B
S. Joannæ Franciscæ Frémiot de Chantal Viduæ Duplex
Feria VI, 21 Augusti MMXXVI
Hodie Ad Missam →
Pre-1955 1962

S. Joannæ Franciscæ Frémiot de Chantal Viduæ

Duplex
Ad Matutinum

Ante Divinum officium

secreto

Pater noster, qui es in cælis, sanctificétur nomen tuum: advéniat regnum tuum: fiat volúntas tua, sicut in cælo et in terra. Panem nostrum quotidiánum da nobis hódie: et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris: et ne nos indúcas in tentatiónem: sed líbera nos a malo. Amen.

Ave María, grátia plena; Dóminus tecum: benedícta tu in muliéribus, et benedíctus fructus ventris tui Jesus. Sancta María, Mater Dei, ora pro nobis peccatóribus, nunc et in hora mortis nostræ. Amen.

Credo in Deum, Patrem omnipoténtem, Creatórem cæli et terræ. Et in Jesum Christum, Fílium ejus únicum, Dóminum nostrum: qui concéptus est de Spíritu Sancto, natus ex María Vírgine, passus sub Póntio Piláto, crucifíxus, mórtuus, et sepúltus: descéndit ad ínferos; tértia die resurréxit a mórtuis; ascéndit ad cælos; sedet ad déxteram Dei Patris omnipoténtis: inde ventúrus est judicáre vivos et mórtuos. Credo in Spíritum Sanctum, sanctam Ecclésiam cathólicam, Sanctórum communiónem, remissiónem peccatórum, carnis resurrectiónem, vitam ætérnam. Amen.

Deinde, clara voce, dicitur Versus:

V. Dómine, lábia + mea apéries.

R. Et os meum annuntiábit laudem tuam.

V. Deus ✠ in adjutórium meum inténde.

R. Dómine, ad adjuvándum me festína.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Allelúja.

Invitatorium

Ant. Laudémus Deum nostrum * In confessióne beátæ Joánnæ Francíscæ..

Veníte, exsultémus Dómino, jubilémus Deo, salutári nostro: præoccupémus fáciem ejus in confessióne, et in psalmis jubilémus ei.

Ant. Laudémus Deum nostrum * In confessióne beátæ Joánnæ Francíscæ..

Quóniam Deus magnus Dóminus, et Rex magnus super omnes deos, quóniam non repéllet Dóminus plebem suam: quia in manu ejus sunt omnes fines terræ, et altitúdines móntium ipse cónspicit.

Ant. In confessióne beátæ Joánnæ Francíscæ..

Quóniam ipsíus est mare, et ipse fecit illud, et áridam fundavérunt manus ejus (genuflectitur) veníte, adorémus, et procidámus ante Deum: plorémus coram Dómino, qui fecit nos, quia ipse est Dóminus, Deus noster; nos autem pópulus ejus, et oves páscuæ ejus.

Ant. Laudémus Deum nostrum * In confessióne beátæ Joánnæ Francíscæ..

Hódie, si vocem ejus audiéritis, nolíte obduráre corda vestra, sicut in exacerbatióne secúndum diem tentatiónis in desérto: ubi tentavérunt me patres vestri, probavérunt et vidérunt ópera mea.

Ant. In confessióne beátæ Joánnæ Francíscæ..

Quadragínta annis próximus fui generatióni huic, et dixi: Semper hi errant corde, ipsi vero non cognovérunt vias meas: quibus jurávi in ira mea: Si introíbunt in réquiem meam.

Ant. Laudémus Deum nostrum * In confessióne beátæ Joánnæ Francíscæ..

V. Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

R. Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Ant. In confessióne beátæ Joánnæ Francíscæ..

Ant. Laudémus Deum nostrum * In confessióne beátæ Joánnæ Francíscæ..

Hymnus

Hujus orátu, Deus alme, nobis

Débitas pœnas scélerum remítte;

Ut tibi puro resonémus almum

Péctore carmen.

Sit decus Patri, genitǽque Proli,

Et tibi, compar utriúsque virtus,

Spíritus semper, Deus unus, omni

Témporis ævo.

Amen.

Nocturnus I

Ant. Suscitávit Dóminus * testimónium in Jacob: et legem pósuit in Israël.

Psalmus 77(1-8) [1]

  1. 77:1 Atténdite, pópule meus, legem meam: * inclináte aurem vestram in verba oris mei.
  2. 77:2 Apériam in parábolis os meum: * loquar propositiónes ab inítio.
  3. 77:3 Quanta audívimus et cognóvimus ea: * et patres nostri narravérunt nobis.
  4. 77:4 Non sunt occultáta a fíliis eórum: * in generatióne áltera.
  5. Narrántes laudes Dómini, et virtútes ejus: * et mirabília ejus, quæ fecit.
  6. 77:5 Et suscitávit testimónium in Jacob: * et legem pósuit in Israël.
  7. Quanta mandávit pátribus nostris nota fácere ea fíliis suis: * ut cognóscat generátio áltera.
  8. 77:6 Fílii qui nascéntur, et exsúrgent, * et narrábunt fíliis suis.
  9. 77:7 Ut ponant in Deo spem suam, et non obliviscántur óperum Dei: * et mandáta ejus exquírant.
  10. 77:8 Ne fiant sicut patres eórum: * generátio prava et exásperans.
  11. Generátio, quæ non diréxit cor suum: * et non est créditus cum Deo spíritus ejus.
Ant. Coram pátribus eórum * fecit Deus mirabília.

Psalmus 77(9-16) [2]

  1. 77:9 Fílii Ephrem intendéntes et mitténtes arcum: * convérsi sunt in die belli.
  2. 77:10 Non custodiérunt testaméntum Dei: * et in lege ejus noluérunt ambuláre.
  3. 77:11 Et oblíti sunt benefactórum ejus: * et mirabílium ejus quæ osténdit eis.
  4. 77:12 Coram pátribus eórum fecit mirabília in terra Ægýpti: * in campo Táneos.
  5. 77:13 Interrúpit mare, et perdúxit eos: * et státuit aquas quasi in utre.
  6. 77:14 Et dedúxit eos in nube diéi: * et tota nocte in illuminatióne ignis.
  7. 77:15 Interrúpit petram in erémo: * et adaquávit eos velut in abýsso multa.
  8. 77:16 Et edúxit aquam de petra: * et dedúxit tamquam flúmina aquas.
Ant. Jánuas cæli apéruit * Dóminus, et pluit illis manna ad manducándum.

Psalmus 77(17-31) [3]

  1. 77:17 Et apposuérunt adhuc peccáre ei: * in iram excitavérunt Excélsum in inaquóso.
  2. 77:18 Et tentavérunt Deum in córdibus suis, * ut péterent escas animábus suis.
  3. 77:19 Et male locúti sunt de Deo: * dixérunt: Numquid póterit Deus paráre mensam in desérto?
  4. 77:20 Quóniam percússit petram, et fluxérunt aquæ: * et torréntes inundavérunt.
  5. Numquid et panem póterit dare, * aut paráre mensam pópulo suo?
  6. 77:21 Ídeo audívit Dóminus, et dístulit: * et ignis accénsus est in Jacob, et ira ascéndit in Israël.
  7. 77:22 Quia non credidérunt in Deo: * nec speravérunt in salutári ejus:
  8. 77:23 Et mandávit núbibus désuper: * et jánuas cæli apéruit.
  9. 77:24 Et pluit illis manna ad manducándum: * et panem cæli dedit eis.
  10. 77:25 Panem Angelórum manducávit homo, * cibária misit eis in abundántia.
  11. 77:26 Tránstulit Austrum de cælo: * et indúxit in virtúte sua Áfricum.
  12. 77:27 Et pluit super eos sicut púlverem carnes: * et sicut arénam maris volatília pennáta.
  13. 77:28 Et cecidérunt in médio castrórum eórum: * circa tabernácula eórum.
  14. 77:29 Et manducavérunt, et saturáti sunt nimis, et desidérium eórum áttulit eis: * non sunt fraudáti a desidério suo.
  15. 77:30 Adhuc escæ eórum erant in ore ipsórum: * et ira Dei ascéndit super eos.
  16. 77:31 Et occídit pingues eórum, * et eléctos Israël impedívit.
V.
Deus percússit petram et fluxérunt aquæ.
R.
Et torréntes inundavérunt.
Pater Noster dicitur secreto usque ad Et ne nos indúcas in tentatiónem:

Pater noster, qui es in cælis, sanctificétur nomen tuum: advéniat regnum tuum: fiat volúntas tua, sicut in cælo et in terra. Panem nostrum quotidiánum da nobis hódie: et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris:

V. Et ne nos indúcas in tentatiónem:

R. Sed líbera nos a malo.

Absolutio.

Exáudi, Dómine Jesu Christe, preces servórum tuórum, et miserére nobis: Qui cum Patre et Spíritu Sancto vivis et regnas in sǽcula sæculórum.

R. Amen.

Extra Chorum, quando ab uno tantum recitatur Officium dicitur: Jube, Dómine, benedícere; et subjungitur congruens Benedictio.
V.
Jube, domne, benedícere.

Benedictio.

Benedictióne perpétua benedícat nos Pater ætérnus.

R. Amen.

De libro Sapiéntiæ

Vani autem sunt omnes hómines, in quibus non subest sciéntia Dei; et de his, quæ vidéntur bona, non potuérunt intellégere eum qui est, neque opéribus attendéntes agnovérunt quis esset ártifex;

Sed aut ignem aut spíritum aut citátum áërem aut gyrum stellárum aut nímiam aquam aut solem et lunam rectóres orbis terrárum deos putavérunt.

Quorum si spécie delectáti, deos putavérunt, sciant quanto his dominátor eórum speciósior est; speciéi enim generátor hæc ómnia constítuit.

V.
Tu autem, Dómine, miserére nobis.
R.
Deo grátias.
R.
Da mihi, Dómine, sédium tuárum assistrícem sapiéntiam, et noli me reprobáre a púeris tuis:

* Quóniam servus tuus sum ego, et fílius ancíllæ tuæ.

V.
Mitte illam de sede magnitúdinis tuæ, ut mecum sit et mecum labóret.
R.
Quóniam servus tuus sum ego, et fílius ancíllæ tuæ.
Extra Chorum, quando ab uno tantum recitatur Officium dicitur: Jube, Dómine, benedícere; et subjungitur congruens Benedictio.
V.
Jube, domne, benedícere.

Benedictio.

Unigénitus Dei Fílius nos benedícere et adjuváre dignétur.

R. Amen.

Aut, si virtútem et ópera eórum miráti sunt, intéllegant ab illis, quóniam qui hæc fecit, fórtior est illis;

A magnitúdine enim speciéi et creatúræ cognoscibíliter póterit Creátor horum vidéri.

Sed tamen adhuc in his minor est queréla, et hi enim fortásse errant, Deum quæréntes et voléntes inveníre.

Etenim, cum in opéribus illíus converséntur, inquírunt et persuásum habent quóniam bona sunt quæ vidéntur.

V.
Tu autem, Dómine, miserére nobis.
R.
Deo grátias.
R.
Inítium sapiéntiæ timor Dómini:

* Intelléctus bonus ómnibus faciéntibus eum: laudátio ejus manet in sǽculum sǽculi.

V.
Diléctio illíus custódia legum est: quia omnis sapiéntia timor Dómini.
R.
Intelléctus bonus ómnibus faciéntibus eum: laudátio ejus manet in sǽculum sǽculi.
Extra Chorum, quando ab uno tantum recitatur Officium dicitur: Jube, Dómine, benedícere; et subjungitur congruens Benedictio.
V.
Jube, domne, benedícere.

Benedictio.

Spíritus Sancti grátia illúminet sensus et corda nostra.

R. Amen.

Iterum autem nec his debet ignósci.

Si enim tantum potuérunt scire, ut possent æstimáre sǽculum, quómodo hujus Dóminum non facílius invenérunt?

Infelíces autem sunt, et inter mórtuos spes illórum est, qui appellavérunt deos ópera mánuum hóminum, aurum et argéntum, artis inventiónem et similitúdines animálium aut lápidem inútilem opus manus antíquæ.

V.
Tu autem, Dómine, miserére nobis.
R.
Deo grátias.
R.
Verbum iníquum et dolósum longe fac a me, Dómine:

* Divítias et paupertátem ne déderis mihi, sed tantum víctui meo tríbue necessária.

V.
Duo rogávi te, ne déneges mihi ántequam móriar.
R.
Divítias et paupertátem ne déderis mihi, sed tantum víctui meo tríbue necessária.
V.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
R.
Divítias et paupertátem ne déderis mihi, sed tantum víctui meo tríbue necessária.

Nocturnus II

Ant. Deus adjútor * est eórum: et Excélsus redémptor eórum est.

Psalmus 77(32-41) [4]

  1. 77:32 In ómnibus his peccavérunt adhuc: * et non credidérunt in mirabílibus ejus.
  2. 77:33 Et defecérunt in vanitáte dies eórum: * et anni eórum cum festinatióne.
  3. 77:34 Cum occíderet eos, quærébant eum: * et revertebántur, et dilúculo veniébant ad eum.
  4. 77:35 Et rememoráti sunt quia Deus adjútor est eórum: * et Deus excélsus redémptor eórum est.
  5. 77:36 Et dilexérunt eum in ore suo, * et lingua sua mentíti sunt ei.
  6. 77:37 Cor autem eórum non erat rectum cum eo: * nec fidéles hábiti sunt in testaménto ejus.
  7. 77:38 Ipse autem est miséricors, et propítius fiet peccátis eórum: * et non dispérdet eos.
  8. Et abundávit ut avérteret iram suam: * et non accéndit omnem iram suam:
  9. 77:39 Et recordátus est quia caro sunt: * spíritus vadens et non rédiens.
  10. 77:40 Quóties exacerbavérunt eum in desérto, * in iram concitavérunt eum in inaquóso?
  11. 77:41 Et convérsi sunt, et tentavérunt Deum: * et Sanctum Israël exacerbavérunt.
Ant. Redémit eos * Dóminus de manu tribulántis.

Psalmus 77(42-58) [5]

  1. 77:42 Non sunt recordáti manus ejus, * die qua redémit eos de manu tribulántis.
  2. 77:43 Sicut pósuit in Ægýpto signa sua, * et prodígia sua in campo Táneos.
  3. 77:44 Et convértit in sánguinem flúmina eórum: * et imbres eórum, ne bíberent.
  4. 77:45 Misit in eos cœnomyíam, et comédit eos: * et ranam, et dispérdidit eos.
  5. 77:46 Et dedit ærúgini fructus eórum: * et labóres eórum locústæ.
  6. 77:47 Et occídit in grándine víneas eórum: * et moros eórum in pruína.
  7. 77:48 Et trádidit grándini juménta eórum: * et possessiónem eórum igni.
  8. 77:49 Misit in eos iram indignatiónis suæ: * indignatiónem, et iram, et tribulatiónem: immissiónes per ángelos malos.
  9. 77:50 Viam fecit sémitæ iræ suæ, non pepércit a morte animábus eórum: * et juménta eórum in morte conclúsit.
  10. 77:51 Et percússit omne primogénitum in terra Ægýpti: * primítias omnis labóris eórum in tabernáculis Cham.
  11. 77:52 Et ábstulit sicut oves pópulum suum: * et perdúxit eos tamquam gregem in desérto.
  12. 77:53 Et dedúxit eos in spe, et non timuérunt: * et inimícos eórum opéruit mare.
  13. 77:54 Et indúxit eos in montem sanctificatiónis suæ: * montem, quem acquisívit déxtera ejus.
  14. Et ejécit a fácie eórum gentes: * et sorte divísit eis terram in funículo distributiónis.
  15. 77:55 Et habitáre fecit in tabernáculis eórum: * tribus Israël.
  16. 77:56 Et tentavérunt, et exacerbavérunt Deum excélsum: * et testimónia ejus non custodiérunt.
  17. 77:57 Et avertérunt se, et non servavérunt pactum: * quemádmodum patres eórum convérsi sunt in arcum pravum.
  18. 77:58 In iram concitavérunt eum in cóllibus suis: * et in sculptílibus suis ad æmulatiónem eum provocavérunt.
Ant. Ædificávit * Deus sanctifícium suum in terra.

Psalmus 77(59-72) [6]

  1. 77:59 Audívit Deus, et sprevit: * et ad níhilum redégit valde Israël.
  2. 77:60 Et répulit tabernáculum Silo: * tabernáculum suum, ubi habitávit in homínibus.
  3. 77:61 Et trádidit in captivitátem virtútem eórum: * et pulchritúdinem eórum in manus inimíci.
  4. 77:62 Et conclúsit in gládio pópulum suum: * et hereditátem suam sprevit.
  5. 77:63 Júvenes eórum comédit ignis: * et vírgines eórum non sunt lamentátæ.
  6. 77:64 Sacerdótes eórum in gládio cecidérunt: * et víduæ eórum non plorabántur.
  7. 77:65 Et excitátus est tamquam dórmiens Dóminus: * tamquam potens crapulátus a vino.
  8. 77:66 Et percússit inimícos suos in posterióra: * oppróbrium sempitérnum dedit illis.
  9. 77:67 Et répulit tabernáculum Joseph: * et tribum Éphraim non elégit.
  10. 77:68 Sed elégit tribum Juda, * montem Sion quem diléxit.
  11. 77:69 Et ædificávit sicut unicórnium sanctifícium suum in terra, * quam fundávit in sǽcula.
  12. 77:70 Et elégit David, servum suum, et sústulit eum de grégibus óvium: * de post fœtántes accépit eum,
  13. 77:71 Páscere Jacob, servum suum, * et Israël, hereditátem suam:
  14. 77:72 Et pavit eos in innocéntia cordis sui: * et in intelléctibus mánuum suárum dedúxit eos.
V.
Elégit Dóminus tribum Juda.
R.
Montem Sion quem diléxit.
Pater Noster dicitur secreto usque ad Et ne nos indúcas in tentatiónem:

Pater noster, qui es in cælis, sanctificétur nomen tuum: advéniat regnum tuum: fiat volúntas tua, sicut in cælo et in terra. Panem nostrum quotidiánum da nobis hódie: et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris:

V. Et ne nos indúcas in tentatiónem:

R. Sed líbera nos a malo.

Absolutio.

Ipsíus píetas et misericórdia nos ádjuvet, qui cum Patre et Spíritu Sancto vivit et regnat in sǽcula sæculórum.

R. Amen.

Extra Chorum, quando ab uno tantum recitatur Officium dicitur: Jube, Dómine, benedícere; et subjungitur congruens Benedictio.
V.
Jube, domne, benedícere.

Benedictio.

Deus Pater omnípotens sit nobis propítius et clemens.

R. Amen.

Joanna Francisca Frémiot de Chantal, Divione in Burgundia clarissimis orta natalibus, ab ineunte ætate eximiæ sanctitatis non obscuras edidit significationes. Eam enim vix quinquennem nobilem quemdam Calvinistam solida supra ætatem argumentatione perstrinxisse ferunt, collatumque ab eo munusculum flammis illico tradidisse, in hæc verba: En quomodo hæretici apud inferos comburentur, qui loquenti Christo fidem detrectant. Matre orbata, Deiparæ Virginis tutelæ se commendavit, et famulam, quæ ad mundi amórem eam alliciebat, ab se rejecit. Nihil puerile in moribus exprimens, a sæculi deliciis abhorrens, martyriumque anhelans, religioni ac pietati impense studebat. Baroni de Chantal nuptui a patre tradita, virtutibus omnibus excolendis operam dedit, liberos famulos, aliosque sibi subjectos in fidei doctrina, bonisque moribus imbuere satagens. Profusa liberalitate pauperum inopiam sublevabat, annona divinitus non raro multiplicata: quo factum est, ut nemini se umquam Christi nomine roganti stipem abnegaturam spoponderit.

V. Tu autem, Dómine, miserére nobis.

R. Deo grátias.

R. Propter veritátem, et mansuetúdinem, et justítiam:

* Et dedúcet te mirabíliter déxtera tua.

V. Spécie tua et pulchritúdine tua inténde, próspere procéde, et regna.

R. Et dedúcet te mirabíliter déxtera tua.

Extra Chorum, quando ab uno tantum recitatur Officium dicitur: Jube, Dómine, benedícere; et subjungitur congruens Benedictio.
V.
Jube, domne, benedícere.

Benedictio.

Christus perpétuæ det nobis gáudia vitæ.

R. Amen.

Viro in venatione interempto, perfectioris vitæ consilium iniens, continentiæ voto se obstrinxit. Viri necem non solum æquo animo tulit, sed, in publicum indultæ veniæ testimonium, occisoris filium e sacro fonte suscipere sui victrix elegit. Modica familia, tenui victu atque vestitu contenta, pretiosas vestes in pios usus convertit. Quidquid a domesticis curis supererat temporis, precibus, piis lectionibus, laborique impendebat. Numquam adduci potuit ut alteras nuptias, quamvis utiles et honorificas, iniret. Ne autem a proposito castimoniæ observandæ in posterum dimoveretur, illius voto innovato, sanctissimum Jesu Christi nomen candenti ferro pectori insculpsit. Ardentius in dies caritate fervescens, pauperes, derelictos, ægros, teterrimisque morbis infectos ad se adducendos curabat; eosque non hospitio tantum excipiebat, solabatur, fovebat, verum étiam sordidas eorumdem vestes depurgabat, laceras reficiebat, et manantibus fœtido pure ulceribus labia admovere non exhorrebat.

V. Tu autem, Dómine, miserére nobis.

R. Deo grátias.

R. Dilexísti justítiam, et odísti iniquitátem:

* Proptérea unxit te Deus, Deus tuus, óleo lætítiæ.

V. Propter veritátem, et mansuetúdinem, et justítiam.

R. Proptérea unxit te Deus, Deus tuus, óleo lætítiæ.

Extra Chorum, quando ab uno tantum recitatur Officium dicitur: Jube, Dómine, benedícere; et subjungitur congruens Benedictio.
V.
Jube, domne, benedícere.

Benedictio.

Ignem sui amóris accéndat Deus in córdibus nostris.

R. Amen.

Asancto Francisco Salesio, quo spiritus moderatore usa fuit, divinam voluntatem edocta, proprium parentem, socerum, filium denique ipsum, quem étiam vocationi obsistentem, sua e domo egrediens, pedibus calcare non dubitavit, invicta constantia deseruit, et sacri instituti Visitationis sanctæ Mariæ fundamenta jecit. Ejus instituti leges integerrime custodivit, et adeo paupertatis fuit amans, ut vel necessaria sibi deesse gauderet. Christianæ vero animi demissionis et obedientiæ, virtutum denique omnium perfectissimum exemplar se præbuit Altiores in corde suo ascensiones disponens, arduissimo efficiendi semper id quod perfectius esse intelligeret, voto se obstrinxit. Denique, sacro Visitationis instituto ejus potissimum opera longe lateque diffuso, verbo, exemplo, et scriptis étiam divina sapientia refertis, ad pietatem et caritatem sororibus excitatis, meritis referta, et sacramentis rite susceptis, Molinis, anno millesimo sexcentesimo quadragesimo primo, die decima tertia Decembris, migravit ad Dominum, ejusque animam, occurrente sancto Francisco Salesio, in cælos deferri sanctus Vincentius a Paulo procul distans aspexit Ejus corpus postea Annecium translatum fuit: eamque miraculis ante et post obitum claram Benedictus decimus quartus beatorum, Clemens vero decimus tertius Pontifex Maximus albo sanctorum adjecit. Festum autem ejusdem die duodecimo Kalendas Septembris ab universa Ecclesia Clemens decimus quartus Pontifex Maximus celebrari præcepit.

V. Tu autem, Dómine, miserére nobis.

R. Deo grátias.

R. Fallax grátia, et vana est pulchritúdo:

* Múlier timens Dóminum, ipsa laudábitur.

V. Date ei de fructu mánuum suárum, et laudent eam in portis ópera ejus.

R. Múlier timens Dóminum, ipsa laudábitur.

V. Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

R. Múlier timens Dóminum, ipsa laudábitur.

Nocturnus III

Ant. Ádjuva nos, * Deus, salutáris noster: et propítius esto peccátis nostris.

Psalmus 78 [7]

  1. 78:1 Deus, venérunt gentes in hereditátem tuam, polluérunt templum sanctum tuum: * posuérunt Jerúsalem in pomórum custódiam.
  2. 78:2 Posuérunt morticína servórum tuórum, escas volatílibus cæli: * carnes sanctórum tuórum béstiis terræ.
  3. 78:3 Effudérunt sánguinem eórum tamquam aquam in circúitu Jerúsalem: * et non erat qui sepelíret.
  4. 78:4 Facti sumus oppróbrium vicínis nostris: * subsannátio et illúsio his, qui in circúitu nostro sunt.
  5. 78:5 Úsquequo, Dómine, irascéris in finem: * accendétur velut ignis zelus tuus?
  6. 78:6 Effúnde iram tuam in gentes, quæ te non novérunt: * et in regna quæ nomen tuum non invocavérunt:
  7. 78:7 Quia comedérunt Jacob: * et locum ejus desolavérunt.
  8. 78:8 Ne memíneris iniquitátum nostrárum antiquárum, cito antícipent nos misericórdiæ tuæ: * quia páuperes facti sumus nimis.
  9. 78:9 Ádjuva nos, Deus, salutáris noster: et propter glóriam nóminis tui, Dómine, líbera nos: * et propítius esto peccátis nostris, propter nomen tuum:
  10. 78:10 Ne forte dicant in géntibus: Ubi est Deus eórum? * et innotéscat in natiónibus coram óculis nostris.
  11. Últio sánguinis servórum tuórum, qui effúsus est: * intróeat in conspéctu tuo gémitus compeditórum.
  12. 78:11 Secúndum magnitúdinem brácchii tui, * pósside fílios mortificatórum.
  13. 78:12 Et redde vicínis nostris séptuplum in sinu eórum: * impropérium ipsórum, quod exprobravérunt tibi, Dómine.
  14. 78:13 Nos autem pópulus tuus, et oves páscuæ tuæ, * confitébimur tibi in sǽculum.
  15. In generatiónem et generatiónem * annuntiábimus laudem tuam.
Ant. Ego sum Dóminus * Deus tuus Israël, qui edúxi te de terra Ægýpti.

Psalmus 80 [8]

  1. 80:2 Exsultáte Deo, adjutóri nostro: * jubiláte Deo Jacob.
  2. 80:3 Súmite psalmum, et date týmpanum: * psaltérium jucúndum cum cíthara.
  3. 80:4 Buccináte in Neoménia tuba, * in insígni die solemnitátis vestræ.
  4. 80:5 Quia præcéptum in Israël est: * et judícium Deo Jacob.
  5. 80:6 Testimónium in Joseph pósuit illud, cum exíret de terra Ægýpti: * linguam, quam non nóverat, audívit.
  6. 80:7 Divértit ab onéribus dorsum ejus: * manus ejus in cóphino serviérunt.
  7. 80:8 In tribulatióne invocásti me, et liberávi te: * exaudívi te in abscóndito tempestátis: probávi te apud aquam contradictiónis.
  8. 80:9 Audi, pópulus meus, et contestábor te: * Israël, si audíeris me, non erit in te deus recens, neque adorábis deum aliénum.
  9. 80:11 Ego enim sum Dóminus Deus tuus, qui edúxi te de terra Ægýpti: * diláta os tuum, et implébo illud.
  10. 80:12 Et non audívit pópulus meus vocem meam: * et Israël non inténdit mihi.
  11. 80:13 Et dimísi eos secúndum desidéria cordis eórum: * ibunt in adinventiónibus suis.
  12. 80:14 Si pópulus meus audísset me: * Israël si in viis meis ambulásset:
  13. 80:15 Pro níhilo fórsitan inimícos eórum humiliássem: * et super tribulántes eos misíssem manum meam.
  14. 80:16 Inimíci Dómini mentíti sunt ei: * et erit tempus eórum in sǽcula.
  15. 80:17 Et cibávit eos ex ádipe fruménti: * et de petra, melle saturávit eos.
Ant. Ne táceas Deus * quóniam inimíci tui extulérunt caput.

Psalmus 82 [9]

  1. 82:2 Deus, quis símilis erit tibi? * Ne táceas, neque compescáris, Deus.
  2. 82:3 Quóniam ecce inimíci tui sonuérunt: * et qui odérunt te extulérunt caput.
  3. 82:4 Super pópulum tuum malignavérunt consílium: * et cogitavérunt advérsus sanctos tuos.
  4. 82:5 Dixérunt: Veníte, et disperdámus eos de gente: * et non memorétur nomen Israël ultra.
  5. 82:6 Quóniam cogitavérunt unanímiter: * simul advérsum te testaméntum disposuérunt, tabernácula Idumæórum et Ismahelítæ:
  6. 82:8 Moab, et Agaréni, Gebal, et Ammon, et Ámalec: * alienígenæ cum habitántibus Tyrum.
  7. 82:9 Étenim Assur venit cum illis: * facti sunt in adjutórium fíliis Lot.
  8. 82:10 Fac illis sicut Mádian, et Sísaræ: * sicut Jabin in torrénte Cisson.
  9. 82:11 Disperiérunt in Endor: * facti sunt ut stercus terræ.
  10. 82:12 Pone príncipes eórum sicut Oreb, et Zeb, * et Zébee, et Sálmana:
  11. 82:13 Omnes príncipes eórum: * qui dixérunt: Hereditáte possideámus Sanctuárium Dei.
  12. 82:14 Deus meus, pone illos ut rotam: * et sicut stípulam ante fáciem venti.
  13. 82:15 Sicut ignis, qui combúrit silvam: * et sicut flamma combúrens montes:
  14. 82:16 Ita persequéris illos in tempestáte tua: * et in ira tua turbábis eos.
  15. 82:17 Imple fácies eórum ignomínia: * et quærent nomen tuum, Dómine.
  16. 82:18 Erubéscant, et conturbéntur in sǽculum sǽculi: * et confundántur, et péreant.
  17. 82:19 Et cognóscant quia nomen tibi Dóminus: * tu solus Altíssimus in omni terra.
V.
Cognóscant quia nomen tibi Dóminus.
R.
Tu solus Altíssimus super omnem terram.
Pater Noster dicitur secreto usque ad Et ne nos indúcas in tentatiónem:

Pater noster, qui es in cælis, sanctificétur nomen tuum: advéniat regnum tuum: fiat volúntas tua, sicut in cælo et in terra. Panem nostrum quotidiánum da nobis hódie: et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris:

V. Et ne nos indúcas in tentatiónem:

R. Sed líbera nos a malo.

Absolutio.

A vínculis peccatórum nostrórum absólvat nos omnípotens et miséricors Dóminus.

R. Amen.

Extra Chorum, quando ab uno tantum recitatur Officium dicitur: Jube, Dómine, benedícere; et subjungitur congruens Benedictio.
V.
Jube, domne, benedícere.

Benedictio.

Evangélica léctio sit nobis salus et protéctio.

R. Amen.

Léctio sancti Evangélii secúndum Matthǽum

Homilia 11 in Evangelia

In illo témpore: Dixit Jesus discípulis suis parábolam hanc: Simile est regnum cælórum thesáuro abscóndito in agro. Et réliqua.

Homilía sancti Gregórii Papæ

Cælórum regnum, fratres caríssimi, idcírco terrénis rebus símile dícitur, ut, ex his quæ ánimus novit, surgat ad incógnita, quæ non novit: quátenus exémplo visibílium se ad invisibília rápiat, et, per ea quæ usu dídicit quasi confricátus incaléscat; ut per hoc, quod scit notum dilígere, discat et incógnita amáre. Ecce enim cælórum regnum thesáuro abscóndito in agro comparátur; quem, qui invénit homo, abscóndit, et præ gáudio illíus vadit, et vendit univérsa quæ habet, et emit agrum illum.

V. Tu autem, Dómine, miserére nobis.

R. Deo grátias.

R. Os suum apéruit sapiéntiæ, et lex cleméntiæ in lingua ejus: considerávit sémitas domus suæ,

* Et panem otiósa non comédit.

V. Gustávit et vidit quia bona est negotiátio ejus: non exstinguétur in nocte lucérna ejus.

R. Et panem otiósa non comédit.

Extra Chorum, quando ab uno tantum recitatur Officium dicitur: Jube, Dómine, benedícere; et subjungitur congruens Benedictio.
V.
Jube, domne, benedícere.

Benedictio.

Cujus festum cólimus, ipsa intercédat pro nobis ad Dóminum.

R. Amen.

Qua in re hoc quoque notándum est, quod invéntus thesáurus abscónditur, ut servétur: quia stúdium cæléstis desidérii a malígnis spirítibus custodíre non súfficit, qui hoc ab humánis láudibus non abscóndit. In præsénti étenim vita, quasi in via sumus, qua ad pátriam pérgimus. Malígni autem spíritus iter nostrum quasi quidam latrúnculi óbsident. Deprædári ergo desíderat, qui thesáurum públice portat in via. Hoc autem dico, non ut próximi ópera nostra bona non vídeant, cum scriptum sit: Vídeant ópera vestra bona, et gloríficent Patrem vestrum qui in cælis est; sed, ut per hoc quod ágimus, laudes extérius non quærámus. Sic autem sit opus in público, quátenus inténtio máneat in occúlto; ut, et de bono ópere próximis præbeámus exémplum, et tamen per intentiónem, qua Deo soli placére quǽrimus, semper optémus secrétum.

V. Tu autem, Dómine, miserére nobis.

R. Deo grátias.

R. Regnum mundi et omnem ornátum sǽculi contémpsi, propter amórem Dómini mei Jesu Christi:

* Quem vidi, quem amávi, in quem crédidi, quem diléxi.

V. Eructávit cor meum verbum bonum: dico ego ópera mea Regi.

R. Quem vidi, quem amávi, in quem crédidi, quem diléxi.

V. Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

R. Quem vidi, quem amávi, in quem crédidi, quem diléxi.

Extra Chorum, quando ab uno tantum recitatur Officium dicitur: Jube, Dómine, benedícere; et subjungitur congruens Benedictio.
V.
Jube, domne, benedícere.

Benedictio.

Ad societátem cívium supernórum perdúcat nos Rex Angelórum.

R. Amen.

Thesáurus autem cæléste est desidérium; ager vero, in quo thesáurus abscónditur, disciplína stúdii cæléstis. Quem profécto agrum, vénditis ómnibus, cómparat, qui, voluptátibus carnis renúntians, cuncta sua terréna desidéria per disciplínæ cæléstis custódiam calcat: ut nihil jam quod caro blandítur, líbeat; nihil, quod carnálem vitam trucídat, spíritus perhorréscat.

V. Tu autem, Dómine, miserére nobis.

R. Deo grátias.

Te Deum

Te Deum laudámus: * te Dóminum confitémur.

Te ætérnum Patrem * omnis terra venerátur.

Tibi omnes Ángeli, * tibi Cæli, et univérsæ Potestátes:

Tibi Chérubim et Séraphim * incessábili voce proclámant:

Fit reverentia Sanctus, Sanctus, Sanctus * Dóminus Deus Sábaoth.

Pleni sunt cæli et terra * majestátis glóriæ tuæ.

Te gloriósus * Apostolórum chorus,

Te Prophetárum * laudábilis númerus,

Te Mártyrum candidátus * laudat exércitus.

Te per orbem terrárum * sancta confitétur Ecclésia,

Patrem * imménsæ majestátis;

Venerándum tuum verum * et únicum Fílium;

Sanctum quoque * Paráclitum Spíritum.

Tu Rex glóriæ, * Christe.

Tu Patris * sempitérnus es Fílius.

Fit reverentia Tu, ad liberándum susceptúrus hóminem: * non horruísti Vírginis úterum.

Tu, devícto mortis acúleo, * aperuísti credéntibus regna cælórum.

Tu ad déxteram Dei sedes, * in glória Patris.

Judex créderis * esse ventúrus.

Sequens versus dicitur flexis genibus Te ergo quǽsumus, tuis fámulis súbveni, * quos pretióso sánguine redemísti.

Ætérna fac cum Sanctis tuis * in glória numerári.

Salvum fac pópulum tuum, Dómine, * et bénedic hereditáti tuæ.

Et rege eos, * et extólle illos usque in ætérnum.

Per síngulos dies * benedícimus te.

Fit reverentia, secundum consuetudinem Et laudámus nomen tuum in sǽculum, * et in sǽculum sǽculi.

Dignáre, Dómine, die isto * sine peccáto nos custodíre.

Miserére nostri, Dómine, * miserére nostri.

Fiat misericórdia tua, Dómine, super nos, * quemádmodum sperávimus in te.

In te, Dómine, sperávi: * non confúndar in ætérnum.

Reliqua omittuntur, nisi Laudes separandæ sint.

V.
Dómine, exáudi oratiónem meam.
R.
Et clamor meus ad te véniat.

Orémus.

Omnípotens et miséricors Deus, qui beátam Joánnam Francíscam, tuo amóre succénsam, admirábili spíritus fortitúdine per omnes vitæ sémitas in via perfectiónis donásti, quique per illam illustráre Ecclésiam tuam nova prole voluísti: ejus méritis et précibus concéde; ut, qui infirmitátis nostræ cónscii de tua virtúte confídimus, cæléstis grátiæ auxílio cuncta nobis adversántia vincámus.

Per Dóminum nostrum Jesum Christum, Fílium tuum: qui tecum vivit et regnat in unitáte Spíritus Sancti, Deus, per ómnia sǽcula sæculórum.

R. Amen.

V.
Dómine, exáudi oratiónem meam.
R.
Et clamor meus ad te véniat.
V.
Benedicámus Dómino.
R.
Deo grátias.
V.
Fidélium ánimæ per misericórdiam Dei requiéscant in pace.
R.
Amen.
Pater Noster dicitur totum secreto.

Pater noster, qui es in cælis, sanctificétur nomen tuum: advéniat regnum tuum: fiat volúntas tua, sicut in cælo et in terra. Panem nostrum quotidiánum da nobis hódie: et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris: et ne nos indúcas in tentatiónem: sed líbera nos a malo. Amen.

Post Divinum officium