B
S. Ignatii Confessoris Duplex majus
Feria VI, 31 Iulii MMXXVI
Hodie Ad Missam →
Pre-1955 1962

S. Ignatii Confessoris

Duplex majus
Ad Matutinum

Ante Divinum officium

secreto

Pater noster, qui es in cælis, sanctificétur nomen tuum: advéniat regnum tuum: fiat volúntas tua, sicut in cælo et in terra. Panem nostrum quotidiánum da nobis hódie: et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris: et ne nos indúcas in tentatiónem: sed líbera nos a malo. Amen.

Ave María, grátia plena; Dóminus tecum: benedícta tu in muliéribus, et benedíctus fructus ventris tui Jesus. Sancta María, Mater Dei, ora pro nobis peccatóribus, nunc et in hora mortis nostræ. Amen.

Credo in Deum, Patrem omnipoténtem, Creatórem cæli et terræ. Et in Jesum Christum, Fílium ejus únicum, Dóminum nostrum: qui concéptus est de Spíritu Sancto, natus ex María Vírgine, passus sub Póntio Piláto, crucifíxus, mórtuus, et sepúltus: descéndit ad ínferos; tértia die resurréxit a mórtuis; ascéndit ad cælos; sedet ad déxteram Dei Patris omnipoténtis: inde ventúrus est judicáre vivos et mórtuos. Credo in Spíritum Sanctum, sanctam Ecclésiam cathólicam, Sanctórum communiónem, remissiónem peccatórum, carnis resurrectiónem, vitam ætérnam. Amen.

Deinde, clara voce, dicitur Versus:

V. Dómine, lábia + mea apéries.

R. Et os meum annuntiábit laudem tuam.

V. Deus ✠ in adjutórium meum inténde.

R. Dómine, ad adjuvándum me festína.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Allelúja.

Invitatorium

Ant. Regem Confessórum Dóminum, * Veníte, adorémus.

Veníte, exsultémus Dómino, jubilémus Deo, salutári nostro: præoccupémus fáciem ejus in confessióne, et in psalmis jubilémus ei.

Ant. Regem Confessórum Dóminum, * Veníte, adorémus.

Quóniam Deus magnus Dóminus, et Rex magnus super omnes deos, quóniam non repéllet Dóminus plebem suam: quia in manu ejus sunt omnes fines terræ, et altitúdines móntium ipse cónspicit.

Ant. Veníte, adorémus.

Quóniam ipsíus est mare, et ipse fecit illud, et áridam fundavérunt manus ejus (genuflectitur) veníte, adorémus, et procidámus ante Deum: plorémus coram Dómino, qui fecit nos, quia ipse est Dóminus, Deus noster; nos autem pópulus ejus, et oves páscuæ ejus.

Ant. Regem Confessórum Dóminum, * Veníte, adorémus.

Hódie, si vocem ejus audiéritis, nolíte obduráre corda vestra, sicut in exacerbatióne secúndum diem tentatiónis in desérto: ubi tentavérunt me patres vestri, probavérunt et vidérunt ópera mea.

Ant. Veníte, adorémus.

Quadragínta annis próximus fui generatióni huic, et dixi: Semper hi errant corde, ipsi vero non cognovérunt vias meas: quibus jurávi in ira mea: Si introíbunt in réquiem meam.

Ant. Regem Confessórum Dóminum, * Veníte, adorémus.

V. Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

R. Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Ant. Veníte, adorémus.

Ant. Regem Confessórum Dóminum, * Veníte, adorémus.

Hymnus

Iste Conféssor Dómini, coléntes

Quem pie laudant pópuli per orbem,

Hac die lætus méruit beátas

Scándere sedes.

Qui pius, prudens, húmilis, pudícus,

Sóbriam duxit sine labe vitam,

Donec humános animávit auræ

Spíritus artus.

Cujus ob præstans méritum, frequénter,

Ægra quæ passim jacuére membra,

Víribus morbi dómitis, salúti

Restituúntur.

Noster hinc illi chorus obsequéntem

Cóncinit laudem celebrésque palmas,

Ut piis ejus précibus juvémur

Omne per ævum.

Sit salus illi, decus atque virtus,

Qui, super cæli sólio corúscans,

Tótius mundi sériem gubérnat,

Trinus et unus.

Amen.

Nocturnus I

Ant. Suscitávit Dóminus * testimónium in Jacob: et legem pósuit in Israël.

Psalmus 77(1-8) [1]

  1. 77:1 Atténdite, pópule meus, legem meam: * inclináte aurem vestram in verba oris mei.
  2. 77:2 Apériam in parábolis os meum: * loquar propositiónes ab inítio.
  3. 77:3 Quanta audívimus et cognóvimus ea: * et patres nostri narravérunt nobis.
  4. 77:4 Non sunt occultáta a fíliis eórum: * in generatióne áltera.
  5. Narrántes laudes Dómini, et virtútes ejus: * et mirabília ejus, quæ fecit.
  6. 77:5 Et suscitávit testimónium in Jacob: * et legem pósuit in Israël.
  7. Quanta mandávit pátribus nostris nota fácere ea fíliis suis: * ut cognóscat generátio áltera.
  8. 77:6 Fílii qui nascéntur, et exsúrgent, * et narrábunt fíliis suis.
  9. 77:7 Ut ponant in Deo spem suam, et non obliviscántur óperum Dei: * et mandáta ejus exquírant.
  10. 77:8 Ne fiant sicut patres eórum: * generátio prava et exásperans.
  11. Generátio, quæ non diréxit cor suum: * et non est créditus cum Deo spíritus ejus.
Ant. Coram pátribus eórum * fecit Deus mirabília.

Psalmus 77(9-16) [2]

  1. 77:9 Fílii Ephrem intendéntes et mitténtes arcum: * convérsi sunt in die belli.
  2. 77:10 Non custodiérunt testaméntum Dei: * et in lege ejus noluérunt ambuláre.
  3. 77:11 Et oblíti sunt benefactórum ejus: * et mirabílium ejus quæ osténdit eis.
  4. 77:12 Coram pátribus eórum fecit mirabília in terra Ægýpti: * in campo Táneos.
  5. 77:13 Interrúpit mare, et perdúxit eos: * et státuit aquas quasi in utre.
  6. 77:14 Et dedúxit eos in nube diéi: * et tota nocte in illuminatióne ignis.
  7. 77:15 Interrúpit petram in erémo: * et adaquávit eos velut in abýsso multa.
  8. 77:16 Et edúxit aquam de petra: * et dedúxit tamquam flúmina aquas.
Ant. Jánuas cæli apéruit * Dóminus, et pluit illis manna ad manducándum.

Psalmus 77(17-31) [3]

  1. 77:17 Et apposuérunt adhuc peccáre ei: * in iram excitavérunt Excélsum in inaquóso.
  2. 77:18 Et tentavérunt Deum in córdibus suis, * ut péterent escas animábus suis.
  3. 77:19 Et male locúti sunt de Deo: * dixérunt: Numquid póterit Deus paráre mensam in desérto?
  4. 77:20 Quóniam percússit petram, et fluxérunt aquæ: * et torréntes inundavérunt.
  5. Numquid et panem póterit dare, * aut paráre mensam pópulo suo?
  6. 77:21 Ídeo audívit Dóminus, et dístulit: * et ignis accénsus est in Jacob, et ira ascéndit in Israël.
  7. 77:22 Quia non credidérunt in Deo: * nec speravérunt in salutári ejus:
  8. 77:23 Et mandávit núbibus désuper: * et jánuas cæli apéruit.
  9. 77:24 Et pluit illis manna ad manducándum: * et panem cæli dedit eis.
  10. 77:25 Panem Angelórum manducávit homo, * cibária misit eis in abundántia.
  11. 77:26 Tránstulit Austrum de cælo: * et indúxit in virtúte sua Áfricum.
  12. 77:27 Et pluit super eos sicut púlverem carnes: * et sicut arénam maris volatília pennáta.
  13. 77:28 Et cecidérunt in médio castrórum eórum: * circa tabernácula eórum.
  14. 77:29 Et manducavérunt, et saturáti sunt nimis, et desidérium eórum áttulit eis: * non sunt fraudáti a desidério suo.
  15. 77:30 Adhuc escæ eórum erant in ore ipsórum: * et ira Dei ascéndit super eos.
  16. 77:31 Et occídit pingues eórum, * et eléctos Israël impedívit.
V.
Deus percússit petram et fluxérunt aquæ.
R.
Et torréntes inundavérunt.
Pater Noster dicitur secreto usque ad Et ne nos indúcas in tentatiónem:

Pater noster, qui es in cælis, sanctificétur nomen tuum: advéniat regnum tuum: fiat volúntas tua, sicut in cælo et in terra. Panem nostrum quotidiánum da nobis hódie: et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris:

V. Et ne nos indúcas in tentatiónem:

R. Sed líbera nos a malo.

Absolutio.

Exáudi, Dómine Jesu Christe, preces servórum tuórum, et miserére nobis: Qui cum Patre et Spíritu Sancto vivis et regnas in sǽcula sæculórum.

R. Amen.

Extra Chorum, quando ab uno tantum recitatur Officium dicitur: Jube, Dómine, benedícere; et subjungitur congruens Benedictio.
V.
Jube, domne, benedícere.

Benedictio.

Benedictióne perpétua benedícat nos Pater ætérnus.

R. Amen.

De libro quarto Regum

Eliséus autem locútus est ad mulíerem, cujus vívere fécerat fílium, dicens: Surge, vade tu et domus tua et peregrináre ubicúmque repéreris; vocávit enim Dóminus famem, et véniet super terram septem annis.

Quæ surréxit, et fecit juxta verbum hóminis Dei; et vadens cum domo sua, peregrináta est in terra Philísthiim diébus multis.

Cumque finíti essent anni septem, revérsa est múlier de terra Philísthiim: et egréssa est ut interpelláret regem pro domo sua, et pro agris suis.

4 Reg 8:1-3

V. Tu autem, Dómine, miserére nobis.

R. Deo grátias.

R. Percússit Saul mille, et David decem míllia:

* Quia manus Dómini erat cum illo: percússit Philisthǽum, et ábstulit oppróbrium ex Israël.

V. Nonne iste est David, de quo canébant in choro, dicéntes: Saul percússit mille, et David decem míllia?

R. Quia manus Dómini erat cum illo: percússit Philisthǽum, et ábstulit oppróbrium ex Israël.

Extra Chorum, quando ab uno tantum recitatur Officium dicitur: Jube, Dómine, benedícere; et subjungitur congruens Benedictio.
V.
Jube, domne, benedícere.

Benedictio.

Unigénitus Dei Fílius nos benedícere et adjuváre dignétur.

R. Amen.

Rex autem loquebátur cum Giézi púero viri Dei dicens: Narra mihi ómnia magnália, quæ fecit Eliséus.

Cumque ille narráret regi quómodo mórtuum suscitásset, appáruit múlier, cujus vivificáverat fílium, clamans ad regem pro domo sua, et pro agris suis. Dixítque Giézi: Dómine mi rex, hæc est múlier, et hic est fílius ejus quem suscitávit Eliséus.

Et interrogávit rex mulíerem, quæ narrávit ei, dedítque ei rex eunúchum unum dicens: Restítue ei ómnia quæ sua sunt, et univérsos réditus agrórum, a die qua relíquit terram usque ad præsens.

4 Reg 8:4-6

V. Tu autem, Dómine, miserére nobis.

R. Deo grátias.

R. Montes Gélboë, nec ros nec plúvia véniant super vos,

* Ubi cecidérunt fortes Israël.

V. Omnes montes, qui estis in circúitu ejus, vísitet Dóminus: a Gélboë autem tránseat.

R. Ubi cecidérunt fortes Israël.

Extra Chorum, quando ab uno tantum recitatur Officium dicitur: Jube, Dómine, benedícere; et subjungitur congruens Benedictio.
V.
Jube, domne, benedícere.

Benedictio.

Spíritus Sancti grátia illúminet sensus et corda nostra.

R. Amen.

Venit quoque Eliséus Damáscum, et Bénadad rex Sýriæ ægrotábat. Nuntiaverúntque ei dicéntes: Venit vir Dei huc.

Et ait rex ad Házaël: Tolle tecum múnera et vade in occúrsum viri Dei et cónsule Dóminum per eum dicens: Si evádere pótero de infirmitáte mea hac?

Ivit ígitur Házaël in occúrsum ejus. Cumque stetísset coram eo, ait: Fílius tuus Bénadad rex Sýriæ misit me ad te, dicens: Si sanári pótero de infirmitáte mea hac?

Dixítque ei Eliséus: Vade, dic ei: Sanáberis. Porro osténdit mihi Dóminus quia morte moriétur.

4 Reg 8:7-10

V. Tu autem, Dómine, miserére nobis.

R. Deo grátias.

R. Ego te tuli de domo patris tui, dicit Dóminus, et pósui te páscere gregem pópuli mei:

* Et fui tecum in ómnibus ubicúmque ambulásti, firmans regnum tuum in ætérnum.

V. Fecíque tibi nomen grande, juxta nomen magnórum, qui sunt in terra: et réquiem dedi tibi ab ómnibus inimícis tuis.

R. Et fui tecum in ómnibus ubicúmque ambulásti, firmans regnum tuum in ætérnum.

V. Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

R. Et fui tecum in ómnibus ubicúmque ambulásti, firmans regnum tuum in ætérnum.

Nocturnus II

Ant. Deus adjútor * est eórum: et Excélsus redémptor eórum est.

Psalmus 77(32-41) [4]

  1. 77:32 In ómnibus his peccavérunt adhuc: * et non credidérunt in mirabílibus ejus.
  2. 77:33 Et defecérunt in vanitáte dies eórum: * et anni eórum cum festinatióne.
  3. 77:34 Cum occíderet eos, quærébant eum: * et revertebántur, et dilúculo veniébant ad eum.
  4. 77:35 Et rememoráti sunt quia Deus adjútor est eórum: * et Deus excélsus redémptor eórum est.
  5. 77:36 Et dilexérunt eum in ore suo, * et lingua sua mentíti sunt ei.
  6. 77:37 Cor autem eórum non erat rectum cum eo: * nec fidéles hábiti sunt in testaménto ejus.
  7. 77:38 Ipse autem est miséricors, et propítius fiet peccátis eórum: * et non dispérdet eos.
  8. Et abundávit ut avérteret iram suam: * et non accéndit omnem iram suam:
  9. 77:39 Et recordátus est quia caro sunt: * spíritus vadens et non rédiens.
  10. 77:40 Quóties exacerbavérunt eum in desérto, * in iram concitavérunt eum in inaquóso?
  11. 77:41 Et convérsi sunt, et tentavérunt Deum: * et Sanctum Israël exacerbavérunt.
Ant. Redémit eos * Dóminus de manu tribulántis.

Psalmus 77(42-58) [5]

  1. 77:42 Non sunt recordáti manus ejus, * die qua redémit eos de manu tribulántis.
  2. 77:43 Sicut pósuit in Ægýpto signa sua, * et prodígia sua in campo Táneos.
  3. 77:44 Et convértit in sánguinem flúmina eórum: * et imbres eórum, ne bíberent.
  4. 77:45 Misit in eos cœnomyíam, et comédit eos: * et ranam, et dispérdidit eos.
  5. 77:46 Et dedit ærúgini fructus eórum: * et labóres eórum locústæ.
  6. 77:47 Et occídit in grándine víneas eórum: * et moros eórum in pruína.
  7. 77:48 Et trádidit grándini juménta eórum: * et possessiónem eórum igni.
  8. 77:49 Misit in eos iram indignatiónis suæ: * indignatiónem, et iram, et tribulatiónem: immissiónes per ángelos malos.
  9. 77:50 Viam fecit sémitæ iræ suæ, non pepércit a morte animábus eórum: * et juménta eórum in morte conclúsit.
  10. 77:51 Et percússit omne primogénitum in terra Ægýpti: * primítias omnis labóris eórum in tabernáculis Cham.
  11. 77:52 Et ábstulit sicut oves pópulum suum: * et perdúxit eos tamquam gregem in desérto.
  12. 77:53 Et dedúxit eos in spe, et non timuérunt: * et inimícos eórum opéruit mare.
  13. 77:54 Et indúxit eos in montem sanctificatiónis suæ: * montem, quem acquisívit déxtera ejus.
  14. Et ejécit a fácie eórum gentes: * et sorte divísit eis terram in funículo distributiónis.
  15. 77:55 Et habitáre fecit in tabernáculis eórum: * tribus Israël.
  16. 77:56 Et tentavérunt, et exacerbavérunt Deum excélsum: * et testimónia ejus non custodiérunt.
  17. 77:57 Et avertérunt se, et non servavérunt pactum: * quemádmodum patres eórum convérsi sunt in arcum pravum.
  18. 77:58 In iram concitavérunt eum in cóllibus suis: * et in sculptílibus suis ad æmulatiónem eum provocavérunt.
Ant. Ædificávit * Deus sanctifícium suum in terra.

Psalmus 77(59-72) [6]

  1. 77:59 Audívit Deus, et sprevit: * et ad níhilum redégit valde Israël.
  2. 77:60 Et répulit tabernáculum Silo: * tabernáculum suum, ubi habitávit in homínibus.
  3. 77:61 Et trádidit in captivitátem virtútem eórum: * et pulchritúdinem eórum in manus inimíci.
  4. 77:62 Et conclúsit in gládio pópulum suum: * et hereditátem suam sprevit.
  5. 77:63 Júvenes eórum comédit ignis: * et vírgines eórum non sunt lamentátæ.
  6. 77:64 Sacerdótes eórum in gládio cecidérunt: * et víduæ eórum non plorabántur.
  7. 77:65 Et excitátus est tamquam dórmiens Dóminus: * tamquam potens crapulátus a vino.
  8. 77:66 Et percússit inimícos suos in posterióra: * oppróbrium sempitérnum dedit illis.
  9. 77:67 Et répulit tabernáculum Joseph: * et tribum Éphraim non elégit.
  10. 77:68 Sed elégit tribum Juda, * montem Sion quem diléxit.
  11. 77:69 Et ædificávit sicut unicórnium sanctifícium suum in terra, * quam fundávit in sǽcula.
  12. 77:70 Et elégit David, servum suum, et sústulit eum de grégibus óvium: * de post fœtántes accépit eum,
  13. 77:71 Páscere Jacob, servum suum, * et Israël, hereditátem suam:
  14. 77:72 Et pavit eos in innocéntia cordis sui: * et in intelléctibus mánuum suárum dedúxit eos.
V.
Elégit Dóminus tribum Juda.
R.
Montem Sion quem diléxit.
Pater Noster dicitur secreto usque ad Et ne nos indúcas in tentatiónem:

Pater noster, qui es in cælis, sanctificétur nomen tuum: advéniat regnum tuum: fiat volúntas tua, sicut in cælo et in terra. Panem nostrum quotidiánum da nobis hódie: et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris:

V. Et ne nos indúcas in tentatiónem:

R. Sed líbera nos a malo.

Absolutio.

Ipsíus píetas et misericórdia nos ádjuvet, qui cum Patre et Spíritu Sancto vivit et regnat in sǽcula sæculórum.

R. Amen.

Extra Chorum, quando ab uno tantum recitatur Officium dicitur: Jube, Dómine, benedícere; et subjungitur congruens Benedictio.
V.
Jube, domne, benedícere.

Benedictio.

Deus Pater omnípotens sit nobis propítius et clemens.

R. Amen.

Ignatius, natióne Hispanus, nobili genere Loyolæ in Cantabria natus, primo catholici regis aulam, deínde milítiam secutus est. In propugnatióne Pampelonénsi accepto vulnere gráviter decumbens, ex fortuita piórum librórum lectióne, ad Christi Sanctorúmque sectanda vestígia mirabíliter exársit. Ad montem Serrátum profectus, ante aram beátæ Vírginis suspénsis armis, noctem éxcubans, sacræ milítiæ tirocinium pósuit. Inde, ut erat indútus sacco, traditis antea mendíco pretiósis vestibus, Manresam secessit; ubi, emendicato pane et aqua víctitans, exceptisque diébus Dominicis, jejunans, aspera catena cilicióque carnem domans, humi cubans, et férreis se flagellis cruentans, per annum commorátus est, claris adeo illustratiónibus a Deo recreatus, ut póstea dicere sólitus sit: Si sacræ Litteræ non exstarent, se tamen pro fide mori parátum ex iis solum, quæ sibi Manresæ patefécerat Dóminus. Quo témpore, homo litterárum plane rudis, admirábilem illum compósuit exercitiórum librum, Sedis apostolicæ judício et ómnium utilitate comprobátum.

V. Tu autem, Dómine, miserére nobis.

R. Deo grátias.

R. Honéstum fecit illum Dóminus, et custodívit eum ab inimícis, et a seductóribus tutávit illum:

* Et dedit illi claritátem ætérnam.

V. Justum dedúxit Dóminus per vias rectas, et osténdit illi regnum Dei.

R. Et dedit illi claritátem ætérnam.

Extra Chorum, quando ab uno tantum recitatur Officium dicitur: Jube, Dómine, benedícere; et subjungitur congruens Benedictio.
V.
Jube, domne, benedícere.

Benedictio.

Christus perpétuæ det nobis gáudia vitæ.

R. Amen.

Ut vero se ad animárum lucra rite formaret, subsidium litterárum, a grammatica inter púeros exorsus, adhibére státuit. Cumque nihil interim omitteret de studio alienæ salútis, mirum est quas ubíque locórum ærúmnas ac ludibria devoráverit, asperrima quæque, et víncula et verbera pene ad mortem usque perpéssus: quibus tamen longe plura pro Dómini sui glória semper expetebat. Lutetiæ Parisiórum adjunctis sibi ex illa academía variárum natiónum sociis novem, qui omnes artium magistériis et theologíæ gradibus insignes erant, ibidem in monte Mártyrum prima ordinis fundaménta jecit, quem póstea Romæ instítuens, ad tria consueta quarto addito de Missiónibus voto, Sedi apostolicæ arctius adstrinxit; et Paulus tertius primo recepit confirmavítque, mox alii Pontifices ac Tridentina synodus probavére. Ipse autem, misso ad prædicándum Indis Evangélium sancto Francisco Xaverio, aliisque in alias mundi plagas ad religiónem propagandam disseminatis, éthnicæ superstitióni hæresique bellum indixit; eo successu continuátum, ut constans fúerit ómnium sensus, étiam pontificio confirmátus oraculo, Deum, sicut alios aliis tempóribus sanctos viros, ita Luthéro ejusdemque témporis hæreticis Ignatium et institutam ab eo societátem objecisse.

V. Tu autem, Dómine, miserére nobis.

R. Deo grátias.

R. Amávit eum Dóminus, et ornávit eum: stolam glóriæ índuit eum,

* Et ad portas paradísi coronávit eum.

V. Índuit eum Dóminus lorícam fídei, et ornávit eum.

R. Et ad portas paradísi coronávit eum.

Extra Chorum, quando ab uno tantum recitatur Officium dicitur: Jube, Dómine, benedícere; et subjungitur congruens Benedictio.
V.
Jube, domne, benedícere.

Benedictio.

Ignem sui amóris accéndat Deus in córdibus nostris.

R. Amen.

Sed in primis inter Catholicos instaurare pietátem curæ fuit. Templórum nitor, catechismi traditio, conciónum ac sacramentórum frequéntia ab ipso increméntum accepére. Ipse, apertis ubíque locórum ad juventútem erudiéndam in litteris ac pietáte gymnasiis, eréctis Romæ Germanórum collegio, male nuptárum et periclitántium puellárum cœnobiis, utriusque sexus tam orphanórum quam catechumenórum dómibus, aliisque pietátis opéribus, indeféssus lucrandis Deo ánimis instábat; audítus aliquándo dicere, si optio darétur, malle se beatitúdinis incertum vivere, et interim Deo inservire et proximórum saluti, quam certum ejusdem glóriæ statim mori. In dæmones mirum exercuit impérium. Vultum ejus cælésti luce radiántem sanctus Philippus Nerius aliique conspexere. Denique, ætátis anno sexagesimo quinto, ad Dómini sui amplexum, cujus majórem glóriam in ore semper habúerat, semper in ómnibus quæsíerat, emigrávit. Quem Gregórius décimus quintus, magnis in Ecclésiam meritis et miraculis illustrem, Sanctórum fastis adscripsit, et Pius undecimus, sacrórum Antístitum votis obsecundans, ómnium Exercitiórum Spiritualium Patronum cælestem constítuit ac declarávit.

V. Tu autem, Dómine, miserére nobis.

R. Deo grátias.

R. Iste homo perfécit ómnia quæ locútus est ei Deus, et dixit ad eum: Ingrédere in réquiem meam:

* Quia te vidi justum coram me ex ómnibus géntibus.

V. Iste est, qui contémpsit vitam mundi, et pervénit ad cæléstia regna.

R. Quia te vidi justum coram me ex ómnibus géntibus.

V. Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

R. Quia te vidi justum coram me ex ómnibus géntibus.

Nocturnus III

Ant. Ádjuva nos, * Deus, salutáris noster: et propítius esto peccátis nostris.

Psalmus 78 [7]

  1. 78:1 Deus, venérunt gentes in hereditátem tuam, polluérunt templum sanctum tuum: * posuérunt Jerúsalem in pomórum custódiam.
  2. 78:2 Posuérunt morticína servórum tuórum, escas volatílibus cæli: * carnes sanctórum tuórum béstiis terræ.
  3. 78:3 Effudérunt sánguinem eórum tamquam aquam in circúitu Jerúsalem: * et non erat qui sepelíret.
  4. 78:4 Facti sumus oppróbrium vicínis nostris: * subsannátio et illúsio his, qui in circúitu nostro sunt.
  5. 78:5 Úsquequo, Dómine, irascéris in finem: * accendétur velut ignis zelus tuus?
  6. 78:6 Effúnde iram tuam in gentes, quæ te non novérunt: * et in regna quæ nomen tuum non invocavérunt:
  7. 78:7 Quia comedérunt Jacob: * et locum ejus desolavérunt.
  8. 78:8 Ne memíneris iniquitátum nostrárum antiquárum, cito antícipent nos misericórdiæ tuæ: * quia páuperes facti sumus nimis.
  9. 78:9 Ádjuva nos, Deus, salutáris noster: et propter glóriam nóminis tui, Dómine, líbera nos: * et propítius esto peccátis nostris, propter nomen tuum:
  10. 78:10 Ne forte dicant in géntibus: Ubi est Deus eórum? * et innotéscat in natiónibus coram óculis nostris.
  11. Últio sánguinis servórum tuórum, qui effúsus est: * intróeat in conspéctu tuo gémitus compeditórum.
  12. 78:11 Secúndum magnitúdinem brácchii tui, * pósside fílios mortificatórum.
  13. 78:12 Et redde vicínis nostris séptuplum in sinu eórum: * impropérium ipsórum, quod exprobravérunt tibi, Dómine.
  14. 78:13 Nos autem pópulus tuus, et oves páscuæ tuæ, * confitébimur tibi in sǽculum.
  15. In generatiónem et generatiónem * annuntiábimus laudem tuam.
Ant. Ego sum Dóminus * Deus tuus Israël, qui edúxi te de terra Ægýpti.

Psalmus 80 [8]

  1. 80:2 Exsultáte Deo, adjutóri nostro: * jubiláte Deo Jacob.
  2. 80:3 Súmite psalmum, et date týmpanum: * psaltérium jucúndum cum cíthara.
  3. 80:4 Buccináte in Neoménia tuba, * in insígni die solemnitátis vestræ.
  4. 80:5 Quia præcéptum in Israël est: * et judícium Deo Jacob.
  5. 80:6 Testimónium in Joseph pósuit illud, cum exíret de terra Ægýpti: * linguam, quam non nóverat, audívit.
  6. 80:7 Divértit ab onéribus dorsum ejus: * manus ejus in cóphino serviérunt.
  7. 80:8 In tribulatióne invocásti me, et liberávi te: * exaudívi te in abscóndito tempestátis: probávi te apud aquam contradictiónis.
  8. 80:9 Audi, pópulus meus, et contestábor te: * Israël, si audíeris me, non erit in te deus recens, neque adorábis deum aliénum.
  9. 80:11 Ego enim sum Dóminus Deus tuus, qui edúxi te de terra Ægýpti: * diláta os tuum, et implébo illud.
  10. 80:12 Et non audívit pópulus meus vocem meam: * et Israël non inténdit mihi.
  11. 80:13 Et dimísi eos secúndum desidéria cordis eórum: * ibunt in adinventiónibus suis.
  12. 80:14 Si pópulus meus audísset me: * Israël si in viis meis ambulásset:
  13. 80:15 Pro níhilo fórsitan inimícos eórum humiliássem: * et super tribulántes eos misíssem manum meam.
  14. 80:16 Inimíci Dómini mentíti sunt ei: * et erit tempus eórum in sǽcula.
  15. 80:17 Et cibávit eos ex ádipe fruménti: * et de petra, melle saturávit eos.
Ant. Ne táceas Deus * quóniam inimíci tui extulérunt caput.

Psalmus 82 [9]

  1. 82:2 Deus, quis símilis erit tibi? * Ne táceas, neque compescáris, Deus.
  2. 82:3 Quóniam ecce inimíci tui sonuérunt: * et qui odérunt te extulérunt caput.
  3. 82:4 Super pópulum tuum malignavérunt consílium: * et cogitavérunt advérsus sanctos tuos.
  4. 82:5 Dixérunt: Veníte, et disperdámus eos de gente: * et non memorétur nomen Israël ultra.
  5. 82:6 Quóniam cogitavérunt unanímiter: * simul advérsum te testaméntum disposuérunt, tabernácula Idumæórum et Ismahelítæ:
  6. 82:8 Moab, et Agaréni, Gebal, et Ammon, et Ámalec: * alienígenæ cum habitántibus Tyrum.
  7. 82:9 Étenim Assur venit cum illis: * facti sunt in adjutórium fíliis Lot.
  8. 82:10 Fac illis sicut Mádian, et Sísaræ: * sicut Jabin in torrénte Cisson.
  9. 82:11 Disperiérunt in Endor: * facti sunt ut stercus terræ.
  10. 82:12 Pone príncipes eórum sicut Oreb, et Zeb, * et Zébee, et Sálmana:
  11. 82:13 Omnes príncipes eórum: * qui dixérunt: Hereditáte possideámus Sanctuárium Dei.
  12. 82:14 Deus meus, pone illos ut rotam: * et sicut stípulam ante fáciem venti.
  13. 82:15 Sicut ignis, qui combúrit silvam: * et sicut flamma combúrens montes:
  14. 82:16 Ita persequéris illos in tempestáte tua: * et in ira tua turbábis eos.
  15. 82:17 Imple fácies eórum ignomínia: * et quærent nomen tuum, Dómine.
  16. 82:18 Erubéscant, et conturbéntur in sǽculum sǽculi: * et confundántur, et péreant.
  17. 82:19 Et cognóscant quia nomen tibi Dóminus: * tu solus Altíssimus in omni terra.
V.
Cognóscant quia nomen tibi Dóminus.
R.
Tu solus Altíssimus super omnem terram.
Pater Noster dicitur secreto usque ad Et ne nos indúcas in tentatiónem:

Pater noster, qui es in cælis, sanctificétur nomen tuum: advéniat regnum tuum: fiat volúntas tua, sicut in cælo et in terra. Panem nostrum quotidiánum da nobis hódie: et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris:

V. Et ne nos indúcas in tentatiónem:

R. Sed líbera nos a malo.

Absolutio.

A vínculis peccatórum nostrórum absólvat nos omnípotens et miséricors Dóminus.

R. Amen.

Extra Chorum, quando ab uno tantum recitatur Officium dicitur: Jube, Dómine, benedícere; et subjungitur congruens Benedictio.
V.
Jube, domne, benedícere.

Benedictio.

Evangélica léctio sit nobis salus et protéctio.

R. Amen.

Léctio sancti Evangélii secúndum Lucam

Homilia 17 in Evangelia

In illo témpore: Designávit Dóminus et álios septuagínta duos: et misit illos binos ante fáciem suam, in omnem civitátem et locum, quo erat ipse ventúrus. Et réliqua.

Homilía sancti Gregórii Papæ

Dóminus et Salvátor noster, fratres caríssimi, aliquándo nos sermónibus, aliquándo vero opéribus ádmonet. Ipsa étenim facta ejus præcépta sunt: quia dum áliquid tácitus facit, quid ágere debeámus innotéscit. Ecce enim binos in prædicatiónem discípulos mittit: quia duo sunt præcépta caritátis, Dei vidélicet amor, et próximi: et minus quam inter duos cáritas habéri non potest. Nemo enim próprie ad semetípsum habére caritátem dícitur: sed diléctio in álterum tendit, ut cáritas esse possit.

V. Tu autem, Dómine, miserére nobis.

R. Deo grátias.

R. Iste est qui ante Deum magnas virtútes operátus est, et de omni corde suo laudávit Dóminum:

* Ipse intercédat pro peccátis ómnium populórum.

V. Ecce homo sine queréla, verus Dei cultor, ábstinens se ab omni ópere malo, et pérmanens in innocéntia sua.

R. Ipse intercédat pro peccátis ómnium populórum.

Extra Chorum, quando ab uno tantum recitatur Officium dicitur: Jube, Dómine, benedícere; et subjungitur congruens Benedictio.
V.
Jube, domne, benedícere.

Benedictio.

Cujus festum cólimus, ipse intercédat pro nobis ad Dóminum.

R. Amen.

Ecce enim binos ad prædicándum discípulos Dóminus mittit: quátenus hoc nobis tácitus ínnuat, quia qui caritátem erga álterum non habet, prædicatiónis offícium suscípere nullátenus debet. Bene autem dícitur, quia misit eos ante fáciem suam in omnem civitátem et locum, quo erat ipse ventúrus. Prædicatóres enim suos Dóminus séquitur: quia prædicátio prǽvenit, et tunc ad mentis nostræ habitáculum Dóminus venit, quando verba exhortatiónis præcúrrunt: atque per hoc véritas in mente suscípitur.

V. Tu autem, Dómine, miserére nobis.

R. Deo grátias.

R. Sint lumbi vestri præcíncti, et lucérnæ ardéntes in mánibus vestris:

* Et vos símiles homínibus exspectántibus dóminum suum, quando revertátur a núptiis.

V. Vigiláte ergo, quia nescítis qua hora Dóminus vester ventúrus sit.

R. Et vos símiles homínibus exspectántibus dóminum suum, quando revertátur a núptiis.

V. Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

R. Et vos símiles homínibus exspectántibus dóminum suum, quando revertátur a núptiis.

Extra Chorum, quando ab uno tantum recitatur Officium dicitur: Jube, Dómine, benedícere; et subjungitur congruens Benedictio.
V.
Jube, domne, benedícere.

Benedictio.

Ad societátem cívium supernórum perdúcat nos Rex Angelórum.

R. Amen.

Hinc namque eísdem prædicatóribus Isaías dicit: Paráte viam Dómini, rectas fácite sémitas Dei nostri. Hinc fíliis Psalmísta ait: Iter fácite ei, qui ascéndit super occásum. Super occásum namque Dóminus ascéndit: quia unde in passióne occúbuit, inde majórem suam glóriam resurgéndo manifestávit. Super occásum vidélicet ascéndit; quia mortem quam pértulit, resurgéndo calcávit. Ei ergo qui ascéndit super occásum, iter fácimus, cum nos ejus glóriam vestris méntibus prædicámus, ut eas et ipse post véniens, per amóris sui præséntiam illústret.

V. Tu autem, Dómine, miserére nobis.

R. Deo grátias.

Te Deum

Te Deum laudámus: * te Dóminum confitémur.

Te ætérnum Patrem * omnis terra venerátur.

Tibi omnes Ángeli, * tibi Cæli, et univérsæ Potestátes:

Tibi Chérubim et Séraphim * incessábili voce proclámant:

Fit reverentia Sanctus, Sanctus, Sanctus * Dóminus Deus Sábaoth.

Pleni sunt cæli et terra * majestátis glóriæ tuæ.

Te gloriósus * Apostolórum chorus,

Te Prophetárum * laudábilis númerus,

Te Mártyrum candidátus * laudat exércitus.

Te per orbem terrárum * sancta confitétur Ecclésia,

Patrem * imménsæ majestátis;

Venerándum tuum verum * et únicum Fílium;

Sanctum quoque * Paráclitum Spíritum.

Tu Rex glóriæ, * Christe.

Tu Patris * sempitérnus es Fílius.

Fit reverentia Tu, ad liberándum susceptúrus hóminem: * non horruísti Vírginis úterum.

Tu, devícto mortis acúleo, * aperuísti credéntibus regna cælórum.

Tu ad déxteram Dei sedes, * in glória Patris.

Judex créderis * esse ventúrus.

Sequens versus dicitur flexis genibus Te ergo quǽsumus, tuis fámulis súbveni, * quos pretióso sánguine redemísti.

Ætérna fac cum Sanctis tuis * in glória numerári.

Salvum fac pópulum tuum, Dómine, * et bénedic hereditáti tuæ.

Et rege eos, * et extólle illos usque in ætérnum.

Per síngulos dies * benedícimus te.

Fit reverentia, secundum consuetudinem Et laudámus nomen tuum in sǽculum, * et in sǽculum sǽculi.

Dignáre, Dómine, die isto * sine peccáto nos custodíre.

Miserére nostri, Dómine, * miserére nostri.

Fiat misericórdia tua, Dómine, super nos, * quemádmodum sperávimus in te.

In te, Dómine, sperávi: * non confúndar in ætérnum.

Reliqua omittuntur, nisi Laudes separandæ sint.

V.
Dómine, exáudi oratiónem meam.
R.
Et clamor meus ad te véniat.

Orémus.

Deus, qui ad majórem tui nóminis glóriam propagándam, novo per beátum Ignátium subsídio militántem Ecclésiam roborásti: concéde; ut, ejus auxílio et imitatióne certántes in terris, coronári cum ipso mereámur in cælis.

Per Dóminum nostrum Jesum Christum, Fílium tuum: qui tecum vivit et regnat in unitáte Spíritus Sancti, Deus, per ómnia sǽcula sæculórum.

R. Amen.

V.
Dómine, exáudi oratiónem meam.
R.
Et clamor meus ad te véniat.
V.
Benedicámus Dómino.
R.
Deo grátias.
V.
Fidélium ánimæ per misericórdiam Dei requiéscant in pace.
R.
Amen.
Pater Noster dicitur totum secreto.

Pater noster, qui es in cælis, sanctificétur nomen tuum: advéniat regnum tuum: fiat volúntas tua, sicut in cælo et in terra. Panem nostrum quotidiánum da nobis hódie: et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris: et ne nos indúcas in tentatiónem: sed líbera nos a malo. Amen.

Post Divinum officium