B
S. Hieronymi Æmiliani Confessoris Duplex
Feria II, 20 Iulii MMXXVI
Hodie Ad Missam →
Pre-1955 1962

S. Hieronymi Æmiliani Confessoris

Duplex
Ad Matutinum

Ante Divinum officium

secreto

Pater noster, qui es in cælis, sanctificétur nomen tuum: advéniat regnum tuum: fiat volúntas tua, sicut in cælo et in terra. Panem nostrum quotidiánum da nobis hódie: et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris: et ne nos indúcas in tentatiónem: sed líbera nos a malo. Amen.

Ave María, grátia plena; Dóminus tecum: benedícta tu in muliéribus, et benedíctus fructus ventris tui Jesus. Sancta María, Mater Dei, ora pro nobis peccatóribus, nunc et in hora mortis nostræ. Amen.

Credo in Deum, Patrem omnipoténtem, Creatórem cæli et terræ. Et in Jesum Christum, Fílium ejus únicum, Dóminum nostrum: qui concéptus est de Spíritu Sancto, natus ex María Vírgine, passus sub Póntio Piláto, crucifíxus, mórtuus, et sepúltus: descéndit ad ínferos; tértia die resurréxit a mórtuis; ascéndit ad cælos; sedet ad déxteram Dei Patris omnipoténtis: inde ventúrus est judicáre vivos et mórtuos. Credo in Spíritum Sanctum, sanctam Ecclésiam cathólicam, Sanctórum communiónem, remissiónem peccatórum, carnis resurrectiónem, vitam ætérnam. Amen.

Deinde, clara voce, dicitur Versus:

V. Dómine, lábia + mea apéries.

R. Et os meum annuntiábit laudem tuam.

V. Deus ✠ in adjutórium meum inténde.

R. Dómine, ad adjuvándum me festína.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Allelúja.

Invitatorium

Ant. Regem Confessórum Dóminum, * Veníte, adorémus.

Veníte, exsultémus Dómino, jubilémus Deo, salutári nostro: præoccupémus fáciem ejus in confessióne, et in psalmis jubilémus ei.

Ant. Regem Confessórum Dóminum, * Veníte, adorémus.

Quóniam Deus magnus Dóminus, et Rex magnus super omnes deos, quóniam non repéllet Dóminus plebem suam: quia in manu ejus sunt omnes fines terræ, et altitúdines móntium ipse cónspicit.

Ant. Veníte, adorémus.

Quóniam ipsíus est mare, et ipse fecit illud, et áridam fundavérunt manus ejus (genuflectitur) veníte, adorémus, et procidámus ante Deum: plorémus coram Dómino, qui fecit nos, quia ipse est Dóminus, Deus noster; nos autem pópulus ejus, et oves páscuæ ejus.

Ant. Regem Confessórum Dóminum, * Veníte, adorémus.

Hódie, si vocem ejus audiéritis, nolíte obduráre corda vestra, sicut in exacerbatióne secúndum diem tentatiónis in desérto: ubi tentavérunt me patres vestri, probavérunt et vidérunt ópera mea.

Ant. Veníte, adorémus.

Quadragínta annis próximus fui generatióni huic, et dixi: Semper hi errant corde, ipsi vero non cognovérunt vias meas: quibus jurávi in ira mea: Si introíbunt in réquiem meam.

Ant. Regem Confessórum Dóminum, * Veníte, adorémus.

V. Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

R. Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Ant. Veníte, adorémus.

Ant. Regem Confessórum Dóminum, * Veníte, adorémus.

Hymnus

Iste Conféssor Dómini, coléntes

Quem pie laudant pópuli per orbem,

Hac die lætus méruit suprémos

Laudis honóres.

Qui pius, prudens, húmilis, pudícus,

Sóbriam duxit sine labe vitam,

Donec humános animávit auræ

Spíritus artus.

Cujus ob præstans méritum, frequénter,

Ægra quæ passim jacuére membra,

Víribus morbi dómitis, salúti

Restituúntur.

Noster hinc illi chorus obsequéntem

Cóncinit laudem celebrésque palmas,

Ut piis ejus précibus juvémur

Omne per ævum.

Sit salus illi, decus atque virtus,

Qui, super cæli sólio corúscans,

Tótius mundi sériem gubérnat,

Trinus et unus.

Amen.

Nocturnus I

Ant. Dóminus de cælo * prospéxit super fílios hóminum.

Psalmus 13 [1]

  1. 13:1 Dixit insípiens in corde suo: * non est Deus.
  2. Corrúpti sunt, et abominábiles facti sunt in stúdiis suis: * non est qui fáciat bonum, non est usque ad unum.
  3. 13:2 Dóminus de cælo prospéxit super fílios hóminum, * ut vídeat si est intéllegens, aut requírens Deum.
  4. 13:3 Omnes declinavérunt, simul inútiles facti sunt: * non est qui fáciat bonum, non est usque ad unum.
  5. Sepúlcrum patens est guttur eórum: linguis suis dolóse agébant * venénum áspidum sub lábiis eórum.
  6. Quorum os maledictióne et amaritúdine plenum est: * velóces pedes eórum ad effundéndum sánguinem.
  7. Contrítio et infelícitas in viis eórum, et viam pacis non cognovérunt: * non est timor Dei ante óculos eórum.
  8. 13:4 Nonne cognóscent omnes qui operántur iniquitátem, * qui dévorant plebem meam sicut escam panis?
  9. 13:5 Dóminum non invocavérunt, * illic trepidavérunt timóre, ubi non erat timor.
  10. 13:6 Quóniam Dóminus in generatióne justa est, consílium ínopis confudístis: * quóniam Dóminus spes ejus est.
  11. 13:7 Quis dabit ex Sion salutáre Israël? * cum avérterit Dóminus captivitátem plebis suæ, exsultábit Jacob, et lætábitur Israël.
Ant. Qui operátur justítiam * requiéscet in monte sancto tuo, Dómine.

Psalmus 14 [2]

  1. 14:1 Dómine, quis habitábit in tabernáculo tuo? * aut quis requiéscet in monte sancto tuo?
  2. 14:2 Qui ingréditur sine mácula, * et operátur justítiam:
  3. 14:3 Qui lóquitur veritátem in corde suo, * qui non egit dolum in lingua sua:
  4. Nec fecit próximo suo malum, * et oppróbrium non accépit advérsus próximos suos.
  5. 14:4 Ad níhilum dedúctus est in conspéctu ejus malígnus: * timéntes autem Dóminum gloríficat:
  6. Qui jurat próximo suo, et non décipit, * qui pecúniam suam non dedit ad usúram, et múnera super innocéntem non accépit.
  7. 14:5 Qui facit hæc: * non movébitur in ætérnum.
Ant. Inclína, Dómine, * aurem tuam mihi, et exáudi verba mea.

Psalmus 16 [3]

  1. 16:1 Exáudi, Dómine, justítiam meam: * inténde deprecatiónem meam.
  2. Áuribus pércipe oratiónem meam, * non in lábiis dolósis.
  3. 16:2 De vultu tuo judícium meum pródeat: * óculi tui vídeant æquitátes.
  4. 16:3 Probásti cor meum, et visitásti nocte: * igne me examinásti, et non est invénta in me iníquitas.
  5. 16:4 Ut non loquátur os meum ópera hóminum: * propter verba labiórum tuórum ego custodívi vias duras.
  6. 16:5 Pérfice gressus meos in sémitis tuis: * ut non moveántur vestígia mea.
  7. 16:6 Ego clamávi, quóniam exaudísti me, Deus: * inclína aurem tuam mihi, et exáudi verba mea.
  8. 16:7 Mirífica misericórdias tuas, * qui salvos facis sperántes in te.
  9. 16:8 A resisténtibus déxteræ tuæ custódi me, * ut pupíllam óculi.
  10. Sub umbra alárum tuárum prótege me: * a fácie impiórum qui me afflixérunt.
  11. 16:9 Inimíci mei ánimam meam circumdedérunt, ádipem suum conclusérunt: * os eórum locútum est supérbiam.
  12. 16:11 Proiciéntes me nunc circumdedérunt me: * óculos suos statuérunt declináre in terram.
  13. 16:12 Suscepérunt me sicut leo parátus ad prædam: * et sicut cátulus leónis hábitans in ábditis.
  14. 16:13 Exsúrge, Dómine, prǽveni eum, et supplánta eum: * éripe ánimam meam ab ímpio, frámeam tuam ab inimícis manus tuæ.
  15. 16:14 Dómine, a paucis de terra dívide eos in vita eórum: * de abscónditis tuis adimplétus est venter eórum.
  16. Saturáti sunt fíliis: * et dimisérunt relíquias suas párvulis suis.
  17. 16:15 Ego autem in justítia apparébo conspéctui tuo: * satiábor cum apparúerit glória tua.
V.
Mirífica Dómine misericórdias tuas.
R.
Qui salvos facis sperántes in te.
Pater Noster dicitur secreto usque ad Et ne nos indúcas in tentatiónem:

Pater noster, qui es in cælis, sanctificétur nomen tuum: advéniat regnum tuum: fiat volúntas tua, sicut in cælo et in terra. Panem nostrum quotidiánum da nobis hódie: et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris:

V. Et ne nos indúcas in tentatiónem:

R. Sed líbera nos a malo.

Absolutio.

Exáudi, Dómine Jesu Christe, preces servórum tuórum, et miserére nobis: Qui cum Patre et Spíritu Sancto vivis et regnas in sǽcula sæculórum.

R. Amen.

Extra Chorum, quando ab uno tantum recitatur Officium dicitur: Jube, Dómine, benedícere; et subjungitur congruens Benedictio.
V.
Jube, domne, benedícere.

Benedictio.

Benedictióne perpétua benedícat nos Pater ætérnus.

R. Amen.

De libro tértio Regum

Sed et regína Saba audíta fama Salomónis in nómine Dómini, venit tentáre eum in ænigmátibus.

Et ingréssa Jerúsalem multo cum comitátu et divítiis, camélis portántibus arómata, et aurum infinítum nimis, et gemmas pretiósas, venit ad regem Salomónem, et locúta est ei univérsa quæ habébat in corde suo.

Et dócuit eam Sálomon ómnia verba quæ proposúerat; non fuit sermo qui regem posset latére, et non respondéret ei.

3 Reg 10:1-3

V. Tu autem, Dómine, miserére nobis.

R. Deo grátias.

R. Recordáre, Dómine, testaménti tui, et dic Angelo percutiénti: Cesset jam manus tua,

* Ut non desolétur terra, et ne perdas omnem ánimam vivam.

V. Ego sum qui peccávi, ego qui iníque egi: isti qui oves sunt, quid fecérunt? Avertátur, óbsecro, furor tuus, Dómine, a pópulo tuo.

R. Ut non desolétur terra, et ne perdas omnem ánimam vivam.

Extra Chorum, quando ab uno tantum recitatur Officium dicitur: Jube, Dómine, benedícere; et subjungitur congruens Benedictio.
V.
Jube, domne, benedícere.

Benedictio.

Unigénitus Dei Fílius nos benedícere et adjuváre dignétur.

R. Amen.

Videns autem regína Saba omnem sapiéntiam Salomónis et domum quam ædificáverat,

Et cibos mensæ ejus, et habitácula servórum, et órdines ministrántium, vestésque eórum, et pincérnas, et holocáusta quæ offerébat in domo Dómini, non habébat ultra spíritum;

Dixítque ad regem: Verus est sermo, quem audívi in terra mea

Super sermónibus tuis, et super sapiéntia tua: et non credébam narrántibus mihi, donec ipsa veni, et vidi óculis meis, et probávi quod média pars mihi nuntiáta non fúerit. Major est sapiéntia et ópera tua, quam rumor quem audívi.

3 Reg 10:4-7

V. Tu autem, Dómine, miserére nobis.

R. Deo grátias.

R. Exaudísti, Dómine, oratiónem servi tui, ut ædificárem templum nómini tuo:

* Bénedic et sanctífica domum istam in sempitérnum, Deus Israël.

V. Dómine, qui custódis pactum cum servis tuis, qui ámbulant coram te in toto corde suo.

R. Bénedic et sanctífica domum istam in sempitérnum, Deus Israël.

Extra Chorum, quando ab uno tantum recitatur Officium dicitur: Jube, Dómine, benedícere; et subjungitur congruens Benedictio.
V.
Jube, domne, benedícere.

Benedictio.

Spíritus Sancti grátia illúminet sensus et corda nostra.

R. Amen.

Beáti viri tui, et beáti servi tui, qui stant coram te semper et áudiunt sapiéntiam tuam.

Sit Dóminus Deus tuus benedíctus, cui complacuísti, et pósuit te super thronum Israël, eo quod diléxerit Dóminus Israël in sempitérnum, et constítuit te regem ut fáceres judícium et justítiam.

Dedit ergo regi centum vigínti talénta auri, et arómata multa nimis, et gemmas pretiósas. Non sunt alláta ultra arómata tam multa, quam ea quæ dedit regína Saba regi Salomóni.

Sed et classis Hiram, quæ portábat aurum de Ophir, áttulit ex Ophir ligna thyína multa nimis, et gemmas pretiósas.

3 Reg 10:8-11

V. Tu autem, Dómine, miserére nobis.

R. Deo grátias.

R. Audi, Dómine, hymnum et oratiónem, quam servus tuus orat coram te hódie, ut sint óculi tui apérti, et aures tuæ inténtæ,

* Super domum istam die ac nocte.

V. Réspice, Dómine, de sanctuário tuo, et de excélso cælórum habitáculo.

R. Super domum istam die ac nocte.

V. Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

R. Super domum istam die ac nocte.

Nocturnus II

Ant. Díligam te, * Dómine, virtus mea.

Psalmus 17(2-16b) [4]

  1. 17:2 Díligam te, Dómine, fortitúdo mea: * Dóminus firmaméntum meum, et refúgium meum, et liberátor meus.
  2. 17:3 Deus meus adjútor meus, * et sperábo in eum.
  3. Protéctor meus, et cornu salútis meæ, * et suscéptor meus.
  4. 17:4 Laudans invocábo Dóminum: * et ab inimícis meis salvus ero.
  5. 17:5 Circumdedérunt me dolóres mortis: * et torréntes iniquitátis conturbavérunt me.
  6. 17:6 Dolóres inférni circumdedérunt me: * præoccupavérunt me láquei mortis.
  7. 17:7 In tribulatióne mea invocávi Dóminum, * et ad Deum meum clamávi.
  8. Et exaudívit de templo sancto suo vocem meam: * et clamor meus in conspéctu ejus, introívit in aures ejus.
  9. 17:8 Commóta est, et contrémuit terra: * fundaménta móntium conturbáta sunt, et commóta sunt, quóniam irátus est eis.
  10. 17:9 Ascéndit fumus in ira ejus: et ignis a fácie ejus exársit: * carbónes succénsi sunt ab eo.
  11. 17:10 Inclinávit cælos, et descéndit: * et calígo sub pédibus ejus.
  12. 17:11 Et ascéndit super Chérubim, et volávit: * volávit super pennas ventórum.
  13. 17:12 Et pósuit ténebras latíbulum suum, in circúitu ejus tabernáculum ejus: * tenebrósa aqua in núbibus áëris.
  14. 17:13 Præ fulgóre in conspéctu ejus nubes transiérunt, * grando et carbónes ignis.
  15. 17:14 Et intónuit de cælo Dóminus, et Altíssimus dedit vocem suam: * grando et carbónes ignis.
  16. 17:15 Et misit sagíttas suas, et dissipávit eos: * fúlgura multiplicávit, et conturbávit eos.
  17. 17:16 Et apparuérunt fontes aquárum, * et reveláta sunt fundaménta orbis terrárum:
  18. Ab increpatióne tua, Dómine, * ab inspiratióne spíritus iræ tuæ.
Ant. Retríbuet mihi Dóminus * secúndum justítiam meam.

Psalmus 17(17-35) [5]

  1. 17:17 Misit de summo, et accépit me: * et assúmpsit me de aquis multis.
  2. 17:18 Erípuit me de inimícis meis fortíssimis, et ab his qui odérunt me: * quóniam confortáti sunt super me.
  3. 17:19 Prævenérunt me in die afflictiónis meæ: * et factus est Dóminus protéctor meus.
  4. 17:20 Et edúxit me in latitúdinem: * salvum me fecit, quóniam vóluit me.
  5. 17:21 Et retríbuet mihi Dóminus secúndum justítiam meam: * et secúndum puritátem mánuum meárum retríbuet mihi:
  6. 17:22 Quia custodívi vias Dómini, * nec ímpie gessi a Deo meo.
  7. 17:23 Quóniam ómnia judícia ejus in conspéctu meo: * et justítias ejus non répuli a me.
  8. 17:24 Et ero immaculátus cum eo: * et observábo me ab iniquitáte mea.
  9. 17:25 Et retríbuet mihi Dóminus secúndum justítiam meam: * et secúndum puritátem mánuum meárum in conspéctu oculórum ejus.
  10. 17:26 Cum sancto sanctus eris, * et cum viro innocénte ínnocens eris:
  11. 17:27 Et cum elécto eléctus eris: * et cum pervérso pervertéris.
  12. 17:28 Quóniam tu pópulum húmilem salvum fácies: * et óculos superbórum humiliábis.
  13. 17:29 Quóniam tu illúminas lucérnam meam, Dómine: * Deus meus, illúmina ténebras meas.
  14. 17:30 Quóniam in te erípiar a tentatióne, * et in Deo meo transgrédiar murum.
  15. 17:31 Deus meus, impollúta via ejus: elóquia Dómini igne examináta: * protéctor est ómnium sperántium in se.
  16. 17:32 Quóniam quis Deus præter Dóminum? * aut quis Deus præter Deum nostrum?
  17. 17:33 Deus, qui præcínxit me virtúte: * et pósuit immaculátam viam meam.
  18. 17:34 Qui perfécit pedes meos tamquam cervórum, * et super excélsa státuens me.
  19. 17:35 Qui docet manus meas ad prǽlium: * et posuísti, ut arcum ǽreum, brácchia mea.
Ant. Vivit Dóminus * et benedíctus Deus salútis meæ.

Psalmus 17(36a-51) [6]

  1. 17:36 Et dedísti mihi protectiónem salútis tuæ: * et déxtera tua suscépit me:
  2. Et disciplína tua corréxit me in finem: * et disciplína tua ipsa me docébit.
  3. 17:37 Dilatásti gressus meos subtus me: * et non sunt infirmáta vestígia mea:
  4. 17:38 Pérsequar inimícos meos et comprehéndam illos: * et non convértar, donec defíciant.
  5. 17:39 Confríngam illos, nec póterunt stare: * cadent subtus pedes meos.
  6. 17:40 Et præcinxísti me virtúte ad bellum: * et supplantásti insurgéntes in me subtus me.
  7. 17:41 Et inimícos meos dedísti mihi dorsum, * et odiéntes me disperdidísti.
  8. 17:42 Clamavérunt, nec erat qui salvos fáceret ad Dóminum: * nec exaudívit eos.
  9. 17:43 Et commínuam eos, ut púlverem ante fáciem venti: * ut lutum plateárum delébo eos.
  10. 17:44 Erípies me de contradictiónibus pópuli: * constítues me in caput géntium.
  11. 17:45 Pópulus quem non cognóvi servívit mihi: * in audítu auris obedívit mihi.
  12. 17:46 Fílii aliéni mentíti sunt mihi, * fílii aliéni inveteráti sunt, et claudicavérunt a sémitis suis.
  13. 17:47 Vivit Dóminus, et benedíctus Deus meus: * et exaltétur Deus salútis meæ.
  14. 17:48 Deus, qui das vindíctas mihi, et subdis pópulos sub me: * liberátor meus de inimícis meis iracúndis.
  15. 17:49 Et ab insurgéntibus in me exaltábis me: * a viro iníquo erípies me.
  16. 17:50 Proptérea confitébor tibi in natiónibus, Dómine: * et nómini tuo psalmum dicam.
  17. 17:51 Magníficans salútes Regis ejus, et fáciens misericórdiam Christo suo David: * et sémini ejus usque in sǽculum.
V.
Confitébor tibi in natiónibus, Dómine.
R.
Et nómini tuo psalmum dicam.
Pater Noster dicitur secreto usque ad Et ne nos indúcas in tentatiónem:

Pater noster, qui es in cælis, sanctificétur nomen tuum: advéniat regnum tuum: fiat volúntas tua, sicut in cælo et in terra. Panem nostrum quotidiánum da nobis hódie: et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris:

V. Et ne nos indúcas in tentatiónem:

R. Sed líbera nos a malo.

Absolutio.

Ipsíus píetas et misericórdia nos ádjuvet, qui cum Patre et Spíritu Sancto vivit et regnat in sǽcula sæculórum.

R. Amen.

Extra Chorum, quando ab uno tantum recitatur Officium dicitur: Jube, Dómine, benedícere; et subjungitur congruens Benedictio.
V.
Jube, domne, benedícere.

Benedictio.

Deus Pater omnípotens sit nobis propítius et clemens.

R. Amen.

Hieronymus, e gente patrícia Æmiliáni Venetiis ortus, a prima adolescéntia milítiæ addictus, difficillimis reipublicæ tempóribus Casto novo ad Quarum in móntibus Tarvisinis præfícitur. Arce ab hostibus capta, ipse in teterrimum carcerem detrúditur, mánibus ac pédibus vinctus; cui omni humana ope destituto beatíssima Virgo, ejus precibus exorata, clemens adest, víncula solvit, et per médios hostes, qui vias omnes obséderant, in Tarvisii conspéctum incólumum ducit. Urbem ingréssus, ad Deíparæ aram, cui se vóverat, mánicas, compedes, catenas, quas secum detulerat, in accepti beneficii testimónium suspendit. Reversus Venetias, cœpit pietátis stúdia impensius cólere, in páuperes mire effúsus, sed puerórum præsertim misértus, qui paréntibus orbati, egeni et sórdidi per urbem vagabántur; quos in ædes a se conductas recepit de suo alendos, et christiánis móribus imbuéndos.

V. Tu autem, Dómine, miserére nobis.

R. Deo grátias.

R. Honéstum fecit illum Dóminus, et custodívit eum ab inimícis, et a seductóribus tutávit illum:

* Et dedit illi claritátem ætérnam.

V. Justum dedúxit Dóminus per vias rectas, et osténdit illi regnum Dei.

R. Et dedit illi claritátem ætérnam.

Extra Chorum, quando ab uno tantum recitatur Officium dicitur: Jube, Dómine, benedícere; et subjungitur congruens Benedictio.
V.
Jube, domne, benedícere.

Benedictio.

Christus perpétuæ det nobis gáudia vitæ.

R. Amen.

Per eos dies Venetias appúlerant beátus Cajetanus et Petrus Caráfa (postmodum Paulus quartus), qui, Hierónymi spíritu novoque instituto colligéndi órphanos probato, illum in Incurabílium hospitale adduxérunt, in quo órphanos simul educaret, atque ægrotis pari caritate inservíret. Mox eorúmdem hortatu in próximam continentem profectus, Brixiæ primum, deínde Bérgomi atque Novocómi orphanotróphia eréxit: Bérgomi præsertim, ubi præter duo, pro púeris unum et pro puellis álterum, domum excipiendis, novo in illis regiónibus exemplo, muliéribus a turpi vita ad pœniténtiam conversis, apéruit. Somaschæ, in humili pago agri Bergoménsis ad Vénetæ ditiónis fines, sibi ac suis ibi sedem constítuit, formamque indúxit, congregatiónis, cui proptérea a Somascha nomen factum; quam subinde auctam et propagatam, nedum orphanórum regímini et ecclesiárum cultui, sed ad majórem christianæ reipublicæ utilitátem, adolescéntium in litteris et bonis móribus institutióni in collegiis, academíis et seminariis addictam, sanctus Pius quintus inter religiósos ordines adscripsit, ceteríque Pontifices privilegiis ornarunt.

V. Tu autem, Dómine, miserére nobis.

R. Deo grátias.

R. Amávit eum Dóminus, et ornávit eum: stolam glóriæ índuit eum,

* Et ad portas paradísi coronávit eum.

V. Índuit eum Dóminus lorícam fídei, et ornávit eum.

R. Et ad portas paradísi coronávit eum.

Extra Chorum, quando ab uno tantum recitatur Officium dicitur: Jube, Dómine, benedícere; et subjungitur congruens Benedictio.
V.
Jube, domne, benedícere.

Benedictio.

Ignem sui amóris accéndat Deus in córdibus nostris.

R. Amen.

Orphanis colligéndis intentus, Mediolanum proficíscitur atque Ticinum; et utrobíque collectis agmínibus puerórum, tectum, victum, vestem, magistros, nobílibus viris favéntibus, próvide constítuit. Inde Somascham redux, ómnibus ómnia factus, a nullo abhorrebat opere, quod in próximi bonum cédere prævidéret. Agricolis immixtus per agros sparsis, dum se illis adjutórem in meténdis frugibus præbet, mysteria fidei explicábat; puerórum cápita porígine fœda abstergens, et patienter tractans curábat; pútridis rusticórum vulnéribus medebátur eo successu, ut grátia curatiónum donatus censerétur. In monte, qui Somaschæ imminet, repérta specu, in illam se ábdidit; ubi, se flagellis cædens, dies integros jejunus tránsigens, oratióne in plurimum noctem protracta, super nudo saxo brevem somnum carpens, sui aliorúmque noxárum pœnas luebat. In hujus specus interiori recessu ex árido sílice exstillat aqua, precibus servi Dei, ut constant tradítio est, impetrata, quæ usque in hodiérnam diem jugiter manans, et in varias regiónes delata, ægris sanitátem plerumque conciliat. Tandem, ex contagióne quæ per omnem vallem serpebat, dum ægrotántibus inservit, et vita functos propriis humeris ad sepultúram defert, contracto morbo, annos natus sex et quinquagínta, quam paulo ante prædixerat, pretiósam mortem obiit anno millesimo quingentésimo trigesimo septimo. Quem plúribus in vita et post mortem miraculis illustrem, Benedíctus décimus quartus Beatórum, Clemens vero décimus tertius Sanctórum fastis solemniter adscripsit.

V. Tu autem, Dómine, miserére nobis.

R. Deo grátias.

R. Iste homo perfécit ómnia quæ locútus est ei Deus, et dixit ad eum: Ingrédere in réquiem meam:

* Quia te vidi justum coram me ex ómnibus géntibus.

V. Iste est, qui contémpsit vitam mundi, et pervénit ad cæléstia regna.

R. Quia te vidi justum coram me ex ómnibus géntibus.

V. Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

R. Quia te vidi justum coram me ex ómnibus géntibus.

Nocturnus III

Ant. Exáudiat te * Dóminus in die tribulatiónis. ‡

Psalmus 19 [7]

  1. 19:2 Exáudiat te Dóminus in die tribulatiónis: * ‡ prótegat te nomen Dei Jacob.
  2. 19:3 Mittat tibi auxílium de sancto: * et de Sion tueátur te.
  3. 19:4 Memor sit omnis sacrifícii tui: * et holocáustum tuum pingue fiat.
  4. 19:5 Tríbuat tibi secúndum cor tuum: * et omne consílium tuum confírmet.
  5. 19:6 Lætábimur in salutári tuo: * et in nómine Dei nostri magnificábimur.
  6. 19:7 Ímpleat Dóminus omnes petitiónes tuas: * nunc cognóvi quóniam salvum fecit Dóminus Christum suum.
  7. Exáudiet illum de cælo sancto suo: * in potentátibus salus déxteræ ejus.
  8. 19:8 Hi in cúrribus, et hi in equis: * nos autem in nómine Dómini, Dei nostri invocábimus.
  9. 19:9 Ipsi obligáti sunt, et cecidérunt: * nos autem surréximus et erécti sumus.
  10. 19:10 Dómine, salvum fac regem: * et exáudi nos in die, qua invocavérimus te.
Ant. Dómine, * in virtúte tua lætábitur rex. ‡

Psalmus 20 [8]

  1. 20:2 Dómine, in virtúte tua lætábitur rex: * ‡ et super salutáre tuum exsultábit veheménter.
  2. 20:3 Desidérium cordis ejus tribuísti ei: * et voluntáte labiórum ejus non fraudásti eum.
  3. 20:4 Quóniam prævenísti eum in benedictiónibus dulcédinis: * posuísti in cápite ejus corónam de lápide pretióso.
  4. 20:5 Vitam pétiit a te: * et tribuísti ei longitúdinem diérum in sǽculum, et in sǽculum sǽculi.
  5. 20:6 Magna est glória ejus in salutári tuo: * glóriam et magnum decórem impónes super eum.
  6. 20:7 Quóniam dabis eum in benedictiónem in sǽculum sǽculi: * lætificábis eum in gáudio cum vultu tuo.
  7. 20:8 Quóniam rex sperat in Dómino: * et in misericórdia Altíssimi non commovébitur.
  8. 20:9 Inveniátur manus tua ómnibus inimícis tuis: * déxtera tua invéniat omnes, qui te odérunt.
  9. 20:10 Pones eos ut clíbanum ignis in témpore vultus tui: * Dóminus in ira sua conturbábit eos, et devorábit eos ignis.
  10. 20:11 Fructum eórum de terra perdes: * et semen eórum a fíliis hóminum.
  11. 20:12 Quóniam declinavérunt in te mala: * cogitavérunt consília, quæ non potuérunt stabilíre.
  12. 20:13 Quóniam pones eos dorsum: * in relíquiis tuis præparábis vultum eórum.
  13. 20:14 Exaltáre, Dómine, in virtúte tua: * cantábimus et psallémus virtútes tuas.
Ant. Exaltábo te, * Dómine, quóniam suscepísti me. ‡

Psalmus 29 [9]

  1. 29:2 Exaltábo te, Dómine, quóniam suscepísti me: * ‡ nec delectásti inimícos meos super me.
  2. 29:3 Dómine, Deus meus, clamávi ad te, * et sanásti me.
  3. 29:4 Dómine, eduxísti ab inférno ánimam meam: * salvásti me a descendéntibus in lacum.
  4. 29:5 Psállite Dómino, sancti ejus: * et confitémini memóriæ sanctitátis ejus.
  5. 29:6 Quóniam ira in indignatióne ejus: * et vita in voluntáte ejus.
  6. Ad vésperum demorábitur fletus: * et ad matutínum lætítia.
  7. 29:7 Ego autem dixi in abundántia mea: * Non movébor in ætérnum.
  8. 29:8 Dómine, in voluntáte tua, * præstitísti decóri meo virtútem.
  9. Avertísti fáciem tuam a me, * et factus sum conturbátus.
  10. 29:9 Ad te, Dómine, clamábo: * et ad Deum meum deprecábor.
  11. 29:10 Quæ utílitas in sánguine meo, * dum descéndo in corruptiónem?
  12. Numquid confitébitur tibi pulvis, * aut annuntiábit veritátem tuam?
  13. 29:11 Audívit Dóminus, et misértus est mei: * Dóminus factus est adjútor meus.
  14. 29:12 Convertísti planctum meum in gáudium mihi: * conscidísti saccum meum, et circumdedísti me lætítia:
  15. 29:13 Ut cantet tibi glória mea, et non compúngar: * Dómine, Deus meus, in ætérnum confitébor tibi.
V.
Psállite Dómino sancti ejus.
R.
Et confitémini memóriæ sanctitátis ejus.
Pater Noster dicitur secreto usque ad Et ne nos indúcas in tentatiónem:

Pater noster, qui es in cælis, sanctificétur nomen tuum: advéniat regnum tuum: fiat volúntas tua, sicut in cælo et in terra. Panem nostrum quotidiánum da nobis hódie: et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris:

V. Et ne nos indúcas in tentatiónem:

R. Sed líbera nos a malo.

Absolutio.

A vínculis peccatórum nostrórum absólvat nos omnípotens et miséricors Dóminus.

R. Amen.

Extra Chorum, quando ab uno tantum recitatur Officium dicitur: Jube, Dómine, benedícere; et subjungitur congruens Benedictio.
V.
Jube, domne, benedícere.

Benedictio.

Evangélica léctio sit nobis salus et protéctio.

R. Amen.

Léctio sancti Evangélii secúndum Matthǽum

Homilia 62 in Matthæum

In illo témpore: Obláti sunt Jesu párvuli, ut manus eis impóneret, et oraret. Et réliqua.

Homilía sancti Joánnis Chrysostomi

Cur discípuli púeros abigebant? Dignitátis causa. Quid ergo ille? Ut doceat illos modeste sapere, fastumque mundanum conculcare, et suscipit, et ulnis complectitur, talibúsque regnum cælórum pollicétur; id quod étiam dixit superius. Et nos ígitur, si volumus heredes esse cælórum, hanc virtútem cum diligéntia magna sectemur. Hoc est enim philosophíæ culmen, simplicem esse cum prudéntia; hæc vita est angelica. Anima enim puéruli ómnibus animi morbis vacua est; non memóriam retinet injuriárum, sed eas inferéntes adit ut amicos, ac si nihil factum esset. Et quamvis a matre verbéribus cædátur, eam semper quærit, et ómnibus antepónit.

V. Tu autem, Dómine, miserére nobis.

R. Deo grátias.

R. Iste est qui ante Deum magnas virtútes operátus est, et de omni corde suo laudávit Dóminum:

* Ipse intercédat pro peccátis ómnium populórum.

V. Ecce homo sine queréla, verus Dei cultor, ábstinens se ab omni ópere malo, et pérmanens in innocéntia sua.

R. Ipse intercédat pro peccátis ómnium populórum.

Extra Chorum, quando ab uno tantum recitatur Officium dicitur: Jube, Dómine, benedícere; et subjungitur congruens Benedictio.
V.
Jube, domne, benedícere.

Benedictio.

Cujus festum cólimus, ipse intercédat pro nobis ad Dóminum.

R. Amen.

Si regínam ipsi ostendas diadémate ornatam, non præfert eam matri pannis detritis vestitæ, malletque illam incultam vidére, quam regínam mirifice amíctam. Nam, quod suum, quod aliénum est, non ex paupertáte vel divítiis, sed ex amóre existimare solet; et nihil plus requirit quam necessaria, atque ut lacte repletus est, statim a mamma abscedit. Non eisdem, quibus nos, ærumnis prémitur, nec pecuniárum jactura, rebusque simílibus; nec iisdem, quibus nos, fluxis rebus lætátur, neque córporum pulchritúdinem mirátur. Ideo dicebat: Talium est enim regnum cælórum; ut ex proposito voluntátis illa operemur, quæ natúra sua púeri faciunt.

V. Tu autem, Dómine, miserére nobis.

R. Deo grátias.

R. Sint lumbi vestri præcíncti, et lucérnæ ardéntes in mánibus vestris:

* Et vos símiles homínibus exspectántibus dóminum suum, quando revertátur a núptiis.

V. Vigiláte ergo, quia nescítis qua hora Dóminus vester ventúrus sit.

R. Et vos símiles homínibus exspectántibus dóminum suum, quando revertátur a núptiis.

V. Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

R. Et vos símiles homínibus exspectántibus dóminum suum, quando revertátur a núptiis.

Extra Chorum, quando ab uno tantum recitatur Officium dicitur: Jube, Dómine, benedícere; et subjungitur congruens Benedictio.
V.
Jube, domne, benedícere.

Benedictio.

Ad societátem cívium supernórum perdúcat nos Rex Angelórum.

R. Amen.

Quia enim pharisæi non aliunde quam a nequítia et arrogántia ad agéndum ferebántur, ideo ubíque discipulos suos simplices esse jubet, illosque subíndicat, dum hos instituit. Nihil enim ita supérbiam parit, ut principátus et primi conséssus. Quóniam ígitur discípuli per totum terrárum orbem multum honoris consecuturi erant, ipsórum animos prævenit, nec sinit eos humánum quid pati, nec honórema vulgo expétere, vel ante alios sese efferre. Nam, etiamsi hæc parva vidéntur esse, at malis ingéntibus causam præbent. Sic enim institúti pharisæi in malórum culmen ascendérunt, salutatiónes, primos conséssus et médios requiréntes; hinc in ardentem glóriæ cupiditátem, inde vero in impietátem lapsi sunt.

V. Tu autem, Dómine, miserére nobis.

R. Deo grátias.

Te Deum

Te Deum laudámus: * te Dóminum confitémur.

Te ætérnum Patrem * omnis terra venerátur.

Tibi omnes Ángeli, * tibi Cæli, et univérsæ Potestátes:

Tibi Chérubim et Séraphim * incessábili voce proclámant:

Fit reverentia Sanctus, Sanctus, Sanctus * Dóminus Deus Sábaoth.

Pleni sunt cæli et terra * majestátis glóriæ tuæ.

Te gloriósus * Apostolórum chorus,

Te Prophetárum * laudábilis númerus,

Te Mártyrum candidátus * laudat exércitus.

Te per orbem terrárum * sancta confitétur Ecclésia,

Patrem * imménsæ majestátis;

Venerándum tuum verum * et únicum Fílium;

Sanctum quoque * Paráclitum Spíritum.

Tu Rex glóriæ, * Christe.

Tu Patris * sempitérnus es Fílius.

Fit reverentia Tu, ad liberándum susceptúrus hóminem: * non horruísti Vírginis úterum.

Tu, devícto mortis acúleo, * aperuísti credéntibus regna cælórum.

Tu ad déxteram Dei sedes, * in glória Patris.

Judex créderis * esse ventúrus.

Sequens versus dicitur flexis genibus Te ergo quǽsumus, tuis fámulis súbveni, * quos pretióso sánguine redemísti.

Ætérna fac cum Sanctis tuis * in glória numerári.

Salvum fac pópulum tuum, Dómine, * et bénedic hereditáti tuæ.

Et rege eos, * et extólle illos usque in ætérnum.

Per síngulos dies * benedícimus te.

Fit reverentia, secundum consuetudinem Et laudámus nomen tuum in sǽculum, * et in sǽculum sǽculi.

Dignáre, Dómine, die isto * sine peccáto nos custodíre.

Miserére nostri, Dómine, * miserére nostri.

Fiat misericórdia tua, Dómine, super nos, * quemádmodum sperávimus in te.

In te, Dómine, sperávi: * non confúndar in ætérnum.

Reliqua omittuntur, nisi Laudes separandæ sint.

V.
Dómine, exáudi oratiónem meam.
R.
Et clamor meus ad te véniat.

Orémus.

Deus, misericordiárum pater, per mérita et intercessiónem beáti Hierónymi, quem órphanis adjutórem et patrem esse voluísti: concéde; ut spíritum adoptiónis, quo fílii tui nominámur et sumus, fidéliter custodiámus.

Per Dóminum nostrum Jesum Christum, Fílium tuum: qui tecum vivit et regnat in unitáte Spíritus Sancti, Deus, per ómnia sǽcula sæculórum.

R. Amen.

V.
Dómine, exáudi oratiónem meam.
R.
Et clamor meus ad te véniat.
V.
Benedicámus Dómino.
R.
Deo grátias.
V.
Fidélium ánimæ per misericórdiam Dei requiéscant in pace.
R.
Amen.
Pater Noster dicitur totum secreto.

Pater noster, qui es in cælis, sanctificétur nomen tuum: advéniat regnum tuum: fiat volúntas tua, sicut in cælo et in terra. Panem nostrum quotidiánum da nobis hódie: et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris: et ne nos indúcas in tentatiónem: sed líbera nos a malo. Amen.

Post Divinum officium