B
S. Augustini Episcopi et Confessoris et Ecclesiæ Doctoris Duplex
Feria VI, 28 Augusti MMXXVI
Hodie Ad Missam →
Pre-1955 1962

S. Augustini Episcopi et Confessoris et Ecclesiæ Doctoris

Duplex
Ad Matutinum

Ante Divinum officium

secreto

Pater noster, qui es in cælis, sanctificétur nomen tuum: advéniat regnum tuum: fiat volúntas tua, sicut in cælo et in terra. Panem nostrum quotidiánum da nobis hódie: et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris: et ne nos indúcas in tentatiónem: sed líbera nos a malo. Amen.

Ave María, grátia plena; Dóminus tecum: benedícta tu in muliéribus, et benedíctus fructus ventris tui Jesus. Sancta María, Mater Dei, ora pro nobis peccatóribus, nunc et in hora mortis nostræ. Amen.

Credo in Deum, Patrem omnipoténtem, Creatórem cæli et terræ. Et in Jesum Christum, Fílium ejus únicum, Dóminum nostrum: qui concéptus est de Spíritu Sancto, natus ex María Vírgine, passus sub Póntio Piláto, crucifíxus, mórtuus, et sepúltus: descéndit ad ínferos; tértia die resurréxit a mórtuis; ascéndit ad cælos; sedet ad déxteram Dei Patris omnipoténtis: inde ventúrus est judicáre vivos et mórtuos. Credo in Spíritum Sanctum, sanctam Ecclésiam cathólicam, Sanctórum communiónem, remissiónem peccatórum, carnis resurrectiónem, vitam ætérnam. Amen.

Deinde, clara voce, dicitur Versus:

V. Dómine, lábia + mea apéries.

R. Et os meum annuntiábit laudem tuam.

V. Deus ✠ in adjutórium meum inténde.

R. Dómine, ad adjuvándum me festína.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Allelúja.

Invitatorium

Ant. Regem Confessórum Dóminum, * Veníte, adorémus.

Veníte, exsultémus Dómino, jubilémus Deo, salutári nostro: præoccupémus fáciem ejus in confessióne, et in psalmis jubilémus ei.

Ant. Regem Confessórum Dóminum, * Veníte, adorémus.

Quóniam Deus magnus Dóminus, et Rex magnus super omnes deos, quóniam non repéllet Dóminus plebem suam: quia in manu ejus sunt omnes fines terræ, et altitúdines móntium ipse cónspicit.

Ant. Veníte, adorémus.

Quóniam ipsíus est mare, et ipse fecit illud, et áridam fundavérunt manus ejus (genuflectitur) veníte, adorémus, et procidámus ante Deum: plorémus coram Dómino, qui fecit nos, quia ipse est Dóminus, Deus noster; nos autem pópulus ejus, et oves páscuæ ejus.

Ant. Regem Confessórum Dóminum, * Veníte, adorémus.

Hódie, si vocem ejus audiéritis, nolíte obduráre corda vestra, sicut in exacerbatióne secúndum diem tentatiónis in desérto: ubi tentavérunt me patres vestri, probavérunt et vidérunt ópera mea.

Ant. Veníte, adorémus.

Quadragínta annis próximus fui generatióni huic, et dixi: Semper hi errant corde, ipsi vero non cognovérunt vias meas: quibus jurávi in ira mea: Si introíbunt in réquiem meam.

Ant. Regem Confessórum Dóminum, * Veníte, adorémus.

V. Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

R. Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Ant. Veníte, adorémus.

Ant. Regem Confessórum Dóminum, * Veníte, adorémus.

Hymnus

Iste Conféssor Dómini, coléntes

Quem pie laudant pópuli per orbem,

Hac die lætus méruit beátas

Scándere sedes.

Qui pius, prudens, húmilis, pudícus,

Sóbriam duxit sine labe vitam,

Donec humános animávit auræ

Spíritus artus.

Cujus ob præstans méritum, frequénter,

Ægra quæ passim jacuére membra,

Víribus morbi dómitis, salúti

Restituúntur.

Noster hinc illi chorus obsequéntem

Cóncinit laudem celebrésque palmas,

Ut piis ejus précibus juvémur

Omne per ævum.

Sit salus illi, decus atque virtus,

Qui, super cæli sólio corúscans,

Tótius mundi sériem gubérnat,

Trinus et unus.

Amen.

Nocturnus I

Ant. Suscitávit Dóminus * testimónium in Jacob: et legem pósuit in Israël.

Psalmus 77(1-8) [1]

  1. 77:1 Atténdite, pópule meus, legem meam: * inclináte aurem vestram in verba oris mei.
  2. 77:2 Apériam in parábolis os meum: * loquar propositiónes ab inítio.
  3. 77:3 Quanta audívimus et cognóvimus ea: * et patres nostri narravérunt nobis.
  4. 77:4 Non sunt occultáta a fíliis eórum: * in generatióne áltera.
  5. Narrántes laudes Dómini, et virtútes ejus: * et mirabília ejus, quæ fecit.
  6. 77:5 Et suscitávit testimónium in Jacob: * et legem pósuit in Israël.
  7. Quanta mandávit pátribus nostris nota fácere ea fíliis suis: * ut cognóscat generátio áltera.
  8. 77:6 Fílii qui nascéntur, et exsúrgent, * et narrábunt fíliis suis.
  9. 77:7 Ut ponant in Deo spem suam, et non obliviscántur óperum Dei: * et mandáta ejus exquírant.
  10. 77:8 Ne fiant sicut patres eórum: * generátio prava et exásperans.
  11. Generátio, quæ non diréxit cor suum: * et non est créditus cum Deo spíritus ejus.
Ant. Coram pátribus eórum * fecit Deus mirabília.

Psalmus 77(9-16) [2]

  1. 77:9 Fílii Ephrem intendéntes et mitténtes arcum: * convérsi sunt in die belli.
  2. 77:10 Non custodiérunt testaméntum Dei: * et in lege ejus noluérunt ambuláre.
  3. 77:11 Et oblíti sunt benefactórum ejus: * et mirabílium ejus quæ osténdit eis.
  4. 77:12 Coram pátribus eórum fecit mirabília in terra Ægýpti: * in campo Táneos.
  5. 77:13 Interrúpit mare, et perdúxit eos: * et státuit aquas quasi in utre.
  6. 77:14 Et dedúxit eos in nube diéi: * et tota nocte in illuminatióne ignis.
  7. 77:15 Interrúpit petram in erémo: * et adaquávit eos velut in abýsso multa.
  8. 77:16 Et edúxit aquam de petra: * et dedúxit tamquam flúmina aquas.
Ant. Jánuas cæli apéruit * Dóminus, et pluit illis manna ad manducándum.

Psalmus 77(17-31) [3]

  1. 77:17 Et apposuérunt adhuc peccáre ei: * in iram excitavérunt Excélsum in inaquóso.
  2. 77:18 Et tentavérunt Deum in córdibus suis, * ut péterent escas animábus suis.
  3. 77:19 Et male locúti sunt de Deo: * dixérunt: Numquid póterit Deus paráre mensam in desérto?
  4. 77:20 Quóniam percússit petram, et fluxérunt aquæ: * et torréntes inundavérunt.
  5. Numquid et panem póterit dare, * aut paráre mensam pópulo suo?
  6. 77:21 Ídeo audívit Dóminus, et dístulit: * et ignis accénsus est in Jacob, et ira ascéndit in Israël.
  7. 77:22 Quia non credidérunt in Deo: * nec speravérunt in salutári ejus:
  8. 77:23 Et mandávit núbibus désuper: * et jánuas cæli apéruit.
  9. 77:24 Et pluit illis manna ad manducándum: * et panem cæli dedit eis.
  10. 77:25 Panem Angelórum manducávit homo, * cibária misit eis in abundántia.
  11. 77:26 Tránstulit Austrum de cælo: * et indúxit in virtúte sua Áfricum.
  12. 77:27 Et pluit super eos sicut púlverem carnes: * et sicut arénam maris volatília pennáta.
  13. 77:28 Et cecidérunt in médio castrórum eórum: * circa tabernácula eórum.
  14. 77:29 Et manducavérunt, et saturáti sunt nimis, et desidérium eórum áttulit eis: * non sunt fraudáti a desidério suo.
  15. 77:30 Adhuc escæ eórum erant in ore ipsórum: * et ira Dei ascéndit super eos.
  16. 77:31 Et occídit pingues eórum, * et eléctos Israël impedívit.
V.
Deus percússit petram et fluxérunt aquæ.
R.
Et torréntes inundavérunt.
Pater Noster dicitur secreto usque ad Et ne nos indúcas in tentatiónem:

Pater noster, qui es in cælis, sanctificétur nomen tuum: advéniat regnum tuum: fiat volúntas tua, sicut in cælo et in terra. Panem nostrum quotidiánum da nobis hódie: et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris:

V. Et ne nos indúcas in tentatiónem:

R. Sed líbera nos a malo.

Absolutio.

Exáudi, Dómine Jesu Christe, preces servórum tuórum, et miserére nobis: Qui cum Patre et Spíritu Sancto vivis et regnas in sǽcula sæculórum.

R. Amen.

Extra Chorum, quando ab uno tantum recitatur Officium dicitur: Jube, Dómine, benedícere; et subjungitur congruens Benedictio.
V.
Jube, domne, benedícere.

Benedictio.

Benedictióne perpétua benedícat nos Pater ætérnus.

R. Amen.

De libro Ecclesiástici

Fili, eleemósynam páuperis ne defráudes et óculos tuos ne transvértas a páupere.

Animam esuriéntem ne despéxeris et non exásperes páuperem in inópia sua.

Cor ínopis ne afflíxeris et non prótrahas datum angustiánti.

Rogatiónem contribuláti ne abícias, et non avértas fáciem tuam ab egéno.

V.
Tu autem, Dómine, miserére nobis.
R.
Deo grátias.
R.
Da mihi, Dómine, sédium tuárum assistrícem sapiéntiam, et noli me reprobáre a púeris tuis:

* Quóniam servus tuus sum ego, et fílius ancíllæ tuæ.

V.
Mitte illam de sede magnitúdinis tuæ, ut mecum sit et mecum labóret.
R.
Quóniam servus tuus sum ego, et fílius ancíllæ tuæ.
Extra Chorum, quando ab uno tantum recitatur Officium dicitur: Jube, Dómine, benedícere; et subjungitur congruens Benedictio.
V.
Jube, domne, benedícere.

Benedictio.

Unigénitus Dei Fílius nos benedícere et adjuváre dignétur.

R. Amen.

Ab ínope ne avértas óculos tuos propter iram: et non relínquas quæréntibus tibi retro maledícere;

Maledicéntis enim tibi in amaritúdine ánimæ, exaudiétur deprecátio illíus; exáudiet autem eum qui fecit illum.

Congregatióni páuperum affábilem te fácito: et presbýtero humília ánimam tuam, et magnáto humília caput tuum.

V.
Tu autem, Dómine, miserére nobis.
R.
Deo grátias.
R.
Inítium sapiéntiæ timor Dómini:

* Intelléctus bonus ómnibus faciéntibus eum: laudátio ejus manet in sǽculum sǽculi.

V.
Diléctio illíus custódia legum est: quia omnis sapiéntia timor Dómini.
R.
Intelléctus bonus ómnibus faciéntibus eum: laudátio ejus manet in sǽculum sǽculi.
Extra Chorum, quando ab uno tantum recitatur Officium dicitur: Jube, Dómine, benedícere; et subjungitur congruens Benedictio.
V.
Jube, domne, benedícere.

Benedictio.

Spíritus Sancti grátia illúminet sensus et corda nostra.

R. Amen.

Declína páuperi sine tristítia aurem tuam et redde débitum tuum et respónde illi pacífica in mansuetúdine.

Líbera eum, qui injúriam pátitur, de manu supérbi, et non ácide feras in ánima tua.

In judicándo esto pupíllis miséricors ut pater, et pro viro matri illórum;

Et eris tu velut fílius Altíssimi obédiens, et miserébitur tui magis quam mater.

V.
Tu autem, Dómine, miserére nobis.
R.
Deo grátias.
R.
Verbum iníquum et dolósum longe fac a me, Dómine:

* Divítias et paupertátem ne déderis mihi, sed tantum víctui meo tríbue necessária.

V.
Duo rogávi te, ne déneges mihi ántequam móriar.
R.
Divítias et paupertátem ne déderis mihi, sed tantum víctui meo tríbue necessária.
V.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
R.
Divítias et paupertátem ne déderis mihi, sed tantum víctui meo tríbue necessária.

Nocturnus II

Ant. Deus adjútor * est eórum: et Excélsus redémptor eórum est.

Psalmus 77(32-41) [4]

  1. 77:32 In ómnibus his peccavérunt adhuc: * et non credidérunt in mirabílibus ejus.
  2. 77:33 Et defecérunt in vanitáte dies eórum: * et anni eórum cum festinatióne.
  3. 77:34 Cum occíderet eos, quærébant eum: * et revertebántur, et dilúculo veniébant ad eum.
  4. 77:35 Et rememoráti sunt quia Deus adjútor est eórum: * et Deus excélsus redémptor eórum est.
  5. 77:36 Et dilexérunt eum in ore suo, * et lingua sua mentíti sunt ei.
  6. 77:37 Cor autem eórum non erat rectum cum eo: * nec fidéles hábiti sunt in testaménto ejus.
  7. 77:38 Ipse autem est miséricors, et propítius fiet peccátis eórum: * et non dispérdet eos.
  8. Et abundávit ut avérteret iram suam: * et non accéndit omnem iram suam:
  9. 77:39 Et recordátus est quia caro sunt: * spíritus vadens et non rédiens.
  10. 77:40 Quóties exacerbavérunt eum in desérto, * in iram concitavérunt eum in inaquóso?
  11. 77:41 Et convérsi sunt, et tentavérunt Deum: * et Sanctum Israël exacerbavérunt.
Ant. Redémit eos * Dóminus de manu tribulántis.

Psalmus 77(42-58) [5]

  1. 77:42 Non sunt recordáti manus ejus, * die qua redémit eos de manu tribulántis.
  2. 77:43 Sicut pósuit in Ægýpto signa sua, * et prodígia sua in campo Táneos.
  3. 77:44 Et convértit in sánguinem flúmina eórum: * et imbres eórum, ne bíberent.
  4. 77:45 Misit in eos cœnomyíam, et comédit eos: * et ranam, et dispérdidit eos.
  5. 77:46 Et dedit ærúgini fructus eórum: * et labóres eórum locústæ.
  6. 77:47 Et occídit in grándine víneas eórum: * et moros eórum in pruína.
  7. 77:48 Et trádidit grándini juménta eórum: * et possessiónem eórum igni.
  8. 77:49 Misit in eos iram indignatiónis suæ: * indignatiónem, et iram, et tribulatiónem: immissiónes per ángelos malos.
  9. 77:50 Viam fecit sémitæ iræ suæ, non pepércit a morte animábus eórum: * et juménta eórum in morte conclúsit.
  10. 77:51 Et percússit omne primogénitum in terra Ægýpti: * primítias omnis labóris eórum in tabernáculis Cham.
  11. 77:52 Et ábstulit sicut oves pópulum suum: * et perdúxit eos tamquam gregem in desérto.
  12. 77:53 Et dedúxit eos in spe, et non timuérunt: * et inimícos eórum opéruit mare.
  13. 77:54 Et indúxit eos in montem sanctificatiónis suæ: * montem, quem acquisívit déxtera ejus.
  14. Et ejécit a fácie eórum gentes: * et sorte divísit eis terram in funículo distributiónis.
  15. 77:55 Et habitáre fecit in tabernáculis eórum: * tribus Israël.
  16. 77:56 Et tentavérunt, et exacerbavérunt Deum excélsum: * et testimónia ejus non custodiérunt.
  17. 77:57 Et avertérunt se, et non servavérunt pactum: * quemádmodum patres eórum convérsi sunt in arcum pravum.
  18. 77:58 In iram concitavérunt eum in cóllibus suis: * et in sculptílibus suis ad æmulatiónem eum provocavérunt.
Ant. Ædificávit * Deus sanctifícium suum in terra.

Psalmus 77(59-72) [6]

  1. 77:59 Audívit Deus, et sprevit: * et ad níhilum redégit valde Israël.
  2. 77:60 Et répulit tabernáculum Silo: * tabernáculum suum, ubi habitávit in homínibus.
  3. 77:61 Et trádidit in captivitátem virtútem eórum: * et pulchritúdinem eórum in manus inimíci.
  4. 77:62 Et conclúsit in gládio pópulum suum: * et hereditátem suam sprevit.
  5. 77:63 Júvenes eórum comédit ignis: * et vírgines eórum non sunt lamentátæ.
  6. 77:64 Sacerdótes eórum in gládio cecidérunt: * et víduæ eórum non plorabántur.
  7. 77:65 Et excitátus est tamquam dórmiens Dóminus: * tamquam potens crapulátus a vino.
  8. 77:66 Et percússit inimícos suos in posterióra: * oppróbrium sempitérnum dedit illis.
  9. 77:67 Et répulit tabernáculum Joseph: * et tribum Éphraim non elégit.
  10. 77:68 Sed elégit tribum Juda, * montem Sion quem diléxit.
  11. 77:69 Et ædificávit sicut unicórnium sanctifícium suum in terra, * quam fundávit in sǽcula.
  12. 77:70 Et elégit David, servum suum, et sústulit eum de grégibus óvium: * de post fœtántes accépit eum,
  13. 77:71 Páscere Jacob, servum suum, * et Israël, hereditátem suam:
  14. 77:72 Et pavit eos in innocéntia cordis sui: * et in intelléctibus mánuum suárum dedúxit eos.
V.
Elégit Dóminus tribum Juda.
R.
Montem Sion quem diléxit.
Pater Noster dicitur secreto usque ad Et ne nos indúcas in tentatiónem:

Pater noster, qui es in cælis, sanctificétur nomen tuum: advéniat regnum tuum: fiat volúntas tua, sicut in cælo et in terra. Panem nostrum quotidiánum da nobis hódie: et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris:

V. Et ne nos indúcas in tentatiónem:

R. Sed líbera nos a malo.

Absolutio.

Ipsíus píetas et misericórdia nos ádjuvet, qui cum Patre et Spíritu Sancto vivit et regnat in sǽcula sæculórum.

R. Amen.

Extra Chorum, quando ab uno tantum recitatur Officium dicitur: Jube, Dómine, benedícere; et subjungitur congruens Benedictio.
V.
Jube, domne, benedícere.

Benedictio.

Deus Pater omnípotens sit nobis propítius et clemens.

R. Amen.

Augustinus, Tagaste in Africa honestis parentibus natus, ac puer docilitate ingenii æquales longe superans, brevi omnibus doctrina antecelluit. Adolescens, dum esset Carthagine, in Manichæorum hæresim incidit. Postea Romam profectus, inde Mediolanum missus ut rhetoricam doceret, cum ibi frequens Ambrósii episcopi esset auditor, ejus opera incensus studio catholicæ fidei, annos natus triginta tres ab ipso baptizatur. Reversus in Africam, cum religione vitæ sanctimoniam conjungens, a Valerio notæ sanctitatis episcopo Hipponensi presbyter factus est. Quo tempore familiam instituit religiosorum, quibuscum victu communi eodemque cultu utens, eos ad apostolicæ vitæ doctrinæque disciplinam diligentissime erudiebat. Sed cum vigeret Manichæorum hæresis, vehementius in illam invehi cœpit, Fortunatumque hæresiarcham confutavit.

V. Tu autem, Dómine, miserére nobis.

R. Deo grátias.

R. Invéni David servum meum, óleo sancto meo unxi eum:

* Manus enim mea auxiliábitur ei.

V. Nihil profíciet inimícus in eo, et fílius iniquitátis non nocébit ei.

R. Manus enim mea auxiliábitur ei.

Extra Chorum, quando ab uno tantum recitatur Officium dicitur: Jube, Dómine, benedícere; et subjungitur congruens Benedictio.
V.
Jube, domne, benedícere.

Benedictio.

Christus perpétuæ det nobis gáudia vitæ.

R. Amen.

Hac Augustíni pietate commotus Valerius, eum adjutorem adhibuit episcopalis officii. Nihil illo fuit humilius, nihil continentius. Lectus ac vestitus moderatus, vulgaris mensa, quam semper sacra vel lectione vel disputatione condiebat. Tanta benignitate fuit in pauperes, ut, cum non esset alia facultas, sacra vasa frangeret ad eorum inopiam sustentandam. Feminarum, et in eis sororis, et fratris filiæ, contubernium familiaritatemque vitavit: quippe qui diceret, etsi propinquæ mulieres suspectæ non essent, tamen quæ ad eas ventitarent, posse suspicionem efficere. Nullum finem fecit prædicandi Dei verbum, nisi gravi morbo oppressus. Hæreticos perpetuo insectatus et coram et scriptis, ac nullo loco passus consistere, Africam a Manichæorum, Donatistarum, Pelagianorum, aliorumque præterea hæreticorum errore magna ex parte liberavit.

V. Tu autem, Dómine, miserére nobis.

R. Deo grátias.

R. Pósui adjutórium super poténtem, et exaltávi eléctum de plebe mea:

* Manus enim mea auxiliábitur ei.

V. Invéni David servum meum, óleo sancto meo unxi eum.

R. Manus enim mea auxiliábitur ei.

Extra Chorum, quando ab uno tantum recitatur Officium dicitur: Jube, Dómine, benedícere; et subjungitur congruens Benedictio.
V.
Jube, domne, benedícere.

Benedictio.

Ignem sui amóris accéndat Deus in córdibus nostris.

R. Amen.

Tam multa pie, subtiliter et copiose scripsit, ut christianam doctrinam maxime illustrarit. Quem in primis secuti sunt, qui postea theologicam disciplinam via et ratione tradiderunt. Wandalis Africam bello vastantibus, et Hipponem tertium jam mensem obsidentibus, in febrim incidit. Itaque cum discessum e vita sibi instare intelligeret, Psalmos David qui ad pœnitentiam pertinent, in conspectu positos profusis lacrimis legebat. Solebat autem dicere neminem, etsi nullius sceleris sibi conscius esset, committere debere, ut sine pænitentia migraret e vita. Ergo sensibus integris, in oratione defixus, astantibus fratribus, quos ad caritatem, pietatem, virtutesque omnes erat adhortatus, migravit in cælum. Vixit annos septuaginta sex, in episcopatu ad triginta sex. Cujus corpus primum in Sardiniam delatum, deínde a Luitprando, Longobardorum rege, magno pretio redemptum, Ticinum translatum est, ibique honorifice conditum.

V. Tu autem, Dómine, miserére nobis.

R. Deo grátias.

R. Iste est, qui ante Deum magnas virtútes operátus est, et omnis terra doctrína ejus repléta est:

* Ipse intercédat pro peccátis ómnium populórum.

V. Iste est, qui contémpsit vitam mundi, et pervénit ad cæléstia regna.

R. Ipse intercédat pro peccátis ómnium populórum.

V. Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

R. Ipse intercédat pro peccátis ómnium populórum.

Nocturnus III

Ant. Ádjuva nos, * Deus, salutáris noster: et propítius esto peccátis nostris.

Psalmus 78 [7]

  1. 78:1 Deus, venérunt gentes in hereditátem tuam, polluérunt templum sanctum tuum: * posuérunt Jerúsalem in pomórum custódiam.
  2. 78:2 Posuérunt morticína servórum tuórum, escas volatílibus cæli: * carnes sanctórum tuórum béstiis terræ.
  3. 78:3 Effudérunt sánguinem eórum tamquam aquam in circúitu Jerúsalem: * et non erat qui sepelíret.
  4. 78:4 Facti sumus oppróbrium vicínis nostris: * subsannátio et illúsio his, qui in circúitu nostro sunt.
  5. 78:5 Úsquequo, Dómine, irascéris in finem: * accendétur velut ignis zelus tuus?
  6. 78:6 Effúnde iram tuam in gentes, quæ te non novérunt: * et in regna quæ nomen tuum non invocavérunt:
  7. 78:7 Quia comedérunt Jacob: * et locum ejus desolavérunt.
  8. 78:8 Ne memíneris iniquitátum nostrárum antiquárum, cito antícipent nos misericórdiæ tuæ: * quia páuperes facti sumus nimis.
  9. 78:9 Ádjuva nos, Deus, salutáris noster: et propter glóriam nóminis tui, Dómine, líbera nos: * et propítius esto peccátis nostris, propter nomen tuum:
  10. 78:10 Ne forte dicant in géntibus: Ubi est Deus eórum? * et innotéscat in natiónibus coram óculis nostris.
  11. Últio sánguinis servórum tuórum, qui effúsus est: * intróeat in conspéctu tuo gémitus compeditórum.
  12. 78:11 Secúndum magnitúdinem brácchii tui, * pósside fílios mortificatórum.
  13. 78:12 Et redde vicínis nostris séptuplum in sinu eórum: * impropérium ipsórum, quod exprobravérunt tibi, Dómine.
  14. 78:13 Nos autem pópulus tuus, et oves páscuæ tuæ, * confitébimur tibi in sǽculum.
  15. In generatiónem et generatiónem * annuntiábimus laudem tuam.
Ant. Ego sum Dóminus * Deus tuus Israël, qui edúxi te de terra Ægýpti.

Psalmus 80 [8]

  1. 80:2 Exsultáte Deo, adjutóri nostro: * jubiláte Deo Jacob.
  2. 80:3 Súmite psalmum, et date týmpanum: * psaltérium jucúndum cum cíthara.
  3. 80:4 Buccináte in Neoménia tuba, * in insígni die solemnitátis vestræ.
  4. 80:5 Quia præcéptum in Israël est: * et judícium Deo Jacob.
  5. 80:6 Testimónium in Joseph pósuit illud, cum exíret de terra Ægýpti: * linguam, quam non nóverat, audívit.
  6. 80:7 Divértit ab onéribus dorsum ejus: * manus ejus in cóphino serviérunt.
  7. 80:8 In tribulatióne invocásti me, et liberávi te: * exaudívi te in abscóndito tempestátis: probávi te apud aquam contradictiónis.
  8. 80:9 Audi, pópulus meus, et contestábor te: * Israël, si audíeris me, non erit in te deus recens, neque adorábis deum aliénum.
  9. 80:11 Ego enim sum Dóminus Deus tuus, qui edúxi te de terra Ægýpti: * diláta os tuum, et implébo illud.
  10. 80:12 Et non audívit pópulus meus vocem meam: * et Israël non inténdit mihi.
  11. 80:13 Et dimísi eos secúndum desidéria cordis eórum: * ibunt in adinventiónibus suis.
  12. 80:14 Si pópulus meus audísset me: * Israël si in viis meis ambulásset:
  13. 80:15 Pro níhilo fórsitan inimícos eórum humiliássem: * et super tribulántes eos misíssem manum meam.
  14. 80:16 Inimíci Dómini mentíti sunt ei: * et erit tempus eórum in sǽcula.
  15. 80:17 Et cibávit eos ex ádipe fruménti: * et de petra, melle saturávit eos.
Ant. Ne táceas Deus * quóniam inimíci tui extulérunt caput.

Psalmus 82 [9]

  1. 82:2 Deus, quis símilis erit tibi? * Ne táceas, neque compescáris, Deus.
  2. 82:3 Quóniam ecce inimíci tui sonuérunt: * et qui odérunt te extulérunt caput.
  3. 82:4 Super pópulum tuum malignavérunt consílium: * et cogitavérunt advérsus sanctos tuos.
  4. 82:5 Dixérunt: Veníte, et disperdámus eos de gente: * et non memorétur nomen Israël ultra.
  5. 82:6 Quóniam cogitavérunt unanímiter: * simul advérsum te testaméntum disposuérunt, tabernácula Idumæórum et Ismahelítæ:
  6. 82:8 Moab, et Agaréni, Gebal, et Ammon, et Ámalec: * alienígenæ cum habitántibus Tyrum.
  7. 82:9 Étenim Assur venit cum illis: * facti sunt in adjutórium fíliis Lot.
  8. 82:10 Fac illis sicut Mádian, et Sísaræ: * sicut Jabin in torrénte Cisson.
  9. 82:11 Disperiérunt in Endor: * facti sunt ut stercus terræ.
  10. 82:12 Pone príncipes eórum sicut Oreb, et Zeb, * et Zébee, et Sálmana:
  11. 82:13 Omnes príncipes eórum: * qui dixérunt: Hereditáte possideámus Sanctuárium Dei.
  12. 82:14 Deus meus, pone illos ut rotam: * et sicut stípulam ante fáciem venti.
  13. 82:15 Sicut ignis, qui combúrit silvam: * et sicut flamma combúrens montes:
  14. 82:16 Ita persequéris illos in tempestáte tua: * et in ira tua turbábis eos.
  15. 82:17 Imple fácies eórum ignomínia: * et quærent nomen tuum, Dómine.
  16. 82:18 Erubéscant, et conturbéntur in sǽculum sǽculi: * et confundántur, et péreant.
  17. 82:19 Et cognóscant quia nomen tibi Dóminus: * tu solus Altíssimus in omni terra.
V.
Cognóscant quia nomen tibi Dóminus.
R.
Tu solus Altíssimus super omnem terram.
Pater Noster dicitur secreto usque ad Et ne nos indúcas in tentatiónem:

Pater noster, qui es in cælis, sanctificétur nomen tuum: advéniat regnum tuum: fiat volúntas tua, sicut in cælo et in terra. Panem nostrum quotidiánum da nobis hódie: et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris:

V. Et ne nos indúcas in tentatiónem:

R. Sed líbera nos a malo.

Absolutio.

A vínculis peccatórum nostrórum absólvat nos omnípotens et miséricors Dóminus.

R. Amen.

Extra Chorum, quando ab uno tantum recitatur Officium dicitur: Jube, Dómine, benedícere; et subjungitur congruens Benedictio.
V.
Jube, domne, benedícere.

Benedictio.

Evangélica léctio sit nobis salus et protéctio.

R. Amen.

Léctio sancti Evangélii secúndum Matthǽum

Lib. 1 de Sermone Domini in monte, cap. 6

In illo témpore: Dixit Jesus discípulis suis: Vos estis sal terræ. Quod si sal evanúerit, in quo saliétur? Et réliqua.

Homilía sancti Augustíni Epíscopi

Osténdit Dóminus fátuos esse judicándos, qui temporálium bonórum vel cópiam sectántes vel inópiam metuéntes, amíttunt ætérna, quæ nec dari possunt ab homínibus nec auférri. Itaque, si sal infatuátum fúerit, in quo saliétur? Id est, si vos, per quos condiéndi sunt quodámmodo pópuli, metu persecutiónum temporálium amiséritis regna cælórum; qui erunt hómines, per quos a vobis error auferátur, cum vos elégerit Deus, per quos errórem áuferat ceterórum?

V. Tu autem, Dómine, miserére nobis.

R. Deo grátias.

R. Amávit eum Dóminus, et ornávit eum: stolam glóriæ índuit eum,

* Et ad portas paradísi coronávit eum.

V. Induit eum Dóminus lorícam fídei, et ornávit eum.

R. Et ad portas paradísi coronávit eum.

Extra Chorum, quando ab uno tantum recitatur Officium dicitur: Jube, Dómine, benedícere; et subjungitur congruens Benedictio.
V.
Jube, domne, benedícere.

Benedictio.

Cujus festum cólimus, ipse intercédat pro nobis ad Dóminum.

R. Amen.

Ergo ad níhilum valet sal infatuátum, nisi ut mittátur foras et calcétur ab homínibus. Non ítaque calcátur ab homínibus qui pátitur persecutiónem; sed qui, persecutiónem timéndo, infatuátur. Calcári enim non potest nisi inférior; sed inférior non est, qui, quamvis córpore multa in terra sustíneat, corde tamen fixus in cælo est.

V. Tu autem, Dómine, miserére nobis.

R. Deo grátias.

R. In médio Ecclésiæ apéruit os ejus,

* Et implévit eum Dóminus spíritu sapiéntiæ et intelléctus.

V. Jucunditátem et exsultatiónem thesaurizávit super eum.

R. Et implévit eum Dóminus spíritu sapiéntiæ et intelléctus.

V. Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

R. Et implévit eum Dóminus spíritu sapiéntiæ et intelléctus.

Extra Chorum, quando ab uno tantum recitatur Officium dicitur: Jube, Dómine, benedícere; et subjungitur congruens Benedictio.
V.
Jube, domne, benedícere.

Benedictio.

Ad societátem cívium supernórum perdúcat nos Rex Angelórum.

R. Amen.

Vos estis lumen mundi. Quómodo dixit supérius sal terræ, sic nunc dicit lumen mundi. Nam, neque supérius ista terra accipiénda est, quam pédibus corpóreis calcámus; sed hómines, qui in terra hábitant, vel étiam peccatóres, quorum condiéndis et exstinguéndis putóribus apostólicum salem Dóminus misit. Et hic mundum non cælum et terram, sed hómines qui sunt in mundo vel díligunt mundum, opórtet intélligi; quibus illuminándis Apóstoli missi sunt. Non potest cívitas abscóndi super montem pósita; id est, fundáta super insígnem magnámque justítiam, quam signíficat étiam ipse mons, in quo dísputat Dóminus.

V. Tu autem, Dómine, miserére nobis.

R. Deo grátias.

Te Deum

Te Deum laudámus: * te Dóminum confitémur.

Te ætérnum Patrem * omnis terra venerátur.

Tibi omnes Ángeli, * tibi Cæli, et univérsæ Potestátes:

Tibi Chérubim et Séraphim * incessábili voce proclámant:

Fit reverentia Sanctus, Sanctus, Sanctus * Dóminus Deus Sábaoth.

Pleni sunt cæli et terra * majestátis glóriæ tuæ.

Te gloriósus * Apostolórum chorus,

Te Prophetárum * laudábilis númerus,

Te Mártyrum candidátus * laudat exércitus.

Te per orbem terrárum * sancta confitétur Ecclésia,

Patrem * imménsæ majestátis;

Venerándum tuum verum * et únicum Fílium;

Sanctum quoque * Paráclitum Spíritum.

Tu Rex glóriæ, * Christe.

Tu Patris * sempitérnus es Fílius.

Fit reverentia Tu, ad liberándum susceptúrus hóminem: * non horruísti Vírginis úterum.

Tu, devícto mortis acúleo, * aperuísti credéntibus regna cælórum.

Tu ad déxteram Dei sedes, * in glória Patris.

Judex créderis * esse ventúrus.

Sequens versus dicitur flexis genibus Te ergo quǽsumus, tuis fámulis súbveni, * quos pretióso sánguine redemísti.

Ætérna fac cum Sanctis tuis * in glória numerári.

Salvum fac pópulum tuum, Dómine, * et bénedic hereditáti tuæ.

Et rege eos, * et extólle illos usque in ætérnum.

Per síngulos dies * benedícimus te.

Fit reverentia, secundum consuetudinem Et laudámus nomen tuum in sǽculum, * et in sǽculum sǽculi.

Dignáre, Dómine, die isto * sine peccáto nos custodíre.

Miserére nostri, Dómine, * miserére nostri.

Fiat misericórdia tua, Dómine, super nos, * quemádmodum sperávimus in te.

In te, Dómine, sperávi: * non confúndar in ætérnum.

Reliqua omittuntur, nisi Laudes separandæ sint.

V.
Dómine, exáudi oratiónem meam.
R.
Et clamor meus ad te véniat.

Orémus.

Adésto supplicatiónibus nostris, omnípotens Deus: et, quibus fidúciam sperándæ pietátis indúlges, intercedénte beáto Augustíno Confessóre tuo atque Pontífice, consuétæ misericórdiæ tríbue benígnus efféctum.

Per Dóminum nostrum Jesum Christum, Fílium tuum: qui tecum vivit et regnat in unitáte Spíritus Sancti, Deus, per ómnia sǽcula sæculórum.

R. Amen.

V.
Dómine, exáudi oratiónem meam.
R.
Et clamor meus ad te véniat.
V.
Benedicámus Dómino.
R.
Deo grátias.
V.
Fidélium ánimæ per misericórdiam Dei requiéscant in pace.
R.
Amen.
Pater Noster dicitur totum secreto.

Pater noster, qui es in cælis, sanctificétur nomen tuum: advéniat regnum tuum: fiat volúntas tua, sicut in cælo et in terra. Panem nostrum quotidiánum da nobis hódie: et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris: et ne nos indúcas in tentatiónem: sed líbera nos a malo. Amen.

Post Divinum officium