur eam, nisi tu, Deus noster.

V.
Plorans plorávit in nocte, et lácrimæ ejus in maxíllis ejus.
R.
Non est qui consolétur eam, nisi tu, Deus noster.
V.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
R.
Non est qui consolétur eam, nisi tu, Deus noster.

Nocturnus II

Ant. Exsúrgat Deus. ‡

Psalmus 67(2-11) [4]

  1. 67:2 Exsúrgat Deus, ‡ et dissipéntur inimíci ejus, * et fúgiant qui odérunt eum, a fácie ejus.
  2. 67:3 Sicut déficit fumus, defíciant: * sicut fluit cera a fácie ignis, sic péreant peccatóres a fácie Dei.
  3. 67:4 Et justi epuléntur, et exsúltent in conspéctu Dei: * et delecténtur in lætítia.
  4. 67:5 Cantáte Deo, psalmum dícite nómini ejus: * iter fácite ei, qui ascéndit super occásum: (fit reverentia) Dóminus nomen illi.
  5. Exsultáte in conspéctu ejus: * turbabúntur a fácie ejus, patris orphanórum et júdicis viduárum.
  6. 67:6 Deus in loco sancto suo: * Deus, qui inhabitáre facit uníus moris in domo:
  7. 67:7 Qui edúcit vinctos in fortitúdine, * simíliter eos qui exásperant, qui hábitant in sepúlcris.
  8. 67:8 Deus, cum egrederéris in conspéctu pópuli tui, * cum pertransíres in desérto:
  9. 67:9 Terra mota est, étenim cæli distillavérunt a fácie Dei Sínai, * a fácie Dei Israël.
  10. 67:10 Plúviam voluntáriam segregábis, Deus, hereditáti tuæ: * et infirmáta est, tu vero perfecísti eam.
  11. 67:11 Animália tua habitábunt in ea: * parásti in dulcédine tua páuperi, Deus.
Ant. Deus noster.

Psalmus 67(12-24) [5]

  1. 67:12 Dóminus dabit verbum evangelizántibus, * virtúte multa.
  2. 67:13 Rex virtútum dilécti, dilécti: * et speciéi domus divídere spólia.
  3. 67:14 Si dormiátis inter médios cleros, pennæ colúmbæ deargentátæ, * et posterióra dorsi ejus in pallóre auri.
  4. 67:15 Dum discérnit cæléstis reges super eam, nive dealbabúntur in Selmon: * mons Dei, mons pinguis.
  5. 67:16 Mons coagulátus, mons pinguis: * ut quid suspicámini montes coagulátos?
  6. 67:17 Mons, in quo beneplácitum est Deo habitáre in eo: * étenim Dóminus habitábit in finem.
  7. 67:18 Currus Dei decem míllibus múltiplex, míllia lætántium: * Dóminus in eis in Sina in sancto.
  8. 67:19 Ascendísti in altum, cepísti captivitátem: * accepísti dona in homínibus.
  9. Étenim non credéntes, * inhabitáre Dóminum Deum.
  10. 67:20 Benedíctus Dóminus die quotídie: * prósperum iter fáciet nobis Deus salutárium nostrórum.
  11. 67:21 Deus noster, Deus salvos faciéndi: * et Dómini Dómini éxitus mortis.
  12. 67:22 Verúmtamen Deus confrínget cápita inimicórum suórum: * vérticem capílli perambulántium in delíctis suis.
  13. 67:23 Dixit Dóminus: Ex Basan convértam, * convértam in profúndum maris:
  14. 67:24 Ut intingátur pes tuus in sánguine: * lingua canum tuórum ex inimícis, ab ipso.
Ant. In ecclésiis.

Psalmus 67(25-36) [6]

  1. 67:25 Vidérunt ingréssus tuos, Deus: * ingréssus Dei mei: regis mei qui est in sancto.
  2. 67:26 Prævenérunt príncipes conjúncti psalléntibus: * in médio juvenculárum tympanistriárum.
  3. 67:27 In ecclésiis benedícite Deo Dómino, * de fóntibus Israël.
  4. 67:28 Ibi Bénjamin adolescéntulus: * in mentis excéssu.
  5. Príncipes Juda, duces eórum: * príncipes Zábulon, príncipes Néphtali.
  6. 67:29 Manda, Deus, virtúti tuæ: * confírma hoc, Deus, quod operátus es in nobis.
  7. 67:30 A templo tuo in Jerúsalem, * tibi ófferent reges múnera.
  8. 67:31 Íncrepa feras arúndinis, congregátio taurórum in vaccis populórum: * ut exclúdant eos, qui probáti sunt argénto.
  9. Díssipa gentes, quæ bella volunt: vénient legáti ex Ægýpto: * Æthiópia prævéniet manus ejus Deo.
  10. 67:33 Regna terræ, cantáte Deo: * psállite Dómino.
  11. Psállite Deo, qui ascéndit super cælum cæli, * ad Oriéntem.
  12. 67:34 Ecce dabit voci suæ vocem virtútis, date glóriam Deo super Israël, * magnificéntia ejus, et virtus ejus in núbibus.
  13. 67:36 Mirábilis Deus in sanctis suis, Deus Israël ipse dabit virtútem, et fortitúdinem plebi suæ, * benedíctus Deus.
V.
Mirábilis Deus in sanctis suis.
R.
Deus Israël dabit virtútem plebi suæ.
Pater Noster dicitur secreto usque ad Et ne nos indúcas in tentatiónem:

Pater noster, qui es in cælis, sanctificétur nomen tuum: advéniat regnum tuum: fiat volúntas tua, sicut in cælo et in terra. Panem nostrum quotidiánum da nobis hódie: et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris:

V. Et ne nos indúcas in tentatiónem:

R. Sed líbera nos a malo.

Absolutio.

Ipsíus píetas et misericórdia nos ádjuvet, qui cum Patre et Spíritu Sancto vivit et regnat in sǽcula sæculórum.

R. Amen.

Extra Chorum, quando ab uno tantum recitatur Officium dicitur: Jube, Dómine, benedícere; et subjungitur congruens Benedictio.
V.
Jube, domne, benedícere.

Benedictio.

Deus Pater omnípotens sit nobis propítius et clemens.

R. Amen.

De Sermone sancti Bedæ Venerabilis Presbýteri

Ex Sermone 18 de Sanctis

Ad hanc igitur operum salutarium delectet nos pervenire palmam. Libenter ac prompte certemus, omnes in agone justitiæ Deo et Christo spectante curramus; et qui sæculo et mundo majores esse jam cœpimus, cursum nostrum nulla sæculi cupiditate tardemus. Si expeditos, si celeres in operis agone currentes dies nos ultimus invenerit, nusquam Dominus meritis nostris deerit remunerator.

V. Tu autem, Dómine, miserére nobis.

R. Deo grátias.

R. Præcúrsor Dómini venit, de quo ipse testátur:

* Nullus major inter natos mulíerum Joánne Baptísta.

V. Hic est enim prophéta, et plus quam prophéta, de quo Salvátor ait.

R. Nullus major inter natos mulíerum Joánne Baptísta.

Extra Chorum, quando ab uno tantum recitatur Officium dicitur: Jube, Dómine, benedícere; et subjungitur congruens Benedictio.
V.
Jube, domne, benedícere.

Benedictio.

Christus perpétuæ det nobis gáudia vitæ.

R. Amen.

Qui coronam in persecutione purpuream pro passione donabit, ipse in pace vincentibus pro justitiæ meritis dabit et candidam. Nam nec Abraham, nec Isaac, nec Jacob occisi sunt; et tamen fidei et justitiæ meritis honorati inter patriarchas primi esse meruerunt: ad quorum congregatur convivium quisquis fidelis, et justus, et laudabilis invenitur. Memores esse debemus, voluntatem non nostram, sed Dei facere debere: quia qui fecerit ejus voluntatem, manet in æternum, quomodo et ille manet in æternum.

V. Tu autem, Dómine, miserére nobis.

R. Deo grátias.

R. Isti sunt qui vivéntes in carne, plantavérunt Ecclésiam sánguine suo:

* Cálicem Dómini bibérunt, et amíci Dei facti sunt.

V. In omnem terram exívit sonus eórum, et in fines orbis terræ verba eórum.

R. Cálicem Dómini bibérunt, et amíci Dei facti sunt.

Extra Chorum, quando ab uno tantum recitatur Officium dicitur: Jube, Dómine, benedícere; et subjungitur congruens Benedictio.
V.
Jube, domne, benedícere.

Benedictio.

Ignem sui amóris accéndat Deus in córdibus nostris.

R. Amen.

Quapropter, carissimi, mente integra, fide firma, virtute robusta, caritate perfecta, parati ad omnem voluntatem Dei simus, conservantes fortiter Dominica mandata, in simplicitate innocentiam, in caritate concordiam, modestiam in humilitate, diligentiam in administratione, vigilantiam in adjuvandis laborantibus, misericordiam in fovendis pauperibus, in defendenda veritate constantiam, in disciplinæ severitate censuram, ne aliquid ad exemplum bonorum factorum desit in nobis. Hæc sunt enim vestigia quæ nobis Sancti quique revertentes in patriam reliquerunt, ut illorum semitis inhærentes, sequeremur et gaudia.

V. Tu autem, Dómine, miserére nobis.

R. Deo grátias.

R. Sancti mei, qui in carne pósiti, certámen habuístis:

* Mercédem labóris ego reddam vobis.

V. Veníte benedícti Patris mei, percípite regnum.

R. Mercédem labóris ego reddam vobis.

V. Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

R. Mercédem labóris ego reddam vobis.

Nocturnus III

Ant. Salvum me fac. ‡

Psalmus 68(2-13) [7]

  1. 68:2 Salvum me fac, ‡ Deus: * quóniam intravérunt aquæ usque ad ánimam meam.
  2. 68:3 Infíxus sum in limo profúndi: * et non est substántia.
  3. Veni in altitúdinem maris: * et tempéstas demérsit me.
  4. 68:4 Laborávi clamans, raucæ factæ sunt fauces meæ: * defecérunt óculi mei, dum spero in Deum meum.
  5. 68:5 Multiplicáti sunt super capíllos cápitis mei, * qui odérunt me gratis.
  6. Confortáti sunt qui persecúti sunt me inimíci mei injúste: * quæ non rápui, tunc exsolvébam.
  7. 68:6 Deus, tu scis insipiéntiam meam: * et delícta mea a te non sunt abscóndita.
  8. 68:7 Non erubéscant in me qui exspéctant te, Dómine, * Dómine virtútum.
  9. Non confundántur super me * qui quærunt te, Deus Israël.
  10. 68:8 Quóniam propter te sustínui oppróbrium: * opéruit confúsio fáciem meam.
  11. 68:9 Extráneus factus sum frátribus meis, * et peregrínus fíliis matris meæ.
  12. 68:10 Quóniam zelus domus tuæ comédit me: * et oppróbria exprobrántium tibi cecidérunt super me.
  13. 68:11 Et opérui in jejúnio ánimam meam: * et factum est in oppróbrium mihi.
  14. 68:12 Et pósui vestiméntum meum cilícium: * et factus sum illis in parábolam.
  15. 68:13 Advérsum me loquebántur, qui sedébant in porta: * et in me psallébant qui bibébant vinum.
  16. Ego vero oratiónem meam ad te, Dómine: * tempus benepláciti, Deus.
Ant. Propter inimícos meos.

Psalmus 68(14-29) [8]

  1. 68:14 In multitúdine misericórdiæ tuæ exáudi me, * in veritáte salútis tuæ:
  2. 68:15 Éripe me de luto, ut non infígar: * líbera me ab iis, qui odérunt me, et de profúndis aquárum.
  3. 68:16 Non me demérgat tempéstas aquæ, neque absórbeat me profúndum: * neque úrgeat super me púteus os suum.
  4. 68:17 Exáudi me, Dómine, quóniam benígna est misericórdia tua: * secúndum multitúdinem miseratiónum tuárum réspice in me.
  5. 68:18 Et ne avértas fáciem tuam a púero tuo: * quóniam tríbulor, velóciter exáudi me.
  6. 68:19 Inténde ánimæ meæ, et líbera eam: * propter inimícos meos éripe me.
  7. 68:20 Tu scis impropérium meum, et confusiónem meam, * et reveréntiam meam.
  8. 68:21 In conspéctu tuo sunt omnes qui tríbulant me: * impropérium exspectávit cor meum, et misériam.
  9. Et sustínui qui simul contristarétur, et non fuit: * et qui consolarétur, et non invéni.
  10. 68:22 Et dedérunt in escam meam fel: * et in siti mea potavérunt me acéto.
  11. 68:23 Fiat mensa eórum coram ipsis in láqueum, * et in retributiónes, et in scándalum.
  12. 68:24 Obscuréntur óculi eórum ne vídeant: * et dorsum eórum semper incúrva.
  13. 68:25 Effúnde super eos iram tuam: * et furor iræ tuæ comprehéndat eos.
  14. 68:26 Fiat habitátio eórum desérta: * et in tabernáculis eórum non sit qui inhábitet.
  15. 68:27 Quóniam quem tu percussísti, persecúti sunt: * et super dolórem vúlnerum meórum addidérunt.
  16. 68:28 Appóne iniquitátem super iniquitátem eórum: * et non intrent in justítiam tuam.
  17. 68:29 Deleántur de libro vivéntium: * et cum justis non scribántur.
Ant. Quǽrite Dóminum.

Psalmus 68(30-37) [9]

  1. 68:30 Ego sum pauper et dolens: * salus tua, Deus, suscépit me.
  2. 68:31 Laudábo nomen Dei cum cántico: * et magnificábo eum in laude:
  3. 68:32 Et placébit Deo super vítulum novéllum: * córnua producéntem et úngulas.
  4. 68:33 Vídeant páuperes et læténtur: * quǽrite Deum, et vivet ánima vestra.
  5. 68:34 Quóniam exaudívit páuperes Dóminus: * et vinctos suos non despéxit.
  6. 68:35 Laudent illum cæli et terra, * mare et ómnia reptília in eis.
  7. 68:36 Quóniam Deus salvam fáciet Sion: * et ædificabúntur civitátes Juda.
  8. Et inhabitábunt ibi, * et hereditáte acquírent eam.
  9. 68:37 Et semen servórum ejus possidébit eam: * et qui díligunt nomen ejus, habitábunt in ea.
V.
Laudábo nomen Dei cum cántico.
R.
Et magnificábo eum in laude.
Pater Noster dicitur secreto usque ad Et ne nos indúcas in tentatiónem:

Pater noster, qui es in cælis, sanctificétur nomen tuum: advéniat regnum tuum: fiat volúntas tua, sicut in cælo et in terra. Panem nostrum quotidiánum da nobis hódie: et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris:

V. Et ne nos indúcas in tentatiónem:

R. Sed líbera nos a malo.

Absolutio.

A vínculis peccatórum nostrórum absólvat nos omnípotens et miséricors Dóminus.

R. Amen.

Extra Chorum, quando ab uno tantum recitatur Officium dicitur: Jube, Dómine, benedícere; et subjungitur congruens Benedictio.
V.
Jube, domne, benedícere.

Benedictio.

Evangélica léctio sit nobis salus et protéctio.

R. Amen.

Léctio sancti Evangélii secúndum Matthǽum

Liber 1 de Sermone Domini in monte, cap. 3 et 4

In illo témpore: Videns Jesus turbas, ascendit in montem, et cum sedisset, accesserunt ad eum discipuli ejus. Et réliqua.

De Homilia sancti Augustíni Epíscopi

Itaque in hoc tertio gradu, in quo scientia est, lugetur amissio summi boni, quia inhæretur extremis. In quarto autem gradu labor est: ubi vehementer incumbitur, ut sese animus avellat ab eis quibus pestifera dulcedine innexus est. Hic ergo esuritur et sititur justitia, et multum necessaria est fortitudo: quia non relinquitur sine dolore, quod cum delectatione retinetur. Quinto autem gradu perseverantibus in labore datur evadendi consilium: quia, nisi quisque adjuvetur a superiore, nullo modo sibi est idoneus, ut sese tantis miseriarum implicamentis expediat. Est autem justum consilium, ut qui se a potentiori adjuvari vult, adjuvet et infirmiorem, in quo est ipse potentior. Itaque, Beati misericordes: quia ipsorum miserebitur Deus.

V. Tu autem, Dómine, miserére nobis.

R. Deo grátias.

R. Sint lumbi vestri præcíncti, et lucérnæ ardéntes in mánibus vestris:

* Et vos símiles homínibus exspectántibus dóminum suum, quando revertátur a núptiis.

V. Vigiláte ergo, quia nescítis qua hora Dóminus vester ventúrus sit.

R. Et vos símiles homínibus exspectántibus dóminum suum, quando revertátur a núptiis.

Extra Chorum, quando ab uno tantum recitatur Officium dicitur: Jube, Dómine, benedícere; et subjungitur congruens Benedictio.
V.
Jube, domne, benedícere.

Benedictio.

Quorum festum cólimus, ipsi intercédant pro nobis ad Dóminum.

R. Amen.

Sexto gradu est cordis munditia de bona conscientia bonorum operum, valens ad contemplandum summum illud bonum, quod solo puro et sereno intellectu cerni potest. Postremo est septima ipsa sapientia, id est, contemplatio veritatis, pacificans totum hominem, et suscipiens similitudinem Dei, quæ ita concluditur: Beati pacifici: quoniam ipsi filii Dei vocabuntur. Octava tamquam ad caput redit, quia consummatum perfectumque ostendit et probat. Itaque in prima et in octava nominatum est regnum cælorum: Beati pauperes spiritu: quoniam ipsorum est regnum cælorum; et, Beati qui persecutionem patiuntur propter justitiam: quoniam ipsorum est regnum cælorum.

V. Tu autem, Dómine, miserére nobis.

R. Deo grátias.

R. Média nocte clamor factus est:

* Ecce sponsus venit, exíte óbviam ei.

V. Prudéntes vírgines, aptáte vestras lámpades.

R. Ecce sponsus venit, exíte óbviam ei.

V. Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

R. Ecce sponsus venit, exíte óbviam ei.

Extra Chorum, quando ab uno tantum recitatur Officium dicitur: Jube, Dómine, benedícere; et subjungitur congruens Benedictio.
V.
Jube, domne, benedícere.

Benedictio.

Ad societátem cívium supernórum perdúcat nos Rex Angelórum.

R. Amen.

Cum jam dicitur: Quis nos separabit a caritate Christi? Tribulatio, an angustia, an persecutio, an fames, an nuditas, an periculum, an gladius? Septem sunt ergo, quæ perficiunt: nam octava clarificat, et quod perfectum est, demonstrat, ut per hos gradus perficiantur et ceteri, tamquam a capite rursum exordiens. Videtur ergo mihi étiam septiformis operatio Spiritus sancti, de qua Isaias loquitur, his gradibus sententiisque congruere. Sed interest ordinis: nam ibi enumeratio ab excellentioribus cœpit, hic vero ab inferioribus. Ibi namque incipit a sapientia Dei, et desinit ad timorem Dei: sed initium sapientiæ timor Domini est.

V. Tu autem, Dómine, miserére nobis.

R. Deo grátias.

Te Deum

Te Deum laudámus: * te Dóminum confitémur.

Te ætérnum Patrem * omnis terra venerátur.

Tibi omnes Ángeli, * tibi Cæli, et univérsæ Potestátes:

Tibi Chérubim et Séraphim * incessábili voce proclámant:

Fit reverentia Sanctus, Sanctus, Sanctus * Dóminus Deus Sábaoth.

Pleni sunt cæli et terra * majestátis glóriæ tuæ.

Te gloriósus * Apostolórum chorus,

Te Prophetárum * laudábilis númerus,

Te Mártyrum candidátus * laudat exércitus.

Te per orbem terrárum * sancta confitétur Ecclésia,

Patrem * imménsæ majestátis;

Venerándum tuum verum * et únicum Fílium;

Sanctum quoque * Paráclitum Spíritum.

Tu Rex glóriæ, * Christe.

Tu Patris * sempitérnus es Fílius.

Fit reverentia Tu, ad liberándum susceptúrus hóminem: * non horruísti Vírginis úterum.

Tu, devícto mortis acúleo, * aperuísti credéntibus regna cælórum.

Tu ad déxteram Dei sedes, * in glória Patris.

Judex créderis * esse ventúrus.

Sequens versus dicitur flexis genibus Te ergo quǽsumus, tuis fámulis súbveni, * quos pretióso sánguine redemísti.

Ætérna fac cum Sanctis tuis * in glória numerári.

Salvum fac pópulum tuum, Dómine, * et bénedic hereditáti tuæ.

Et rege eos, * et extólle illos usque in ætérnum.

Per síngulos dies * benedícimus te.

Fit reverentia, secundum consuetudinem Et laudámus nomen tuum in sǽculum, * et in sǽculum sǽculi.

Dignáre, Dómine, die isto * sine peccáto nos custodíre.

Miserére nostri, Dómine, * miserére nostri.

Fiat misericórdia tua, Dómine, super nos, * quemádmodum sperávimus in te.

In te, Dómine, sperávi: * non confúndar in ætérnum.

Reliqua omittuntur, nisi Laudes separandæ sint.

V.
Dómine, exáudi oratiónem meam.
R.
Et clamor meus ad te véniat.

Orémus.

Omnípotens sempitérne Deus, qui nos ómnium Sanctórum tuórum mérita sub una tribuísti celebritáte venerári: quǽsumus; ut desiderátam nobis tuæ propitiatiónis abundántiam, multiplicátis intercessóribus, largiáris.

Per Dóminum nostrum Jesum Christum, Fílium tuum: qui tecum vivit et regnat in unitáte Spíritus Sancti, Deus, per ómnia sǽcula sæculórum.

R. Amen.

V.
Dómine, exáudi oratiónem meam.
R.
Et clamor meus ad te véniat.
V.
Benedicámus Dómino.
R.
Deo grátias.
V.
Fidélium ánimæ per misericórdiam Dei requiéscant in pace.
R.
Amen.
Pater Noster dicitur totum secreto.

Pater noster, qui es in cælis, sanctificétur nomen tuum: advéniat regnum tuum: fiat volúntas tua, sicut in cælo et in terra. Panem nostrum quotidiánum da nobis hódie: et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris: et ne nos indúcas in tentatiónem: sed líbera nos a malo. Amen.

Post Divinum officium