Ss. Cyrilli et Methodii Pont. et Conf.
- V.
- Deus ✠ in adiutórium meum inténde.
- R.
- Dómine, ad adiuvándum me festína.
Glória Patri, et Fílio, * et Spirítui Sancto.
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, * et in sǽcula sæculórum. Amen.
Allelúia.
Psalmus 122 [1]
- 122:1 Ad te levávi óculos meos, * qui hábitas in cælis.
- 122:2 Ecce, sicut óculi servórum * in mánibus dominórum suórum,
- Sicut óculi ancíllæ in mánibus dóminæ suæ: * ita óculi nostri ad Dóminum, Deum nostrum, donec misereátur nostri.
- 122:3 Miserére nostri, Dómine, miserére nostri: * quia multum repléti sumus despectióne:
- 122:4 Quia multum repléta est ánima nostra: * oppróbrium abundántibus, et despéctio supérbis.
Psalmus 123 [2]
- 123:1 Nisi quia Dóminus erat in nobis, dicat nunc Israël: * nisi quia Dóminus erat in nobis,
- 123:2 Cum exsúrgerent hómines in nos, * forte vivos deglutíssent nos:
- 123:3 Cum irascerétur furor eórum in nos, * fórsitan aqua absorbuísset nos.
- 123:5 Torréntem pertransívit ánima nostra: * fórsitan pertransísset ánima nostra aquam intolerábilem.
- 123:6 Benedíctus Dóminus * qui non dedit nos in captiónem déntibus eórum.
- 123:7 Ánima nostra sicut passer erépta est * de láqueo venántium:
- Láqueus contrítus est, * et nos liberáti sumus.
- 123:8 Adiutórium nostrum in nómine Dómini, * qui fecit cælum et terram.
Psalmus 124 [3]
- 124:1 Qui confídunt in Dómino, sicut mons Sion: * non commovébitur in ætérnum, qui hábitat in Ierúsalem.
- 124:2 Montes in circúitu eius: * et Dóminus in circúitu pópuli sui, ex hoc nunc et usque in sǽculum.
- 124:3 Quia non relínquet Dóminus virgam peccatórum super sortem iustórum: * ut non exténdant iusti ad iniquitátem manus suas.
- 124:4 Bénefac, Dómine, bonis, * et rectis corde.
- 124:5 Declinántes autem in obligatiónes addúcet Dóminus cum operántibus iniquitátem: * pax super Israël.
Psalmus 125 [4]
- 125:1 In converténdo Dóminus captivitátem Sion: * facti sumus sicut consoláti:
- 125:2 Tunc replétum est gáudio os nostrum: * et lingua nostra exsultatióne.
- Tunc dicent inter gentes: * Magnificávit Dóminus fácere cum eis.
- 125:3 Magnificávit Dóminus fácere nobíscum: * facti sumus lætántes.
- 125:4 Convérte, Dómine, captivitátem nostram, * sicut torrens in Austro.
- 125:5 Qui séminant in lácrimis, * in exsultatióne metent.
- 125:6 Eúntes ibant et flebant, * mitténtes sémina sua.
- Veniéntes autem vénient cum exsultatióne, * portántes manípulos suos.
Psalmus 126 [5]
- 126:1 Nisi Dóminus ædificáverit domum, * in vanum laboravérunt qui ædíficant eam.
- Nisi Dóminus custodíerit civitátem, * frustra vígilat qui custódit eam.
- 126:2 Vanum est vobis ante lucem súrgere: * súrgite postquam sedéritis, qui manducátis panem dolóris.
- Cum déderit diléctis suis somnum: * ecce heréditas Dómini fílii: merces, fructus ventris.
- 126:4 Sicut sagíttæ in manu poténtis: * ita fílii excussórum.
- 126:5 Beátus vir, qui implévit desidérium suum ex ipsis: * non confundétur cum loquétur inimícis suis in porta.
Sir 44:16-17
Ecce sacérdos magnus, qui in diébus suis plácuit Deo, et invéntus est iustus: et in témpore iracúndiæ factus est reconciliátio.
R. Deo grátias.
Sédibus cæli nítidis recéptos
Dícite athlétas géminos, fidéles;
Slávicæ duplex columen decúsque
Dícite gentis.
Hos amor fratres sociávit unus,
Unaque abdúxit píetas erémo,
Ferre quo multis célerent beátæ
Pígnora vitæ.
Luce, quæ templis súperis renídet,
Búlgaros complent, Móravos, Bohémos;
Mox feras turmas numerósa Petro
Agmina ducunt.
Débitam cincti méritis corónam,
Pérgite o flecti lácrimis precántum;
Prisca vos Slavis opus est datóres
Dona túeri.
Quæque vos clamat generósa tellus
Servet ætérnæ fídei nitórem:
Quæ dedit princeps, dabit ipsa semper
Roma salútem.
Gentis humánæ Sator et Redémptor,
Qui bonus nobis bona cuncta præbes,
Sint tibi grates, tibi sit per omne
Glória sæclum.
Amen.
- V.
- Sacerdótes tui induántur iustítiam.
- R.
- Et Sancti tui exsúltent.
Canticum B. Mariæ Virginis
- 1:46 Magníficat ✠ * ánima mea Dóminum.
- 1:47 Et exsultávit spíritus meus: * in Deo, salutári meo.
- 1:48 Quia respéxit humilitátem ancíllæ suæ: * ecce enim ex hoc beátam me dicent omnes generatiónes.
- 1:49 Quia fecit mihi magna qui potens est: * et sanctum nomen eius.
- 1:50 Et misericórdia eius, a progénie in progénies: * timéntibus eum.
- 1:51 Fecit poténtiam in brácchio suo: * dispérsit supérbos mente cordis sui.
- 1:52 Depósuit poténtes de sede: * et exaltávit húmiles.
- 1:53 Esuriéntes implévit bonis: * et dívites dimísit inánes.
- 1:54 Suscépit Israël púerum suum: * recordátus misericórdiæ suæ.
- 1:55 Sicut locútus est ad patres nostros: * Ábraham, et sémini eius in sǽcula.
- V.
- Dómine, exáudi oratiónem meam.
- R.
- Et clamor meus ad te véniat.
Orémus.
Omnípotens sempitérne Deus, qui Slavóniæ gentes per beátos Confessóres tuos atque Pontífices Cyríllum et Methódium ad agnitiónem tui nóminis veníre tribuísti: præsta; ut, quorum festivitáte gloriámur, eórum consórtio copulémur.
Per Dóminum nostrum Iesum Christum, Fílium tuum: qui tecum vivit et regnat in unitáte Spíritus Sancti, Deus, per ómnia sǽcula sæculórum.
R. Amen.
- V.
- Dómine, exáudi oratiónem meam.
- R.
- Et clamor meus ad te véniat.
- V.
- Benedicámus Dómino.
- R.
- Deo grátias.
- V.
- Fidélium ánimæ per misericórdiam Dei requiéscant in pace.
- R.
- Amen.