B
Dominica III Post Pentecosten infra Octavam SSmi Cordis D.N.J.C Semiduplex Dominica minor
Dominica, 14 Iunii MMXXVI
Hodie Ad Missam →
Pre-1955 1962

Dominica III Post Pentecosten infra Octavam SSmi Cordis D.N.J.C

Semiduplex Dominica minor
Ad Matutinum

Ante Divinum officium

secreto

Pater noster, qui es in cælis, sanctificétur nomen tuum: advéniat regnum tuum: fiat volúntas tua, sicut in cælo et in terra. Panem nostrum quotidiánum da nobis hódie: et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris: et ne nos indúcas in tentatiónem: sed líbera nos a malo. Amen.

Ave María, grátia plena; Dóminus tecum: benedícta tu in muliéribus, et benedíctus fructus ventris tui Jesus. Sancta María, Mater Dei, ora pro nobis peccatóribus, nunc et in hora mortis nostræ. Amen.

Credo in Deum, Patrem omnipoténtem, Creatórem cæli et terræ. Et in Jesum Christum, Fílium ejus únicum, Dóminum nostrum: qui concéptus est de Spíritu Sancto, natus ex María Vírgine, passus sub Póntio Piláto, crucifíxus, mórtuus, et sepúltus: descéndit ad ínferos; tértia die resurréxit a mórtuis; ascéndit ad cælos; sedet ad déxteram Dei Patris omnipoténtis: inde ventúrus est judicáre vivos et mórtuos. Credo in Spíritum Sanctum, sanctam Ecclésiam cathólicam, Sanctórum communiónem, remissiónem peccatórum, carnis resurrectiónem, vitam ætérnam. Amen.

Deinde, clara voce, dicitur Versus:

V. Dómine, lábia + mea apéries.

R. Et os meum annuntiábit laudem tuam.

V. Deus ✠ in adjutórium meum inténde.

R. Dómine, ad adjuvándum me festína.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Allelúja.

Invitatorium

Ant. Cor Jesu amóre nostri vulnerátum * Veníte, adorémus.

Veníte, exsultémus Dómino, jubilémus Deo, salutári nostro: præoccupémus fáciem ejus in confessióne, et in psalmis jubilémus ei.

Ant. Cor Jesu amóre nostri vulnerátum * Veníte, adorémus.

Quóniam Deus magnus Dóminus, et Rex magnus super omnes deos, quóniam non repéllet Dóminus plebem suam: quia in manu ejus sunt omnes fines terræ, et altitúdines móntium ipse cónspicit.

Ant. Veníte, adorémus.

Quóniam ipsíus est mare, et ipse fecit illud, et áridam fundavérunt manus ejus (genuflectitur) veníte, adorémus, et procidámus ante Deum: plorémus coram Dómino, qui fecit nos, quia ipse est Dóminus, Deus noster; nos autem pópulus ejus, et oves páscuæ ejus.

Ant. Cor Jesu amóre nostri vulnerátum * Veníte, adorémus.

Hódie, si vocem ejus audiéritis, nolíte obduráre corda vestra, sicut in exacerbatióne secúndum diem tentatiónis in desérto: ubi tentavérunt me patres vestri, probavérunt et vidérunt ópera mea.

Ant. Veníte, adorémus.

Quadragínta annis próximus fui generatióni huic, et dixi: Semper hi errant corde, ipsi vero non cognovérunt vias meas: quibus jurávi in ira mea: Si introíbunt in réquiem meam.

Ant. Cor Jesu amóre nostri vulnerátum * Veníte, adorémus.

V. Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

R. Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Ant. Veníte, adorémus.

Ant. Cor Jesu amóre nostri vulnerátum * Veníte, adorémus.

Hymnus

Auctor beáte sǽculi,

Christe, Redémptor ómnium,

Lumen Patris de lúmine,

Deúsque verus de Deo.

Amor coégit te tuus

Mortále corpus súmere,

Ut novus Adam rédderes,

Quod vetus ille abstúlerat.

Ille amor, almus ártifex

Terræ marísque, et síderum,

Erráta patrum míserans,

Et nostra rumpens víncula.

Non Corde discédat tuo

Vis illa amóris íncliti:

Hoc fonte gentes háuriant

Remissiónis grátiam.

Percússum ad hoc est láncea,

Passúmque ad hoc est vúlnera:

Ut nos laváret sórdibus,

Unda fluénte, et sánguine.

Jesu, tibi sit glória,

Qui Corde fundis grátiam,

Cum Patre, et almo Spíritu,

In sempitérna sǽcula.

Amen.

Nocturnus I

Ant. Cogitatiónes.

Psalmus 32 [1]

  1. 32:1 Exsultáte, justi, in Dómino: * rectos decet collaudátio.
  2. 32:2 Confitémini Dómino in cíthara: * in psaltério decem chordárum psállite illi.
  3. 32:3 Cantáte ei cánticum novum: * bene psállite ei in vociferatióne.
  4. 32:4 Quia rectum est verbum Dómini, * et ómnia ópera ejus in fide.
  5. 32:5 Díligit misericórdiam et judícium: * misericórdia Dómini plena est terra.
  6. 32:6 Verbo Dómini cæli firmáti sunt: * et spíritu oris ejus omnis virtus eórum.
  7. 32:7 Cóngregans sicut in utre aquas maris: * ponens in thesáuris abýssos.
  8. 32:8 Tímeat Dóminum omnis terra: * ab eo autem commoveántur omnes inhabitántes orbem.
  9. 32:9 Quóniam ipse dixit, et facta sunt: * ipse mandávit, et creáta sunt.
  10. 32:10 Dóminus díssipat consília géntium: * réprobat autem cogitatiónes populórum, et réprobat consília príncipum.
  11. 32:11 Consílium autem Dómini in ætérnum manet: * cogitatiónes cordis ejus in generatióne et generatiónem.
  12. 32:12 Beáta gens, cujus est Dóminus, Deus ejus: * pópulus, quem elégit in hereditátem sibi.
  13. 32:13 De cælo respéxit Dóminus: * vidit omnes fílios hóminum.
  14. 32:14 De præparáto habitáculo suo * respéxit super omnes, qui hábitant terram.
  15. 32:15 Qui finxit sigillátim corda eórum: * qui intéllegit ómnia ópera eórum.
  16. 32:16 Non salvátur rex per multam virtútem: * et gigas non salvábitur in multitúdine virtútis suæ.
  17. 32:17 Fallax equus ad salútem: * in abundántia autem virtútis suæ non salvábitur.
  18. 32:18 Ecce, óculi Dómini super metuéntes eum: * et in eis, qui sperant super misericórdia ejus:
  19. 32:19 Ut éruat a morte ánimas eórum: * et alat eos in fame.
  20. 32:20 Ánima nostra sústinet Dóminum: * quóniam adjútor et protéctor noster est.
  21. 32:21 Quia in eo lætábitur cor nostrum: * et in nómine sancto ejus sperávimus.
  22. 32:22 Fiat misericórdia tua, Dómine, super nos: * quemádmodum sperávimus in te.
Ant. Apud te.

Psalmus 35 [2]

  1. 35:2 Dixit injústus ut delínquat in semetípso: * non est timor Dei ante óculos ejus.
  2. 35:3 Quóniam dolóse egit in conspéctu ejus: * ut inveniátur iníquitas ejus ad ódium.
  3. 35:4 Verba oris ejus iníquitas, et dolus: * nóluit intellégere ut bene ágeret.
  4. 35:5 Iniquitátem meditátus est in cubíli suo: * ástitit omni viæ non bonæ, malítiam autem non odívit.
  5. 35:6 Dómine, in cælo misericórdia tua: * et véritas tua usque ad nubes.
  6. 35:7 Justítia tua sicut montes Dei: * judícia tua abýssus multa.
  7. Hómines, et juménta salvábis, Dómine: * quemádmodum multiplicásti misericórdiam tuam, Deus.
  8. 35:8 Fílii autem hóminum, * in tégmine alárum tuárum sperábunt.
  9. 35:9 Inebriabúntur ab ubertáte domus tuæ: * et torrénte voluptátis tuæ potábis eos.
  10. 35:10 Quóniam apud te est fons vitæ: * et in lúmine tuo vidébimus lumen.
  11. 35:11 Præténde misericórdiam tuam sciéntibus te, * et justítiam tuam his, qui recto sunt corde.
  12. 35:12 Non véniat mihi pes supérbiæ: * et manus peccatóris non móveat me.
  13. 35:13 Ibi cecidérunt qui operántur iniquitátem: * expúlsi sunt, nec potuérunt stare.
Ant. Homo.

Psalmus 40 [3]

  1. 40:2 Beátus qui intéllegit super egénum, et páuperem: * in die mala liberábit eum Dóminus.
  2. 40:3 Dóminus consérvet eum, et vivíficet eum, et beátum fáciat eum in terra: * et non tradat eum in ánimam inimicórum ejus.
  3. 40:4 Dóminus opem ferat illi super lectum dolóris ejus: * univérsum stratum ejus versásti in infirmitáte ejus.
  4. 40:5 Ego dixi: Dómine, miserére mei: * sana ánimam meam, quia peccávi tibi.
  5. 40:6 Inimíci mei dixérunt mala mihi: * Quando moriétur, et períbit nomen ejus?
  6. 40:7 Et si ingrediebátur ut vidéret, vana loquebátur: * cor ejus congregávit iniquitátem sibi.
  7. Egrediebátur foras, * et loquebátur in idípsum.
  8. 40:8 Advérsum me susurrábant omnes inimíci mei: * advérsum me cogitábant mala mihi.
  9. 40:9 Verbum iníquum constituérunt advérsum me: * Numquid qui dormit non adíciet ut resúrgat?
  10. 40:10 Étenim homo pacis meæ, in quo sperávi: * qui edébat panes meos, magnificávit super me supplantatiónem.
  11. 40:11 Tu autem, Dómine, miserére mei, et resúscita me: * et retríbuam eis.
  12. 40:12 In hoc cognóvi quóniam voluísti me: * quóniam non gaudébit inimícus meus super me.
  13. 40:13 Me autem propter innocéntiam suscepísti: * et confirmásti me in conspéctu tuo in ætérnum.
  14. 40:14 Benedíctus Dóminus, Deus Israël, a sǽculo et usque in sǽculum: * fiat, fiat.
V.
Tóllite jugum meum super vos et díscite a me.
R.
Quia mitis sum et húmilis Corde.
Pater Noster dicitur secreto usque ad Et ne nos indúcas in tentatiónem:

Pater noster, qui es in cælis, sanctificétur nomen tuum: advéniat regnum tuum: fiat volúntas tua, sicut in cælo et in terra. Panem nostrum quotidiánum da nobis hódie: et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris:

V. Et ne nos indúcas in tentatiónem:

R. Sed líbera nos a malo.

Absolutio.

Exáudi, Dómine Jesu Christe, preces servórum tuórum, et miserére nobis: Qui cum Patre et Spíritu Sancto vivis et regnas in sǽcula sæculórum.

R. Amen.

Extra Chorum, quando ab uno tantum recitatur Officium dicitur: Jube, Dómine, benedícere; et subjungitur congruens Benedictio.
V.
Jube, domne, benedícere.

Benedictio.

Benedictióne perpétua benedícat nos Pater ætérnus.

R. Amen.

De libro primo Regum

Accéssit autem Saul ad Samuélem in médio portæ, et ait: Indica, oro, mihi, ubi est domus vidéntis.

Et respóndit Sámuel Sauli, dicens: Ego sum videns: ascénde ante me in excélsum, ut comedátis mecum hódie, et dimíttam te mane: et ómnia quæ sunt in corde tuo indicábo tibi.

Et de ásinis quas nudiustértius perdidísti, ne sollícitus sis, quia invéntæ sunt. Et cujus erunt óptima quæque Israël? nonne tibi et omni dómui patris tui?

Respóndens autem Saul, ait: Numquid non fílius Jémini ego sum de mínima tribu Israël, et cognátio mea novíssima inter omnes famílias de tribu Bénjamin? quare ergo locútus est mihi sermónem istum?

1 Reg 9:18-21

V. Tu autem, Dómine, miserére nobis.

R. Deo grátias.

R. Fériam eis pactum sempitérnum et non désinam eis benefácere et timórem meum dabo in corde eórum

* Ut non recédant a me.

V. Et lætábor super eis cum bene eis fécero in toto Corde meo.

R. Ut non recédant a me.

Extra Chorum, quando ab uno tantum recitatur Officium dicitur: Jube, Dómine, benedícere; et subjungitur congruens Benedictio.
V.
Jube, domne, benedícere.

Benedictio.

Unigénitus Dei Fílius nos benedícere et adjuváre dignétur.

R. Amen.

Assúmens ítaque Sámuel Saulem et púerum ejus, introdúxit eos in triclínium, et dedit eis locum in cápite eórum qui fúerant invitáti: erant enim quasi trigínta viri.

Dixítque Sámuel coco: Da partem quam dedi tibi, et præcépi ut repóneres seórsum apud te.

Levávit autem cocus armum, et pósuit ante Saul. Dixítque Sámuel: Ecce quod remánsit: pone ante te, et cómede, quia de indústria servátum est tibi quando pópulum vocávi. Et comédit Saul cum Samuéle in die illa.

Et descendérunt de excélso in óppidum, et locútus est cum Saule in solário: stravítque Saul in solário, et dormívit.

1 Reg 9:22-25

V. Tu autem, Dómine, miserére nobis.

R. Deo grátias.

R. Si inimícus meus maledixísset mihi, sustinuíssem útique

* Tu vero homo unánimis qui simul mecum dulces capiébas cibos.

V. Et si is qui me óderat super me magna locútus fuísset, abscondíssem me fórsitan ab eo.

R. Tu vero homo unánimis qui simul mecum dulces capiébas cibos.

Extra Chorum, quando ab uno tantum recitatur Officium dicitur: Jube, Dómine, benedícere; et subjungitur congruens Benedictio.
V.
Jube, domne, benedícere.

Benedictio.

Spíritus Sancti grátia illúminet sensus et corda nostra.

R. Amen.

Cumque mane surrexíssent, et jam elucésceret, vocávit Sámuel Saulem in solário, dicens: Surge, et dimíttam te. Et surréxit Saul: egressíque sunt ambo, ipse vidélicet, et Sámuel.

Cumque descénderent in extréma parte civitátis, Sámuel dixit ad Saul: Dic púero ut antecédat nos et tránseat: tu autem subsíste paulísper, ut índicem tibi verbum Dómini.

Tulit autem Sámuel lentículam ólei, et effúdit super caput ejus: et deosculátus est eum, et ait: Ecce unxit te Dóminus super hereditátem suam in príncipem, et liberábis pópulum suum de mánibus inimicórum ejus qui in circúitu ejus sunt.

1 Reg 9:26-27; 10:1

V. Tu autem, Dómine, miserére nobis.

R. Deo grátias.

R. Cum essémus mórtui peccátis, convivificávit nos Deus in Christo

* Propter nímiam caritátem suam qua diléxit nos.

V. Ut osténderet in sǽculis superveniéntibus abundántes divítias grátiæ suæ.

R. Propter nímiam caritátem suam qua diléxit nos.

V. Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

R. Propter nímiam caritátem suam qua diléxit nos.

Nocturnus II

Ant. Rex omnis terræ.

Psalmus 46 [4]

  1. 46:2 Omnes gentes, pláudite mánibus: * jubiláte Deo in voce exsultatiónis.
  2. 46:3 Quóniam Dóminus excélsus, terríbilis: * Rex magnus super omnem terram.
  3. 46:4 Subjécit pópulos nobis: * et gentes sub pédibus nostris.
  4. 46:5 Elégit nobis hereditátem suam: * spéciem Jacob, quam diléxit.
  5. 46:6 Ascéndit Deus in júbilo: * et Dóminus in voce tubæ.
  6. 46:7 Psállite Deo nostro, psállite: * psállite Regi nostro, psállite.
  7. 46:8 Quóniam Rex omnis terræ Deus: * psállite sapiénter.
  8. 46:9 Regnábit Deus super gentes: * Deus sedet super sedem sanctam suam.
  9. 46:10 Príncipes populórum congregáti sunt cum Deo Ábraham: * quóniam dii fortes terræ veheménter eleváti sunt.
Ant. Dum anxiarétur.

Psalmus 60 [5]

  1. 60:2 Exáudi, Deus, deprecatiónem meam: * inténde oratióni meæ.
  2. 60:3 A fínibus terræ ad te clamávi: * dum anxiarétur cor meum, in petra exaltásti me.
  3. 60:4 Deduxísti me, quia factus es spes mea: * turris fortitúdinis a fácie inimíci.
  4. 60:5 Inhabitábo in tabernáculo tuo in sǽcula: * prótegar in velaménto alárum tuárum.
  5. 60:6 Quóniam tu, Deus meus, exaudísti oratiónem meam: * dedísti hereditátem timéntibus nomen tuum.
  6. 60:7 Dies super dies regis adícies: * annos ejus usque in diem generatiónis et generatiónis.
  7. 60:8 Pérmanet in ætérnum in conspéctu Dei: * misericórdiam et veritátem ejus quis requíret?
  8. 60:9 Sic psalmum dicam nómini tuo in sǽculum sǽculi: * ut reddam vota mea de die in diem.
Ant. Secúndum multitúdinem.

Psalmus 93 [6]

  1. 93:1 Deus ultiónum Dóminus: * Deus ultiónum líbere egit.
  2. 93:2 Exaltáre, qui júdicas terram: * redde retributiónem supérbis.
  3. 93:3 Úsquequo peccatóres, Dómine, * úsquequo peccatóres gloriabúntur:
  4. 93:4 Effabúntur, et loquéntur iniquitátem: * loquéntur omnes, qui operántur injustítiam?
  5. 93:5 Pópulum tuum, Dómine, humiliavérunt: * et hereditátem tuam vexavérunt.
  6. 93:6 Víduam, et ádvenam interfecérunt: * et pupíllos occidérunt.
  7. 93:7 Et dixérunt: Non vidébit Dóminus, * nec intélleget Deus Jacob.
  8. 93:8 Intellégite, insipiéntes in pópulo: * et stulti, aliquándo sápite.
  9. 93:9 Qui plantávit aurem, non áudiet? * aut qui finxit óculum, non consíderat?
  10. 93:10 Qui córripit gentes, non árguet: * qui docet hóminem sciéntiam?
  11. 93:11 Dóminus scit cogitatiónes hóminum, * quóniam vanæ sunt.
  12. 93:12 Beátus homo, quem tu erudíeris, Dómine: * et de lege tua docúeris eum,
  13. 93:13 Ut mítiges ei a diébus malis: * donec fodiátur peccatóri fóvea.
  14. 93:14 Quia non repéllet Dóminus plebem suam: * et hereditátem suam non derelínquet.
  15. 93:15 Quoadúsque justítia convertátur in judícium: * et qui juxta illam omnes qui recto sunt corde.
  16. 93:16 Quis consúrget mihi advérsus malignántes? * aut quis stabit mecum advérsus operántes iniquitátem?
  17. 93:17 Nisi quia Dóminus adjúvit me: * paulo minus habitásset in inférno ánima mea.
  18. 93:18 Si dicébam: Motus est pes meus: * misericórdia tua, Dómine, adjuvábat me.
  19. 93:19 Secúndum multitúdinem dolórum meórum in corde meo: * consolatiónes tuæ lætificavérunt ánimam meam.
  20. 93:20 Numquid adhǽret tibi sedes iniquitátis: * qui fingis labórem in præcépto?
  21. 93:21 Captábunt in ánimam justi: * et sánguinem innocéntem condemnábunt.
  22. 93:22 Et factus est mihi Dóminus in refúgium: * et Deus meus in adjutórium spei meæ.
  23. 93:23 Et reddet illis iniquitátem ipsórum: et in malítia eórum dispérdet eos: * dispérdet illos Dóminus, Deus noster.
V.
Ego dixi, Dómine, miserére mei.
R.
Sana ánimam meam quia peccávi tibi.
Pater Noster dicitur secreto usque ad Et ne nos indúcas in tentatiónem:

Pater noster, qui es in cælis, sanctificétur nomen tuum: advéniat regnum tuum: fiat volúntas tua, sicut in cælo et in terra. Panem nostrum quotidiánum da nobis hódie: et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris:

V. Et ne nos indúcas in tentatiónem:

R. Sed líbera nos a malo.

Absolutio.

Ipsíus píetas et misericórdia nos ádjuvet, qui cum Patre et Spíritu Sancto vivit et regnat in sǽcula sæculórum.

R. Amen.

Extra Chorum, quando ab uno tantum recitatur Officium dicitur: Jube, Dómine, benedícere; et subjungitur congruens Benedictio.
V.
Jube, domne, benedícere.

Benedictio.

Deus Pater omnípotens sit nobis propítius et clemens.

R. Amen.

Ex lítteris Encyclicis Pii Papæ undécimi

At certe inter cétera illa, quæ próprie ad sacratíssimi Cordis cultum pértinent, pia éminet ac memoránda est consecrátio, qua, nos nostráque ómnia ætérnæ Núminis caritáti accépta referéntes, divíno Jesu Cordi devovémus. Verum, áliud accédat opórtet, honéstæ satisfactiónis, ínquimus, seu reparatiónis, quam dicunt, offícium sacratíssimo Cordi Jesu præstándum. Nam, si illud est in consecratióne primum ac præcípuum ut amóri Creatóris creatúræ amor rependátur, álterum sponte hinc séquitur, ut eídem increáto Amóri, si quando aut oblivióne negléctus, aut offénsa violátus sit, illátæ quoquo modo injúriæ compensári débeant: quod quidem débitum reparatiónem vulgáto nómine vocámus.

V. Tu autem, Dómine, miserére nobis.

R. Deo grátias.

R. Prope est Dóminus ómnibus invocántibus eum,

* Omnibus invocántibus eum in veritáte.

V. Miserátor et miséricors Dóminus, pátiens et multum miséricors.

R. Omnibus invocántibus eum in veritáte.

Extra Chorum, quando ab uno tantum recitatur Officium dicitur: Jube, Dómine, benedícere; et subjungitur congruens Benedictio.
V.
Jube, domne, benedícere.

Benedictio.

Christus perpétuæ det nobis gáudia vitæ.

R. Amen.

Quodsi ad utrámque rem iísdem prorsus ratiónibus impéllimur, reparándi tamen expiandíque offício ob validiórem quemdam justítiæ et amóris títulum tenémur: justítiæ quidem, ut irrogáta Deo nostris flagítiis expiétur offénsa et violátus ordo pœniténtia redintegrétur; amóris vero, ut Christo patiénti ac « saturáto oppróbriis » compatiámur eíque nonníhil solácii pro tenuitáte nostra afferámus. Peccatóres enim cum simus omnes, multísque oneráti culpis, non eo solo cultu Deus noster nobis est honorándus, quo vel ejus summam Majestátem débitis obséquiis adorémus, vel ejus suprémum domínium precándo agnoscámus, vel ejus infinítam largitátem gratiárum actiónibus laudémus; sed prætérea Deo justo víndici satisfaciámus opórtet « pro innumerabílibus peccátis et offensiónibus et negligéntiis » nostris. Consecratióni ígitur, qua Deo devovémur et sancti Deo vocámur, ea sanctitáte ac firmitáte quæ, ut docet Angélicus, consecratiónis est própria, addénda est expiátio, qua pénitus peccáta exstinguántur, ne forte indignitátem nostram impudéntem revérberet summæ justítiæ sánctitas, munúsque nostrum pótius árceat invísum quam gratum suscípiat.

V. Tu autem, Dómine, miserére nobis.

R. Deo grátias.

R. Confíteor tibi, Pater, Dómine cæli et terræ, quia abscondísti hæc a sapiéntibus et prudéntibus

* Et revelásti ea párvulis.

V. Ita, Pater, quóniam sic fuit plácitum ante te.

R. Et revelásti ea párvulis.

Extra Chorum, quando ab uno tantum recitatur Officium dicitur: Jube, Dómine, benedícere; et subjungitur congruens Benedictio.
V.
Jube, domne, benedícere.

Benedictio.

Ignem sui amóris accéndat Deus in córdibus nostris.

R. Amen.

Hoc autem expiatiónis offícium humáno géneri univérso incúmbit, quippe quod, ut christiána docémur fide, post Adæ miserándum casum, hereditária labe inféctum, concupiscéntiis obnóxium et misérrime depravátum, in perníciem detrudéndum fuísset sempitérnam. Id quidem supérbi hac nostra ætáte sapiéntes, véterem Pelágii errórem secúti, inficiántur, natívam quandam virtútem humánæ natúræ jactántes quæ suápte vi ad altióra usque progrediátur; sed falsa hæc humánæ supérbiæ comménta réjicit Apóstolus, illud nos ádmonens: « natúra erámus fílii iræ ». Et sane jam ab inítio commúnis illíus expiatiónis débitum quasi agnovére hómines et Deo sacrifíciis vel públicis placándo, naturáli quodam sensu ducti, óperam dare cœpérunt.

V. Tu autem, Dómine, miserére nobis.

R. Deo grátias.

R. Omnes gentes quascúmque fecísti, vénient

* Et adorábunt coram te, Dómine.

V. Et glorificábunt nomen tuum, quóniam magnus es tu, et fáciens mirabília.

R. Et adorábunt coram te, Dómine.

V. Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

R. Et adorábunt coram te, Dómine.

Nocturnus III

Ant. Qui dilígitis Dóminum.

Psalmus 96 [7]

  1. 96:1 Dóminus regnávit, exsúltet terra: * læténtur ínsulæ multæ.
  2. 96:2 Nubes, et calígo in circúitu ejus: * justítia, et judícium corréctio sedis ejus.
  3. 96:3 Ignis ante ipsum præcédet, * et inflammábit in circúitu inimícos ejus.
  4. 96:4 Illuxérunt fúlgura ejus orbi terræ: * vidit, et commóta est terra.
  5. 96:5 Montes, sicut cera fluxérunt a fácie Dómini: * a fácie Dómini omnis terra.
  6. 96:6 Annuntiavérunt cæli justítiam ejus: * et vidérunt omnes pópuli glóriam ejus.
  7. 96:7 Confundántur omnes, qui adórant sculptília: * et qui gloriántur in simulácris suis.
  8. Adoráte eum, omnes Ángeli ejus: * audívit, et lætáta est Sion.
  9. 96:8 Et exsultavérunt fíliæ Judæ, * propter judícia tua, Dómine:
  10. 96:9 Quóniam tu Dóminus Altíssimus super omnem terram: * nimis exaltátus es super omnes deos.
  11. 96:10 Qui dilígitis Dóminum, odíte malum: * custódit Dóminus ánimas sanctórum suórum, de manu peccatóris liberábit eos.
  12. 96:11 Lux orta est justo, * et rectis corde lætítia.
  13. 96:12 Lætámini, justi, in Dómino: * et confitémini memóriæ sanctificatiónis ejus.
Ant. Vidérunt.

Psalmus 97 [8]

  1. 97:1 Cantáte Dómino cánticum novum: * quia mirabília fecit.
  2. Salvávit sibi déxtera ejus: * et brácchium sanctum ejus.
  3. 97:2 Notum fecit Dóminus salutáre suum: * in conspéctu géntium revelávit justítiam suam.
  4. 97:3 Recordátus est misericórdiæ suæ, * et veritátis suæ dómui Israël.
  5. Vidérunt omnes términi terræ * salutáre Dei nostri.
  6. 97:4 Jubiláte Deo, omnis terra: * cantáte, et exsultáte, et psállite.
  7. 97:5 Psállite Dómino in cíthara, in cíthara et voce psalmi: * in tubis ductílibus, et voce tubæ córneæ.
  8. 97:6 Jubiláte in conspéctu regis Dómini: * moveátur mare, et plenitúdo ejus: orbis terrárum, et qui hábitant in eo.
  9. 97:8 Flúmina plaudent manu, simul montes exsultábunt a conspéctu Dómini: * quóniam venit judicáre terram.
  10. 97:9 Judicábit orbem terrárum in justítia, * et pópulos in æquitáte.
Ant. Psallam tibi.

Psalmus 107 [9]

  1. 107:2 Parátum cor meum, Deus, parátum cor meum: * cantábo, et psallam in glória mea.
  2. 107:3 Exsúrge, glória mea, exsúrge, psaltérium et cíthara: * exsúrgam dilúculo.
  3. 107:4 Confitébor tibi in pópulis, Dómine: * et psallam tibi in natiónibus.
  4. 107:5 Quia magna est super cælos misericórdia tua: * et usque ad nubes véritas tua:
  5. 107:6 Exaltáre super cælos, Deus, et super omnem terram glória tua: * ut liberéntur dilécti tui.
  6. 107:7 Salvum fac déxtera tua, et exáudi me: * Deus locútus est in sancto suo:
  7. 107:8 Exsultábo, et dívidam Síchimam, * et convállem tabernaculórum dimétiar.
  8. 107:9 Meus est Gálaad, et meus est Manásses: * et Éphraim suscéptio cápitis mei.
  9. 107:10 Juda rex meus: * Moab lebes spei meæ.
  10. In Idumǽam exténdam calceaméntum meum: * mihi alienígenæ amíci facti sunt.
  11. 107:11 Quis dedúcet me in civitátem munítam? * quis dedúcet me usque in Idumǽam?
  12. 107:12 Nonne tu, Deus, qui repulísti nos, * et non exíbis, Deus, in virtútibus nostris?
  13. 107:13 Da nobis auxílium de tribulatióne: * quia vana salus hóminis.
  14. 107:14 In Deo faciémus virtútem: * et ipse ad níhilum dedúcet inimícos nostros.
V.
Memóriam fecit mirabílium suórum miserátor Dóminus.
R.
Escam dedit timéntibus se.
Pater Noster dicitur secreto usque ad Et ne nos indúcas in tentatiónem:

Pater noster, qui es in cælis, sanctificétur nomen tuum: advéniat regnum tuum: fiat volúntas tua, sicut in cælo et in terra. Panem nostrum quotidiánum da nobis hódie: et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris:

V. Et ne nos indúcas in tentatiónem:

R. Sed líbera nos a malo.

Absolutio.

A vínculis peccatórum nostrórum absólvat nos omnípotens et miséricors Dóminus.

R. Amen.

Extra Chorum, quando ab uno tantum recitatur Officium dicitur: Jube, Dómine, benedícere; et subjungitur congruens Benedictio.
V.
Jube, domne, benedícere.

Benedictio.

Evangélica léctio sit nobis salus et protéctio.

R. Amen.

Léctio sancti Evangélii secúndum Lucam

Homilia 34 in Evangelium, n. 2-3, post initium

In illo témpore: Erant appropinquántes ad Jesum publicáni et peccatóres, ut audírent illum. Et réliqua.

Homilía sancti Gregórii Papæ

Audístis in lectióne evangélica, fratres mei, quia peccatóres et publicáni accessérunt ad Redemptórem nostrum; et non solum ad colloquéndum, sed étiam ad convescéndum recépti sunt. Quod vidéntes pharisǽi dedignáti sunt. Ex qua re collígite quia vera justítia compassiónem habet, falsa justítia dedignatiónem. Quamvis et justi sóleant recte peccatóribus dedignári: sed áliud est quod ágitur typho supérbiæ, áliud quod zelo disciplínæ.

V. Tu autem, Dómine, miserére nobis.

R. Deo grátias.

R. Ego si exaltátus fúero a terra

* Omnia traham ad meípsum.

V. Hoc autem dicébat signíficans qua morte esset moritúrus.

R. Omnia traham ad meípsum.

Extra Chorum, quando ab uno tantum recitatur Officium dicitur: Jube, Dómine, benedícere; et subjungitur congruens Benedictio.
V.
Jube, domne, benedícere.

Benedictio.

Divínum auxílium máneat semper nobíscum.

R. Amen.

Dedignántur étenim, sed non dedignántes: despérant, sed non desperántes: persecutiónem cómmovent, sed amántes: quia etsi foris increpatiónes per disciplínam exággerant, intus tamen dulcédinem per caritátem servant. Præpónunt sibi in ánimo ipsos plerúmque quos córrigunt: melióres exístimant eos quoque quos júdicant. Quod vidélicet agéntes, et per disciplínam súbditos, et per humilitátem custódiunt semetípsos.

V. Tu autem, Dómine, miserére nobis.

R. Deo grátias.

R. Simus ergo imitatóres Dei

* Et ambulémus in dilectióne.

V. Sicut et Christus diléxit nos et trádidit semetípsum pro nobis.

R. Et ambulémus in dilectióne.

V. Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

R. Et ambulémus in dilectióne.

Extra Chorum, quando ab uno tantum recitatur Officium dicitur: Jube, Dómine, benedícere; et subjungitur congruens Benedictio.
V.
Jube, domne, benedícere.

Benedictio.

Ad societátem cívium supernórum perdúcat nos Rex Angelórum.

R. Amen.

At contra, hi qui de falsa justítia superbíre solent, céteros quosque despíciunt, nulla infirmántibus misericórdia condescéndunt: quo se peccatóres esse non credunt, eo detérius peccatóres fiunt. De quorum profécto número pharisǽi exstíterant, qui diiudicántes Dóminum quod peccatóres suscíperet, arénti corde ipsum fontem misericórdiæ reprehendébant. Sed quia ægri erant, ita ut ægros se esse nescírent; quátenus quod erant agnóscerent, cæléstis eos médicus blandis foméntis curat, benígnum paradígma óbjicit, et in eórum corde vúlneris tumórem premit.

V. Tu autem, Dómine, miserére nobis.

R. Deo grátias.

Te Deum

Te Deum laudámus: * te Dóminum confitémur.

Te ætérnum Patrem * omnis terra venerátur.

Tibi omnes Ángeli, * tibi Cæli, et univérsæ Potestátes:

Tibi Chérubim et Séraphim * incessábili voce proclámant:

Fit reverentia Sanctus, Sanctus, Sanctus * Dóminus Deus Sábaoth.

Pleni sunt cæli et terra * majestátis glóriæ tuæ.

Te gloriósus * Apostolórum chorus,

Te Prophetárum * laudábilis númerus,

Te Mártyrum candidátus * laudat exércitus.

Te per orbem terrárum * sancta confitétur Ecclésia,

Patrem * imménsæ majestátis;

Venerándum tuum verum * et únicum Fílium;

Sanctum quoque * Paráclitum Spíritum.

Tu Rex glóriæ, * Christe.

Tu Patris * sempitérnus es Fílius.

Fit reverentia Tu, ad liberándum susceptúrus hóminem: * non horruísti Vírginis úterum.

Tu, devícto mortis acúleo, * aperuísti credéntibus regna cælórum.

Tu ad déxteram Dei sedes, * in glória Patris.

Judex créderis * esse ventúrus.

Sequens versus dicitur flexis genibus Te ergo quǽsumus, tuis fámulis súbveni, * quos pretióso sánguine redemísti.

Ætérna fac cum Sanctis tuis * in glória numerári.

Salvum fac pópulum tuum, Dómine, * et bénedic hereditáti tuæ.

Et rege eos, * et extólle illos usque in ætérnum.

Per síngulos dies * benedícimus te.

Fit reverentia, secundum consuetudinem Et laudámus nomen tuum in sǽculum, * et in sǽculum sǽculi.

Dignáre, Dómine, die isto * sine peccáto nos custodíre.

Miserére nostri, Dómine, * miserére nostri.

Fiat misericórdia tua, Dómine, super nos, * quemádmodum sperávimus in te.

In te, Dómine, sperávi: * non confúndar in ætérnum.

Reliqua omittuntur, nisi Laudes separandæ sint.

V.
Dómine, exáudi oratiónem meam.
R.
Et clamor meus ad te véniat.

Orémus.

Protéctor in te sperántium, Deus, sine quo nihil est válidum, nihil sanctum; multíplica super nos misericórdiam tuam; ut, te rectóre, te duce, sic transeámus per bona temporália, ut non amittámus ætérna.

Per Dóminum nostrum Jesum Christum, Fílium tuum: qui tecum vivit et regnat in unitáte Spíritus Sancti, Deus, per ómnia sǽcula sæculórum.

R. Amen.

V.
Dómine, exáudi oratiónem meam.
R.
Et clamor meus ad te véniat.
V.
Benedicámus Dómino.
R.
Deo grátias.
V.
Fidélium ánimæ per misericórdiam Dei requiéscant in pace.
R.
Amen.
Pater Noster dicitur totum secreto.

Pater noster, qui es in cælis, sanctificétur nomen tuum: advéniat regnum tuum: fiat volúntas tua, sicut in cælo et in terra. Panem nostrum quotidiánum da nobis hódie: et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris: et ne nos indúcas in tentatiónem: sed líbera nos a malo. Amen.

Post Divinum officium