B
S. Pii X Papæ Confessoris Duplex
Feria V, 3 Septembris MMXXVI
Hodie Ad Missam →
Pre-1955 1962

S. Pii X Papæ Confessoris

Duplex
Ad Matutinum

Ante Divinum officium

secreto

Pater noster, qui es in cælis, sanctificétur nomen tuum: advéniat regnum tuum: fiat volúntas tua, sicut in cælo et in terra. Panem nostrum quotidiánum da nobis hódie: et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris: et ne nos indúcas in tentatiónem: sed líbera nos a malo. Amen.

Ave María, grátia plena; Dóminus tecum: benedícta tu in muliéribus, et benedíctus fructus ventris tui Jesus. Sancta María, Mater Dei, ora pro nobis peccatóribus, nunc et in hora mortis nostræ. Amen.

Credo in Deum, Patrem omnipoténtem, Creatórem cæli et terræ. Et in Jesum Christum, Fílium ejus únicum, Dóminum nostrum: qui concéptus est de Spíritu Sancto, natus ex María Vírgine, passus sub Póntio Piláto, crucifíxus, mórtuus, et sepúltus: descéndit ad ínferos; tértia die resurréxit a mórtuis; ascéndit ad cælos; sedet ad déxteram Dei Patris omnipoténtis: inde ventúrus est judicáre vivos et mórtuos. Credo in Spíritum Sanctum, sanctam Ecclésiam cathólicam, Sanctórum communiónem, remissiónem peccatórum, carnis resurrectiónem, vitam ætérnam. Amen.

Deinde, clara voce, dicitur Versus:

V. Dómine, lábia + mea apéries.

R. Et os meum annuntiábit laudem tuam.

V. Deus ✠ in adjutórium meum inténde.

R. Dómine, ad adjuvándum me festína.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Allelúja.

Invitatorium

Ant. Regem Confessórum Dóminum, * Veníte, adorémus.

Veníte, exsultémus Dómino, jubilémus Deo, salutári nostro: præoccupémus fáciem ejus in confessióne, et in psalmis jubilémus ei.

Ant. Regem Confessórum Dóminum, * Veníte, adorémus.

Quóniam Deus magnus Dóminus, et Rex magnus super omnes deos, quóniam non repéllet Dóminus plebem suam: quia in manu ejus sunt omnes fines terræ, et altitúdines móntium ipse cónspicit.

Ant. Veníte, adorémus.

Quóniam ipsíus est mare, et ipse fecit illud, et áridam fundavérunt manus ejus (genuflectitur) veníte, adorémus, et procidámus ante Deum: plorémus coram Dómino, qui fecit nos, quia ipse est Dóminus, Deus noster; nos autem pópulus ejus, et oves páscuæ ejus.

Ant. Regem Confessórum Dóminum, * Veníte, adorémus.

Hódie, si vocem ejus audiéritis, nolíte obduráre corda vestra, sicut in exacerbatióne secúndum diem tentatiónis in desérto: ubi tentavérunt me patres vestri, probavérunt et vidérunt ópera mea.

Ant. Veníte, adorémus.

Quadragínta annis próximus fui generatióni huic, et dixi: Semper hi errant corde, ipsi vero non cognovérunt vias meas: quibus jurávi in ira mea: Si introíbunt in réquiem meam.

Ant. Regem Confessórum Dóminum, * Veníte, adorémus.

V. Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

R. Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Ant. Veníte, adorémus.

Ant. Regem Confessórum Dóminum, * Veníte, adorémus.

Hymnus

Iste Conféssor Dómini, coléntes

Quem pie laudant pópuli per orbem,

Hac die lætus méruit suprémos

Laudis honóres.

Qui pius, prudens, húmilis, pudícus,

Sóbriam duxit sine labe vitam,

Donec humános animávit auræ

Spíritus artus.

Cujus ob præstans méritum, frequénter,

Ægra quæ passim jacuére membra,

Víribus morbi dómitis, salúti

Restituúntur.

Noster hinc illi chorus obsequéntem

Cóncinit laudem celebrésque palmas,

Ut piis ejus précibus juvémur

Omne per ævum.

Sit salus illi, decus atque virtus,

Qui, super cæli sólio corúscans,

Tótius mundi sériem gubérnat,

Trinus et unus.

Amen.

Nocturnus I

Ant. In Deo salutáre meum * et glória mea: et spes mea in Deo est.

Psalmus 61 [1]

  1. 61:2 Nonne Deo subjécta erit ánima mea? * ab ipso enim salutáre meum.
  2. 61:3 Nam et ipse Deus meus, et salutáris meus: * suscéptor meus, non movébor ámplius.
  3. 61:4 Quoúsque irrúitis in hóminem? * interfícitis univérsi vos: tamquam paríeti inclináto et macériæ depúlsæ?
  4. 61:5 Verúmtamen prétium meum cogitavérunt repéllere, cucúrri in siti: * ore suo benedicébant, et corde suo maledicébant.
  5. 61:6 Verúmtamen Deo subjécta esto, ánima mea: * quóniam ab ipso patiéntia mea.
  6. 61:7 Quia ipse Deus meus, et salvátor meus: * adjútor meus, non emigrábo.
  7. 61:8 In Deo salutáre meum, et glória mea: * Deus auxílii mei, et spes mea in Deo est.
  8. 61:9 Speráte in eo omnis congregátio pópuli, effúndite coram illo corda vestra: * Deus adjútor noster in ætérnum.
  9. 61:10 Verúmtamen vani fílii hóminum, mendáces fílii hóminum in statéris: * ut decípiant ipsi de vanitáte in idípsum.
  10. 61:11 Nolíte speráre in iniquitáte, et rapínas nolíte concupíscere: * divítiæ si áffluant, nolíte cor appónere.
  11. 61:12 Semel locútus est Deus, duo hæc audívi, quia potéstas Dei est, et tibi, Dómine, misericórdia: * quia tu reddes unicuíque juxta ópera sua.
Ant. Vidéte ópera Dómini, * et audítam fácite vocem laudis ejus.

Psalmus 65(1-12) [2]

  1. 65:1 Jubiláte Deo, omnis terra, psalmum dícite nómini ejus: * date glóriam laudi ejus.
  2. 65:3 Dícite Deo: Quam terribília sunt ópera tua, Dómine! * in multitúdine virtútis tuæ mentiéntur tibi inimíci tui.
  3. 65:4 Omnis terra adóret te, et psallat tibi: * psalmum dicat nómini tuo.
  4. 65:5 Veníte, et vidéte ópera Dei: * terríbilis in consíliis super fílios hóminum.
  5. 65:6 Qui convértit mare in áridam, in flúmine pertransíbunt pede: * ibi lætábimur in ipso.
  6. 65:7 Qui dominátur in virtúte sua in ætérnum, óculi ejus super gentes respíciunt: * qui exásperant non exalténtur in semetípsis.
  7. 65:8 Benedícite, gentes, Deum nostrum: * et audítam fácite vocem laudis ejus,
  8. 65:9 Qui pósuit ánimam meam ad vitam: * et non dedit in commotiónem pedes meos.
  9. 65:10 Quóniam probásti nos, Deus: * igne nos examinásti, sicut examinátur argéntum.
  10. 65:11 Induxísti nos in láqueum, posuísti tribulatiónes in dorso nostro: * imposuísti hómines super cápita nostra.
  11. 65:12 Transívimus per ignem et aquam: * et eduxísti nos in refrigérium.
Ant. Audíte, omnes * qui timétis Deum, quanta fecit ánimæ meæ.

Psalmus 65(13-20) [3]

  1. 65:13 Introíbo in domum tuam in holocáustis: * reddam tibi vota mea, quæ distinxérunt lábia mea.
  2. 65:14 Et locútum est os meum, * in tribulatióne mea.
  3. 65:15 Holocáusta medulláta ófferam tibi cum incénso aríetum: * ófferam tibi boves cum hircis.
  4. 65:16 Veníte, audíte, et narrábo, omnes, qui timétis Deum: * quanta fecit ánimæ meæ.
  5. 65:17 Ad ipsum ore meo clamávi, * et exaltávi sub lingua mea.
  6. 65:18 Iniquitátem si aspéxi in corde meo, * non exáudiet Dóminus.
  7. 65:19 Proptérea exaudívit Deus, * et atténdit voci deprecatiónis meæ.
  8. 65:20 Benedíctus Deus, * qui non amóvit oratiónem meam, et misericórdiam suam a me.
V.
Non amóvit Dóminus oratiónem meam.
R.
Et misericórdiam suam a me.
Pater Noster dicitur secreto usque ad Et ne nos indúcas in tentatiónem:

Pater noster, qui es in cælis, sanctificétur nomen tuum: advéniat regnum tuum: fiat volúntas tua, sicut in cælo et in terra. Panem nostrum quotidiánum da nobis hódie: et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris:

V. Et ne nos indúcas in tentatiónem:

R. Sed líbera nos a malo.

Absolutio.

Exáudi, Dómine Jesu Christe, preces servórum tuórum, et miserére nobis: Qui cum Patre et Spíritu Sancto vivis et regnas in sǽcula sæculórum.

R. Amen.

Extra Chorum, quando ab uno tantum recitatur Officium dicitur: Jube, Dómine, benedícere; et subjungitur congruens Benedictio.
V.
Jube, domne, benedícere.

Benedictio.

Benedictióne perpétua benedícat nos Pater ætérnus.

R. Amen.

De libro Job

Respóndens autem Eliphaz Themanítes, dixit:

Si cœpérimus loqui tibi, fórsitan moléste accípies; sed concéptum sermónem tenére quis póterit?

Ecce docuísti multos et manus lassas roborásti,

Vacillántes confirmavérunt sermónes tui et génua treméntia confortásti.

Nunc autem venit super te plaga, et defecísti; tétigit te, et conturbátus es.

Ubi est timor tuus, fortitúdo tua, patiéntia tua et perféctio viárum tuárum?

V.
Tu autem, Dómine, miserére nobis.
R.
Deo grátias.
R.
Si bona suscépimus de manu Dei, mala autem quare non sustineámus?

* Dóminus dedit, Dóminus ábstulit; sicut Dómino plácuit, ita factum est: sit nomen Dómini benedíctum.

V.
Nudus egréssus sum de útero matris meæ et nudus revértar illuc.
R.
Dóminus dedit, Dóminus ábstulit; sicut Dómino plácuit, ita factum est: sit nomen Dómini benedíctum.
Extra Chorum, quando ab uno tantum recitatur Officium dicitur: Jube, Dómine, benedícere; et subjungitur congruens Benedictio.
V.
Jube, domne, benedícere.

Benedictio.

Unigénitus Dei Fílius nos benedícere et adjuváre dignétur.

R. Amen.

Recordáre, óbsecro te, quis umquam ínnocens périit? aut quando recti deléti sunt?

Quin pótius vidi eos, qui operántur iniquitátem et séminant dolóres et metunt eos,

Flante Deo perísse et spíritu iræ ejus esse consúmptos.

Rugítus leónis et vox leǽnæ et dentes catulórum leónum contríti sunt;

Tigris périit, eo quod non habéret prædam, et cátuli leónis dissipáti sunt.

V.
Tu autem, Dómine, miserére nobis.
R.
Deo grátias.
R.
Antequam cómedam, suspíro, et tamquam inundántes aquæ sic rugítus meus; quia timor, quem timébam, evénit mihi, et quod verébar áccidit. Nonne dissimulávi? nonne sílui? nonne quiévi?

* Et venit super me indignátio.

V.
Ecce non est auxílium mihi in me, et necessárii quoque mei recessérunt a me.
R.
Et venit super me indignátio.
Extra Chorum, quando ab uno tantum recitatur Officium dicitur: Jube, Dómine, benedícere; et subjungitur congruens Benedictio.
V.
Jube, domne, benedícere.

Benedictio.

Spíritus Sancti grátia illúminet sensus et corda nostra.

R. Amen.

Porro ad me dictum est verbum abscónditum, et quasi furtíve suscépit auris mea venas susúrri ejus.

In horróre visiónis noctúrnæ, quando solet sopor occupáre hómines,

Pavor ténuit me et tremor, et ómnia ossa mea pertérrita sunt,

Et cum spíritus, me præsénte, transíret, inhorruérunt pili carnis meæ.

Stetit quidam, cujus non agnoscébam vultum, imágo coram óculis meis, et vocem quasi auræ lenis audívi:

Numquid homo Dei comparatióne justificábitur? aut Factóre suo púrior erit vir?

Ecce qui sérviunt ei, non sunt stábiles, et in Angelis suis réperit pravitátem.

V.
Tu autem, Dómine, miserére nobis.
R.
Deo grátias.
R.
Quare detraxístis sermónibus veritátis? ad increpándum verba compónitis et subvértere nitímini amícum vestrum:

* Verúmtamen quæ cogitástis, expléte.

V.
Quod justum est, judicáte; et non inveniétis in lingua mea iniquitátem.
R.
Verúmtamen quæ cogitástis, expléte.
V.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
R.
Verúmtamen quæ cogitástis, expléte.

Nocturnus II

Ant. Exsúrgat Deus, * et dissipéntur inimíci ejus. ‡

Psalmus 67(2-11) [4]

  1. 67:2 Exsúrgat Deus, et dissipéntur inimíci ejus, * ‡ et fúgiant qui odérunt eum, a fácie ejus.
  2. 67:3 Sicut déficit fumus, defíciant: * sicut fluit cera a fácie ignis, sic péreant peccatóres a fácie Dei.
  3. 67:4 Et justi epuléntur, et exsúltent in conspéctu Dei: * et delecténtur in lætítia.
  4. 67:5 Cantáte Deo, psalmum dícite nómini ejus: * iter fácite ei, qui ascéndit super occásum: (fit reverentia) Dóminus nomen illi.
  5. Exsultáte in conspéctu ejus: * turbabúntur a fácie ejus, patris orphanórum et júdicis viduárum.
  6. 67:6 Deus in loco sancto suo: * Deus, qui inhabitáre facit uníus moris in domo:
  7. 67:7 Qui edúcit vinctos in fortitúdine, * simíliter eos qui exásperant, qui hábitant in sepúlcris.
  8. 67:8 Deus, cum egrederéris in conspéctu pópuli tui, * cum pertransíres in desérto:
  9. 67:9 Terra mota est, étenim cæli distillavérunt a fácie Dei Sínai, * a fácie Dei Israël.
  10. 67:10 Plúviam voluntáriam segregábis, Deus, hereditáti tuæ: * et infirmáta est, tu vero perfecísti eam.
  11. 67:11 Animália tua habitábunt in ea: * parásti in dulcédine tua páuperi, Deus.
Ant. Deus noster, * Deus salvos faciéndi: et Dómini sunt éxitus mortis.

Psalmus 67(12-24) [5]

  1. 67:12 Dóminus dabit verbum evangelizántibus, * virtúte multa.
  2. 67:13 Rex virtútum dilécti, dilécti: * et speciéi domus divídere spólia.
  3. 67:14 Si dormiátis inter médios cleros, pennæ colúmbæ deargentátæ, * et posterióra dorsi ejus in pallóre auri.
  4. 67:15 Dum discérnit cæléstis reges super eam, nive dealbabúntur in Selmon: * mons Dei, mons pinguis.
  5. 67:16 Mons coagulátus, mons pinguis: * ut quid suspicámini montes coagulátos?
  6. 67:17 Mons, in quo beneplácitum est Deo habitáre in eo: * étenim Dóminus habitábit in finem.
  7. 67:18 Currus Dei decem míllibus múltiplex, míllia lætántium: * Dóminus in eis in Sina in sancto.
  8. 67:19 Ascendísti in altum, cepísti captivitátem: * accepísti dona in homínibus.
  9. Étenim non credéntes, * inhabitáre Dóminum Deum.
  10. 67:20 Benedíctus Dóminus die quotídie: * prósperum iter fáciet nobis Deus salutárium nostrórum.
  11. 67:21 Deus noster, Deus salvos faciéndi: * et Dómini Dómini éxitus mortis.
  12. 67:22 Verúmtamen Deus confrínget cápita inimicórum suórum: * vérticem capílli perambulántium in delíctis suis.
  13. 67:23 Dixit Dóminus: Ex Basan convértam, * convértam in profúndum maris:
  14. 67:24 Ut intingátur pes tuus in sánguine: * lingua canum tuórum ex inimícis, ab ipso.
Ant. In ecclésiis * benedícite Dómino Deo.

Psalmus 67(25-36) [6]

  1. 67:25 Vidérunt ingréssus tuos, Deus: * ingréssus Dei mei: regis mei qui est in sancto.
  2. 67:26 Prævenérunt príncipes conjúncti psalléntibus: * in médio juvenculárum tympanistriárum.
  3. 67:27 In ecclésiis benedícite Deo Dómino, * de fóntibus Israël.
  4. 67:28 Ibi Bénjamin adolescéntulus: * in mentis excéssu.
  5. Príncipes Juda, duces eórum: * príncipes Zábulon, príncipes Néphtali.
  6. 67:29 Manda, Deus, virtúti tuæ: * confírma hoc, Deus, quod operátus es in nobis.
  7. 67:30 A templo tuo in Jerúsalem, * tibi ófferent reges múnera.
  8. 67:31 Íncrepa feras arúndinis, congregátio taurórum in vaccis populórum: * ut exclúdant eos, qui probáti sunt argénto.
  9. Díssipa gentes, quæ bella volunt: vénient legáti ex Ægýpto: * Æthiópia prævéniet manus ejus Deo.
  10. 67:33 Regna terræ, cantáte Deo: * psállite Dómino.
  11. Psállite Deo, qui ascéndit super cælum cæli, * ad Oriéntem.
  12. 67:34 Ecce dabit voci suæ vocem virtútis, date glóriam Deo super Israël, * magnificéntia ejus, et virtus ejus in núbibus.
  13. 67:36 Mirábilis Deus in sanctis suis, Deus Israël ipse dabit virtútem, et fortitúdinem plebi suæ, * benedíctus Deus.
V.
Mirábilis Deus in sanctis suis.
R.
Deus Israël dabit virtútem plebi suæ.
Pater Noster dicitur secreto usque ad Et ne nos indúcas in tentatiónem:

Pater noster, qui es in cælis, sanctificétur nomen tuum: advéniat regnum tuum: fiat volúntas tua, sicut in cælo et in terra. Panem nostrum quotidiánum da nobis hódie: et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris:

V. Et ne nos indúcas in tentatiónem:

R. Sed líbera nos a malo.

Absolutio.

Ipsíus píetas et misericórdia nos ádjuvet, qui cum Patre et Spíritu Sancto vivit et regnat in sǽcula sæculórum.

R. Amen.

Extra Chorum, quando ab uno tantum recitatur Officium dicitur: Jube, Dómine, benedícere; et subjungitur congruens Benedictio.
V.
Jube, domne, benedícere.

Benedictio.

Deus Pater omnípotens sit nobis propítius et clemens.

R. Amen.

Pius Papa décimus, cui nomen ántea Joséphus Sarto, in Venetórum pago natus est, quem Riése vocant, paréntibus quidem humílibus, sed probitáte ac pietáte conspícuus. Inter Seminárii Patavíni alúmnos adscríptus, ita pietáte ac doctrína profécit, ut condiscípulis exémplo, moderatóribus admiratióni esset. Sacerdótio initiátus, in óppido Tómbolo primum, qua vicárius cooperátor, dein Salatiáni qua párochus, per plures annos adlaborávit; quibus in obeúndis munéribus, tanta caritátis effusióne, tanto sacerdotáli zelo et sanctitáte vitæ excélluit, ut Epíscopus Tarvisínus inter canónicos cathedrális ecclésiæ eum cooptáret, eúmque Cúriæ episcopális cancellárium simúlque Seminárii diœcesáni spirituálem moderatórem renuntiáret. Hæc offícia tam egrégie persecútus, a Leóne tértio décimo, cui erat probatíssimus, Mantuánæ ecclésiæ Antístes fuit renuntiátus.

V. Tu autem, Dómine, miserére nobis.

R. Deo grátias.

R. Invéni David servum meum, óleo sancto meo unxi eum:

* Manus enim mea auxiliábitur ei.

V. Nihil profíciet inimícus in eo, et fílius iniquitátis non nocébit ei.

R. Manus enim mea auxiliábitur ei.

Extra Chorum, quando ab uno tantum recitatur Officium dicitur: Jube, Dómine, benedícere; et subjungitur congruens Benedictio.
V.
Jube, domne, benedícere.

Benedictio.

Christus perpétuæ det nobis gáudia vitæ.

R. Amen.

Boni pastóris nullam partem déserens, eo máxime conténdit, ut juvéntus in sortem Dómini vocáta rite ad sacra instituerétur, piæ consociatiónes novis augéscerent increméntis, rítibus divíni cultus plus decóris ac pietátis accéderet. Præcépta quibus cívitas christiána nítitur, áltius proclamáre non désiit, et qui vitam ínopem ipse ducébat, paupéribus numquam omísit afférre levámen. Tot ígitur suffragántibus méritis, inter purpurátos Patres adléctus et Venetiárum Patriárcha creátus est. Dénique post Leónis décimi tértii óbitum, cum Patrum Cardinálium suffrágia in eum coaléscerent, cumque ipse supplicatiónibus et lácrimis tantum munus a se avértere frustra conátus esset, suasiónibus tandem cedens, « accépto in crucem », inquit, et Summi Pontificátus ápicem ut crucem a Deo sibi oblátam, demísso sed forti ánimo suscépit.

V. Tu autem, Dómine, miserére nobis.

R. Deo grátias.

R. Pósui adjutórium super poténtem, et exaltávi eléctum de plebe mea:

* Manus enim mea auxiliábitur ei.

V. Invéni David servum meum, óleo sancto meo unxi eum.

R. Manus enim mea auxiliábitur ei.

Extra Chorum, quando ab uno tantum recitatur Officium dicitur: Jube, Dómine, benedícere; et subjungitur congruens Benedictio.
V.
Jube, domne, benedícere.

Benedictio.

Ignem sui amóris accéndat Deus in córdibus nostris.

R. Amen.

In Petri cáthedra constitútus, nihil de prístina vitæ ratióne remísit. Humilitáte præsértim, simplicitáte ac paupertáte refúlsit, ita ut in suo testaménto scríbere potúerit: « Pauper natus sum, pauper vixi, pauper mori cúpio ». Humílitas vero ánimi fortitúdinem in eo alébat, cum de Dei glória, Ecclésiæ libertáte, animarúmque salúte agerétur. Vir acérrimi ingénii et propósiti tenax, inter vicésimi ineúntis sæculi procéllas, Ecclésiam fírmiter rexit, et præclaríssimis ornávit institútis. Músicam sacram ad prístinum splendórem ac dignitátem revocávit; sacrórum Bibliórum stúdiis príncipem sedem Romæ constítuit; Románam Cúriam sapiénter reformávit; leges de fidélibus per catechísmum instituéndis restítuit; Eucharísticæ mensæ crebriórem, imo et quotidiánam consuetúdinem indúxit, ejúsque accéssum púeris quoque a primo ratiónis usu apéruit; actiónis cathólicæ increménta sédulo promóvit; sólidæ cleri institutióni provídit, ádditis quoque semináriis per regiónes dispósitis; sacerdótes omnes ad interiórem vitam coléndam alléxit; leges Ecclésiæ in unum corpus redégit; erróres perniciosíssimos, modernísmi appellatióne comprehénsos, damnávit atque evéllit; civíle vétitum, quod dicunt, in Pontíficis Máximi electióne rejécit. Tandem labóribus fractus ac mæróre conféctus ob bellum Europæum tunc exórtum, die vicésima mensis Augústi anni millésimi nongentésimi décimi quarti, ad cæléste præmium evolávit. Eum ubíque terrárum sanctitátis fama clarum miraculísque fulgéntem, Pius Papa duodécimus, cuncto plaudénte orbe, in Sanctórum númerum rétulit.

V. Tu autem, Dómine, miserére nobis.

R. Deo grátias.

R. Iste est, qui ante Deum magnas virtútes operátus est, et omnis terra doctrína ejus repléta est:

* Ipse intercédat pro peccátis ómnium populórum.

V. Iste est, qui contémpsit vitam mundi, et pervénit ad cæléstia regna.

R. Ipse intercédat pro peccátis ómnium populórum.

V. Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

R. Ipse intercédat pro peccátis ómnium populórum.

Nocturnus III

Ant. Salvum me fac, * Deus, quóniam intravérunt aquæ usque ad ánimam meam. ‡

Psalmus 68(2-13) [7]

  1. 68:2 Salvum me fac, Deus: quóniam intravérunt aquæ usque ad ánimam meam.
  2. 68:3 ‡ Infíxus sum in limo profúndi: * et non est substántia.
  3. Veni in altitúdinem maris: * et tempéstas demérsit me.
  4. 68:4 Laborávi clamans, raucæ factæ sunt fauces meæ: * defecérunt óculi mei, dum spero in Deum meum.
  5. 68:5 Multiplicáti sunt super capíllos cápitis mei, * qui odérunt me gratis.
  6. Confortáti sunt qui persecúti sunt me inimíci mei injúste: * quæ non rápui, tunc exsolvébam.
  7. 68:6 Deus, tu scis insipiéntiam meam: * et delícta mea a te non sunt abscóndita.
  8. 68:7 Non erubéscant in me qui exspéctant te, Dómine, * Dómine virtútum.
  9. Non confundántur super me * qui quærunt te, Deus Israël.
  10. 68:8 Quóniam propter te sustínui oppróbrium: * opéruit confúsio fáciem meam.
  11. 68:9 Extráneus factus sum frátribus meis, * et peregrínus fíliis matris meæ.
  12. 68:10 Quóniam zelus domus tuæ comédit me: * et oppróbria exprobrántium tibi cecidérunt super me.
  13. 68:11 Et opérui in jejúnio ánimam meam: * et factum est in oppróbrium mihi.
  14. 68:12 Et pósui vestiméntum meum cilícium: * et factus sum illis in parábolam.
  15. 68:13 Advérsum me loquebántur, qui sedébant in porta: * et in me psallébant qui bibébant vinum.
  16. Ego vero oratiónem meam ad te, Dómine: * tempus benepláciti, Deus.
Ant. Propter inimícos meos * éripe me, Dómine.

Psalmus 68(14-29) [8]

  1. 68:14 In multitúdine misericórdiæ tuæ exáudi me, * in veritáte salútis tuæ:
  2. 68:15 Éripe me de luto, ut non infígar: * líbera me ab iis, qui odérunt me, et de profúndis aquárum.
  3. 68:16 Non me demérgat tempéstas aquæ, neque absórbeat me profúndum: * neque úrgeat super me púteus os suum.
  4. 68:17 Exáudi me, Dómine, quóniam benígna est misericórdia tua: * secúndum multitúdinem miseratiónum tuárum réspice in me.
  5. 68:18 Et ne avértas fáciem tuam a púero tuo: * quóniam tríbulor, velóciter exáudi me.
  6. 68:19 Inténde ánimæ meæ, et líbera eam: * propter inimícos meos éripe me.
  7. 68:20 Tu scis impropérium meum, et confusiónem meam, * et reveréntiam meam.
  8. 68:21 In conspéctu tuo sunt omnes qui tríbulant me: * impropérium exspectávit cor meum, et misériam.
  9. Et sustínui qui simul contristarétur, et non fuit: * et qui consolarétur, et non invéni.
  10. 68:22 Et dedérunt in escam meam fel: * et in siti mea potavérunt me acéto.
  11. 68:23 Fiat mensa eórum coram ipsis in láqueum, * et in retributiónes, et in scándalum.
  12. 68:24 Obscuréntur óculi eórum ne vídeant: * et dorsum eórum semper incúrva.
  13. 68:25 Effúnde super eos iram tuam: * et furor iræ tuæ comprehéndat eos.
  14. 68:26 Fiat habitátio eórum desérta: * et in tabernáculis eórum non sit qui inhábitet.
  15. 68:27 Quóniam quem tu percussísti, persecúti sunt: * et super dolórem vúlnerum meórum addidérunt.
  16. 68:28 Appóne iniquitátem super iniquitátem eórum: * et non intrent in justítiam tuam.
  17. 68:29 Deleántur de libro vivéntium: * et cum justis non scribántur.
Ant. Quǽrite Dóminum, * et vivet ánima vestra.

Psalmus 68(30-37) [9]

  1. 68:30 Ego sum pauper et dolens: * salus tua, Deus, suscépit me.
  2. 68:31 Laudábo nomen Dei cum cántico: * et magnificábo eum in laude:
  3. 68:32 Et placébit Deo super vítulum novéllum: * córnua producéntem et úngulas.
  4. 68:33 Vídeant páuperes et læténtur: * quǽrite Deum, et vivet ánima vestra.
  5. 68:34 Quóniam exaudívit páuperes Dóminus: * et vinctos suos non despéxit.
  6. 68:35 Laudent illum cæli et terra, * mare et ómnia reptília in eis.
  7. 68:36 Quóniam Deus salvam fáciet Sion: * et ædificabúntur civitátes Juda.
  8. Et inhabitábunt ibi, * et hereditáte acquírent eam.
  9. 68:37 Et semen servórum ejus possidébit eam: * et qui díligunt nomen ejus, habitábunt in ea.
V.
Laudábo nomen Dei cum cántico.
R.
Et magnificábo eum in laude.
Pater Noster dicitur secreto usque ad Et ne nos indúcas in tentatiónem:

Pater noster, qui es in cælis, sanctificétur nomen tuum: advéniat regnum tuum: fiat volúntas tua, sicut in cælo et in terra. Panem nostrum quotidiánum da nobis hódie: et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris:

V. Et ne nos indúcas in tentatiónem:

R. Sed líbera nos a malo.

Absolutio.

A vínculis peccatórum nostrórum absólvat nos omnípotens et miséricors Dóminus.

R. Amen.

Extra Chorum, quando ab uno tantum recitatur Officium dicitur: Jube, Dómine, benedícere; et subjungitur congruens Benedictio.
V.
Jube, domne, benedícere.

Benedictio.

Evangélica léctio sit nobis salus et protéctio.

R. Amen.

Léctio sancti Evangélii secúndum Joánnem

Tractatus 123 in Joánnem. in medio

In illo témpore: Dixit Jesus Simóni Petro: Simon Joánnis, díligis me plus his? Et réliqua.

Homilía sancti Augustíni Epíscopi

Rédditur negatióni trinæ trina conféssio, ne minus amóri lingua sérviat, quam timóri: et plus vocis elicuísse videátur mors ímminens, quam vita præsens. Sit amóris offícium páscere Domínicum gregem, si fuit timóris indícium negáre pastórem. Qui hoc ánimo pascunt oves Christi, ut suas velint esse, non Christi, se convincúntur amáre, non Christum: vel gloriándi vel dominándi, vel acquiréndi cupiditáte; non obediéndi, et subveniéndi, et Deo placéndi caritáte.

V. Tu autem, Dómine, miserére nobis.

R. Deo grátias.

R. Amávit eum Dóminus, et ornávit eum: stolam glóriæ índuit eum,

* Et ad portas paradísi coronávit eum.

V. Induit eum Dóminus lorícam fídei, et ornávit eum.

R. Et ad portas paradísi coronávit eum.

Extra Chorum, quando ab uno tantum recitatur Officium dicitur: Jube, Dómine, benedícere; et subjungitur congruens Benedictio.
V.
Jube, domne, benedícere.

Benedictio.

Cujus festum cólimus, ipse intercédat pro nobis ad Dóminum.

R. Amen.

Contra hos ergo vígilat tótidem inculcáta ista vox Christi, quos Apóstolos gemit sua quærere, non quæ Jesu Christi. Nam quid est áliud, si díligis me, pasce oves meas; quam si dicerétur, si me díligis, non te páscere cógita? Sed oves meas, et sicut meas pasce, non sicut tuas; glóriam meam in eis quære, non tuam; domínium meum, non tuum; lucra mea, non tua; ne sis in eórum societáte qui pértinent ad témpora periculósa, seípsos amántes, et cétera quæ huic malórum inítio connectúntur.

V. Tu autem, Dómine, miserére nobis.

R. Deo grátias.

R. Sint lumbi vestri præcíncti, et lucérnæ ardéntes in mánibus vestris:

* Et vos símiles homínibus exspectántibus dóminum suum, quando revertátur a núptiis.

V. Vigiláte ergo, quia nescítis qua hora Dóminus vester ventúrus sit.

R. Et vos símiles homínibus exspectántibus dóminum suum, quando revertátur a núptiis.

V. Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

R. Et vos símiles homínibus exspectántibus dóminum suum, quando revertátur a núptiis.

Extra Chorum, quando ab uno tantum recitatur Officium dicitur: Jube, Dómine, benedícere; et subjungitur congruens Benedictio.
V.
Jube, domne, benedícere.

Benedictio.

Ad societátem cívium supernórum perdúcat nos Rex Angelórum.

R. Amen.

Mérito dícitur Petro: díligis me, et respóndet, amo te, eíque refértur, pasce agnos meos, et hoc íterum, hoc tértio. Ubi étiam demonstrátur unum atque idem esse amórem et dilectiónem; nam étiam Dóminus novíssime non ait, díligis me, sed amas me. Non ergo nos, sed ipsum amémus, et in pascéndis óvibus ejus ea quæ sunt ejus, non ea quæ sunt nostra, quærámus. Néscio enim quo inexplicábili modo, quisquis seípsum, non Deum amat, non se amat: et quisquis Deum, non seípsum, amat, ipse se amat. Qui enim non potest vívere de se, móritur útique amándo se: non ergo se amat, qui ne vivat se amat.

V. Tu autem, Dómine, miserére nobis.

R. Deo grátias.

Te Deum

Te Deum laudámus: * te Dóminum confitémur.

Te ætérnum Patrem * omnis terra venerátur.

Tibi omnes Ángeli, * tibi Cæli, et univérsæ Potestátes:

Tibi Chérubim et Séraphim * incessábili voce proclámant:

Fit reverentia Sanctus, Sanctus, Sanctus * Dóminus Deus Sábaoth.

Pleni sunt cæli et terra * majestátis glóriæ tuæ.

Te gloriósus * Apostolórum chorus,

Te Prophetárum * laudábilis númerus,

Te Mártyrum candidátus * laudat exércitus.

Te per orbem terrárum * sancta confitétur Ecclésia,

Patrem * imménsæ majestátis;

Venerándum tuum verum * et únicum Fílium;

Sanctum quoque * Paráclitum Spíritum.

Tu Rex glóriæ, * Christe.

Tu Patris * sempitérnus es Fílius.

Fit reverentia Tu, ad liberándum susceptúrus hóminem: * non horruísti Vírginis úterum.

Tu, devícto mortis acúleo, * aperuísti credéntibus regna cælórum.

Tu ad déxteram Dei sedes, * in glória Patris.

Judex créderis * esse ventúrus.

Sequens versus dicitur flexis genibus Te ergo quǽsumus, tuis fámulis súbveni, * quos pretióso sánguine redemísti.

Ætérna fac cum Sanctis tuis * in glória numerári.

Salvum fac pópulum tuum, Dómine, * et bénedic hereditáti tuæ.

Et rege eos, * et extólle illos usque in ætérnum.

Per síngulos dies * benedícimus te.

Fit reverentia, secundum consuetudinem Et laudámus nomen tuum in sǽculum, * et in sǽculum sǽculi.

Dignáre, Dómine, die isto * sine peccáto nos custodíre.

Miserére nostri, Dómine, * miserére nostri.

Fiat misericórdia tua, Dómine, super nos, * quemádmodum sperávimus in te.

In te, Dómine, sperávi: * non confúndar in ætérnum.

Reliqua omittuntur, nisi Laudes separandæ sint.

V.
Dómine, exáudi oratiónem meam.
R.
Et clamor meus ad te véniat.

Orémus.

Deus, qui ad tuéndam cathólicam fidem, et univérsa in Christo instauránda sanctum Pium, Summum Pontíficem, cælésti sapiéntia et apostólica fortitúdine replevísti: concéde propítius; ut, ejus institúta et exémpla sectántes, prǽmia consequámur ætérna.

Per eúmdem Dóminum nostrum Jesum Christum Fílium tuum, qui tecum vivit et regnat in unitáte Spíritus Sancti, Deus, per ómnia sǽcula sæculórum.

R. Amen.

V.
Dómine, exáudi oratiónem meam.
R.
Et clamor meus ad te véniat.
V.
Benedicámus Dómino.
R.
Deo grátias.
V.
Fidélium ánimæ per misericórdiam Dei requiéscant in pace.
R.
Amen.
Pater Noster dicitur totum secreto.

Pater noster, qui es in cælis, sanctificétur nomen tuum: advéniat regnum tuum: fiat volúntas tua, sicut in cælo et in terra. Panem nostrum quotidiánum da nobis hódie: et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris: et ne nos indúcas in tentatiónem: sed líbera nos a malo. Amen.

Post Divinum officium