S. Teresiæ Virginis
Ante Divinum officium
Pater noster, qui es in cælis, sanctificétur nomen tuum: advéniat regnum tuum: fiat volúntas tua, sicut in cælo et in terra. Panem nostrum quotidiánum da nobis hódie: et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris: et ne nos indúcas in tentatiónem: sed líbera nos a malo. Amen.
Ave María, grátia plena; Dóminus tecum: benedícta tu in muliéribus, et benedíctus fructus ventris tui Jesus. Sancta María, Mater Dei, ora pro nobis peccatóribus, nunc et in hora mortis nostræ. Amen.
Credo in Deum, Patrem omnipoténtem, Creatórem cæli et terræ. Et in Jesum Christum, Fílium ejus únicum, Dóminum nostrum: qui concéptus est de Spíritu Sancto, natus ex María Vírgine, passus sub Póntio Piláto, crucifíxus, mórtuus, et sepúltus: descéndit ad ínferos; tértia die resurréxit a mórtuis; ascéndit ad cælos; sedet ad déxteram Dei Patris omnipoténtis: inde ventúrus est judicáre vivos et mórtuos. Credo in Spíritum Sanctum, sanctam Ecclésiam cathólicam, Sanctórum communiónem, remissiónem peccatórum, carnis resurrectiónem, vitam ætérnam. Amen.
Deinde, clara voce, dicitur Versus:
V. Dómine, lábia + mea apéries.
R. Et os meum annuntiábit laudem tuam.
V. Deus ✠ in adjutórium meum inténde.
R. Dómine, ad adjuvándum me festína.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Allelúja.
Invitatorium
Ant. Regem Vírginum Dóminum, * Veníte, adorémus.
Veníte, exsultémus Dómino, jubilémus Deo, salutári nostro: præoccupémus fáciem ejus in confessióne, et in psalmis jubilémus ei.
Ant. Regem Vírginum Dóminum, * Veníte, adorémus.
Quóniam Deus magnus Dóminus, et Rex magnus super omnes deos, quóniam non repéllet Dóminus plebem suam: quia in manu ejus sunt omnes fines terræ, et altitúdines móntium ipse cónspicit.
Ant. Veníte, adorémus.
Quóniam ipsíus est mare, et ipse fecit illud, et áridam fundavérunt manus ejus (genuflectitur) veníte, adorémus, et procidámus ante Deum: plorémus coram Dómino, qui fecit nos, quia ipse est Dóminus, Deus noster; nos autem pópulus ejus, et oves páscuæ ejus.
Ant. Regem Vírginum Dóminum, * Veníte, adorémus.
Hódie, si vocem ejus audiéritis, nolíte obduráre corda vestra, sicut in exacerbatióne secúndum diem tentatiónis in desérto: ubi tentavérunt me patres vestri, probavérunt et vidérunt ópera mea.
Ant. Veníte, adorémus.
Quadragínta annis próximus fui generatióni huic, et dixi: Semper hi errant corde, ipsi vero non cognovérunt vias meas: quibus jurávi in ira mea: Si introíbunt in réquiem meam.
Ant. Regem Vírginum Dóminum, * Veníte, adorémus.
V. Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
R. Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Ant. Veníte, adorémus.
Ant. Regem Vírginum Dóminum, * Veníte, adorémus.
Regis supérni núntia,
Domum patérnam déseris,
Terris, Terésa, bárbaris
Christum datúra aut sánguinem.
Sed te manet suávior
Mors, pœna poscit dúlcior:
Divíni amóris cúspide
In vulnus icta cóncides.
Ocaritátis víctima!
Tu corda nostra cóncrema,
Tibíque gentes créditas
Avérni ab igne líbera.
Sit laus Patri cum Fílio
Et Spíritu Paráclito,
Tibíque, sancta Trínitas,
Nunc et per omne sǽculum.
Amen.
Nocturnus I
Psalmus 61 [1]
- 61:2 Nonne Deo subjécta erit ánima mea? * ab ipso enim salutáre meum.
- 61:3 Nam et ipse Deus meus, et salutáris meus: * suscéptor meus, non movébor ámplius.
- 61:4 Quoúsque irrúitis in hóminem? * interfícitis univérsi vos: tamquam paríeti inclináto et macériæ depúlsæ?
- 61:5 Verúmtamen prétium meum cogitavérunt repéllere, cucúrri in siti: * ore suo benedicébant, et corde suo maledicébant.
- 61:6 Verúmtamen Deo subjécta esto, ánima mea: * quóniam ab ipso patiéntia mea.
- 61:7 Quia ipse Deus meus, et salvátor meus: * adjútor meus, non emigrábo.
- 61:8 In Deo salutáre meum, et glória mea: * Deus auxílii mei, et spes mea in Deo est.
- 61:9 Speráte in eo omnis congregátio pópuli, effúndite coram illo corda vestra: * Deus adjútor noster in ætérnum.
- 61:10 Verúmtamen vani fílii hóminum, mendáces fílii hóminum in statéris: * ut decípiant ipsi de vanitáte in idípsum.
- 61:11 Nolíte speráre in iniquitáte, et rapínas nolíte concupíscere: * divítiæ si áffluant, nolíte cor appónere.
- 61:12 Semel locútus est Deus, duo hæc audívi, quia potéstas Dei est, et tibi, Dómine, misericórdia: * quia tu reddes unicuíque juxta ópera sua.
Psalmus 65(1-12) [2]
- 65:1 Jubiláte Deo, omnis terra, psalmum dícite nómini ejus: * date glóriam laudi ejus.
- 65:3 Dícite Deo: Quam terribília sunt ópera tua, Dómine! * in multitúdine virtútis tuæ mentiéntur tibi inimíci tui.
- 65:4 Omnis terra adóret te, et psallat tibi: * psalmum dicat nómini tuo.
- 65:5 Veníte, et vidéte ópera Dei: * terríbilis in consíliis super fílios hóminum.
- 65:6 Qui convértit mare in áridam, in flúmine pertransíbunt pede: * ibi lætábimur in ipso.
- 65:7 Qui dominátur in virtúte sua in ætérnum, óculi ejus super gentes respíciunt: * qui exásperant non exalténtur in semetípsis.
- 65:8 Benedícite, gentes, Deum nostrum: * et audítam fácite vocem laudis ejus,
- 65:9 Qui pósuit ánimam meam ad vitam: * et non dedit in commotiónem pedes meos.
- 65:10 Quóniam probásti nos, Deus: * igne nos examinásti, sicut examinátur argéntum.
- 65:11 Induxísti nos in láqueum, posuísti tribulatiónes in dorso nostro: * imposuísti hómines super cápita nostra.
- 65:12 Transívimus per ignem et aquam: * et eduxísti nos in refrigérium.
Psalmus 65(13-20) [3]
- 65:13 Introíbo in domum tuam in holocáustis: * reddam tibi vota mea, quæ distinxérunt lábia mea.
- 65:14 Et locútum est os meum, * in tribulatióne mea.
- 65:15 Holocáusta medulláta ófferam tibi cum incénso aríetum: * ófferam tibi boves cum hircis.
- 65:16 Veníte, audíte, et narrábo, omnes, qui timétis Deum: * quanta fecit ánimæ meæ.
- 65:17 Ad ipsum ore meo clamávi, * et exaltávi sub lingua mea.
- 65:18 Iniquitátem si aspéxi in corde meo, * non exáudiet Dóminus.
- 65:19 Proptérea exaudívit Deus, * et atténdit voci deprecatiónis meæ.
- 65:20 Benedíctus Deus, * qui non amóvit oratiónem meam, et misericórdiam suam a me.
- V.
- Non amóvit Dóminus oratiónem meam.
- R.
- Et misericórdiam suam a me.
Pater noster, qui es in cælis, sanctificétur nomen tuum: advéniat regnum tuum: fiat volúntas tua, sicut in cælo et in terra. Panem nostrum quotidiánum da nobis hódie: et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris:
V. Et ne nos indúcas in tentatiónem:
R. Sed líbera nos a malo.
Absolutio.
Exáudi, Dómine Jesu Christe, preces servórum tuórum, et miserére nobis: Qui cum Patre et Spíritu Sancto vivis et regnas in sǽcula sæculórum.
R. Amen.
- V.
- Jube, domne, benedícere.
Benedictio.
Benedictióne perpétua benedícat nos Pater ætérnus.
R. Amen.
De libro primo Machabæórum
Et rex Antíochus perambulábat superióres regiónes, et audívit esse civitátem Elymáidem in Pérside nobilíssimam, et copiósam in argénto et auro,
Templúmque in ea lócuples valde et illic velámina áurea, et lorícæ, et scuta, quæ relíquit Alexánder Philíppi rex Mácedo, qui regnávit primus in Grǽcia.
Et venit, et quærébat cápere civitátem, et deprædári eam: et non pótuit, quóniam innótuit sermo his qui erant in civitáte:
Et insurrexérunt in prǽlium, et fugit inde, et ábiit cum tristítia magna, et revérsus est in Babylóniam.
Et venit qui nuntiáret ei in Pérside, quia fugáta sunt castra quæ erant in terra Juda:
Et quia ábiit Lýsias cum virtúte forti in primis, et fugátus est a fácie Judæórum.
1 Mac 6:1-6
V. Tu autem, Dómine, miserére nobis.
R. Deo grátias.
R. Adapériat Dóminus cor vestrum in lege sua et in præcéptis suis et fáciat pacem in diébus vestris:
* Concédat vobis salútem, et rédimat vos a malis.
V. Exáudiat Dóminus oratiónes vestras, et reconciliétur vobis, nec vos déserat in témpore malo.
R. Concédat vobis salútem, et rédimat vos a malis.
- V.
- Jube, domne, benedícere.
Benedictio.
Unigénitus Dei Fílius nos benedícere et adjuváre dignétur.
R. Amen.
Et invaluérunt armis, et víribus, et spóliis multis, quæ cepérunt de castris, quæ excidérunt:
Et quia diruérunt abominatiónem, quam ædificáverat super altáre, quod erat in Jerúsalem, et sanctificatiónem, sicut prius, circumdedérunt muris excélsis, sed et Bethsúram civitátem suam.
Et factum est, ut audívit rex sermónes istos, expávit et commótus est valde: et décidit in lectum, et íncidit in languórem præ tristítia, quia non factum est ei sicut cogitábat.
Et erat illic per dies multos, quia renováta est in eo tristítia magna, et arbitrátus est se mori.
1 Mac 6:6-9
V. Tu autem, Dómine, miserére nobis.
R. Deo grátias.
R. Exáudiat Dóminus oratiónes vestras, et reconciliétur vobis, nec vos déserat in témpore malo,
* Dóminus, Deus noster.
V. Det vobis cor ómnibus, ut colátis eum et faciátis ejus voluntátem.
R. Dóminus, Deus noster.
- V.
- Jube, domne, benedícere.
Benedictio.
Spíritus Sancti grátia illúminet sensus et corda nostra.
R. Amen.
Et vocávit omnes amícos suos, et dixit illis: Recéssit somnus ab óculis meis, et cóncidi, et córrui corde præ sollicitúdine:
Et dixi in corde meo: In quantam tribulatiónem devéni, et in quos fluctus tristítiæ, in qua nunc sum, qui jucúndus eram, et diléctus in potestáte mea!
Nunc vero reminíscor malórum, quæ feci in Jerúsalem, unde et ábstuli ómnia spólia áurea et argéntea quæ erant in ea, et misi auférre habitántes Judǽam sine causa.
Cognóvi ergo quia proptérea invenérunt me mala ista: et ecce péreo tristítia magna in terra aliéna.
1 Mac 6:10-13
V. Tu autem, Dómine, miserére nobis.
R. Deo grátias.
R. Congregáti sunt inimíci nostri, et gloriántur in virtúte sua: cóntere fortitúdinem illórum, Dómine, et dispérge illos:
* Ut cognóscant quia non est álius qui pugnet pro nobis, nisi tu, Deus noster.
V. Dispérge illos in virtúte tua, et déstrue eos, protéctor noster, Dómine.
R. Ut cognóscant quia non est álius qui pugnet pro nobis, nisi tu, Deus noster.
V. Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
R. Ut cognóscant quia non est álius qui pugnet pro nobis, nisi tu, Deus noster.
Nocturnus II
Psalmus 67(2-11) [4]
- 67:2 Exsúrgat Deus, et dissipéntur inimíci ejus, * ‡ et fúgiant qui odérunt eum, a fácie ejus.
- 67:3 Sicut déficit fumus, defíciant: * sicut fluit cera a fácie ignis, sic péreant peccatóres a fácie Dei.
- 67:4 Et justi epuléntur, et exsúltent in conspéctu Dei: * et delecténtur in lætítia.
- 67:5 Cantáte Deo, psalmum dícite nómini ejus: * iter fácite ei, qui ascéndit super occásum: (fit reverentia) Dóminus nomen illi.
- Exsultáte in conspéctu ejus: * turbabúntur a fácie ejus, patris orphanórum et júdicis viduárum.
- 67:6 Deus in loco sancto suo: * Deus, qui inhabitáre facit uníus moris in domo:
- 67:7 Qui edúcit vinctos in fortitúdine, * simíliter eos qui exásperant, qui hábitant in sepúlcris.
- 67:8 Deus, cum egrederéris in conspéctu pópuli tui, * cum pertransíres in desérto:
- 67:9 Terra mota est, étenim cæli distillavérunt a fácie Dei Sínai, * a fácie Dei Israël.
- 67:10 Plúviam voluntáriam segregábis, Deus, hereditáti tuæ: * et infirmáta est, tu vero perfecísti eam.
- 67:11 Animália tua habitábunt in ea: * parásti in dulcédine tua páuperi, Deus.
Psalmus 67(12-24) [5]
- 67:12 Dóminus dabit verbum evangelizántibus, * virtúte multa.
- 67:13 Rex virtútum dilécti, dilécti: * et speciéi domus divídere spólia.
- 67:14 Si dormiátis inter médios cleros, pennæ colúmbæ deargentátæ, * et posterióra dorsi ejus in pallóre auri.
- 67:15 Dum discérnit cæléstis reges super eam, nive dealbabúntur in Selmon: * mons Dei, mons pinguis.
- 67:16 Mons coagulátus, mons pinguis: * ut quid suspicámini montes coagulátos?
- 67:17 Mons, in quo beneplácitum est Deo habitáre in eo: * étenim Dóminus habitábit in finem.
- 67:18 Currus Dei decem míllibus múltiplex, míllia lætántium: * Dóminus in eis in Sina in sancto.
- 67:19 Ascendísti in altum, cepísti captivitátem: * accepísti dona in homínibus.
- Étenim non credéntes, * inhabitáre Dóminum Deum.
- 67:20 Benedíctus Dóminus die quotídie: * prósperum iter fáciet nobis Deus salutárium nostrórum.
- 67:21 Deus noster, Deus salvos faciéndi: * et Dómini Dómini éxitus mortis.
- 67:22 Verúmtamen Deus confrínget cápita inimicórum suórum: * vérticem capílli perambulántium in delíctis suis.
- 67:23 Dixit Dóminus: Ex Basan convértam, * convértam in profúndum maris:
- 67:24 Ut intingátur pes tuus in sánguine: * lingua canum tuórum ex inimícis, ab ipso.
Psalmus 67(25-36) [6]
- 67:25 Vidérunt ingréssus tuos, Deus: * ingréssus Dei mei: regis mei qui est in sancto.
- 67:26 Prævenérunt príncipes conjúncti psalléntibus: * in médio juvenculárum tympanistriárum.
- 67:27 In ecclésiis benedícite Deo Dómino, * de fóntibus Israël.
- 67:28 Ibi Bénjamin adolescéntulus: * in mentis excéssu.
- Príncipes Juda, duces eórum: * príncipes Zábulon, príncipes Néphtali.
- 67:29 Manda, Deus, virtúti tuæ: * confírma hoc, Deus, quod operátus es in nobis.
- 67:30 A templo tuo in Jerúsalem, * tibi ófferent reges múnera.
- 67:31 Íncrepa feras arúndinis, congregátio taurórum in vaccis populórum: * ut exclúdant eos, qui probáti sunt argénto.
- Díssipa gentes, quæ bella volunt: vénient legáti ex Ægýpto: * Æthiópia prævéniet manus ejus Deo.
- 67:33 Regna terræ, cantáte Deo: * psállite Dómino.
- Psállite Deo, qui ascéndit super cælum cæli, * ad Oriéntem.
- 67:34 Ecce dabit voci suæ vocem virtútis, date glóriam Deo super Israël, * magnificéntia ejus, et virtus ejus in núbibus.
- 67:36 Mirábilis Deus in sanctis suis, Deus Israël ipse dabit virtútem, et fortitúdinem plebi suæ, * benedíctus Deus.
- V.
- Mirábilis Deus in sanctis suis.
- R.
- Deus Israël dabit virtútem plebi suæ.
Pater noster, qui es in cælis, sanctificétur nomen tuum: advéniat regnum tuum: fiat volúntas tua, sicut in cælo et in terra. Panem nostrum quotidiánum da nobis hódie: et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris:
V. Et ne nos indúcas in tentatiónem:
R. Sed líbera nos a malo.
Absolutio.
Ipsíus píetas et misericórdia nos ádjuvet, qui cum Patre et Spíritu Sancto vivit et regnat in sǽcula sæculórum.
R. Amen.
- V.
- Jube, domne, benedícere.
Benedictio.
Deus Pater omnípotens sit nobis propítius et clemens.
R. Amen.
Teresia Virgo, nata est Abulæ in Hispánia paréntibus tum genere tum pietáte præcláris. Ab iis divini timoris lacte educata, admirándum futuræ sanctitátis in tenerrima adhuc ætate specimen dedit. Nam, cum sanctórum Mártyrum acta perlegeret, adeo in ejus meditatióne Sancti Spíritus ignis exársit, ut, domo aufúgiens, in Africam trajiceret, ubi vitam pro glória Jesu Christi et animárum salúte profúnderet. A patruo revocata, ardens martyrii desidérium eleemosynis aliisque piis opéribus compensávit, jugibus lácrimis deplorans optimam sibi sortem fuísse præreptam. Mortua matre, cum a beatíssima Vírgine peteret ut se matrem esse monstraret, pii voti compos effecta est; semper perinde ac fília patrocinio Deiparæ pérfruens. Vigesimum ætátis annum agens, ad moniáles sanctæ Maríæ de Monte Carmelo se cóntulit. Ibi, per duodeviginti annos gravíssimis morbis et variis tentatiónibus vexata, constantíssime meruit in castris christianæ pœniténtiæ, nullo refecta pabulo cæléstium eárum consolatiónum quibus solet étiam in terris sanctitas abundare.
V. Tu autem, Dómine, miserére nobis.
R. Deo grátias.
R. Propter veritátem, et mansuetúdinem, et justítiam:
* Et dedúcet te mirabíliter déxtera tua.
V. Spécie tua et pulchritúdine tua inténde, próspere procéde, et regna.
R. Et dedúcet te mirabíliter déxtera tua.
- V.
- Jube, domne, benedícere.
Benedictio.
Christus perpétuæ det nobis gáudia vitæ.
R. Amen.
Angelicis ditáta virtútibus, non modo propriam, sed publicam étiam salútem sollicita caritate curávit. Quare severiórem veterum Carmelitárum regulam, Deo afflante et Pio quarto approbante, primum muliéribus, deínde viris observandam propósuit. Efflóruit in eo consílio omnípotens miserentis Dómini benedíctio; nam duo supra trigínta monasteria inops virgo pótuit ædificare, ómnibus humanis destituta auxíliis, quinimmo adversántibus plerumque sæculi princípibus. Infidelium et hæreticórum ténebras perpetuis deflebat lácrimis, atque, ad placandam divinæ ultiónis iram, voluntarios proprii corporis cruciátus Deo pro eórum salúte dicábat. Tanto autem divini amoris incendio cor ejus conflagrávit, ut mérito víderit Angelum igníto jáculo sibi præcordia transverberántem, et audíerit Christum, data déxtera, dicéntem sibi: Deinceps, ut vera sponsa, meum zelábis honórem. Eo consiliante, maxime arduum votum emisit efficiéndi semper quidquid perfectius esse intellígeret. Multa cæléstis sapiéntiæ documénta conscripsit, quibus fidelium mentes ad supernæ pátriæ desidérium maxime excitántur.
V. Tu autem, Dómine, miserére nobis.
R. Deo grátias.
R. Dilexísti justítiam, et odísti iniquitátem:
* Proptérea unxit te Deus, Deus tuus, óleo lætítiæ.
V. Propter veritátem, et mansuetúdinem, et justítiam.
R. Proptérea unxit te Deus, Deus tuus, óleo lætítiæ.
- V.
- Jube, domne, benedícere.
Benedictio.
Ignem sui amóris accéndat Deus in córdibus nostris.
R. Amen.
Cum autem assidua ederet exempla virtútum, tam anxio castigándi corporis desidério æstuabat, ut, quamvis secus suadérent morbi quibus afflictabátur, corpus ciliciis, catenis, urticárum manípulis aliisque asperrimis flagellis sæpe cruciaret, et aliquándo inter spinas volutaret, sic Deum álloqui sólita: Dómine, aut pati aut mori; se semper miserrima morte pereuntem existimans, quámdiu a cælésti ætérnæ vitæ fonte abesset. Prophetíæ dono excelluit, eamque divinis charismátibus tam liberáliter locupletábat Dóminus, ut sæpius exclámans péterent beneficiis in se divinis modum imponi, nec tam céleri oblivióne culpárum suárum memóriam aboleri. Intolerábili ígitur divini amoris incendio potius quam vi morbi, Albæ cum decúmberet, prænuntiáto suæ mortis die, ecclesiásticis sacramentis muníta, alumnos ad pacem, caritátem et regularem observantiam adhortata, sub colúmbæ specie puríssimam ánimam Deo réddidit, annos nata sexagínta septem annos millesimo quingentésimo octogesimo secundo, Idibus Octobris, juxta Kalendarii Romani emendatiónem. Ei moriénti adesse visus est inter Angelórum ágmina Christus Jesus; et arbor árida, cellæ próxima, statim efflóruit. Ejus corpus, usque ad hanc diem incorruptum, odorato liquore circumfusum, pia veneratióne cólitur. Miraculis cláruit ante et post óbitum, eamque Gregórius décimus quintus in Sanctórum númerum rétulit.
V. Tu autem, Dómine, miserére nobis.
R. Deo grátias.
R. Afferéntur Regi vírgines post eam, próximæ ejus;
* Afferéntur tibi in lætítia et exsultatióne.
V. Spécie tua et pulchritúdine tua; inténde, próspere procéde, et regna.
R. Afferéntur tibi in lætítia et exsultatióne.
V. Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
R. Afferéntur tibi in lætítia et exsultatióne.
Nocturnus III
Psalmus 68(2-13) [7]
- 68:2 Salvum me fac, Deus: quóniam intravérunt aquæ usque ad ánimam meam.
- 68:3 ‡ Infíxus sum in limo profúndi: * et non est substántia.
- Veni in altitúdinem maris: * et tempéstas demérsit me.
- 68:4 Laborávi clamans, raucæ factæ sunt fauces meæ: * defecérunt óculi mei, dum spero in Deum meum.
- 68:5 Multiplicáti sunt super capíllos cápitis mei, * qui odérunt me gratis.
- Confortáti sunt qui persecúti sunt me inimíci mei injúste: * quæ non rápui, tunc exsolvébam.
- 68:6 Deus, tu scis insipiéntiam meam: * et delícta mea a te non sunt abscóndita.
- 68:7 Non erubéscant in me qui exspéctant te, Dómine, * Dómine virtútum.
- Non confundántur super me * qui quærunt te, Deus Israël.
- 68:8 Quóniam propter te sustínui oppróbrium: * opéruit confúsio fáciem meam.
- 68:9 Extráneus factus sum frátribus meis, * et peregrínus fíliis matris meæ.
- 68:10 Quóniam zelus domus tuæ comédit me: * et oppróbria exprobrántium tibi cecidérunt super me.
- 68:11 Et opérui in jejúnio ánimam meam: * et factum est in oppróbrium mihi.
- 68:12 Et pósui vestiméntum meum cilícium: * et factus sum illis in parábolam.
- 68:13 Advérsum me loquebántur, qui sedébant in porta: * et in me psallébant qui bibébant vinum.
- Ego vero oratiónem meam ad te, Dómine: * tempus benepláciti, Deus.
Psalmus 68(14-29) [8]
- 68:14 In multitúdine misericórdiæ tuæ exáudi me, * in veritáte salútis tuæ:
- 68:15 Éripe me de luto, ut non infígar: * líbera me ab iis, qui odérunt me, et de profúndis aquárum.
- 68:16 Non me demérgat tempéstas aquæ, neque absórbeat me profúndum: * neque úrgeat super me púteus os suum.
- 68:17 Exáudi me, Dómine, quóniam benígna est misericórdia tua: * secúndum multitúdinem miseratiónum tuárum réspice in me.
- 68:18 Et ne avértas fáciem tuam a púero tuo: * quóniam tríbulor, velóciter exáudi me.
- 68:19 Inténde ánimæ meæ, et líbera eam: * propter inimícos meos éripe me.
- 68:20 Tu scis impropérium meum, et confusiónem meam, * et reveréntiam meam.
- 68:21 In conspéctu tuo sunt omnes qui tríbulant me: * impropérium exspectávit cor meum, et misériam.
- Et sustínui qui simul contristarétur, et non fuit: * et qui consolarétur, et non invéni.
- 68:22 Et dedérunt in escam meam fel: * et in siti mea potavérunt me acéto.
- 68:23 Fiat mensa eórum coram ipsis in láqueum, * et in retributiónes, et in scándalum.
- 68:24 Obscuréntur óculi eórum ne vídeant: * et dorsum eórum semper incúrva.
- 68:25 Effúnde super eos iram tuam: * et furor iræ tuæ comprehéndat eos.
- 68:26 Fiat habitátio eórum desérta: * et in tabernáculis eórum non sit qui inhábitet.
- 68:27 Quóniam quem tu percussísti, persecúti sunt: * et super dolórem vúlnerum meórum addidérunt.
- 68:28 Appóne iniquitátem super iniquitátem eórum: * et non intrent in justítiam tuam.
- 68:29 Deleántur de libro vivéntium: * et cum justis non scribántur.
Psalmus 68(30-37) [9]
- 68:30 Ego sum pauper et dolens: * salus tua, Deus, suscépit me.
- 68:31 Laudábo nomen Dei cum cántico: * et magnificábo eum in laude:
- 68:32 Et placébit Deo super vítulum novéllum: * córnua producéntem et úngulas.
- 68:33 Vídeant páuperes et læténtur: * quǽrite Deum, et vivet ánima vestra.
- 68:34 Quóniam exaudívit páuperes Dóminus: * et vinctos suos non despéxit.
- 68:35 Laudent illum cæli et terra, * mare et ómnia reptília in eis.
- 68:36 Quóniam Deus salvam fáciet Sion: * et ædificabúntur civitátes Juda.
- Et inhabitábunt ibi, * et hereditáte acquírent eam.
- 68:37 Et semen servórum ejus possidébit eam: * et qui díligunt nomen ejus, habitábunt in ea.
- V.
- Laudábo nomen Dei cum cántico.
- R.
- Et magnificábo eum in laude.
Pater noster, qui es in cælis, sanctificétur nomen tuum: advéniat regnum tuum: fiat volúntas tua, sicut in cælo et in terra. Panem nostrum quotidiánum da nobis hódie: et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris:
V. Et ne nos indúcas in tentatiónem:
R. Sed líbera nos a malo.
Absolutio.
A vínculis peccatórum nostrórum absólvat nos omnípotens et miséricors Dóminus.
R. Amen.
- V.
- Jube, domne, benedícere.
Benedictio.
Evangélica léctio sit nobis salus et protéctio.
R. Amen.
Léctio sancti Evangélii secúndum Matthǽum
Homilía 12 in Evangelia
In illo témpore: Dixit Jesus discípulis suis parábolam hanc: Símile erit regnum cælórum decem virgínibus, quæ, accipiéntes lámpades suas, exiérunt óbviam sponso et sponsæ. Et réliqua.
Homilía sancti Gregórii Papæ
Sæpe vos, fratres caríssimi, admóneo prava ópera fúgere, mundi hujus inquinaménta devitáre, sed hodiérna sancti Evangélii lectióne compéllor dícere, ut, et bona, quæ ágitis, cum magna cautéla teneátis; ne per hoc, quod a vobis rectum géritur, favor aut grátia humána requirátur; ne appetítus laudis subrépat, et, quod foris osténditur, intus a mercéde vacuétur. Ecce enim Redemptóris voce decem vírgines, et omnes dicúntur vírgines, et tamen intra beatitúdinis jánuam non omnes sunt recéptæ; quia eárum quædam, dum de virginitáte sua glóriam foris éxpetunt, in vasis suis óleum habére noluérunt.
V. Tu autem, Dómine, miserére nobis.
R. Deo grátias.
R. Hæc est Virgo sápiens, quam Dóminus vigilántem invénit, quæ accéptis lampádibus sumpsit secum óleum:
* Et veniénte Dómino, introívit cum eo ad núptias.
V. Média nocte clamor factus est: Ecce sponsus venit, exíte óbviam ei.
R. Et veniénte Dómino, introívit cum eo ad núptias.
- V.
- Jube, domne, benedícere.
Benedictio.
Cujus festum cólimus, ipsa intercédat pro nobis ad Dóminum.
R. Amen.
Sed prius quæréndum nobis est quid sit regnum cælórum, aut cur decem virgínibus comparétur, quæ étiam vírgines prudéntes et fátuæ dicántur. Dum enim cælórum regnum constat quia reprobórum nullus ingréditur, étiam fátuis virgínibus cur símile esse perhibétur? Sed sciéndum nobis est quod sæpe in sacro elóquio regnum cælórum præséntis témporis Ecclésia dícitur. De quo álio in loco Dóminus dicit: Mittet Fílius hóminis Ángelos suos, et cólligent de regno ejus ómnia scándala. Neque enim in illo regno beatitúdinis, in quo pax summa est, inveníri scándala póterunt, quæ colligántur.
V. Tu autem, Dómine, miserére nobis.
R. Deo grátias.
R. Média nocte clamor factus est:
* Ecce sponsus venit, exíte óbviam ei.
V. Prudéntes vírgines, aptáte vestras lámpades.
R. Ecce sponsus venit, exíte óbviam ei.
V. Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
R. Ecce sponsus venit, exíte óbviam ei.
- V.
- Jube, domne, benedícere.
Benedictio.
Ad societátem cívium supernórum perdúcat nos Rex Angelórum.
R. Amen.
In quinque autem córporis sénsibus unusquísque subsístit; geminátus autem quinárius denárium pérficit. Et, quia ex utróque sexu fidélium multitúdo collígitur, sancta Ecclésia decem virgínibus símilis esse denuntiátur. In qua quia mali cum bonis et réprobi cum eléctis admíxti sunt, recte símilis virgínibus prudéntibus et fátuis esse perhibétur. Sunt namque pleríque continéntes, qui ab appetítu se exterióri custódiunt et spe ad interióra rapiúntur, carnem mácerant, et toto desidério ad supérnam pátriam anhélant, ætérna prǽmia éxpetunt, pro labóribus suis recípere laudes humánas nolunt. Hi nimírum glóriam suam non in ore hóminum ponunt, sed intra consciéntiam cóntegunt. Et sunt pleríque, qui corpus per abstinéntiam afflígunt, sed de ipsa sua abstinéntia humános favóres éxpetunt.
V. Tu autem, Dómine, miserére nobis.
R. Deo grátias.
Te Deum
Te Deum laudámus: * te Dóminum confitémur.
Te ætérnum Patrem * omnis terra venerátur.
Tibi omnes Ángeli, * tibi Cæli, et univérsæ Potestátes:
Tibi Chérubim et Séraphim * incessábili voce proclámant:
Fit reverentia Sanctus, Sanctus, Sanctus * Dóminus Deus Sábaoth.
Pleni sunt cæli et terra * majestátis glóriæ tuæ.
Te gloriósus * Apostolórum chorus,
Te Prophetárum * laudábilis númerus,
Te Mártyrum candidátus * laudat exércitus.
Te per orbem terrárum * sancta confitétur Ecclésia,
Patrem * imménsæ majestátis;
Venerándum tuum verum * et únicum Fílium;
Sanctum quoque * Paráclitum Spíritum.
Tu Rex glóriæ, * Christe.
Tu Patris * sempitérnus es Fílius.
Fit reverentia Tu, ad liberándum susceptúrus hóminem: * non horruísti Vírginis úterum.
Tu, devícto mortis acúleo, * aperuísti credéntibus regna cælórum.
Tu ad déxteram Dei sedes, * in glória Patris.
Judex créderis * esse ventúrus.
Sequens versus dicitur flexis genibus Te ergo quǽsumus, tuis fámulis súbveni, * quos pretióso sánguine redemísti.
Ætérna fac cum Sanctis tuis * in glória numerári.
Salvum fac pópulum tuum, Dómine, * et bénedic hereditáti tuæ.
Et rege eos, * et extólle illos usque in ætérnum.
Per síngulos dies * benedícimus te.
Fit reverentia, secundum consuetudinem Et laudámus nomen tuum in sǽculum, * et in sǽculum sǽculi.
Dignáre, Dómine, die isto * sine peccáto nos custodíre.
Miserére nostri, Dómine, * miserére nostri.
Fiat misericórdia tua, Dómine, super nos, * quemádmodum sperávimus in te.
In te, Dómine, sperávi: * non confúndar in ætérnum.
Reliqua omittuntur, nisi Laudes separandæ sint.
- V.
- Dómine, exáudi oratiónem meam.
- R.
- Et clamor meus ad te véniat.
Orémus.
Exáudi nos, Deus, salutáris noster: ut sicut de beátæ Terésiæ Vírginis tuæ festivitáte gaudémus; ita cæléstis ejus doctrínæ pábulo nutriámur, et piæ devotiónis erudiámur afféctu.
Per Dóminum nostrum Jesum Christum, Fílium tuum: qui tecum vivit et regnat in unitáte Spíritus Sancti, Deus, per ómnia sǽcula sæculórum.
R. Amen.
- V.
- Dómine, exáudi oratiónem meam.
- R.
- Et clamor meus ad te véniat.
- V.
- Benedicámus Dómino.
- R.
- Deo grátias.
- V.
- Fidélium ánimæ per misericórdiam Dei requiéscant in pace.
- R.
- Amen.
Pater noster, qui es in cælis, sanctificétur nomen tuum: advéniat regnum tuum: fiat volúntas tua, sicut in cælo et in terra. Panem nostrum quotidiánum da nobis hódie: et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris: et ne nos indúcas in tentatiónem: sed líbera nos a malo. Amen.
Post Divinum officium