B
Feria quinta infra Hebdomadam VII post Octavam Pentecostes IV. classis
Feria V, 16 Iulii MMXXVI
Hodie Ad Missam →
1962 Pre-1955

Feria quinta infra Hebdomadam VII post Octavam Pentecostes

IV. classis
Ad Laudes
V.
Deus ✠ in adiutórium meum inténde.
R.
Dómine, ad adiuvándum me festína.

Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.

Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.

Allelúia.

Ant. Iubiláte * in conspéctu regis Dómini.

Psalmus 97 [1]

  1. 97:1 Cantáte Dómino cánticum novum: * quia mirabília fecit.
  2. Salvávit sibi déxtera eius: * et brácchium sanctum eius.
  3. 97:2 Notum fecit Dóminus salutáre suum: * in conspéctu géntium revelávit iustítiam suam.
  4. 97:3 Recordátus est misericórdiæ suæ, * et veritátis suæ dómui Israël.
  5. Vidérunt omnes términi terræ * salutáre Dei nostri.
  6. 97:4 Iubiláte Deo, omnis terra: * cantáte, et exsultáte, et psállite.
  7. 97:5 Psállite Dómino in cíthara, in cíthara et voce psalmi: * in tubis ductílibus, et voce tubæ córneæ.
  8. 97:6 Iubiláte in conspéctu regis Dómini: * moveátur mare, et plenitúdo eius: orbis terrárum, et qui hábitant in eo.
  9. 97:8 Flúmina plaudent manu, simul montes exsultábunt a conspéctu Dómini: * quóniam venit iudicáre terram.
  10. 97:9 Iudicábit orbem terrárum in iustítia, * et pópulos in æquitáte.
Ant. Dómine, * refúgium factus es nobis. ‡

Psalmus 89 [2]

  1. 89:1 Dómine, refúgium factus es nobis: * ‡ a generatióne in generatiónem.
  2. 89:2 Priúsquam montes fíerent, aut formarétur terra et orbis: * a sǽculo et usque in sǽculum tu es, Deus.
  3. 89:3 Ne avértas hóminem in humilitátem: * et dixísti: Convertímini, fílii hóminum.
  4. 89:4 Quóniam mille anni ante óculos tuos, * tamquam dies hestérna, quæ prætériit,
  5. 89:5 Et custódia in nocte, * quæ pro níhilo habéntur, eórum anni erunt.
  6. 89:6 Mane sicut herba tránseat, mane flóreat, et tránseat: * véspere décidat, indúret et aréscat.
  7. 89:7 Quia defécimus in ira tua, * et in furóre tuo turbáti sumus.
  8. 89:8 Posuísti iniquitátes nostras in conspéctu tuo: * sǽculum nostrum in illuminatióne vultus tui.
  9. 89:9 Quóniam omnes dies nostri defecérunt: * et in ira tua defécimus.
  10. Anni nostri sicut aránea meditabúntur: * dies annórum nostrórum in ipsis, septuagínta anni.
  11. 89:10 Si autem in potentátibus, octogínta anni: * et ámplius eórum, labor et dolor.
  12. Quóniam supervénit mansuetúdo: * et corripiémur.
  13. 89:11 Quis novit potestátem iræ tuæ: * et præ timóre tuo iram tuam dinumeráre?
  14. 89:12 Déxteram tuam sic notam fac: * et erudítos corde in sapiéntia.
  15. 89:13 Convértere, Dómine, úsquequo? * et deprecábilis esto super servos tuos.
  16. 89:14 Repléti sumus mane misericórdia tua: * et exsultávimus, et delectáti sumus ómnibus diébus nostris.
  17. 89:15 Lætáti sumus pro diébus, quibus nos humiliásti: * annis, quibus vídimus mala.
  18. 89:16 Réspice in servos tuos, et in ópera tua: * et dírige fílios eórum.
  19. 89:17 Et sit splendor Dómini, Dei nostri, super nos, et ópera mánuum nostrárum dírige super nos: * et opus mánuum nostrárum dírige.
Ant. Dómine, * in cælo misericórdia tua.

Psalmus 35 [3]

  1. 35:2 Dixit iniústus ut delínquat in semetípso: * non est timor Dei ante óculos eius.
  2. 35:3 Quóniam dolóse egit in conspéctu eius: * ut inveniátur iníquitas eius ad ódium.
  3. 35:4 Verba oris eius iníquitas, et dolus: * nóluit intellégere ut bene ágeret.
  4. 35:5 Iniquitátem meditátus est in cubíli suo: * ástitit omni viæ non bonæ, malítiam autem non odívit.
  5. 35:6 Dómine, in cælo misericórdia tua: * et véritas tua usque ad nubes.
  6. 35:7 Iustítia tua sicut montes Dei: * iudícia tua abýssus multa.
  7. Hómines, et iuménta salvábis, Dómine: * quemádmodum multiplicásti misericórdiam tuam, Deus.
  8. 35:8 Fílii autem hóminum, * in tégmine alárum tuárum sperábunt.
  9. 35:9 Inebriabúntur ab ubertáte domus tuæ: * et torrénte voluptátis tuæ potábis eos.
  10. 35:10 Quóniam apud te est fons vitæ: * et in lúmine tuo vidébimus lumen.
  11. 35:11 Præténde misericórdiam tuam sciéntibus te, * et iustítiam tuam his, qui recto sunt corde.
  12. 35:12 Non véniat mihi pes supérbiæ: * et manus peccatóris non móveat me.
  13. 35:13 Ibi cecidérunt qui operántur iniquitátem: * expúlsi sunt, nec potuérunt stare.
Ant. Pópulus meus, * ait Dóminus, bonis meis adimplébitur.

Canticum Ieremiæ [4]

  1. 31:10 Audíte verbum Dómini, gentes, * et annuntiáte in ínsulis, quæ procul sunt,
  2. 31:11 Et dícite: Qui dispérsit Israël, congregábit eum: * et custódiet eum sicut pastor gregem suum.
  3. 31:12 Redémit enim Dóminus Iacob, * et liberávit eum de manu potentióris.
  4. 31:13 Et vénient, et laudábunt in monte Sion: * et cónfluent ad bona Dómini,
  5. 31:14 Super fruménto, et vino, et óleo, * et fœtu pécorum et armentórum:
  6. 31:15 Erítque ánima eórum quasi hortus irríguus, * et ultra non esúrient.
  7. 31:16 Tunc lætábitur virgo in choro, * iúvenes et senes simul:
  8. 31:17 Et convértam luctum eórum in gáudium, * et consolábor eos, et lætificábo a dolóre suo.
  9. 31:18 Et inebriábo ánimam sacerdótum pinguédine: * et pópulus meus bonis meis adimplébitur.
Ant. Deo nostro * iucúnda sit laudátio.

Psalmus 146 [5]

  1. 146:1 Laudáte Dóminum quóniam bonus est psalmus: * Deo nostro sit iucúnda, decóraque laudátio.
  2. 146:2 Ædíficans Ierúsalem Dóminus: * dispersiónes Israélis congregábit.
  3. 146:3 Qui sanat contrítos corde: * et álligat contritiónes eórum.
  4. 146:4 Qui númerat multitúdinem stellárum: * et ómnibus eis nómina vocat.
  5. 146:5 Magnus Dóminus noster, et magna virtus eius: * et sapiéntiæ eius non est númerus.
  6. 146:6 Suscípiens mansuétos Dóminus: * humílians autem peccatóres usque ad terram.
  7. 146:7 Præcínite Dómino in confessióne: * psállite Deo nostro in cíthara.
  8. 146:8 Qui óperit cælum núbibus: * et parat terræ plúviam.
  9. Qui prodúcit in móntibus fænum: * et herbam servitúti hóminum.
  10. 146:9 Qui dat iuméntis escam ipsórum: * et pullis corvórum invocántibus eum.
  11. 146:10 Non in fortitúdine equi voluntátem habébit: * nec in tíbiis viri beneplácitum erit ei.
  12. 146:11 Beneplácitum est Dómino super timéntes eum: * et in eis, qui sperant super misericórdia eius.

Rom 13:12-13

Nox præcéssit, dies autem appropinquávit. Abiciámus ergo ópera tenebrárum, et induámur arma lucis. Sicut in die honéste ambulémus.

R. Deo grátias.

Capitulum Hymnus Versus

Lux ecce surgit áurea,

Pallens facéssat cǽcitas,

Quæ nosmet in præceps diu

Erróre traxit dévio.

Hæc lux serénum cónferat,

Purósque nos præstet sibi:

Nihil loquámur súbdolum:

Volvámus obscúrum nihil.

Sic tota decúrrat dies,

Ne lingua mendax, ne manus

Oculíve peccent lúbrici,

Ne noxa corpus ínquinet.

Speculátor astat désuper,

Qui nos diébus ómnibus,

Actúsque nostros próspicit

A luce prima in vésperum.

Deo Patri sit glória,

Eiúsque soli Fílio,

Cum Spíritu Paráclito,

Nunc et per omne sǽculum.

Amen.

V.
Repléti sumus mane misericórdia tua.
R.
Exsultávimus, et delectáti sumus.
Ant. In sanctitáte * serviámus Dómino, et liberábit nos ab inimícis nostris.

Canticum Zachariæ

  1. 1:68 Benedíctus ✠ Dóminus, Deus Israël: * quia visitávit, et fecit redemptiónem plebis suæ:
  2. 1:69 Et eréxit cornu salútis nobis: * in domo David, púeri sui.
  3. 1:70 Sicut locútus est per os sanctórum, * qui a sǽculo sunt, prophetárum eius:
  4. 1:71 Salútem ex inimícis nostris, * et de manu ómnium, qui odérunt nos.
  5. 1:72 Ad faciéndam misericórdiam cum pátribus nostris: * et memorári testaménti sui sancti.
  6. 1:73 Iusiurándum, quod iurávit ad Ábraham patrem nostrum, * datúrum se nobis:
  7. 1:74 Ut sine timóre, de manu inimicórum nostrórum liberáti, * serviámus illi.
  8. 1:75 In sanctitáte, et iustítia coram ipso, * ómnibus diébus nostris.
  9. 1:76 Et tu, puer, Prophéta Altíssimi vocáberis: * præíbis enim ante fáciem Dómini, paráre vias eius:
  10. 1:77 Ad dandam sciéntiam salútis plebi eius: * in remissiónem peccatórum eórum:
  11. 1:78 Per víscera misericórdiæ Dei nostri: * in quibus visitávit nos, óriens ex alto:
  12. 1:79 Illumináre his, qui in ténebris, et in umbra mortis sedent: * ad dirigéndos pedes nostros in viam pacis.
Preces Feriales{omittitur}
V.
Dómine, exáudi oratiónem meam.
R.
Et clamor meus ad te véniat.

Orémus.

Deus, cuius providéntia in sui dispositióne non fállitur: te súpplices exorámus; ut nóxia cuncta submóveas, et ómnia nobis profutúra concédas.

Per Dóminum nostrum Iesum Christum, Fílium tuum: qui tecum vivit et regnat in unitáte Spíritus Sancti, Deus, per ómnia sǽcula sæculórum.

R. Amen.

Commemoratio Beatæ Mariæ Virginis de Monte Carmelo

Ant. Caput tuum ut Carmélus, et comæ cápitis tui sicut púrpura Regis vincta canálibus, allelúia.
V.
Diffúsa est grátia in lábiis tuis.
R.
Proptérea benedíxit te Deus in ætérnum.

Orémus.

Deus, qui beatíssimæ semper Vírginis et Genetrícis tuæ Maríæ singulári título Carméli órdinem decorásti: concéde propítius; ut, cuius hódie Commemoratiónem solémni celebrámus offício, eius muníti præsídiis, ad gáudia sempitérna perveníre mereámur:

Qui vivis et regnas cum Deo Patre, in unitáte Spíritus Sancti, Deus, per ómnia sǽcula sæculórum.

R. Amen.

V.
Dómine, exáudi oratiónem meam.
R.
Et clamor meus ad te véniat.
V.
Benedicámus Dómino.
R.
Deo grátias.
V.
Fidélium ánimæ per misericórdiam Dei requiéscant in pace.
R.
Amen.