Feria IV infra Hebdomadam II Adventus
- V.
- Deus ✠ in adiutórium meum inténde.
- R.
- Dómine, ad adiuvándum me festína.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Allelúia.
Psalmus 127 [1]
- 127:1 Beáti, omnes, qui timent Dóminum, * ‡ qui ámbulant in viis eius.
- 127:2 Labóres mánuum tuárum quia manducábis: * beátus es, et bene tibi erit.
- 127:3 Uxor tua sicut vitis abúndans, * in latéribus domus tuæ.
- Fílii tui sicut novéllæ olivárum, * in circúitu mensæ tuæ.
- 127:4 Ecce, sic benedicétur homo, * qui timet Dóminum.
- 127:5 Benedícat tibi Dóminus ex Sion: * et vídeas bona Ierúsalem ómnibus diébus vitæ tuæ.
- 127:6 Et vídeas fílios filiórum tuórum, * pacem super Israël.
Psalmus 128 [2]
- 128:1 Sæpe expugnavérunt me a iuventúte mea, * dicat nunc Israël.
- 128:2 Sæpe expugnavérunt me a iuventúte mea: * étenim non potuérunt mihi.
- 128:3 Supra dorsum meum fabricavérunt peccatóres: * prolongavérunt iniquitátem suam.
- 128:4 Dóminus iustus concídit cervíces peccatórum: * confundántur et convertántur retrórsum omnes, qui odérunt Sion.
- 128:6 Fiant sicut fænum tectórum: * quod priúsquam evellátur, exáruit:
- 128:7 De quo non implévit manum suam qui metit, * et sinum suum qui manípulos cólligit.
- 128:8 Et non dixérunt qui præteríbant: Benedíctio Dómini super vos: * benedíximus vobis in nómine Dómini.
Psalmus 129 [3]
- 129:1 De profúndis clamávi ad te, Dómine: * ‡ Dómine, exáudi vocem meam:
- 129:2 Fiant aures tuæ intendéntes, * in vocem deprecatiónis meæ.
- 129:3 Si iniquitátes observáveris, Dómine: * Dómine, quis sustinébit?
- 129:4 Quia apud te propitiátio est: * et propter legem tuam sustínui te, Dómine.
- 129:5 Sustínuit ánima mea in verbo eius: * sperávit ánima mea in Dómino.
- 129:6 A custódia matutína usque ad noctem: * speret Israël in Dómino.
- 129:7 Quia apud Dóminum misericórdia: * et copiósa apud eum redémptio.
- 129:8 Et ipse rédimet Israël, * ex ómnibus iniquitátibus eius.
Psalmus 130 [4]
- 130:1 Dómine, non est exaltátum cor meum: * ‡ neque eláti sunt óculi mei.
- Neque ambulávi in magnis: * neque in mirabílibus super me.
- 130:2 Si non humíliter sentiébam: * sed exaltávi ánimam meam:
- Sicut ablactátus est super matre sua, * ita retribútio in ánima mea.
- 130:3 Speret Israël in Dómino, * ex hoc nunc et usque in sǽculum.
Psalmus 131 [5]
- 131:1 Meménto, Dómine, David, * et omnis mansuetúdinis eius:
- 131:2 Sicut iurávit Dómino, * votum vovit Deo Iacob:
- 131:3 Si introíero in tabernáculum domus meæ, * si ascéndero in lectum strati mei:
- 131:4 Si dédero somnum óculis meis, * et pálpebris meis dormitatiónem:
- 131:5 Et réquiem tempóribus meis: donec invéniam locum Dómino, * tabernáculum Deo Iacob.
- 131:6 Ecce, audívimus eam in Éphrata: * invénimus eam in campis silvæ.
- 131:7 Introíbimus in tabernáculum eius: * adorábimus in loco, ubi stetérunt pedes eius.
- 131:8 Surge, Dómine, in réquiem tuam, * tu et arca sanctificatiónis tuæ.
- 131:9 Sacerdótes tui induántur iustítiam: * et sancti tui exsúltent.
- 131:10 Propter David, servum tuum, * non avértas fáciem Christi tui.
- 131:11 Iurávit Dóminus David veritátem, et non frustrábitur eam: * De fructu ventris tui ponam super sedem tuam.
- 131:12 Si custodíerint fílii tui testaméntum meum, * et testimónia mea hæc, quæ docébo eos:
- Et fílii eórum usque in sǽculum, * sedébunt super sedem tuam.
- 131:13 Quóniam elégit Dóminus Sion: * elégit eam in habitatiónem sibi.
- 131:14 Hæc réquies mea in sǽculum sǽculi: * hic habitábo quóniam elégi eam.
- 131:15 Víduam eius benedícens benedícam: * páuperes eius saturábo pánibus.
- 131:16 Sacerdótes eius índuam salutári: * et sancti eius exsultatióne exsultábunt.
- 131:17 Illuc prodúcam cornu David, * parávi lucérnam Christo meo.
- 131:18 Inimícos eius índuam confusióne: * super ipsum autem efflorébit sanctificátio mea.
Gen 49:10
Non auferétur sceptrum de Iuda, et dux de fémore eius, donec véniat qui mitténdus est; et ipse erit exspectátio géntium.
R. Deo grátias.
Creátor alme síderum,
Ætérna lux credéntium,
Iesu, Redémptor ómnium,
Inténde votis súpplicum.
Qui dǽmonis ne fráudibus
Períret orbis, ímpetu
Amóris actus, lánguidi
Mundi medéla factus es.
Commúne qui mundi nefas
Ut expiáres, ad crucem
E Vírginis sacrário
Intácta prodis víctima.
Cuius potéstas glóriæ
Noménque cum primum sonat,
Et cǽlites et ínferi
Treménte curvántur genu.
Te deprecámur últimæ
Magnum diéi Iúdicem,
Armis supérnæ grátiæ
Defénde nos ab hóstibus.
Virtus, honor, laus, glória
Deo Patri cum Fílio,
Sancto simul Paráclito,
In sæculórum sǽcula.
Amen.
- V.
- Roráte, cæli, désuper, et nubes pluant iustum.
- R.
- Aperiátur terra, et gérminet Salvatórem.
Canticum B. Mariæ Virginis
- 1:46 Magníficat ✠ * ánima mea Dóminum.
- 1:47 Et exsultávit spíritus meus: * in Deo, salutári meo.
- 1:48 Quia respéxit humilitátem ancíllæ suæ: * ecce enim ex hoc beátam me dicent omnes generatiónes.
- 1:49 Quia fecit mihi magna qui potens est: * et sanctum nomen eius.
- 1:50 Et misericórdia eius, a progénie in progénies: * timéntibus eum.
- 1:51 Fecit poténtiam in brácchio suo: * dispérsit supérbos mente cordis sui.
- 1:52 Depósuit poténtes de sede: * et exaltávit húmiles.
- 1:53 Esuriéntes implévit bonis: * et dívites dimísit inánes.
- 1:54 Suscépit Israël púerum suum: * recordátus misericórdiæ suæ.
- 1:55 Sicut locútus est ad patres nostros: * Ábraham, et sémini eius in sǽcula.
Kýrie, eléison. Christe, eléison. Kýrie, eléison.
Pater noster, qui es in cælis, sanctificétur nomen tuum: advéniat regnum tuum: fiat volúntas tua, sicut in cælo et in terra. Panem nostrum cotidiánum da nobis hódie: et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris:
V. Et ne nos indúcas in tentatiónem:
R. Sed líbera nos a malo.
V. Ego dixi: Dómine, miserére mei.
R. Sana ánimam meam quia peccávi tibi.
V. Convértere, Dómine, úsquequo?
R. Et deprecábilis esto super servos tuos.
V. Fiat misericórdia tua, Dómine, super nos.
R. Quemádmodum sperávimus in te.
V. Sacerdótes tui induántur iustítiam.
R. Et sancti tui exsúltent.
V. Orémus pro beatíssimo Papa nostro N.
R. Dóminus consérvet eum, et vivíficet eum, et beátum fáciat eum in terra, et non tradat eum in ánimam inimicórum eius.
V. Orémus et pro Antístite nostro N.
R. Stet et pascat in fortitúdine tua, Dómine, in sublimitáte nóminis tui.
Romæ præcedens Versus cum suo Responsorio omittitur; alibi vero ad litteram N. ab omnibus nomen diœcesani Episcopi exprimatur, Vacante Apostolica vel Episcopali Sede, alteruter vel uterque respectivus Versus cum suo Responsorio præteritur.
V. Dómine, salvum fac regem.
R. Et exáudi nos in die, qua invocavérimus te.
V. Salvum fac pópulum tuum, Dómine, et bénedic hereditáti tuæ.
R. Et rege eos, et extólle illos usque in ætérnum.
V. Meménto Congregatiónis tuæ.
R. Quam possedísti ab inítio.
V. Fiat pax in virtúte tua.
R. Et abundántia in túrribus tuis.
V. Orémus pro benefactóribus nostris.
R. Retribúere dignáre, Dómine, ómnibus, nobis bona faciéntibus propter nomen tuum, vitam ætérnam. Amen.
V. Orémus pro fidélibus defúnctis.
R. Réquiem ætérnam dona eis, Dómine, et lux perpétua lúceat eis.
V. Requiéscant in pace.
R. Amen.
V. Pro frátribus nostris abséntibus.
R. Salvos fac servos tuos, Deus meus, sperántes in te.
V. Pro afflíctis et captívis.
R. Líbera eos, Deus Israël, ex ómnibus tribulatiónibus suis.
V. Mitte eis, Dómine, auxílium de sancto.
R. Et de Sion tuére eos.
V. Dómine, Deus virtútum, convérte nos.
R. Et osténde fáciem tuam, et salvi érimus.
V. Exsúrge, Christe, ádiuva nos.
R. Et líbera nos propter nomen tuum.
V. Dómine, exáudi oratiónem meam.
R. Et clamor meus ad te véniat.
Orémus.
Excita, Dómine, corda nostra ad præparándas Unigéniti tui vias: ut, per eius advéntum, purificátis tibi méntibus servíre mereámur:
Qui tecum vivit et regnat in unitáte Spíritus Sancti, Deus, per ómnia sǽcula sæculórum.
R. Amen.
- V.
- Dómine, exáudi oratiónem meam.
- R.
- Et clamor meus ad te véniat.
- V.
- Benedicámus Dómino.
- R.
- Deo grátias.
- V.
- Fidélium ánimæ per misericórdiam Dei requiéscant in pace.
- R.
- Amen.