Ss. Nazarii et Celsi Martyrum, Victoris I Papæ et Martyris ac Innocentii I Papæ et Confessoris
Ante Divinum officium
Pater noster, qui es in cælis, sanctificétur nomen tuum: advéniat regnum tuum: fiat volúntas tua, sicut in cælo et in terra. Panem nostrum quotidiánum da nobis hódie: et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris: et ne nos indúcas in tentatiónem: sed líbera nos a malo. Amen.
Ave María, grátia plena; Dóminus tecum: benedícta tu in muliéribus, et benedíctus fructus ventris tui Jesus. Sancta María, Mater Dei, ora pro nobis peccatóribus, nunc et in hora mortis nostræ. Amen.
Credo in Deum, Patrem omnipoténtem, Creatórem cæli et terræ. Et in Jesum Christum, Fílium ejus únicum, Dóminum nostrum: qui concéptus est de Spíritu Sancto, natus ex María Vírgine, passus sub Póntio Piláto, crucifíxus, mórtuus, et sepúltus: descéndit ad ínferos; tértia die resurréxit a mórtuis; ascéndit ad cælos; sedet ad déxteram Dei Patris omnipoténtis: inde ventúrus est judicáre vivos et mórtuos. Credo in Spíritum Sanctum, sanctam Ecclésiam cathólicam, Sanctórum communiónem, remissiónem peccatórum, carnis resurrectiónem, vitam ætérnam. Amen.
Deinde, clara voce, dicitur Versus:
V. Dómine, lábia + mea apéries.
R. Et os meum annuntiábit laudem tuam.
V. Deus ✠ in adjutórium meum inténde.
R. Dómine, ad adjuvándum me festína.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Allelúja.
Invitatorium
Ant. Regem Mártyrum Dóminum, * Veníte, adorémus.
Veníte, exsultémus Dómino, jubilémus Deo, salutári nostro: præoccupémus fáciem ejus in confessióne, et in psalmis jubilémus ei.
Ant. Regem Mártyrum Dóminum, * Veníte, adorémus.
Quóniam Deus magnus Dóminus, et Rex magnus super omnes deos, quóniam non repéllet Dóminus plebem suam: quia in manu ejus sunt omnes fines terræ, et altitúdines móntium ipse cónspicit.
Ant. Veníte, adorémus.
Quóniam ipsíus est mare, et ipse fecit illud, et áridam fundavérunt manus ejus (genuflectitur) veníte, adorémus, et procidámus ante Deum: plorémus coram Dómino, qui fecit nos, quia ipse est Dóminus, Deus noster; nos autem pópulus ejus, et oves páscuæ ejus.
Ant. Regem Mártyrum Dóminum, * Veníte, adorémus.
Hódie, si vocem ejus audiéritis, nolíte obduráre corda vestra, sicut in exacerbatióne secúndum diem tentatiónis in desérto: ubi tentavérunt me patres vestri, probavérunt et vidérunt ópera mea.
Ant. Veníte, adorémus.
Quadragínta annis próximus fui generatióni huic, et dixi: Semper hi errant corde, ipsi vero non cognovérunt vias meas: quibus jurávi in ira mea: Si introíbunt in réquiem meam.
Ant. Regem Mártyrum Dóminum, * Veníte, adorémus.
V. Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
R. Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Ant. Veníte, adorémus.
Ant. Regem Mártyrum Dóminum, * Veníte, adorémus.
Christo profúsum sánguinem,
Et Mártyrum victórias,
Dignámque cælo láuream
Lætis sequámur vócibus.
Terróre victo sǽculi,
Pœnísque spretis córporis,
Mortis sacræ compéndio
Vitam beátam póssident.
Tradúntur igni Mártyres,
Et bestiárum déntibus;
Armáta sævit úngulis
Tortóris insáni manus.
Nudáta pendent víscera,
Sanguis sacrátus fúnditur;
Sed pérmanent immóbiles,
Vitæ perénnis grátia.
Te nunc, Redémptor, quǽsumus,
Ut mártyrum consórtio
Jungas precántes sérvulos
In sempitérna sǽcula.
Amen.
Nocturnus I
Psalmus 34(1-10) [1]
- 34:1 Júdica, Dómine, nocéntes me, * expúgna impugnántes me.
- 34:2 Apprehénde arma et scutum: * et exsúrge in adjutórium mihi.
- 34:3 Effúnde frámeam, et conclúde advérsus eos, qui persequúntur me: * dic ánimæ meæ: Salus tua ego sum.
- 34:4 Confundántur et revereántur, * quæréntes ánimam meam.
- Avertántur retrórsum, et confundántur * cogitántes mihi mala.
- 34:5 Fiant tamquam pulvis ante fáciem venti: * et Ángelus Dómini coárctans eos.
- 34:6 Fiat via illórum ténebræ et lúbricum: * et Ángelus Dómini pérsequens eos.
- 34:7 Quóniam gratis abscondérunt mihi intéritum láquei sui: * supervácue exprobravérunt ánimam meam.
- 34:8 Véniat illi láqueus, quem ignórat: et cáptio, quam abscóndit, apprehéndat eum: * et in láqueum cadat in ipsum.
- 34:9 Ánima autem mea exsultábit in Dómino: * et delectábitur super salutári suo.
- 34:10 Ómnia ossa mea dicent: * Dómine, quis símilis tibi?
- Erípiens ínopem de manu fortiórum ejus: * egénum et páuperem a diripiéntibus eum.
Psalmus 34(11-17) [2]
- 34:11 Surgéntes testes iníqui, * quæ ignorábam interrogábant me.
- 34:12 Retribuébant mihi mala pro bonis: * sterilitátem ánimæ meæ.
- 34:13 Ego autem cum mihi molésti essent, * induébar cilício.
- Humiliábam in jejúnio ánimam meam: * et orátio mea in sinu meo convertétur.
- 34:14 Quasi próximum, et quasi fratrem nostrum, sic complacébam: * quasi lugens et contristátus, sic humiliábar.
- 34:15 Et advérsum me lætáti sunt, et convenérunt: * congregáta sunt super me flagélla, et ignorávi.
- 34:16 Dissipáti sunt, nec compúncti, tentavérunt me, subsannavérunt me subsannatióne: * frenduérunt super me déntibus suis.
- 34:17 Dómine, quando respícies? * restítue ánimam meam a malignitáte eórum, a leónibus únicam meam.
Psalmus 34(18-28) [3]
- 34:18 Confitébor tibi in ecclésia magna, * in pópulo gravi laudábo te.
- 34:19 Non supergáudeant mihi qui adversántur mihi iníque: * qui odérunt me gratis et ánnuunt óculis.
- 34:20 Quóniam mihi quidem pacífice loquebántur: * et in iracúndia terræ loquéntes, dolos cogitábant.
- 34:21 Et dilatavérunt super me os suum: * dixérunt: Euge, euge, vidérunt óculi nostri.
- 34:22 Vidísti, Dómine, ne síleas: * Dómine, ne discédas a me.
- 34:23 Exsúrge et inténde judício meo: * Deus meus, et Dóminus meus in causam meam.
- 34:24 Júdica me secúndum justítiam tuam, Dómine, Deus meus, * et non supergáudeant mihi.
- 34:25 Non dicant in córdibus suis: Euge, euge, ánimæ nostræ: * nec dicant: Devorávimus eum.
- 34:26 Erubéscant et revereántur simul, * qui gratulántur malis meis.
- Induántur confusióne et reveréntia * qui magna loquúntur super me.
- 34:27 Exsúltent et læténtur qui volunt justítiam meam: * et dicant semper: Magnificétur Dóminus qui volunt pacem servi ejus.
- 34:28 Et lingua mea meditábitur justítiam tuam, * tota die laudem tuam.
- V.
- Lingua mea meditábitur justítiam tuam.
- R.
- Tota die laudem tuam, Dómine.
Pater noster, qui es in cælis, sanctificétur nomen tuum: advéniat regnum tuum: fiat volúntas tua, sicut in cælo et in terra. Panem nostrum quotidiánum da nobis hódie: et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris:
V. Et ne nos indúcas in tentatiónem:
R. Sed líbera nos a malo.
Absolutio.
Exáudi, Dómine Jesu Christe, preces servórum tuórum, et miserére nobis: Qui cum Patre et Spíritu Sancto vivis et regnas in sǽcula sæculórum.
R. Amen.
- V.
- Jube, domne, benedícere.
Benedictio.
Benedictióne perpétua benedícat nos Pater ætérnus.
R. Amen.
De libro quarto Regum
Egréssus est ígitur rex Joram in die illa de Samaría, et recénsuit univérsum Israël.
Misítque ad Jósaphat regem Juda, dicens: Rex Moab recéssit a me; veni mecum contra eum ad prǽlium. Qui respóndit: Ascéndam: qui meus est, tuus est; pópulus meus, pópulus tuus, et equi mei, equi tui.
Dixítque: Per quam viam ascendémus? At ille respóndit: Per desértum Idumǽæ.
Perrexérunt ígitur rex Israël, et rex Juda, et rex Edom, et circuiérunt per viam septem diérum; nec erat aqua exercítui et juméntis quæ sequebántur eos.
4 Reg 3:6-9
V. Tu autem, Dómine, miserére nobis.
R. Deo grátias.
R. Dómine, si convérsus fúerit pópulus tuus, et oráverit ad sanctuárium tuum:
* Tu exáudies de cælo, Dómine, et líbera eos de mánibus inimicórum suórum.
V. Si peccáverit in te pópulus tuus, et convérsus égerit pœniténtiam, veniénsque oráverit in isto loco.
R. Tu exáudies de cælo, Dómine, et líbera eos de mánibus inimicórum suórum.
- V.
- Jube, domne, benedícere.
Benedictio.
Unigénitus Dei Fílius nos benedícere et adjuváre dignétur.
R. Amen.
Dixítque rex Israël: Heu! Heu! Heu! congregávit nos Dóminus tres reges, ut tráderet in manus Moab.
Et ait Jósaphat: Estne hic prophéta Dómini, ut deprecémur Dóminum per eum? Et respóndit unus de servis regis Israël: Est hic Eliséus fílius Saphat, qui fundébat aquam super manus Elíæ.
Et ait Jósaphat: Est apud eum sermo Dómini. Descendítque ad eum rex Israël, et Jósaphat rex Juda, et rex Edom.
Dixit autem Eliséus ad regem Israël: Quid mihi et tibi est? Vade ad prophétas patris tui et matris tuæ.
4 Reg 3:10-13
V. Tu autem, Dómine, miserére nobis.
R. Deo grátias.
R. Factum est, dum tólleret Dóminus Elíam per túrbinem in cælum,
* Eliséus clamábat, dicens: Pater mi, pater mi, currus Israël, et auríga ejus.
V. Cumque pérgerent, et incedéntes sermocinaréntur, ecce currus ígneus et equi ígnei divisérunt utrúmque, et ascéndit Elías per túrbinem in cælum.
R. Eliséus clamábat, dicens: Pater mi, pater mi, currus Israël, et auríga ejus.
- V.
- Jube, domne, benedícere.
Benedictio.
Spíritus Sancti grátia illúminet sensus et corda nostra.
R. Amen.
Et ait illi rex Israël: Quare congregávit Dóminus tres reges hos, ut tráderet eos in manus Moab?
Dixítque ad eum Eliséus: Vivit Dóminus exercítuum, in cujus conspéctu sto, quod si non vultum Jósaphat regis Judæ erubéscerem, non attendíssem quidem te, nec respexíssem.
Nunc autem addúcite mihi psaltem. Cumque cáneret psaltes, facta est super eum manus Dómini, et ait:
Hæc dicit Dóminus: Fácite álveum torréntis hujus fossas et fossas;
Hæc enim dicit Dóminus: Non vidébitis ventum, neque plúviam, et álveus iste replébitur aquis, et bibétis vos, et famíliæ vestræ et juménta vestra.
Parúmque est hoc in conspéctu Dómini; ínsuper tradet étiam Moab in manus vestras.
4 Reg 3:13-18
V. Tu autem, Dómine, miserére nobis.
R. Deo grátias.
R. Ego te tuli de domo patris tui, dicit Dóminus, et pósui te páscere gregem pópuli mei:
* Et fui tecum in ómnibus ubicúmque ambulásti, firmans regnum tuum in ætérnum.
V. Fecíque tibi nomen grande, juxta nomen magnórum, qui sunt in terra: et réquiem dedi tibi ab ómnibus inimícis tuis.
R. Et fui tecum in ómnibus ubicúmque ambulásti, firmans regnum tuum in ætérnum.
V. Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
R. Et fui tecum in ómnibus ubicúmque ambulásti, firmans regnum tuum in ætérnum.
Nocturnus II
Psalmus 36(1-15) [4]
- 36:1 Noli æmulári ‡ in malignántibus: * neque zeláveris faciéntes iniquitátem.
- 36:2 Quóniam tamquam fænum velóciter aréscent: * et quemádmodum ólera herbárum cito décident.
- 36:3 Spera in Dómino, et fac bonitátem: * et inhábita terram, et pascéris in divítiis ejus.
- 36:4 Delectáre in Dómino: * et dabit tibi petitiónes cordis tui.
- 36:5 Revéla Dómino viam tuam, et spera in eo: * et ipse fáciet.
- 36:6 Et edúcet quasi lumen justítiam tuam: et judícium tuum tamquam merídiem: * súbditus esto Dómino, et ora eum.
- 36:7 Noli æmulári in eo, qui prosperátur in via sua: * in hómine faciénte injustítias.
- 36:8 Désine ab ira, et derelínque furórem: * noli æmulári ut malignéris.
- 36:9 Quóniam qui malignántur, exterminabúntur: * sustinéntes autem Dóminum, ipsi hereditábunt terram.
- 36:10 Et adhuc pusíllum, et non erit peccátor: * et quæres locum ejus et non invénies.
- 36:11 Mansuéti autem hereditábunt terram: * et delectabúntur in multitúdine pacis.
- 36:12 Observábit peccátor justum: * et stridébit super eum déntibus suis.
- 36:13 Dóminus autem irridébit eum: * quóniam próspicit quod véniet dies ejus.
- 36:14 Gládium evaginavérunt peccatóres: * intendérunt arcum suum,
- Ut deíciant páuperem et ínopem: * ut trucídent rectos corde.
- 36:15 Gládius eórum intret in corda ipsórum: * et arcus eórum confringátur.
Psalmus 36(16-29) [5]
- 36:16 Mélius est módicum justo, * super divítias peccatórum multas.
- 36:17 Quóniam brácchia peccatórum conteréntur: * confírmat autem justos Dóminus.
- 36:18 Novit Dóminus dies immaculatórum: * et heréditas eórum in ætérnum erit.
- 36:19 Non confundéntur in témpore malo, et in diébus famis saturabúntur: * quia peccatóres períbunt.
- 36:20 Inimíci vero Dómini mox ut honorificáti fúerint et exaltáti: * deficiéntes, quemádmodum fumus defícient.
- 36:21 Mutuábitur peccátor, et non solvet: * justus autem miserétur et tríbuet.
- 36:22 Quia benedicéntes ei hereditábunt terram: * maledicéntes autem ei disperíbunt.
- 36:23 Apud Dóminum gressus hóminis dirigéntur: * et viam ejus volet.
- 36:24 Cum cecíderit non collidétur: * quia Dóminus suppónit manum suam.
- 36:25 Júnior fui, étenim sénui: * et non vidi justum derelíctum, nec semen ejus quærens panem.
- 36:26 Tota die miserétur et cómmodat: * et semen illíus in benedictióne erit.
- 36:27 Declína a malo, et fac bonum: * et inhábita in sǽculum sǽculi.
- 36:28 Quia Dóminus amat judícium, et non derelínquet sanctos suos: * in ætérnum conservabúntur.
- Injústi puniéntur: * et semen impiórum períbit.
- 36:29 Justi autem hereditábunt terram: * et inhabitábunt in sǽculum sǽculi super eam.
Psalmus 36(30-40) [6]
- 36:30 Os justi meditábitur sapiéntiam, * et lingua ejus loquétur judícium.
- 36:31 Lex Dei ejus in corde ipsíus, * et non supplantabúntur gressus ejus.
- 36:32 Consíderat peccátor justum: * et quærit mortificáre eum.
- 36:33 Dóminus autem non derelínquet eum in mánibus ejus: * nec damnábit eum, cum judicábitur illi.
- 36:34 Exspécta Dóminum, et custódi viam ejus: et exaltábit te ut hereditáte cápias terram: * cum períerint peccatóres vidébis.
- 36:35 Vidi ímpium superexaltátum, * et elevátum sicut cedros Líbani.
- 36:36 Et transívi, et ecce non erat: * et quæsívi eum, et non est invéntus locus ejus.
- 36:37 Custódi innocéntiam, et vide æquitátem: * quóniam sunt relíquiæ hómini pacífico.
- 36:38 Injústi autem disperíbunt simul: * relíquiæ impiórum interíbunt.
- 36:39 Salus autem justórum a Dómino: * et protéctor eórum in témpore tribulatiónis.
- 36:40 Et adjuvábit eos Dóminus et liberábit eos: * et éruet eos a peccatóribus, et salvábit eos: quia speravérunt in eo.
- V.
- Exspécta Dóminum, et custódi viam ejus.
- R.
- Exaltábit te, ut hereditáte cápias terram.
Pater noster, qui es in cælis, sanctificétur nomen tuum: advéniat regnum tuum: fiat volúntas tua, sicut in cælo et in terra. Panem nostrum quotidiánum da nobis hódie: et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris:
V. Et ne nos indúcas in tentatiónem:
R. Sed líbera nos a malo.
Absolutio.
Ipsíus píetas et misericórdia nos ádjuvet, qui cum Patre et Spíritu Sancto vivit et regnat in sǽcula sæculórum.
R. Amen.
- V.
- Jube, domne, benedícere.
Benedictio.
Deus Pater omnípotens sit nobis propítius et clemens.
R. Amen.
Nazarius, a beato Lino papa baptizatus, cum in Gálliam profectus esset, ibi Celsum púerum, a se christiánis præceptis prius instructum, baptizávit. Qui una Trévirim euntes, Nerónis persecutióne, in mare uterque dejícitur, unde mirabíliter evasérunt. Postea Mediolanum veniéntes, cum ibi Christi fidem disseminárent, ab Anolino præfecto, constantíssime Christum Deum confiténtes, cápite plectúntur: quorum córpora extra portam Romanam sepúlta sunt. Quæ cum diu latuíssent, Dei mónitu a beato Ambrosio conspersa recénti sánguine sunt invénta, tamquam si paulo ante martyrium passi essent; unde, in urbem translata, honorifico sepúlcro contecta sunt.
V. Tu autem, Dómine, miserére nobis.
R. Deo grátias.
R. Sancti tui, Dómine, mirábile consecúti sunt iter, serviéntes præcéptis tuis, ut inveniréntur illǽsi in aquis válidis:
* Terra appáruit árida: et in Mari Rubro via sine impediménto.
V. Quóniam percússit petram, et fluxérunt aquæ, et torréntes inundavérunt.
R. Terra appáruit árida: et in Mari Rubro via sine impediménto.
- V.
- Jube, domne, benedícere.
Benedictio.
Christus perpétuæ det nobis gáudia vitæ.
R. Amen.
Victor in Africa natus, Sevéro imperatóre rexit Ecclésiam. Confirmávit decretum Pii primi, ut sacrum Pascha die Dominico celebrarétur: qui ritus ut póstea in mores inducerétur, habita sunt multis in locis concília; et in Nicæna dénique prima synodo sancítum est, ut Paschæ dies festus post quartam décimam lunam agerétur, ne Christiáni Judæos imitari videréntur. Státuit ut quavis aqua, modo naturali, si necessitas cógeret, quicúmque baptizari posset. Theódotum Coriárium Byzantinum, docéntem Christum tantummodo hóminem fuísse, ejécit ex Ecclésia. Scripsit de quæstióne Paschæ et alia quædam opúscula. Creávit duabus ordinatiónibus, mense Decembri, presbyteros quatuor, diaconos septem, episcopos per diversa loca duodecim. Martyrio coronátus, sepelítur in Vaticano, quinto Kalendas Augusti. Sedit annos novem, mensem unum, dies viginti octo.
V. Tu autem, Dómine, miserére nobis.
R. Deo grátias.
R. Vérbera carníficum non timuérunt Sancti Dei, moriéntes pro Christi nómine:
* Ut herédes fíerent in domo Dómini.
V. Tradidérunt córpora sua propter Deum ad supplícia.
R. Ut herédes fíerent in domo Dómini.
- V.
- Jube, domne, benedícere.
Benedictio.
Ignem sui amóris accéndat Deus in córdibus nostris.
R. Amen.
Innocentius Albanénsis, sancti Hierónymi et Augustíni ætate flóruit. De quo ille ad Demetríadem vírginem: Sancti Innocentii, qui apostolicæ cathedræ et beátæ memóriæ Anastasii successor et fílius est, teneas fidem nec peregrinam, quamvis tibi prudens callídaque videaris, doctrinam recipias. Eum, tamquam justum Lot subtractum Dei providéntia, ad Ravennam servátum fuísse, scribit Orósius, ne Romani pópuli vidéret excidium. Is, Pelagio et Cælestio damnatis, contra eórum hæresim decretum fecit, ut párvuli, ex christiana étiam mulíere nati, per baptismum renasci debérent; ut in eis regeneratióne mundétur, quod generatióne contraxérunt. Probávit etiam, ut Sábbato, ob memóriam Christi Dómini sepultúræ jejunium servarétur. Sedit annos quíndecim, mensem unum, dies decem. Quatuor ordinatiónibus, mense Decembri, creávit presbyteros trigínta, diaconos quíndecim, episcopos per diversa loca quinquagínta quatuor. Sepultus est in cœmeterio ad Ursum pileátum.
V. Tu autem, Dómine, miserére nobis.
R. Deo grátias.
R. Tamquam aurum in fornáce probávit eléctos Dóminus, et quasi holocáusti hóstiam accépit illos: et in témpore erit respéctus illórum:
* Quóniam donum et pax est eléctis Dei.
V. Qui confídunt in illum, intélligent veritátem, et fidéles in dilectióne acquiéscent illi.
R. Quóniam donum et pax est eléctis Dei.
V. Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
R. Quóniam donum et pax est eléctis Dei.
Nocturnus III
Psalmus 37(2-11) [7]
- 37:2 Dómine, ne in furóre tuo árguas me, * neque in ira tua corrípias me.
- 37:3 Quóniam sagíttæ tuæ infíxæ sunt mihi: * et confirmásti super me manum tuam.
- 37:4 Non est sánitas in carne mea a fácie iræ tuæ: * non est pax óssibus meis a fácie peccatórum meórum.
- 37:5 Quóniam iniquitátes meæ supergréssæ sunt caput meum: * et sicut onus grave gravátæ sunt super me.
- 37:6 Putruérunt et corrúptæ sunt cicatríces meæ, * a fácie insipiéntiæ meæ.
- 37:7 Miser factus sum, et curvátus sum usque in finem: * tota die contristátus ingrediébar.
- 37:8 Quóniam lumbi mei impléti sunt illusiónibus: * et non est sánitas in carne mea.
- 37:9 Afflíctus sum, et humiliátus sum nimis: * rugiébam a gémitu cordis mei.
- 37:10 Dómine, ante te omne desidérium meum: * et gémitus meus a te non est abscónditus.
- 37:11 Cor meum conturbátum est, derelíquit me virtus mea: * et lumen oculórum meórum, et ipsum non est mecum.
Psalmus 37(12-23) [8]
- 37:12 Amíci mei, et próximi mei * advérsum me appropinquavérunt, et stetérunt.
- Et qui juxta me erant, de longe stetérunt: * et vim faciébant qui quærébant ánimam meam.
- 37:13 Et qui inquirébant mala mihi, locúti sunt vanitátes: * et dolos tota die meditabántur.
- 37:14 Ego autem tamquam surdus non audiébam: * et sicut mutus non apériens os suum.
- 37:15 Et factus sum sicut homo non áudiens: * et non habens in ore suo redargutiónes.
- 37:16 Quóniam in te, Dómine, sperávi: * tu exáudies me, Dómine, Deus meus.
- 37:17 Quia dixi: Nequándo supergáudeant mihi inimíci mei: * et dum commovéntur pedes mei, super me magna locúti sunt.
- 37:18 Quóniam ego in flagélla parátus sum: * et dolor meus in conspéctu meo semper.
- 37:19 Quóniam iniquitátem meam annuntiábo: * et cogitábo pro peccáto meo.
- 37:20 Inimíci autem mei vivunt, et confirmáti sunt super me: * et multiplicáti sunt qui odérunt me iníque.
- 37:21 Qui retríbuunt mala pro bonis, detrahébant mihi: * quóniam sequébar bonitátem.
- 37:22 Ne derelínquas me, Dómine, Deus meus: * ne discésseris a me.
- 37:23 Inténde in adjutórium meum, * Dómine, Deus, salútis meæ.
Psalmus 38 [9]
- 38:2 Dixi: Custódiam vias meas: * ut non delínquam in lingua mea.
- Pósui ori meo custódiam, * cum consísteret peccátor advérsum me.
- 38:3 Obmútui, et humiliátus sum, et sílui a bonis: * et dolor meus renovátus est.
- 38:4 Concáluit cor meum intra me: * et in meditatióne mea exardéscet ignis.
- 38:5 Locútus sum in lingua mea: * Notum fac mihi, Dómine, finem meum.
- Et númerum diérum meórum quis est: * ut sciam quid desit mihi.
- 38:6 Ecce mensurábiles posuísti dies meos: * et substántia mea tamquam níhilum ante te.
- Verúmtamen univérsa vánitas, * omnis homo vivens.
- 38:7 Verúmtamen in imágine pertránsit homo: * sed et frustra conturbátur.
- Thesaurízat: * et ignórat cui congregábit ea.
- 38:8 Et nunc quæ est exspectátio mea? Nonne Dóminus? * Et substántia mea apud te est.
- 38:9 Ab ómnibus iniquitátibus meis érue me: * oppróbrium insipiénti dedísti me.
- 38:10 Obmútui, et non apérui os meum, quóniam tu fecísti: * ámove a me plagas tuas.
- 38:12 A fortitúdine manus tuæ ego deféci in increpatiónibus: * propter iniquitátem corripuísti hóminem.
- Et tabéscere fecísti sicut aráneam ánimam ejus: * verúmtamen vane conturbátur omnis homo.
- 38:13 Exáudi oratiónem meam, Dómine, et deprecatiónem meam: * áuribus pércipe lácrimas meas.
- Ne síleas: quóniam ádvena ego sum apud te, et peregrínus, * sicut omnes patres mei.
- 38:14 Remítte mihi, ut refrígerer priúsquam ábeam, * et ámplius non ero.
- V.
- Deus, ne síleas a me, remítte mihi.
- R.
- Quóniam íncola ego sum apud te et peregrínus.
Pater noster, qui es in cælis, sanctificétur nomen tuum: advéniat regnum tuum: fiat volúntas tua, sicut in cælo et in terra. Panem nostrum quotidiánum da nobis hódie: et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris:
V. Et ne nos indúcas in tentatiónem:
R. Sed líbera nos a malo.
Absolutio.
A vínculis peccatórum nostrórum absólvat nos omnípotens et miséricors Dóminus.
R. Amen.
- V.
- Jube, domne, benedícere.
Benedictio.
Evangélica léctio sit nobis salus et protéctio.
R. Amen.
Léctio sancti Evangélii secúndum Lucam
Homilia 35 in Evangel.
In illo témpore: Dixit Jesus discípulis suis: Cum audiéritis prǽlia, et seditiónes, nolíte terréri: opórtet primum hæc fíeri, sed nondum statim finis. Et réliqua.
Homilía sancti Gregórii Papæ
Dóminus ac Redémptor noster peritúri mundi præcurréntia mala denúntiat, ut eo minus pertúrbent veniéntia, quo fúerint præscíta. Minus enim jácula fériunt, quæ prævidéntur: et nos tolerabílius mundi mala suscípimus, si contra hæc per præsciéntiæ clípeum munímur. Ecce enim dicit: Cum audiéritis prǽlia et seditiónes, nolíte terréri: opórtet enim primum hæc fíeri, sed nondum statim finis. Pensánda sunt verba Redemptóris nostri, per quæ nos áliud intérius, áliud extérius passúros esse denúntiat; bella quippe ad hostes pértinent, seditiónes ad cives. Ut ergo nos índicet intérius exteriúsque turbári, áliud nos fatétur ab hóstibus, áliud a frátribus pérpeti.
V. Tu autem, Dómine, miserére nobis.
R. Deo grátias.
R. Propter testaméntum Dómini, et leges patérnas, Sancti Dei perstitérunt in amóre fraternitátis:
* Quia unus fuit semper spíritus in eis, et una fides.
V. Ecce quam bonum et quam jucúndum habitáre fratres in unum.
R. Quia unus fuit semper spíritus in eis, et una fides.
- V.
- Jube, domne, benedícere.
Benedictio.
Quorum festum cólimus, ipsi intercédant pro nobis ad Dóminum.
R. Amen.
Sed his malis præveniéntibus, quia non statim finis sequátur, adjúngit: Surget gens contra gentem, et regnum advérsus regnum: et terræmótus magni erunt per loca, et pestiléntiæ, et fames, terrorésque de cælo: et signa magna erunt. Última tribulátio multis tribulatiónibus prævenítur: et per crebra mala, quæ prævéniunt, indicántur mala perpétua, quæ subsequéntur. Et ídeo post bella et seditiónes non statim finis: quia multa debent mala præcúrrere, ut malum váleant sine fine nuntiáre.
V. Tu autem, Dómine, miserére nobis.
R. Deo grátias.
R. Sancti mei, qui in carne pósiti, certámen habuístis:
* Mercédem labóris ego reddam vobis.
V. Veníte benedícti Patris mei, percípite regnum.
R. Mercédem labóris ego reddam vobis.
V. Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
R. Mercédem labóris ego reddam vobis.
- V.
- Jube, domne, benedícere.
Benedictio.
Ad societátem cívium supernórum perdúcat nos Rex Angelórum.
R. Amen.
Sed cum tot signa perturbatiónis dicta sint, opórtet, ut eórum consideratiónem bréviter per síngula perstringámus: quia necésse est, ut ália e cælo, ália e terra, ália ab eleméntis, ália ab homínibus patiámur. Ait enim: Surget gens contra gentem, ecce perturbátio hóminum: erunt terræmótus magni per loca, ecce respéctus iræ désuper: erunt pestiléntiæ ecce inæquálitas córporum: erit fames, ecce sterílitas terræ: terrorésque de cælo et tempestátes, ecce inæquálitas áëris. Quia ergo ómnia consummánda sunt, ante consummatiónem ómnia perturbántur: et qui in cunctis delíquimus, in cunctis ferímur: ut impleátur quod dícitur, Et pugnábit pro eo orbis terrárum contra insensátos.
V. Tu autem, Dómine, miserére nobis.
R. Deo grátias.
Te Deum
Te Deum laudámus: * te Dóminum confitémur.
Te ætérnum Patrem * omnis terra venerátur.
Tibi omnes Ángeli, * tibi Cæli, et univérsæ Potestátes:
Tibi Chérubim et Séraphim * incessábili voce proclámant:
Fit reverentia Sanctus, Sanctus, Sanctus * Dóminus Deus Sábaoth.
Pleni sunt cæli et terra * majestátis glóriæ tuæ.
Te gloriósus * Apostolórum chorus,
Te Prophetárum * laudábilis númerus,
Te Mártyrum candidátus * laudat exércitus.
Te per orbem terrárum * sancta confitétur Ecclésia,
Patrem * imménsæ majestátis;
Venerándum tuum verum * et únicum Fílium;
Sanctum quoque * Paráclitum Spíritum.
Tu Rex glóriæ, * Christe.
Tu Patris * sempitérnus es Fílius.
Fit reverentia Tu, ad liberándum susceptúrus hóminem: * non horruísti Vírginis úterum.
Tu, devícto mortis acúleo, * aperuísti credéntibus regna cælórum.
Tu ad déxteram Dei sedes, * in glória Patris.
Judex créderis * esse ventúrus.
Sequens versus dicitur flexis genibus Te ergo quǽsumus, tuis fámulis súbveni, * quos pretióso sánguine redemísti.
Ætérna fac cum Sanctis tuis * in glória numerári.
Salvum fac pópulum tuum, Dómine, * et bénedic hereditáti tuæ.
Et rege eos, * et extólle illos usque in ætérnum.
Per síngulos dies * benedícimus te.
Fit reverentia, secundum consuetudinem Et laudámus nomen tuum in sǽculum, * et in sǽculum sǽculi.
Dignáre, Dómine, die isto * sine peccáto nos custodíre.
Miserére nostri, Dómine, * miserére nostri.
Fiat misericórdia tua, Dómine, super nos, * quemádmodum sperávimus in te.
In te, Dómine, sperávi: * non confúndar in ætérnum.
Reliqua omittuntur, nisi Laudes separandæ sint.
- V.
- Dómine, exáudi oratiónem meam.
- R.
- Et clamor meus ad te véniat.
Orémus.
Sanctórum tuórum nos, Dómine, Nazárii, Celsi, Victóris et Innocéntii conféssio beáta commúniat: et fragilitáti nostræ subsídium dignánter exóret.
Per Dóminum nostrum Jesum Christum, Fílium tuum: qui tecum vivit et regnat in unitáte Spíritus Sancti, Deus, per ómnia sǽcula sæculórum.
R. Amen.
- V.
- Dómine, exáudi oratiónem meam.
- R.
- Et clamor meus ad te véniat.
- V.
- Benedicámus Dómino.
- R.
- Deo grátias.
- V.
- Fidélium ánimæ per misericórdiam Dei requiéscant in pace.
- R.
- Amen.
Pater noster, qui es in cælis, sanctificétur nomen tuum: advéniat regnum tuum: fiat volúntas tua, sicut in cælo et in terra. Panem nostrum quotidiánum da nobis hódie: et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris: et ne nos indúcas in tentatiónem: sed líbera nos a malo. Amen.
Post Divinum officium