Ss. Placidi et Sociorum Martyrum
Ante Divinum officium
Pater noster, qui es in cælis, sanctificétur nomen tuum: advéniat regnum tuum: fiat volúntas tua, sicut in cælo et in terra. Panem nostrum quotidiánum da nobis hódie: et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris: et ne nos indúcas in tentatiónem: sed líbera nos a malo. Amen.
Ave María, grátia plena; Dóminus tecum: benedícta tu in muliéribus, et benedíctus fructus ventris tui Jesus. Sancta María, Mater Dei, ora pro nobis peccatóribus, nunc et in hora mortis nostræ. Amen.
Credo in Deum, Patrem omnipoténtem, Creatórem cæli et terræ. Et in Jesum Christum, Fílium ejus únicum, Dóminum nostrum: qui concéptus est de Spíritu Sancto, natus ex María Vírgine, passus sub Póntio Piláto, crucifíxus, mórtuus, et sepúltus: descéndit ad ínferos; tértia die resurréxit a mórtuis; ascéndit ad cælos; sedet ad déxteram Dei Patris omnipoténtis: inde ventúrus est judicáre vivos et mórtuos. Credo in Spíritum Sanctum, sanctam Ecclésiam cathólicam, Sanctórum communiónem, remissiónem peccatórum, carnis resurrectiónem, vitam ætérnam. Amen.
Deinde, clara voce, dicitur Versus:
V. Dómine, lábia + mea apéries.
R. Et os meum annuntiábit laudem tuam.
V. Deus ✠ in adjutórium meum inténde.
R. Dómine, ad adjuvándum me festína.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Allelúja.
Invitatorium
Ant. Regem Mártyrum Dóminum, * Veníte, adorémus.
Veníte, exsultémus Dómino, jubilémus Deo, salutári nostro: præoccupémus fáciem ejus in confessióne, et in psalmis jubilémus ei.
Ant. Regem Mártyrum Dóminum, * Veníte, adorémus.
Quóniam Deus magnus Dóminus, et Rex magnus super omnes deos, quóniam non repéllet Dóminus plebem suam: quia in manu ejus sunt omnes fines terræ, et altitúdines móntium ipse cónspicit.
Ant. Veníte, adorémus.
Quóniam ipsíus est mare, et ipse fecit illud, et áridam fundavérunt manus ejus (genuflectitur) veníte, adorémus, et procidámus ante Deum: plorémus coram Dómino, qui fecit nos, quia ipse est Dóminus, Deus noster; nos autem pópulus ejus, et oves páscuæ ejus.
Ant. Regem Mártyrum Dóminum, * Veníte, adorémus.
Hódie, si vocem ejus audiéritis, nolíte obduráre corda vestra, sicut in exacerbatióne secúndum diem tentatiónis in desérto: ubi tentavérunt me patres vestri, probavérunt et vidérunt ópera mea.
Ant. Veníte, adorémus.
Quadragínta annis próximus fui generatióni huic, et dixi: Semper hi errant corde, ipsi vero non cognovérunt vias meas: quibus jurávi in ira mea: Si introíbunt in réquiem meam.
Ant. Regem Mártyrum Dóminum, * Veníte, adorémus.
V. Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
R. Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Ant. Veníte, adorémus.
Ant. Regem Mártyrum Dóminum, * Veníte, adorémus.
Christo profúsum sánguinem,
Et Mártyrum victórias,
Dignámque cælo láuream
Lætis sequámur vócibus.
Terróre victo sǽculi,
Pœnísque spretis córporis,
Mortis sacræ compéndio
Vitam beátam póssident.
Tradúntur igni Mártyres,
Et bestiárum déntibus;
Armáta sævit úngulis
Tortóris insáni manus.
Nudáta pendent víscera,
Sanguis sacrátus fúnditur;
Sed pérmanent immóbiles,
Vitæ perénnis grátia.
Te nunc, Redémptor, quǽsumus,
Ut mártyrum consórtio
Jungas precántes sérvulos
In sempitérna sǽcula.
Amen.
Ad Nocturnum
Psalmus 13 [1]
- 13:1 Dixit insípiens in corde suo: * non est Deus.
- Corrúpti sunt, et abominábiles facti sunt in stúdiis suis: * non est qui fáciat bonum, non est usque ad unum.
- 13:2 Dóminus de cælo prospéxit super fílios hóminum, * ut vídeat si est intéllegens, aut requírens Deum.
- 13:3 Omnes declinavérunt, simul inútiles facti sunt: * non est qui fáciat bonum, non est usque ad unum.
- Sepúlcrum patens est guttur eórum: linguis suis dolóse agébant * venénum áspidum sub lábiis eórum.
- Quorum os maledictióne et amaritúdine plenum est: * velóces pedes eórum ad effundéndum sánguinem.
- Contrítio et infelícitas in viis eórum, et viam pacis non cognovérunt: * non est timor Dei ante óculos eórum.
- 13:4 Nonne cognóscent omnes qui operántur iniquitátem, * qui dévorant plebem meam sicut escam panis?
- 13:5 Dóminum non invocavérunt, * illic trepidavérunt timóre, ubi non erat timor.
- 13:6 Quóniam Dóminus in generatióne justa est, consílium ínopis confudístis: * quóniam Dóminus spes ejus est.
- 13:7 Quis dabit ex Sion salutáre Israël? * cum avérterit Dóminus captivitátem plebis suæ, exsultábit Jacob, et lætábitur Israël.
Psalmus 14 [2]
- 14:1 Dómine, quis habitábit in tabernáculo tuo? * aut quis requiéscet in monte sancto tuo?
- 14:2 Qui ingréditur sine mácula, * et operátur justítiam:
- 14:3 Qui lóquitur veritátem in corde suo, * qui non egit dolum in lingua sua:
- Nec fecit próximo suo malum, * et oppróbrium non accépit advérsus próximos suos.
- 14:4 Ad níhilum dedúctus est in conspéctu ejus malígnus: * timéntes autem Dóminum gloríficat:
- Qui jurat próximo suo, et non décipit, * qui pecúniam suam non dedit ad usúram, et múnera super innocéntem non accépit.
- 14:5 Qui facit hæc: * non movébitur in ætérnum.
Psalmus 16 [3]
- 16:1 Exáudi, Dómine, justítiam meam: * inténde deprecatiónem meam.
- Áuribus pércipe oratiónem meam, * non in lábiis dolósis.
- 16:2 De vultu tuo judícium meum pródeat: * óculi tui vídeant æquitátes.
- 16:3 Probásti cor meum, et visitásti nocte: * igne me examinásti, et non est invénta in me iníquitas.
- 16:4 Ut non loquátur os meum ópera hóminum: * propter verba labiórum tuórum ego custodívi vias duras.
- 16:5 Pérfice gressus meos in sémitis tuis: * ut non moveántur vestígia mea.
- 16:6 Ego clamávi, quóniam exaudísti me, Deus: * inclína aurem tuam mihi, et exáudi verba mea.
- 16:7 Mirífica misericórdias tuas, * qui salvos facis sperántes in te.
- 16:8 A resisténtibus déxteræ tuæ custódi me, * ut pupíllam óculi.
- Sub umbra alárum tuárum prótege me: * a fácie impiórum qui me afflixérunt.
- 16:9 Inimíci mei ánimam meam circumdedérunt, ádipem suum conclusérunt: * os eórum locútum est supérbiam.
- 16:11 Proiciéntes me nunc circumdedérunt me: * óculos suos statuérunt declináre in terram.
- 16:12 Suscepérunt me sicut leo parátus ad prædam: * et sicut cátulus leónis hábitans in ábditis.
- 16:13 Exsúrge, Dómine, prǽveni eum, et supplánta eum: * éripe ánimam meam ab ímpio, frámeam tuam ab inimícis manus tuæ.
- 16:14 Dómine, a paucis de terra dívide eos in vita eórum: * de abscónditis tuis adimplétus est venter eórum.
- Saturáti sunt fíliis: * et dimisérunt relíquias suas párvulis suis.
- 16:15 Ego autem in justítia apparébo conspéctui tuo: * satiábor cum apparúerit glória tua.
Psalmus 17(2-16b) [4]
- 17:2 Díligam te, ‡ Dómine, fortitúdo mea: * Dóminus firmaméntum meum, et refúgium meum, et liberátor meus.
- 17:3 Deus meus adjútor meus, * et sperábo in eum.
- Protéctor meus, et cornu salútis meæ, * et suscéptor meus.
- 17:4 Laudans invocábo Dóminum: * et ab inimícis meis salvus ero.
- 17:5 Circumdedérunt me dolóres mortis: * et torréntes iniquitátis conturbavérunt me.
- 17:6 Dolóres inférni circumdedérunt me: * præoccupavérunt me láquei mortis.
- 17:7 In tribulatióne mea invocávi Dóminum, * et ad Deum meum clamávi.
- Et exaudívit de templo sancto suo vocem meam: * et clamor meus in conspéctu ejus, introívit in aures ejus.
- 17:8 Commóta est, et contrémuit terra: * fundaménta móntium conturbáta sunt, et commóta sunt, quóniam irátus est eis.
- 17:9 Ascéndit fumus in ira ejus: et ignis a fácie ejus exársit: * carbónes succénsi sunt ab eo.
- 17:10 Inclinávit cælos, et descéndit: * et calígo sub pédibus ejus.
- 17:11 Et ascéndit super Chérubim, et volávit: * volávit super pennas ventórum.
- 17:12 Et pósuit ténebras latíbulum suum, in circúitu ejus tabernáculum ejus: * tenebrósa aqua in núbibus áëris.
- 17:13 Præ fulgóre in conspéctu ejus nubes transiérunt, * grando et carbónes ignis.
- 17:14 Et intónuit de cælo Dóminus, et Altíssimus dedit vocem suam: * grando et carbónes ignis.
- 17:15 Et misit sagíttas suas, et dissipávit eos: * fúlgura multiplicávit, et conturbávit eos.
- 17:16 Et apparuérunt fontes aquárum, * et reveláta sunt fundaménta orbis terrárum:
- Ab increpatióne tua, Dómine, * ab inspiratióne spíritus iræ tuæ.
Psalmus 17(17-35) [5]
- 17:17 Misit de summo, et accépit me: * et assúmpsit me de aquis multis.
- 17:18 Erípuit me de inimícis meis fortíssimis, et ab his qui odérunt me: * quóniam confortáti sunt super me.
- 17:19 Prævenérunt me in die afflictiónis meæ: * et factus est Dóminus protéctor meus.
- 17:20 Et edúxit me in latitúdinem: * salvum me fecit, quóniam vóluit me.
- 17:21 Et retríbuet mihi Dóminus secúndum justítiam meam: * et secúndum puritátem mánuum meárum retríbuet mihi:
- 17:22 Quia custodívi vias Dómini, * nec ímpie gessi a Deo meo.
- 17:23 Quóniam ómnia judícia ejus in conspéctu meo: * et justítias ejus non répuli a me.
- 17:24 Et ero immaculátus cum eo: * et observábo me ab iniquitáte mea.
- 17:25 Et retríbuet mihi Dóminus secúndum justítiam meam: * et secúndum puritátem mánuum meárum in conspéctu oculórum ejus.
- 17:26 Cum sancto sanctus eris, * et cum viro innocénte ínnocens eris:
- 17:27 Et cum elécto eléctus eris: * et cum pervérso pervertéris.
- 17:28 Quóniam tu pópulum húmilem salvum fácies: * et óculos superbórum humiliábis.
- 17:29 Quóniam tu illúminas lucérnam meam, Dómine: * Deus meus, illúmina ténebras meas.
- 17:30 Quóniam in te erípiar a tentatióne, * et in Deo meo transgrédiar murum.
- 17:31 Deus meus, impollúta via ejus: elóquia Dómini igne examináta: * protéctor est ómnium sperántium in se.
- 17:32 Quóniam quis Deus præter Dóminum? * aut quis Deus præter Deum nostrum?
- 17:33 Deus, qui præcínxit me virtúte: * et pósuit immaculátam viam meam.
- 17:34 Qui perfécit pedes meos tamquam cervórum, * et super excélsa státuens me.
- 17:35 Qui docet manus meas ad prǽlium: * et posuísti, ut arcum ǽreum, brácchia mea.
Psalmus 17(36a-51) [6]
- 17:36 Et dedísti mihi protectiónem salútis tuæ: * et déxtera tua suscépit me:
- Et disciplína tua corréxit me in finem: * et disciplína tua ipsa me docébit.
- 17:37 Dilatásti gressus meos subtus me: * et non sunt infirmáta vestígia mea:
- 17:38 Pérsequar inimícos meos et comprehéndam illos: * et non convértar, donec defíciant.
- 17:39 Confríngam illos, nec póterunt stare: * cadent subtus pedes meos.
- 17:40 Et præcinxísti me virtúte ad bellum: * et supplantásti insurgéntes in me subtus me.
- 17:41 Et inimícos meos dedísti mihi dorsum, * et odiéntes me disperdidísti.
- 17:42 Clamavérunt, nec erat qui salvos fáceret ad Dóminum: * nec exaudívit eos.
- 17:43 Et commínuam eos, ut púlverem ante fáciem venti: * ut lutum plateárum delébo eos.
- 17:44 Erípies me de contradictiónibus pópuli: * constítues me in caput géntium.
- 17:45 Pópulus quem non cognóvi servívit mihi: * in audítu auris obedívit mihi.
- 17:46 Fílii aliéni mentíti sunt mihi, * fílii aliéni inveteráti sunt, et claudicavérunt a sémitis suis.
- 17:47 Vivit Dóminus, et benedíctus Deus meus: * et exaltétur Deus salútis meæ.
- 17:48 Deus, qui das vindíctas mihi, et subdis pópulos sub me: * liberátor meus de inimícis meis iracúndis.
- 17:49 Et ab insurgéntibus in me exaltábis me: * a viro iníquo erípies me.
- 17:50 Proptérea confitébor tibi in natiónibus, Dómine: * et nómini tuo psalmum dicam.
- 17:51 Magníficans salútes Regis ejus, et fáciens misericórdiam Christo suo David: * et sémini ejus usque in sǽculum.
Psalmus 19 [7]
- 19:2 Exáudiat te ‡ Dóminus in die tribulatiónis: * prótegat te nomen Dei Jacob.
- 19:3 Mittat tibi auxílium de sancto: * et de Sion tueátur te.
- 19:4 Memor sit omnis sacrifícii tui: * et holocáustum tuum pingue fiat.
- 19:5 Tríbuat tibi secúndum cor tuum: * et omne consílium tuum confírmet.
- 19:6 Lætábimur in salutári tuo: * et in nómine Dei nostri magnificábimur.
- 19:7 Ímpleat Dóminus omnes petitiónes tuas: * nunc cognóvi quóniam salvum fecit Dóminus Christum suum.
- Exáudiet illum de cælo sancto suo: * in potentátibus salus déxteræ ejus.
- 19:8 Hi in cúrribus, et hi in equis: * nos autem in nómine Dómini, Dei nostri invocábimus.
- 19:9 Ipsi obligáti sunt, et cecidérunt: * nos autem surréximus et erécti sumus.
- 19:10 Dómine, salvum fac regem: * et exáudi nos in die, qua invocavérimus te.
Psalmus 20 [8]
- 20:2 Dómine, ‡ in virtúte tua lætábitur rex: * et super salutáre tuum exsultábit veheménter.
- 20:3 Desidérium cordis ejus tribuísti ei: * et voluntáte labiórum ejus non fraudásti eum.
- 20:4 Quóniam prævenísti eum in benedictiónibus dulcédinis: * posuísti in cápite ejus corónam de lápide pretióso.
- 20:5 Vitam pétiit a te: * et tribuísti ei longitúdinem diérum in sǽculum, et in sǽculum sǽculi.
- 20:6 Magna est glória ejus in salutári tuo: * glóriam et magnum decórem impónes super eum.
- 20:7 Quóniam dabis eum in benedictiónem in sǽculum sǽculi: * lætificábis eum in gáudio cum vultu tuo.
- 20:8 Quóniam rex sperat in Dómino: * et in misericórdia Altíssimi non commovébitur.
- 20:9 Inveniátur manus tua ómnibus inimícis tuis: * déxtera tua invéniat omnes, qui te odérunt.
- 20:10 Pones eos ut clíbanum ignis in témpore vultus tui: * Dóminus in ira sua conturbábit eos, et devorábit eos ignis.
- 20:11 Fructum eórum de terra perdes: * et semen eórum a fíliis hóminum.
- 20:12 Quóniam declinavérunt in te mala: * cogitavérunt consília, quæ non potuérunt stabilíre.
- 20:13 Quóniam pones eos dorsum: * in relíquiis tuis præparábis vultum eórum.
- 20:14 Exaltáre, Dómine, in virtúte tua: * cantábimus et psallémus virtútes tuas.
Psalmus 29 [9]
- 29:2 Exaltábo te, ‡ Dómine, quóniam suscepísti me: * nec delectásti inimícos meos super me.
- 29:3 Dómine, Deus meus, clamávi ad te, * et sanásti me.
- 29:4 Dómine, eduxísti ab inférno ánimam meam: * salvásti me a descendéntibus in lacum.
- 29:5 Psállite Dómino, sancti ejus: * et confitémini memóriæ sanctitátis ejus.
- 29:6 Quóniam ira in indignatióne ejus: * et vita in voluntáte ejus.
- Ad vésperum demorábitur fletus: * et ad matutínum lætítia.
- 29:7 Ego autem dixi in abundántia mea: * Non movébor in ætérnum.
- 29:8 Dómine, in voluntáte tua, * præstitísti decóri meo virtútem.
- Avertísti fáciem tuam a me, * et factus sum conturbátus.
- 29:9 Ad te, Dómine, clamábo: * et ad Deum meum deprecábor.
- 29:10 Quæ utílitas in sánguine meo, * dum descéndo in corruptiónem?
- Numquid confitébitur tibi pulvis, * aut annuntiábit veritátem tuam?
- 29:11 Audívit Dóminus, et misértus est mei: * Dóminus factus est adjútor meus.
- 29:12 Convertísti planctum meum in gáudium mihi: * conscidísti saccum meum, et circumdedísti me lætítia:
- 29:13 Ut cantet tibi glória mea, et non compúngar: * Dómine, Deus meus, in ætérnum confitébor tibi.
- V.
- Psállite Dómino sancti ejus.
- R.
- Et confitémini memóriæ sanctitátis ejus.
Pater noster, qui es in cælis, sanctificétur nomen tuum: advéniat regnum tuum: fiat volúntas tua, sicut in cælo et in terra. Panem nostrum quotidiánum da nobis hódie: et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris:
V. Et ne nos indúcas in tentatiónem:
R. Sed líbera nos a malo.
Absolutio.
Exáudi, Dómine Jesu Christe, preces servórum tuórum, et miserére nobis: Qui cum Patre et Spíritu Sancto vivis et regnas in sǽcula sæculórum.
R. Amen.
- V.
- Jube, domne, benedícere.
Benedictio.
Ille nos benedícat, qui sine fine vivit et regnat.
R. Amen.
De libro primo Machabæórum
Et parátum est regnum in conspéctu Antíochi, et cœpit regnáre in terra Ægýpti, ut regnáret super duo regna,
Et intrávit in Ægýptum in multitúdine gravi, in cúrribus et elephántis et equítibus et copiósa návium multitúdine,
Et constítuit bellum advérsus Ptolemǽum regem Ægýpti, et véritus est Ptolemǽus a fácie ejus et fugit, et cecidérunt vulneráti multi,
Et comprehéndit civitátes munítas in terra Ægýpti et accépit spólia terræ Ægýpti.
1 Mac 1:17-20
V. Tu autem, Dómine, miserére nobis.
R. Deo grátias.
R. Dixit Judas Simóni fratri suo: Elige tibi viros et vade, líbera fratres tuos in Galilǽam; ego autem et Jónathas frater tuus íbimus in Galaadítim:
* Sicut fúerit volúntas in cælo, sic fiat.
V. Accingímini, fílii poténtes, et estóte paráti: quóniam mélius est nobis, mori in bello, quam vidére mala gentis nostræ et sanctórum.
R. Sicut fúerit volúntas in cælo, sic fiat.
- V.
- Jube, domne, benedícere.
Benedictio.
Quorum festum cólimus, ipsi intercédant pro nobis ad Dóminum.
R. Amen.
Et convértit Antíochus, postquam percússit Ægýptum in centésimo et quadragésimo tértio anno, et ascéndit ad Israël.
Et ascéndit Jerosólymam in multitúdine gravi,
Et intrávit in sanctificatiónem cum supérbia, et accépit altáre áureum, et candelábrum lúminis, et univérsa vasa ejus, et mensam propositiónis, et libatória, et phíalas, et mortaríola áurea, et velum, et corónas, et ornaméntum áureum, quod in fácie templi erat: et commínuit ómnia.
1 Mac 1:21-23
V. Tu autem, Dómine, miserére nobis.
R. Deo grátias.
R. Ornavérunt fáciem templi corónis áureis, et dedicavérunt altáre Dómino:
* Et facta est lætítia magna in pópulo.
V. In hymnis et confessiónibus benedicébant Dóminum.
R. Et facta est lætítia magna in pópulo.
V. Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
R. Et facta est lætítia magna in pópulo.
- V.
- Jube, domne, benedícere.
Benedictio.
Ad societátem cívium supernórum perdúcat nos Rex Angelórum.
R. Amen.
Plácidus Romæ, Tertúlllo patre in primis nóbili, natus, puer Deo oblátus et sancto Benedícto tráditus, tantum ejus disciplína et monásticæ vitæ institútis profécit, ut inter præcípuos illíus discípulos numerétur. Ab eo in Sicíliam missus, monastérium et ecclésiam in honórem sancti Joánnis Baptístæ prope Messánæ portum constrúxit, ubi cum mónachis admirábili sanctitáte vixit. Ejus viséndi causa cum eo veníssent Eutychius et Victorínus, illíus fratres, et Flávia, virgo soror, eódem témpore illuc áppulit immánis quidam piráta, Manúcha nómine; qui, capto monastério, cum Plácidum et céteros nullo modo addúcere potuísset ut Christum negárent, ipsum fratrésque illíus ac sorórem crudéliter necári jussit. Cum quibus étiam Donátus, Firmátus diáconus, Faustus aliíque trigínta mónachi, martyrii agónem felíciter consummárunt tértio Nonas Octóbris, anno salútis quingentésimo trigésimo nono.
V. Tu autem, Dómine, miserére nobis.
R. Deo grátias.
Te Deum
Te Deum laudámus: * te Dóminum confitémur.
Te ætérnum Patrem * omnis terra venerátur.
Tibi omnes Ángeli, * tibi Cæli, et univérsæ Potestátes:
Tibi Chérubim et Séraphim * incessábili voce proclámant:
Fit reverentia Sanctus, Sanctus, Sanctus * Dóminus Deus Sábaoth.
Pleni sunt cæli et terra * majestátis glóriæ tuæ.
Te gloriósus * Apostolórum chorus,
Te Prophetárum * laudábilis númerus,
Te Mártyrum candidátus * laudat exércitus.
Te per orbem terrárum * sancta confitétur Ecclésia,
Patrem * imménsæ majestátis;
Venerándum tuum verum * et únicum Fílium;
Sanctum quoque * Paráclitum Spíritum.
Tu Rex glóriæ, * Christe.
Tu Patris * sempitérnus es Fílius.
Fit reverentia Tu, ad liberándum susceptúrus hóminem: * non horruísti Vírginis úterum.
Tu, devícto mortis acúleo, * aperuísti credéntibus regna cælórum.
Tu ad déxteram Dei sedes, * in glória Patris.
Judex créderis * esse ventúrus.
Sequens versus dicitur flexis genibus Te ergo quǽsumus, tuis fámulis súbveni, * quos pretióso sánguine redemísti.
Ætérna fac cum Sanctis tuis * in glória numerári.
Salvum fac pópulum tuum, Dómine, * et bénedic hereditáti tuæ.
Et rege eos, * et extólle illos usque in ætérnum.
Per síngulos dies * benedícimus te.
Fit reverentia, secundum consuetudinem Et laudámus nomen tuum in sǽculum, * et in sǽculum sǽculi.
Dignáre, Dómine, die isto * sine peccáto nos custodíre.
Miserére nostri, Dómine, * miserére nostri.
Fiat misericórdia tua, Dómine, super nos, * quemádmodum sperávimus in te.
In te, Dómine, sperávi: * non confúndar in ætérnum.
Reliqua omittuntur, nisi Laudes separandæ sint.
- V.
- Dómine, exáudi oratiónem meam.
- R.
- Et clamor meus ad te véniat.
Orémus.
Deus, qui nos concédis sanctórum Mártyrum tuórum Plácidi et Sociórum ejus natalítia cólere: da nobis in ætérna beatitúdine de eórum societáte gaudére.
Per Dóminum nostrum Jesum Christum, Fílium tuum: qui tecum vivit et regnat in unitáte Spíritus Sancti, Deus, per ómnia sǽcula sæculórum.
R. Amen.
- V.
- Dómine, exáudi oratiónem meam.
- R.
- Et clamor meus ad te véniat.
- V.
- Benedicámus Dómino.
- R.
- Deo grátias.
- V.
- Fidélium ánimæ per misericórdiam Dei requiéscant in pace.
- R.
- Amen.
Pater noster, qui es in cælis, sanctificétur nomen tuum: advéniat regnum tuum: fiat volúntas tua, sicut in cælo et in terra. Panem nostrum quotidiánum da nobis hódie: et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris: et ne nos indúcas in tentatiónem: sed líbera nos a malo. Amen.
Post Divinum officium