Ss. Tiburtii et Susannæ Virginis, Martyrum
Ante Divinum officium
Pater noster, qui es in cælis, sanctificétur nomen tuum: advéniat regnum tuum: fiat volúntas tua, sicut in cælo et in terra. Panem nostrum quotidiánum da nobis hódie: et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris: et ne nos indúcas in tentatiónem: sed líbera nos a malo. Amen.
Ave María, grátia plena; Dóminus tecum: benedícta tu in muliéribus, et benedíctus fructus ventris tui Jesus. Sancta María, Mater Dei, ora pro nobis peccatóribus, nunc et in hora mortis nostræ. Amen.
Credo in Deum, Patrem omnipoténtem, Creatórem cæli et terræ. Et in Jesum Christum, Fílium ejus únicum, Dóminum nostrum: qui concéptus est de Spíritu Sancto, natus ex María Vírgine, passus sub Póntio Piláto, crucifíxus, mórtuus, et sepúltus: descéndit ad ínferos; tértia die resurréxit a mórtuis; ascéndit ad cælos; sedet ad déxteram Dei Patris omnipoténtis: inde ventúrus est judicáre vivos et mórtuos. Credo in Spíritum Sanctum, sanctam Ecclésiam cathólicam, Sanctórum communiónem, remissiónem peccatórum, carnis resurrectiónem, vitam ætérnam. Amen.
Deinde, clara voce, dicitur Versus:
V. Dómine, lábia + mea apéries.
R. Et os meum annuntiábit laudem tuam.
V. Deus ✠ in adjutórium meum inténde.
R. Dómine, ad adjuvándum me festína.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Allelúja.
Invitatorium
Ant. Regem Mártyrum Dóminum, * Veníte, adorémus.
Veníte, exsultémus Dómino, jubilémus Deo, salutári nostro: præoccupémus fáciem ejus in confessióne, et in psalmis jubilémus ei.
Ant. Regem Mártyrum Dóminum, * Veníte, adorémus.
Quóniam Deus magnus Dóminus, et Rex magnus super omnes deos, quóniam non repéllet Dóminus plebem suam: quia in manu ejus sunt omnes fines terræ, et altitúdines móntium ipse cónspicit.
Ant. Veníte, adorémus.
Quóniam ipsíus est mare, et ipse fecit illud, et áridam fundavérunt manus ejus (genuflectitur) veníte, adorémus, et procidámus ante Deum: plorémus coram Dómino, qui fecit nos, quia ipse est Dóminus, Deus noster; nos autem pópulus ejus, et oves páscuæ ejus.
Ant. Regem Mártyrum Dóminum, * Veníte, adorémus.
Hódie, si vocem ejus audiéritis, nolíte obduráre corda vestra, sicut in exacerbatióne secúndum diem tentatiónis in desérto: ubi tentavérunt me patres vestri, probavérunt et vidérunt ópera mea.
Ant. Veníte, adorémus.
Quadragínta annis próximus fui generatióni huic, et dixi: Semper hi errant corde, ipsi vero non cognovérunt vias meas: quibus jurávi in ira mea: Si introíbunt in réquiem meam.
Ant. Regem Mártyrum Dóminum, * Veníte, adorémus.
V. Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
R. Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Ant. Veníte, adorémus.
Ant. Regem Mártyrum Dóminum, * Veníte, adorémus.
Christo profúsum sánguinem,
Et Mártyrum victórias,
Dignámque cælo láuream
Lætis sequámur vócibus.
Terróre victo sǽculi,
Pœnísque spretis córporis,
Mortis sacræ compéndio
Vitam beátam póssident.
Tradúntur igni Mártyres,
Et bestiárum déntibus;
Armáta sævit úngulis
Tortóris insáni manus.
Nudáta pendent víscera,
Sanguis sacrátus fúnditur;
Sed pérmanent immóbiles,
Vitæ perénnis grátia.
Te nunc, Redémptor, quǽsumus,
Ut mártyrum consórtio
Jungas precántes sérvulos
In sempitérna sǽcula.
Amen.
Ad Nocturnum
Psalmus 34(1-10) [1]
- 34:1 Júdica, Dómine, nocéntes me, * expúgna impugnántes me.
- 34:2 Apprehénde arma et scutum: * et exsúrge in adjutórium mihi.
- 34:3 Effúnde frámeam, et conclúde advérsus eos, qui persequúntur me: * dic ánimæ meæ: Salus tua ego sum.
- 34:4 Confundántur et revereántur, * quæréntes ánimam meam.
- Avertántur retrórsum, et confundántur * cogitántes mihi mala.
- 34:5 Fiant tamquam pulvis ante fáciem venti: * et Ángelus Dómini coárctans eos.
- 34:6 Fiat via illórum ténebræ et lúbricum: * et Ángelus Dómini pérsequens eos.
- 34:7 Quóniam gratis abscondérunt mihi intéritum láquei sui: * supervácue exprobravérunt ánimam meam.
- 34:8 Véniat illi láqueus, quem ignórat: et cáptio, quam abscóndit, apprehéndat eum: * et in láqueum cadat in ipsum.
- 34:9 Ánima autem mea exsultábit in Dómino: * et delectábitur super salutári suo.
- 34:10 Ómnia ossa mea dicent: * Dómine, quis símilis tibi?
- Erípiens ínopem de manu fortiórum ejus: * egénum et páuperem a diripiéntibus eum.
Psalmus 34(11-17) [2]
- 34:11 Surgéntes testes iníqui, * quæ ignorábam interrogábant me.
- 34:12 Retribuébant mihi mala pro bonis: * sterilitátem ánimæ meæ.
- 34:13 Ego autem cum mihi molésti essent, * induébar cilício.
- Humiliábam in jejúnio ánimam meam: * et orátio mea in sinu meo convertétur.
- 34:14 Quasi próximum, et quasi fratrem nostrum, sic complacébam: * quasi lugens et contristátus, sic humiliábar.
- 34:15 Et advérsum me lætáti sunt, et convenérunt: * congregáta sunt super me flagélla, et ignorávi.
- 34:16 Dissipáti sunt, nec compúncti, tentavérunt me, subsannavérunt me subsannatióne: * frenduérunt super me déntibus suis.
- 34:17 Dómine, quando respícies? * restítue ánimam meam a malignitáte eórum, a leónibus únicam meam.
Psalmus 34(18-28) [3]
- 34:18 Confitébor tibi in ecclésia magna, * in pópulo gravi laudábo te.
- 34:19 Non supergáudeant mihi qui adversántur mihi iníque: * qui odérunt me gratis et ánnuunt óculis.
- 34:20 Quóniam mihi quidem pacífice loquebántur: * et in iracúndia terræ loquéntes, dolos cogitábant.
- 34:21 Et dilatavérunt super me os suum: * dixérunt: Euge, euge, vidérunt óculi nostri.
- 34:22 Vidísti, Dómine, ne síleas: * Dómine, ne discédas a me.
- 34:23 Exsúrge et inténde judício meo: * Deus meus, et Dóminus meus in causam meam.
- 34:24 Júdica me secúndum justítiam tuam, Dómine, Deus meus, * et non supergáudeant mihi.
- 34:25 Non dicant in córdibus suis: Euge, euge, ánimæ nostræ: * nec dicant: Devorávimus eum.
- 34:26 Erubéscant et revereántur simul, * qui gratulántur malis meis.
- Induántur confusióne et reveréntia * qui magna loquúntur super me.
- 34:27 Exsúltent et læténtur qui volunt justítiam meam: * et dicant semper: Magnificétur Dóminus qui volunt pacem servi ejus.
- 34:28 Et lingua mea meditábitur justítiam tuam, * tota die laudem tuam.
Psalmus 36(1-15) [4]
- 36:1 Noli æmulári ‡ in malignántibus: * neque zeláveris faciéntes iniquitátem.
- 36:2 Quóniam tamquam fænum velóciter aréscent: * et quemádmodum ólera herbárum cito décident.
- 36:3 Spera in Dómino, et fac bonitátem: * et inhábita terram, et pascéris in divítiis ejus.
- 36:4 Delectáre in Dómino: * et dabit tibi petitiónes cordis tui.
- 36:5 Revéla Dómino viam tuam, et spera in eo: * et ipse fáciet.
- 36:6 Et edúcet quasi lumen justítiam tuam: et judícium tuum tamquam merídiem: * súbditus esto Dómino, et ora eum.
- 36:7 Noli æmulári in eo, qui prosperátur in via sua: * in hómine faciénte injustítias.
- 36:8 Désine ab ira, et derelínque furórem: * noli æmulári ut malignéris.
- 36:9 Quóniam qui malignántur, exterminabúntur: * sustinéntes autem Dóminum, ipsi hereditábunt terram.
- 36:10 Et adhuc pusíllum, et non erit peccátor: * et quæres locum ejus et non invénies.
- 36:11 Mansuéti autem hereditábunt terram: * et delectabúntur in multitúdine pacis.
- 36:12 Observábit peccátor justum: * et stridébit super eum déntibus suis.
- 36:13 Dóminus autem irridébit eum: * quóniam próspicit quod véniet dies ejus.
- 36:14 Gládium evaginavérunt peccatóres: * intendérunt arcum suum,
- Ut deíciant páuperem et ínopem: * ut trucídent rectos corde.
- 36:15 Gládius eórum intret in corda ipsórum: * et arcus eórum confringátur.
Psalmus 36(16-29) [5]
- 36:16 Mélius est módicum justo, * super divítias peccatórum multas.
- 36:17 Quóniam brácchia peccatórum conteréntur: * confírmat autem justos Dóminus.
- 36:18 Novit Dóminus dies immaculatórum: * et heréditas eórum in ætérnum erit.
- 36:19 Non confundéntur in témpore malo, et in diébus famis saturabúntur: * quia peccatóres períbunt.
- 36:20 Inimíci vero Dómini mox ut honorificáti fúerint et exaltáti: * deficiéntes, quemádmodum fumus defícient.
- 36:21 Mutuábitur peccátor, et non solvet: * justus autem miserétur et tríbuet.
- 36:22 Quia benedicéntes ei hereditábunt terram: * maledicéntes autem ei disperíbunt.
- 36:23 Apud Dóminum gressus hóminis dirigéntur: * et viam ejus volet.
- 36:24 Cum cecíderit non collidétur: * quia Dóminus suppónit manum suam.
- 36:25 Júnior fui, étenim sénui: * et non vidi justum derelíctum, nec semen ejus quærens panem.
- 36:26 Tota die miserétur et cómmodat: * et semen illíus in benedictióne erit.
- 36:27 Declína a malo, et fac bonum: * et inhábita in sǽculum sǽculi.
- 36:28 Quia Dóminus amat judícium, et non derelínquet sanctos suos: * in ætérnum conservabúntur.
- Injústi puniéntur: * et semen impiórum períbit.
- 36:29 Justi autem hereditábunt terram: * et inhabitábunt in sǽculum sǽculi super eam.
Psalmus 36(30-40) [6]
- 36:30 Os justi meditábitur sapiéntiam, * et lingua ejus loquétur judícium.
- 36:31 Lex Dei ejus in corde ipsíus, * et non supplantabúntur gressus ejus.
- 36:32 Consíderat peccátor justum: * et quærit mortificáre eum.
- 36:33 Dóminus autem non derelínquet eum in mánibus ejus: * nec damnábit eum, cum judicábitur illi.
- 36:34 Exspécta Dóminum, et custódi viam ejus: et exaltábit te ut hereditáte cápias terram: * cum períerint peccatóres vidébis.
- 36:35 Vidi ímpium superexaltátum, * et elevátum sicut cedros Líbani.
- 36:36 Et transívi, et ecce non erat: * et quæsívi eum, et non est invéntus locus ejus.
- 36:37 Custódi innocéntiam, et vide æquitátem: * quóniam sunt relíquiæ hómini pacífico.
- 36:38 Injústi autem disperíbunt simul: * relíquiæ impiórum interíbunt.
- 36:39 Salus autem justórum a Dómino: * et protéctor eórum in témpore tribulatiónis.
- 36:40 Et adjuvábit eos Dóminus et liberábit eos: * et éruet eos a peccatóribus, et salvábit eos: quia speravérunt in eo.
Psalmus 37(2-11) [7]
- 37:2 Dómine, ne in furóre tuo árguas me, * neque in ira tua corrípias me.
- 37:3 Quóniam sagíttæ tuæ infíxæ sunt mihi: * et confirmásti super me manum tuam.
- 37:4 Non est sánitas in carne mea a fácie iræ tuæ: * non est pax óssibus meis a fácie peccatórum meórum.
- 37:5 Quóniam iniquitátes meæ supergréssæ sunt caput meum: * et sicut onus grave gravátæ sunt super me.
- 37:6 Putruérunt et corrúptæ sunt cicatríces meæ, * a fácie insipiéntiæ meæ.
- 37:7 Miser factus sum, et curvátus sum usque in finem: * tota die contristátus ingrediébar.
- 37:8 Quóniam lumbi mei impléti sunt illusiónibus: * et non est sánitas in carne mea.
- 37:9 Afflíctus sum, et humiliátus sum nimis: * rugiébam a gémitu cordis mei.
- 37:10 Dómine, ante te omne desidérium meum: * et gémitus meus a te non est abscónditus.
- 37:11 Cor meum conturbátum est, derelíquit me virtus mea: * et lumen oculórum meórum, et ipsum non est mecum.
Psalmus 37(12-23) [8]
- 37:12 Amíci mei, et próximi mei * advérsum me appropinquavérunt, et stetérunt.
- Et qui juxta me erant, de longe stetérunt: * et vim faciébant qui quærébant ánimam meam.
- 37:13 Et qui inquirébant mala mihi, locúti sunt vanitátes: * et dolos tota die meditabántur.
- 37:14 Ego autem tamquam surdus non audiébam: * et sicut mutus non apériens os suum.
- 37:15 Et factus sum sicut homo non áudiens: * et non habens in ore suo redargutiónes.
- 37:16 Quóniam in te, Dómine, sperávi: * tu exáudies me, Dómine, Deus meus.
- 37:17 Quia dixi: Nequándo supergáudeant mihi inimíci mei: * et dum commovéntur pedes mei, super me magna locúti sunt.
- 37:18 Quóniam ego in flagélla parátus sum: * et dolor meus in conspéctu meo semper.
- 37:19 Quóniam iniquitátem meam annuntiábo: * et cogitábo pro peccáto meo.
- 37:20 Inimíci autem mei vivunt, et confirmáti sunt super me: * et multiplicáti sunt qui odérunt me iníque.
- 37:21 Qui retríbuunt mala pro bonis, detrahébant mihi: * quóniam sequébar bonitátem.
- 37:22 Ne derelínquas me, Dómine, Deus meus: * ne discésseris a me.
- 37:23 Inténde in adjutórium meum, * Dómine, Deus, salútis meæ.
Psalmus 38 [9]
- 38:2 Dixi: Custódiam vias meas: * ut non delínquam in lingua mea.
- Pósui ori meo custódiam, * cum consísteret peccátor advérsum me.
- 38:3 Obmútui, et humiliátus sum, et sílui a bonis: * et dolor meus renovátus est.
- 38:4 Concáluit cor meum intra me: * et in meditatióne mea exardéscet ignis.
- 38:5 Locútus sum in lingua mea: * Notum fac mihi, Dómine, finem meum.
- Et númerum diérum meórum quis est: * ut sciam quid desit mihi.
- 38:6 Ecce mensurábiles posuísti dies meos: * et substántia mea tamquam níhilum ante te.
- Verúmtamen univérsa vánitas, * omnis homo vivens.
- 38:7 Verúmtamen in imágine pertránsit homo: * sed et frustra conturbátur.
- Thesaurízat: * et ignórat cui congregábit ea.
- 38:8 Et nunc quæ est exspectátio mea? Nonne Dóminus? * Et substántia mea apud te est.
- 38:9 Ab ómnibus iniquitátibus meis érue me: * oppróbrium insipiénti dedísti me.
- 38:10 Obmútui, et non apérui os meum, quóniam tu fecísti: * ámove a me plagas tuas.
- 38:12 A fortitúdine manus tuæ ego deféci in increpatiónibus: * propter iniquitátem corripuísti hóminem.
- Et tabéscere fecísti sicut aráneam ánimam ejus: * verúmtamen vane conturbátur omnis homo.
- 38:13 Exáudi oratiónem meam, Dómine, et deprecatiónem meam: * áuribus pércipe lácrimas meas.
- Ne síleas: quóniam ádvena ego sum apud te, et peregrínus, * sicut omnes patres mei.
- 38:14 Remítte mihi, ut refrígerer priúsquam ábeam, * et ámplius non ero.
- V.
- Deus, ne síleas a me, remítte mihi.
- R.
- Quóniam íncola ego sum apud te et peregrínus.
Pater noster, qui es in cælis, sanctificétur nomen tuum: advéniat regnum tuum: fiat volúntas tua, sicut in cælo et in terra. Panem nostrum quotidiánum da nobis hódie: et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris:
V. Et ne nos indúcas in tentatiónem:
R. Sed líbera nos a malo.
Absolutio.
Ipsíus píetas et misericórdia nos ádjuvet, qui cum Patre et Spíritu Sancto vivit et regnat in sǽcula sæculórum.
R. Amen.
- V.
- Jube, domne, benedícere.
Benedictio.
Ille nos benedícat, qui sine fine vivit et regnat.
R. Amen.
De libro Ecclesiástæ
Omnia tempus habent, et suis spátiis tránseunt univérsa sub cælo.
Tempus nascéndi et tempus moriéndi, tempus plantándi, et tempus evelléndi quod plantátum est;
Tempus occidéndi et tempus sanándi; tempus destruéndi, et tempus ædificándi;
Tempus flendi et tempus ridéndi, tempus plangéndi, et tempus saltándi;
Tempus spargéndi lápides, et tempus colligéndi, tempus amplexándi et tempus longe fíeri ab ampléxibus,
Tempus acquiréndi, et tempus perdéndi; tempus custodiéndi, et tempus abiciéndi;
Tempus scindéndi, et tempus consuéndi; tempus tacéndi, et tempus loquéndi;
Tempus dilectiónis, et tempus ódii; tempus belli, et tempus pacis.
- V.
- Tu autem, Dómine, miserére nobis.
- R.
- Deo grátias.
- R.
- Præbe, fili, cor mihi, et óculi tui vias meas custódiant:
* Ut addátur grátia cápiti tuo.
- V.
- Atténde, fili mi, sapiéntiam meam et ad elóquium meum inclína aurem tuam.
- R.
- Ut addátur grátia cápiti tuo.
- V.
- Jube, domne, benedícere.
Benedictio.
Quorum festum cólimus, ipsi intercédant pro nobis ad Dóminum.
R. Amen.
Quid habet ámplius homo de labóre suo?
Vidi afflictiónem, quam dedit Deus fíliis hóminum, ut distendántur in ea.
Cuncta fecit bona in témpore suo et mundum trádidit disputatióni eórum, ut non invéniat homo opus quod operátus est Deus ab inítio usque ad finem.
Et cognóvi quod non esset mélius nisi lætári et fácere bene in vita sua;
Omnis enim homo qui cómedit et bibit, et videt bonum de labóre suo, hoc donum Dei est.
- V.
- Tu autem, Dómine, miserére nobis.
- R.
- Deo grátias.
- R.
- Inítium sapiéntiæ timor Dómini:
* Intelléctus bonus ómnibus faciéntibus eum: laudátio ejus manet in sǽculum sǽculi.
- V.
- Diléctio illíus custódia legum est: quia omnis sapiéntia timor Dómini.
- R.
- Intelléctus bonus ómnibus faciéntibus eum: laudátio ejus manet in sǽculum sǽculi.
- V.
- Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
- R.
- Intelléctus bonus ómnibus faciéntibus eum: laudátio ejus manet in sǽculum sǽculi.
- V.
- Jube, domne, benedícere.
Benedictio.
Ad societátem cívium supernórum perdúcat nos Rex Angelórum.
R. Amen.
Tiburtius, Chromátii præfecti Urbis fílius, sancti Sebastiáni ópera Christianus, cum ob eam causam ad Fabianum judicem adductus esset múltaque apud illum de Christi fide prædicáret, excandéscens judex paviméntum candéntibus carbónibus sterni jubet. Mox, Tiburti, inquit, vel diis nostris sacrífices oportet, vel per istos carbónes nudis pédibus tibi incedéndum est. At ille, crucis signo se muniens fidentérque ámbulans in pruna, Disce, inquit, ex hoc solum esse Deum, quem Christiáni colunt; prunæ enim mihi flores vidéntur. Quod cum magicis artibus tribuerétur, extra Urbem ductus Tiburtius, ac via Lavicana tertio ab Urbe lápide gládio percússus, ibi a Christiánis sepelítur. Quo die Susanna virgo nobilíssima, quod Galerii Maximiáni, fílii Diocletiáni imperatóris, conjúgium recusaret, ut quæ virginitátem Deo vóverat; post multa tormentórum genera, quibus varie tentátum est sanctum Vírginis propositum, domi suæ, jussu imperatóris, gládio percússa, ad duplex virginitátis et martyrii præmium migrávit in cælum.
V. Tu autem, Dómine, miserére nobis.
R. Deo grátias.
Te Deum
Te Deum laudámus: * te Dóminum confitémur.
Te ætérnum Patrem * omnis terra venerátur.
Tibi omnes Ángeli, * tibi Cæli, et univérsæ Potestátes:
Tibi Chérubim et Séraphim * incessábili voce proclámant:
Fit reverentia Sanctus, Sanctus, Sanctus * Dóminus Deus Sábaoth.
Pleni sunt cæli et terra * majestátis glóriæ tuæ.
Te gloriósus * Apostolórum chorus,
Te Prophetárum * laudábilis númerus,
Te Mártyrum candidátus * laudat exércitus.
Te per orbem terrárum * sancta confitétur Ecclésia,
Patrem * imménsæ majestátis;
Venerándum tuum verum * et únicum Fílium;
Sanctum quoque * Paráclitum Spíritum.
Tu Rex glóriæ, * Christe.
Tu Patris * sempitérnus es Fílius.
Fit reverentia Tu, ad liberándum susceptúrus hóminem: * non horruísti Vírginis úterum.
Tu, devícto mortis acúleo, * aperuísti credéntibus regna cælórum.
Tu ad déxteram Dei sedes, * in glória Patris.
Judex créderis * esse ventúrus.
Sequens versus dicitur flexis genibus Te ergo quǽsumus, tuis fámulis súbveni, * quos pretióso sánguine redemísti.
Ætérna fac cum Sanctis tuis * in glória numerári.
Salvum fac pópulum tuum, Dómine, * et bénedic hereditáti tuæ.
Et rege eos, * et extólle illos usque in ætérnum.
Per síngulos dies * benedícimus te.
Fit reverentia, secundum consuetudinem Et laudámus nomen tuum in sǽculum, * et in sǽculum sǽculi.
Dignáre, Dómine, die isto * sine peccáto nos custodíre.
Miserére nostri, Dómine, * miserére nostri.
Fiat misericórdia tua, Dómine, super nos, * quemádmodum sperávimus in te.
In te, Dómine, sperávi: * non confúndar in ætérnum.
Reliqua omittuntur, nisi Laudes separandæ sint.
- V.
- Dómine, exáudi oratiónem meam.
- R.
- Et clamor meus ad te véniat.
Orémus.
Sanctórum Mártyrum tuórum Tibúrtii et Susánnæ nos, Dómine, fóveant continuáta præsídia: quia non désinis propítius intuéri; quos tálibus auxíliis concésseris adjuvári.
Per Dóminum nostrum Jesum Christum, Fílium tuum: qui tecum vivit et regnat in unitáte Spíritus Sancti, Deus, per ómnia sǽcula sæculórum.
R. Amen.
- V.
- Dómine, exáudi oratiónem meam.
- R.
- Et clamor meus ad te véniat.
- V.
- Benedicámus Dómino.
- R.
- Deo grátias.
- V.
- Fidélium ánimæ per misericórdiam Dei requiéscant in pace.
- R.
- Amen.
Pater noster, qui es in cælis, sanctificétur nomen tuum: advéniat regnum tuum: fiat volúntas tua, sicut in cælo et in terra. Panem nostrum quotidiánum da nobis hódie: et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris: et ne nos indúcas in tentatiónem: sed líbera nos a malo. Amen.
Post Divinum officium