B
Sexta die infra Octavam Ss. Apostolorum Petri et Pauli Semiduplex
Sabbato, 4 Iulii MMXXVI
Hodie Ad Missam →
Pre-1955 1962

Sexta die infra Octavam Ss. Apostolorum Petri et Pauli

Semiduplex
Ad Matutinum

Ante Divinum officium

secreto

Pater noster, qui es in cælis, sanctificétur nomen tuum: advéniat regnum tuum: fiat volúntas tua, sicut in cælo et in terra. Panem nostrum quotidiánum da nobis hódie: et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris: et ne nos indúcas in tentatiónem: sed líbera nos a malo. Amen.

Ave María, grátia plena; Dóminus tecum: benedícta tu in muliéribus, et benedíctus fructus ventris tui Jesus. Sancta María, Mater Dei, ora pro nobis peccatóribus, nunc et in hora mortis nostræ. Amen.

Credo in Deum, Patrem omnipoténtem, Creatórem cæli et terræ. Et in Jesum Christum, Fílium ejus únicum, Dóminum nostrum: qui concéptus est de Spíritu Sancto, natus ex María Vírgine, passus sub Póntio Piláto, crucifíxus, mórtuus, et sepúltus: descéndit ad ínferos; tértia die resurréxit a mórtuis; ascéndit ad cælos; sedet ad déxteram Dei Patris omnipoténtis: inde ventúrus est judicáre vivos et mórtuos. Credo in Spíritum Sanctum, sanctam Ecclésiam cathólicam, Sanctórum communiónem, remissiónem peccatórum, carnis resurrectiónem, vitam ætérnam. Amen.

Deinde, clara voce, dicitur Versus:

V. Dómine, lábia + mea apéries.

R. Et os meum annuntiábit laudem tuam.

V. Deus ✠ in adjutórium meum inténde.

R. Dómine, ad adjuvándum me festína.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Allelúja.

Invitatorium

Ant. Regem Apostolórum Dóminum, * Veníte, adorémus.

Veníte, exsultémus Dómino, jubilémus Deo, salutári nostro: præoccupémus fáciem ejus in confessióne, et in psalmis jubilémus ei.

Ant. Regem Apostolórum Dóminum, * Veníte, adorémus.

Quóniam Deus magnus Dóminus, et Rex magnus super omnes deos, quóniam non repéllet Dóminus plebem suam: quia in manu ejus sunt omnes fines terræ, et altitúdines móntium ipse cónspicit.

Ant. Veníte, adorémus.

Quóniam ipsíus est mare, et ipse fecit illud, et áridam fundavérunt manus ejus (genuflectitur) veníte, adorémus, et procidámus ante Deum: plorémus coram Dómino, qui fecit nos, quia ipse est Dóminus, Deus noster; nos autem pópulus ejus, et oves páscuæ ejus.

Ant. Regem Apostolórum Dóminum, * Veníte, adorémus.

Hódie, si vocem ejus audiéritis, nolíte obduráre corda vestra, sicut in exacerbatióne secúndum diem tentatiónis in desérto: ubi tentavérunt me patres vestri, probavérunt et vidérunt ópera mea.

Ant. Veníte, adorémus.

Quadragínta annis próximus fui generatióni huic, et dixi: Semper hi errant corde, ipsi vero non cognovérunt vias meas: quibus jurávi in ira mea: Si introíbunt in réquiem meam.

Ant. Regem Apostolórum Dóminum, * Veníte, adorémus.

V. Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

R. Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Ant. Veníte, adorémus.

Ant. Regem Apostolórum Dóminum, * Veníte, adorémus.

Ætérna Christi múnera,

Apostolórum glóriam,

Palmas et hymnos débitos

Lætis canámus méntibus.

Hymnus

Ecclesiárum Príncipes,

Belli triumpháles duces,

Cæléstis aulæ mílites,

Et vera mundi lúmina.

Devóta Sanctórum fides,

Invícta spes credéntium,

Perfécta Christi cáritas

Mundi tyránnum cónterit.

In his Patérna glória,

In his triúmphat Fílius,

In his volúntas Spíritus,

Cælum replétur gáudio.

Patri, simúlque Fílio,

Tibíque Sancte Spíritus,

Sicut fuit, sit júgiter

Sæclum per omne glória.

Amen.

Nocturnus I

Ant. Memor fuit in sǽculum.

Psalmus 104(1-15) [1]

  1. 104:1 Confitémini Dómino, et invocáte nomen ejus: * annuntiáte inter gentes ópera ejus.
  2. 104:2 Cantáte ei, et psállite ei: * narráte ómnia mirabília ejus.
  3. 104:3 Laudámini in nómine sancto ejus: * lætétur cor quæréntium Dóminum.
  4. 104:4 Quǽrite Dóminum, et confirmámini: * quǽrite fáciem ejus semper.
  5. 104:5 Mementóte mirabílium ejus, quæ fecit: * prodígia ejus, et judícia oris ejus.
  6. 104:6 Semen Ábraham, servi ejus: * fílii Jacob, elécti ejus.
  7. 104:7 Ipse Dóminus Deus noster: * in univérsa terra judícia ejus.
  8. 104:8 Memor fuit in sǽculum testaménti sui: * verbi, quod mandávit in mille generatiónes:
  9. 104:9 Quod dispósuit ad Ábraham: * et juraménti sui ad Isaac:
  10. 104:10 Et státuit illud Jacob in præcéptum: * et Israël in testaméntum ætérnum:
  11. 104:11 Dicens: Tibi dabo terram Chánaan, * funículum hereditátis vestræ.
  12. 104:12 Cum essent número brevi, * paucíssimi et íncolæ ejus:
  13. 104:13 Et pertransiérunt de gente in gentem, * et de regno ad pópulum álterum.
  14. 104:14 Non relíquit hóminem nocére eis: * et corrípuit pro eis reges.
  15. 104:15 Nolíte tángere christos meos: * et in prophétis meis nolíte malignári.
Ant. Auxit Dóminus.

Psalmus 104(16-27) [2]

  1. 104:16 Et vocávit famem super terram: * et omne firmaméntum panis contrívit.
  2. 104:17 Misit ante eos virum: * in servum venúmdatus est Joseph.
  3. 104:18 Humiliavérunt in compédibus pedes ejus, ferrum pertránsiit ánimam ejus * donec veníret verbum ejus.
  4. 104:19 Elóquium Dómini inflammávit eum: * misit rex, et solvit eum; princeps populórum, et dimísit eum.
  5. 104:21 Constítuit eum dóminum domus suæ: * et príncipem omnis possessiónis suæ:
  6. 104:22 Ut erudíret príncipes ejus sicut semetípsum: * et senes ejus prudéntiam docéret.
  7. 104:23 Et intrávit Israël in Ægýptum: * et Jacob áccola fuit in terra Cham.
  8. 104:24 Et auxit pópulum suum veheménter: * et firmávit eum super inimícos ejus.
  9. 104:25 Convértit cor eórum ut odírent pópulum ejus: * et dolum fácerent in servos ejus.
  10. 104:26 Misit Móysen, servum suum: * Aaron, quem elégit ipsum.
  11. 104:27 Pósuit in eis verba signórum suórum: * et prodigiórum in terra Cham.
Ant. Edúxit Deus.

Psalmus 104(28-45) [3]

  1. 104:28 Misit ténebras, et obscurávit: * et non exacerbávit sermónes suos.
  2. 104:29 Convértit aquas eórum in sánguinem: * et occídit pisces eórum.
  3. 104:30 Édidit terra eórum ranas: * in penetrálibus regum ipsórum.
  4. 104:31 Dixit, et venit cœnomyía: * et cínifes in ómnibus fínibus eórum.
  5. 104:32 Pósuit plúvias eórum grándinem: * ignem comburéntem in terra ipsórum.
  6. 104:33 Et percússit víneas eórum, et ficúlneas eórum: * et contrívit lignum fínium eórum.
  7. 104:34 Dixit, et venit locústa, et bruchus, * cujus non erat númerus:
  8. 104:35 Et comédit omne fænum in terra eórum: * et comédit omnem fructum terræ eórum.
  9. 104:36 Et percússit omne primogénitum in terra eórum: * primítias omnis labóris eórum.
  10. 104:37 Et edúxit eos cum argénto et auro: * et non erat in tríbubus eórum infírmus.
  11. 104:38 Lætáta est Ægýptus in profectióne eórum: * quia incúbuit timor eórum super eos.
  12. 104:39 Expándit nubem in protectiónem eórum: * et ignem ut lucéret eis per noctem.
  13. 104:40 Petiérunt, et venit cotúrnix: * et pane cæli saturávit eos.
  14. 104:41 Dirúpit petram et fluxérunt aquæ: * abiérunt in sicco flúmina;
  15. 104:42 Quóniam memor fuit verbi sancti sui: * quod hábuit ad Ábraham, púerum suum.
  16. 104:43 Et edúxit pópulum suum in exsultatióne, * et eléctos suos in lætítia.
  17. 104:44 Et dedit illis regiónes géntium: * et labóres populórum possedérunt:
  18. 104:45 Ut custódiant justificatiónes ejus, * et legem ejus requírant.
V.
Memor fuit Dóminus verbi sancti sui.
R.
Quod locútus est ad Ábraham, púerum suum.
Pater Noster dicitur secreto usque ad Et ne nos indúcas in tentatiónem:

Pater noster, qui es in cælis, sanctificétur nomen tuum: advéniat regnum tuum: fiat volúntas tua, sicut in cælo et in terra. Panem nostrum quotidiánum da nobis hódie: et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris:

V. Et ne nos indúcas in tentatiónem:

R. Sed líbera nos a malo.

Absolutio.

Exáudi, Dómine Jesu Christe, preces servórum tuórum, et miserére nobis: Qui cum Patre et Spíritu Sancto vivis et regnas in sǽcula sæculórum.

R. Amen.

Extra Chorum, quando ab uno tantum recitatur Officium dicitur: Jube, Dómine, benedícere; et subjungitur congruens Benedictio.
V.
Jube, domne, benedícere.

Benedictio.

Benedictióne perpétua benedícat nos Pater ætérnus.

R. Amen.

De libro secúndo Regum

Factum est autem, verténte anno, eo témpore quo solent reges ad bella procédere, misit David Joab, et servos suos cum eo, et univérsum Israël, et vastavérunt fílios Ammon, et obsedérunt Rabba; David autem remánsit in Jerúsalem.

Dum hæc ageréntur, áccidit ut súrgeret David de strato suo post merídiem et deambuláret in solário domus régiæ: vidítque mulíerem se lavántem ex advérso super solárium suum; erat autem múlier pulchra valde.

Misit ergo rex, et requisívit quæ esset múlier; nuntiatúmque est ei, quod ipsa esset Bethsabée fília Elíam, uxor Uríæ Hethǽi.

Missis ítaque David núntiis, tulit eam.

2 Reg 11:1-4

V. Tu autem, Dómine, miserére nobis.

R. Deo grátias.

R. Peccávi super númerum arénæ maris, et multiplicáta sunt peccáta mea: et non sum dignus vidére altitúdinem cæli præ multitúdine iniquitátis meæ: quóniam irritávi iram tuam,

* Et malum coram te feci.

V. Quóniam iniquitátem meam ego cognósco: et delíctum meum contra me est semper, quia tibi soli peccávi.

R. Et malum coram te feci.

Extra Chorum, quando ab uno tantum recitatur Officium dicitur: Jube, Dómine, benedícere; et subjungitur congruens Benedictio.
V.
Jube, domne, benedícere.

Benedictio.

Unigénitus Dei Fílius nos benedícere et adjuváre dignétur.

R. Amen.

Et revérsa est in domum suam, concépto fœtu. Mitténsque nuntiávit David et ait: Concépi.

Misit autem David ad Joab dicens: Mitte ad me Uríam Hethǽum. Misítque Joab Uríam ad David.

Et venit Urías ad David. Quæsivítque David quam recte ágeret Joab et pópulus, et quómodo administrarétur bellum.

Et dixit David ad Uríam: Vade in domum tuam et lava pedes tuos. Et egréssus est Urías de domo regis, secutúsque est eum cibus régius.

Dormívit autem Urías ante portam domus régiæ cum áliis servis dómini sui, et non descéndit ad domum suam.

Nuntiatúmque est David a dicéntibus: Non ivit Urías in domum suam. Et ait David ad Uríam: Numquid non de via venísti? quare non descendísti in domum tuam?

Et ait Urías ad David: Arca Dei et Israël et Juda hábitant in papiliónibus, et dóminus meus Joab et servi dómini mei super fáciem terræ manent; et ego ingrédiar domum meam, ut cómedam et bibam, et dórmiam cum uxóre mea? Per salútem tuam et per salútem ánimæ tuæ non fáciam rem hanc.

2 Reg 11:5-11

V. Tu autem, Dómine, miserére nobis.

R. Deo grátias.

R. Exaudísti, Dómine, oratiónem servi tui, ut ædificárem templum nómini tuo:

* Bénedic et sanctífica domum istam in sempitérnum, Deus Israël.

V. Dómine, qui custódis pactum cum servis tuis, qui ámbulant coram te in toto corde suo.

R. Bénedic et sanctífica domum istam in sempitérnum, Deus Israël.

Extra Chorum, quando ab uno tantum recitatur Officium dicitur: Jube, Dómine, benedícere; et subjungitur congruens Benedictio.
V.
Jube, domne, benedícere.

Benedictio.

Spíritus Sancti grátia illúminet sensus et corda nostra.

R. Amen.

Ait ergo David ad Uríam: Mane hic étiam hódie, et cras dimíttam te. Mansit Urías in Jerúsalem in die illa et áltera.

Et vocávit eum David ut coméderet coram se et bíberet et inebriávit eum; qui egréssus véspere dormívit in strato suo cum servis dómini sui, et in domum suam non descéndit.

Factum est ergo mane, et scripsit David epístolam ad Joab: misítque per manum Uríæ,

Scribens in epístola: Pónite Uríam ex advérso belli, ubi fortíssimum est prǽlium, et derelínquite eum ut percússus intéreat.

Igitur cum Joab obsidéret urbem, pósuit Uríam in loco ubi sciébat viros esse fortíssimos.

Egressíque viri de civitáte bellábant advérsum Joab, et cecidérunt de pópulo servórum David, et mórtuus est étiam Urías Hethǽus.

2 Reg 11:12-17

V. Tu autem, Dómine, miserére nobis.

R. Deo grátias.

R. Audi, Dómine, hymnum et oratiónem, quam servus tuus orat coram te hódie, ut sint óculi tui apérti, et aures tuæ inténtæ,

* Super domum istam die ac nocte.

V. Réspice, Dómine, de sanctuário tuo, et de excélso cælórum habitáculo.

R. Super domum istam die ac nocte.

V. Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

R. Super domum istam die ac nocte.

Nocturnus II

Ant. Salvávit eos Dóminus.

Psalmus 105(1-15) [4]

  1. 105:1 Confitémini Dómino, quóniam bonus: * quóniam in sǽculum misericórdia ejus.
  2. 105:2 Quis loquétur poténtias Dómini, * audítas fáciet omnes laudes ejus?
  3. 105:3 Beáti, qui custódiunt judícium, * et fáciunt justítiam in omni témpore.
  4. 105:4 Meménto nostri, Dómine, in beneplácito pópuli tui: * vísita nos in salutári tuo:
  5. 105:5 Ad vidéndum in bonitáte electórum tuórum, ad lætándum in lætítia gentis tuæ: * ut laudéris cum hereditáte tua.
  6. 105:6 Peccávimus cum pátribus nostris: * injúste égimus, iniquitátem fécimus.
  7. 105:7 Patres nostri in Ægýpto non intellexérunt mirabília tua: * non fuérunt mémores multitúdinis misericórdiæ tuæ.
  8. Et irritavérunt ascendéntes in mare, * Mare Rubrum.
  9. 105:8 Et salvávit eos propter nomen suum: * ut notam fáceret poténtiam suam.
  10. 105:9 Et incrépuit Mare Rubrum, et exsiccátum est, * et dedúxit eos in abýssis sicut in desérto.
  11. 105:10 Et salvávit eos de manu odiéntium: * et redémit eos de manu inimíci.
  12. 105:11 Et opéruit aqua tribulántes eos: * unus ex eis non remánsit.
  13. 105:12 Et credidérunt verbis ejus: * et laudavérunt laudem ejus.
  14. 105:13 Cito fecérunt, oblíti sunt óperum ejus: * et non sustinuérunt consílium ejus.
  15. 105:14 Et concupiérunt concupiscéntiam in desérto: * et tentavérunt Deum in inaquóso.
  16. 105:15 Et dedit eis petitiónem ipsórum: * et misit saturitátem in ánimas eórum.
Ant. Oblíti sunt Deum.

Psalmus 105(16-31) [5]

  1. 105:16 Et irritavérunt Móysen in castris: * Aaron, sanctum Dómini.
  2. 105:17 Apérta est terra, et deglutívit Dathan: * et opéruit super congregatiónem Abíron.
  3. 105:18 Et exársit ignis in synagóga eórum * flamma combússit peccatóres.
  4. 105:19 Et fecérunt vítulum in Horeb * et adoravérunt scúlptile.
  5. 105:20 Et mutavérunt glóriam suam * in similitúdinem vítuli comedéntis fænum.
  6. 105:21 Oblíti sunt Deum, qui salvávit eos, * qui fecit magnália in Ægýpto, mirabília in terra Cham: terribília in Mari Rubro.
  7. 105:23 Et dixit ut dispérderet eos: * si non Móyses, eléctus ejus, stetísset in confractióne in conspéctu ejus:
  8. 105:24 Ut avérteret iram ejus ne dispérderet eos: * et pro níhilo habuérunt terram desiderábilem:
  9. 105:25 Non credidérunt verbo ejus, et murmuravérunt in tabernáculis suis: * non exaudiérunt vocem Dómini.
  10. 105:26 Et elevávit manum suam super eos: * ut prostérneret eos in desérto:
  11. 105:27 Et ut deíceret semen eórum in natiónibus: * et dispérgeret eos in regiónibus.
  12. 105:28 Et initiáti sunt Beélphegor: * et comedérunt sacrifícia mortuórum.
  13. 105:29 Et irritavérunt eum in adinventiónibus suis: * et multiplicáta est in eis ruína.
  14. 105:30 Et stetit Phínees, et placávit: * et cessávit quassátio.
  15. 105:31 Et reputátum est ei in justítiam: * in generatiónem et generatiónem usque in sempitérnum.
Ant. Cum tribularéntur.

Psalmus 105(32-48) [6]

  1. 105:32 Et irritavérunt eum ad aquas contradictiónis: * et vexátus est Móyses propter eos: quia exacerbavérunt spíritum ejus.
  2. 105:33 Et distínxit in lábiis suis: * non disperdidérunt gentes, quas dixit Dóminus illis.
  3. 105:35 Et commísti sunt inter gentes, et didicérunt ópera eórum: et serviérunt sculptílibus eórum: * et factum est illis in scándalum.
  4. 105:37 Et immolavérunt fílios suos, * et fílias suas dæmóniis.
  5. 105:38 Et effudérunt sánguinem innocéntem: * sánguinem filiórum suórum et filiárum suárum, quas sacrificavérunt sculptílibus Chánaan.
  6. 105:39 Et infécta est terra in sanguínibus, et contamináta est in opéribus eórum: * et fornicáti sunt in adinventiónibus suis.
  7. 105:40 Et irátus est furóre Dóminus in pópulum suum: * et abominátus est hereditátem suam.
  8. 105:41 Et trádidit eos in manus géntium: * et domináti sunt eórum qui odérunt eos.
  9. 105:42 Et tribulavérunt eos inimíci eórum, et humiliáti sunt sub mánibus eórum: * sæpe liberávit eos.
  10. 105:43 Ipsi autem exacerbavérunt eum in consílio suo: * et humiliáti sunt in iniquitátibus suis.
  11. 105:44 Et vidit, cum tribularéntur: * et audívit oratiónem eórum.
  12. 105:45 Et memor fuit testaménti sui: * et pœnítuit eum secúndum multitúdinem misericórdiæ suæ.
  13. 105:46 Et dedit eos in misericórdias * in conspéctu ómnium qui céperant eos.
  14. 105:47 Salvos nos fac, Dómine, Deus noster: * et cóngrega nos de natiónibus:
  15. Ut confiteámur nómini sancto tuo: * et gloriémur in laude tua.
  16. 105:48 Benedíctus Dóminus, Deus Israël, a sǽculo et usque in sǽculum: * et dicet omnis pópulus: Fiat, fiat.
V.
Salvos nos fac, Dómine, Deus noster.
R.
Ut confiteámur nómini sancto tuo.
Pater Noster dicitur secreto usque ad Et ne nos indúcas in tentatiónem:

Pater noster, qui es in cælis, sanctificétur nomen tuum: advéniat regnum tuum: fiat volúntas tua, sicut in cælo et in terra. Panem nostrum quotidiánum da nobis hódie: et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris:

V. Et ne nos indúcas in tentatiónem:

R. Sed líbera nos a malo.

Absolutio.

Ipsíus píetas et misericórdia nos ádjuvet, qui cum Patre et Spíritu Sancto vivit et regnat in sǽcula sæculórum.

R. Amen.

Extra Chorum, quando ab uno tantum recitatur Officium dicitur: Jube, Dómine, benedícere; et subjungitur congruens Benedictio.
V.
Jube, domne, benedícere.

Benedictio.

Deus Pater omnípotens sit nobis propítius et clemens.

R. Amen.

De Expositióne sancti Joánnis Chrysóstomi in Epístolam ad Romános

Sermo 32 in morali exhortat

Cum Paulus Apóstolus grátiam Dómini nostri Jesu Christi, matrem ómnium bonórum, nobis precétur; réliquum est, ut nos tali patrocinio dignos exhibeamus, ut non hic solum vocem Pauli audiámus, sed et postquam illuc migravérimus, athletam Christi vidére mereamur. Immo, si hic audivérimus, et illic ipsum omnino vidébimus, licet non e propinquo stantes; vidébimus tamen prope regalem thronum splendentem, ubi Chérubim Deum glorificant, ubi Séraphim volant. Illic Paulum vidébimus cum Petro Sanctórum chori príncipem ac ducem, et ejus germana caritate fruemur.

V. Tu autem, Dómine, miserére nobis.

R. Deo grátias.

R. Vidi conjúnctos viros, habéntes spléndidas vestes, et Ángelus Dómini locútus est ad me, dicens:

* Isti sunt viri sancti facti amíci Dei.

V. Vidi Ángelum Dei fortem, volántem per médium cælum, voce magna clamántem et dicéntem.

R. Isti sunt viri sancti facti amíci Dei.

Extra Chorum, quando ab uno tantum recitatur Officium dicitur: Jube, Dómine, benedícere; et subjungitur congruens Benedictio.
V.
Jube, domne, benedícere.

Benedictio.

Christus perpétuæ det nobis gáudia vitæ.

R. Amen.

Si enim, cum hic esset, usque adeo diligebat hómines, ut, cum dissolvi et cum Christo esse cúperet, elegerit tamen hic esse; multo magis illic ferventiórem caritátem osténdet. Ego et Romam proptérea diligo, tametsi aliunde illam laudare queam, nempe a magnitúdine, ab antiquitáte, a pulchritúdine, a multitúdine, ab imperio, a divítiis, et a rebus in bello fortiter gestis. Sed, his ómnibus omissis, ob id illam beátam prædico, quod erga illos Paulus, dum viveret, adeo fuit benévolus, adeo illos amávit, et coram disseruit, et postremo vitam apud eos finívit. Cujus sanctum corpus ipsi póssident. Et proptérea cívitas illa hinc facta est insígnis magis quam ab aliis rebus ómnibus; et tamquam corpus magnum ac validum duos habet óculos fulgéntes, Sanctórum videlicet horum corpora.

V. Tu autem, Dómine, miserére nobis.

R. Deo grátias.

R. Beáti estis, cum maledíxerint vobis hómines, et persecúti vos fúerint, et díxerint omne malum advérsum vos, mentiéntes, propter me:

* Gaudéte et exsultáte, quóniam merces vestra copiósa est in cælis.

V. Cum vos óderint hómines, et cum separáverint vos, et exprobráverint, et ejécerint nomen vestrum tamquam malum propter Fílium hóminis.

R. Gaudéte et exsultáte, quóniam merces vestra copiósa est in cælis.

Extra Chorum, quando ab uno tantum recitatur Officium dicitur: Jube, Dómine, benedícere; et subjungitur congruens Benedictio.
V.
Jube, domne, benedícere.

Benedictio.

Ignem sui amóris accéndat Deus in córdibus nostris.

R. Amen.

Non ita cælum splendéscit quando radios sol demittit, quemádmodum Romanórum urbs duos istos fulgóres ubíque terrárum emíttens. Hinc rapiétur Paulus, hinc Petrus. Considerate et horrete, quale spectaculum visura sit Roma; Paulum videlicet, repénte ex theca illa cum Petro resurgéntem, in occúrsum Dómini sursum ferri. Qualem rosam Christo mittet Roma! quálibus corónis duabus ornátur urbs ista! quálibus catenis áureis cincta est! quales habet fontes! Proptérea admiror hanc urbem, non propter colúmnas, neque propter aliam quamcúmque rerum spéciem, sed propter colúmnas illas Ecclésiæ. Quis mihi nunc dabit circumvolvi corpori Pauli, affigi sepúlcro, vidére púlverem corporis illíus, quæ adhuc in Christo déerant adimplentis, stígmata illíus gestántis, prædicatiónem Evangélii ubíque seminantis?

V. Tu autem, Dómine, miserére nobis.

R. Deo grátias.

R. Isti sunt triumphatóres et amíci Dei, qui contemnéntes jussa príncipum, meruérunt prǽmia ætérna:

* Modo coronántur, et accípiunt palmam.

V. Isti sunt qui venérunt ex magna tribulatióne, et lavérunt stolas suas in sánguine Agni.

R. Modo coronántur, et accípiunt palmam.

V. Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

R. Modo coronántur, et accípiunt palmam.

Nocturnus III

Ant. Clamavérunt ad Dóminum.

Psalmus 106(1-14) [7]

  1. 106:1 Confitémini Dómino quóniam bonus: * quóniam in sǽculum misericórdia ejus.
  2. 106:2 Dicant qui redémpti sunt a Dómino, quos redémit de manu inimíci: * et de regiónibus congregávit eos:
  3. 106:3 A solis ortu, et occásu: * ab aquilóne, et mari.
  4. 106:4 Erravérunt in solitúdine in inaquóso: * viam civitátis habitáculi non invenérunt.
  5. 106:5 Esuriéntes, et sitiéntes: * ánima eórum in ipsis defécit.
  6. 106:6 Et clamavérunt ad Dóminum cum tribularéntur: * et de necessitátibus eórum erípuit eos.
  7. 106:7 Et dedúxit eos in viam rectam: * ut irent in civitátem habitatiónis.
  8. 106:8 Confiteántur Dómino misericórdiæ ejus: * et mirabília ejus fíliis hóminum.
  9. 106:9 Quia satiávit ánimam inánem: * et ánimam esuriéntem satiávit bonis.
  10. 106:10 Sedéntes in ténebris, et umbra mortis: * vinctos in mendicitáte et ferro.
  11. 106:11 Quia exacerbavérunt elóquia Dei: * et consílium Altíssimi irritavérunt.
  12. 106:12 Et humiliátum est in labóribus cor eórum: * infirmáti sunt, nec fuit qui adjuváret.
  13. 106:13 Et clamavérunt ad Dóminum cum tribularéntur: * et de necessitátibus eórum liberávit eos.
  14. 106:14 Et edúxit eos de ténebris, et umbra mortis: * et víncula eórum disrúpit.
Ant. Ipsi vidérunt.

Psalmus 106(15-30) [8]

  1. 106:15 Confiteántur Dómino misericórdiæ ejus: * et mirabília ejus fíliis hóminum.
  2. 106:16 Quia contrívit portas ǽreas: * et vectes férreos confrégit.
  3. 106:17 Suscépit eos de via iniquitátis eórum: * propter injustítias enim suas humiliáti sunt.
  4. 106:18 Omnem escam abomináta est ánima eórum: * et appropinquavérunt usque ad portas mortis.
  5. 106:19 Et clamavérunt ad Dóminum cum tribularéntur: * et de necessitátibus eórum liberávit eos.
  6. 106:20 Misit verbum suum, et sanávit eos: * et erípuit eos de interitiónibus eórum.
  7. 106:21 Confiteántur Dómino misericórdiæ ejus: * et mirabília ejus fíliis hóminum.
  8. 106:22 Et sacríficent sacrifícium laudis: * et annúntient ópera ejus in exsultatióne.
  9. 106:23 Qui descéndunt mare in návibus, * faciéntes operatiónem in aquis multis.
  10. 106:24 Ipsi vidérunt ópera Dómini, * et mirabília ejus in profúndo.
  11. 106:25 Dixit, et stetit spíritus procéllæ: * et exaltáti sunt fluctus ejus.
  12. 106:26 Ascéndunt usque ad cælos, et descéndunt usque ad abýssos: * ánima eórum in malis tabescébat.
  13. 106:27 Turbáti sunt, et moti sunt sicut ébrius: * et omnis sapiéntia eórum devoráta est.
  14. 106:28 Et clamavérunt ad Dóminum cum tribularéntur: * et de necessitátibus eórum edúxit eos.
  15. 106:29 Et státuit procéllam ejus in auram: * et siluérunt fluctus ejus.
  16. 106:30 Et lætáti sunt quia siluérunt: * et dedúxit eos in portum voluntátis eórum.
Ant. Vidébunt recti.

Psalmus 106(31-43) [9]

  1. 106:31 Confiteántur Dómino misericórdiæ ejus: * et mirabília ejus fíliis hóminum.
  2. 106:32 Et exáltent eum in ecclésia plebis: * et in cáthedra seniórum laudent eum.
  3. 106:33 Pósuit flúmina in desértum: * et éxitus aquárum in sitim.
  4. 106:34 Terram fructíferam in salsúginem: * a malítia inhabitántium in ea.
  5. 106:35 Pósuit desértum in stagna aquárum: * et terram sine aqua in éxitus aquárum.
  6. 106:36 Et collocávit illic esuriéntes: * et constituérunt civitátem habitatiónis.
  7. 106:37 Et seminavérunt agros, et plantavérunt víneas: * et fecérunt fructum nativitátis.
  8. 106:38 Et benedíxit eis, et multiplicáti sunt nimis: * et juménta eórum non minorávit.
  9. 106:39 Et pauci facti sunt: * et vexáti sunt a tribulatióne malórum, et dolóre.
  10. 106:40 Effúsa est contémptio super príncipes: * et erráre fecit eos in ínvio, et non in via.
  11. 106:41 Et adjúvit páuperem de inópia: * et pósuit sicut oves famílias.
  12. 106:42 Vidébunt recti, et lætabúntur: * et omnis iníquitas oppilábit os suum.
  13. 106:43 Quis sápiens et custódiet hæc? * et intélleget misericórdias Dómini.
V.
Exáltent Dóminum in ecclésia plebis.
R.
Et in cáthedra seniórum laudent eum.
Pater Noster dicitur secreto usque ad Et ne nos indúcas in tentatiónem:

Pater noster, qui es in cælis, sanctificétur nomen tuum: advéniat regnum tuum: fiat volúntas tua, sicut in cælo et in terra. Panem nostrum quotidiánum da nobis hódie: et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris:

V. Et ne nos indúcas in tentatiónem:

R. Sed líbera nos a malo.

Absolutio.

A vínculis peccatórum nostrórum absólvat nos omnípotens et miséricors Dóminus.

R. Amen.

Extra Chorum, quando ab uno tantum recitatur Officium dicitur: Jube, Dómine, benedícere; et subjungitur congruens Benedictio.
V.
Jube, domne, benedícere.

Benedictio.

Evangélica léctio sit nobis salus et protéctio.

R. Amen.

Léctio sancti Evangélii secúndum Matthǽum

Matt 19:27-29

In illo tempore: Dixit Petrus ad Jesum: Ecce nos reliquimus omnia, et secuti sumus te: quid ergo erit nobis? Et reliqua.

De Homilía venerábilis Bedæ Presbýteri

In Natali S. Benedicti

Duo sunt órdines electórum in judício futúri: unus judicántium cum Dómino, de quibus hoc loco mémorat, qui reliquérunt ómnia, et secúti sunt illum: alius judicandórum a Dómino, qui non quidem ómnia sua páriter reliquérunt, sed de his tamen quæ habébant, quotidiánas dare eleemósynas Christi paupéribus curábant: unde et auditúri sunt in judício: Veníte, benedícti Patris mei, possidíte præparátum vobis regnum a constitutióne mundi. Esurívi enim, et dedístis mihi manducáre: sitívi, et dedístis mihi bíbere.

V. Tu autem, Dómine, miserére nobis.

R. Deo grátias.

R. Isti sunt qui vivéntes in carne, plantavérunt Ecclésiam sánguine suo:

* Cálicem Dómini bibérunt, et amíci Dei facti sunt.

V. In omnem terram exívit sonus eórum, et in fines orbis terræ verba eórum.

R. Cálicem Dómini bibérunt, et amíci Dei facti sunt.

Extra Chorum, quando ab uno tantum recitatur Officium dicitur: Jube, Dómine, benedícere; et subjungitur congruens Benedictio.
V.
Jube, domne, benedícere.

Benedictio.

Quorum festum cólimus, ipsi intercédant pro nobis ad Dóminum.

R. Amen.

Sed et reprobórum duos ibi futúros órdines Dómino narránte comperímus: unum eórum, qui fídei christiánæ mystériis initiáti, ópera fídei exercére contémnunt, quibus in judício testátur: Discédite a me maledícti in ignem aetérnum, qui præparátus est diábolo, et ángelis ejus: esurívi enim, et non dedístis mihi manducáre. Alterum eórum, qui fidem et mystéria Christi vel numquam suscepére, vel suscéptam per apostasíam deseruére: de quibus dicit: Qui autem non credit, jam judicatus est: quia non credit in nómine unigéniti Fílii Dei.

V. Tu autem, Dómine, miserére nobis.

R. Deo grátias.

R. Isti sunt viri sancti, quos elégit Dóminus in caritáte non ficta, et dedit illis glóriam sempitérnam:

* Quorum doctrína fulget Ecclésia, ut sole luna.

V. Sancti per fidem vicérunt regna: operáti sunt justítiam.

R. Quorum doctrína fulget Ecclésia, ut sole luna.

V. Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

R. Quorum doctrína fulget Ecclésia, ut sole luna.

Extra Chorum, quando ab uno tantum recitatur Officium dicitur: Jube, Dómine, benedícere; et subjungitur congruens Benedictio.
V.
Jube, domne, benedícere.

Benedictio.

Ad societátem cívium supernórum perdúcat nos Rex Angelórum.

R. Amen.

Verum his cum timóre et pavóre débito paulísper commemorátis, ad lætíssima pótius Dómini et Salvatóris nostri promíssa convertámus audítum. Videámus quæ tantæ grátia pietátis: non ætérnae tantúmmodo vitæ præmia suis sequácibus, sed et præséntis múnera pollicétur exímia. Et omnis, inquit, qui relíquerit domum, vel fratres, aut soróres, aut patrem, aut matrem, aut uxórem, aut fílios, aut agros, propter nomen meum, céntuplum accípiet, et vitam ætérnam possidébit. Qui enim terrénis afféctibus sive possessiónibus pro Christi discipulátu renuntiáverit, quo plus in ejus amórem profécerit, eo plures invéniet, qui se intérno suscípere afféctu, et suis gáudeant sustentáre substántiis.

V. Tu autem, Dómine, miserére nobis.

R. Deo grátias.

Te Deum

Te Deum laudámus: * te Dóminum confitémur.

Te ætérnum Patrem * omnis terra venerátur.

Tibi omnes Ángeli, * tibi Cæli, et univérsæ Potestátes:

Tibi Chérubim et Séraphim * incessábili voce proclámant:

Fit reverentia Sanctus, Sanctus, Sanctus * Dóminus Deus Sábaoth.

Pleni sunt cæli et terra * majestátis glóriæ tuæ.

Te gloriósus * Apostolórum chorus,

Te Prophetárum * laudábilis númerus,

Te Mártyrum candidátus * laudat exércitus.

Te per orbem terrárum * sancta confitétur Ecclésia,

Patrem * imménsæ majestátis;

Venerándum tuum verum * et únicum Fílium;

Sanctum quoque * Paráclitum Spíritum.

Tu Rex glóriæ, * Christe.

Tu Patris * sempitérnus es Fílius.

Fit reverentia Tu, ad liberándum susceptúrus hóminem: * non horruísti Vírginis úterum.

Tu, devícto mortis acúleo, * aperuísti credéntibus regna cælórum.

Tu ad déxteram Dei sedes, * in glória Patris.

Judex créderis * esse ventúrus.

Sequens versus dicitur flexis genibus Te ergo quǽsumus, tuis fámulis súbveni, * quos pretióso sánguine redemísti.

Ætérna fac cum Sanctis tuis * in glória numerári.

Salvum fac pópulum tuum, Dómine, * et bénedic hereditáti tuæ.

Et rege eos, * et extólle illos usque in ætérnum.

Per síngulos dies * benedícimus te.

Fit reverentia, secundum consuetudinem Et laudámus nomen tuum in sǽculum, * et in sǽculum sǽculi.

Dignáre, Dómine, die isto * sine peccáto nos custodíre.

Miserére nostri, Dómine, * miserére nostri.

Fiat misericórdia tua, Dómine, super nos, * quemádmodum sperávimus in te.

In te, Dómine, sperávi: * non confúndar in ætérnum.

Reliqua omittuntur, nisi Laudes separandæ sint.

V.
Dómine, exáudi oratiónem meam.
R.
Et clamor meus ad te véniat.

Orémus.

Deus, qui hodiérnam diem Apostolórum tuórum Petri et Pauli martýrio consecrásti: da Ecclésiæ tuæ, eórum in ómnibus sequi præcéptum; per quos religiónis sumpsit exórdium.

Per Dóminum nostrum Jesum Christum, Fílium tuum: qui tecum vivit et regnat in unitáte Spíritus Sancti, Deus, per ómnia sǽcula sæculórum.

R. Amen.

V.
Dómine, exáudi oratiónem meam.
R.
Et clamor meus ad te véniat.
V.
Benedicámus Dómino.
R.
Deo grátias.
V.
Fidélium ánimæ per misericórdiam Dei requiéscant in pace.
R.
Amen.
Pater Noster dicitur totum secreto.

Pater noster, qui es in cælis, sanctificétur nomen tuum: advéniat regnum tuum: fiat volúntas tua, sicut in cælo et in terra. Panem nostrum quotidiánum da nobis hódie: et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris: et ne nos indúcas in tentatiónem: sed líbera nos a malo. Amen.

Post Divinum officium